Categorie archief: Gelezen in 2020

Het glazen koninkrijk – Lawrence Osborne


Beschrijving
Sarah Mullins is van New York naar Bangkok gevlucht om te verdwijnen. Ze huurt een appartement in het Koninkrijk, een toonbeeld van vergane glorie. In de bedwelmende hitte van Bangkok raakt Sarah tijdens een vriendinnenavond met poker, drank, roddels en marihuana in de ban van drie mysterieuze expatvrouwen: de Chileense chef-kok Ximena van restaurant De Eiffel; de Britse hotelmanager Nat, die een eigenaardige man en een nog eigenaardiger werkster heeft; en ten slotte is er de verleidelijke Mali, die heeft besloten Sarahs pantser te doorbreken en haar mee te slepen in haar glamourwereld vol duistere spelletjes. Op het moment dat het leger een staatsgreep pleegt is Sarah getuige van een gruwelijke moord, gevolgd door een aantal geheimzinnige verdwijningen. Het veilige Koninkrijk voelt steeds meer aan als een val. Verbeelding en werkelijkheid beginnen door elkaar te lopen. Wie kan ze nog vertrouwen? 

Recensie
Schitterende dieren, het Nederlandstalige debuut van Lawrence Osborne werd in 2018 door Vrij Nederland beloond met vijf sterren. Desondanks werd hij door het Britse dagblad The Guardian de beste romanschrijver waar je nog nooit van hebt gehoord genoemd en wordt hij voortdurend aangekondigd als de opvolger van Graham Greene, iets waar hij het zelf absoluut niet mee eens is. Zijn nieuwste roman is het in september 2020 verschenen Het glazen koninkrijk en speelt zich af in de miljoenenstad Bangkok, waar hij, nadat hij als journalist een groot deel van de wereld heeft gezien, is gaan wonen.

Om onzichtbaar op te gaan in de massa, is Sarah Mullins New York ontvlucht en huurt nu een woning in het appartementencomplex Het Koninkrijk in Bangkok. Ze maakt er kennis met Mali, Ximena en Natalie, met wie ze een soort van vriendschap opbouwt. Tijdens hun vriendinnenavonden vloeit de drank rijkelijk en raken ze bedwelmd door het roken van marihuana. Op een avond komt Mali naar Sarah toe, ze zit onder het bloed en vertelt dat ze haar Japanse vriend heeft vermoord. Niet lang daarna is Mali spoorloos verdwenen en begint Sarah zich meer en meer opgejaagd te voelen.

Er zijn weinig auteurs die het beheersen om een boek zodanig te schrijven dat het erop lijkt dat het verhaal in gesproken woord verteld wordt. Dat Osborne dit beheerst, bewijst hij andermaal in Het glazen koninkrijk. Zijn manier van schrijven zorgt ervoor dat de lezer vanaf het begin geboeid blijft naar wat hij te vertellen heeft, dat hij steeds nieuwsgieriger wordt naar wat er nog meer komen gaat. Je hoort als het ware de stem van een verhalenverteller die je ademloos naar zijn sfeervolle verhaal laat luisteren. Die sfeer is precies wat de auteur erg goed weet over te brengen, de dreigende situatie, de gespannenheid die een staatsgreep met zich meebrengt, de troosteloosheid van Bangkok in de regen. Het zijn maar een paar voorbeelden, maar de lezer kan zich precies voorstellen hoe het er daar op die momenten uit moet zien.

Het glazen koninkrijk wordt vanuit een aantal perspectieven verteld, maar het is toch vooral Sarah waar de meeste aandacht aan wordt besteed. De lezer komt, zonder dat er al te uitvoerig op haar personage en verleden wordt ingegaan, wel het meest over haar te weten. Van de overige personages wordt eigenlijk alleen maar bekendgemaakt wat ze doen en daar blijft het dan in feite ook bij. Is het een groot bezwaar dat ze enigszins oppervlakkig blijven? Nee, helemaal niet, het heeft er namelijk alle schijn van dat Osborne niet eens de intentie had om meer achtergrondinformatie over de belangrijkste karakters te geven. Wat hij vooral over laat komen, is dat ieder van hen zich anders voordoet dan ze in werkelijkheid zijn, maar eveneens dat ze stuk voor stuk achterdochtig zijn en twijfelen aan de oprechtheid van de ander.

De auteur slaagt er bovendien in de lezer mee te krijgen in dat gevoel van wantrouwen. Ook hij weet op een gegeven moment niet meer waar hij aan toe is. Dan zijn er ook nog diverse gebeurtenissen die tot gevolg hebben dat het verhaal nog duisterder en mysterieuzer wordt dan het door de sfeertekening al is. Door dit alles ontstaat er een continue spanningsboog en gaat het verhaal gedurende de plot in toenemende mate intrigeren. Uiteindelijk leidt dit tot een wat onwerkelijke aandoende en bizarre ontknoping die niet was te voorzien. In die finale wordt duidelijk wat er met enkele personages is gebeurd. Of dit voor iedere lezer een bevredigende afloop is, valt te betwijfelen, maar het past alleszins in de lijn en sfeer van het verhaal.

Al met al is Het glazen koninkrijk, dat prima is vertaald door Paul Syrier, een duistere en fascinerende roman waarin Osborne opnieuw laat zien dat hij een meesterverteller is.

Waardering: 4/5

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Boekinformatie
Auteur: Lawrence Osborne
Titel: Het glazen koninkrijk

ISBN: 9789044646085
Pagina’s: 272

Eerste uitgave: 2020

Meral – Froukje Santing


Beschrijving
Meral Kaya is huisarts in een gemengde artsenpraktijk in Amsterdam. Als kind migreerde ze vanuit Centraal-Turkije naar Nederland. Haar ouders zijn gelovig, maar tijdens haar jeugd werd zelden over religie gesproken. Meral verbaast zich dan ook over de toegenomen vroomheid van haar Turkse landgenoten.

Als arts is Meral vooruitstrevend en open, thuis is ze echter minder vrijzinnig. Ze laat toe dat haar echtgenoot Bilal hun zoon Ismail terroriseert met zijn Turkse waarden en normen, waarop Ismail van huis wegloopt en zich voor korte tijd aansluit bij de islamitische Gülenbeweging.

In een poging vader en zoon te verzoenen haalt Meral haar zoon over nog eenmaal mee te gaan naar Turkije. Daar wordt ze gedwongen de balans te zoeken tussen haar achtergrond en haar overtuigingen.

