De zeventiende verdachte – James Patterson


Beschrijving
San Francisco is in de ban van een systematische maar onvoorspelbare moordenaar. Het onderzoek brengt brigadier Lindsay Boxer in contact met een onwillige informant. Haar informatie lijkt erop te wijzen dat er iets vreselijk mis is binnen het politiekorps.

De jacht op de moordenaar lokt Lindsay naar onbekend terrein, maar treft haar ook persoonlijk. De vriendinnen van The Women’s Murder Club beginnen zich ernstig zorgen te maken, maar nu er levens op het spel staan, kan Lindsay niet anders dan tot het uiterste gaan. Als moeder, brigadier en vriendin stond Lindsays onvoorwaardelijke integriteit nooit eerder op het spel. Nu treft ze een moordenaar die vastbesloten is haar alles af te nemen.

Recensie
Dat de Amerikaan James Patterson de bestverkopende thrillerauteur ter wereld is, zal tijdens het doornemen van zijn bibliografie geen verbazing wekken. Want sinds The Thomas Berryman number, zijn debuut uit 1976, heeft hij praktisch ieder jaar een of meer boeken uitgegeven. Die uitgaven bestaan onder andere uit standalones, jeugdseries, de bekende serie rond de politie-profiler Dr. Alex Cross, maar ook die niet minder bekende over de dames van de Women’s Murder Club. De eerstverlorene was de eerste uit deze reeks en in november 2018 verscheen alweer het nieuwste deel, De zeventiende verdachte.

Op een nacht wordt in het Central District van San Francisco een dakloze man vermoord. Niet lang daarna wordt Lindsay Boxer benaderd door een vrouw die aangifte van de moord wil doen. Lindsay zegt toe dit uit te zoeken. Dan worden er meer daklozen vermoord, maar haar collega’s van het centrale district lijken geen haast met het onderzoek te maken. Ze laat het er echter niet bij zitten. Tegelijkertijd verdedigt haar vriendin Yuki Castellano in een gecompliceerde rechtszaak een man die zegt door zijn vrouwelijke leidinggevende te zijn verkracht. Laatstgenoemde blijft volhouden dat ze onschuldig is.

Luchtig. Dat is wat zo kenmerkend is aan de schrijfstijl van James Patterson. Ook De zeventiende verdachte wijkt niet af van dat patroon, ondanks dat er een aantal moorden wordt gepleegd en de auteur een vleugje #metoo in het verhaal heeft verwerkt. Daarnaast blijft hij volharden in het hanteren van korte, soms zelfs erg korte, hoofdstukken. Niet erg, want dit heeft over het algemeen tot gevolg dat het verhaal zich in een verhoogd tempo afspeelt. Bij deze laatste uit de WMC-serie heeft de lezer dat gevoel misschien wat minder, want, uitgezonderd de ontknoping, zijn de kleine voorwaartse sprongen in tijd de enige echte versnellingen die in het verhaal voorkomen.

Hoewel de Women’s Murder Club uit vier vriendinnen bestaat, hebben alleen Lindsay en Yuki een aanzienlijk aandeel in het verhaal. Dat een verhaallijn niet meer alleen door Boxer gedragen wordt, heeft de auteur in zijn vorige boek al in gang gezet. Het gevolg daarvan is dan wel dat de rol van de twee overige dames, afhankelijk van wie een tweede verhaallijn heeft, een stuk beperkter is geworden dan in de voorgaande boeken. Aan de ene kant is dit jammer, want als viertal vormen ze een sterk team, maar aan de andere kant biedt het ook wel weer nieuwe perspectieven en lijkt het kwartet, in welke vorm dan ook, nog wel even vooruit te kunnen.

Door het aandeel van Lindsay en Yuki heeft De zeventiende verdachte twee verhaallijnen. Meestal komen deze afzonderlijke verhalen gedurende de plot steeds dichter bij elkaar tot ze één geheel vormen. In dit geval is daar geen enkele sprake van, want ondanks dat je dit wel zou verwachten, hebben ze niets met elkaar te maken. Beide verhalen zijn in beginsel interessant en beginnen boeiend, hebben gedurende de plot enkele verrassende wendingen, maar zakken op den duur toch iets in en wordt de verhaallijnen wat dunner. Je krijgt het gevoel dat de auteur er meer uit had kunnen halen dan hij nu gedaan heeft en heeft het boek niet de diepgang gekregen die wel tot de mogelijkheden had behoord.

Ondanks de toch nog steeds sterke combinatie van de vier vriendinnen is De zeventiende verdachte niet het beste uit de serie. Toch kan Patterson met zijn beproefde concept nog wel even vooruit, maar dan zal hij wel gebruik moeten (blijven) maken van actuele gebeurtenissen en eventuele discussies die daarover zijn ontstaan.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: James Patterson
Titel: De zeventiende verdachte
ISBN: 9789403133607
Pagina’s: 317

Eerste uitgave: 2018

Advertenties

Hartenvreter – Benny Baudewyns


Beschrijving
Begrafenisondernemer Ronny Tervaete wordt wakker met een barstend hoofd en een gespannen blaas. Hij heeft een kater. Niets ongewoons. Tot hij vaststelt dat hij niet thuis in zijn vertrouwde bed ligt, maar in een hotelkamer. En het wordt nog gekker. In plaats van het herkenbare lichaam van zijn vriendin Annelies ligt er iemand anders naast hem. Een man. Een lijk. Het leven van Tervaete wordt er niet vrolijker op als hij beseft dat hij opgejaagd wordt door een seriemoordenaar. Die is op zoek naar delicatessen: menselijke harten.

Recensie
De uit Vlaanderen afkomstige uitvaartondernemer en auteur Benny Baudewyns heeft, wanneer hij begint met schrijven, geen plan. Hij noemt het zelf ‘chaotisch schrijven’ en begint er pas mee wanneer hij een uitgangspunt of titel heeft en het komt regelmatig voor dat hij tijdens een begrafenis een plot bedenkt. In 2000 verscheen Het Zwartberg plan, zijn thrillerdebuut en een jaar later ontving hij voor De Emerson-Locomotief de Diamanten Kogel. Ook heeft hij een aantal thrillers met humoristische inslag geschreven, Hartenvreter is de tweede en is in 2016 verschenen.

