Categorie archief: Gelezen in 2020

De schaduw van Elvira – Sietske Scholten


Beschrijving
Maura Hofsteijn leeft haar leven in de spotlights. Als bekend actrice lijkt haar leven compleet, tot Maura voor het eerst na jaren oog in oog komt te staan met haar verloren tweelingzus Elvira. De euforie van het hernieuwde contact verdwijnt als oude wonden worden opengehaald en Maura’s succesvolle leven langzaam begint af te brokkelen.

Recensie
Nadat Sietske Scholten haar baby tijdens de zwangerschap verloor en haar partner een paar jaar later zelfmoord pleegde, besloot ze in 2015 een blog te starten omdat ze steeds meer de behoefte kreeg om te gaan schrijven. Aanvankelijk was dat vooral autobiografisch en toen ze haar eigen verhaal afgerond had, begon ze aan fictieve verhalen. Haar debuut, De fatale uitweg, is daar een gevolg van en werd in april 2015 in boekvorm uitgegeven. Ongeveer een halfjaar later verscheen De schaduw van Elvira, opnieuw een literaire thriller.

Maura Hofsteijn is een bekend actrice en heeft een rol in een populaire televisieserie. Ze staat daardoor volop in de belangstelling, heeft haar leven op orde en is op zich tevreden. Dan komt haar oma, door wie ze is opgevoed, te overlijden en na afloop van de crematie staat haar verloren tweelingzus Elvira plotseling voor haar neus. Haar blijdschap van deze hereniging is echter van korte duur, want pijnlijke herinneringen uit haar jeugd komen weer naar boven en zorgen ervoor dat haar huidige leven een andere wending krijgt.

De boeken van Scholten staan bekend om hun meeslepende situaties, maar ook door de goed uitgewerkte plots. De schaduw van Elvira doet die kenmerken eer aan, want van meet af aan is de lezer bij het verhaal betrokken. Dat begin al bij de eerste, cursief gedrukte, paragraaf waaruit overduidelijk valt op te maken dat er ooit wat voorgevallen moet zijn. Wanneer en wat is dan – uiteraard – nog niet helder, maar gedurende de plot komt dat steeds meer naar voren. Dat gebeurt hoofdzakelijk door de in schuinschrift gedrukte fragmenten, die vooral bestaan uit Maura’s herinneringen aan haar jeugd. De lezer voelt onmiddellijk aan dat er destijds wat gebeurd moet zijn dat invloed op haar verdere leven heeft gehad. Een licht spanningsveld is het gevolg.

Deze spanning wordt nog iets verder aangewakkerd doordat enkele personages dusdanig worden neergezet dat niemand ontgaat dat ze wat te verbergen hebben. Wat dat is, wordt gedurende de plot ook steeds meer uit de doeken gedaan. De auteur weet hiermee te bewerkstelligen dat de in het begin ontstane nieuwsgierigheid van de lezer nog vrij lange tijd gehandhaafd blijft. Een regelmatige plotwending en een enkele cliffhanger versterken dat gevoel alleen maar en bewerkstelligen eveneens dat de spanningsboog, die vooral psychologisch is, toch aardig strak blijft staan.

Hoewel het een relatief kort verhaal is, is het personage van Maura ruim voldoende uitgewerkt. De lezer komt vrij veel over haar te weten en krijgt een zekere verbondenheid met haar. Voor de overige personages die ertoe doen geldt dat minder, maar omdat zij een bijrol vervullen, die overigens wel degelijk van belang is, is dat niet zo erg. De goed opgebouwde verhaallijn speelt zich voornamelijk in het heden af en verloopt chronologisch. In de ontknoping is er dan uiteindelijk toch nog een uitgebreide flashback naar het verleden, waarin duidelijk wordt wat er toen plaatsgevonden heeft en wat er de oorzaak van is dat Maura het nu wat moeilijker heeft.