Recensie
Na haar opleiding aan de middelbare school volgde Froukje Santing een studie wereldreligies met als specialisme de islam aan de Universiteit van Leiden en vervolgens religiestudies aan de Universiteit van Amsterdam. Hierna werkte ze als verslaggever en redacteur voor een aantal dagbladen en was ze zeventien jaar correspondent in Turkije. Haar kennis over de islam en haar ervaring als correspondent gebruikte ze om haar eerste boek, Dwars op de tijdgeest (2012), te schrijven. In september 2020 verscheen haar eerste roman Meral, waarin ze het thema ‘twee culturen op één kussen’ heeft verwerkt.

Al op vijfjarige leeftijd kwam Meral Kaya met haar ouders vanuit Turkije naar Nederland. Haar ouders waren gelovig, maar dit is haar niet opgedrongen. Ze werkt als arts in een huisartsenpraktijk in Amsterdam. Daar is ze progressief en staat open voor alle meningen, maar wanneer ze thuis is, is ze een stuk conservatiever. Haar man Bilal, met wie ze twee kinderen heeft, is strenger wat betreft de Turkse waarden en normen. Ismail, hun zoon, woont niet meer thuis vanwege een conflict met zijn vader. Meral krijgt hem zover om met hen mee naar Turkije te gaan om vakantie te vieren, vooral om zich met zijn vader te verzoenen.

Vooral vanaf de jaren ’60 van de vorige eeuw is er sprake van migratie van Turken naar Nederland, waardoor er in het land inmiddels verschillende generaties woonachtig zijn. Hoewel het merendeel van hen goed is geïntegreerd, hebben ze vaak nog wel een band met hun vaderland, met de Turkse cultuur, de normen en waarden, de politiek, de religie en ook de taal. Toch is er eveneens een probleem, want in Turkije worden ze niet gezien als volwaardige Turken en in Nederland ziet men hen niet als Nederlander. Of ze er geboren zijn of niet maakt daarbij niets uit. Kortom, ze hebben een dilemma. En die dilemma’s komen in Meral, de debuutroman van Santing haarscherp bovendrijven.

Hoewel het verhaal in deze roman volledig fictief is, lijkt een groot deel ervan op non-fictie. Dat komt vooral door de problematiek die in deze roman onder de aandacht wordt gebracht, maar ook omdat de lezer een globaal inzicht krijgt in het islamitische geloof, de Turkse cultuur en de gebruiken in het land. Deze elementen en het feit dat aan een paar actuele thema’s wordt gerefereerd, waar overigens niet verder op wordt in- en doorgegaan, zorgen ervoor dat het verhaal bijzonder realistisch overkomt. De omstreden Gülenbeweging, door Turkije inmiddels op de terreurlijst gezet, komt echter iets prominenter in beeld. Dat hier wat meer aandacht aan wordt besteed, is noodzakelijk voor het verhaal omdat dit deel uitmaakt van het conflict dat Ismail met zijn vader heeft.

Omdat de roman dus zowel een fictieve als non-fictieve uitstraling heeft, is de schrijfstijl enigszins wisselend. Het is beeldend wanneer het fictie is, het is beschrijvend als het een raakvlak heeft met de aan de realiteit gerelateerde zaken. Voor beide geldt echter dat het een helder en begrijpelijk verhaal is, waarin bijzonder goed overkomt wat de problemen en dilemma’s zijn. Daarbij heeft de auteur Meral en haar gezin als voorbeeld gesteld, maar voor de lezer is het overduidelijk dat de worsteling waarmee zij te kampen hebben voor veel meer Turkse gezinnen (en mogelijk ook die van migranten uit andere landen) geldt.

Dat de auteur een gedegen kennis van en over Turkije heeft, is goed te merken. Zonder overdreven gedetailleerde uitweidingen weet ze prima over te brengen wat er bij Turkse migranten leeft, hoe de inwoners van het land zelf over bepaalde dingen denken en welke de politieke kwesties er heersen. Meral, waarin ze veel van al het voorgaande heeft samengebracht, is behalve een roman die een uitstekend beeld geeft van deze Turkse situatie ook een boek dat tot nadenken aanzet.

Waardering: 4/5

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Boekinformatie
Auteur: Froukje Santing
Titel: Meral

ISBN: 9789493081413
Pagina’s: 224

Eerste uitgave: 2020

Dit heb je verdiend – Carla Kovach


Beschrijving
Melissa Sanderson leek het perfecte leven te hebben: een heerlijk gezin en een prachtig huis in een rustige buitenwijk. Maar nu is ze dood, en haar gewurgde lichaam vertoont bewijs van eerdere verwondingen. De plaats delict doet detective Gina Harte terugdenken aan haar eigen inktzwarte verleden – en juist dat maakt haar vastbesloten de moordenaar te vinden. Is het Melissa’s echtgenoot, met zijn losse handjes? Haar door jaloezie verteerde minnaar? Of is er nog iemand in het spel – iemand die Melissa al tijden in de gaten hield en die zijn volgende slachtoffer al in het vizier heeft?

Recensie
Haar jeugd buiten beschouwing gelaten, begon Carla Kovach ongeveer tien jaar geleden weer met schrijven. Omdat ze zich liet inspireren door theater en het tot leven brengen van woorden begon ze te schrijven voor toneel. Daarna kreeg ze al snel een voorliefde voor romans en scenario’s. In 2013 debuteerde ze met Flame, een Young Adult met bovennatuurlijke elementen. Stil maar (maart 2020), het eerste deel van een serie rond inspecteur Gina Harte, is haar eerste in het Nederlands vertaalde thriller. Het vervolg, Dit heb je verdiend, kwam in oktober 2020 uit.

Melissa Sanderson is alleen thuis wanneer ze een geluid hoort. Ze probeert haar slaapkamer te bereiken, maar wordt neergeslagen. Niet veel later treft haar man Darrel haar in de keuken aan, zittend op een stoel, maar wel vermoord. Inspecteur Gina Harte krijgt de leiding over het onderzoek en omdat de omstandigheden haar terugvoeren naar haar verleden is ze erop gebrand de moordenaar te vinden. Ondanks dat er nog geen enkel bewijs is, heeft ze al snel een aantal verdachten in beeld. Is een van hen de dader of moet ze weer van voren af aan beginnen?

