De verschrikkelijke jaren tachtig – Tim Kamps


Beschrijving
De jaren tachtig. De naamloze ik-verteller woont in een woongroep, het restant van een communistische commune, samen met zijn moeder, drie andere vrouwen, wat kinderen en goeroe Bert. De kinderen worden min of meer aan hun lot overgelaten terwijl de volwassenen veel met elkaar praten (het liefst naakt – ‘Als je naakt bent, heb je geen schild,’ zegt Bert). Als de Kinderbescherming dreigt in te grijpen en de volwassenen allemaal in paniek raken, vat de verteller het plan op om samen met Donnie weg te lopen. Naar België. Want daar is de mayo beter.

Recensie
Tim Kamps is vooral bekend geworden als cabaretier in de cabaretgroep Rooyackers, Kamps & Kamps, die hij in 1997 samen met zijn broer Wart in 1997 heeft opgericht. Daarnaast is hij tevens muzikant, acteur en regisseur. Sinds kort kan daar auteur aan worden toegevoegd, want in oktober 2018 verscheen zijn debuutroman De verschrikkelijke jaren tachtig, een roman die zowel biografisch, autobiografisch als fictie is. Niet lang nadat zijn boek uitgekomen is, zijn de filmrechten van dit debuut verkocht.

In een woongroep in Rotterdam wonen één man, vier vrouwen en vijf kinderen, waaronder de achtjarige naamloze verteller en Donnie. De kinderen worden grotendeels aan hun lot overgelaten en de bewoners van de commune hebben wekelijks een huisvergadering, naakt. Verder wordt er erg veel geblowd. Dan vat Donnie het plan op om weg te gaan lopen. Het idee is om naar België te gaan, omdat de mayonaise daar veel lekkerder is. Maar in de praktijk blijkt dit een stuk lastiger te zijn dan gedacht.

Het verhaal begint met een aantal hoofdstukken waarin een algemeen beeld wordt geschetst van de commune en de bewoners daarvan, maar ook van de verteller zelf en Donnie. Wat daarbij opvalt, is dat die hoofdstukken kort en ultrakort zijn, wat overigens in de rest van het boek net zo is. Hierdoor vliegt het verhaal voorbij en heeft de lezer het boek in een mum van tijd uit. Na wat beschouwd kan worden als een introductie gaat het verhaal, of zelfs begint het verhaal in 1985, waarna het chronologisch oploopt tot aan 1990, dat tevens het einde van die verschrikkelijke jaren tachtig betekent.

Vanaf het begin krijgt de lezer al het gevoel dat het verhaal een weergave is van het leven dat de auteur zelf op jonge leeftijd heeft meegemaakt. Daarover wordt in het boek geen enkel uitsluitsel gegeven, maar in interviews heeft Kamps verteld dat hij zijn eigen ervaringen uit een woongroep heeft gecombineerd met die van een vriendin die tijdens haar kinderjaren in een commune woonde. Dat het verhaal, dat verder fictie is, daardoor realistisch en waargebeurd lijkt, is daar zonder meer een gevolg van.

De door de auteur gehanteerde schrijfstijl is luchtig, soms met een knipoog, maar bovenal prettig. Desondanks laat hij op de achtergrond wel doorschemeren dat de kinderen met misstanden te kampen hebben gehad. Het is immers niet voor niets dat jeugdzorg maatregelen heeft genomen en de commune daarna in de gaten is blijven houden. Aan het eind van het verhaal heeft Kamps nog een grote verrassing in petto, en dat is er dan echt een die je in het geheel niet ziet aankomen. Daaruit blijkt dan wel dat je, als je iets niet voor de volle honderd procent zeker weet, niet altijd uit moet gaan van een aanname. Doe je dat wel, dan kan het heel anders in elkaar zitten dan je aanvankelijk vermoedt.

De titel De verschrikkelijke jaren tachtig doet vermoeden dat het een rampzalige periode was. Voor de betrokkenden uit het verhaal was het waarschijnlijk ook niet al te rooskleurig, maar de lezer kan zich niet aan de indruk onttrekken dat de kinderen ook wel mooie periodes hebben gekend. En het debuut van Kamps, dat is origineel, boeiend en zonder meer de moeite waard.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Tim Kamps
Titel: De verschrikkelijke jaren tachtig

ISBN:  9789048844982
Pagina’s: 208

Eerste uitgave: 2018

Advertenties

Een goede daad – David Baldacci


Beschrijving
Wanneer oorlogsveteraan Aloysius Archer in 1949 voorwaardelijk vrijkomt uit de gevangenis, waar hij zat voor een misdaad die hij niet heeft gepleegd, vestigt hij zich in het stadje Poca City. Archer heeft een lijst meegekregen met wat hij verplicht is te doen na zijn vrijlating en wat hem allemaal verboden is. Hij moet een baan zoeken en zich regelmatig melden bij zijn reclasseringsambtenaar. Maar een bar bezoeken, laat staan alcohol nuttigen, is hem verboden. Contact met ‘losbandige’ vrouwen is al helemaal uit den boze.

Archers zoektocht naar werk brengt hem de eerste de beste avond al naar een bar waar hij aan de praat raakt met Hank Pittleman, een van de machtigste zakenmannen in het stadje. Pittleman biedt hem een baan aan, maar wat in eerste instantie een simpel klusje lijkt – het innen van een schuld – blijkt algauw een stuk complexer te liggen. Wanneer er een moord wordt gepleegd en Archer de belangrijkste verdachte is, beseft hij dat hij wel eens snel weer in de gevangenis zou kunnen belanden. Tenzij hij zelf de moordenaar weet te vinden…

Recensie
Het was de bedoeling van David Baldacci dat Een goede daad, zijn jongste thriller, een kort verhaal moest zijn dat alleen als e-book gepubliceerd zou kunnen worden. Hoe anders is dit gelopen. Want tijdens een tournee voor De lange weg naar genade wilde hij in het hotel waar hij verbleef iets hebben om aan te werken. In ongeveer drie maanden had hij vierhonderd pagina’s geschreven. Het uitgangspunt van dit boek zijn de jaren veertig vanuit een verhalend perspectief, en dan in het bijzonder de jaren na de Tweede Wereldoorlog, waarin het leven zich weer begon te normaliseren. In tegenstelling tot de meeste van zijn boeken speelt Een goede daad zich in 1949 af en introduceert hij Aloysius Archer, een oorlogsveteraan die na een verblijf in de gevangenis zich bij de reclassering in het stadje Poca City moet melden.

