Categorie archief: Gelezen in 2018

Drie uur – Anders Roslund


Beschrijving
De ervaren rechercheur Ewert Grens treft in een zeecontainer in de haven van Stockholm 73 lichamen aan – en de vingeradrukken van ex-infiltrant Piet Hoffman. Die blijkt zijn zinnen te hebben gezet op een rustig leven als beveiliger van VN-voedseltransporten. Maar daar komt al snel een einde aan als Ewert hem dwingt tot de meest risicovolle infiltratie van zijn leven… 

Recensie
Gedurende bijna twintig jaar vormde Anders Roslund samen met Börge Hellström een schrijversduo dat zeven thrillers heeft geschreven. Daaronder twee delen van de trilogie rond infiltrant Piet Hoffman. Het laatste deel, Drie uur, heeft eerstgenoemde echter alleen geschreven. Dit hadden ze zo afgesproken. Het boek was overigens al klaar voordat bekend werd dat Hellström ziek was en later aan deze ziekte overleed. De publicatie van het boek vond een jaar later plaats. Inmiddels is bekend geworden dat er nog een vierde deel met de ex-infiltrant gaat komen.

In een mortuarium van een ziekenhuis wordt een lijk te veel aangetroffen. Commissaris Ewert Grens wordt belast met het onderzoek. Dit leidt ertoe dat hij in de haven van Stockholm een container aantreft met daarin de lichamen van ongeveer zeventig vluchtelingen. Hij vindt er ook een telefoon waarop een vingerafdruk van ex-infiltrant Piet Hoffmann voorkomt. Hoffmann werkt nu in Niger als beveiliger van VN-voedseltransporten. Vlak voor zijn verlof van twee weken naar Zweden dwingt Ewert, die naar Afrika is afgereisd, Hoffmann om nog één keer te infiltreren om zo een organisatie van mensensmokkelaars te ontmaskeren. Met alle risico’s van dien…

Ten opzichte van de voorgaande twee delen uit de trilogie zijn er, nu Roslund alleen verantwoordelijk was voor het schrijven van dit derde deel, een paar opvallende verschillen te zien. De eerste is dat hij in dit verhaal de drugswereld achter zich laat, begrijpelijk want wat verteld kon worden, is al voorbijgekomen. Het tweede is dat het karakter van Ewert Grens veranderd is, hij is een stuk milder en menselijker geworden. Hoewel niet al zijn oude eigenschappen overboord gegooid zijn, is zijn personage daardoor wel een stuk sympathieker. Een derde is dat Grens deze keer een aanzienlijk grotere rol heeft gekregen. Verder verschilt de opzet van het boek niet veel van de andere, want ook Drie uur bestaat uit verschillende delen en heeft Hoffmann een beperkte tijd beschikbaar om zijn doel te verwezenlijken.

Het thema, de vluchtelingenproblematiek en mensensmokkel, is niet uniek in thrillers, maar Roslund heeft het vanuit een geheel andere invalshoek benaderd. Een interessante, want nu krijgt de lezer het zowel vanuit het perspectief van de smokkelaar als vanuit dat van Hoffmann te zien. Maar vanuit welk oogpunt je het ook bekijkt, het is en blijft schrijnend, is de onmacht van de vluchtelingen als het ware voelbaar en merk je ook nu dat het de smokkelaars, maar ook degenen die daar nog boven staan, alleen maar om een zo groot mogelijke winst te doen is. Menselijkheid is daarbij ver te zoeken.

Ook zonder een schrijfpartner weet de auteur de lezer aan zich te binden. Het verhaal boeit van begin tot eind, heeft een aantal onverwachte plotwendingen en de drie uur die Hoffmann op een gegeven moment beschikbaar heeft om zijn missie te volbrengen, spelen zich in een hoger tempo af dan de rest van het verhaal. Daardoor heeft het laatste deel van het boek meer spanning dan alle delen daarvoor. Wel is het jammer dat sommige situaties voorspelbaar zijn. Zo is het al vrij snel duidelijk wie de machtigste persoon binnen de smokkelorganisatie is en ook waar de ontmoeting tussen Grens en de obductie-assistent toe gaat leiden. Een ander klein minpuntje is Hugo, de oudste zoon van Hoffmann. De jongen is nog maar negen jaar oud, maar voor zijn leeftijd wordt hij wat te wijs neergezet.

Hoewel Drie uur wat minder spectaculair is dan zijn voorgangers, is het absoluut de moeite waard en toont het aan dat de trieste actualiteit rond de mensensmokkel en vluchtelingenproblematiek helaas nog veel inspiratie biedt tot het schrijven van een thriller.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Anders Roslund
Titel: Drie uur

ISBN: 9789044540116
Pagina’s: 422

Eerste uitgave: 2018

Advertenties

Drie minuten – Roslund & Hellström


Beschrijving
Ex-crimineel Piet Hoffmann is op de vlucht voor zijn Zweedse verleden. In Colombia begint hij een nieuw leven. Ogenschijnlijk als persoonlijk beveiliger van de beruchte guerrillero El Mestizo, in werkelijkheid als infiltrant voor de Amerikanen, die strijden tegen de drugskartels. Hij is de beste infiltrant die ze ooit hebben gehad. Maar dan gaat het gruwelijk mis. De Amerikanen publiceren een dodenlijst. En ook Piet staat erop…

Recensie
Voordat Anders Roslund met schrijven begon, heeft hij vooral als verslaggever voor de televisie gewerkt. Borge Hellström had een heel andere richting gekozen en belandde in de criminaliteit. Na een gevangenschap richtte hij een organisatie op die ex-gevangenen hielp om terug te keren in de maatschappij. Roslund maakte hierover een documentaire waardoor ze elkaar ontmoetten. Dat vloeide uit tot hun gezamenlijke schrijverscarrière en schreven ze samen zeven thrillers. Drie minuten is de tweede uit een trilogie. In februari 2017 overleed Hellström als gevolg van ziekte.