De schaduw van Elvira is al met al een goed geschreven en toegankelijk verhaal over een onverwerkt trauma en een daaraan gekoppeld schuldgevoel. Sietske Scholten is niet de meest bekende auteur, maar zou desondanks niet misstaan in het rijtje van de gevestigde Nederlandse schrijvers.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Sietske Scholten
Titel: De schaduw van Elvira

ISBN: 9789492270030
Pagina’s: 180

Eerste uitgave: 2015

Geen taboe voor Theroux – Louis Theroux


Beschrijving
In Geen taboe voor Theroux neemt Louis Theroux je op aanstekelijke wijze mee op reis door zijn onverwacht succesvolle carrière, die zich ontwikkelde van zijn schoorvoetende toezegging aan de BBC om een eigen serie te maken tot zijn prijswinnende documentaireseries. Hij beschrijft zijn vele ontmoetingen met de meest extreme subculturen, van racistische milities in de VS, professionele worstelaars, en de gevaarlijkste gangs in Johannesburg tot zeer zware drinkers in Londen. Daarnaast vertelt hij over zijn specials met Britse publieke figuren, onder wie de door hem bewonderde Jimmy Savile. Latere onthullingen over Saviles verleden dwongen Theroux de aard van het kwaad, dat hij jarenlang had proberen te doorgronden, in een nieuw licht te bezien.

Recensie
De Brits-Amerikaanse documentairemaker Louis Theroux begon zijn journalistieke carrière bij de gratis weekkrant Metro Silicon Valley en vervolgde die in 1992 bij het inmiddels opgeheven satirische maandblad Spy Magazine. Twee jaar later werd hij correspondent bij TV Nation, een – eveneens – satirisch televisieprogramma, waar Michael Moore de scepter zwaaide. Na twee seizoenen stopte dit programma en vertrok hij naar Groot-Brittannië, waar hij bij de BBC aangenomen werd. Hier startte hij met het maken van documentaires, waarvan Louis Theroux’s Weird Weekends en When Louis met… de bekendste zijn. Voor zijn werk heeft hij diverse nominaties en awards ontvangen.

In Geen taboe voor Theroux geeft de programmamaker de lezer inzage in de totstandkoming van een aantal van zijn documentaires, maar vertelt hij, hoewel dit niet zo heel erg uitvoerig is, ook over zijn jeugd, zijn school- en studententijd, maar ook over zijn belangrijkste relaties, waaronder die met zijn huidige vrouw Nancy. Op jonge leeftijd voelde Theroux zich vooral aangetrokken tot de televisie, hij wist toen uiteraard nog niet dat hij er later voor zou gaan werken. Hij vertelt over zijn favoriete programma’s, dat hij lezen boven de meisjes verkoos en hoe hij uiteindelijk in de televisiewereld terechtgekomen is.

Als kind was Theroux nogal teruggetrokken, maar naarmate hij ouder werd en ook meer onder de mensen moest komen, veranderde dit. Hij heeft zich, wel met horten en stoten, ontwikkeld tot een begenadigd interviewer en wordt vaak gezien als een van de beste ter wereld. Voor zijn documentaires heeft hij de meest uiteenlopende groeperingen en beroemdheden geïnterviewd. Hij kwam bij de Ku Klux Klan, in gevangenissen, bij politici, in bordelen, bij dementerende ouderen, maar ook bij aan alcohol- en drugsverslaafden. Van de zorgvuldige en uitvoerige voorbereidingen, de interviews en hoe hij en zijn team tien dagen lang de mensen die ondervraagd worden op hun huid zat, staan in zijn memoires beschreven.

Aan de excentrieke, maar evenzo omstreden presentator, dj en fondsenwerver Jimmy Savile wordt vrij veel, misschien zelfs iets te veel, aandacht besteed. Enerzijds komt dat vooral omdat er nogal wat over deze in 2011 overleden showbizz-persoonlijkheid te vertellen valt, maar anderzijds ook door de persoonlijk band die Theroux met hem gekregen heeft. Daardoor, zo vertelt de documentairemaker, had hij aanvankelijk een dubbel gevoel over de geruchten, en later ook de beschuldigingen, die over Saviles seksueel misbruik van vooral minderjarige meisjes rondgingen. Dat heeft hem er echter niet van weerhouden om opnieuw een documentaire over de man te maken. Daarin stelt Theroux zich enigszins kwetsbaar op en laat hij zien, en probeert er vooral achter te komen, hoe het kwam dat hij, maar vooral Saviles slachtoffers, zich door hem lieten manipuleren.