Archer is verplicht een baan te zoeken, maar hij heeft ook een waslijst aan verboden en geboden meegekregen. Hieraan zal hij moeten voldoen om niet opnieuw gevangen genomen te worden. Al op de eerste avond na zijn vrijlating belandt hij in een bar en raakt in gesprek met Hank Pittleman, een zakenman die er prat op gaat het stadje groot gemaakt te hebben. Pittleman biedt Archer werk aan, hij moet een openstaande schuld vorderen. Op het eerste gezicht een eenvoudige taak, die op de langere termijn steeds gecompliceerder wordt. Dan wordt er een moord gepleegd en is Archer de hoofdverdachte. Hij is echter onschuldig en bang om opnieuw in de gevangenis te belanden. Daarom doet hij er alles aan de echte moordenaar te vinden.

De introductie van een nieuw personage is altijd een risico, want het is altijd de vraag of het aanslaat bij het lezerspubliek? Ook Baldacci kent deze voor hem eigenlijk onnodige angst. De boeken van de bestsellerauteur verkopen onveranderd goed en het laatste decennium heeft hij diverse succesvolle seriepersonages gecreëerd. Nu is het de beurt aan Archer, een man die, hoewel er overduidelijke verschillen zijn, enigszins doet denken aan Jack Reacher. Eerstgenoemde is echter veel zachtaardiger en een stuk minder gewelddadig, maar ook hun avonturen zijn verre van dezelfde. Het is dan ook niet zo heel erg vreemd dat vooral het begin van Een goede daad draait om een kennismaking met Archer, een aangename overigens, want de man straalt rust uit en komt, zonder saai te worden, sympathiek over.

Voor Poca City geldt dat wat minder, want dit stadje in het zuiden is stoffig en de inwoners lijken het niet zo op vreemdelingen te hebben. Deze sfeer, maar ook die van de late jaren veertig, weet Baldacci goed over te brengen. Ook de relatieve traagheid van het zuiden wordt goed weergegeven en het nogal langzame tempo van het verhaal versterkt dit gevoel zonder meer. Het gevolg hiervan is dat de spanningsboog in Een goede daad voor het grootste deel niet gespannen is. Zo duurt het bijvoorbeeld tot ruim over de helft van het verhaal dat er iets van spanning ontstaat en pas dan vertoont het boek de eerste kenmerken van een thriller. En pas in de ontknoping, wanneer het tot een rechtszaak gekomen is, herkent de lezer de ware David Baldacci en toont hij aan dat hij het schrijven van spannende en overwegend boeiende thrillers niet verleerd is.

Met Een goede daad laat de auteur vooral zien dat hij een begenadigd verhalenverteller is. Want ondanks de minieme spanning is het beslist een onderhoudend boek. Het heeft een aantal interessante personages, de verhaallijn klopt van begin tot eind en er zijn zelfs een paar onverwachte ontwikkelingen. Wat het boek echter tegen heeft, is dat het meer roman dan thriller is. Maar hoe je het ook wendt of keert, Archer is een fascinerende antiheld die in toekomstige boeken nog wel meer van zich zal laten horen.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: David Baldacci
Titel: Een goede daad
ISBN: 9789400511866
Pagina’s: 384

Eerste uitgave: 2019

De goede zoon – You-Jeong Jeong


Beschrijving
De 25-jarige Yu-Jin ontwaakt na een onrustige nacht en ontdekt dat zijn kleding onder het bloed zit. Onder aan de trap vindt hij vervolgens het levenloze lichaam van zijn moeder, haar hals blijkt doorgesneden. Yu-Jin heeft geen herinneringen aan de nacht, maar beseft dat al het bewijsmateriaal naar hem wijst. Hij besluit daarom het lichaam van zijn moeder te verstoppen en zelf de moordenaar op te sporen. Ondertussen moet hij zijn nieuwsgierige tante, zijn stiefbroer en de politie op een dwaalspoor zetten. Dan blijkt dezelfde nacht nóg een vrouw te zijn vermoord. Langzaam komen Yu-Jins herinneringen terug, en ontvouwt zich een drama dat verder gaat dan deze fatale nacht.

Recensie
De Zuid-Koreaanse auteur You-Jeong Jeong droomde er als kind al van om schrijfster te worden. Haar moeder verzette zich daartegen, omdat een oom, die toneelschrijver was, door armoede is gestorven en vreesde dat Jeong eenzelfde lot zou ondergaan. Toch zette ze door, maar voordat ze zich volledig op het schrijven richtte, werkte ze jarenlang in de verpleging. Ze debuteerde in 2010 met Shoot me in the heart, waarin ze naar haar jeugd verwijst. Haar jongste boek is De goede zoon, een thriller die in juli 2019 is verschenen.

De 25-jarige Yu-Jin wordt op een ochtend wakker door de geur van bloed. Als hij om zich heen kijkt, ziet hij dat niet alleen zijn kleding, maar ook hijzelf er onder zit. Ook vindt hij het lichaam van zijn moeder, ze ligt onder aan de trap, met doorgesneden hals. Hij weet echter niet wat er gebeurd is, maar wel dat hij als hoofdverdachte van de moord zal worden beschouwd. Om dat te voorkomen verbergt hij het lichaam en probeert zelf te achterhalen wie zijn moeder heeft vermoord en komt hij er ook achter dat diezelfde nacht nog een vrouw is vermoord. Dan komen zijn herinneringen terug, die zelfs teruggaan naar zijn jeugd.

