Categorie archief: Gelezen in 2019

Perfectie – J.D. Robb


Beschrijving
Reva Ewing, een collega van Roarke, wordt beschuldigd van de moord op haar man. Maar de moord is zo perfect gepland en uitgevoerd dat Eve haar twijfels heeft of alles is wat het lijkt. Tegelijkertijd wordt de perfecte hack gepleegd door technoterroristen van de Doomsday Group, briljante hackers die letterlijk over lijken gaan om te bereiken wat ze willen. En die worden gesteund door heel machtige mensen…

Recensie
Een sneeuwstorm in 1979, ze kon op dat moment geen kant op en was aan huis gebonden, was de aanleiding voor Nora Roberts om een van de verhalen die ze in haar hoofd had verzonnen op te schrijven. Het kreeg steeds meer vorm en ze werkte het uit tot een romantisch verhaal. Hoewel het manuscript afgewezen werd, kocht een uitgever een jaar later de rechten voor haar eerste boek Irish Thoroughbred, dat overigens in 1981 werd uitgegeven. Onder het pseudoniem J.D. Robb startte ze in 1995 de In Death-serie, waarvan Perfectie het inmiddels achttiende deel is.  

Reva Ewing komt erachter dat haar man Blair en haar vriendin Felicity een verhouding hebben en in de woning van haar vriendin zijn. Ze besluit hen daarmee te confronteren en breekt er in. Reva treft hen vermoord aan en wordt hoofdverdachte van de moord. Inspecteur Eve Dallas heeft haar twijfels, de moord is te perfect uitgevoerd. Daarom opent ze de jacht op de werkelijke dader. Tijdens het onderzoek blijkt dat het bedrijf van haar man, Roarke Industries, is gehackt, maar ook dat men over informatie over haar jeugd beschikt die openbaar wordt gemaakt als Eve het onderzoek niet staakt. Ze zet echter door en belandt daardoor bijna in een persoonlijke crisis.

Net als in ieder deel uit de serie houdt Robb ook in Perfectie rekening met nieuwe lezers. Het is dus afzonderlijk van de andere boeken te lezen, hoewel er wel een enkele verwijzing naar wat zich in de voorgaande delen heeft afgespeeld in voorkomt. De noodzaak om de serie op volgorde te lezen is er niet, vooral omdat uit de informatie die de auteur prijsgeeft op te maken is wat er precies is gebeurd en wat er zoal speelt. Voor de doorgewinterde Eve Dallas-lezer is het daarom niet verwonderlijk dat er in de plot, dus subtiel in het verhaal verwerkt, weer wat meer over haar verleden bekend wordt gemaakt. Hierdoor komt de relatie tussen Eve en Roarke enigszins onder druk te staan. Omdat dit de eerste keer is sinds ze elkaar hebben ontmoet, is dat een interessante ontwikkeling en vraagt de lezer zich af hoe Robb dit uiteindelijk recht gaat breien. Dat dit volgens verwachting is, is misschien wel wat teleurstellend, maar voor het vervolg van de serie waarschijnlijk wel goed.

Deze kille verstandhouding heeft wel tot gevolg dat de romantiek, waar de auteur in haar boeken patent op heeft, minimaal aanwezig is. De ruimte die daardoor vrijgekomen is, lijkt de auteur opgevuld te hebben met een aantal passages waarin enkele andere terugkerende personages in voorkomen. Dit wekt de indruk dat Robb de lezer wil laten weten dat deze niet uit het oog verloren zijn. Hun aandeel in het verhaal is aardig, maar goed beschouwd voegt het er niets aan toe. Het grootste deel van de plot is echter weggelegd voor de oplossing van de moorden, waarbij de auteur zich deze keer wat meer in de richting van de spionagethriller begeeft. Het verhaal zit, hoewel het nog steeds toegankelijk is, daardoor iets gecompliceerder in elkaar, een feit dat op meer spionageromans van toepassing is.

Dat de serie zich in de toekomst afspeelt – het is inmiddels 2059 –, is in Perfectie meer te merken dan in andere delen. De sciencefictionachtige elementen zijn wat talrijker, overigens zonder dat ze de overhand hebben. Een ander opvallend feit is dat Delia Peabody, voormalig assistent en huidig partner van Dallas, wat meer zelfstandigheid heeft gekregen. Dat heeft er ongetwijfeld mee te maken dat ze nu rechercheur geworden is, wat doet vermoeden dat zij in de vervolgdelen een iets prominentere rol gaat krijgen. Ondanks het niet onaardige uitgangspunt heeft dit boek niet de brille die een aantal andere boeken van Robb wel heeft. Daardoor is het door Textcase vertaalde Perfectie een van de mindere uit de serie.  

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: J.D. Robb
Titel: Perfetie
ISBN: 9789022587942
Pagina’s: 400

Eerste uitgave: 2019

Perfecte resten – Helen Fields


Beschrijving
Op een afgelegen plek in de Schotse Hooglanden staat een lichaam in lichterlaaie. Al wat achterblijft om het slachtoffer te kunnen identificeren zijn tanden en een reepje stof. Tegelijkertijd schreeuwt een vrouw om hulp in een afgesloten kamer ergens in Edinburgh.

Het is Luc Callanachs eerste werkdag bij de Schotse politie en hij krijgt direct een moordonderzoek toegewezen. Net vertrokken bij Interpol wil hij zich graag bewijzen bij zijn nieuwe team en directe collega Ava Turner. De moordenaar is een geduchte tegenstander die vakkundig zijn sporen weet uit te wissen.

Het duurt niet lang tot er nog een vrouw wordt ontvoerd; Callanach begint een race tegen de klok om het slachtoffer te vinden voordat het te laat is. Maar het daadwerkelijke lot van de ontvoerde vrouwen is gruwelijker dan Luc ooit had kunnen vermoeden.

Recensie
Het grootste deel van haar jeugd vulde Helen Fields schriften met poëzie, verhalen en toneelstukken. Op latere leeftijd maakte ze een kort uitstapje naar de advocatuur, maar schrijven is altijd haar passie geweest en gebleven. Voor een mediabedrijf schreef ze scripts en rond de geboorte van haar derde kind realiseerde ze zich dat ze fulltime schrijfster wilde worden. Terwijl ze research pleegde voor een ander boek begon ze, alleen maar om iedere dag te kunnen schrijven, aan Perfecte resten, dat in september 2019 is verschenen. Dit boek was haar debuut en ze wist toen ook dat ze in het thrillergenre verder wilde gaan.