Het verhaal speelt zich af in het voorjaar van 2018, maar wordt voorafgegaan door een proloog die vijfentwintig jaar eerder plaatsvindt. Deze inleiding, waarin de sfeer van het begin van de jaren ’90 goed wordt weergegeven, zorgt meteen al voor een lichte spanningsboog en weet de nieuwsgierigheid van de lezer op te wekken. Dit veelbelovende begin houdt in de eerste paar hoofdstukken nog even aan, maar al snel zakt het verhaal, dat eigenlijk nog niet eens echt op gang gekomen is, aanzienlijk in. Het tot dan aanwezige spanningsveld wordt omgeploegd, waarna er zo goed als niets meer van overblijft. De auteur haalt een aantal clichés uit de kast, de ene wat groter dan de andere, en in een vroegtijdig stadium weet de lezer ongeveer hoe een groot deel van het verhaal in elkaar steekt.

Dit heb je verdiend, dat twee later samenvloeiende verhaallijnen heeft, wordt verteld vanuit verschillende perspectieven, maar dat van Gina Harte heeft lichtelijk de overhand. Haar personage blijft daarom het minst oppervlakkig, de lezer komt meer over haar te weten dan over de andere. Wie Stil maar, het eerste deel van de serie gelezen heeft, merkt echter dat ze zich niet ontwikkeld heeft. Ze is stil blijven staan, waardoor je alleen maar kunt concluderen dat de auteur niets anders gedaan heeft dan het herhalen van een aantal zetten. Voor de andere terugkerende karakters geldt in feite hetzelfde, behalve dat er over hen toch al niet zo heel veel bekend was geworden. Het gevolg hiervan is dat deze tweede Harte-thriller zonder problemen los van zijn voorganger gelezen kan worden.

Kovach heeft een aantal thema’s in het verhaal verwerkt die nog steeds actueel zijn. Want vandaag de dag zijn er immers voldoende mannen die hun echtgenote onderdrukken en als spreekwoordelijke voetveeg beschouwen. Maar ook huiselijk geweld is een misdaad die tegenwoordig nog erg veel voorkomt. Ondanks deze beladen onderwerpen is de schrijfstijl van de auteur luchtig en daardoor is haar thriller bijzonder toegankelijk. De auteur weet de lezer echter te weinig te verrassen. Onverwachte plotwendingen doen zich nauwelijks voor, het is vooral een verhaal over het oplossen van een moord en de weg daarnaartoe. De persoonlijke problemen van Harte spelen daarbij een belangrijke rol.

De echte verrassing heeft Kovach voor de ontknoping bewaard. Daarin wordt de uiteindelijke dader ontmaskerd en de politie noch de lezer had dit tijdens de plot kunnen voorzien. Dit is echter niet genoeg om te kunnen overtuigen. Dit heb je verdiend, dat vertaald is door Barbara Lampe, behaalt namelijk met moeite een krappe voldoende.

Waardering: 3/5

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Boekinformatie
Auteur: Carla Kovach
Titel: Dit heb je verdiend

ISBN: 9789022588260
Pagina’s: 320

Eerste uitgave: 2020

Revolusi – David van Reybrouck


Beschrijving
Vijf jaar lang werkte Van Reybrouck aan zijn monumentale Revolusi. Hij interviewde tweehonderd mensen, de laatste nog levende getuigen van de onafhankelijkheidsstrijd, in Indonesische rusthuizen, Japanse miljoenensteden en op verafgelegen eilanden. Ook in Nederland bracht zijn onderzoek nieuwe verhalen aan het licht. De veelheid aan perspectieven en herinneringen weeft Van Reybrouck samen tot het aangrijpende verhaal van de Indonesische onafhankelijkheid. Zo toont hij hoe een nieuwe wereld vorm kreeg: in bloed, in pijn, met hoop.

Recensie
Als cultuurhistoricus en archeoloog werkte David van Reybrouck mee aan een aantal tentoonstellingen over de menselijke evolutie en verrichtte hij onderzoek naar onder andere de geschiedenis van de Belgische archeologie. Hij is tevens bekend als schrijver van essays, proza, poëzie en theater. Zijn grootste succes was het in 2010 verschenen Congo: een geschiedenis, een verhaal over slavernij en kolonialisme in Belgisch-Congo. Voor dit boek ontving hij een aantal prijzen, waaronder de AKO literatuurprijs. Eind 2020 verscheen Revolusi, waarin het kolonialisme in Nederlands-Indië en het ontstaan van de Republiek Indonesië besproken wordt.

Van Reybrouck heeft maar liefst vijf jaar lang aan Revolusi gewerkt. Hiervoor reisde hij af naar talloze landen, sprak met bijna tweehonderd mensen, waaronder een aantal nog levende getuigen van de onafhankelijkheidsstrijd die jarenlang geduurd heeft. Dat de auteur er zijn tijd voor genomen heeft, is goed te merken. Uit alles blijkt namelijk dat zijn research bijzonder grondig was, hij sprak met een groot aantal mensen en bovendien heeft hij een aanzienlijke hoeveelheid boeken, documenten, nieuwsberichten en andere teksten doorgenomen. Dit heeft zonder meer zijn vruchten afgeworpen, want behalve dat het een goed gedocumenteerde geschiedenis over de totstandkoming van de Republiek Indonesië is, is het ook een boek waarin naar voren komt met welke verschrikkingen de bevolking van het land door de eeuwen heen te maken heeft gehad.

Na een korte inleiding waarin de auteur het vergaan van S.s Van der Wijck in 1936 beeldend beschrijft, gaat hij verder met een kort verslag van enkele aanslagen die op 14 januari 2016 plaatsvonden, net op het moment dat hij zich in een hotelkamer in Jakarta bevond. Deze voorvallen zijn in zekere zin illustratief voor de explosieve staat waarin het huidige Indonesië en hoofdzakelijk het voormalige Nederlands-Indië zich bevonden heeft. Een situatie die ruim vier eeuwen geleden begon en waar pas vijfenzeventig jaar geleden een einde aan kwam, hoewel er in de eerste jaren na het bekrachtigen van de onafhankelijkheid van het land nog regelmatig ongeregeldheden en oorlogshandelingen voorkwamen.