Hoewel Theroux in zijn autobiografie de nadruk op zijn carrière legt, besteedt hij eveneens aandacht aan zijn privéleven. Hij vertelt onder andere over de relatie met zijn eerste vrouw Susanna Kleeman, in het boek wordt ze Sarah genoemd, maar ook over zijn huwelijk met zijn tweede echtgenote Nancy Strang. De auteur is openhartig, spaart zichzelf niet en regelmatig trakteert hij zichzelf op een gezonde dosis zelfspot. Zo laat hij bijvoorbeeld niet onbenoemd dat hij best wel eens onhandig kan zijn en hij komt er eveneens open voor uit dat hij met regelmaat hasj heeft gebruikt. Hij is echter wel altijd blijven geloven in zijn idealen en heeft daar veel voor gelaten. Zijn huidige status heeft hij daaraan te danken.

Theroux sluit zijn interessante en bijzonder leesbare boek af met een epiloog, waarin hij in het kort vertelt wat zijn overwegingen zijn bij het maken van documentaires, maar ook waar hij altijd rekening mee houdt. Dat slotwoord is een mooie afsluiting van Geen taboe voor Theroux, een verhaal dat leest als een documentaire en boeit als een film.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Louis Theroux
Titel: Geen taboe voor Theroux

ISBN: 9789026342806
Pagina’s: 448

Eerste uitgave: 2019

Het bloemenmeisje – Anya Niewierra


Beschrijving
De 43-jarige Franse kruidenarts Nina Fleurie leidt een teruggetrokken bestaan in de Pyreneeën. Haar afgezonderde leven verandert wanneer zij bezoek krijgt van een Nederlandse vrouw. Deze Théa Wanders blijkt haar tweelingzus, van wie zij als baby werd gescheiden. Théa had een gelukkige jeugd in Maastricht terwijl Nina tot haar veertiende door haar moeder Mia werd verstopt in de desolate Pyreneeën. Hier schiep de gevoelloze Mia een eigen religie en leerde Nina dat mensen Duivels zijn. Als haar moeder vervolgens wordt vermoord, wordt de verwilderde Nina gevangen en meegenomen naar de bewoonde wereld, waar ze nooit écht aardt. Pas met de komst van haar tweelingzus voelt Nina zich voor het eerst verbonden met een mens. Maar dan verdwijnt Théa. De wanhopige Nina start een zoektocht die leidt naar het bizarre verleden van haar moeder én haar moeders moordenaar…

Recensie
Reizen, schrijven en schilderen. Dat zijn de drie passies van Anya Niewierra. Van de laatste heeft ze haar hobby gemaakt, de eerste is uiteindelijk haar professie geworden en schrijven maakt daar inmiddels deel van uit. Haar eerste boek, Zuid-Limburg, toen en nu, dat ze samen met Marianne Laarakkers schreef, verscheen in 2010 en haar debuutthriller Vrij uitzicht kwam in 2013 uit en kreeg goede recensies. Vier jaar later verscheen Het dossier en eind januari 2020 haar laatste thriller, Het bloemenmeisje. Haar eerste twee boeken werden beide genomineerd voor de Hebban Thriller Award.

Het is eind juni 1988 als de politie op een verlaten plek in de Franse Pyreneeën een verwilderd tienermeisje aantreft. Ze zit naast het dode lichaam van haar moeder. Een jaar later krijgt ze de naam Nina Fleurie. Drie decennia later is ze een succesvol ondernemer in kruidengeneesmiddelen. Ze komt erachter dat ze een tweelingzus heeft en samen beginnen ze een speurtocht naar hun verleden. Dan is haar zus plotseling verdwenen en Nina doet er alles aan om haar terug te vinden. Daarbij ontdekt ze dat het leven van haar moeder is verwoest, maar ook dat er veel geheimen zijn die altijd verborgen zijn gebleven.

