Categorie archief: Gelezen in 2019

De fluisterman – Alex North


Beschrijving
Tom Kennedy, nog kapot van de dood van zijn vrouw, besluit met zijn zoon Jake te verhuizen naar het kleine stadje Featherbank, voor een nieuwe start. Maar Featherbank heeft een duister verleden. Vijftien jaar geleden ontvoerde een seriemoordenaar vijf jongens, die hij vermoordde. Tot hij uiteindelijk werd gepakt vreesde iedereen de Fluisterman. Dat was al heel lang geleden, en een oud misdrijf hoeft natuurlijk niet van invloed te zijn op Tom en Jacks levens. Maar dan verdwijnt er weer een jongen en begint Jake zich vreemd te gedragen.

Recensie
Alex North is het pseudoniem van een Britse auteur die eerder ook al onder een andere naam geschreven heeft. Voor het schrijven van De fluisterman, zijn debuut onder deze naam, werd hij geïnspireerd door zijn zoon, die op een dag opmerkte dat hij met ‘de jongen onder de vloer’ aan het spelen was. Verder wilde hij ook schrijven over vaders en zonen, en dan in het bijzonder over weduwnaars. Voordat hij begon met schrijven studeerde hij filosofie aan de universiteit van Leeds en werkte daar ook op de afdeling sociologie.

Schrijver Tom Kennedy heeft na de dood van zijn vrouw geen letter meer op papier gezet. Met zijn zoon Jake wil hij opnieuw beginnen en verhuist naar het plaatsje Featherbank. Twintig jaar eerder heeft een man die de Fluisterman werd genoemd vijf jonge jongens ontvoerd en daarna vermoord. Iedereen in het stadje leefde in angst tot hij werd gearresteerd en veroordeeld. De geschiedenis lijkt zich echter weer te herhalen, want ook nu verdwijnt een jongen spoorloos. Het gedrag van Jake wordt ook nog wat eigenaardiger, maar het lukt Tom niet om tot hem door te dringen. Tot er ook met Jake wat is gebeurd.

De fluisterman begint met een proloog in de vorm van een brief, of misschien wel de start van een verhaal, waarin iemand, het is dan nog niet bekend wie het is, zijn woorden richt aan Jake, zijn zoon. Voor de lezer betekent dit al meteen een licht spanningsveld, maar het zorgt er ook voor dat je nieuwsgierig wordt. Vervolgens wordt het verteld vanuit diverse perspectieven en dat van Tom Kennedy komt over alsof hij het rechtstreeks tegen de lezer heeft. Die heeft daardoor het gevoel bij het verhaal dat twee grote verhaallijnen heeft, betrokken te zijn. Deze subplots naderen elkaar steeds meer tot ze uiteindelijk samenvloeien. Dat zich daarbij een verrassende ontwikkeling voordoet is in wezen onvermijdelijk en zonder meer onverwacht.

De personages in het verhaal zijn alle interessant en worden voldoende uitgewerkt. Hoewel hij zeker niet de meest sympathieke is, is de seriemoordenaar Frank Carter, ook bekend als de fluisterman, wel iemand die intrigeert. Dat komt dan waarschijnlijk vooral omdat hij toch enigszins doet denken aan Hannibal Lecter uit de boeken van Thomas Harris. Bijzonder is ook Jake, hij lijkt bepaalde bovennatuurlijke gaven te hebben. Toch kan je bij zijn karakter ook wel wat kanttekeningen plaatsen. Hij is namelijk nog maar zeven jaar, maar doet soms uitspraken die niet bij zijn leeftijd horen. Dan krijg je de indruk dat de auteur zich niet helemaal in het doen en laten van een jongen van die leeftijd heeft verdiept.

Tot halverwege het verhaal heeft het nog niet veel spanning, het is vooral het mysterieuze dat een spanningsgevoel oproept. De eerste echte spannende situatie doet zich voor wanneer Tom zelf actie onderneemt om meer over de vorige bewoner van zijn nieuw gekochte woning te weten wil komen. Vanaf dat moment nemen de plotwendingen ook toe en wordt het verhaal nog wat interessanter dan het in wezen al was. North heeft hierbij duidelijk voor ogen gehad om bij de opbouw van het verhaal naar een climax toe te werken, wat hem overduidelijk ook gelukt is.

Met De fluisterman heeft North een boeiende psychologische thriller geschreven waarin de relatie tussen een vader en zoon een belangrijk thema is. Het moet wel heel raar lopen als we niets meer van deze auteur gaan horen.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Alex North
Titel: De fluisterman

ISBN: 9789026346095
Pagina’s: 416

Eerste uitgave: 2019

Advertenties

Mack Dime, het verraad van Lady Charlamane – Hans Breuker


Beschrijving
Mack Dime is een kruising tussen James Bond en 50 cent. De eerste Nederlandse actieboeken serie.

In het eerste deel wordt Mack in de val gelokt door zijn oud protegé waardoor zijn reputatie wordt beschadigd, niet iets wat hij goed kan gebruiken in zijn functie als eigenaar van het grootste beveiligingsbedrijf van Europa.

Hij wordt vals beschuldigd en ontsnapt aan de politie. Op de vlucht probeert hij zijn onschuld te bewijzen terwijl hij achterna wordt gezeten door de politie en een hele batterij huurlingen. Zijn kantoor wordt bezet en de media berichten dagelijks over Nederlands meest gehate BN-er. Nog niet eerder zat Mack zo diep in de shit. Hij kan alleen maar terug naar zijn oude buurt, de Amsterdamse Bijlmer. Daar vraagt hij zijn oude gangstervrienden om hulp en gaat hij in de aanval.

Mack Dime, het verraad van Lady Charlamane leest als een actiefilm met veel humor. Mack Dime is een personage om te haten en om van te houden.