Begrafenisondernemer Ronny Tervaete wordt wakker in een hotelkamer en heeft last van een flinke kater. Tot zijn verbijstering blijkt er naast hem in bed het lijk van een hem onbekende man te liggen. Hij roept de hulp in van zijn vriend Francis, een politieman. Ze willen van het lichaam af, maar niet via de officiële weg. Dan blijkt ook nog dat er een seriemoordenaar actief is. Op zoek naar menselijke harten, maar ook naar Ronny.

Ondanks dat Hartenvreter het tweede boek is waarin Ronny Tervaete het belangrijkste personage is, is daar niets van merken. Gedurende het verhaal wordt namelijk niet naar het eerdere verwezen. Daarom kan dit boek dus uitstekend los van het andere gelezen worden. Al meteen vanaf het begin is het duidelijk dat het geen ‘normale’ thriller is. Met grappig bedoelde uitspraken en opmerkingen probeert Baudewyns namelijk humoristisch te zijn. Als je hier niet van houdt, kan dit allemaal te geforceerd en te gemaakt overkomen. Dat de auteur meer in zijn mars heeft, bewijst hij eveneens. Zo nu en dan maakt hij gebruik van mooie zinnen en zeker aardige dialogen.

Hartenvreter heeft twee verhaallijnen, die van Ronny en die van Maurice, de kleine crimineel. Het laatste begint in het verleden en gaat langzaamaan richting het heden, waar het met dat van Ronny samenkomt. Dit alles in een vlotte schrijfstijl waardoor het verhaal erg gemakkelijk leest. Het verhaal heeft talloze plotwendingen die soms zo absurdistisch zijn dat daardoor de geloofwaardigheid sterk wordt aangetast. Toch kan de auteur dit maken, want het boek leent zich prima voor dergelijke absurditeiten. De ontknoping lijkt als een nachtkaars uit te gaan, maar ook dan heeft Baudewyns nog een aantal verrassingen achter de hand. De kaars is daardoor blijven branden.

Hoewel Hartenvreter geen hoogstaand boek is, is het ook niet onder de maat. Het is al met al een aardig boek dat niet vervelend is om te lezen.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Benny Baudewyns
Titel: Hartenvreter

ISBN: 9789460015038
Pagina’s: 367

Eerste uitgave: 2016

Gangsterstaat – Tod Goldberg


Beschrijving
Er zijn drie jaar verstreken sinds in Gangsterland huurmoordenaar Sal Cupertine onderdook in Las Vegas om voortaan als rabbijn David Cohen door het leven te gaan.

Zijn maffiazaakjes lopen uitstekend en het geld stroomt binnen. Geld dat Sal alias David nodig heeft om zijn gezin op te kunnen halen uit Chicago en naar het buitenland te vluchten. Intussen is voormalig FBI-agent Matthew Drew nog altijd van plan om Sal Cupertine te vinden en zo de dood van zijn oud-partner te wreken.

In een casino komt hij onzacht in aanraking met Ronnie Cupertine, Sals neef en het hoofd van de Familie, de grootste misdaadorganisatie van Chicago. Dat veroorzaakt een kettingreactie van gebeurtenissen waardoor rabbijn David Cohen voor zijn leven moet gaan vrezen. 

Recensie
Over zijn eerste in het Nederlands vertaalde boek Gangsterland heeft de Amerikaanse auteur Tod Goldberg vijf jaar nagedacht. Daardoor wist hij precies wat er zou gebeuren en wanneer. Hij besteedt sowieso veel tijd aan het nadenken over hoe je met een moord kunt wegkomen. Dit gegeven heeft hij zowel in dit boek als in Gangsterstaat, het tweede uit de trilogie, verwerkt. In deze drieluik staat huurmoordenaar Sal Cupertine, alias rabbijn David Cohen, centraal. Een personage dat al in 2009 zijn opwachting maakte in het verhaal Mitzvah uit de verhalenbundel Other Resort Cities.

Drie jaar geleden is maffia-huurmoordenaar Sal Cupertine als rabbijn David Cohen ondergedoken in Las Vegas. Hij is daar de spirituele leider van de synagoge, maar daarnaast beheert hij ook een aantal zaken voor de lokale maffia. Dit gaat hem prima af, want het ze zijn alle een financiële goudmijn. Niet zonder reden, want David heeft het voornemen om met zijn gezin naar het buitenland te vluchten. Toch moet hij op zijn hoede blijven, want oud FBI-agent Matthew Drew is vastberaden hem te vinden. Alleen al om wraak te nemen voor de moord op zijn voormalig partner Jeff Hopper. David zal dus alert moeten zijn om in leven te kunnen blijven.

Net als in Gangsterland, het eerste boek met Sal Cupertine, begint Gangsterstaat met een proloog. Deze bestaat voor een groot deel uit een erg summiere samenvatting van wat zich in het vorige boek heeft voorgedaan en voor het overige uit een introductie van wat de lezer in dit tweede boek te wachten staat. Doordat de auteur heel kort terugkomt op het voorgaande boek, kan deze opvolger, ondanks dat er wel af en toe een verwijzing naar dat eerdere boek gemaakt wordt, goed afzonderlijk gelezen worden. Maar om meer over en van Sal Cupertine, alias David Cohen, te begrijpen, is het aan te bevelen toch met Gangsterland te beginnen.

Gangsterstaat wijkt in veel opzichten niet af van zijn voorganger. Het verhaal verloopt in een vrij traag tempo, de auteur maakt nog steeds gebruik van lange en soms nodeloos ingewikkelde zinnen en wanneer hij iets wil vertellen of duidelijk maken weidt hij soms uit over niet ter zake doende details. Het gevolg is dat dit het verhaal vertraagt en het bij vlagen ook nog eens saai en langdradig is. Een ander nadeel is dat de lezer hierdoor het verband kwijt kan raken, niet meer precies weet waarover het op dat moment gaat. Wat wel interessant is, is dat het verhaal een mooi beeld geeft van hoe het er in de Joodse geloofsgemeenschap aan toegaat. Doordat Cohen rabbijn is, wordt dit uitvoerig uiteengezet. Eigenlijk te veel voor een thriller. Ook de verwevenheid van de maffia in de Amerikaanse maatschappij wordt heel goed in beeld gebracht. Want zijn de casino’s in Las Vegas immers niet gefinancierd door veramerikaanste Joods-Italiaanse misdaadorganisaties?