Het verhaal, dat uit vier delen bestaat, wordt verteld vanuit het perspectief van één persoon: Yu-Jin, een vijfentwintig jarige jongeman die, omdat hij een aanval kan krijgen, medicijnen moet slikken. Die neemt hij niet altijd en dat kan er de oorzaak van zijn dat zijn geheugen te wensen overlaat. Hij is zelf benieuwd naar wat er is gebeurd, maar dat geldt in feite ook voor de lezer. Want vanaf het begin van het verhaal wordt je nieuwsgierigheid geprikkeld en wil je, net als Yu-Jin, te weten komen wie de moord nou echt heeft gepleegd. Is hij het zelf geweest, zoals eigenlijk wel voor de hand ligt, of is er toch een andere dader, daar wordt namelijk ook op gezinspeeld. De terugkerende herinneringen van Yu-Jin, maar ook de diverse flashbacks naar zijn verleden, maar in de eerste plaats de fragmenten uit het dagboek van zijn moeder, geven daarover steeds meer duidelijkheid.

Door de wijze waarop het verhaal is opgebouwd, weet de auteur een voortdurende spanningsboog te creëren. Deze spanning is subtiel, het verhaal moet het immers niet hebben van de harde actie. Daarnaast is er eveneens een spanningsveld tussen de personages onderling, vooral hun wederzijdse verhoudingen, en dat weet Jeong prima op de lezer over te brengen. Die personages zijn overigens stuk voor stuk boeiend, hebben – gelukkig maar – ieder hun eigen karakter en dat maakt ze daardoor uniek.

Hoewel het verhaal niet bol staat van de plotwendingen, weet het de lezer toch te verrassen met een aantal interessante ontwikkelingen. Sommige daarvan kun je vermoeden, andere weer niet. Maar, en dat is de verdienste van de auteur, je blijft je echter wel altijd afvragen of het vermoeden dat je hebt wel klopt. Hoofdzakelijk omdat Jeong het verhaal dusdanig geschreven heeft dat er in principe altijd andere mogelijkheden kunnen zijn. De weg naar de ontknoping zou dan in feite nog alle kanten uit kunnen gaan. Toch blijkt uiteindelijk dat de finale is zoals je het verwacht had. Dit heeft echter geen enkele nadelige invloed op het verhaal in zijn geheel.

De goede zoon (soms ook Een goede zoon) is een bijzonder originele psychologische thriller van een auteur wier andere werk eigenlijk zo snel mogelijk in het Nederlands zou moeten worden uitgebracht.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: You-Jeong Jeong
Titel: De goede zoon

ISBN: 9789403158105
Pagina’s: 334

Eerste uitgave: 2019

Het Carpa complot – Heleen van den Hoven


Beschrijving
‘Hello, we are looking for highly intelligent individuals.’

Aanvankelijk lijkt CARPA 3521 een speelse manier om sollicitanten te werven met puzzels op het internet. Anja’s broer, Geus, laat zich graag uitdagen en al snel is hij door de eerste ronde heen. Maar wanneer hackers een sluis overnemen, beseft Anja hoe hoog de inzet is en dat haar broer in gevaar is. Maar hij niet alleen. Een winterstorm nadert. Is Nederland nog wel veilig?

Recensie
Na haar gymnasium volgde Heleen van den Hoven enkele opleidingen tot docent, maar ook een paar in de boekenbranche. Binnen deze laatste sector is ze sinds 1999 werkzaam, niet alleen als auteur, maar ook als schrijfcoach en als vormgever en begeleidster van publicaties voor bedrijven, verenigingen en particulieren. Ook ontwikkelt ze bordspelen en bedenkt ze raadsels voor hackers. Ze begon met het schrijven van kinderboeken en een avonturenroman, maar medio 2019 verscheen haar eerste thriller, Het Carpa complot. Met dit boek won ze de eerste prijs van een schrijfwedstrijd van Sweek en De Crime Compagnie.

Geus Versluijs is student, hacker en solliciteert bij CARPA. Het is geen gewoon sollicitatieproces, maar de geschiktste kandidaten worden geworven door middel van puzzels op internet. Hij komt al snel door de eerste ronde heen en lijkt vlak daarna van de aardboden verdwenen te zijn. Zijn zus Anja gaat, samen met Geus’ vriend Quint Ruys, op zoek naar hem. Ze komen erachter dat het de bedoeling is dat Geus, samen met een aantal anderen, de Nederlandse sluizen moet hacken om zo een grote overstroming te veroorzaken. Het wordt haar duidelijk dat niet alleen haar broer, maar heel Nederland in gevaar is. Vooral nu er een grote winterstorm op komst is.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen, Het Carpa complot is geen spannend verhaal. Wel doen zich enkele situaties voor die een licht spanningsveld veroorzaken, maar daar blijft het grotendeels dan ook wel bij. Het is echter wel een verhaal dat bepaalde angstgevoelens op kan roepen. Want hoe zal het voelen als kwaadwillenden de besturing van computergestuurde apparatuur overnemen om op deze manier de controle daarvan naar hun hand te zetten. En dat ze daardoor een samenleving kunnen ontwrichten. Dat zal op zijn minst beangstigend zijn, en dit gevoel weet de auteur, zonder dat het verhaal dus spannend wordt, goed op de lezer over te brengen. Wat Van den Hoven ook goed gelukt is, is om de lezer, ondanks dat voor hen de puzzels in het verhaal in feite onmogelijk op te lossen zijn, mee te willen laten doen. Het is voor de lezer dus niet zo moeilijk zich in het verhaal in te leven.

Het Carpa complot wordt afwisselend verteld vanuit diverse perspectieven. Misschien is het in het begin nog niet echt helder vanuit wiens invalshoek een hoofdstuk of deel van een hoofdstuk verteld wordt, toch blijkt al heel snel dat daar een heel duidelijk en opvallend patroon in zit. De lezer weet daardoor precies wie er aan het woord is. Een leuke vondst die recht doet aan de strekking van het verhaal. Een andere bijzondere en aardige bijkomstigheid zijn de achternamen van de personages, die hebben alle een link met water. Omdat een aantal van die personages van Friese afkomst is, komt deze taal af en toe in het verhaal voor, vaak alleen als een enkel woord, soms als een korte zin. Het is echter altijd duidelijk wat de betekenis daarvan is. Toch is het niet altijd nodig om een enkel Fries woord te gebruiken, het is niet storend, maar komt wel wat vreemd over. Want waarom dan niet ook een hele zin in de Friese taal?