Het verhaal, dat volledig wordt verteld vanuit het perspectief van Nina Fleurie, wordt voorafgegaan door een tweeënhalve pagina tellende opsomming van de vele goed tot bijzonder goed uitgewerkte personages. Vaak is dit een indicatie dat de lezer bij de les moet blijven om te voorkomen dat hij niet meer weet wie wie is. In Het bloemenmeisje levert dat echter geen problemen op, het is, misschien op alleen het begin na, altijd helder wat de exacte relatie van deze personen is. De lijst met namen kan daarom vooral gezien worden als een interessante toevoeging die vooral inzicht verschaft in de onderlinge verhoudingen.

De eerste hoofdstukken, inclusief de proloog, roepen een aantal vragen op en zijn, maar dat geldt in feite voor het hele verhaal, intrigerend. Doordat gedurende de plot steeds meer duidelijk wordt over wat zich in het verleden allemaal heeft afgespeeld, worden de vragen die in het begin zijn ontstaan steeds meer beantwoord. De geheimen die enkele personages hebben, worden ontrafeld en zorgen ervoor dat de lezer een aantal verrassingen krijgt voorgeschoteld. Hoewel de plot in feite redelijk recht toe recht aan is, zijn er, zonder dat de lezer écht op het verkeerde been wordt gezet, wel enkele onverwachte ontwikkelingen. Het effect hiervan is dat op die momenten het kleine spanningsveld iets groter wordt.

Waar Niewierra sterk in is, is het neerzetten van de sfeer. Dit komt vooral omdat het verhaal erg beeldend geschreven is, maar ook de realistische en levendige dialogen en het gegeven dat de auteur een paar waargebeurde feiten in Het bloemenmeisje verwerkt heeft, dragen daaraan bij. Een neveneffect hiervan is dat de lezer niet het gevoel heeft fictie te lezen. Misschien dat dat er de reden van is dat het verhaal niet doorspekt is met een zinderende spanning. Omdat de lezer al van meet af aan betrokken is bij het wel en wee van Nina, en later ook bij de zoektocht naar haar zus, heeft het dat ook helemaal niet nodig.

Hoewel Het bloemenmeisje een thriller is, heeft het ook een flink aantal kenmerken van een roman. Het mooie taalgebruik dat met regelmaat gehanteerd wordt, is daar een goed voorbeeld van. Toch, en de wat spannender ontknoping bewijst dat, hebben de thrillerelementen de overhand. Met haar derde thriller maakt Niewierra on ieder geval opnieuw waar dat ze tot de top van de Nederlandse thrillerauteurs behoort.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Anya Niewierra
Titel: Het bloemenmeisje

ISBN: 9789024581689
Pagina’s: 384

Eerste uitgave: 2020

Kalifaatontvluchters – Marion van San


Beschrijving
De recente invasie van het Turkse leger in het noorden van Syrië heeft het onderwerp van de Syriëstrijders en hun vrouwen en kinderen meer dan ooit op de agenda gezet. Het feit dat velen erin geslaagd zouden zijn om onder de radar te verdwijnen is een reden tot zorg. Het gevaar dat mogelijk uitgaat van degenen die terugkeren uit het oorlogsgebied is al sinds 2013 een onderwerp van debat. Toen werd bekend dat enkele tientallen Belgen en Nederlanders zich hadden aangesloten bij de gewapende strijd in Syrië. In de jaren daarna zouden velen hen volgen. Mannen en vrouwen, soms in het gezelschap van hun kinderen, vertrokken naar het in juni 2014 uitgeroepen kalifaat. Maar ondanks het idyllische beeld dat door IS van het leven in het kalifaat werd geschetst, raakten velen uiteindelijk gedesillusioneerd en sloegen op de vlucht. Zij keerden terug naar België en Nederland, werden opgesloten in gevangenenkampen in Noord-Syrië of kwamen terecht in een van de gevangenissen in Turkije of Irak. In Kalifaatontvluchters wordt het verhaal verteld van de families die hun kinderen kwijtraakten aan de ideologie van IS, maar van wie een aantal het kalifaat wist te ontvluchten. Daarnaast wordt ingegaan op het relaas van mannen en vrouwen die zich aansloten bij de gewapende strijd, maar die uiteindelijk besloten terug te keren naar de landen die ze eerder hadden uitgespuwd. Het zijn verhalen over religieus fanatisme en meedogenloos geweld, maar ook over onvervulde dromen, uitgedoofde liefdesrelaties en het verlangen naar vrijheid.