In een onherbergzaam gebied in de Schotse Hooglanden wordt een verbrand en niet te identificeren lichaam gevonden. Het enige dat de dader achtergelaten heeft, is een deel van een sjaal en een aantal tanden. Op zijn eerste werkdag bij de politie krijgt inspecteur Luc Callanach de zaak toegewezen. Hij heeft al snel in de gaten dat de moordenaar zijn misdaad goed heeft voorbereid en geen enkel spoor van zichzelf heeft achtergelaten. Dan stuit hij opnieuw op een moord en alles wijst erop dat het dezelfde dader is. Luc staat onder grote druk om hem te vinden, het vermoeden bestaat dat het niet bij deze twee zal blijven.

Perfecte resten is een eerste kennismaking met de inspecteurs Luc Callanach en Ava Turner, het is namelijk het begin van wat een serie gaat worden. Beide zijn interessante en boeiende personages die het verhaal voor het grootste deel dragen, hoewel een aantal bijfiguren zeker niet voor hen onderdoet. De lezer komt het meest te weten over Callanach, wat er met hem in Frankrijk is gebeurd, waarom hij naar Edinburgh gekomen is en in iets mindere mate wat hij voorheen gedaan heeft. Zijn personage is daardoor het meest uitgewerkt. Dat van Turner minder, zij komt vooral over als down to earth, hoewel dat ook een masker kan zijn. Dat zullen de volgende boeken moeten uitwijzen. Daarin zullen ze allebei verder floreren en zich ongetwijfeld ook meer ontwikkelen.

Het verhaal bestaat uit drie verhaallijnen, waarvan er twee onlosmakelijk met elkaar te maken hebben. Een van deze twee wordt vanuit het perspectief van de dader verteld en omdat Fields voor deze opzet gekozen heeft, is weet de lezer al vrij snel wie de dader is. Dat is een aardig uitgangspunt, omdat je daardoor de dader enigszins leert kennen, als het ware ook een beetje in zijn huid kruipt, maar vooral te weten komt waardoor hij tot zijn daden komt. Het verhaal waarin Turner een zaak onderzoekt heeft niets met de andere twee te maken, maar totdat daar duidelijkheid over is, blijf je je wel afvragen of er niet toch een onderling verband is. Dat zorgt voor een lichte spanningsboog en is zeker niet minder dan de andere.

Al vanaf het begin, dat niets aan de verbeelding overlaat, is de lezer bij het verhaal betrokken. Gedurende de plot blijft dit zo en naarmate de ontknoping nadert, neemt dat eigenlijk alleen maar toe. Voorafgaand is hij getuige van het onderzoek, maar ook van de gruwelijke en lugubere werkwijze van de moordenaar. De hoofdstukken met hem zijn dan ook het meest intens. Als de finale in zicht is, neemt het tempo toe en daarmee evenredig ook de spanning. De weg daar naartoe gaat gepaard met een aantal plotwendingen, die op één na niet al te opzienbarend zijn. Een groot deel van het laatste hoofdstuk lijkt geschreven te zijn om de lezer een ‘feelgood-gevoel’ te geven. Voor een deel is het een keurige afronding die zonder meer op zijn plaats is, maar daarbuiten is het een toch wat simpele afronding die afbreuk doet aan het verhaal.

Ondanks deze afsluiting is Perfecte resten een onverwacht sterke thriller die, zoals op de achterflap vermeld staat, verslavend is. Wie niet beter weet, zou niet zeggen dat dit het debuut van Fields is.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Helen Fields
Titel: Perfecte resten

ISBN: 9789026346996
Pagina’s: 416

Eerste uitgave: 2019

Berucht – J.D. Robb


Beschrijving
In een duistere hoek van de stad wordt het stoffelijk overschot van een prostituee gevonden, samen met een brief die is gericht aan Eve Dallas, en ondertekend met de naam Jack. Dat is het begin van een zenuwslopend kat-en-muisspel tussen Eve en een hyperintelligente seriemoordenaar die vast van plan is alle beruchte seriemoordenaars uit de geschiedenis te imiteren, te beginnen met Jack the Ripper…

Recensie
Nora Roberts is een van de meest populaire auteurs van de Verenigde Staten. Zowel onder haar eigen naam als onder pseudoniem schrijft ze boeken. In 1995 startte ze als J.D. Robb de In death-serie, waarvan Vermoord naakt het eerste deel is. De serie wordt vooral gedragen door Eve Dallas, inspecteur bij de politie van New York en de verhalen spelen zich af in de toekomst. Aanvankelijk was het de bedoeling dat het bij een trilogie bleef, maar zowel de uitgever als zijzelf wilden verder. Hoewel de teller inmiddels op vijftig staat, is Berucht, het zeventiende deel, eind oktober 2019 in de Nederlandse vertaling verschenen.

Jacie Wooton is straatprostituee, maar wil hogerop om haar diensten opnieuw aan rijke klanten aan te bieden. In een donker steegje wordt ze benaderd door een man en niet veel later wordt haar verminkte lichaam gevonden. Tussen haar tenen bevindt zich een brief die aan Eve Dallas is gericht en ondertekend is door ene Jack. Later wordt een alleenwonende vrouw vermoord aangetroffen in haar woning en opnieuw is er een brief. Het lijkt erop dat de moordenaar een aantal beruchte seriemoordenaars imiteert. Dallas heeft in de gaten dat zij ook tot een doelwit behoort, maar doet er alles aan de dader op te sporen.

Het blijft een risico om een serie thrillers te schrijven die uit een aanzienlijk aantal delen bestaat en waarvan het einde ook nog niet in zicht is. De problemen die zich daarbij voor kunnen doen, zijn dat de auteur niet meer origineel is, in herhaling valt en de personages steeds zwakker worden omdat ze niet meer verder uitgewerkt kunnen worden. Robb heeft het aangedurfd om een reeks te schrijven die het aantal van vijftig zonder meer gaat passeren. Haar grootste verdienste daarbij is dat de boeken niet aan kwaliteit inboeten en dat de auteur zelf nog boordevol ideeën lijkt te zitten. Berucht, haar zeventiende thriller, is daar een goed voorbeeld van. Het heeft een origineel thema, de personages blijven een ontwikkeling doormaken en het verhaal verveelde geen moment.