Dat de auteur grondig research heeft gepleegd, is heel goed te merken. Alle details in het verhaal kloppen en dat zal er mede de reden van zijn dat het geloofwaardig overkomt. In een tijd waarin steeds meer overgegaan wordt naar robotisering is het niet ondenkbeeldig dat hackers op een dag hun slag slaan om complete systemen lam te leggen met als enige doel een maatschappij te terroriseren en zichzelf eventueel te verrijken. Het Carpa complot, dat niet echt veel verrassende ontwikkelingen heeft, maar waarvan de ontknoping wel een stroomversnelling heeft, is overigens wel een verhaal waar de lezer zijn aandacht bij moet blijven houden. Het is zonder meer een origineel en realistisch debuut, maar echt spannend wordt het helaas niet. En dat is jammer, want het had wel gekund.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Heleen van den Hoven
Titel: Het Carpa complot

ISBN: 9789461094001
Pagina’s: 432

Eerste uitgave: 2019

Ik ken je nog – Alice Fokkelman


Beschrijving
Manon heeft nooit iemand verteld over de jongen die haar jeugd gruwelijk verpestte. Maar nu lijkt het verleden haar in te halen… Vanaf de dag dat haar beste vriendin verhuist en de nieuwe buren hun intrek nemen, verandert het leven van Manon onomkeerbaar. Terwijl haar man aanpapt met de nieuwe buurvrouw, zinkt Manon dieper en dieper weg. Schuilt in buurman Wessel nog steeds de manipulator van vroeger of wordt ze geterroriseerd door waanbeelden in haar hoofd? 

Recensie
In 2003 begon Alice Fokkelman met het schrijven van korte verhalen, waarvan een aantal lovende recensies kreeg. Omdat haar gezin, maar ook haar werk als Corporate Communicatie Manager te veel tijd vergden, kwam ze daar niet meer aan toe. Een workshop tijdens de schrijfdag van de schrijversacademie was er de aanleiding van dat ze opnieuw met het schrijfproces begon. Ze begon aan een boek, stuurde een uittreksel en het eerste hoofdstuk naar de uitgever en dat resulteerde er uiteindelijk in dat haar debuut, de thriller Ik ken je nog, in april 2018 uitgekomen is.

Na de verhuizing van haar buren naar Amerika kwam Manon erachter dat Wessel, haar oude buurjongen, opnieuw naast haar komt wonen. Samen met zijn gezin. In haar jeugd is Manon door Wessel gepest en flashbacks zorgen er nu voor dat ze die periode herbeleeft. Haar dochter kan goed met de kinderen van Wessel overweg en haar man Jasper kan het bijzonder goed met de nieuwe buurvrouw vinden. Manon is echter ten einde raad, gaat zich steeds panischer te gedragen en vraagt zich af of Wessel nog steeds net zo vervelend is als hij vroeger was. Maar hierdoor isoleert ze zich wel meer van de anderen.

Pesten. Het is van alle tijden en komt regelmatig in het nieuws. Of het nu om kinderen of volwassenen gaat, maakt daarbij niet uit. Fokkelman heeft dit thema in Ik ken je nog verwerkt. Omdat het nog steeds gebeurt en er, in ieder geval onder volwassenen, ook een taboe op rust, is dit een origineel idee dat een veelbelovende en spannende thriller kan opleveren. Dat is haar niet gelukt, want spannend wordt het nergens. Het verhaal is vooral een uiteenzetting van wat zich in het hoofd van Manon afspeelt, maar ook hoe ze met haar angst, en misschien zelfs met haar jeugdtrauma, omgaat. En dat gedrag is, ondanks dat de lezer zich er wel enigszins een voorstelling van kan maken wat zich in haar hoofd afspeelt, niet altijd even rationeel. Ze treedt ook niet daadkrachtig genoeg op naar de personages waarvan het gedrag nog vele malen erger is. Dat is een gemiste kans om het verhaal een veel dramatischere wending te geven en het sterker te maken.

De schrijfstijl van het boek is bijzonder toegankelijk waardoor het uitermate vlot leest. Waar het echter aan ontbreekt, is de diepgang. Uitgezonderd de personages van Manon en Wessel zijn de andere vrij beperkt uitgewerkt. Waarschijnlijk is dit bewust gedaan, want Manon en Wessel dragen het verhaal en daardoor zijn ze dus het belangrijkst. Daarnaast had de auteur er beter voor kunnen kiezen om het thema veel verder uit te werken en om het verhaal ook diverse onverwachte plotwendingen mee te geven. Dan was dit debuut zonder meer spannender geweest en had het verhaal ook psychologisch interessanter kunnen zijn. Verder kent het eveneens een aantal onwaarschijnlijkheden en daardoor komt het wel eens onwerkelijk over.

Hoewel het verhaal zelf geen verrassingen in petto heeft, is het laatste stuk cursieve tekst wel verrassend, maar laat het ook vragen achter. Dat is jammer omdat het daardoor lijkt dat het verhaal geen afgerond geheel vormt. Door de manier van schrijven is Ik ken je nog geen vervelend boek om te lezen, maar het is niet voldoende om er een sterke thriller van te maken.

Waardering: 2/5

Boekinformatie
Auteur: Alice Fokkelman
Titel: Ik ken je nog

ISBN: 9789401608473
Pagina’s: 237

Eerste uitgave: 2018

De ketting – Adrian McKinty


Beschrijving
Het is een ochtend als alle andere. Rachel Klein zet haar dochter af bij de bushalte en begint aan haar dag. Maar een telefoontje van een onbekend nummer verandert alles. De beller vertelt Rachel dat haar dochter vastgebonden en gekneveld op de achterbank van zijn auto ligt. Als ze haar ooit weer wil zien, moet ze losgeld betalen en een ander kind ontvoeren. Dit is geen gewone kidnapping: de beller is zelf een moeder wier zoon is ontvoerd en als Rachel niet doet wat haar wordt gezegd, zullen beide kinderen sterven.

Rachel maakt nu deel uit van De Ketting, een oneindig en ingenieus plan dat ouders verandert in criminelen – en iemand heel rijk maakt. De regels zijn eenvoudig, de morele keuzes onmogelijk: vind snel geld, zoek een eigen slachtoffer en bega een vreselijke daad waarvan je 24 uur geleden nog dacht dat je er nooit toe in staat zou zijn.