Recensie
Het is inmiddels aanzienlijk minder geworden, maar nog niet zo heel erg lang geleden overspoelden de media de wereld met berichten over Islamitische Staat. De berichtgeving werd minder na de val van het kalifaat, nu een klein jaar geleden. De discussie die hierop volgde, was hoe om te gaan met hen die zich jaren geleden vol overgave aansloten bij terreurbeweging ISIS (later IS), teleurgesteld raakten in de groepering en besloten het kalifaat te ontvluchten. Marion van San, senior onderzoeker aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, sprak met vele Nederlandse en Belgische Syriëgangers, hun families en vrienden. De uitkomsten van haar onderzoek, dat jarenlang geduurd heeft en nog niet beëindigd is, heeft ze opgetekend in haar eind 2019 verschenen boek Kalifaatontvluchters.

Daarin vertelt ze waarom deze, vooral jonge, Nederlanders en Belgen naar Syrië vertrokken, hoe het leven in het kalifaat was, maar ook waarom ze datzelfde kalifaat wilden ontvluchten. Uit de vele gesprekken die Van San gevoerd heeft, valt op te maken dat het merendeel van de Syriëgangers uit probleemgezinnen afkomstig is, dat een groot aantal van hen pas later fanatiek en belijdend moslim werd en dat de vrouwen hun mannen volgden. Het leven in het kalifaat werd beter voorgespiegeld dan het in werkelijkheid was, veel van deze jonge mannen en vrouwen raakten teleurgesteld in hun ideaal. Dit, maar ook de wreedheden die door IS werden gepleegd, was voor een aantal mannen en de meeste vrouwen de belangrijkste reden om te vluchten. Niet iedereen slaagde hierin en werd, samen met hun kinderen, gevangengezet in een Koerdisch kamp, waar ze een inhumaan leven leiden.

Uit de persoonlijke gesprekken met de Syriëgangers, vaak ook via WhatsApp, is vaak niet op te maken of ze de waarheid hebben verteld. Er zijn vrouwen die anderen tegenspreken en er een andere, wellicht eigen, waarheid op nahouden. Het boek geeft daarom geen antwoord op alle vragen die vooral bij de familieleden zijn ontstaan nadat hun zoon en/of dochter naar Syrië zijn vertrokken. Wel geeft het een goed en helder beeld van de redenen van vertrek, het verblijf aldaar en de toenemende onzekerheid over hun veiligheid in de door oorlog geteisterde gebieden. Uit fragmenten van een aantal opgetekende interviews is te merken dat de angst groeit, maar ook dat de spijt van hun vertrek toeneemt. De gesprekken met de familieleden wijzen uit dat bij hen de onzekerheid de overhand kreeg, ze steeds meer vragen hadden en dat ze – soms nodeloos – wachtten op informatie.