Recensie
Al als kind was Hans Breuker met verhalen bezig, tijdens het tekenen. En op zijn zestiende wist hij zeker dat hij schrijver wilde worden. Later belandde hij echter in de marketingwereld, waar hij momenteel nog steeds werkzaam in is. Zijn droom om te gaan schrijven is hij nooit vergeten en in 2016 schreef hij twee korte verhalen. Daarna maakte hij een begin met de actiethriller Mack Dime, het verraad van Lady Charlamane, waarmee hij uiteindelijk in 2019 debuteerde. Momenteel is hij bezig met het tweede deel van de Mack Dime-serie, een prequel.

Mack Dime is voormalig crimineel en eigenaar van een succesvol en wereldwijd opererend beveiligingsbedrijf. Op een middag wordt hij gebeld door Lady Charlamane, een voormalig beschermelinge. Ze vraagt hem of hij een pakketje in het havengebied bij het IJ wil ophalen. Dime vertrouwt het niet, neemt wat hulptroepen mee en belandt in een schietpartij. Het lukt hem wel het pakketje, de jonge Salina, mee te nemen. Zij beschuldigt hem later van verkrachting, maar hij is onschuldig. Met hulp van enkele oud-vrienden uit de onderwereld doet hij er alles aan om dat te bewijzen.

In de samenvatting over het boek wordt het al vermeld, Mack Dime is de eerste Nederlandse actieboekenserie. Na een inleidende proloog die zich tien jaar eerder afspeelt dan het verhaal, is het inderdaad al vrij snel duidelijk dat het in het boek vooral om actie draait. Het verhaal heeft zo goed als geen diepgang en het is volkomen ondergeschikt gemaakt aan de overvloed aan actie en het vele geweld dat daar blijkbaar bij hoort. Dit alles heeft tot gevolg dat het verhaal nogal onwerkelijk en vooral onrealistisch is. In principe is dat voor een actiethriller helemaal niet erg en eigenlijk hoort dat er ook wel een beetje bij, maar om het verhaal ook wat kans te geven had het allemaal wat meer gedoseerd mogen zijn. Dat zou de geloofwaardigheid absoluut ten goede zijn gekomen.

Gedurende de plot krijg je af en toe de indruk dat dit niet de eerste uit de serie is. Er wordt namelijk soms gerefereerd naar een aantal voorvallen die de personages eerder hebben meegemaakt. Dat zorgt er wel voor dat je daar nieuwsgierig naar wordt. De auteur zal daar in de prequel, dat dan tevens het tweede deel van de serie is, ongetwijfeld op terugkomen. Ook de proloog, die zich tien jaar eerder afspeelt, geeft aanvankelijk wat onduidelijkheid, maar de enkele vraag die dan ontstaat wordt tijdens het verhaal beantwoord, waarna het aan het eind allemaal volkomen helder is.

Het belangrijkste personage in het boek is Mack Dime, die een kruising tussen James Bond en 50 Cent moet zijn. Hoewel hij geen spion is, is er voor dat eerste wel wat te zeggen. Mack is een charmeur, niet vies van vrouwelijk schoon, hij is een man die het van actie moet hebben en is ook wel haantje de voorste. Eigenlijk is hij nogal een patser. Toch kun je niet zeggen dat hij geen sympathie opwekt. Want ondanks sommige extreme eigenschappen lijkt hij het hart wel op de goede plaats te hebben en kun je niet echt een hekel aan hem hebben. En wat 50 Cent betreft, beiden hebben een criminele achtergrond, een donker uiterlijk en wat met muziek.

Mack Dime, het verraad van Lady Charlamane heeft een nogal dun verhaal, maar, zoals gezegd, moet het boek het van de actie hebben. Daardoor is het tempo van het vlot leesbare verhaal vrij hoog en gebeurt er uitermate veel. Iemand die van dit genre boeken houdt, zal ervan smullen. Wie meer liefhebber is van een verfijnde thriller kan dit boek beter mijden. Breuker heeft een niet onaardig begin van een actieserie geschreven, maar om deze echt succesvol te laten zijn, zal hij kunnen overwegen om de verhalen meer geloofwaardig te laten zijn en de actie en het geweld enigszins te verminderen.

(Met dank aan de auteur voor het beschikbaar stellen van een epub.)

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Hans Breuker
Titel: Mack Dime, het verraad van Lady Charlamane

ISBN: 9789082987003
Pagina’s: 289

Eerste uitgave: 2018

Voor eens en altijd – Andreas Pflüger


Beschrijving
De Duitse Jenny Aaron behoorde tot de top van de politie, een van de allerbesten. Tot een missie in Barcelona catastrofaal mislukt en Jenny niet alleen haar zicht verliest, maar ook haar collega en geliefde Niko zwaargewond achterlaat. 

Nu, vijf jaar later, heeft ze geleerd hoe ze in haar donkere wereld kan navigeren, maar wordt ze nog altijd gekweld door het verraad aan Niko. Als Jenny een telefoontje krijgt van haar ex-collega’s uit Berlijn, die haar hulp bij het vinden van een seriemoordenaar nodig hebben, krijgt ze de kans haar eer te herstellen.

Wanneer Jenny ontdekt dat ze de dader beter kent dan ze ooit had gedacht, bevindt ze zich al in een razendsnel, bloedstollend kat-en-muisspel in de straten van Berlijn…

Recensie
De uit Duitsland afkomstige auteur Andreas Pflüger brak zijn studies theologie en filosofie, waarna hij overging tot het schrijven van hoorspelen, toneelstukken en scenario’s. Voor de televisieserie Tatort schreef hij bijvoorbeeld zesentwintig afleveringen. Zijn eerste thriller, Operation Rubikon, is in 2004 verschenen en werd in 2016 herdrukt. Ruim tien jaar later verscheen Voor eens en altijd, een thriller waarin Jenny Aaron voor het eerst haar opwachting maakt. Dit boek werd genomineerd voor de Crime Cologne Award en de redactie van iTunes riep het uit tot thriller van het jaar 2016.