Nadat ex-crimineel en politie-infiltrant Piet Hoffmann Zweden is ontvlucht, maakt hij een nieuwe start in Colombia. Hij is de lijfwacht van drugshandelaar El Mestizo, maar eigenlijk werkt hij als infiltrant voor de Amerikaanse DEA, de overheidsorganisatie die belast is met het bestrijden van drugs. Dan wordt een belangrijke Amerikaanse politicus ontvoerd en gevangengehouden door de guerrillabeweging PRC. De Amerikanen ontketenen een War on Drugs en Hoffmann belandt op een dodenlijst. Commissaris Ewert Grens wordt ingezet om Hoffmann en zijn gezin veilig in Zweden te krijgen.

Is Drie minuten zoveel anders dan zijn voorganger Drie seconden? Ja, aan de ene kant wel, maar aan de andere kant eigenlijk toch ook weer niet. Wel, omdat het zich op een geheel andere locatie afspeelt en het verhaal, dat natuurlijk anders is, een realistisch beeld geeft van de keiharde drugswereld en in iets mindere mate de productie van cocaïne. Niet, omdat de auteurs voor een concept gekozen hebben dat vrij identiek is aan dat in het eerste deel van de trilogie: Hoffmann is geïnfiltreerd in de criminele wereld, werkt voor een overheidsorganisatie, krijgt niet de steun die hij zou moeten krijgen en de machthebbers wassen hun handen in onschuld en doen of ze nergens van afweten.

Heeft het schrijversduo met dit tweede deel dan een mindere thriller geschreven. Nee, absoluut niet. Het is van een gelijkwaardig niveau, want beide heren krijgen het ook deze keer weer voor elkaar om de lezer voor zich te winnen. Dat doen ze middels een goed onderbouwd en uitgewerkt verhaal waaruit onomstotelijk valt op te maken dat ze grondig research hebben gepleegd. Voor menig lezer zullen de ogen opengaan als ze lezen dat jonge kinderen worden ingezet als huurmoordenaar, maar soms zelf ook omgebracht worden als ze niet meer nodig zijn. Schrijnend, in wezen onvoorstelbaar, maar wel waargebeurd. Deze wreedheden tonen aan dat de drugsmaffia geen enkele genade kent.

Ondanks dat Drie minuten het tweede deel van de drieluik is, is het geen enkel probleem om het los van het eerste deel te lezen, omdat de verwijzingen daarnaar erg minimaal zijn. Om toch meer over Hoffmann, maar ook over commissaris Ewert Grens, die wederom een belangrijke rol heeft, te weten te komen, is het wel verstandig om bij dat eerste deel te beginnen, maar nogmaals, een voorwaarde is dat zeker niet.

Het verhaal heeft geen voortdurende spanningsboog. Niet erg, want vanaf het begin wordt de lezer wel nieuwsgierig gemaakt. Dat gaat in feite door tot het einde van het boek. Met daartussenin diverse onverwachte plotwendingen, een flinke dosis geweld, maar ook die broodnodige spanning. Daarnaast is het de auteurs ook deze keer weer gelukt om de lezer sympathie op te laten brengen voor Hoffmann en toch ook voor de nog steeds wat nukkige Grens. Twee interessante personages die er mede voor gezorgd hebben dat Drie minuten een waardig tweede deel is van de trilogie.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Roslund & Hellström
Titel: Drie minuten

ISBN: 9789044535594
Pagina’s: 530

Eerste uitgave: 2016

Drie seconden – Roslund & Hellström


Beschrijving
Ex-crimineel Piet Hoffmann raakt verwikkeld in een levensgevaarlijke zaak. Hij werkt sinds zijn gevangenisstraf tien jaar geleden als infiltrant voor de politie van Stockholm. 

Inmiddels heeft hij het vertrouwen gewonnen van een Poolse drugsbende en krijgt hij opdracht het imperium van de criminelen binnen de zwaarbewaakte gevangenis Aspsas uit te breiden. Daar wordt hij met succes opgenomen in de groep meest beruchte misdadigers van Zweden, maar door een lek komt zijn ware identiteit aan het licht. 

Opgejaagd door zowel de Zweedse politie als de Poolse maffia is Hoffman zijn leven niet meer zeker en weet hij dat het drie seconden kost om te sterven of om zich in veiligheid te brengen.

Recensie
Omdat de Zweedse tv-journalist Anders Roslund een documentaire ging maken over de re-integratie van ex-gevangenen ontmoette hij Börge Hellström. Dit leidde ertoe dat ze besloten samen een boek te schrijven. Dat werd hun thrillerdebuut Vaderwraak, dat in 2004 is verschenen, meteen werd beloond met de prijs voor de beste Scandinavische misdaadroman en het tevens begin was van een wereldwijd succes. Drie seconden is het eerste deel van de trilogie rond de infiltrant Piet Hoffmann en is in 2010 uitgekomen.

Tien jaar geleden is Piet Hoffmann uit de gevangenis ontslagen en werkt sindsdien als infiltrant voor de politie van Stockholm. Hij heeft de taak gekregen om het vertrouwen van een Poolse maffia-organisatie te winnen, wat hem is gelukt. Het is nu de bedoeling dat hij hun macht uitbreidt tot binnen de gevangenismuren en daar de distributie van drugs overneemt. Dat is aanvankelijk succesvol totdat naar buiten komt wie hij werkelijk is. Vanaf dat moment is zijn leven niet meer zeker en realiseert hij zich dat hij maar drie seconden heeft om aan de dood te ontsnappen.