Behalve het voeren van vele gesprekken heeft Van San ook een grote hoeveelheid publicaties en literatuur geraadpleegd en in het boek verwerkt, de verantwoording hiervan is achterin het boek opgenomen. Kalifaatontvluchters geeft daardoor, zonder er overigens al te diep en uitvoerig op in te gaan, een globaal en duidelijk beeld van de strijd en het leven in Syrië, maar eveneens wat meer inzicht in de beweegredenen van de spijtoptanten om te vluchten. Een aantal vrouwen waarmee de onderzoeker gesproken heeft, verdedigt het gedachtegoed van IS nog steeds. Het is daarom niet zo heel erg vreemd dat de meeste westerse regeringen gereserveerd zijn om de vrouwen, maar ook hun kinderen, terug te halen. Vooral omdat de angst bestaat dat die kinderen geïndoctrineerd kunnen zijn.

Hoewel het boek voor een groot deel informatief is, heeft het ook emotie. Want de korte verhalen over Ismail en Amina, waar het boek mee begint en eindigt, zijn aangrijpend en laten zien dat kinderen de ongewilde slachtoffers van de oorlog zijn. Van San heeft Kalifaatontvluchters in een toegankelijke en heldere stijl geschreven en daardoor is het een ideaal naslagwerk voor iedereen die geïnteresseerd is in de achtergronden van de Syriëgangers, hun afweging om naar dat land te vertrekken, maar ook wil weten wat de redenen van hun vlucht uit het kalifaat zijn.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Marion van San
Titel: Kalifaatontvluchters

ISBN: 9789044638981
Pagina’s: 304

Eerste uitgave: 2019

Back-up, zo wijd de wereld strekt – Holtes & Sietsma


Beschrijving
Zoek je een boek voor een ontspannen vakantie, om weg te geven als cadeau, of om thuis lekker op de bank te verdwalen in een spannend verhaal? Dan maak je met dit eerste boek van onze serie BACK-UP een goede keuze. De 500 bladzijden zullen je uren aan je leesstoel gekluisterd houden.

Om je interesse te prikkelen, vind je hier gewoonlijk een samenvatting van het boek. Maar waarom nu al verklappen dat deze literaire thriller vol zit met actie, humor, misdaad, wereldwijde intrige, romantiek en niet te vergeten de nodige spanning met verrassende wendingen?

Zou het je niet veel wijzer maken als je hier zou lezen dat er een eeuwenoud mysterie op het punt staat ontdekt te worden? Scifi? Nee. Ja. Misschien … Wie weet! Eén ding verklappen we wel … het verhaal begint en eindigt bij het Vredespaleis.

En …

Ach, lees het boek en laat je verrassen.

Recensie
Voordat Bert Holtes auteur werd, heeft hij diverse beroepen uitgeoefend. In 2010 kreeg hij het rustiger en omdat hij altijd al een rijke fantasie heeft gehad, besloot hij om een boek te gaan schrijven. Hierbij is hij, vooral in eindfase, geholpen door zijn partner Wop Sietsma. In november 2018 verscheen Back-up, zo wijd de wereld strekt, dat aanvankelijk het eerste van twee delen was. Dat tweede deel wordt echte zo omvangrijk dat besloten is dit boek in tweeën te splitsen, zodat de hele reeks een miniserie wordt.

Op de directeur en opsporingsleider van UNBI (United Bureau of Investigation), Hakon Eriksson, wordt een aanslag gepleegd en alles wijst erop dat hij dit niet heeft overleefd. Hij is die dag opgeroepen om bij het Internationaal Strafhof te getuigen in het proces tegen Spiderweb, een internationale organisatie waarvan de top wordt verdacht van fraude, aanzetten tot geweld en misdaden tegen de menselijkheid. Onder leiding Lémarc Tasker van het UNBI wordt de aanslag onderzocht. Dit onderzoek leidt zelfs tot in de Verenigde Staten en er komt hulp uit onverwachte hoek. Komt het tot een arrestatie of gaan de daders vrijuit?