Ondanks dat het boek een van de vele vervolgdelen is, is het uitstekend afzonderlijk van de andere te lezen. Ieder deel gaat wat tijdspanne betreft verder waar het andere geëindigd is, wat betekent dat de personages ook verder zijn gegaan met hun leven en carrière. Berucht is daar uiteraard geen uitzondering op en daarom zijn er zo nu en dan enkele opmerkingen of situaties die refereren naar wat er in een eerder deel voorgevallen is. Op dit verhaal heeft het geen enkele invloed en de lezer heeft al vrij snel door hoe de vork precies in de steel zit en leert de personages al gauw vrij goed kennen. Robb heeft het voor hen dus niet al te moeilijk gemaakt.

Berucht is vooral een thriller waarin het verhaal draait om de speurtocht naar de seriemoordenaar. Het is een onvervalste whodunit waarin verschillende verdachten opgevoerd worden en door middel van eliminatie blijft er uiteindelijk één dader over. Dit gebeurt door middel van gedegen politieonderzoek en de bijbehorende ondervragingen. De spanning die een thriller kan maken en breken blijft daarbij grotendeels achterwege, pas in de ontknoping ontstaat er een lichte en geleidelijk toenemende spanningsboog. Wat het voor de lezer juist zo boeiend maakt, is de drang om te willen weten wie de dader is en vooral de soms onorthodoxe aanpak van Eve en haar team. Hun handelsmerk, de soms sarcastische en gevatte dialogen, geven het verhaal daarnaast een licht humoristisch tintje.

Zoals de lezer van Robb gewend is, is er opnieuw een rol voor een gezonde dosis romantiek weggelegd. Deze heeft echter niet de overhand en daardoor is Berucht, dat vertaald is door Textcase, een aangename politiethriller waaruit blijkt dat Eve Dallas nog lang niet op een zijspoor belandt.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: J.D. Robb
Titel: Berucht
ISBN: 9789022587935
Pagina’s: 416

Eerste uitgave: 2019

De zilverweg – Stina Jackson


Beschrijving
Sinds zijn zeventienjarige dochter Lina drie jaar eerder verdween bij een bushalte aan De zilverweg in het noorden van Zweden speurt haar vader Lelle obsessief naar sporen van haar. De desolate streek is een ideaal oord voor zonderlingen die iets te verbergen hebben en met rust gelaten willen worden. De politie heeft de zoektocht allang opgegeven, maar dan wordt er opnieuw een meisje vermist. Het verband met Lina is snel gelegd en Lelle gaat tot het uiterste om de dader en de meisjes te vinden.

Recensie
Meer dan tien jaar geleden verhuisde Stina Jackson van Zweden naar Denver, Colorado in de Verenigde Staten. Hier schreef ze haar debuut, het in 2019 verschenen De zilverweg, dat zich trouwens wel in Zweden afspeelt. Deze thriller, die een verkoopsucces is, werd al meteen uitgeroepen tot beste Scandinavische thriller van 2018 en ze heeft er inmiddels verschillende prijzen mee gewonnen. Ze wordt gezien als de nieuwe rijzende ster van het Scandinavische thrillergenre.

Drie jaar geleden verdween Lelle’s zeventienjarige dochter Lina nadat hij haar bij de bushalte aan de Zilverweg had afgezet. Sindsdien zoekt hij onafgebroken naar zijn dochter. Omdat het een nogal verlaten gebied in het noorden van Zweden is, kan het nog jaren duren voor hij de hele omgeving afgespeurd heeft. Door deze desolate ligging is het ook een perfecte plek om je voor de maatschappij verborgen te houden. Bij de politie staat het vinden van het meisje op een laag pitje, maar Lelle gaat onverdroten door. Wanneer er opnieuw een meisje wordt vermist, wordt de politie weer alert. Maar zullen ze ook gevonden worden?

De zilverweg bestaat uit twee delen, dat is niet zo bijzonder. Wat echter wel uitzonderlijk is, is dat het boek geen hoofdstukken heeft. Het is daardoor in feite één lang verhaal, dat overigens wel vanuit het perspectief van verschillende personages wordt verteld en worden gescheiden door een asterisk. Hierdoor heeft het twee verhaallijnen, de ene vanuit het oogpunt van Lelle en gaat vooral over zijn enigszins obsessieve zoektocht naar zijn dochter Lina. De andere is dat van Silje en vooral haar dochter Meja, die vanuit het zuiden van Zweden naar het afgezonderde noorden verhuizen. Uit niets valt op te maken dat beide verhalen met elkaar te maken hebben of zelfs samen zullen vloeien. Toch gebeurt dat, maar dat duurt wel even. Dat samenvallen heeft Jackson op een subtiele wijze voor elkaar gekregen, maar erg verrassend is dit in feite niet.

In het begin moet het verhaal op gang komen, het is aanvankelijk een korte introductie van de personages, een beschrijving van wat er gebeurd is, maar ook een heldere situatieschets, ook op het persoonlijke vlak van de hoofdrolspelers. Toch blinkt het nergens uit in snelheid, wat dat betreft is het een typische Scandithriller. Wel zal de lezer aanvoelen dat er iets staat te gebeuren, iets onheilspellends. Het is alleen de vraag wat en wanneer. Zonder dat het verhaal doorspekt is van een zinderende spanning zorgt dit wel voor een heel lichte spanningsboog. Desondanks is het vanaf het moment dat Meja en haar moeder zijn verhuisd vrij snel duidelijk wie er vooral verantwoordelijk is voor de verdwijning van de meisjes, ondanks dat Jackson nog wel pogingen doet anderen verdacht te maken.