Het verhaal, dat bestaat uit een vijftal delen waarbinnen de hoofdstukken onderverdeeld zijn in dagen, maakt de lezer al meteen nieuwsgierig. Want wat is de rol van de personages die in het begin van het boek worden geïntroduceerd? Gedurende de plot wordt dat overigens al vrij snel duidelijk en dat zorgt er dan voor dat die personages in ieder geval geplaatst kunnen worden. Dat schept duidelijkheid. Een van hen, politierechercheur Ewert Grens, blijkt al in eerdere boeken van het schrijversduo voorgekomen te zijn. Om meer over hem te weten te komen, is het wellicht raadzaam om die voorgaande boeken eerst te lezen, maar noodzakelijk is het niet. Tijdens het verhaal wordt ruim voldoende informatie over hem en zijn verleden gegeven, zodat er een goed en redelijk volledig beeld van deze somberende rechercheur gevormd kan worden.

Drie seconden wordt voor een aanzienlijk deel verteld vanuit het perspectief van Hoffmann. Hierdoor krijgt de lezer een goed, realistisch, maar ook interessant beeld van hoe het leven als infiltrant eraan toegaat. Je moet je dan als crimineel gedragen, je verricht werkzaamheden voor de politie, je bent voortdurend aan het liegen en ook je leven is niet zeker. De dilemma’s waar een infiltrant mee te maken krijgt, komen erg goed naar voren. Dat de auteurs grondig research hebben gepleegd is te merken en ook dat Hellström ervaring in de criminaliteit heeft, pakt voor de auteurs gunstig uit. Het komt de geloofwaardigheid ten goede. Verbijsterend, hoewel het in feite wel te verwachten is, is de opstelling van de politietop en het ministerie van justitie. Terwijl ze op de hoogte zijn van alle acties van de infiltrant, zorgen ze er wel voor dat hen niets aan te rekenen valt, dat er geen enkele link naar hen te vinden is.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Roslund & Hellström
Titel: Drie seconden

ISBN: 9789044537833
Pagina’s: 600

Eerste uitgave: 2010

Duivelspiek – Deon Meyer


Beschrijving
Wie is de mysterieuze persoon die het recht in eigen hand neemt? De anonieme wreker die in de pers al snel de bijnaam Artemis krijgt, omdat een getuige een vrouw met een speer meent te hebben gezien op de plek waar een vermoorde pedofiel is gevonden?

De politie kan uiteraard niet passief toekijken en zet de ervaren inspecteur Benny Griessel op de zaak. Maar Griessel wordt geteisterd door zijn eigen persoonlijke problemen. Een kidnapping van een kind leidt tot de ontknoping en een schokkend einde…

Recensie
Schrijven wilde hij altijd al. Maar de Zuid-Afrikaan Deon Meyer heeft nooit een bepaald genre in gedachten gehad. Hij wilde, en dat doet hij nog steeds, alleen maar een verhaal vertellen. Gezien zijn succes, zijn boeken worden in meer dan twintig talen vertaald, is hij daarin geslaagd. Zijn eerste werk, een kort verhaal, werd in 1992 in het Afrikaanstalige magazine Huisgenoot gepubliceerd. In 1999 verscheen zijn debuutthriller Feniks en de televisieserie Cape Town is in 2016 op dit boek gebaseerd. In 2012 verscheen Duivelspiek, het eerste deel uit de Bennie Griessel-serie.

Hoewel hij hem nog wel beschermt, wordt Tobela Mpayipheli’s zoon Pakamile bij een roofoverval doodgeschoten. Dat is voor hem het teken om het recht in eigen hand te nemen en brengt hij een pas uit de gevangenis vrijgelaten pedofiel om. Omdat hij hierbij een assegaai heeft gebruikt, krijgt hij de bijnaam Artemis. Inspecteur Bennie Griessel wordt op de moordzaak gezet, maar kampt ook nog eens met zijn eigen problemen. Dan krijgt Griessel ook nog te maken met de verdwijning van het driejarige dochtertje van callgirl Christine. Lukt het hem om beide zaken tot een oplossing te brengen?

Duivelspiek bestaat uit een viertal delen, waarvan het laatste vrij kort is. Hoewel ieder deel de titel heeft van het personage dat daarin centraal staat, wordt aan de overige personages ook ruim voldoende aandacht besteed. Het verschil is echter dat die centrale figuren in hun deel meer uitgediept worden, de lezer komt meer dan voldoende over hen te weten om zich een goed beeld van hen te kunnen vormen. Het boek heeft daardoor diepgang en de personages gaan er ook meer door leven, je krijgt als het ware een band met hen. Waar Meyer ook sterk in is, zijn de realistische dialogen en de beeldende beschrijvingen, van zowel de omgeving als de diverse situaties. De lezer kan zich zonder problemen in de diverse personages verplaatsen.

De beeldende beschrijvingen zij inherent aan de schrijfstijl van Meyer. Die is levendig en doet erg prettig aan. Tevens lukt het de auteur om de lezer vanaf bladzijde één aan zich te binden, het verhaal boeit van begin tot eind en al in het eerste hoofdstuk is er een spanningsboog voelbaar. Zonder dat het overigens nagelbijtend spannend wordt, wordt hierdoor wel de nieuwsgierigheid van de lezer opgewekt en dat duurt tot ongeveer het eind van het verhaal. Gedurende de plot zijn er wel enkele tempoversnellingen en vooral aan het eind van het tweede deel komt het verhaal, zij het kort, in een stroomversnelling. De spanning neemt toe en vanaf dan doen zich enkele verrassende ontwikkelingen voor.

Op het eerste gezicht lijkt Duivelspiek uit drie verhalen te bestaan die niets met elkaar te maken hebben. Naarmate de plot vordert, wordt steeds duidelijker dat er wel degelijk een verband tussen die afzonderlijke verhaallijnen bestaat. Ze vloeien, heel subtiel en kundig, steeds meer samen en vormen in de ontknoping één geheel. De auteur schuwt er ook niet voor om maatschappelijke thema’s aan de kaak te stellen. In dit boek is dat het vele geweld tegen kinderen, in Zuid-Afrika komt één op de drie kinderen daarmee in aanraking. Zonder details en ook zonder er veel woorden aan te besteden, weet hij over te brengen dat dit in dat land een groot probleem is.