Jenny Aaron werkt bij de politie en als een van de besten is ze doorgedrongen tot een speciale en exclusieve eenheid die De Afdeling wordt genoemd. Samen met haar partner en vriend Niko wordt ze voor een missie naar Barcelona gestuurd. Deze mislukt volkomen, Niko raakt ernstig gewond en Jenny wordt blind. Vijf jaar later, ze werkt inmiddels op een andere afdeling, vragen haar ex-collega’s haar hulp bij het vinden van een seriemoordenaar. Voor haar is dit de kans om haar schuldgevoel over Barcelona kwijt te raken, maar ook om af te rekenen met de man die daar verantwoordelijk voor is.

Eigenlijk hoef je er vanaf het begin van het Voor eens en altijd niet aan te gaan twijfelen, maar Pflüger weet hoe hij een verhaal neer moet zetten. Natuurlijk, hij heeft al naam gemaakt als scenarioschrijver, maar dat is toch anders dan het schrijven van een boek. Toch is het een voordeel dat hij die ervaring heeft en dat is te merken, want in vaak korte en krachtige zinnen weet hij tot de kern door te dringen. Daarbij ziet hij de kleinste details niet over het hoofd. Sterk is hoe hij de lezer laat verplaatsen in de blindheid van Jenny Aaron. In de toelichting achterin het boek vermeldt de auteur over zijn zo zorgvuldig mogelijk research en ook dat hij met vier blinde vrouwen gesproken heeft. Hierdoor weet hij de belevingswereld van Aaron prima over te brengen.

De proloog, waar het verhaal mee begint, speelt zich in het verleden af en heeft al een flinke dosis actie en daardoor spanning. Deze introductie loopt als een rode draad door het verhaal heen en was overduidelijk van invloed op de rest van het leven van Jenny. Het is niet voor niets dat de auteur teruggrijpt naar een grote hoeveelheid flashbacks. Dat hij hiervoor gekozen heeft, zorgt er wel voor dat je Aaron goed leert kennen en dat haar personage grondig uitgediept wordt. Door haar handicap, een originele keuze van de auteur, merkt de lezer al snel dat ze anders is dan het gemiddelde thrillerpersonage. Dat ze niet kan zien weerhoudt haar er echter niet van om aan alles mee te (willen) doen. Vanaf het begin is het in ieder geval duidelijk dat ze een bijzonder, maar ook interessant personage is.

Hoewel dit wel degelijk de eerste thriller met Aaron is, krijgt de lezer af en toe wel de indruk dat er in een eerder deel meer aan voorafgegaan is. Pflüger geeft zo nu en dan wel een uitleg, maar die voldoet niet altijd. Daardoor, en dat is jammer, blijf je wel eens met een enkele vraag zitten. De auteur maakt regelmatig gebruik van een mooie zinnen, maar even zo vaak lijkt hij zichzelf wat te verliezen en wordt het te ingewikkeld, dan leest het verhaal een stuk moeilijker en zorgt het toch redelijk snelle verhaal voor vertraging. Desondanks boeit Voor eens en altijd en kan Jenny Aaron uitgroeien tot een interessant seriepersonage.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Andreas Pflüger
Titel: Voor eens en altijd

ISBN: 9789401610827
Pagina’s: 399

Eerste uitgave: 2017

Wie zwijgt – Leo Benedictus


Beschrijving
Wie zwijgt is een geraffineerde pageturner over een anonieme ‘onderzoeker’, zoals hij zichzelf noemt. De verteller erft een fortuin en besluit zijn leven te wijden aan het stalken van vrouwen. Na dossierkasten vol informatie te hebben verzameld van talrijke nietsvermoedende vrouwen raakt hij gefascineerd door Frances, een beeldschone carrièrevrouw. Hij beschrijft tot in detail hoe hij haar precies bestudeert, wat hij daarbij allemaal waarneemt, en dringt steeds verder haar leven binnen. Als lezer wil je niets liever dan mee in het verhaal, wat zorgt voor een merkwaardige overeenkomst tussen je eigen nieuwsgierigheid en de obsessie van de verteller.

Recensie
Leo Benedictus studeerde af aan de Universiteit van Oxford en werkte als schrijver van reclameteksten en momenteel is hij freelance journalist voor The Guardian, een krant waar hij ook hoofdredacteur voor was. The Afterparty, dat meteen op de longlist voor de Desmond Elliottprijs 2011 terechtkwam, betekende in 2011 zijn debuut als schrijver. Zijn tweede boek, Wie zwijgt, verscheen in 2019 in het Nederlands. Hij is momenteel ook ‘writer-in-residence’ aan de Holland Park School in zijn woonplaats Londen.

Door een erfenis wordt de verteller van het verhaal schatrijk. Hij besloot niet meer naar zijn werk te gaan en om de tijd te verdrijven begon hij met het stalken van vrouwen, zelf noemt hij dat onderzoeken. Na verloop van tijd ziet hij Frances, een mooie vrouw die met haar carrière bezig is. Hij richt zijn vizier op haar en beschrijft erg gedetailleerd hoe hij haar achtervolgt, wat hij daarbij ziet en dringt zich steeds meer aan haar op. Wat voor Frances erg vervelende gevolgen heeft.

Voor wie zich altijd al een keer in het hoofd van een stalker heeft willen verplaatsen, is Wie zwijgt een uitgelezen kans. Het verhaal wordt namelijk verteld vanuit een naamloze ik-figuur die zich voor het grootste deel rechtstreeks tot de lezer richt. In zijn monoloog vertelt hij wat hem ertoe heeft gebracht om vrouwen te gaan stalken, maar ook hoe hij te werk gaat en hoe hij het leven van deze vrouwen binnendringt. Zonder dat ze er zelf erg in hebben. Hoewel hij weet dat wat hij doet in wezen niet door de beugel kan, is hij er min of meer van overtuigd dat hij alles goed doet, dat zijn dagelijkse bezigheden niet fout zijn. Misschien is dat wel symptomatisch voor een stalker, ervan overtuigd zijn dat hij geen misdaad pleegt, maar zich daarbij niet realiseert welke impact zijn achtervolgingsdrift op het slachtoffer kan hebben. Benedictus weet dit alles goed tot uiting te brengen en daardoor komt het verhaal behoorlijk realistisch over.