De genieën achter De Ketting weten dat ouders alles voor hun kinderen overhebben. Wat ze niet weten is dat zelfs de sterkste ketting maar zoveel druk kan verdragen… tot hij breekt.

Recensie
Voordat Adrian McKinty fulltime auteur werd, schreef hij een aantal korte verhalen, een novelle en diverse boekbesprekingen. Hij was nog leraar Engels aan een middelbare school in Denver, Colorado toen hij aan zijn roman Dead I well may be begon. Dit debuut is in 2003 verschenen en was de eerste van de Michael Forsythe-trilogie. Voor een aantal van zijn boeken heeft hij onder andere de Edgar Award, de Barry Award en de Anthony Award gewonnen. Begin juli 2019 verscheen De ketting, zijn eerste in het Nederlands vertaalde thriller. In zowel de VS als Groot-Brittannië kwam het boek op de bestsellerlijst terecht.

De dertienjarige Kylie wacht op de bus om naar school te gaan. Een man komt naar haar toe en houdt haar onder schot. Ze moet met hem meekomen. Niet lang daarna wordt haar moeder Rachel gebeld en krijgt te horen dat haar dochter vastgehouden wordt. Om haar vrij te krijgen moet ze losgeld betalen, maar ook een ander kind ontvoeren. Doet ze dat niet of gaat er wat mis, dan worden zowel Kylie als de zoon van de beller vermoord. Vanaf dat moment hoort ze bij De Ketting en is ze een van de vele schakels die criminele activiteiten moet ondernemen. En blijkt ook dat je er niet aan kunt ontsnappen.

Bijna iedereen kent het wel, de kettingbrief. Soms alleen maar onschuldig vermaak, maar lang niet altijd. Samen met een Mexicaans concept waarbij familieleden aanbieden om de plaats van een kwetsbaarder ontvoeringsslachtoffer in te nemen inspireerden de auteur tot het schrijven van De ketting. Met als verschil dat in het verhaal niemand vrijwillig de plaats van een ander inneemt. Iedereen zal zich kunnen voorstellen dat zowel de familie als de slachtoffers wanhopig en angstig zijn, en op een gegeven moment zelfs in paniek raken. Deze emoties weet de auteur, vooral in het begin van het volledig fictieve verhaal, maar bovenal omdat het om kinderen gaat, heel goed op de lezer over te brengen. Iedereen kan zich daarom heel goed voorstellen dat ouders er alles aan doen om hun kind weer vrij te krijgen, zelfs als het verschrikkelijke dingen betreft.

In principe is een dergelijke situatie een uitstekend uitgangspunt voor een verrassende en spannende thriller. Ook McKinty zal dat ongetwijfeld voor ogen hebben gehad. De hoofdstukken zijn daar een prima voorbeeld van, want ze zijn kort en dat is over het algemeen goed voor het tempo van het verhaal. Zo niet in De ketting, waarin de snelheid niet al te hoog ligt en de auteur soms te diep op zaken als het voorbereiden van een ontvoering ingaat. Dat rustig voortkabbelen komt de spanning zeker niet ten goede, deze blijft in het verhaal eigenlijk zo goed als achterwege. Een gebrek aan spectaculaire plotwendingen is daar zonder meer debet aan. De flashbacks in het tweede deel van het verhaal maken dat ook niet goed, hoewel ze er, ondanks de minieme voorspelbaarheid, wel voor zorgen dat de lezer lichtelijk nieuwsgierig wordt.

De ketting is absoluut geen onaardig verhaal om te lezen, maar het is vaak net even wat te simpel. Veel dialogen zijn niet zo aansprekend, ze komen wat statisch over en een aantal ontwikkelingen valt net even wat te mooi op hun plaats, vooral in het voordeel van Rachel en Pete. Dit is ten nadele van het verrassingseffect en in het verlengde daarvan ook de spanningsboog. In de ontknoping schroeft de auteur het tempo iets op en neemt de actie enigszins toe. Voor het zover is, komt de lezer nog te weten wie er verantwoordelijk is voor De ketting en wat hen heeft bewogen hiermee te beginnen.

McKinty heeft het zonder meer in zich om een prima verhaal te schrijven, dat heeft hij immers ook al bewezen. De ketting, vertaald door Sabine Mutsaers, is daar een duidelijk voorbeeld van, maar het stijgt niet boven de middelmaat uit. Ondanks het buitengewoon originele en interessante thema.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Adrian McKinty
Titel: De ketting
ISBN: 9789022587898
Pagina’s: 352

Eerste uitgave: 2019

De terugkeer – C.J. Tudor


Beschrijving
Toen Joe Thorne vijftien jaar was, verdween zijn zusje Annie. Iets ergers kon er niet gebeuren. En toen kwam ze terug.

Vijfentwintig jaar later is Joe terug in zijn geboortedorp Arnhill. Hij heeft een baan aangenomen als leraar Engels op zijn oude middelbare school. Niet omdat hij zo graag terug wil, maar omdat hij het geld nodig heeft – hij heeft schulden. Terugkomen in zijn oude woonplaats betekent ook dat hij de mensen met wie hij opgroeide opnieuw onder ogen zal moeten komen, evenals de dingen die ze op hun geweten hebben. Dan krijgt hij een anonieme mail: Ik weet wat er gebeurd is met je zusje. Het gebeurt opnieuw.

Recensie
Na het succes van haar debuutthriller De krijtman nam het leven van C.J. Tudor een andere wending aan. Ze is fulltime schrijfster geworden en heeft het daardoor ook erg druk gekregen. Terwijl ze haar debuut schreef, was ze hondenuitlater en liep altijd rond op een van de oude mijnen in het gebied waar ze vroeger woonde. Ze dacht toen na over de onderaardse gangen, verlaten machines en wat er nog meer zou kunnen zijn. Dit vormde de inspiratie voor haar tweede boek De terugkeer dat in juni 2019 is verschenen. Momenteel werkt ze aan haar derde thriller die in 2020 uit zal komen.