Back up, zo wijd de wereld strekt bestaat uit een aantal nogal lange hoofdstukken die vervolgens zijn opgedeeld is korte subhoofdstukken, die in feite als paragrafen kunnen worden gezien. Deze paragrafen, alle voorzien van een nummering, worden door de hele plot heen, afwisselend verteld vanuit het perspectief van verschillende personages. Door dit wisselende perspectief worden veel situaties herhaald, maar dan logischerwijs vanuit een ander gezichtspunt. Het gevolg van deze herhaling is dat het verhaal maar niet wil vlotten, de lezer krijgt het gevoel twee, drie of soms wel vier keer hetzelfde te lezen. Dit gaat tevens ten koste van de het spanningselement, die wordt daardoor zo goed als tenietgedaan. Dat een bepaalde gebeurtenis vanuit verschillende perspectieven wordt verteld, is in principe niet verkeerd, het kan zelfs zorgen voor interessante wendingen, maar het was beter dit te beperken tot twee. Dat houdt het een stuk overzichtelijker, kan het verhaal zijn tempo behouden en blijft de spanning grotendeels gehandhaafd.

De vele personages zorgen ervoor dat het voor de lezer tot ver in de plot niet altijd duidelijk is wat de rol van een groot aantal van hen is. De auteurs hadden er goed aan gedaan om voorin het boek een overzicht te geven van alle personages die een belangrijke rol in het verhaal hebben. Dit voorkomt de nodige vraagtekens en ontstaat er ook geen verwarring. Al die personen zijn niet de enige dissonant. Het verhaal heeft eveneens te veel actie, soms krijg je zelfs de indruk dat sommige scènes ontaarden in een regelrechte slapstick. Doordat het verhaal te veel geschreven is alsof het een script van een serie of film is, zijn de details talrijk. Te talrijk. Er zijn zelfs complete paragrafen die volstrekt overbodig zijn en niets met het verhaal an sich te maken hebben. De extra en onnodige informatie leidt af en komt het verhaal niet ten goede.

De schrijfstijl is nogal wisselend, het begint nogal statisch waardoor het verhaal leest als een verslag, maar gedurende de plot verbetert dit. Dan wordt het, mede door de dialogen, wat levendiger. Toch zijn die dialogen ook een struikelblok. Omdat ze niet als afzonderlijke regel worden weergegeven, lezen ze niet als een gesprek. Het is te veel geïntegreerd in de alinea’s waardoor het er niet overzichtelijker door wordt. De ontknoping heeft, in tegenstelling tot wat er daarvoor gebeurt, meer tempo, spanning, actie, ondanks dat ook daarin alles te mooi op zijn plaats valt. Er is te weinig verrassing. Dit neemt echter niet weg dat het idee van Back-up, zo wijd de wereld strekt origineel is, de uitwerking daarvan had echter vele malen beter gekund. Het is voor de lezer te hopen dat in het vervolg, waarvan de deur in dit boek op een grote kier staat, uit een ander vaatje wordt getapt.

Waardering: 2/5

Boekinformatie
Auteur: Holtes & Sietsma
Titel: Back-up, zo wijd de wereld strekt

ISBN: 9789402176278
Pagina’s: 500

Eerste uitgave: 2018

29 seconden – T.M. Logan


Beschrijving
Sarah worstelt met haar baan als professor aan de universiteit. De beroemde tv-presentator en tv-persoonlijkheid Alan Hawthorne zwaait er de scepter en hij heeft het op Sarah voorzien; hij intimideert haar en steelt haar ideeën. Ze voelt zich steeds verder in het nauw gedreven.

Wanneer Sarah een poging tot ontvoering van een jong meisje verijdelt, blijkt haar vader een sucesvolle zakenman te zijn – een zakenman die over lijken gaat. Hij doet Sarah een aanbod waarmee al haar problemen als sneeuw voor de zon zouden verdwijnen. Al wat nodig is, is een telefoontje van 29 seconden.

Recensie
Voordat T.M. Logan fulltime auteur werd, hij wist al vroeg dat hij wilde gaan schrijven, was hij journalist. Vervolgens werd hij persvoorlichter bij de Universiteit van Nottingham en wanneer hij maar een beetje tijd had, schreef hij fictieve verhalen. In januari 2017 werd zijn debuutthriller Lies gepubliceerd, dat in 2019 onder de titel Leugens in het Nederlands verscheen. Na een herstructurering bij de universiteit werd hij ontslagen en nam hij de stap om van schrijven zijn beroep te maken. Zijn tweede thriller, 29 seconden, kwam in januari 2020 uit en zijn boeken worden inmiddels in vijftien landen uitgebracht.