In zo goed als chronologische volgorde neemt Van Reybrouck de lezer mee van het jaar 1605 naar 1950 en enkele jaren later. Hij bespreekt de opkomst en ondergang van de VOC, maar ook de verhandeling in slaven waar deze onderneming zich eeuwenlang mee bezighield. Ook het zowel toen en vooral tegenwoordig omstreden optreden van Jan Pieterszoon Coen blijft niet onbesproken. De auteur besteedt veel aandacht aan de Tweede Wereldoorlog. Niet geheel ten onrechte, want de Japanse bezetting is van grote invloed geweest op de dekolonisatie van het eilandenrijk. Hoewel ook de Japanners voor veel gruwelijkheden verantwoordelijk waren, maakten ze wel een eind aan de Nederlandse overheersing. De twee politionele acties die na de oorlog plaatsvonden, blijven eveneens niet onderbelicht. Dit geldt eveneens voor de rol van kapitein Raymond Westerling, al dan niet in opdracht heeft hij heus schrikbewind gevoerd.

Hoewel een groot deel van Revolusi historische feiten betreft, iets waarover in veel andere boeken natuurlijk ook al geschreven is, voegt de auteur wel degelijk wat toe met de talloze gesprekken die hij onder andere met getuigen of familieleden van overledenen heeft gevoerd. De passages die hiervan in het boek opgenomen zijn, het betreft de periode vanaf het begin van de Eerste Wereldoorlog, zorgen ervoor dat de verhalen die zij te vertellen hadden leven. Dit zijn dan niet alleen de verhalen van de Indonesiërs, maar ook die van Japanners en Nederlanders. Het is goed en minstens zo interessant dat Van Reybrouck het van twee kanten belicht. Zo kan iedereen zich een eigen mening over deze langdurige geschiedenis vormen.

De auteur sluit het boek af met een bibliografisch essay, waarin hij per hoofdstuk vertelt welke bronnen hij heeft geraadpleegd. Leuk om te weten, maar aan het eigenlijke doel van het boek voegt het niet veel toe. Desondanks is Revolusi een buitengewoon toegankelijk, boeiend en bovenal indrukwekkend boek over een van de zwartste perioden uit de Nederlandse geschiedenis.

Waardering: 4/5

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Boekinformatie
Auteur: David van Reybrouck
Titel: Revolusi

ISBN: 9789403183404
Pagina’s: 640

Eerste uitgave: 2020

De schaduw over de school – Kevin de Haan


Beschrijving
Laufey Gísladóttir voelt zich nog altijd niet de oude na haar vorige avontuur. Haar pogingen om buiten het werk wat afleiding te zoeken lopen uit tot niets. Gelukkig gaat het werk voor haar beveiligingsbedrijf Islasec onverminderd door. Laufey en Niels worden door de directie van een dure internationale kostschool ingehuurd om de beveiliging in het gebouw op orde te krijgen.
Terwijl Niels helpt om de digitale aanvallen op de website te stoppen, merkt Laufey al snel dat er op de Lochemse school vreemde zaken spelen. Is er inderdaad sprake van een geheime affaire tussen een docent en een leerling? In hoeverre houdt die zaak verband met de vermoorde man op het feestje van Laufeys oud-werkgever? Terwijl Laufey zichzelf probeert te herpakken, wordt er op het schoolterrein een tweede moord gepleegd…

Recensie
Voor een schrijfwedstrijd op het werk gebruikte de auteur van de Islasec-reeks het pseudoniem Kevin de Haan. Vanwege een voorliefde voor detectives werd besloten om jaren later onder dit pseudoniem detectiveverhalen te schrijven. De verhalen spelen zich af in de Achterhoek en hebben door hoofdpersoon Laufey Gísladóttir een IJslands tintje. Het eerste deel uit de reeks was het in 2018 uitgebrachte Het bos van de legenden. Het jongste boek uit de serie is De schaduw over de school, dat begin december 2020 is verschenen.

Laufey Gísladóttir is eigenaar van het succesvolle beveiligingsbedrijf Islasec. Zij en haar collega Niels Voss ontvangen diverse opdrachten en de meest recente is van de Cloese International School in Lochem. Hen is verzocht de beveiliging in en rond de school te optimaliseren. Niels stort zich op de digitale veiligheid en Laufey verzorgt de andere beveiliging. Terwijl ze op de school aan het werk is, merkt ze dat er veel merkwaardigs aan de hand is. En vraagt ze zich af of er een verband is met de moord op een man tijdens een feest van haar voormalige werkgever. Nadat er op het terrein van de school ook iemand vermoord is, lijkt het er wel heel onveilig te worden.

‘Never change a winning team’ luidt de bekende sportuitspraak. Een variant hiervan is van toepassing op De schaduw over de school, het derde deel uit de Islasec-serie. De opzet van dit verhaal is immers zo goed als identiek aan dat in de voorgaande boeken. Laufey en Niels krijgen een opdracht, nemen deze aan en vervolgens gebeurt er het een en ander waar vooral Laufey mee te maken krijgt. Is dit erg en begint het daardoor al snel te vervelen? Nee, integendeel, want De Haan zorgt er wel voor dat het inhoudelijk volledig afwijkend is. Natuurlijk, sommige elementen keren terug, maar die hebben hoofdzakelijk betrekking op de privésituatie van beide collega’s. Dat is juist goed, want daardoor zie je dat zowel Laufey als Niels zich positief ontwikkelen.

Hoewel De Schaduw over de school deel uitmaakt van een serie, is het geen probleem deze detective afzonderlijk van de andere te lezen. Heel summier worden enkele voorvallen uit het voorgaande deel naar voren gebracht, maar dat is geen enkel beletsel om dit verhaal te kunnen volgen, het gaat daarbij namelijk vooral om de persoonlijke omstandigheden van Laufey en Niels. Om die trouwens beter te kunnen plaatsen, is het wellicht beter om de boeken op volgorde te lezen, noodzakelijk is het echter niet. Ook deze keer heeft een regionaal bekend gebouw een rol in het verhaal, deze keer is het de voormalige politieschool De Cloese. Hierdoor krijgt deze regiodetective toch wat extra glans.

Het eigenlijke verhaal wordt voorafgegaan door een proloog die zich in Frankrijk (Parijs) afspeelt. De lezer vraagt zich dus meteen al af wat dit met de gebeurtenissen in Lochem te maken heeft. Gedurende de plot blijkt echter dat beide verhaallijnen niets met elkaar te maken hebben, of het moet al zijn dat Melusine van Gelder in allebei een kleine rol speelt, daar blijkt overigens wel uit dat ze een ster in manipulatie is. Uiteindelijk gaat het om de hoofdplot, die met een beetje fantasie ook nog onderverdeeld kan worden in een paar subplots. Uiteindelijk komt alles samen, ze hebben onlosmakelijk met elkaar te maken. Voor het zover is, kent het verhaal enkele onverwachte wendingen en door middel van een paar cliffhangers wordt de lezer nieuwsgierig gemaakt.