Hoewel Wie zwijgt geen lastig boek is om te lezen, is het er wel een waar de lezer de aandacht bij moet blijven houden. De verteller vervalt namelijk nog wel eens in zijn eigen, soms filosofische, gedachten en die er heel goed voor kunnen zorgen dat ze vragen oproepen. Vragen die misschien niet direct beantwoord worden, maar wel tot nadenken aanzetten. Natuurlijk heeft het verhaal ook meer dan genoeg luchtige situaties die er mede voor zorgen dat het boek, ondanks het thema, toch prettig leesbaar is. Het enige dat die leesbaarheid zou kunnen bemoeilijken is het ontbreken van aanhalingstekens bij de dialogen. Dat is absoluut niet storend, eerder ongebruikelijk.

Bij de meeste stalkers blijft het bij het achtervolgen en lastigvallen van hun beoogde slachtoffers, maar ‘onze’ verteller gaat op een gegeven moment veel verder dan dat alleen. Vooral veroorzaakt door zijn obsessie voor een van de vrouwen die hij stalkt. Dit zorgt voor een aantal plotwendingen die het verhaal een andere richting meegeven en daardoor gaat het nog meer intrigeren dan het al doet. Wie zwijgt, dat niet alleen de kenmerken van een roman maar ook van een thriller heeft, zit psychologisch sterk in elkaar en heeft daarnaast een voortdurend spanningsveld. De lezer beleeft het verhaal als stalker, maar kan meevoelen met de slachtoffers. Het is knap van de auteur om dit te bewerkstelligen. Evenveel lof gaat naar Ineke Lenting, wier vertaling de juiste snaar weet te raken.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Leo Benedictus
Titel: Wie zwijgt
ISBN: 9789046823613
Pagina’s: 224

Eerste uitgave: 2019

Hex – Thomas Olde Heuvelt


Beschrijving
Het ogenschijnlijk pittoreske dorpje Beek is in de greep van de Wylerheks, een vrouw uit de zeventiende eeuw wier ogen en mond zijn dichtgenaaid. Zwijgend loopt ze door de straten en dringt ze de huizen binnen, nachtenlang staat ze aan je bed. Iedereen weet dat haar ogen nooit mogen worden geopend.

Er wordt alles aan gedaan om haar aanwezigheid geheim te houden. Maar als een groep jongeren besluit viral te gaan met de heks, laat ze de moderne samenleving langzaam maar zeker afglijden naar middeleeuwse praktijken. En dan is de wraak van de Wylerheks nog niet eens begonnen…

Recensie
In zijn tienerjaren las Thomas Olde Heuvelt alle boeken van onder andere Stephen King en Tolkien en tijdens zijn studie ontdekte hij Ruiz Záfon en Yann Martel. Al deze auteurs hebben invloed gehad op zijn eigen carrière als schrijver. Dat geldt ook voor de dood van zijn vader, afscheid nemen en dood zijn terugkerende thema’s in zijn boeken. In 2012 debuteerde hij met de fantasyroman De onvoorziene. Elf jaar later verscheen zijn horrorthriller Hex, dat tot televisieserie wordt bewerkt. Hij heeft diverse prijzen gewonnen, waaronder in 2015 de prestigieuze Amerikaanse Hugo Award voor het beste korte verhaal.

Het Gelderse dorpje Beek heeft een geheim te bewaren. Buitenstaanders worden ontmoedigd zich er te vestigen, maar als je er eenmaal woont, kun je er nooit meer weg. Reden daarvan is de Wylerheks, een zeventiende-eeuwse vrouw wier ogen en mond zijn dichtgenaaid. Op willekeurige momenten komt ze tevoorschijn, dringt huizen binnen en blijft daar langdurig staan. Iedere dorpsbewoner weet dat haar ogen en mond nooit geopend mogen worden. Een groep van vijf jongeren doet er alles aan om de heks te filmen en plaatst de beelden op een besloten website. Maar dan gaat het mis en ontstaan er enorme problemen.

Vreemd en bizar. Dat is de eerste indruk die je tijdens het lezen van de eerste hoofdstukken van Hex krijgt. Maar, en dat is de andere kant van het verhaal, het intrigeert ook, het maakt nieuwsgierig. En dat zorgt er vervolgens weer voor dat er een spanningsveld ontstaat dat gedurende de plot alleen maar toeneemt. Er is niet alleen spanning van het willen weten, maar ook spanning die je als het ware de adem beneemt. Dat zorgt ervoor dat het verhaal van begin tot eind boeit, dat je als lezer ook in de ban van de heks raakt. Knap van Olde Heuvelt om zoiets voor elkaar te krijgen. Ondanks dat je eigenlijk wel weet dat het pure fictie is, komt dit ook omdat het verhaal bijzonder realistisch overkomt. Mede dankzij de beeldende beschrijvingen van diverse situaties, maar vooral van Beek.

Behalve spannend is het verhaal bij vlagen ook luguber, dan merk je overduidelijk de invloeden van Stephen King. Toch heeft de auteur wel degelijk een eigen draai aan het verhaal gegeven, het is origineel en, hoewel de heks uit de middeleeuwen stamt, heeft het vooral een hedendaags tintje. Want videoblogs en social media hebben een belangrijke en in feite een onmisbare rol in het verhaal. Je kunt zelfs zover gaan om te stellen dat de auteur zijn tijd enigszins vooruit was. Neem bijvoorbeeld de uit de hand lopende protesten van de gele hesjes in Frankrijk in gedachten. Daarbij is in zekere zin sprake van een volksoproer, die is er ook in de ontknoping van het verhaal. Een overeenkomst is duidelijk merkbaar.

Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende perspectieven, maar de rode draad is altijd de Wylerheks. Hierdoor wordt het een gevarieerd verhaal, heeft het voldoende afwisseling en een soms mooie symboliek. Denk daarbij aan de uit, die er regelmatig in voorkomt. In de Indianen-mythologie staat het dier symbool voor transformatie, het oude moet sterven om ruimte te maken voor iets nieuws. De onwerkelijke en daardoor ongeloofwaardige ontknoping, een ware Apocalyps, heeft daar alle schijn van. Dat einde ten spijt, is het Olde Heuvelt zonder meer gelukt om met Hex een boeiend en buitengewoon leesbaar horrorverhaal neer te zetten.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Thomas Olde Heuvelt
Titel: Hex

ISBN: 9789024573349
Pagina’s: 352

Eerste uitgave: 2013

Een duister pad – Corine Hartman


Beschrijving
Faye van Laar woont al sinds haar vroege jeugd in psychiatrische inrichting Groot Loenen op de Veluwe. Haar vader is er directeur, maar ze is ook patiënt, en samen met een vijftal medepatiënten vormt ze een ongebruikelijke familie.
Nieuw in de familie is Emilie, die aan achtervolgingswaanzin lijdt sinds haar vriend Steven werd vermoord. De daders hebben het nu op haar gemunt, beweert ze. Faye wil haar geloven, ze weet hoe het is met onzekerheden te leven, en probeert te helpen door zelf op onderzoek uit te gaan.

Ze ontmoet rechercheur Simon te Bresser die de zaak evenmin kan laten rusten, ondanks de conclusie dat Steven zelfmoord pleegde onder invloed van antidepressiva. Als Emilie ineens spoorloos verdwijnt, bundelen Faye en Simon hun krachten en ontstaat een onwaarschijnlijk speurdersduo.

Recensie
Een van de bekendste seriepersonages in het werk van Corine Hartman is Jessica Haider. Het succes van deze reeks, dat met Doodskleed een vroegtijdig eind inluidde, betekende tevens dat de thrillerwereld niet meer om haar heen kon. Eind mei 2019 is Een duister pad, het eerste deel van een nieuwe serie met Faye van Laar als belangrijkste personage, verschenen. Een BBC-documentaire over het sterk groeiende gebruik van antidepressiva onder jongeren was de basis voor dit verhaal, net als een aanklacht tegen het bedrijf dat Seroxat op de markt brengt.

Borderliner Faye van Laar is begin dertig en woont al zo goed als haar hele leven in de psychiatrische instelling Groot Loenen, waarvan haar vader directeur is. Dan wordt Emilie, een voormalig soapactrice die aan achtervolgingswaanzin leidt en beweert dat haar vriend Steven is vermoord, opgenomen. Faye trekt met haar op, gelooft haar en gaat op onderzoek uit. De politie gaat er echter vanuit dat Steven zelfmoord heeft gepleegd, maar rechercheur Simon te Bresser is daar niet van overtuigd. Wanneer Emilie plotseling verdwijnt, komt de zaak in een ander daglicht te staan en lijkt Simon gelijk te krijgen.

Dat een psychiatrische instelling het decor is in een thriller is niet zo uniek. Wat echter wel bijzonder, en dus origineel is, is dat een van de bewoners eigen onderzoek verricht en tevens behulpzaam is bij het recherchewerk. Dat zie je dus niet vaak, niet in fictie, maar zeker niet in de realiteit. Is Een duister pad daardoor dan ongeloofwaardig? Aan de ene kant misschien wel, maar daar staat tegenover dat Hartman de schijn weet op te houden dat het verhaal zomaar waar kan zijn. Dat is vooral te danken aan de alledaagse en realistische dialogen, maar ook omdat ze waargebeurde feiten in het verhaal heeft verwerkt. Voor de lezer wordt het daardoor herkenbaar.

Een duister pad is nog wel een typisch eerste deel van een serie, er wordt vrij veel aandacht besteed aan de persoonlijke omstandigheden van de personages. Hierdoor leert de lezer ze vrij goed kennen, zorgt het voor de nodige diepgang, maar lijkt het thrilleraspect enigszins naar de achtergrond te verdwijnen. De uitgebreidere introductie heeft overigens niet tot gevolg dat de spanning, die gedurende de plot langzaam wordt opgebouwd, achterwege blijft. Dat spanningsveld is er wel, maar dan vooral psychologisch en dat komt mede door een aantal verrassende plotwendingen. Ondanks een aan zekerheid grenzend vermoeden omtrent de identiteit van de dader, bevat de ontknoping toch een onverwachte ontwikkeling. Daardoor blijft het verhaal de lezer van begin tot eind bezighouden.

Net als in veel van haar boeken stipt Hartman ook in deze jongste thriller een aantal maatschappelijke thema’s aan. Ze waakt er echter wel voor dat het geen zwaar en moeilijk leesbaar verhaal wordt. In vlot taalgebruik weet ze de kern daarvan goed over te brengen zonder dat het oppervlakkig wordt, maar de lezer wel tot denken aanzet. Ronduit interessant zijn de bewoners van de instelling. Ze hebben stuk voor stuk hun eigenaardigheden en dat maakt ze bijzonder. En dit keer is het niet het politieonderzoek dat het boeiendst is, dat loopt op zich wel, maar het is juist die ‘familie’, zoals Faye ze noemt. Hoe ze reageren, hoe ze handelen, wat hen overkomen is en hoe hun onderlinge interactie is. Dat, en ook de wisselwerking tussen Faye en Simon, is wat intrigeert.