Omdat het verhaal zich voor een groot deel in 2001 afspeelt en in dat jaar ook de terroristische aanslagen op de Twin Towers plaatsvonden, heeft Goldberg deze destijds actuele gebeurtenis op een handige manier in het verhaal verwerkt. Dat zorgt voor een beetje spanning, maar buiten dit waren er ook nog wel een paar andere momenten die het spanningsveld iets groter maakten. Desondanks komt die spanning ook nu weer veel te weinig aan bod. Het is vooral het verhaal dat beschrijft hoe een gezochte huurmoordenaar uit handen van de autoriteiten probeert te blijven, maar ook hoe zijn alter ego zich weet te handhaven in een wereld die in feite niet de zijne is. Dat doet hij voor het grootste deel ook nog eens op een manier waardoor je sympathie voor hem gaat krijgen.

Hoewel Gangsterstaat bij vlagen interessant is en vooral richting de ontknoping wat meer boeit, heeft het te weinig verrassingen. Misschien dat Goldberg dit voor het derde deel bewaart, want dit verhaal mag dan een afgerond geheel zijn, voor David is het dat nog niet, want er is een overduidelijke opening naar een vervolg.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Tod Goldberg
Titel: Gangsterstaat

ISBN: 9789021407845
Pagina’s: 415

Eerste uitgave: 2017

De vloek van het oerwoud – Preston & Child


Beschrijving
Er sluipt iets door de stoffige gangen en galmende zalen van het wereldberoemde Natural History Museum in New York. Er worden gruwelijke moorden gepleegd. Zijn de fossiele dinosaurusbotten tot leven gekomen? Zijn de geruchten over een monster waar? Antropologe Margo Green ontdekt een verband tussen de moorden, een mislukte Amazone-expeditie en een vreemd afgodsbeeld dat jarenlang in de donkere kelders van het museum lag. Maar kan zij voorkomen dat er nog meer slachtoffers vallen, want het zwarte hart van het oerwoud vergeet niets…

Recensie
Een van de meest succesvolle schrijversduo’s zijn Douglas Preston en Lincoln Child. Hun samenwerking dateert van medio 1995 toen ze met De vloek van het oerwoud debuteerden. Sindsdien worden hun boeken over de hele wereld worden verkocht en gelezen en hebben ze een lange reeks van zeventien uitgaven waarin FBI-agent Aloysius Pendergast een belangrijke rol speelt op hun conto staan. Een aantal van hun boeken is verfilmd en ze hebben diverse prijzen gewonnen. Behalve als duo werken beide auteurs ook solo of met andere schrijvers samen.

In het New Yorkse Museum of Natural History worden de zwaar toegetakelde lichamen van twee jongetjes gevonden. De politie gaat ervan uit dat ze vermoord zijn en stelt, samen met FBI-agent Pendergast, een onderzoek in. Niet veel later komt een bewaker van het museum ook om het leven. Zijn verwondingen zijn identiek aan die van de eerdere slachtoffers en al snel gaat het gerucht rond dat er een monster in het museum huist. Antropologe Margo Green legt een link tussen een expeditie, een afgodsbeeld en de moorden. Maar is ze, samen met de politie en FBI, in staat de moorden een halt toe te brengen?

De vloek van het oerwoud bestaat, afgezien van de inleiding, uit vier delen. In een groot deel van de eerste twee, waarin overigens wel een aantal moorden wordt gepleegd, gaat het vooral over de werkzaamheden die de medewerkers van het museum verrichten. Interessant, maar te uitgebreid waardoor het verhaal te langdradig wordt. Het tempo, en daarmee ook de spanning, neemt ver in de tweede helft van het verhaal zienderogen toe. Dat zijn dan tevens de twee laatste delen van het verhaal. Die zijn daardoor ook het meest intens en zijn voorzien van een aantal plotwendingen. Daardoor is het boek in die fase lastig weg te leggen.

Hoewel in het verhaal een aanzienlijk aantal personages voorkomt, wordt het nergens onoverzichtelijk. Mede veroorzaakt doordat ze later niet of nauwelijks meer terugkeren. Daardoor blijft de lezer vooral gefocust op de belangrijkste personages, die stuk voor stuk intrigerend, en sommigen zelfs bijzonder, zijn. Een aantal van hen komt – gelukkig – terug in later werk van de auteurs.

Over het algemeen is de schrijfstijl aangenaam en leest het redelijk vlot. Een aantal technische uiteenzettingen over de genetica zijn boeiend, maar zorgen er wel voor dat het tempo vertraagt. Soms wordt er zelfs wat te veel op details ingegaan. Wel is te merken, maar dat ligt absoluut niet aan de auteurs, dat de Nederlandse taal veranderd is. Omdat De vloek van het oerwoud in de jaren negentig is uitgegeven, komen de versies uit die tijd nogal gedateerd over. Dat is nu, ruim twintig jaar later, wel even wennen.