De auteur weet de sfeer van het verlaten Noord-Zweedse gebied goed en beeldend over te brengen en kan de lezer de wanhoop van Lelle eveneens aanvoelen. Toch kun je je ook weleens afvragen of zijn gedragingen niet wat overdreven zijn, ondanks het schuldgevoel waar hij mee te kampen heeft. Verder wordt hij nogal stereotiep en clichématig neergezet, hij is wanhopig, dat kan, maar daarbij rookt hij als een ketter, drinkt dat het een lieve lust is en gaat zich steeds meer verwaarlozen. Ondanks dit kun je wel de nodige sympathie voor hem opbrengen, wat niet voor een aantal andere personages geldt.

Jackson heeft met De zilverweg een vlot lezend en soms met mooie zinnen doorspekt verhaal geschreven. Dat het in 2018 tot beste Scandinavische thriller is uitgeroepen doet de wenkbrauwen echter fronsen. Want zo heel bijzonder is het in feite niet. Het is niet overdreven slecht, maar daarentegen is het ook niet onthutsend goed. Het komt er dus eigenlijk op neer dat het een grijze middenmoter is.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Stina Jackson
Titel: De zilverweg

ISBN: 9789044542028
Pagina’s: 288

Eerste uitgave: 2019

Schaduw van de nacht – Tess Gerritsen


Beschrijving
Ava Collette ontvlucht haar verleden in Boston en huurt Brodie’s Watch, een oud huis in een afgelegen kustdorpje in Maine. En ook al gaan er verhalen over de rondwarende geest van kapitein Brodie, ze voelt zich er onmiddellijk op haar gemak. Totdat ze vreemde geluiden begint te horen en de dorpelingen ontfutselt wat ze liever geheim houden voor buitenstaander: iedere vrouw die het huis bewoond heeft is er ook komen te overlijden. Is de geest van kapitein Brodie ervoor verantwoordelijk of is een moordenaar van vlees en bloed de schuldige? Iemand die steeds dichter in de buurt van Ava komt…

Recensie
Toen Tess Gerritsen in 1987 met schrijven begon, waren dat aanvankelijk alleen maar spannende romantische verhalen. Call after midnight, dat pas in 2010 als Dicht op de hielen in het Nederlands is vertaald, was haar debuut. In 1996 verscheen haar eerste medische thriller Hartslag en zes jaar later werd De chirurg, het eerste deel van de Rizzoli en Isles-serie, uitgegeven. De gothic roman is altijd al een van haar favoriete genres geweest en daarom vond ze het een uitdaging om een thriller in dit genre te schrijven. Dat werd de door Y.J.F.G. Klaasse-de Swart vertaalde standalone Schaduw van de nacht, dat in oktober 2019 is verschenen.

Ava Collette is schrijfster van kookboeken en om aan haar nieuwe boek te werken, heeft ze Brodie’s Watch, een oud huis in een afgelegen dorpje in Maine, gehuurd. Het is echter ook een vlucht uit haar woonplaats Boston, waar iets is voorgevallen waarover ze zich schuldig voelt. Over haar nieuwe huis, waar ze zich al snel thuis voelt, gaat een verhaal rond dat de geest van kapitein Brodie er nog ronddoolt. Ava trekt zich er vooralsnog niets van aan, maar wanneer ze vreemde geluiden hoort, wil ze toch meer over Brodie’s Watch te weten komen. Dan hoort ze dat alle eerdere bewoonsters van het huis omgekomen zijn. Wacht haar eenzelfde lot?

Een veelbelovende proloog en een paar eerste hoofdstukken geven de lezer de indruk dat Schaduw van de nacht mystiek uitstraalt, dat het een thriller is in de stijl van een aantal films van Alfred Hitchcock. Al snel blijkt echter dat dit ten dele ijdele hoop is. Het geheimzinnige, vooral in de vorm van het bovennatuurlijke, blijft, maar de suspense waar de beroemde regisseur bekend om stond, behoort al binnen afzienbare tijd tot het verleden. Gerritsen weet, hoewel ze er wel een aantal pogingen toe doet, het vervolg van de plot niet bijster veel spanning mee te geven. Haar eerste gothic thriller verzandt daardoor in feite in een gewoon verhaal dat op de been gehouden wordt door de mysterieuze sfeer, die overigens zeer beeldend wordt weergegeven, en de enigszins paranormale verschijnselen.

Het verhaal wordt verteld in de ik-vorm en vanuit het perspectief van Ava. Daardoor ziet de lezer alle gebeurtenissen min of meer door haar ogen. Toch is ze niet het personage dat erg tot de verbeelding spreekt, daarvoor is ze te cliché. Ze is een schrijfster met een writer’s block, heeft persoonlijke problemen, drinkt bovenmatig veel en voelt zichzelf ook nog eens redelijk eenzaam. Allemaal elementen die in andere thrillers ook nog wel eens voorkomen, dus van originaliteit is wat dat betreft weinig sprake. De paar andere personages die belangrijk zijn voor het verhaal zijn over het algemeen nogal standaard, ze hebben op het eerste oog geen echt vervelende eigenschappen, maar ook geen bijzondere waardoor ze zich enigszins onderscheiden. Toch is er iemand zich iets anders ontwikkelt, wat trouwens vanaf het moment dat Ava hem ontmoette te verwachten was. Behalve dat Schaduw van de nacht op sommige vlakken clichématig is, is het ook nog wel eens voorspelbaar.

De kenmerken van het gothic genre zijn mysterie, romantiek en horror. Een aantal daarvan heeft Gerritsen in dit verhaal verwerkt, hoewel er bij de romantiek wel wat vraagtekens gezet kunnen worden. Zonder dat de auteur in details treedt, maakt ze de lezer wel deelgenoot van enkele onvervalste SM-scènes. Waarbij ze een aantal handelingen die zich tijdens Ava’s heimelijke ontmoetingen met de geest van kapitein Brodie voordoen volledig aan de verbeelding van de lezer overlaat.