Of een eerste deel van een nieuwe serie in de smaak gaat vallen, is natuurlijk altijd de vraag. Maar met Een duister pad heeft Hartman zonder meer de juiste weg ingeslagen. Want deze ouverture is een veelbelovende start van een zo goed als zeker nieuwe succesreeks.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Corine Hartman
Titel: Een duister pad
ISBN: 9789403158303
Pagina’s: 368

Eerste uitgave: 2019

Hoek – Donald Nolet


Beschrijving
Alexander ‘Hoek’ Holman leidt een dubbelleven. Hij is een levende legende in de kickbokswereld; als begenadigd trainer heeft hij vele vechters naar de top geleid. Tegelijkertijd is Holman sinds jaar en dag een belangrijke schakel in de criminele organisatie van André Krook, een van de laatste godfathers van de Amsterdamse onderwereld. Holman en Krook zijn bloedgabbers, een verbond dat gesmeed werd in een ver verleden. Die hechte vriendschap komt onder druk te staan als een jonge Syrische vluchteling de boksschool binnenloopt. De jongen is het grootste talent dat hij ooit onder zijn hoede heeft gehad, maar de razendsnelle opmars van zijn nieuwe protegé plaatst ook Holman in het felle licht van de schijnwerpers. Het zorgvuldig bewaarde evenwicht tussen zijn twee levens wankelt. En de gevolgen zijn dodelijk.

Recensie
In zijn puberteit had Donald Nolet een fascinatie voor material arts, een vechtkunst die naar elke techniek van vechten en oorlogvoering kan verwijzen. Zelf heeft hij aan nunchaku-do gedaan, maar omdat hij onder andere vechtsportmagazines las, raakte hij ook geïnteresseerd in andere vechtsporten, waaronder kickboksen. Ongeveer vijf of zes jaar geleden hoorde of zag hij een bericht over het overlijden van een van de grondleggers van deze sport in Nederland. Dit inspireerde hem tot het schrijven van Hoek, zijn jongste thriller die in mei 2019 is verschenen.

Voormalig kickbokser en legende Alexander Holman, bijnaam Hoek, is de eigenaar van Bushi Gym en traint daar jonge vechters die de top willen bereiken. Hij heeft echter ook nog een ander leven, want hij is de rechterhand van André Krook, een toonaangevende crimineel in de Amsterdamse onderwereld. Van jongs af aan zijn ze al vrienden en niets staat die vriendschap in de weg. Dan komen twee mensen op Alex’ pad, zijn dochter Hannah en de Syrische vluchteling Ali Ayob, die een groot talent in de kickbokswereld blijkt te zijn. De band die de twee vrienden hebben, verandert en de gevolgen zijn dramatisch.

In Hoek heeft Nolet ervoor gekozen om twee verhaallijnen te hanteren. Een verhaallijn die zich afspeelt in de kickbokswereld en een andere waarin het tweede leven van Holman het belangrijkst is. Hoewel er wel een raakvlak is, komen beide afzonderlijke verhalen eigenlijk nooit samen. Ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden, Alex is immers de rode draad, maar samenvloeien tot één geheel doen ze niet. Aan de ene kant kun je dus stellen dat het verhaal over het kickboksen achterwege had kunnen blijven, aan de andere kant is een deel van dat verhaal ook weer nodig om het andere goed te kunnen vertellen. Het is dan ook niet zo vreemd dat de lezer een dubbel gevoel aan het lezen van dit boek overhoudt. Want is die vechtkunst nou het belangrijkste of geldt dat voor de criminele activiteiten van Holman en Krook?

Als lezer mag je verwachten dat Holmans misdadige kant, en ook alles wat daarbij komt kijken, spannende momenten oplevert, Hoek is immers een thriller. Die spanning komt er echter erg bekaaid vanaf, pas op tweederde van het verhaal voor het eerst en dan duurt het tot de – verrassende – ontknoping dat het opnieuw zover is. En dan realiseer je je in feite dat het een thriller is die je leest. Voor het overige is het bovenal een relaas over het kickboksen en een van ieder spanningsveld beroofd verhaal over de productie van een nieuwe geestverruimende drug. Dit alles heeft wel een bijzonder leesbare verpakking, want in alledaags taalgebruik, zeker waar het de Amsterdamse humor en uitdrukkingen betreft, weet Nolet de lezer wel aan zich te binden, ook degene die niets met de vechtsport heeft.

Het is overigens goed te merken dat Nolet op de hoogte is van de ins en outs binnen de kickbokswereld, maar ook de terminologie van andere vechtsporten kent. Deze gebruikt hij met regelmaat, waarbij de auteur er wel voor heeft gezorgd dat het voor een leek altijd duidelijk is wat dergelijke woorden en uitdrukkingen betekenen. Overigens heeft het verhaal wel een kleine merkwaardigheid, want Zada, het nichtje van Ali, wordt het ene moment als erg volwassen neergezet, het andere moment is ze echter weer een kind van twaalf.

Dat Nolet een verhaal weet neer te zetten is bekend en dat blijkt ook uit Hoek. Toch is dit, en dat is vooral te wijten aan een overdosis vechtsport en een gebrek aan spanning, niet de beste van de auteur. De ontknoping maakt nog wel het nodige goed, maar Nolet kan stukken beter. Dat heeft hij met zijn voorgaande thrillers wel bewezen.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Donald Nolet
Titel: Hoek

ISBN: 9789403147406
Pagina’s: 288

Eerste uitgave: 2019

De verkeerde vriend – Gert-Jan van den Bemd


Beschrijving
Werner Mans heeft alles redelijk voor elkaar. Oké, zijn werk stelt niet veel voor. Hij fotografeert wegwerpartikelen voor ziekenhuizen en laboratoria, als het al tot fotograferen komt. Maar hij heeft een vrouw, een dochter en een stacaravan. Alles gaat goed. Tot zijn dochter zo nodig naar een discotheek… nee, een club wil. Werner weet hoe het er daar aan toegaat. Vroeger kwam hij er ook. De vrienden die zijn dochter daar leert kennen, bedreigen Werners kalme bestaan. Voor het eerst in zijn leven moet hij opkomen voor zichzelf. Met alle gevolgen van dien.