In de ontknoping belandt het verhaal in een stroomversnelling. De gebeurtenissen volgen zich in een redelijk hoog tempo op en het heeft een aantal spannendere momenten. Dit alles maakt dat De schaduw over de school een aangename regiodetective is, die samen met de eerdere boeken een bijzonder leuke serie vormt. Uit alles blijkt ook nog eens dat Laufey en Niels nog wel vaker van zich laten horen. En dat is in feite helemaal niet zo erg.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Kevin de Haan
Titel: De schaduw over de school

ISBN: 9789082812299
Pagina’s: 336

Eerste uitgave: 2020

Op slot – Chris McGeorge


Beschrijving
Kara Lockhart is net begonnen aan haar levenslange gevangenisstraf in HMP New Fern – een gloednieuwe zwaarbewaakte gevangenis voor vrouwen. Ze is veroordeeld voor een moord die ze zweert niet te hebben gepleegd.

En dan wordt ze op een ochtend ook nog wakker naast haar vermoorde celmaat. De deur is de hele nacht op slot geweest, en dus is Kara de enige verdachte. Er is alleen een probleem – Kara weet zeker dat zíj het niet gedaan heeft. Dus wie wel? En houdt het verband met haar onterechte veroordeling?

Hoe vind je een moordenaar op een plek waar iedereen er een is?

Recensie
Voor Chris McGeorge was schrijven niet iets dat hij altijd al heeft willen doen, hij vertelde veel liever verhalen. Toen hij jong was maakte hij zijn eigen stripboeken en wilde hij computeranimator bij Pixar Animation Studio’s worden. Daarom volgde hij een opleiding Productie voor film, met als specialisatie regisseren en schrijven. Zijn eindproject voor de Master creatief schrijven was het begin van een carrière als auteur, want hieruit kwam zijn in 2018 verschenen debuut Tik Tak voort. Op slot, dat eind 2020 is uitgegeven, is zijn derde thriller.

Cara Lockhart heeft een levenslange gevangenisstraf gekregen voor een moord die ze niet gepleegd zou hebben. Ze wordt overgeplaatst naar de nieuwe en streng beveiligde gevangenis North Fern, waar ze een cel met Stephanie Barnard moet delen. Op een dag wordt ze wakker en ziet dat haar celgenote is vermoord. Het pistool waarmee ze door haar hoofd geschoten is, is echter niet te vinden en omdat de cel de hele nacht op slot zat, is Cara de enige verdachte. Ze weet zelf dat ze onschuldig is en daarom zet ze alles in het werk om de waarheid te achterhalen.

Net als McGeorge’s twee voorgaande boeken is Op slot een zogeheten ‘locked room mystery’, want de enige setting is de gevangenis. In principe kan een dergelijk concept voor een spannende, beklemmende en misschien wel bijzondere thriller zorgen. In dit geval is daar geen enkele sprake van. Van geen van de hiervoor genoemde elementen is namelijk iets te bespeuren. Het verhaal, dat uit drie delen bestaat, verloopt bijzonder gezapig en in een tergend langzaam tempo. Hierdoor wordt iedere mogelijke vorm van spanning meteen tenietgedaan. Ook het claustrofobische gevoel van opgesloten te zitten en daardoor geen kant op te kunnen, komt in het geheel niet over. Tevens kan de lezer zich met geen mogelijkheid in de personages inleven. Daarvoor zijn ze te irritant, te oppervlakkig of gaat er domweg helemaal niets van ze uit.

De auteur doet diverse verwoede pogingen de spanning op te bouwen. De technieken die hij daarvoor gebruikt, zijn standaard, waar overigens helemaal niets op tegen is. Zo begint hij met een proloog die er in ieder geval nog wel voor zorgt dat de lezer nieuwsgierig wordt naar wat zich in de cel van Cara heeft afgespeeld. In het eerste deel maakt hij een sprong terug naar negenendertig dagen eerder en wordt er uitgebreid beschreven hoe het Cara in de gevangenis vergaat. Leuk om daar een indruk van te krijgen, maar het grootste deel van die eerste akte heeft geen enkel doel. Het tweede deel, met hierin de aanleiding van Cara’s gevangenschap, doet een kleine stap voorwaarts en speelt zich twintig maanden voor het heden af. Het laatste heeft zelfs verschillende tijdsperioden en is het meest verwarrend. Overigens wordt in dat gedeelte wel duidelijk hoe de vork precies in de steel zit. Toch mislukt het doel van McGeorge, want op de proloog na, weet hij de belangstelling van de lezer niet te wekken.

Een van de belangrijkste oorzaken daarvan is dat het verhaal nogal statisch is, het leest voor een groot deel als een verslag. Wel blijkt hieruit dat de auteur in staat is een verhaal te vertellen, maar om het boeiend op te schrijven, vergt een iets andere discipline. Daarnaast bevat Op slot een flink aantal onwaarschijnlijkheden die de geloofwaardigheid absoluut niet ten goede komen. Het toppunt daarvan doet zich voor in de redelijk lange ontknoping, die krijgt het namelijk voor elkaar om de wenkbrauwen van de lezer te laten fronsen. Iets dat McGeorge met zijn derde thriller nauwelijks is gelukt, want die is op alle fronten ondermaats.

Waardering: 2/5

Boekinformatie
Auteur: Chris McGeorge
Titel: Op slot

ISBN: 9789024590032
Pagina’s: 320

Eerste uitgave: 2020

Furie – Katie Lowe


Beschrijving
Na een ongeluk waarbij haar vader en zus omkwamen, krijgt Violet een studiebeurs voor Elm Hollow Academy, een prestigieuze particuliere meisjesschool. De school ligt in een stil kustplaatsje dat een nogal zwarte geschiedenis heeft – in de zeventiende eeuw vonden er heksenprocessen plaats.
Violet sluit vriendschap met drie meisjes en wordt meegesleept door hun fascinatie voor hekserij en occultisme. Maar wanneer negen maanden na haar vermissing het lichaam van een voormalig lid van het vriendinnengroepje wordt gevonden, begint Violet te twijfelen aan haar vrienden, haar docenten en zelfs aan haar eigen vermogen om realiteit van mythes te onderscheiden.