Joe Thorne was vijftien jaar oud toen zijn zeven jaar jongere zusje Annie verdween. Achtenveertig uur later was ze terug, maar zwijgt over waar ze was en wat er is gebeurd. Haar gedrag is echter wel veranderd. Vijfentwintig jaar later keert Joe, inmiddels is hij leraar Engels, terug naar zijn geboorteplaats Arnhill waar hij wordt aangenomen op zijn oude middelbare school. De belangrijkste reden dat hij er gaat werken, is zijn schuldenlast en dat hij daarom geld nodig heeft. Zijn terugkomst heeft tot gevolg dat hij oude bekenden ontmoet, maar ook dat hij onder ogen moet zien wat er destijds is gebeurd.

De eerste zin van de proloog doet het ergste vermoeden. Uit de rest van deze inleiding blijkt dat dit maar al te waar is. Want Tudor laat niets aan de verbeelding over en maakt de lezer vroeg in het verhaal deelgenoot van een aantal lugubere situaties die ze ook nog eens beeldend heeft omschreven. Een interessant begin dat nieuwsgierig maakt naar het vervolg. En in feite is dat precies waar een proloog voor bedoeld is.

Na deze opening begint het feitelijke verhaal en al snel heeft het een licht spanningsveld en wil je weten wat er vijfentwintig jaar eerder gebeurd is, maar ook hoe het in het heden zal aflopen. Daarnaast rijzen er steeds meer vragen op die gedurende de plot gelukkig worden beantwoord. In het verhaal wordt geregeld teruggeblikt naar wat zich afgespeeld heeft toen Joe vijftien jaar oud was, maar soms ook naar de jaren daarvoor. Dit zijn dan flashbacks als Joe’s herinneringen en in afzonderlijke hoofdstukken wat hij in 1992 met een aantal van zijn leeftijdgenoten heeft meegemaakt. Door deze opzet kom je meer over hem te weten, maar levert ook voor een goede spanningsopbouw op.

Meteen nadat Joe in Arnhill is gearriveerd heerst er een sfeer van vijandigheid. Voor de lezer is dit meteen voelbaar en dat komt niet alleen doordat die sfeer ook in daden wordt omgezet. Tudor maakt daarmee heel goed duidelijk dat Joe’s aanwezigheid niet gewenst is. Niet alleen omdat er in het verleden wat gebeurd is, maar ook omdat een aantal inwoners iets te verbergen heeft en niet wil dat dit naar boven komt. De wijze waarop de auteur dit overbrengt heeft iets mysterieus. Dit wordt mede versterkt door wat er in de loop der jaren met de leeftijdgenoten van Joe gebeurd is, alsof ze iets over zichzelf hebben afgeroepen en er daardoor een soort vloek op hen rust of heeft gerust.

Op ongeveer een kwart voor de afloop denk je te weten hoe het precies in elkaar steekt, maar door een aantal plotwendingen blijkt dat je het uiteindelijk bij het verkeerde eind hebt. De verrassende ontwikkelingen doen zich vooral voor als de ontknoping, die onverwacht en ook wel wat onrealistisch is, nadert. In ieder geval heeft Tudor met De terugkeer opnieuw een zeer lezenswaardige thriller geschreven. En in de epiloog nog even laat doorschemeren dat er in wezen niets verandert in Arnhill.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: C.J. Tudor
Titel: De terugkeer

ISBN: 9789400510753
Pagina’s: 351

Eerste uitgave: 2019

Blind vertrouwen – James Pence


Beschrijving
Thomas Kent leidt een teruggetrokken bestaan op een landgoed in Texas, met zijn herdershond Gumbo. Op een avond vindt hij een merkwaardig e-mailtje in zijn inbox. Denk aan je belofte. Uiterst belangrijk pakketje komt om 8.30 aan op vliegveld. Moet afgehaald! Laat me asjeblieft niet vallen. Het leven van mijn kinderen staat op het spel!

Hij verwijdert het gedachteloos. Al die spam ook tegenwoordig. Dan blijkt er ook een bericht op zijn antwoordapparaat te staan. Thomas hoorde veel achtergrondgeluiden ? daar bovenuit iemand die hijgend naar adem snakte en toen stamelde: ‘Red… mijn… kinderen…’

Thomas besluit de berichten serieus te nemen. Op het vliegveld blijkt het pakketje wel een heel ongebruikelijke inhoud te hebben, en voor hij het weet raakt Thomas betrokken bij de schokkende praktijken van een gevaarlijke religieuze sekte. Hij moet vechten voor zijn leven ? en voor het leven van een gezin dat hij niet kent.

Recensie
Veelzijdig. Dat is wat er over James H. Pence gezegd kan worden. Hij is auteur, kunstenaar, zanger, spreker, krijtartiest en hij geeft karate en ook les in schrijven en kunst. Als auteur schrijft hij zowel fictie als non-fictie. Hij begon in 1988 met schrijven om de dood van zijn dochter te verwerken. Acht jaar later verscheen A road not chosen. In 2003 schreef hij zijn eerste thriller, Blind vertrouwen, dat een jaar later in Nederland uitkwam. Omdat hij een gelovig man is, speelt religie een belangrijke rol in zijn fictie.

Nadat zijn vrouw en twee kinderen dodelijk zijn verongelukt, heeft dominee Thomas Kent zich met zijn herdershond Gumbo afgezonderd van een sociaal leven. Op een decemberdag ontvangt hij een e-mailbericht om een pakketje op het vliegveld op te halen. Hij merkt het aan als spam en verwijdert het. Er zijn echter ook een paar woorden op zijn antwoordapparaat ingesproken: ‘red… mijn… kinderen…’. Thomas legt een link met het e-mailtje, dat hij dan wel serieus neemt. Hij gaat naar het vliegveld, krijgt vanaf dat moment te maken met een nietsontziende religieuze sekte en is zijn leven niet meer zeker.

Het eerste hoofdstuk van Blind vertrouwen belooft veel voor de rest van het verhaal. Het maakt nieuwsgierig, heeft spanning, snelheid en er komt ook al een verrassende plotwending in voor. Kortom, alle ingrediënten zijn aanwezig om dit thrillerdebuut een droomstart voor de auteur te laten zijn. Dat is ten dele gelukt. Na dat overweldigende begin zakt het verhaal wat in, niet erg dat dit gebeurt, want de personages moeten immers worden geïntroduceerd en de lezer heeft natuurlijk ook wel wat meer informatie nodig dan alleen maar een flitsend begin. Dit duurt echter iets te lang, waardoor het tempo, en daardoor ook de spanning, afneemt. Desondanks blijft het verhaal wel boeien, Pence weet prima hoe hij de lezer aan zich moet binden. Een andere voldoende die de auteur scoort, is dat de personages goed uitgewerkt zijn.