Recensie
Al op jonge leeftijd bepaalde Gert-Jan van den Bemd dat schrijven een van zijn belangrijkste levensbehoeften moest zijn. Daarom legde hij vast wat hij zag, met de intentie dat hij het op een dag zou kunnen gebruiken. Dat gebeurde aanvankelijk met korte verhalen, voor een aantal heeft hij een prijs gewonnen, maar ook schreef hij artikelen voor diverse tijdschriften. In 2018 verscheen zijn debuutroman De verkeerde vriend, een verhaal waarvoor hij inspiratie opdeed tijdens een zomervakantie op een camping. Naast schrijver is hij tevens kunstenaar, fotograaf en wetenschapsjournalist.

Al jaren achtereen brengt de bedaarde en wat saaie Werner Mans, samen met zijn vrouw Murielle en dochter Roos, de zomermaanden door in hun stacaravan op een nabijgelegen camping. Op een avond wil Roos met haar vriendinnen naar een club. Het is de discotheek waar hij zelf vroeger ook regelmatig kwam. Zijn dochter raakt er bevriend met een aantal andere jongeren en nodigt ze geregeld uit om op de camping te komen zwemmen. Werner en campingbeheerder Bruno vinden dat ze overlast veroorzaken en willen er wat aan doen. En dan lijkt alles uit de hand te lopen.

In de jaren dertig van de vorige eeuw zong cabaretier en revueartiest Louis Davids het lied Als je voor een dubbeltje geboren bent, bereik je nooit een kwartje. De betekenis hiervan is in De verkeerde vriend volledig van toepassing op protagonist Werner Mans. Hij wil wel anders zijn dan hij in zijn leven tot dusver was, maar als zich een paar keer een kans voordoet, valt hij toch weer terug naar zijn eigen grijze en grauwe bestaan. De lezer zou bijna medelijden met hem krijgen, maar hem bovenal willen aansporen om eens uit de band te springen, om iedereen versteld te doen laten staan door veranderde gedragingen. En toch heeft een dergelijk personage wel iets, het is weer eens wat anders dan een onverslaanbare superheld. Kortom, de auteur heeft van Werner wel een origineel en eigenlijk ook wel intrigerend persoon gemaakt.

Het verhaal, waar een proloog aan voorafgaat, heeft gedurende de plot soms een lichte spanningsboog. De lezer krijgt steeds meer het gevoel dat er iets dreigt te gebeuren en vooral door wie. Dat het anders kan verlopen, komt op die momenten eigenlijk niet in je op. Vooral de eerste helft van het verhaal gebeurt er eigenlijk niet zo heel erg veel, om een enkele plotwending na. Er is dan ook geen spanning, maar de tweede helft wordt het anders, dan doen zich enkele onverwachte wendingen voor, gaat het tempo soms omhoog en is er af en toe spaken van een wat verhoogd spanningsveld. Toch wil het met die spanning niet lukken, alleen de ontknoping, die verrassend is, kan er een beetje aan tippen. Over het algemeen is het echter te tam, er zijn te weinig wendingen in het verhaal die ervoor zorgen dat de lezer op het puntje van zijn stoel gaat zitten. Dat is jammer, want het verhaal leent zich er in principe wel voor.

Wat wel duidelijk te merken is, is dat Van den Bemd weet hoe hij een verhaal moet vertellen. Dat is hem zonder meer gelukt, in eenvoudig taalgebruik, je zou kunnen zeggen dat het alledaags is, heeft hij een vrij geloofwaardig boek geschreven. Personages zijn zo neergezet dat het je buren zouden kunnen zijn en sommige situaties kun je zelf hebben meegemaakt. De beeldende beschrijvingen maken het verhaal verder af. Toch zitten er ook een paar eigenaardigheden in het verhaal waarvan je je afvraagt of dat in werkelijkheid zou kunnen. Desalniettemin is De verkeerde vriend een verdienstelijk debuut en kan een volgende roman er alleen maar op vooruitgaan.

Met dank aan de auteur voor het beschikbaar stellen van een recensie-exemplaar.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Gert-Jan van den Bemd
Titel: De verkeerde vriend

ISBN: 9789022334966
Pagina’s: 320

Eerste uitgave: 2018

Het meisje en de nacht – Guillaume Musso


Beschrijving
DE FRANSE RIVIERA, WINTER 1992
In een ijskoude nacht, wanneer de campus van een elitaire kostschool geteisterd wordt door een sneeuwstorm, verdwijnen de negentienjarige modelleerling Vinca Rockwell en de filosofieleraar met wie zij een geheime relatie had. Voor Vinca is de liefde ‘alles of niets’. Niemand zou haar ooit nog terugzien.

DE FRANSE RIVIERA, VOORJAAR 2017
De ooit onafscheidelijke Fanny, Thomas en Maxime – Vinca’s beste vrienden – hebben elkaar niet meer gesproken sinds hun afstuderen. Ze zien elkaar voor het eerst weer terug bij de reünie van hun school. Vijfentwintig jaar geleden pleegden de drie onder vreselijke omstandigheden een moord, waarna ze het lichaam verborgen in de muur van hun gymzaal. Dezelfde muur die nu gesloopt gaat worden om plaats te maken voor een ultramodern gebouw.

Wat is er werkelijk gebeurd in die koude nacht, zo lang geleden?

Recensie
Vanwege zijn liefde voor New York spelen enkele van de verhalen van Guillaume Musso zich in die wereldstad, maar ook in Noord-Amerika, af. Een paar hebben Parijs als decor, maar nog nooit had hij een boek geschreven waarin een verhaal zich in zijn geboortestreek afspeelde. Met Het meisje en de nacht, dat eind mei 2019 is verschenen, is daar verandering in gekomen. Want deze keer vindt het verhaal plaats in en rond Antibes, een plaats aan de Franse Riviera en waaraan hij veel herinneringen heeft.