Het verhaal eindigt met een epiloog. Deze lijkt overbodig, maar tussen de regels door valt op te maken dat het in feite een aanzet is tot een vervolg. Dat houdt niet in dat De vloek van het oerwoud verdergaat, dat is een afgerond verhaal, maar de personages en mogelijk ook wat in die laatste woorden verteld wordt, gaan in een volgend boek sowieso verder. Maar terugkomend op dit eerste deel uit de reeks, het verhaal heeft een lange aanloop nodig, maar zodra het eenmaal op gang gekomen is, is het niet meer te stoppen. Preston & Child hebben hiermee een veelbelovende start gemaakt.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Preston & Child
Titel: De vloek van het oerwoud

ISBN: 9789024521272
Pagina’s: 352

Eerste uitgave: 1998

Ontspoord – Michael Katz Krefeld


Beschrijving
Na de brute moord op zijn vriendin is rechercheur Thomas Ravnsholdt op ziekteverlof gestuurd door het politiekorps. Vol zelfverwijt over de dood van zijn geliefde heeft Ravn zich teruggetrokken op zijn oude motorboot in het centrum van Kopenhagen. Ravn wordt uit zijn rouwperiode gerukt wanneer een goede vriend zijn hulp inroept om een jong meisje op te sporen dat een paar jaar geleden spoorloos is verdwenen. Het onderzoek dwingt Ravn terug te keren naar zijn oude werkterrein en zich in de onderwereld van Kopenhagen te begeven. Alles wijst erop dat het meisje verkocht is aan de beruchte crimineel Slavros, die er een netwerk van bordelen in Europa op na houdt. Het spoor leidt naar Stockholm, naar een plek duisterder dan de hel. In een wedloop met de tijd probeert Ravn te achterhalen of het meisje nog leeft. Maar zijn onderzoek wordt bemoeilijkt door de onbekende seriemoordenaar die Stockholm al jaren in zijn greep houdt. Een sadist, die zijn slachtoffers tentoonstelt op de stortplaatsen van de stad, en die nu zijn volgende slachtoffer heeft uitgekozen.

Recensie
Voordat Michael Katz Krefeld begon met het schrijven van boeken was hij scenarioschrijver van korte films en Deense televisieseries. In 2007 debuteerde hij met zijn literaire thriller Før stormen, waarmee hij dat jaar de debutantenprijs van de Danske Kriminalakademi won. Zijn vierde thriller Sort sne falder werd in 2012 uitgeroepen tot de beste Deense misdaadroman van het jaar en werd het tevens genomineerd voor de beste Scandinavische thriller. Een jaar later verscheen Ontspoord, dat tevens zijn eerste in het Nederlands vertaalde boek is. Hierin introduceert hij Thomas Ravnsholdt, een nieuw seriepersonage.

Om weer tot zichzelf te komen, is rechercheur Thomas Ravnsholdt door zijn chef met verlof gestuurd. Niet lang daarvoor heeft hij zijn vriendin Eva thuis vermoord aangetroffen. Een vriend vraagt hem echter om de dochter van zijn schoonmaakster te vinden. De jonge vrouw, Masja, is een paar jaar eerder spoorloos verdwenen. Uiteindelijk stemt hij toe en komt grterecht in de onderwereld van zowel Kopenhagen als Stockholm. Hij vindt uit dat ze in handen is gevallen van een beruchte crimineel die diverse bordelen in Europa runt. In Stockholm blijkt een seriemoordenaar actief die het op prostituees heeft gemunt. Thomas heeft weinig tijd om Masja te vinden.

Ontspoord heeft een drietal verhaallijnen die zich elk in een andere periode afspelen. Alle drie zijn belangrijk, maar dat in het heden is waar het in feite om gaat en dat is ook het verhaal waarin Thomas aan de lezer wordt voorgesteld en op zoek gaat naar de verdwenen Masja. De flashbacks  zijn daarbij van wezenlijk belang, want langzaam wordt het steeds duidelijker wat ze met het heden te maken hebben. Tot dat moment blijft de lezer min of meer in het ongewisse en blijft daarom nieuwsgierig naar het verband.

Dat Thomas in dit verhaal redelijk uitgebreid wordt uitgewerkt, is niet zo heel erg vreemd, want het is immers het eerste boek waar zijn personage in voorkomt. Het is alleen jammer dat grotendeels niet anders wordt neergezet dan veel andere speurders. Want ook Thomas heeft problemen en is daardoor zwaar aan de drank. Dit wordt in het verhaal overigens te veel benadrukt. Op den duur weet de lezer wel dat hij graag een borrel lust. Toch heeft hij ook wel zijn eigen unieke eigenschappen. En, hoe weinig dit ook nog is, dat maakt hem dan wel weer wat meer bijzonder.

Het probleem dat Thomas heeft, is niet de enige ellende die in het verhaal naar voren wordt gebracht. Zo benoemt de auteur ook nog de vrouwenhandel, illegale prostitutie, ontrouw en het vele geweld in de onderwereld. Het lijkt er soms op dat Stockholm alleen maar een donkere kant heeft. Dat is in feite geen realistisch beeld van deze Zweedse stad. Katz Krefeld beschrijft dit alles echter wel op een vlotte, soms zelfs erg simplistische, wijze. Alleen is het jammer dat het verhaal, hoewel het zich er in principe wel voor leent, weinig spanning kent. Ongeveer pas halverwege wordt de spanningsboog iets strakker gespannen, maar dat is van korte duur. Tot de ontknoping. Dan doen zich enkele kleine plotwendingen voor en neemt de spanning ook weer wat toe. Ondanks dat diezelfde ontknoping enigszins vergezocht is.

Hoewel het verhaal een afgerond geheel vormt, is het eind overduidelijk wel een aanzet tot een vervolg. In het volgende boek zal zo goed als zeker ook verwezen worden naar situaties die in dit Nederlandse debuut voorkwamen. Ontspoord heeft alle elementen om een erg spannende thriller te zijn, maar die heeft de auteur laten liggen. Dat Thomas min of meer wat clichématig is, wordt Katz Krefeld nu nog vergeven, want hij heeft met hem in wezen wel een interessant personage gecreëerd, die nog wel verder kan groeien.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Michael Katz Krefeld
Titel: Ontspoord

ISBN: 9789044626278
Pagina’s: 351

Eerste uitgave: 2014

Memento – Emelie Schepp


Beschrijving
Zomer 1986. Een negenjarig meisje wordt wakker in een ziekenhuisbed. Ze herinnert zich niet hoe ze daar terechtgekomen is.

2012. In Zweden wordt het hoofd van de immigratiedienst vermoord en alle sporen leiden naar een kind als dader. Officier van justitie Jana Berzelius duikt in de zaak en gaandeweg het onderzoek komen gruwelijke herinneringen aan haar eigen verleden naar boven.

Wat gaat er schuil achter de nu zo sterke Jana? Is zij eigenlijk wel te vertrouwen? En waarom jeukt dat litteken in haar nek plotseling zo hevig?