Overigens geldt dat voor het hele verhaal. Op een enkele onvolkomenheid na, is het goed opgebouwd en heeft het diepgang. Dat komt waarschijnlijk ook door de spiritualiteit die Pence door het hele verhaal heen heeft verweven. Daaruit is duidelijk op de maken dat hij een religieuze achtergrond heeft. Aanvankelijk lijkt de rol die het geloof heeft wel mee te vallen, maar in de tweede helft van het verhaal neemt die rol zienderogen toe. Soms is het wat te veel van het goede en laat de auteur doorschemeren dat achter alles wat er gebeurt een bedoeling zit. Een bedoeling van God en dat daarop vertrouwd moet worden. Alsof de mens, in dit geval de personages, geen eigen wil hebben en zelf geen beslissing hoeven te nemen. Dat is allemaal wat onwerkelijk, want is de mens niet zelf verantwoordelijk voor zijn eigen beslissingen?

Een ander detail dat niet helemaal met de werkelijkheid overeenkomt, is het gedrag van de twee in het verhaal voorkomende kinderen. Ze zijn tien jaar, maar gedragen zich, zowel in woord als handelwijze, als een volwassene of jongvolwassene. Ze zijn te wijs voor hun leeftijd. In ieder geval hebben ze een sleutelrol in de ontknoping van het verhaal. Dat verhaal, dat afsluit met een ontknoping in een vrij hoog tempo en met meer dan voldoende spanning, toont aan dat een sekte over het algemeen gevaarlijk is, vooral zij die de leiding daarover hebben.

Blind vertrouwen mag dan het thrillerdebuut van James Pence zijn, het is zonder meer een bijzonder leesbaar boek dat boeiend is, bij tijd en wijle tempo en spanning heeft, maar waarin gedurende de plot helaas wel wat te veel nadruk op het religieuze aspect wordt gelegd.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: James Pence
Titel: Blind vertrouwen

ISBN: 9789023991274
Pagina’s: 342

Eerste uitgave: 2004

De fluisterman – Alex North


Beschrijving
Tom Kennedy, nog kapot van de dood van zijn vrouw, besluit met zijn zoon Jake te verhuizen naar het kleine stadje Featherbank, voor een nieuwe start. Maar Featherbank heeft een duister verleden. Vijftien jaar geleden ontvoerde een seriemoordenaar vijf jongens, die hij vermoordde. Tot hij uiteindelijk werd gepakt vreesde iedereen de Fluisterman. Dat was al heel lang geleden, en een oud misdrijf hoeft natuurlijk niet van invloed te zijn op Tom en Jacks levens. Maar dan verdwijnt er weer een jongen en begint Jake zich vreemd te gedragen.

Recensie
Alex North is het pseudoniem van een Britse auteur die eerder ook al onder een andere naam geschreven heeft. Voor het schrijven van De fluisterman, zijn debuut onder deze naam, werd hij geïnspireerd door zijn zoon, die op een dag opmerkte dat hij met ‘de jongen onder de vloer’ aan het spelen was. Verder wilde hij ook schrijven over vaders en zonen, en dan in het bijzonder over weduwnaars. Voordat hij begon met schrijven studeerde hij filosofie aan de universiteit van Leeds en werkte daar ook op de afdeling sociologie.

Schrijver Tom Kennedy heeft na de dood van zijn vrouw geen letter meer op papier gezet. Met zijn zoon Jake wil hij opnieuw beginnen en verhuist naar het plaatsje Featherbank. Twintig jaar eerder heeft een man die de Fluisterman werd genoemd vijf jonge jongens ontvoerd en daarna vermoord. Iedereen in het stadje leefde in angst tot hij werd gearresteerd en veroordeeld. De geschiedenis lijkt zich echter weer te herhalen, want ook nu verdwijnt een jongen spoorloos. Het gedrag van Jake wordt ook nog wat eigenaardiger, maar het lukt Tom niet om tot hem door te dringen. Tot er ook met Jake wat is gebeurd.

De fluisterman begint met een proloog in de vorm van een brief, of misschien wel de start van een verhaal, waarin iemand, het is dan nog niet bekend wie het is, zijn woorden richt aan Jake, zijn zoon. Voor de lezer betekent dit al meteen een licht spanningsveld, maar het zorgt er ook voor dat je nieuwsgierig wordt. Vervolgens wordt het verteld vanuit diverse perspectieven en dat van Tom Kennedy komt over alsof hij het rechtstreeks tegen de lezer heeft. Die heeft daardoor het gevoel bij het verhaal dat twee grote verhaallijnen heeft, betrokken te zijn. Deze subplots naderen elkaar steeds meer tot ze uiteindelijk samenvloeien. Dat zich daarbij een verrassende ontwikkeling voordoet is in wezen onvermijdelijk en zonder meer onverwacht.

De personages in het verhaal zijn alle interessant en worden voldoende uitgewerkt. Hoewel hij zeker niet de meest sympathieke is, is de seriemoordenaar Frank Carter, ook bekend als de fluisterman, wel iemand die intrigeert. Dat komt dan waarschijnlijk vooral omdat hij toch enigszins doet denken aan Hannibal Lecter uit de boeken van Thomas Harris. Bijzonder is ook Jake, hij lijkt bepaalde bovennatuurlijke gaven te hebben. Toch kan je bij zijn karakter ook wel wat kanttekeningen plaatsen. Hij is namelijk nog maar zeven jaar, maar doet soms uitspraken die niet bij zijn leeftijd horen. Dan krijg je de indruk dat de auteur zich niet helemaal in het doen en laten van een jongen van die leeftijd heeft verdiept.