Sarah Haywood werkt als professor aan de universiteit, maar heeft er nog geen vaste aanstelling. Haar leidinggevende, professor Alan Hawthorne, maakt het haar moeilijk en omdat hij ook nog eens een beroemde televisiepersoonlijkheid is, waant hij zichzelf onaantastbaar. Haar privéleven loopt ook niet helemaal op rolletjes, samen met twee jonge kinderen woont ze gescheiden van haar man, maar ze kan zich redden. Dan voorkomt Sarah de ontvoering van een meisje en dier vader doet haar een aanbod. Daarmee zouden al haar problemen tot het verleden behoren. Ze heeft echter maar drie dagen een beslissing te nemen.

Een Brits landelijk onderzoek over seksuele intimidatie inspireerde Logan tot het schrijven van 29 seconden. Niet ver voor de publicatie van deze thriller was de #metoo-beweging met een enorme opmars bezig, vooral vanwege het toenemende seksueel grensoverschrijdende gedrag. Van zijn tweede boek kan dus worden gezegd dat de actualiteit erin verweven is. Het thema leent zich dan ook goed voor een spannend en meeslepend verhaal. Daarvan komt echter niet zo heel veel terecht. Het duurt een dozijn hoofdstukken voor de eerste kenmerken van een thriller om de hoek komen kijken. Tot dan is het in feite een vrij gezapig verhaal waarin vooral de moeilijkheden waar Sarah mee te kampen heeft naar voren komen. Na een korte opleving van een paar hoofdstukken, dan ontstaat er zelfs een lichte spanningsboog, verzandt het verhaal in dezelfde gezapigheid als daarvoor. Het wil dus niet echt vlotten.

Het verhaal wordt volledig verteld vanuit het perspectief van Sarah en de hoofdstukken verlopen chronologisch. Er is geen sprake van flashbacks of perspectiefwisselingen. Dat hoeft niet erg te zijn, mits er sprake is van een gezonde dosis spanning. Daar is in 29 seconden geen enkele sprake van. Logan probeert dit nog wel te bereiken door een enkele cliffhanger, maar omdat die niet altijd zorgen voor het beoogde effect, schiet hij wat dat betreft zijn doel voorbij. Dat doet hij ook met de uitwerking van Sarah. Ze komt nogal eendimensionaal over, maakt zo goed als geen ontwikkeling door. Pas tegen het eind van het verhaal neemt ze initiatief en wil ze dat dingen op haar manier gebeuren. Daarvoor is ze over het algemeen nogal naïef en dat verwacht je niet van iemand die nogal wat in haar mars lijkt te hebben.

Op de schrijfstijl van 29 seconden is in principe niet zo veel aan te merken. Het is een redelijk eenvoudig en vlot lopend verhaal, de plot is goed opgebouwd, maar wel aan de dunne kant en het heeft korte hoofdstukken die het tempo bevorderen. Wel bevat het verhaal een aantal onwaarschijnlijkheden, want is het bijvoorbeeld niet vreemd dat iemand die een baard heeft naar aftershave ruikt? Logan weet ook vrij goed over te brengen wat het psychisch met je kan doen als je voortdurend lastiggevallen wordt en daarom constant op je hoede moet zijn. De ontknoping is enigszins onwerkelijk en wekt de indruk dat de auteur een eind aan het verhaal wilde breien. Wat zonder meer overkomt, is de #metoo-boodschap. Dat is de dikke rode draad in 29 seconden, die overwegend teleurstellend is en daarom niet aan de gestelde verwachtingen voldoet.

Waardering: 2/5

Boekinformatie
Auteur: T.M. Logan
Titel: 29 seconden

ISBN: 9789026350184
Pagina’s: 416

Eerste uitgave: 2020