Recensie
Voordat Emelie Schepp fulltime auteur werd, werkte ze tien jaar als projectmanager in de reclame-industrie. Omdat ze meer wilde schrijven dan alleen verslagen en informatieteksten volgde ze een cursus tot scenarioschrijver, schreef twee scripts, maar omdat een regisseur de financiering van zijn film niet rond kon krijgen, besloot ze om, in plaats van voor films, een boek te schrijven. Dat werd Memento, haar thrillerdebuut, dat in 2013 bij de door haar en haar man opgerichte uitgeverij verscheen en binnen zes maanden werden er 40.000 exemplaren van verkocht. Het boek kwam in 2015 in Nederland op de markt.

Nadat ze thuiskwam trof Kersten Juhlén haar man Hans dood op de grond aan. Neergeschoten. Hans was hoofd van de immigratiedienst en alles wijst erop dat hij door een kind is vermoord. Het rechercheteam en Officier van Justitie Jana Berzelius onderzoeken de zaak. Niet veel later wordt er een vermoorde jongen gevonden en bij zijn lichaam treft de politie het moordwapen aan. Als bij de autopsie blijkt dat er een naam in zijn nek gekrast is, krijgt Jana een flashback naar haar eigen verleden. Ze herinnert zich dingen, kan ze niet plaatsen en start een eigen onderzoek. Maar gaat dit allemaal wel volgens de regels?

Veel verhalen hebben een aanloop nodig voor ze op gang komen. Memento is anders, want al vanaf de eerste zin wordt de lezer bij het verhaal betrokken en zit er daardoor meteen in. Niet eerst het soms ellenlange voorstellen van de personages, dat gebeurt tijdens de plot waarin je stukje bij beetje meer over hen te weten komt. Deze opzet zorgt er voor dat er gedurende het verhaal een constante, enigszins onderhuidse, spanningsboog is, die de lezer nieuwsgierig maakt naar de achtergrond van de belangrijkste hoofdrolspelers.

Het verhaal zelf speelt zich in een redelijk kort tijdbestek af. Het begint op zondag 15 april, de hoofdstukken worden van een datum voorzien, en eindigt op dinsdag 1 mei. Binnen deze hoofdstukken de kleinere, en afzonderlijke, verhalen vanuit het perspectief van diverse personages. Daardoor gebeurt het regelmatig dat binnen zo’n dagverhaal diverse cliffhangers voorkomen. Daarnaast zijn er korte, in cursief weergegeven delen die vanuit het perspectief van een 7-jarig meisje worden verteld. Deze gedeelten spelen zich, in tegenstelling tot de rest van het verhaal, in het verleden af. Hoewel je als lezer al snel in de gaten hebt welke rol dat meisje in het heden heeft, blijft het boeiend om te weten te komen wat haar destijds overkomen is, maar ook hoe ze daar in haar huidige hoedanigheid mee omgaat.

Hoewel Memento alweer een paar jaar geleden geschreven is, zijn de thema’s die in dit boek naar voren komen nog steeds actueel. Misschien op een wat andere manier, maar dat zijn slechts details. Feit is in ieder geval dat barbaarse handelingen als mensensmokkel en het opleiden van kindsoldaten ook nu nog voorkomen. Beide trieste thema’s heeft Schepp in een goed leesbare en niet zware thriller verwerkt. Het verhaal heeft, zeker in de tweede helft van het boek, voldoende snelheid om de lezer de aandacht erbij te laten houden. Door het toenemende tempo in dat tweede gedeelte gaat de spanning omhoog en nemen de plotwendingen toe. Daardoor wint Memento in kracht. Al met al heeft de auteur een prima debuut geschreven en geeft hiermee een aanzet naar een serie die succesvol kan worden en zeker interessante personages kent.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Emelie Schepp
Titel: Memento

ISBN: 9789026143083
Pagina’s: 350

Eerste uitgave: 2015

Marionet – Daniel Cole


Beschrijving
Rechercheur Emily Baxter krijgt te maken met een nieuwe zaak die haar akelig bekend voorkomt: een lichaam dat in dezelfde onmogelijke houding is opgehangen aan draden als bij de Ragdoll-moorden. Dit keer ligt het lichaam echter aan de andere kant van de wereld, en met het woord LOKAAS in de borst gekerfd.

Terwijl de media-aandacht steeds groter wordt, moet Baxter helpen bij een andere moordzaak. En dan treft ze eenzelfde soort moord aan: nu staat het woord POPPEN op de borst. Voor wie is het lokaas bedoeld, en wie zijn de poppen? Maar nog belangrijker, wie heeft de touwtjes in handen?

Recensie
Als kind las Daniel Cole niet veel en het was voor hem nooit een bewuste keuze om te gaan schrijven. Omdat hij een fascinatie had voor films en televisie wilde hij bij de film gaan werken, maar het is erg moeilijk om in die wereld een betrekking te krijgen. Daarom besloot hij om toch maar te gaan schrijven, dat werd Ragdoll dat later in boekvorm verscheen en erg succesvol was. De opvolger van dit debuut, Marionet, kwam in september 2018 uit. Het laatste deel van de trilogie zal in het voorjaar van 2019 verschijnen.

In New York is een moord gepleegd die erg veel overeenkomsten vertoont met de eerdere lappenpopmoorden in Londen, alleen is bij het slachtoffer het woord ‘lokaas’ in de borst gekerfd. Daarom wordt hoofdinspecteur Emily Baxter, geheel tegen haar zin, gedetacheerd en moet deze zaak samen met de FBI  en CIA oplossen. In Londen wordt iets later een identieke moord gepleegd, behalve dat in dit lichaam het woord ‘pop’ gekrast is. Het blijft echter niet bij deze moorden alleen. Baxter en haar collega’s doen er alles aan om de dader te ontmaskeren en om meer slachtoffers te voorkomen. Gaat dat hen lukken?