Tot halverwege het verhaal heeft het nog niet veel spanning, het is vooral het mysterieuze dat een spanningsgevoel oproept. De eerste echte spannende situatie doet zich voor wanneer Tom zelf actie onderneemt om meer over de vorige bewoner van zijn nieuw gekochte woning te weten wil komen. Vanaf dat moment nemen de plotwendingen ook toe en wordt het verhaal nog wat interessanter dan het in wezen al was. North heeft hierbij duidelijk voor ogen gehad om bij de opbouw van het verhaal naar een climax toe te werken, wat hem overduidelijk ook gelukt is.

Met De fluisterman heeft North een boeiende psychologische thriller geschreven waarin de relatie tussen een vader en zoon een belangrijk thema is. Het moet wel heel raar lopen als we niets meer van deze auteur gaan horen.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Alex North
Titel: De fluisterman

ISBN: 9789026346095
Pagina’s: 416

Eerste uitgave: 2019

Mack Dime, het verraad van Lady Charlamane – Hans Breuker


Beschrijving
Mack Dime is een kruising tussen James Bond en 50 cent. De eerste Nederlandse actieboeken serie.

In het eerste deel wordt Mack in de val gelokt door zijn oud protegé waardoor zijn reputatie wordt beschadigd, niet iets wat hij goed kan gebruiken in zijn functie als eigenaar van het grootste beveiligingsbedrijf van Europa.

Hij wordt vals beschuldigd en ontsnapt aan de politie. Op de vlucht probeert hij zijn onschuld te bewijzen terwijl hij achterna wordt gezeten door de politie en een hele batterij huurlingen. Zijn kantoor wordt bezet en de media berichten dagelijks over Nederlands meest gehate BN-er. Nog niet eerder zat Mack zo diep in de shit. Hij kan alleen maar terug naar zijn oude buurt, de Amsterdamse Bijlmer. Daar vraagt hij zijn oude gangstervrienden om hulp en gaat hij in de aanval.

Mack Dime, het verraad van Lady Charlamane leest als een actiefilm met veel humor. Mack Dime is een personage om te haten en om van te houden.

Recensie
Al als kind was Hans Breuker met verhalen bezig, tijdens het tekenen. En op zijn zestiende wist hij zeker dat hij schrijver wilde worden. Later belandde hij echter in de marketingwereld, waar hij momenteel nog steeds werkzaam in is. Zijn droom om te gaan schrijven is hij nooit vergeten en in 2016 schreef hij twee korte verhalen. Daarna maakte hij een begin met de actiethriller Mack Dime, het verraad van Lady Charlamane, waarmee hij uiteindelijk in 2019 debuteerde. Momenteel is hij bezig met het tweede deel van de Mack Dime-serie, een prequel.

Mack Dime is voormalig crimineel en eigenaar van een succesvol en wereldwijd opererend beveiligingsbedrijf. Op een middag wordt hij gebeld door Lady Charlamane, een voormalig beschermelinge. Ze vraagt hem of hij een pakketje in het havengebied bij het IJ wil ophalen. Dime vertrouwt het niet, neemt wat hulptroepen mee en belandt in een schietpartij. Het lukt hem wel het pakketje, de jonge Salina, mee te nemen. Zij beschuldigt hem later van verkrachting, maar hij is onschuldig. Met hulp van enkele oud-vrienden uit de onderwereld doet hij er alles aan om dat te bewijzen.

In de samenvatting over het boek wordt het al vermeld, Mack Dime is de eerste Nederlandse actieboekenserie. Na een inleidende proloog die zich tien jaar eerder afspeelt dan het verhaal, is het inderdaad al vrij snel duidelijk dat het in het boek vooral om actie draait. Het verhaal heeft zo goed als geen diepgang en het is volkomen ondergeschikt gemaakt aan de overvloed aan actie en het vele geweld dat daar blijkbaar bij hoort. Dit alles heeft tot gevolg dat het verhaal nogal onwerkelijk en vooral onrealistisch is. In principe is dat voor een actiethriller helemaal niet erg en eigenlijk hoort dat er ook wel een beetje bij, maar om het verhaal ook wat kans te geven had het allemaal wat meer gedoseerd mogen zijn. Dat zou de geloofwaardigheid absoluut ten goede zijn gekomen.

Gedurende de plot krijg je af en toe de indruk dat dit niet de eerste uit de serie is. Er wordt namelijk soms gerefereerd naar een aantal voorvallen die de personages eerder hebben meegemaakt. Dat zorgt er wel voor dat je daar nieuwsgierig naar wordt. De auteur zal daar in de prequel, dat dan tevens het tweede deel van de serie is, ongetwijfeld op terugkomen. Ook de proloog, die zich tien jaar eerder afspeelt, geeft aanvankelijk wat onduidelijkheid, maar de enkele vraag die dan ontstaat wordt tijdens het verhaal beantwoord, waarna het aan het eind allemaal volkomen helder is.

Het belangrijkste personage in het boek is Mack Dime, die een kruising tussen James Bond en 50 Cent moet zijn. Hoewel hij geen spion is, is er voor dat eerste wel wat te zeggen. Mack is een charmeur, niet vies van vrouwelijk schoon, hij is een man die het van actie moet hebben en is ook wel haantje de voorste. Eigenlijk is hij nogal een patser. Toch kun je niet zeggen dat hij geen sympathie opwekt. Want ondanks sommige extreme eigenschappen lijkt hij het hart wel op de goede plaats te hebben en kun je niet echt een hekel aan hem hebben. En wat 50 Cent betreft, beiden hebben een criminele achtergrond, een donker uiterlijk en wat met muziek.

Mack Dime, het verraad van Lady Charlamane heeft een nogal dun verhaal, maar, zoals gezegd, moet het boek het van de actie hebben. Daardoor is het tempo van het vlot leesbare verhaal vrij hoog en gebeurt er uitermate veel. Iemand die van dit genre boeken houdt, zal ervan smullen. Wie meer liefhebber is van een verfijnde thriller kan dit boek beter mijden. Breuker heeft een niet onaardig begin van een actieserie geschreven, maar om deze echt succesvol te laten zijn, zal hij kunnen overwegen om de verhalen meer geloofwaardig te laten zijn en de actie en het geweld enigszins te verminderen.

(Met dank aan de auteur voor het beschikbaar stellen van een epub.)

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Hans Breuker
Titel: Mack Dime, het verraad van Lady Charlamane

ISBN: 9789082987003
Pagina’s: 289

Eerste uitgave: 2018