Meyer overdrijft niet als hij zegt dat hij alleen maar een verhaal wil vertellen. Ondanks de licht clichématige Griessel slaagt hij daar in dit boek met verve in. De serie met deze aan alcohol verslaafde inspecteur heeft met Duivelspiek een erg sterke start gekregen.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Deon Meyer
Titel: Duivelspiek

ISBN: 9789400508071
Pagina’s: 579

Eerste uitgave: 2012

Tom Clancy – Confrontatie – Mike Maden


Beschrijving
Tijdens een missie op de Noordzee onder barre omstandigheden komen Jack Ryan Jr. en enkele van zijn collega’s van de Campus bijna om het leven. Naar aanleiding van deze gebeurtenissen wordt Jack uit het black ops-team gezet en krijgt hij een eenvoudig klusje toebedeeld. Hij wordt naar Singapore gestuurd om de financiën van een bedrijf na te gaan in verband met Amerikaanse belangen die mogelijk op het spel staan. Maar algauw ontdekt hij dat het hier allerminst een routineklus betreft. Een mol diep in de organisatie moet worden ontmaskerd voordat er slachtoffers vallen. En terwijl Singapore zich opmaakt voor een van de zwaarste tropische stormen allertijden, strijkt een team huurmoordenaars neer om Jack uit de weg te ruimen.

Recensie
Hoewel Tom Clancy al in 2013 is overleden, worden er onder zijn naam, en met toestemming van zijn nabestaanden, nog wel boeken uitgegeven. Deze thrillers worden door een aantal auteurs geschreven en de eerste daarvan, Verdenking van verraad door Mark Greaney, verscheen in 2014. Mike Maden, vooral bekend geworden door het schrijven van techno-thrillers, is de auteur van het in november 2018 verschenen Confrontatie, waarin Jack Ryan jr. het belangrijkste personage is. Het is de eerste Tom Clancy-thriller van zijn hand, maar betekent eveneens zijn Nederlandstalige debuut.

Oud-senator Weston Rhodes vraagt zijn vriend Gerry Hendley, directeur van een financieel analysebedrijf, maar ook van het geheime inlichtingenbureau De Campus, om twee analisten die de boeken van het Singaporese Dalfan Technologies kunnen controleren. Hij heeft zijn oog laten vallen op Jack Ryan jr. en Paul Brown, een forensische accountant. Beide analisten vertrekken naar Singapore en beginnen aan hun werk. Brown heeft van Rhodes ook nog de opdracht gekregen om een cyberwarfare-programma op de centrale computer van Dalfan te uploaden. Maar dan ontdekt hij wat het programma werkelijk inhoudt. Samen met Jack probeert hij, met gevaar voor eigen leven, de gevolgen daarvan te voorkomen.

Confrontatie begint veelbelovend, want de eerste drie hoofdstukken hebben actie, er zijn enkele spectaculaire momenten en er is eveneens sprake van een spanningsboog. Dan zakt het verhaal zienderogen in en wordt het een aaneenschakeling van te veel technische details die het verhaal vertragen, heeft het enkele overbodige hoofdstukken die niets aan het geheel toevoegen en geeft het eveneens veel nutteloze informatie die voor een aanzienlijke vertraging zorgen. Pas in de slotfase komt daar weer wat verandering in en nemen het tempo en de actie enigszins toe. Dat zorgt er dan tevens voor dat er ook wat meer spannende momenten zijn. Het is echter veel te laat om het verhaal te redden, want het is voor een groot deel saai, niet altijd even interessant en soms ronduit vervelend.

Hoewel het in principe geen enkel probleem is om dit boek afzonderlijk van de andere met Jack Ryan te lezen, kan de lezer gedurende de plot wel steeds meer het gevoel krijgen wezenlijke informatie te missen. Dan krijg je de indruk dat zich in de voorgaande boeken heel wat heeft afgespeeld. Maden geeft hier zo goed als geen uitleg over. De lezer wordt in feite aan zijn lot overgelaten. Wat eveneens voor verwarring kan zorgen, is de verhaallijn. Net op het moment waarop een draad wat structuur begint te krijgen, er wat duidelijkheid in het verhaal begint te komen, springt de auteur over naar een compleet andere lijn, een lijn die vaak helemaal niet van toepassing is en dus plotseling uit de lucht komt vallen. Je krijgt de indruk dat de auteur niet meer wist hoe hij van zijn afzonderlijke gedachten één samenhangend verhaal moest maken.

Een klein deel van het verhaal is zo goed als zeker geïnspireerd op de huidige verstandhouding van de Verenigde Staten met Noord-Korea. Op zich een goed thema om in een verhaal te verwerken, maar in Confrontatie blijft de rol van het Aziatische land zwaar onderbelicht. Je kunt je zelfs afvragen waarom ze in het verhaal voorkomen. Dat geldt eveneens voor de Bulgaren. Hun geringe aandeel is duidelijk, maar daar blijft het dan ook wel bij. Waarom zij erbij betrokken zijn, wordt niet uitgelegd en is dus onduidelijk.

Op basis van dit boek kun je je afvragen waarom de erfgenamen van Tom Clancy hebben besloten dat onder zijn naam boeken mogen verschijnen. Mogelijk doen ze dat alleen uit commercieel oogpunt. Want ondanks dat er achter deze laatste Clancy een aardige gedachte zit en het soms goed leesbaar is, heeft Confrontatie niet de kwaliteit die je van boeken van zijn hand zou mogen verwachten. Ondanks de keurige vertaling van Jolanda te Lindert.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 2/5

Boekinformatie
Auteur: Mike Maden
Titel: Tom Clancy – Confrontatie
ISBN: 9789400510326
Pagina’s: 460

Eerste uitgave: 2018

Gebroken meisjes – Simone St. James


Beschrijving
Vermont, 1950. Voor ongewenste meisjes en meisjes die niet in de pas lopen is er het internaat Idlewild Hall. Vier meisjes sluiten er vriendschap, fluisteren elkaar ’s nachts geheimen in en horen geruchten dat het er spookt. Totdat een van hen verdwijnt.