Recensie
Nadat Katie Lowe in 2010 afstudeerde, heeft ze bijna tien jaar gewerkt in de rekruterings- en evenementenbranche. Ze heeft haar hele leven al een passie voor schrijven gehad, op haar achtste smeekte ze haar ouders om een schrijfmachine, en had verwacht dat ze alleen maar non-fictie zou schrijven. Haar agent stelde haar voor om zich ook op fictie te gaan richten, maar pas in 2019, vier jaar later, verscheen haar eerste boek, de literaire thriller Furie. Dit debuut meteen na verschijnen in elf landen uitgegeven.

Een jaar nadat haar vader en zus bij een auto-ongeluk om het leven zijn gekomen, krijgt de zestienjarige Violet Taylor een studiebeurs aan de particuliere meisjesschool Elm Hollow. Ze sluit vriendschap met de meisjes Robin, Grace en Alex en hun fascinatie voor het occulte slaat op haar over. Dan wordt, negen maanden na haar vermissing, het lichaam van Emily Frost gevonden. Ze maakte destijds deel uit van het vriendinnengroepje. Na deze vondst begint Violet steeds meer aan hen, aan haar docenten en ook aan zichzelf te twijfelen.

Aan het eigenlijke verhaal gaat een nogal saaie proloog vooraf. Deze inleiding wordt verteld vanuit het perspectief van een dan nog onbekend iemand. Verderop in de plot wordt duidelijk dat dit Violet is, maar dan een aantal decennia later. Na dat begin, dat spannend noch nieuwsgierig makend is, maakt het verhaal een flashback naar het eind van de jaren negentig, hoewel dat nergens uit blijkt. Vanaf dan verloopt het chronologisch en gaat het vooral over de belevenissen en misdragingen van Violet, Grace, Alex en Robin, vier leerlingen van de meisjesschool Elm Hollow. De lezer moet er echter wel de nodige moeite voor doen om het verhaal te doorgronden, zeker in het begin. Dan is het niet duidelijk waar alles toe leidt.

Dit gebeurt aanvankelijk in een tempo dat af en toe nogal slaapverwekkend is. Dit wordt mede veroorzaakt doordat de auteur flinke stukken tekst spendeert aan kunstgeschiedenis. Gedurende de plot blijkt dat deze informatie wel van invloed is op de gebeurtenissen die plaatsvinden en ook op de handelingen van de meisjes. Desondanks had Lowe er beter aan gedaan hier veel minder aandacht aan te besteden, voornamelijk om ervoor te zorgen dat het verhaal zich in een hoger tempo zou afspelen, maar ook om het boeiender te laten zijn. Zoals het nu is, gebeurt er te weinig en voor een thriller pakt zoiets meestal funest uit. Pas in de tweede helft van het boek gaat de snelheid er iets op vooruit. Dat heeft meteen invloed op de leesbeleving, want het wordt wat interessanter, je wordt een beetje nieuwsgieriger.

Hoewel Lowe door middel van oude volksgeloven als hekserij en occultisme het verhaal spannend probeert te maken, lukt haar dat maar zelden. In totaal zijn er waarschijnlijk zo’n twintig pagina’s die aan dat criterium voldoen. Ook weet ze de mystiek waar Furie het van zou moeten hebben niet op de lezer over te brengen. Daarvoor is het allemaal te klinisch. Waar de auteur wel in geslaagd is, is de uitwerking van het viertal vriendinnen. De lezer komt ruim voldoende over hen te weten waardoor hij zich met ieder van hen kan identificeren, hoewel hun losgeslagen gedragingen voor het grootste deel ongeloofwaardig zijn. Dit laatste geldt overigens ook voor het verhaal zelf. Uiteraard is het niet erg dat een thriller onrealistisch is, dat komt immers veel vaker voor, maar in dit geval is het wel heel extreem.

Alle ingrediënten om van Furie een goede, mysterieuze en spannende thriller te maken zijn aanwezig. Lowe heeft ze echter op een verkeerde manier gebruikt, waardoor haar debuut voor het grootste deel niet vlamt.

Waardering: 2/5

Boekinformatie
Auteur: Katie Lowe
Titel: Furie

ISBN: 9789044984521
Pagina’s: 384

Eerste uitgave: 2019

Eternal – Steven van Belleghem


Beschrijving
Het is 25 november 2041 als een personenwagen op de San Mateobrug in San Francisco een scherpe bocht naar links maakt en een paar seconden later van de brug naar beneden valt. Voor een zelfrijdend voertuig is dit een onverklaarbaar fenomeen. Romy Bell, programmeur bij het hightechbedrijf X-Com, is meteen verontrust. En dan is er nog die vreemde geluidsopname, een tweede wagen die crasht en de mensen van de security die Romy achterna blijken te zitten. In een paar uur tijd verandert de dag die het hoogtepunt van haar carrière had moeten worden – de lancering van de spectaculaire nieuwe technologie Eternal – in een absolute nachtmerrie.

Recensie
De Vlaming Steven van Belleghem schrijft al tien jaar managementboeken en is parttime marketingprofessor aan de Vlerick Business School en gastdocent aan de London Business School. Daarnaast bekleedt hij nog een aantal functies en is internationaal keynotespreker. Zijn droom was altijd al om een fictief boek te gaan schrijven, waar hij na zijn pensioen aan wilde beginnen. Door bepaalde omstandigheden kwam hij eerder in de gelegenheid eraan te beginnen. Dit betekende dat zijn debuut, de scifi- annex technothriller Eternal, in het najaar van 2020 is verschenen.

Het is 25 november 2041 en Chris Bowman, de CEO van hightechbedrijf X-COM, houdt een presentatie over een nieuw en revolutionair product. Tegelijkertijd belandt de zelfrijdende auto van Jef Smart, een van zijn topwerknemers, in het water, waarbij Jef omkomt. Vlak daarvoor heeft hij zijn manager Romy Bell nog een dringend spraakbericht kunnen sturen. Wanneer Romy het bericht wil beluisteren blijkt het grotendeels te zijn geblokkeerd. Ze krijgt echter genoeg mee om te beseffen dat er gevaar dreigt. Ze besluit te vluchten, maar in een wereld die vooral bestaat uit digitale technieken blijft dat niet onopgemerkt. Ze beseft dat niet alleen zij, maar ook anderen in gevaar zijn.

Omdat het verhaal zich in de toekomst afspeelt en kunstmatige intelligentie (AI) een belangrijke rol heeft, kun je Eternal in zekere zin beschouwen als sciencefiction. Met het grootste gemak kan echter ook gezegd worden dat het een technothriller is. Voor beide zijn goede argumenten te bedenken. Feit is in ieder geval dat de technologie in het boek niet eens zo heel erg ondenkbeeldig en onrealistisch is. Zelfrijdende auto’s zijn er immers al en voor specialisten is het niet zo heel erg lastig om digitale controle uit te oefenen. Het revolutionaire product dat X-Com heeft ontwikkeld is dan wel nieuw, maar toch heeft de wetenschap zijn gedachten hierover allang laten gaan. In het verhaal is het echter allemaal al tot stand gebracht en dat is best een aardig uitgangspunt.