Het gothic uitstapje dat Gerritsen met Schaduw van de nacht gemaakt heeft, is misschien eenmalig, misschien ook niet. Het is in ieder geval een prettig leesbaar boek dat als tussendoortje voor enkele vermakelijke uurtjes kan zorgen.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Tess Gerritsen
Titel: Schaduw van de nacht
ISBN: 9789044355390
Pagina’s: 288

Eerste uitgave: 2019

Ik – Elton John


Beschrijving
In zijn eerste en enige autobiografie vertelt poplegende Elton John het verhaal van zijn buitengewone leven: hoe het verlegen jongetje Reginald Dwight transformeerde tot de 23-jarige ster die het publiek tijdens zijn eerste Amerikaanse tournee verbijsterde met zijn felgele tuinbroek en een handstand.
Openhartig schrijft hij over de eerste afwijzing van zijn werk tot het bestormen van de hitparades; over de vriendschappen met Bernie Taupin, John Lennon, Freddie Mercury en George Michael; over de excessen en de verslavingen die hem decennialang in hun greep hielden, maar ook hoe hij weer clean werd en eindelijk zijn grote liefde vond. Dit is Elton John – warm, grappig en oprecht – over zijn muziek en relaties, zijn successen en zijn mislukkingen.

Recensie
Eind 1970 begon zijn ster langzaam te rijzen. Border song, zijn eerste notering in de Nederlandse hitlijsten was de aanzet tot meer bekendheid en nog veel meer hits. In Vlaanderen bereikte zijn tweede single Your song in februari 1971 de Ultratop 50 en daarna volgden ook daar vele hitnoteringen. Nikita, Sacrifice, Don’t let te sun go down on me en Circle of life, de soundtrack van de film The Lion King, zijn maar een paar van zijn successen en staan al jaren onafgebroken in de Top 2000, die iedere laatste week van het jaar op de radio te horen is. Met deze en al zijn andere songs is Elton John, geboren als Reginald Kenneth Dwight, een van de bestverkochte artiesten aller tijden. In zijn in medio oktober verschenen autobiografie Ik vertelt hij over zijn muziekcarrière, over zijn privéleven, maar ook over zijn gedragingen.

Ik, dat begint met een proloog waarin John min of meer vertelt hoe hij in de muziekwereld terechtgekomen is, verloopt over het algemeen chronologisch waardoor de lezer zijn carrière als het ware van begin tot eind kan volgen. In de autobiografie lijkt Elton John zich rechtstreeks tot de lezer te richten, wat blijkt uit het simpele woordje ‘jij’ waar hij af en toe gebruik van maakt. Hij begint zijn verhaal op het moment dat hij nog een jongetje is en een aangeboren talent voor muziek blijkt te hebben. Daar wil hij meer mee doen en dankzij zijn doorzettingsvermogen is hem dat dus overduidelijk gelukt. Toch ging dit niet zonder slag of stoot, want, zo vertelt hij openhartig, waren er ruim voldoende ups en downs, compleet met genetisch bepaalde driftbuien.

In zijn autobiografie is de artiest bijzonder open en komt er dus eerlijk vooruit dat hij niet altijd even vriendelijk en hartelijk voor anderen was. Maar, en dat siert hem, hij spaart zichzelf ook niet. John geeft toe dat hij vaak onuitstaanbaar was en dat dat vooral te wijten moet zijn geweest aan zijn verslaving aan alcohol en cocaïne. Hij maakt feiten openbaar die tot dusverre altijd geheim zijn gebleven. Verder neemt hij geen blad voor de mond wanneer het om zijn seksuele geaardheid gaat en vertelt hij waarom hij destijds tot zijn extravagante kledingkeuze kwam. Het komt er in wezen op neer dat het lijkt of hij niets te verbergen heeft.

Wanneer een artiest zijn levensloop beschrijft, verwacht je dat het grootste deel daarvan over dat artiestenbestaan en de bijbehorende optredens gaat. Ik is daar zeker geen uitzondering op, maar Elton John heeft ervoor gekozen om meer te vertellen. Zo heeft hij het bijvoorbeeld over zijn grote passie, de voetbalclub Watford FC, waarvan hij jarenlang eigenaar en voorzitter is geweest. De Elton John AIDS Foundation, die hij in het begin van de jaren negentig van de vorige eeuw heeft opgericht, maakt eveneens deel uit van zijn eigen geschiedenis en ook hiervoor heeft hij ruimte in zijn boek gemaakt. Natuurlijk ontbreken enkele van zijn persoonlijke hoogtepunten, zijn huwelijk met David en de geboorte van hun kinderen, niet. Het levensverhaal van Elton John wordt hierdoor wel compleet.

John heeft Ik zo opgetekend dat het geen zakelijke opsomming is geworden. Het is bij vlagen humoristisch, af en toe bevat het sterke staaltjes zelfspot en cynisme, zijn er op momenten aangrijpende fragmenten, maar is het vooral en bovenal een bijzonder leesbare en interessante terugblik op het leven van een wereldberoemd artiest. Het is hoe dan ook een must read voor iedereen die geïnteresseerd is in het leven van Elton John, maar ook de gemiddelde rock- en popliefhebber zal deze autobiografie zeker kunnen waarderen.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Elton John
Titel: Ik
ISBN: 9789048838714
Pagina’s: 416

Eerste uitgave: 2019

Ik zie je – Michael Berg


Beschrijving
Internationale bestsellerauteur Carol Brodie heeft al vijf jaar geen boek geschreven. In de hoop inspiratie te vinden ontvlucht ze haar huis in Londen en vliegt ze naar Zuid-Frankrijk waar ze een gite huurt. In plaats van te schrijven raakt Carol geïntrigeerd door haar overbuurvrouw die naakt baantjes trekt in haar zwembad. Met een telescoop begint Carol de vrouw te bespieden. Op een avond heeft de vrouw bezoek van een man en ziet Carol hoe de twee ruzie krijgen en dat de vrouw de man neerslaat. Dood? In plaats van de politie te bellen, besluit Carol zelf uit te zoeken wat er gebeurd is.

Recensie
Voordat Michael Berg, een pseudoniem voor Michel van Bergen Henegouwen, auteur werd, had hij al een veelzijdige carrière achter de rug. Hij was bijvoorbeeld interviewer, documentairemaker en zendercoördinator. Ook schreef hij onder andere liedjes, radioteksten en columns. Tot hij in 2004 naar Frankrijk vertrok en zich daar toelegde op het schrijven van boeken. Hij debuteerde vier jaar later met de thriller Twee zomers en heeft inmiddels een aantal prijzen en nominaties op zijn naam staan. Sinds 2017 woont hij weer in Nederland, maar Ik zie je, dat in oktober 2019 verscheen, speelt zich nog wel af in het land waar hij jaren heeft gewoond.