Hoewel Marionet in geringe mate voortborduurt op zijn voorganger Ragdoll is het in principe wel afzonderlijk daarvan te lezen. Ja, een aantal personages is hetzelfde, niet vreemd voor een trilogie, maar het verhaal is, ondanks enkele overeenkomsten, anders. In deze tweede van de serie is de belangrijkste rol voor Emily Baxter weggelegd. Haar personage wordt daarom wat verder uitgewerkt en alleen al om die ontwikkeling te kunnen volgen, is het misschien raadzaam om de boeken wel op volgorde te gaan lezen. Daarnaast heeft dit verhaal nog een aantal andere interessante personages. Baxter’s (oud-)collega Edmunds, die doorontwikkeld is, maar ook haar tegenpool, de CIA-agent Rouche. Beiden hebben een redelijke tot aanzienlijke rol in Marionet en dat is er een die er wel mag zijn.

Marionet is op dezelfde manier opgezet als Ragdoll, dat houdt in dat het verhaal zich in een vrij kort tijdbestek afspeelt en de hoofdstukken ook dusdanig zijn ingedeeld. De intentie van Cole kan zijn geweest om het verhaal daar snelheid mee te geven, maar daar is in het begin zeker geen sprake van. Ondanks de moorden die gepleegd zijn en het logische politieonderzoek begint het toch vrij bedaard. De echte spanning blijft achterwege, het meest opwindende moment is een gevangenisoproer van een paar bladzijden, en dat blijft zo tot ongeveer halverwege het boek. Dan neemt het tempo toe, wordt het spannend en is het vooral spectaculair en bizar. Dat is allemaal van relatief korte duur en zal de lezer geduldig moeten blijven tot aan de ontknoping, wanneer dat alles weer wat terugkomt.

In Marionet gaat Cole een stapje verder dan in zijn voorganger, waarin de moorden al bijzonder buitensporig waren. Nu zijn ze ronduit luguber en grenzen ze zelfs enigszins aan horror. De auteur wilde zichzelf blijkbaar overtreffen. Wat het hiervoor genoemde aspect betreft is dat hem gelukt, voor het overige onderscheidt dit tweede verhaal uit de drieluik zich niet veel van het eerste. Het boeit vanaf het begin, de plot is wederom goed opgebouwd, het verhaal kent een aantal verrassende ontwikkelingen en het is opnieuw beeldend geschreven. Over het schrijftalent van de auteur kan in wezen niet veel gediscussieerd worden, wat de lezer zich wel kan afvragen, is of hij niet te veel overgewaardeerd wordt.

Een van de grootste verrassingen in het verhaal doet zich trouwens voor in de epiloog. Die eindigt in een cliffhanger waaruit op te maken valt welk personage sowieso in het derde deel van de trilogie zal voorkomen. Zo ver is het echter nog niet.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Daniel Cole
Titel: Marionet

ISBN: 9789024576005
Pagina’s: 400

Eerste uitgave: 2018

Hoe mooi je bent – Ule Hansen


Beschrijving
Wanneer de Poolse politie drie raadselachtige brieven in het Duits ontvangt met onder andere de noodkreet ‘Help me alsjeblieft, hij zegt dat hij me in stukken zal scheuren’, en nog erger, wordt de Berlijnse politie om hulp gevraagd. Wordt er nu echt iemand onder wrede omstandigheden vastgehouden of zijn deze brie16ven een slechte grap? De zaak belandt op het bureau van profiler Emma Carow, bekend om haar ingenieuze analyses. Tijdens het oplossen van de puzzel wordt ze geconfronteerd met een ernstig gestoorde dader, die haar steeds een stap voor blijft.

Recensie
Astrid Ule, een van de twee auteurs van die achter het pseudoniem Ule Hansen schuilgaat, studeerde etnologie omdat ze de mens en de dingen die hij doet wilde begrijpen. Dat is ook wat haar bewogen heeft om te gaan schrijven. In Berlijn ontmoette ze Erik T. Hansen, een Amerikaanse freelancejournalist die naar de Europese cultuur en de Duitse taal verlangde. Ze besloten te gaan samenwerken en schreven sindsdien diverse scripts en non-fictieboeken. In 2016 verscheen hun succesvolle eerste thriller, Negendoder. De opvolger, Hoe mooi je bent, kwam twee jaar later, in oktober 2018, in Nederland uit.

De politie van het Poolse Breslau heeft drie brieven ontvangen waarin een aantal vrouwen om hulp smeekt. Gebeurt dat niet, dan zullen ze worden verscheurd. Omdat de brieven in het Duits geschreven zijn, wordt de politie van Berlijn gevraagd hen te assisteren. Er wordt echter vermoed dat het om een grap gaat, maar misdaadanaliste Emma Carow denkt er anders over. Ze duikt dieper in deze zaak en krijgt daardoor te maken met een dader die haar telkens net iets te snel af is. Daarnaast heeft ze ook nog te maken met een eigen, nog niet helemaal verwerkt, trauma.

Hoe mooi je bent is de tweede thriller waarin Emma Carow het belangrijkste personage is. Ondanks de enkele verwijzing naar wat haar in het vorige boek overkomen is, kan deze tweede uit de serie onafhankelijk van de andere gelezen worden zonder dat de lezer het gevoel kan krijgen iets te missen. Het schrijversduo heeft er namelijk voor gekozen om niet te veel terug te komen op wat er in Negendoder gebeurd is, en de weinige informatie die gegeven wordt, is ruim voldoende om Emma alleen op basis van dit boek te leren kennen, maar ook om te merken dat ze een eigenzinnig, interessant, bijzonder en soms ook wel irritant personage is. Toch nemen de auteurs met haar een risico, want zolang Emma wordt geteisterd door de demonen uit haar verleden merkt de lezer dat ze zich op dat gebied weinig ontwikkelt en vaak blijft hangen in het oude. Voor even, een aantal boeken dus, is dat niet erg, maar dan zal er wel wat moeten gebeuren om haar boeiend te laten blijven om te voorkomen dat lezers af gaan haken.