Eternal speelt zich in maar drie dagen af en wordt voor het grootste deel verteld vanuit het perspectief van Romy. De lezer leert haar daarom vrij goed kennen. Overigens zorgt Van Belleghem er wel voor dat je je over de overige personages eveneens een prima beeld kunt vormen. De hoofdstukken zijn alle voorzien van een datum en tijdstip. Hierdoor krijgt de lezer het gevoel dat de dagen voorbijvliegen, het tempo is in veel gevallen dus aanzienlijk en vooral in de tweede helft van het boek komt dit tot uiting. Toch zijn er ook momenten dat het wat langdradig is. Dat is vooral in het begin, wanneer Chris zijn presentatie houdt, het geval. Ook de vele technische details, hoe noodzakelijk ze ook zijn, kunnen voor wat oponthoud zorgen. Niet iedereen is immers thuis in het jargon.

De vertragende elementen zijn er trouwens wel de oorzaak van dat het verhaal een gemiddelde spanningsboog heeft. De meest spannende scènes zijn die waarin jacht op Romy en haar medestanders wordt gemaakt, soms lijken die zelfs op een soort kat-en-muis-spelletje. Zoals zo vaak delven de kwaden het onderspit, waarbij het tijdens de plot wel heel erg duidelijk werd wie de onbekende ‘Nummer Drie’ was. Toen de naam in de ontknoping onthuld werd, was dat geen verrassing meer. Het verhaal wordt afgesloten met een wat bijzondere epiloog, want ondanks dat het verhaal afgesloten is, ontstaan daarin toch een enkele nieuwe vragen. Alsof de auteur wil aangeven dat er nog iets in het verschiet ligt.

Al met al is Eternal een aangenaam en vlot futuristisch verhaal waarin Van Belleghem zijn professionele expertise op een mooie en vakkundige manier heeft verwerkt. Verder zal de tijd het moeten uitwijzen of een aantal profetieën van de auteur uit gaan komen.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Steven van Belleghem
Titel: Eternal

ISBN: 9789460416583
Pagina’s: 320

Eerste uitgave: 2020

Een zondagskind – Tana French


Beschrijving
De achtentwintigjarige Toby uit Dublin beschouwde zichzelf eigenlijk altijd als een zondagskind. Hij heeft een onbezorgde jeugd gehad, voelt zich geliefd door zijn familie en vrienden en heeft gemakkelijk carrière kunnen maken. Totdat hij op een avond bruut overvallen en mishandeld wordt. Om te herstellen zoekt hij toevlucht in het Ivy House, het familiehuis even buiten de stad, vol mooie herinneringen aan vrije zomers die hij daar doorbracht met zijn neef en nicht.

Maar niet lang na zijn komst wordt er een schedel in de tuin ontdekt, netjes weggestopt in een oude iep. Terwijl rechercheurs op zoek gaan wordt Toby gedwongen alles te onderzoeken wat hij dacht te weten over zijn familie, zijn verleden en zichzelf. Na die ene avond blijkt alles veranderd en gaat hij zelfs twijfelen aan zijn eigen onschuld.

Recensie
In haar kindertijd interesseerde Tana French zich voor zowel acteren als schrijven. Ze richtte zich in eerste instantie op het acteren, waarna ze aan een aantal film- en toneelproducties meewerkte. Rond haar vijfendertigste besloot ze om toch met het schrijven van een boek te beginnen en in 2007 kwam haar thrillerdebuut De offerplaats uit. Dit debuut, waarvoor ze een jaar later onder andere de Edgar Allen Poe Award won, maakt deel uit van de voor televisie verfilmde serie Dublin Murders. Eind november 2020 verscheen haar door Irene Paridaans vertaalde thriller, Een zondagskind.

Toby Hennesy is achtentwintig jaar en omdat hij nooit echte problemen in zijn leven heeft gekend, is hij zichzelf als een zondagskind gaan zien. Op een nacht wordt hij overvallen, beroofd en mishandeld, waarna hij in het ziekenhuis belandt. Voor zijn herstel, maar ook om zijn ernstig zieke oom Hugo te helpen, vertrekt hij naar Ivy House, het familiehuis van de Hennesy’s. Op een dag wordt tijdens een familiebijeenkomst een schedel ontdekt. De politie doet verder onderzoek en vindt in een oude iep de overige resten van een lichaam. Vanaf dat moment twijfelt Toby aan zijn familie, maar vooral aan zichzelf.

Van een thriller mag je op z’n minst verwachten het in ieder geval een páár spannende pagina’s bevat. Beter is natuurlijk een spanningsboog die gedurende de hele plot merk- en voelbaar is. Dat kan bijvoorbeeld een aanzienlijke hoeveelheid actie zijn, maar evengoed een psychologisch spelletje dat met de personages wordt gespeeld. Een zondagskind bevat geen van beide. Niet erg, want er zijn immers nog andere mogelijkheden om een verhaal spanning mee te geven. French beheerst dat, in voorgaande boeken heeft ze dat namelijk al bewezen. Dit keer is het echter anders, want in deze in naam literaire thriller valt niets van dien aard te ontdekken. Het enige dat een heel klein beetje thrillerachtig is, is een nogal ongeloofwaardige ondervraging door een rechercheur en vindt pas na ruim een derde van het verhaal plaats.

Ook het tempo van Een zondagskind laat te wensen over. Een van redenen daarvan zijn de bijzonder lange hoofdstukken waar maar geen eind aan lijkt te komen. Dit is overigens niet de hoofdoorzaak van de enorme traagheid. Het gebrek aan snelheid komt vooral door de buitengewoon uitgebreide uiteenzettingen van onder andere de herinneringen van enkele personages, het genealogische onderzoek waar Hugo zich mee bezighoudt en de perikelen van een deel van de familie Hennesy. Door deze gedetailleerde beschrijvingen zijn de personages Toby, zijn neef Leon en zijn nicht Susanna redelijk goed uitgewerkt. Desondanks bekruipt je hoe dan ook het gevoel dat het allemaal wel wat minder had gekund.