2014. Journalist Fiona Sheridan kan maar niet in het reine komen met de moord op haar zus, twintig jaar geleden nabij Idlewild Hall. Hoewel de moordenaar is opgepakt, gelooft Fiona niet dat de zaak echt is opgelost. Dan hoort ze dat iemand het inmiddels vervallen Idlewild Hall heeft gekocht en het wil restaureren. Tijdens de werkzaamheden wordt een lugubere vondst gedaan en Fiona ontdekt dat sommige geheimen wellicht beter verborgen hadden kunnen blijven…

Recensie
Voordat Simone St. James zich volledig toelegde op het schrijven van boeken werkte ze twintig jaar achter de schermen bij de televisie. In haar vrije tijd schreef ze manuscripten, maar de eerste werden alle afgewezen. Tot haar agent op een stapel ongevraagd aangeboden manuscripten The haunting of Maddy Clare vond. Dit werd in 2012 haar debuut, waarmee ze meteen al een aantal prijzen won. Gebroken meisjes, dat in 2018 verscheen, is haar eerste boek dat in het Nederlands is vertaald.

Het is 1950 en vier meisjes leren elkaar kennen op Idlewild Hall, een kostschool voor ongewenste en tegendraadse meisjes. Ze delen er een kamer, worden vriendinnen, vertellen elkaar hun geheimen en praten over de geruchten dat er een spook rondwaart. Plotseling verdwijnt een van hen en wordt het anders. Ruim zestig jaar later hoort journaliste Fiona Sheridan dat het gebouw, dat inmiddels vervallen is, wordt gerestaureerd. Tijdens de werkzaamheden wordt het skelet van een jong meisje gevonden. Fiona gaat op onderzoek uit en komt tot de ontdekking dat er veel verborgen gebleven is. Daarbij komt ook de moord op haar zus weer bij haar naar boven.

De twee verhaallijnen in Gebroken meisjes spelen zich af in twee verschillende perioden. Het ene verhaal vindt plaats in 1950 en het andere in 2014. Hoewel er in het begin van de plot nog niet direct op te maken valt wat ze met elkaar te maken hebben, is er toch al één duidelijke overeenkomst die beide verhalen met elkaar linken en dat is Idlewild, dat dan tevens als de rode draad van het hele verhaal beschouwd kan worden. Het verleden, en in veel mindere mate eigenlijk ook het heden, ademen een wat mysterieuze sfeer uit die doet denken aan de legenden en mythen van het Engelse platteland. Dit gevoel wordt nog eens versterkt door het bovennatuurlijke waar de auteur regelmatig gebruik van maakt. Hoewel het in dit verband misschien wel erg vreemd klinkt, is het allemaal beeldend geschreven. De lezer kan zich hiervan, maar ook van alle andere situaties en omstandigheden, een prima voorstelling maken.

Staat het boek daardoor dan bol van de spanning? Nee, dat dan weer niet, hoewel er wel een constante spanningsboog aanwezig is. Misschien komt dat doordat de vier meisjes elkaar een aantal dingen onthullen die ze nog aan niemand anders hebben verteld. Sommige daarvan zijn intrigerend en dat van een van hen, Sonia, grenst enigszins tegen het aangrijpende aan. Daar wordt de lezer nieuwsgierig van en dat zorgt ervoor dat dat spanningselement toch altijd latent aanwezig is. Het is overigens niet zo dat alleen het verleden dit oproept, ook het heden laat zich daarin niet onbetuigd.

Het verhaal uit het verleden wordt beurtelings verteld vanuit het perspectief van de vier vriendinnen. Dat is interessant, want daardoor kun je je in een van hen verplaatsen, maar zie je ook hoe de meisjes afzonderlijk naar een situatie of persoon kijken, hoe ze ermee omgaan en wat ze voor elkaar over hebben. Het heden wordt volledig vanuit het perspectief van Fiona verteld en heeft meer weg van een thriller dan de flashbacks naar 1950. Wat de verhalen uit beide tijdzones gemeen hebben, is dat ze goed uitgediept zijn. Zowel van de meisjes als van Fiona komt de lezer ruim voldoende te weten. Hierdoor is het geen moment oppervlakkig.

Ondanks de originaliteit heeft St. James niet kunnen voorkomen dat het verhaal wel enkele kleine en algemene clichés heeft. Daar viel waarschijnlijk niet aan te ontkomen en in feite is het ook niet iets om je al te druk over te maken. Gebroken meisjes is in ieder geval een thriller die erg prettig leest en de lezer zonder meer blijft bezighouden.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Simone St. James
Titel: Gebroken meisjes

ISBN: 9789026344596
Pagina’s: 416

Eerste uitgave: 2018

Het woud – Eugenio Fuentes


Beschrijving
Als privé-detective Ricardo Cupido de opdracht krijgt om de moordenaar van de Madrileense schilderes Gloria te vinden, raakt hij volkomen in de ban van deze vrouw, die op iedereen een onuitwisbare indruk maakte. Het lijkt er aanvankelijk op dat de moordenaar een bekende moet zijn geweest, iemand die het niet kon verkroppen dat Gloria zo gesteld was op haar onafhankelijkheid. Maar deze veronderstelling vervalt als een tweede vrouw op precies dezelfde wijze wordt vermoord – in hetzelfde natuurgebied. Alles wijst er nu op dat een of andere gek aan het moorden is geslagen.