Dat laatste zal nog niet direct gebeuren, want de auteurs weten de lezer in dit stadium nog te boeien. Dit komt dan vooral doordat ze af en toe redelijk beeldende beschrijvingen van situaties en omgeving geven, maar ook omdat de misdaden die gepleegd worden vrij bizar zijn. Het is alleen jammer dat het verhaal, dat niet het hoogste tempo heeft, over het algemeen weinig echt spannende momenten heeft. De ingrediënten daarvoor zijn echter wel aanwezig, maar omdat zich niet eerder dan in de ontknoping van het verhaal een kleine stroomversnelling voordoet, neemt die spanning pas dan enigszins toe. Ook het aantal plotwendingen is beperkt, dus de lezer wordt niet getrakteerd op grote verrassingen die niet te voorzien waren. Het verhaal kent eveneens weinig voorspelbare momenten, maar de grootste is wel de belangrijkste. Want voor de geoefende thrillerlezer is het al vrij snel te voorzien wie de uiteindelijke dader is. Op het verloop van het verhaal heeft dit geen enkel effect, want gedurende de plot komen er meer verdachten in beeld. De auteurs proberen daarmee voor wat spanning en onvoorspelbaarheid te zorgen.

Voor auteurs is het altijd moeilijk om na een groot succes een waardige opvolger te schrijven. Ule Hansen is daar ten dele in geslaagd. De misdaad in Hoe mooi je bent is zonder enige twijfel beangstigend, maar het duo kan dat deze keer niet volledig op de lezer overbrengen. Het is te afstandelijk en het verhaal, en dat geldt ook voor enkele dialogen, is bij vlagen verwarrend. De overtuiging die hun debuut wel had, ontbreekt in Hoe mooi je bent, wat trouwens niet inhoudt dat deze tweede thriller onder de maat is.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Ule Hansen
Titel: Hoe mooi je bent
ISBN: 9789024582761
Pagina’s: 448

Eerste uitgave: 2018

Ragdoll – Daniel Cole


Beschrijving
Omstreden rechercheur William Fawkes, bijgenaamd Wolf, keert na maanden van psychologisch onderzoek terug bij het korps. Samen met collega’s Emily Baxter en Alex Edmunds moet hij al snel de meest bizarre zaak uit zijn carrière zien op te lossen: diverse lichaamsdelen van zes slechtoffers aan elkaar genaaid als een menselijke pop – een lijk dat in de pers meteen ‘de lappenpop’ wordt genoemd.

De zaak komt in een stroomversnelling als de lappenpopmoordenaar de politie uitdaagt door een lijst vrij te geven met daarop zes namen van toekomstige slachtoffers, compleet met de datums waarop hij ze zal doden. Zal het Fawkes en Baxter lukken om, terwijl de wereld toekijkt, de moordenaar tijdig te pakken? 

Recensie
Tot zijn drieëndertigste werkte Daniel Cole nog als ambulancebroeder en schreef hij scenario’s voor televisieseries, hij stuurde ze op, maar werden alle afgewezen. Ook Ragdoll wilde hij als script verkopen, tot iemand hem de suggestie deed of hij het niet in boekvorm wilde gaan uitbrengen. Van het een kwam het ander en begin 2017 verscheen dit debuut, dat deel uitmaakt van een serie van drie. Dit betekende al meteen een wereldwijd succes, de rechten zijn aan meer dan dertig landen verkocht, en een tv-serie is in de maak.

Rechercheur William Fawkes, Wolf is zijn bijnaam, krijgt te maken met een nogal bizarre misdaad. In een appartement wordt een menselijke pop gevonden, dat bestaat uit aan elkaar genaaide lichaamsdelen van zes verschillende mensen. De media zijn hier al vlot van op de hoogte en noemen de vondst ‘de lappenpop’. Aan Wolf en zijn collega’s Emily Baxter en Alex Edmunds is het nu de taak om de moordenaar te vinden. Maar de dader heeft een verrassing voor hen, de namen van de volgende zes slachtoffers, maar ook de data waarop ze worden vermoord. Slaagt het team van Wolf in zijn missie?

Hoewel het verhaal zich vooral in het heden (2014) afspeelt, kent het ook enkele flashbacks, waaronder de proloog. Dat begin is redelijk spectaculair, heeft zelfs al een verrassende ontwikkeling en er is een lichte spanningsboog aanwezig. Daarna begint het waar het eigenlijk om draait, de vondst van de ‘lappenpop’ en de speurtocht naar de moordenaar van de afzonderlijke individuen. Dat onderzoek, de zoektocht en ook het voorkomen van nieuwe moorden spelen zich in ongeveer tweeënhalve week af. De lezer mag in feite verwachten dat het verhaal zich in een razend hoog tempo afspeelt, maar daarvan is geen sprake. Dat wil niet zeggen dat het verhaal traag verloopt, het had echter vele malen sneller gekund. Dat was de spanning zonder meer ten goede gekomen. Nu blijft die spanning beperkt tot een aantal momenten en voor een thriller die zeer hoog aangeprezen is, is dat te weinig.

Ragdoll geeft vooral een vrij goed beeld van een minutieus politieonderzoek, waar ze mee te maken krijgt, hoe de moordenaar een spel met hen lijkt te spelen en ook onder welke druk ze staat. Het gevolg hiervan is dat het verhaal wel een aantal clichés heeft, die in soortgelijke thrillers ook voorkomen. Cole heeft met zijn debuut wel voor een originele insteek gezorgd, want dat er een lijk gevonden wordt dat bestaat uit de lichaamsdelen van zes slachtoffers is geen alledaagse kost. De belangrijkste personages worden redelijk goed uitgewerkt, hoewel de lezer wel eens het gevoel kan krijgen iets te missen. Je moet dan net even iets te veel gaan raden naar wat er rond zo’n persoon speelt, alsof ze al in een eerder verhaal hun opwachting hebben gemaakt. Wat dat betreft had de auteur er misschien beter aan gedaan hun karakter iets meer te ontwikkelen. Het had zonder meer voor meer duidelijkheid gezorgd.

De plot van het verhaal is vrij sterk, Cole weet de lezer van begin tot eind te boeien, ook wanneer er eigenlijk niets gebeurt. Door enkele verrassende ontwikkelingen is niet te voorzien hoe het verhaal zal aflopen en wat het verband tussen de slachtoffers is. Als dat eenmaal duidelijk is, blijkt ook hoe ingenieus en intelligent de auteur dit uitgedacht heeft. Wellicht dat hij al in gedachten had dat Ragdoll dit keer wél verfilmd zou kunnen worden. De beeldende beschrijvingen zijn daar een mooi voorbeeld van.