French heeft er geen enkel probleem mee om een verhaal te vertellen, dat laat ze ook nu weer zien. Op haar schrijfstijl valt weinig aan te merken, die is verzorgd en helder en zo nu en dan zorgt ze voor een plotwending waardoor het verhaal een iets ander verloop krijgt. Het probleem met dat laatste is dat ze niet zo heel erg verrassend zijn. De lezer kan namelijk op zijn klompen aanvoelen dat Toby en vooral Leon en Susanna degenen zijn die de politie in het vizier krijgt. Ook de rol die Hugo daarbij speelt, is voor een doorgewinterd thrillerlezer te verwachten. Daarnaast herbergt het verhaal tevens een aantal onwaarschijnlijkheden en zijn de gedragingen van onder andere de rechercheurs ver bezijden de realiteit.

Een zondagskind bevat in principe alle ingrediënten om er een goede en spannende thriller van te maken. Het idee is goed, de gedachte achter het verhaal eveneens en ook is er het mysterie rond het gevonden lichaam. French heeft daarmee ongetwijfeld goede bedoelingen gehad, maar ze heeft het gerecht deze keer volledig laten mislukken.

Waardering: 2/5

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Boekinformatie
Auteur: Tana French
Titel: Een zondagskind

ISBN: 9789046827437
Pagina’s: 480

Eerste uitgave: 2020

Stil maar – Carla Kovach


Beschrijving
Deborah Jenkins trekt haar jas aan en stapt de stromende regen in, op weg naar huis. Ze zal er nooit aankomen. In plaats daarvan wordt ze gedrogeerd en een busje in getrokken. Ze wordt wakker in een ijskoude, aardedonkere kamer, met een ketting om haar enkel die is vastgezet in de muur. Hier zal ze de komende vier jaar blijven.

Detective Gina Harte kent de zaak van Deborah Jenkins van buiten. De jonge moeder verdween spoorloos en maanden van intensief politieonderzoek leidden tot niets. Deborah wordt al jaren dood gewaand. Dan wordt op de drempel van de bibliotheek een baby gevonden, in lompen gehuld en te vondeling gelegd. Een anonieme beller tipt de politie om -vooral een dna-test te doen. Gina Harte is al snel ter plaatse, maar is niet voorbereid op de uitslag: de pasgeboren baby is het kind van Deborah. Ze leeft nog. Maar waar?

Recensie
Voordat Carla Kovach, de schrijversnaam van Carla Buckley, met het schrijven van boeken begon, schreef ze voor toneel en was ze tevens actrice. In 2013 debuteerde ze met Flame, een bovennatuurlijk Young Adult-drama. In 2014 legde zich ook toe op het schrijven van thrillers, waarvan To let de eerste was die gepubliceerd werd. Vier jaar later kwam The next girl uit, het eerste deel van een serie met inspecteur Gina Harte. Deze thriller verscheen in 2020 in het Nederlands onder de titel Stil maar.

Voor de deur van de bibliotheek wordt een pas geboren baby gevonden. Niet lang daarna krijgt de politie een anonieme tip om het DNA van het kind te testen. Hieruit komt naar voren dat Deborah Jenkins de moeder is. Debora is vier jaar eerder spoorloos verdwenen toen ze van haar werk op weg was naar huis. Intensief politieonderzoek heeft destijds niets opgeleverd. Nu de baby aan haar gelinkt kan worden, wordt het onderzoek heropend in de hoop nieuwe aanwijzingen te vinden die kunnen leiden tot haar verblijfplaats. De vraag is echter of ze nog leeft, maar vooral waar ze dan is.

Voordat het verhaal werkelijk begint, krijgt de lezer een korte proloog, die vanuit het perspectief van de dader verteld wordt, voorgeschoteld. Deze speelt zich vier jaar eerder af en zorgt al meteen voor een aantal vragen. Vervolgens wisselt het verhaal regelmatig van perspectieven, want ook Luke (Deborah’s man), inspecteur Gina Harte en Deborah (Debbie) zelf hebben ieder een belangrijke rol in Stil maar. Dat het vanuit deze wisselende gezichtspunten wordt verteld, komt het tempo ten goede. Er is een redelijk hoog tempo, dat overigens mede het gevolg is van de relatief korte tijdspanne waarin het verhaal zich afspeelt, een ruime week namelijk.

Stil maar is al vanaf het begin beeldend geschreven, eigenlijk op het filmische af. Daaraan is te merken dat Kovach affiniteit heeft met de film- en video-industrie. Door deze manier van schrijven kan de lezer zich alle situaties en omstandigheden bijzonder goed voorstellen en inbeelden. Waar het echter wel wat aan ontbreekt, zijn de verrassende plotwendingen. Het komt er voornamelijk op neer dat het een rechttoe rechtaan-verhaal is van een chronologisch verlopend politieonderzoek. Dat onderzoek blijkt nogal gladjes en soepel te verlopen, er zijn weinig tegenslagen en alle oplossingen en ontdekkingen vallen allemaal net even te mooi op hun plaats. Het ontbreken van de verrassingen zorgt ervoor dat het verhaal praktisch geen spanning heeft.

Wat wel goed uit de verf komt is de uitwerking van een aantal personages. Met name Gina Harte, zij is immers het belangrijkste personage en zal dit boek, maar ook de andere van de serie, moeten dragen. Over haar komt de lezer daarom ook al ruim voldoende te weten en dan blijkt dat ze in het verleden dingen heeft meegemaakt die ze liever wil vergeten en die tevens invloed hebben op de relatie met haar dochter Hannah. Ook de persoon Luke Jenkins wordt uitvoerig uitgewerkt, hoewel zijn karakter misschien wel iets te sentimenteel is. De overige personages worden naar behoren neergezet en de lezer krijgt niet het gevoel iets over hen te missen.

Gedurende de plot worden alle vragen die in het begin zijn ontstaan beantwoord, dus de lezer kan wat dit betreft het boek met een tevreden gevoel dichtslaan. Wel is het zo dat je al in een te vroeg stadium kunt vermoeden uit welke kring de dader moet komen en op een gegeven moment heb je zelfs al een vermoeden wie het is. Dit gaat echter niet ten koste van het leesplezier, dat blijft van begin tot eind. Het bijzonder aangenaam leesbare Stil maar is een niet onverdienstelijk debuut met een aantal interessante personages, waarvan een aantal zich in de komende delen zeker meer zal laten zien.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Carla Kovach
Titel: Stil maar

ISBN: 9789022588277
Pagina’s: 320

Eerste uitgave: 2020