Recensie
Eugenio Fuentes is een van de Spaanse misdaadauteurs die in het buitenland succesvol is. Dit heeft hij vooral te danken aan Ricardo Cupido, een privédetective die in een aantal van zijn boeken het belangrijkste personage is. Hij is winnaar van diverse prijzen en De handen van de pianist is in 2008 verwerkt tot televisiefilm. Het woud is zijn eerste detective die in het Nederlands is verschenen. Voordat hij schrijver werd studeerde hij Spaanse literatuur en werkte hij als leraar.

De mooie schilderes Gloria García Carvajal wordt tijdens een wandeltocht door het bosrijke El Paternóster vermoord. Privédetective Ricardo Cupido krijgt van haar vriend, de advocaat Marcos Anglada, de opdracht haar moordenaar te vinden. Hij werkt samen met de Guardia Civil en vermoedt dat iemand uit haar nabijheid de moord heeft gepleegd. Als er vlak daarna opnieuw een vrouw op identieke wijze en in hetzelfde gebied wordt vermoord, gaat die theorie niet meer op. Cupido wordt van zijn opdracht ontheven, maar omdat hij de zaak toch wil oplossen gaat hij door met zijn onderzoek.

Fuentes begint het verhaal met een moord waarvan het lijkt alsof de lezer hier getuige van is of, en dat is in het ergste geval, alsof het jezelf overkomt. Dat toont aan dat hij deze misdaad levensecht weet te beschrijven. Een dergelijke beschrijving geldt overigens ook voor het hele verhaal, want de omgeving, die voor een groot deel bestaat uit fictieve plaatsen en gebieden, wordt dermate beeldend omschreven en beschreven dat de lezer zich in deze omgeving waant. Soms is het mysterieus, dan weer dreigend. Dat weet de auteur erg goed over te brengen.

Het woud is geen misdaadverhaal dat een zinderende spanning heeft, eigenlijk is die grotendeels zelfs afwezig. Het is vooral een recht toe recht aan verhaal waarin een aantal moorden opgelost moet worden. En de manier waarop, maar ook de setting, maken dat het boeiend is, het intrigeert. Dat heeft grotendeels te maken met privédetective Ricardo Cupido. Het is een interessant personage, wars van allerlei poespas en ook nog eens buitengewoon sympathiek. Het betekent niet dat de meeste andere personages ondersneeuwen, helemaal niet. De meeste van hen zijn karakteristiek en hebben hun eigen eigenaardigheden, dat maakt ze juist zo bijzonder.

In soms mooi geformuleerde zinnen weet Fuentes de lezer aan zich te binden. Zelfs zodanig, maar dat is eigenlijk altijd zo bij een whodunnit, dat je zelf ook probeert te achterhalen wie de moorden heeft gepleegd. Dat wordt door de auteur bemoeilijkt omdat hij gedurende de plot verschillende personages verdacht laat zijn. Toch krijg je wel een vermoeden wie de uiteindelijke dader is, maar Fuentes schijnt dat voorzien te hebben. Want het blijkt allemaal toch enigszins anders in elkaar te steken dan het aanvankelijk leek te zijn. Dat is dan overigens ook de enige echt grote verrassing die het verhaal kent.

Ondanks het feit dat het vaker voorkomt dat een privédetective het verhaal maakt en draagt, is Het woud wel degelijk origineel. Onder andere de omgeving, het bedaarde en rustige karakter van Cupido en de bijzondere sfeer zorgen ervoor dat dit misdaadverhaal anders is dan andere in zijn soort.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Eugenio Fuentes
Titel: Het woud

ISBN: 9789044520217
Pagina’s: 352

Eerste uitgave: 2005

De zeventiende verdachte – James Patterson


Beschrijving
San Francisco is in de ban van een systematische maar onvoorspelbare moordenaar. Het onderzoek brengt brigadier Lindsay Boxer in contact met een onwillige informant. Haar informatie lijkt erop te wijzen dat er iets vreselijk mis is binnen het politiekorps.

De jacht op de moordenaar lokt Lindsay naar onbekend terrein, maar treft haar ook persoonlijk. De vriendinnen van The Women’s Murder Club beginnen zich ernstig zorgen te maken, maar nu er levens op het spel staan, kan Lindsay niet anders dan tot het uiterste gaan. Als moeder, brigadier en vriendin stond Lindsays onvoorwaardelijke integriteit nooit eerder op het spel. Nu treft ze een moordenaar die vastbesloten is haar alles af te nemen.

Recensie
Dat de Amerikaan James Patterson de bestverkopende thrillerauteur ter wereld is, zal tijdens het doornemen van zijn bibliografie geen verbazing wekken. Want sinds The Thomas Berryman number, zijn debuut uit 1976, heeft hij praktisch ieder jaar een of meer boeken uitgegeven. Die uitgaven bestaan onder andere uit standalones, jeugdseries, de bekende serie rond de politie-profiler Dr. Alex Cross, maar ook die niet minder bekende over de dames van de Women’s Murder Club. De eerstverlorene was de eerste uit deze reeks en in november 2018 verscheen alweer het nieuwste deel, De zeventiende verdachte.

Op een nacht wordt in het Central District van San Francisco een dakloze man vermoord. Niet lang daarna wordt Lindsay Boxer benaderd door een vrouw die aangifte van de moord wil doen. Lindsay zegt toe dit uit te zoeken. Dan worden er meer daklozen vermoord, maar haar collega’s van het centrale district lijken geen haast met het onderzoek te maken. Ze laat het er echter niet bij zitten. Tegelijkertijd verdedigt haar vriendin Yuki Castellano in een gecompliceerde rechtszaak een man die zegt door zijn vrouwelijke leidinggevende te zijn verkracht. Laatstgenoemde blijft volhouden dat ze onschuldig is.