Op de schrijfstijl van Cole valt zo goed als niets aan te merken, het schrijven beheerst hij zonder meer. Alleen probeert hij te vaak te grappig te zijn, dat past niet altijd in thrillers. Op de laatste bladzijden van het boek laat hij de deur op een kier staan naar een vervolg. Of dit opnieuw met Wolf zal zijn, valt er niet uit op te maken. Met deze eersteling heeft de auteur in ieder geval laten zien dat de thrillerwereld er een begenadigd schrijver bijgekregen heeft. Ondanks dat alle superlatieven over Ragdoll wat overdreven zijn.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Daniel Cole
Titel: Ragdoll

ISBN: 9789024574988
Pagina’s: 400

Eerste uitgave: 2017

Verknipte tegenstander – Melissa Skaye


Beschrijving
De Hoornse rechercheurs Sanne Philips en Luca Borra worden geconfronteerd met een aantal zaken die buiten hun jurisdictie vallen. Dat begint met de vondst in een bos in Friesland van lichaamsdelen die daar al jaren blijken te liggen. Als in Amersfoort de vrouw en de dochter van een vriend van Luca’s broer Gianni verdwijnen en enig spoor ontbreekt, vraagt hij Luca om hulp. 

Sanne wil het verleden achter zich laten. Ze wordt, net als collega Luca en paragnost Will de Jager, onaangenaam verrast als de tentakels van dat verleden zich uitstrekken naar het heden.  

Recensie
Voordat Melissa Skaye, een pseudoniem voor Melissa Bielsma-Schaaij, met schrijven begon, heeft ze diverse betrekkingen gehad. In 2006 begon ze met schrijven en van 2008 tot 2012 had ze een eigen uitgeverij. Begin 2012 lukte het haar om bij TenPages.com 2000 aandelen bij elkaar te krijgen en had ze de middelen om haar debuutthriller Virtuele tango een jaar later uit te geven. In datzelfde jaar verscheen ook het eerste boek uit vierdelige fantasyreeks rond Jeremy Jago: Het geheim van de passage. In oktober 2018 verscheen de vijfde thriller in de VT-serie: Verknipte tegenstander.

Hoewel het buiten hun district valt, krijgen de Hoornse rechercheurs Sanne Philips en Luca Borra met een aantal zaken te maken die niet door hen opgelost moeten worden. In een bos in Friesland worden de lichaamsdelen van, naar later blijkt, een vrouw gevonden. Ze liggen daar al jaren. Wanneer de vrouw en dochter van een vriend van Luca’s broer verdwijnen, vraagt hij Luca om hem te helpen. Sanne wil, na een bewogen verleden, haar eigen leven weer voortzetten, maar wordt daarin bemoeilijkt doordat dat verleden weer de kop opsteekt. Samen met Luca en paragnost Will de Jager gaat ze de strijd aan.

In het nawoord geeft Skaye zelf al aan dat ze erom bekend staat dat haar verhalen een knipoog naar de geloofwaardigheid zijn. Wie Verknipte tegenstander leest, kan niets anders dan dit te bevestigen en de conclusie trekken dat sommige situaties in dit verhaal inderdaad dusdanig bizar zijn, dat ze grenzen aan ongeloofwaardigheid. Maar, en dat is ook Melissa Skaye, de auteur haalt haar inspiratie wel uit true crimeprogramma’s. Met tot gevolg dat het verhaal rond de gevonden lichaamsdelen, het verhaal vanuit het perspectief van Tys, is gebaseerd op waargebeurde omstandigheden die zich een keer in de Verenigde Staten hebben voorgedaan.

Een andere grote verhaallijn is die van Sanne. Voor een groot deel is dit een vervolg op Skaye’s vorige boek, Verminkte toekomst. Dit heeft dan vooral betrekking op wat er met haarzelf, maar ook met haar moeder Emma, gebeurd is. Enkele personages keren daardoor ook terug en omdat er voldoende achtergrondinformatie gegeven wordt, is de plot in Verknipte tegenstander vrij goed te volgen. Desondanks kan de lezer wel het gevoel krijgen iets te missen. Om dat te voorkomen, is het wellicht beter om toch eerst het voorgaande deel uit de VT-serie te lezen.

Het verhaal speelt zich in verschillende tijdsperioden af. Dat van Tys, dat soms aangrijpend en beklemmend is, begint in 1991 en gaat chronologisch naar het heden toe. Uit niets valt op te maken dat de verschillende verhaallijnen, ook de kleinere, met elkaar te maken hebben, maar dat is uiterlijke schijn. Ze komen alle heel subtiel samen tot ze één geheel vormen. Een geheel dat niet te voorzien was. De weg daarnaartoe is geplaveid met een aantal verrassende plotwendingen, maar kent ook wel enkele kleine voorspelbare momenten. Die verrassingen zorgen ervoor dat de minimaal aanwezige spanning wel enigszins toeneemt, maar echt zinderend wordt het nergens. Omdat de plot er wel voor zorgt dat de lezer nieuwsgierig blijft naar wat er allemaal is gebeurd en hoe alles precies in elkaar steekt, is dat geen echt gemis.

Skaye hanteert een over het algemeen toegankelijke schrijfstijl, hoewel sommige dialogen niet altijd even realistisch zijn. Door het taalgebruik komen die, en dat geldt soms ook voor andere stukken tekst, nogal zakelijk over. Ze zijn niet zoals er in het dagelijkse leven gesproken wordt, het is dan vooral formeel en daardoor komen ze wat statisch over. Dit neemt echter niet weg dat Verknipte tegenstander een behoorlijke thriller is die aantoont dat de wereld nog niet verlost is van gestoorde individuen. En waarschijnlijk gaat dat ook nooit gebeuren.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Melissa Skaye
Titel: Verknipte tegenstander
ISBN: 9789491875649
Pagina’s: 290

Eerste uitgave: 2018