Na haar succesvolle thrillerdebuut heeft Carol Brodie nog twee goed lopende boeken geschreven. Maar al vijf jaar lang heeft last van een writer’s block en om weer nieuwe inspiratie op te doen vertrekt ze voor acht weken naar Frankrijk, waar ze een gîte huurt. Aanvankelijk wil het schrijven niet lukken, vooral door te veel alcohol, maar ook omdat ze een vrouw die in een naastgelegen woning verblijft bespioneert. Dan ziet ze dat de vrouw ruzie heeft met een man, die vervolgens wordt neergeslagen. Carol meldt dit niet bij de politie, maar gaat zelf op onderzoek uit. Met alle gevolgen van dien.

Als je niet beter wist, zou je denken dat Berg tijdens een eerdere carrière scenarioschrijver is geweest. Zo beeldend weet hij de omgeving rond Mont Ventoux, waar het verhaal zich afspeelt, te beschrijven. Natuurlijk is het een voordeel dat hij Frankrijk kent, maar het is een ander verhaal om op de lezer over te kunnen brengen wat je met eigen ogen hebt gezien. De auteur heeft dat in ieder geval met verve gedaan, want bij iedere scène kan de lezer zich een prima voorstelling maken en proeft daardoor ook de sfeer van dat gebied. De dialogen zijn eveneens voorstelbaar. En realistisch, wat ervoor zorgt dat de personages leven en de lezer bij tijd en wijle het gevoel heeft deel van het verhaal uit te maken.

Ik zie je wordt verteld vanuit het perspectief van Carol. Voornamelijk in het heden, maar afwisselend ook hoofdstukken waarin door middel van flashbacks wordt teruggegaan naar eerder. Hoeveel tijd daar tussen zit, wordt nergens vermeld, maar de plot wijst op een gegeven moment wel uit dat dat hooguit een paar maanden is. Door deze stap terug in de tijd komt de lezer vrij veel over Carol te weten, wat er gebeurd is en waarom ze de stap genomen heeft om naar Frankrijk te vertrekken. Hoewel ze zichzelf een doel heeft gesteld, lijkt daar in eerste instantie niets van terecht te komen, ze gedraagt zich niet veel anders dan in haar eigen land, ondanks dat ze zegt lekkerder in haar vel te zitten.

De auteur heeft het verhaal dusdanig opgebouwd dat de spanning gedurende de plot steeds meer wordt opgevoerd. Toch is er vanaf het allereerste moment een zeker spanningsveld, als lezer voel je dat er op een gegeven moment wel wat móet gebeuren, alleen wanneer is onbekend. In kleine stappen begeleidt Berg je naar een steeds groter wordend spanningsveld, tot het moment suprême. Dit gaat gepaard met een aantal onverwachte ontwikkelingen, overigens zonder dat je écht op het verkeerde been wordt gezet. Desondanks blijf je soms toch je twijfels houden. En dat is waarschijnlijk precies wat de auteur wil. Want de lezer blijft nieuwsgierig naar de afloop én of die goed of slecht zal zijn.

In heldere, over het algemeen korte en pakkende zinnen is het Berg opnieuw gelukt een boek te schrijven dat van begin tot eind boeit. Ik zie je is een thriller die gezien mag worden en waarin het soms lijkt dat Carol zich in haar eigen nog te schrijven verhaal bevindt.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Michael Berg
Titel: Ik zie je
ISBN: 9789044351569
Pagina’s: 336

Eerste uitgave: 2019

Het duistere meer – Sarah Bailey


Beschrijving
In het meer bij het Australisch stadje Smithson wordt het lichaam van de beeldschone Rosalind Ryan gevonden. De jonge vrouw is vermoord en op de plaats delict drijven rode rozen. Rechercheur Gemma Woodstock van de plaatselijke politie doet er alles aan om op de zaak gezet te worden en daarom verzwijgt ze dat ze de vermoorde vrouw kent: ze heeft jaren geleden met haar op de middelbare school gezeten. Maar dat is niet het enige wat Gemma probeert achter te houden. Naarmate het onderzoek dieper graaft in het verleden van Rosalind, dreigen er meer geheimen aan het licht te komen, geheimen die beter verborgen hadden kunnen blijven.

Recensie
Ze heeft altijd al graag gelezen en als tiener is Sarah Bailey begonnen met het schrijven van verhalen. Terwijl ze op de universiteit zat, schreef ze een half manuscript, dat overigens nooit voltooid is. Ze kwam in de reclamewereld terecht en tijdens een zwangerschapsverlof, het was inmiddels tien jaar later, dacht ze weer serieus na om te gaan schrijven en nam ze de beslissing dat na te streven. In 2017 debuteerde ze met The dark lake, het eerste deel van een trilogie. Deze thriller is in 2019 in het Nederlands verschenen onder de titel Het duistere meer.

Op een hete ochtend in december 2017 vindt een jogger het lichaam van de jonge en mooie lerares Rosalind Ryan. Ze ligt in het meer bij het stadje Smithson en blijkt te zijn gewurgd. Bij de vindplaats ligt het bezaaid met rode rozen. Gemma Woodstock, rechercheur bij de politie, en haar partner Felix McKinnon, krijgen de leiding over het onderzoek. Gemma vertelt echter niet dat ze vroeger bij het slachtoffer in de klas heeft gezeten. Naarmate het onderzoek vordert, dreigen er meer geheimen boven water te komen, ook die van Gemma.

De aanprijzingen op de achterkaft van Het duistere meer liegen er niet om: het boek is verbluffend, verslavend en een pageturner bovendien. En om dan maar meteen met de deur in huis te vallen, al deze aanbevelingen zijn schromelijk overdreven. Wat overigens ook niet wil zeggen dat Bailey een ondermaats debuut geschreven heeft, dat heeft ze zeker niet. Maar om het boek met al die superlatieven te belonen, gaat net even wat te ver. Zo is het, ondanks het niet onaardige en redelijk originele uitgangspunt, op een aantal aspecten clichématig. Gemma bijvoorbeeld, ze is de enige vrouw op het politiebureau en wordt door haar collega’s niet voor vol aangezien. Ook heeft ze persoonlijke problemen en een aantal geheimen die ze verborgen wil houden. Allemaal niet uniek in een thriller.