Luchtig. Dat is wat zo kenmerkend is aan de schrijfstijl van James Patterson. Ook De zeventiende verdachte wijkt niet af van dat patroon, ondanks dat er een aantal moorden wordt gepleegd en de auteur een vleugje #metoo in het verhaal heeft verwerkt. Daarnaast blijft hij volharden in het hanteren van korte, soms zelfs erg korte, hoofdstukken. Niet erg, want dit heeft over het algemeen tot gevolg dat het verhaal zich in een verhoogd tempo afspeelt. Bij deze laatste uit de WMC-serie heeft de lezer dat gevoel misschien wat minder, want, uitgezonderd de ontknoping, zijn de kleine voorwaartse sprongen in tijd de enige echte versnellingen die in het verhaal voorkomen.

Hoewel de Women’s Murder Club uit vier vriendinnen bestaat, hebben alleen Lindsay en Yuki een aanzienlijk aandeel in het verhaal. Dat een verhaallijn niet meer alleen door Boxer gedragen wordt, heeft de auteur in zijn vorige boek al in gang gezet. Het gevolg daarvan is dan wel dat de rol van de twee overige dames, afhankelijk van wie een tweede verhaallijn heeft, een stuk beperkter is geworden dan in de voorgaande boeken. Aan de ene kant is dit jammer, want als viertal vormen ze een sterk team, maar aan de andere kant biedt het ook wel weer nieuwe perspectieven en lijkt het kwartet, in welke vorm dan ook, nog wel even vooruit te kunnen.

Door het aandeel van Lindsay en Yuki heeft De zeventiende verdachte twee verhaallijnen. Meestal komen deze afzonderlijke verhalen gedurende de plot steeds dichter bij elkaar tot ze één geheel vormen. In dit geval is daar geen enkele sprake van, want ondanks dat je dit wel zou verwachten, hebben ze niets met elkaar te maken. Beide verhalen zijn in beginsel interessant en beginnen boeiend, hebben gedurende de plot enkele verrassende wendingen, maar zakken op den duur toch iets in en wordt de verhaallijnen wat dunner. Je krijgt het gevoel dat de auteur er meer uit had kunnen halen dan hij nu gedaan heeft en heeft het boek niet de diepgang gekregen die wel tot de mogelijkheden had behoord.

Ondanks de toch nog steeds sterke combinatie van de vier vriendinnen is De zeventiende verdachte niet het beste uit de serie. Toch kan Patterson met zijn beproefde concept nog wel even vooruit, maar dan zal hij wel gebruik moeten (blijven) maken van actuele gebeurtenissen en eventuele discussies die daarover zijn ontstaan.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: James Patterson
Titel: De zeventiende verdachte
ISBN: 9789403133607
Pagina’s: 317

Eerste uitgave: 2018

Hartenvreter – Benny Baudewyns


Beschrijving
Begrafenisondernemer Ronny Tervaete wordt wakker met een barstend hoofd en een gespannen blaas. Hij heeft een kater. Niets ongewoons. Tot hij vaststelt dat hij niet thuis in zijn vertrouwde bed ligt, maar in een hotelkamer. En het wordt nog gekker. In plaats van het herkenbare lichaam van zijn vriendin Annelies ligt er iemand anders naast hem. Een man. Een lijk. Het leven van Tervaete wordt er niet vrolijker op als hij beseft dat hij opgejaagd wordt door een seriemoordenaar. Die is op zoek naar delicatessen: menselijke harten.

Recensie
De uit Vlaanderen afkomstige uitvaartondernemer en auteur Benny Baudewyns heeft, wanneer hij begint met schrijven, geen plan. Hij noemt het zelf ‘chaotisch schrijven’ en begint er pas mee wanneer hij een uitgangspunt of titel heeft en het komt regelmatig voor dat hij tijdens een begrafenis een plot bedenkt. In 2000 verscheen Het Zwartberg plan, zijn thrillerdebuut en een jaar later ontving hij voor De Emerson-Locomotief de Diamanten Kogel. Ook heeft hij een aantal thrillers met humoristische inslag geschreven, Hartenvreter is de tweede en is in 2016 verschenen.

Begrafenisondernemer Ronny Tervaete wordt wakker in een hotelkamer en heeft last van een flinke kater. Tot zijn verbijstering blijkt er naast hem in bed het lijk van een hem onbekende man te liggen. Hij roept de hulp in van zijn vriend Francis, een politieman. Ze willen van het lichaam af, maar niet via de officiële weg. Dan blijkt ook nog dat er een seriemoordenaar actief is. Op zoek naar menselijke harten, maar ook naar Ronny.

Ondanks dat Hartenvreter het tweede boek is waarin Ronny Tervaete het belangrijkste personage is, is daar niets van merken. Gedurende het verhaal wordt namelijk niet naar het eerdere verwezen. Daarom kan dit boek dus uitstekend los van het andere gelezen worden. Al meteen vanaf het begin is het duidelijk dat het geen ‘normale’ thriller is. Met grappig bedoelde uitspraken en opmerkingen probeert Baudewyns namelijk humoristisch te zijn. Als je hier niet van houdt, kan dit allemaal te geforceerd en te gemaakt overkomen. Dat de auteur meer in zijn mars heeft, bewijst hij eveneens. Zo nu en dan maakt hij gebruik van mooie zinnen en zeker aardige dialogen.

Hartenvreter heeft twee verhaallijnen, die van Ronny en die van Maurice, de kleine crimineel. Het laatste begint in het verleden en gaat langzaamaan richting het heden, waar het met dat van Ronny samenkomt. Dit alles in een vlotte schrijfstijl waardoor het verhaal erg gemakkelijk leest. Het verhaal heeft talloze plotwendingen die soms zo absurdistisch zijn dat daardoor de geloofwaardigheid sterk wordt aangetast. Toch kan de auteur dit maken, want het boek leent zich prima voor dergelijke absurditeiten. De ontknoping lijkt als een nachtkaars uit te gaan, maar ook dan heeft Baudewyns nog een aantal verrassingen achter de hand. De kaars is daardoor blijven branden.

Hoewel Hartenvreter geen hoogstaand boek is, is het ook niet onder de maat. Het is al met al een aardig boek dat niet vervelend is om te lezen.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Benny Baudewyns
Titel: Hartenvreter

ISBN: 9789460015038
Pagina’s: 367

Eerste uitgave: 2016

Gangsterstaat – Tod Goldberg


Beschrijving
Er zijn drie jaar verstreken sinds in Gangsterland huurmoordenaar Sal Cupertine onderdook in Las Vegas om voortaan als rabbijn David Cohen door het leven te gaan.

Zijn maffiazaakjes lopen uitstekend en het geld stroomt binnen. Geld dat Sal alias David nodig heeft om zijn gezin op te kunnen halen uit Chicago en naar het buitenland te vluchten. Intussen is voormalig FBI-agent Matthew Drew nog altijd van plan om Sal Cupertine te vinden en zo de dood van zijn oud-partner te wreken.

In een casino komt hij onzacht in aanraking met Ronnie Cupertine, Sals neef en het hoofd van de Familie, de grootste misdaadorganisatie van Chicago. Dat veroorzaakt een kettingreactie van gebeurtenissen waardoor rabbijn David Cohen voor zijn leven moet gaan vrezen. 

Recensie
Over zijn eerste in het Nederlands vertaalde boek Gangsterland heeft de Amerikaanse auteur Tod Goldberg vijf jaar nagedacht. Daardoor wist hij precies wat er zou gebeuren en wanneer. Hij besteedt sowieso veel tijd aan het nadenken over hoe je met een moord kunt wegkomen. Dit gegeven heeft hij zowel in dit boek als in Gangsterstaat, het tweede uit de trilogie, verwerkt. In deze drieluik staat huurmoordenaar Sal Cupertine, alias rabbijn David Cohen, centraal. Een personage dat al in 2009 zijn opwachting maakte in het verhaal Mitzvah uit de verhalenbundel Other Resort Cities.

Drie jaar geleden is maffia-huurmoordenaar Sal Cupertine als rabbijn David Cohen ondergedoken in Las Vegas. Hij is daar de spirituele leider van de synagoge, maar daarnaast beheert hij ook een aantal zaken voor de lokale maffia. Dit gaat hem prima af, want het ze zijn alle een financiële goudmijn. Niet zonder reden, want David heeft het voornemen om met zijn gezin naar het buitenland te vluchten. Toch moet hij op zijn hoede blijven, want oud FBI-agent Matthew Drew is vastberaden hem te vinden. Alleen al om wraak te nemen voor de moord op zijn voormalig partner Jeff Hopper. David zal dus alert moeten zijn om in leven te kunnen blijven.

Net als in Gangsterland, het eerste boek met Sal Cupertine, begint Gangsterstaat met een proloog. Deze bestaat voor een groot deel uit een erg summiere samenvatting van wat zich in het vorige boek heeft voorgedaan en voor het overige uit een introductie van wat de lezer in dit tweede boek te wachten staat. Doordat de auteur heel kort terugkomt op het voorgaande boek, kan deze opvolger, ondanks dat er wel af en toe een verwijzing naar dat eerdere boek gemaakt wordt, goed afzonderlijk gelezen worden. Maar om meer over en van Sal Cupertine, alias David Cohen, te begrijpen, is het aan te bevelen toch met Gangsterland te beginnen.

Gangsterstaat wijkt in veel opzichten niet af van zijn voorganger. Het verhaal verloopt in een vrij traag tempo, de auteur maakt nog steeds gebruik van lange en soms nodeloos ingewikkelde zinnen en wanneer hij iets wil vertellen of duidelijk maken weidt hij soms uit over niet ter zake doende details. Het gevolg is dat dit het verhaal vertraagt en het bij vlagen ook nog eens saai en langdradig is. Een ander nadeel is dat de lezer hierdoor het verband kwijt kan raken, niet meer precies weet waarover het op dat moment gaat. Wat wel interessant is, is dat het verhaal een mooi beeld geeft van hoe het er in de Joodse geloofsgemeenschap aan toegaat. Doordat Cohen rabbijn is, wordt dit uitvoerig uiteengezet. Eigenlijk te veel voor een thriller. Ook de verwevenheid van de maffia in de Amerikaanse maatschappij wordt heel goed in beeld gebracht. Want zijn de casino’s in Las Vegas immers niet gefinancierd door veramerikaanste Joods-Italiaanse misdaadorganisaties?

Omdat het verhaal zich voor een groot deel in 2001 afspeelt en in dat jaar ook de terroristische aanslagen op de Twin Towers plaatsvonden, heeft Goldberg deze destijds actuele gebeurtenis op een handige manier in het verhaal verwerkt. Dat zorgt voor een beetje spanning, maar buiten dit waren er ook nog wel een paar andere momenten die het spanningsveld iets groter maakten. Desondanks komt die spanning ook nu weer veel te weinig aan bod. Het is vooral het verhaal dat beschrijft hoe een gezochte huurmoordenaar uit handen van de autoriteiten probeert te blijven, maar ook hoe zijn alter ego zich weet te handhaven in een wereld die in feite niet de zijne is. Dat doet hij voor het grootste deel ook nog eens op een manier waardoor je sympathie voor hem gaat krijgen.

Hoewel Gangsterstaat bij vlagen interessant is en vooral richting de ontknoping wat meer boeit, heeft het te weinig verrassingen. Misschien dat Goldberg dit voor het derde deel bewaart, want dit verhaal mag dan een afgerond geheel zijn, voor David is het dat nog niet, want er is een overduidelijke opening naar een vervolg.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Tod Goldberg
Titel: Gangsterstaat

ISBN: 9789021407845
Pagina’s: 415

Eerste uitgave: 2017