Toch zorgt haar geheim, en later ook dat van enkele anderen, er wel voor dat de lezer daar nieuwsgierig naar wordt. Je kunt dus min of meer zeggen dat hierdoor een lichte spanningsboog ontstaat. De echte spanning blijft echter zo goed als achterwege, pas in de ontknoping, op het allerlaatste moment zelfs, is daar wat sprake van. Dan wordt de lezer ook geconfronteerd met de grootste, hoewel niet bepaald opzienbarende, verrassing in het verhaal. Voor het zover is, doet de auteur wel pogingen de lezer op het verkeerde been te zetten, maar die plotwendingen zijn nogal standaard en soms voorspelbaar. Het beoogde effect wordt daardoor niet bereikt.

Het verhaal, dat verteld wordt vanuit het perspectief van Gemma, verloopt chronologisch en zo nu en dan is er een flashback naar het verleden. Daarin wordt stukje bij beetje uit de doeken gedaan hoe ze een deel van haar tienerjaren beleefd heeft, maar ook welke geheim ze al die jaren verborgen heeft weten te houden. De lezer leert haar daardoor steeds beter kennen en merkt ook dat ze niet altijd prettig in de omgang is geweest, en misschien nog niet is. De overgang van heden naar verleden is overigens niet overal even helder, het gebeurt dan te drastisch en middenin het verhaal van dit moment. Het gevolg is een kortstondige verwarring.

Uit dit debuut is goed op te maken dat Bailey een vlotte pen van schrijven heeft en zinnen soms mooi weet te formuleren. Met Gemma Woodstock heeft ze een personage gecreëerd waar, mits ze een goede en positieve ontwikkeling doormaakt, perspectief in zit. Het duistere meer, in een keurige vertaling van Jetty Huisman, is al met al geen thriller die veel opzien baart, maar desalniettemin wel een vrij aardige aanzet van de drieluik is.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Sarah Bailey
Titel: Het duistere meer
ISBN: 9789460684302
Pagina’s: 448

Eerste uitgave: 2019

Unit 8200 – Dov Alfon


Beschrijving
Een Israëlische zakenman verdwijnt spoorloos na aankomst op vliegveld Charles de Gaulle. In het vliegtuig zat ook kolonel Zeev Abadi, het nieuwe hoofd van de Israëlische spionagedienst Unit 8200. Even later wordt een tweede jonge Israëlische man ontvoerd; ook deze man zat in hetzelfde vliegtuig.

Commissaire Léger van de Parijse politie gelooft niet in toeval, en midden in een ontluikende diplomatieke storm probeert hij grip te krijgen op de meest opzienbarende zaak van zijn carrière. Wat heeft Zeev Abadi met de verdwijning van de twee mannen te maken? Ook in Israël verdenkt men de nieuwe chef van Unit 8200. Alleen zijn assistent, Oriana Talmor, durft hem nog te steunen en zij gaat op zoek naar antwoorden. Wie zijn de twee ontvoerde mannen en waarom vlogen ze naar Frankrijk? Dan wordt er een undercover commandoteam van de Chinese geheime dienst in Parijs gesignaleerd. De klok is gezet, de jacht is begonnen, en het wordt een lange, gevaarlijke nacht.

Recensie
Het eerste hoofdstuk van Unit 8200 werd dertig jaar geleden al geschreven, kort nadat Dov Alfon zijn militaire dienstplicht bij deze geheime dienst van het Israëlische leger had vervuld. Pas tientallen jaren later besloot hij, ondanks dat hij zijn schriften altijd bij zich had, het boek te voltooien. Zijn eigen ervaringen, maar ook de personages en beschrijving van de plaatsen, heeft hij in het verhaal verwerkt. Een paar weken na publicatie stond het boek al bovenaan in de bestsellerlijst van Israël en in Frankrijk, waar hij momenteel woonachtig is, wordt zijn boek verfilmd tot een televisieserie.

Kort na zijn landing op het Parijse vliegveld Charles de Gaulle blijkt de jonge Israëlische zakenman Yaniv Meidan spoorloos te zijn verdwenen. Niet veel later verdwijnt ook een tweede Israëliër, ook hij zat in hetzelfde vliegtuig. Commissaris Léger van de Parijse politie is belast met beide onderzoeken. Hij wordt daarbij, geheel tegen zijn zin, bijgestaan door kolonel Zeev Abadi, het nieuwe hoofd van Unit 8200, de spionage-eenheid van het Israëlische leger. Abadi wordt echter door zowel Léger als de Israëlische inlichtingendiensten gewantrouwd. Samen met Oriana Talmor, zijn assistente, probeert hij te achterhalen wat er exact gebeurd is.

Unit 8200 is, kort na verschijnen, onder veel lovende kritieken bedolven en de auteur wordt al beschouwd als de opvolger van onder andere de gerenommeerde spionagethriller-auteur John le Carré. Op basis van één enkel debuut is dit schromelijk overdreven, want om de status van laatstgenoemde te bereiken zal Alfon zich nog terdege moeten bewijzen en heeft hij nog een erg lange weg te gaan. De auteur zal dan wel anders voor de dag moeten komen, want met dit debuut weet hij nog lang niet te overtuigen.

Het idee achter het verhaal is origineel en wat de verhaallijn in Parijs betreft begint het redelijk veelbelovend. Hoewel het wel enigszins op gang moet komen, lijkt het erop dat de spanning niet lang op zich zal laten wachten. Wie hier echter op vertrouwt, komt bedrogen uit. Want pas over de helft van het verhaal ontstaat er als gevolg van een klein beetje actie een licht spanningsveld, dat echter na een paar bladzijden alweer snel verdwenen is. Dan zakt het zienderogen in en kabbelt het weer verder in het bedaarde tempo waarmee het begonnen is.

Naast de subplot die zich in Parijs afspeelt, is er ook een waarvan de setting zich in Israël bevindt. Deze zorgt in beginsel voor nogal wat onduidelijkheid en verwarring, mede veroorzaakt door de veelheid aan personages, maar ook door het ontbreken van een duidelijke structuur. Daarnaast is het tot vlak voor de ontknoping niet helder waar de auteur naartoe wil en wat de spionagediensten met het verhaal van doen hebben. Die verklaring komt, maar die is zo onlogisch dat het eigenlijk lachwekkend aandoet. Ook veel situaties komen onwerkelijk en absurd over, waarbij de lezer zich kan afvragen of hij misschien in een klucht is beland.

De auteur weet hoe het er bij de inlichtingendiensten aan toegaat en, hoewel de tijden natuurlijk veranderd zijn, is dat uit het verhaal ook enigszins op te maken. Daarbij valt op dat er, in ieder geval in deze spionagethriller, nogal wat vijandigheid bestaat tussen de diensten onderling. Toch weet hij niet over te brengen wat het nut van organisaties als Tzahal en Shabak is. Dat nut is er ongetwijfeld, maar door de nogal negatieve wijze waarop de auteur ze in beeld brengt, kan daar ernstig aan worden getwijfeld. Na het lezen van Unit 8200 kan de lezer zich met recht afvragen of dit debuut van Alfon een parodie is. Zo ja, dan is de auteur daar volledig in geslaagd. Zo nee, en daar heeft het alle schijn van, dan kun je je afvragen of de diverse geheime diensten en zijn spionnen nog serieus genomen moeten worden.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 2/5

Boekinformatie
Auteur: Dov Alfon
Titel: Unit 8200
ISBN: 9789403145907
Pagina’s: 464

Eerste uitgave: 2019

De stad en het vuur – Walter Lucius


Beschrijving
Meer dan dertig jaar geleden ontvluchtte Farah Hafez haar vaderland, nadat haar vader tijdens een coup werd vermoord. Nu keert de onderzoeksjournalist terug naar Afghanistan en begint ze een gevaarlijke zoektocht naar een crimineel netwerk waarin jongens worden verhandeld. En dan stuit ze op een geheim dat haar leven voorgoed zal veranderen…

Recensie
Walter Goverde heeft als scenarist, regisseur en producent al naam gemaakt in de Nederlandse televisiewereld. Sinds 2013 is hij nu ook bekend als auteur, maar dan onder het pseudoniem Walter Lucius. In dat jaar verscheen het eerste deel van de Hartland-trilogie, De vlinder en de storm, waarvoor hij de Schaduwprijs gewonnen heeft. Drie jaar later kwam het tweede deel, Schaduwvechters, uit en in 2019 het laatste deel, De stad en het vuur. Vanuit het buitenland is er inmiddels belangstelling getoond om de drieluik te gaan verfilmen.

Journaliste Farah Hafez is nog maar net terug in Nederland als ze een telefonische uitnodiging ontvangt om naar Afghanistan te komen voor de herbegrafenis van haar vader. Tijdens de revolutie van 1978 is hij vermoord en in een massagraf gedumpt. Tijdens haar verblijf wil ze eveneens de familie van Sekandar, het aangereden en misbruikte jongetje, opsporen. Ze komt erachter dat er een heel netwerk van handel in jonge jongens bestaat en dat machtige personen daar deel van uitmaken. Ze wil dit aan de kaak stellen en ook dat er een einde aan komt. Haar onderzoek blijkt niet zonder gevaar te zijn.

De stad en het vuur heeft eenzelfde opzet als de twee voorgaande twee boeken uit de trilogie: verschillende delen (in dit geval zijn het er zeven) en het wordt verteld vanuit het perspectief van een aantal personages, deze keer zijn dat Farah Hafez, Paul Chapelle en Raylan Chapelle. Het verhaal van de eerste twee is in wezen een vervolg op dat uit de eerdere twee delen, dat van Raylan is, hoewel zijn naam in de voorgaande boeken al is voorgekomen, in feite nieuw. Zijn geschiedenis is daarom een extra dimensie in het geheel en voegt beduidend wat toe aan het hele verhaal. Al is het alleen al omdat het een sprong naar het verleden maakt waardoor de lezer ook meer over Farah en Paul te weten komt, ondanks dat je in De vlinder en de storm al kon vermoeden hoe hun onderlinge relatie zich verhoudt, wat overigens niet wil zeggen dat het verhaal voorspelbaar is.

Lucius laat zich in het laatste deel van de trilogie opnieuw van de beeldende kant zien. Levendige beschrijvingen van zowel personages, situaties als omgeving lijken zo’n beetje zijn handelsmerk te zijn geworden. Doordat hij ook een aantal historische namen en feiten in het verhaal verwerkt heeft, is het bijzonder realistisch, hoewel een kritische lezer zich wel kan afvragen of het niet heel bijzonder is dat de journalisten Paul en Farah zoveel overkomt. In een vloeiende en toegankelijke schrijfstijl weet de auteur de lezer van begin tot eind te boeien. Daarbij maakt hij regelmatig gebruik van mooie zinnen en vergelijkingen, maar ook van al bestaande citaten.

“De dood is niet het doven van het licht, maar het uitdoen van de lamp omdat de dag is aangebroken.” (Rabindranath Tagore)

Hoewel het spanningsveld in De stad en het vuur wel wat minder is dan in de twee voorgaande delen, zijn er wel degelijk momenten die spanning om de hoek komt kijken. Dit is dan vooral in de hoofdstukken die vanuit het oogpunt van Farah en Paul worden verteld. In die waarin Raylan zijn verhaal doet, draait het vooral om de verwerking van een oorlogstrauma, maar ook wat zijn binding is met Paul en Farah. En dat daarin de spanning grotendeels ontbreekt is geen enkel gemis. De drie afzonderlijke subplots zijn verhalen apart, maar hebben hoe dan ook een link met elkaar en met de twee voorgaande delen. Daarom is het ook beter om de serie in zijn geheel én op volgorde te lezen. Daardoor zijn de personages, het verhaal en de drieluik veel beter te begrijpen. Al met al heeft Lucius met De stad en het vuur de trilogie een waardig slot gegeven.

Waardering: 5/5

Met dank aan uitgeverij Luitingh-Sijthoff voor het beschikbaarstellen van een recensie-exemplaar.

Boekinformatie
Auteur: Walter Lucius
Titel: De stad en het vuur

ISBN: 9789024586776
Pagina’s: 496

Eerste uitgave: 2019