In de winter van 1992 verdwijnen de negentienjarige Vinca Rockwell, leerlinge van een elitaire kostschool en haar leraar filosofie, met wie ze een relatie had. Na deze ontdekking heeft niemand ze meer teruggezien. Vijfentwintig jaar later komt de inmiddels bekende schrijver Thomas Degalais over vanuit New York naar Antibes voor een reünie van zijn school. Hij ontmoet er zijn oude vrienden Fanny en Maxime. Ze hebben een gezamenlijk geheim, want in die winter van destijds hebben ze een moord gepleegd en het lichaam in een muur, die nu dreigt te worden gesloopt, van laten verdwijnen.

Het meisje en de nacht speelt zich afwisselend af in twee verschillende jaren, 1992 en 2017. De flashbacks zorgen er sowieso al voor dat de lezer nieuwsgierig wordt naar wat er in het verleden precies is gebeurd, maar ook welke gevolgen dat in het heden heeft. Er creëert zich al een licht spanningsveld. Gedurende de plot neemt dat alleen maar toe, overigens zonder dat het verhaal een zinderende spanning kent. Dat heeft het ook niet nodig, want het lukt Musso om de lezer deelgenoot van het verhaal te maken, je wordt zelf min of meer een soort Thomas, uit wiens perspectief het grootste deel van het verhaal wordt verteld.

Dat het verhaal zich in een vrij korte tijd afspeelt, nog geen vierentwintig uur, zorgt ervoor dat het een behoorlijk tempo heeft. Het gevolg daarvan is onder andere dat het steeds meer gaat boeien, dat het intrigeert. Je gaat je dingen afvragen, je trekt je eigen conclusies en dan blijkt dat de auteur je toch nog op een verkeerd been heeft gezet. Wat ook sterk is, is dat Musso je laat denken of geloven wat hij wil dat gedacht of geloofd wordt. Hij speelt in feite met het brein van de lezer, suspense waar Hitchcock van zou smullen. Bovendien is het verhaal ook nog eens realistisch, vooral te danken aan het feit dat de auteur namen van bestaande personen aan het verder fictieve verhaal heeft toegevoegd. Dat geeft het een meerwaarde.

Het heeft er veel van weg dat de auteur al in een redelijk vroeg prijsgeeft wat er exact gebeurd is en dat de lezer denkt te weten hoe alles precies in elkaar steekt. Desondanks blijft de onzekerheid knagen, er blijven onbeantwoorde vragen en je vraagt je zelfs af of de weergave van Thomas wel de juiste is. Doordat aan het eind van het verhaal ook een aantal hoofdstukken vanuit het perspectief van enkele andere personages wordt verteld, wordt pas écht duidelijk wat er in 1992 gebeurd is. En weet je dat je eigenlijk geen voorbarige conclusies moet trekken.

Het meisje en de nacht is bijzondere thriller die niet al te ingewikkeld is, maar zeker ook niet oppervlakkig. Het is gewoon een boek dat erg prettig leest, goed in elkaar steekt en van een zeer behoorlijk niveau is. Musso is en blijft een auteur om in de gaten te houden.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Guillaume Musso
Titel: Het meisje en de nacht

ISBN: 9789400510807
Pagina’s: 320

Eerste uitgave: 2019

Genadeschot – Felix Weber


Beschrijving
Gedreven door een zucht naar avontuur meldt Eden Lumas zich bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog aan als vrijwilliger bij de Waffen-SS. Hij trekt met het Duitse leger op naar Rusland, om daar aan het Oostfront te ontdekken dat hij terecht is gekomen in een meedogenloze vernietigingsoorlog. Als hij betrokken wordt bij de uitroeiing van de Joden raakt hij in gewetensnood. In zijn poging een Joodse vrouw en haar baby te redden, wordt hij ontdekt, terechtgesteld en voor dood achtergelaten. Hij bezwijkt echter niet aan zijn verwondingen en vanaf dat moment staat zijn leven in het teken van de jacht op Julius Liedtke, de SS’er die verantwoordelijk was voor Lumas’ executie. Nadat hij talloze ontberingen heeft doorstaan komt hij aan in Berlijn, maar daar loopt het spoor dood. Na de oorlog weet Lumas te ontsnappen naar Zuid-Amerika, waar het Argentinië van Juan en Eva Perón vele gevluchte nazi’s een veilig onderkomen biedt. Als hij de invalide Sophie Denrée ontmoet, hoopt hij met haar een nieuw leven op te bouwen. Maar al snel wordt hij ingehaald door zijn verleden en raakt hij betrokken bij de strijd op leven en dood tussen gevluchte nazi’s en overlevende Joodse wrekers.

Recensie
De (nieuwe) uitgever van Gauke Andriesse vond het een goed idee om aan die start een nieuwe naam te verbinden. Het pseudoniem Felix Weber was een feit en onder deze naam verscheen in 2016 Tot stof, dat een jaar later bekroond werd met de Gouden Strop, een prijs die hij in 2011 onder zijn eigen naam ook al won. In 2018 is de tweede thriller onder pseudoniem verschenen. Dat was Genadeschot en de Tweede Wereldoorlog is hierin opnieuw het thema.

De Nederlander Eden Lumas was tijdens de Tweede Wereldoorlog vrijwilliger bij de Waffen-SS. Hij heeft gruwelijke verschikkingen doorgemaakt en zelf ook mensen omgebracht. Toch krijgt hij last van zijn geweten en wanneer ontdekt wordt dat hij een Joodse vrouw en haar baby wilde redden, wordt hij gemarteld en laat men hem voor dood achter. Hij vlucht, net als veel nazi’s, naar Argentinië, waar hij de invalide Sophie Denrée ontmoet en met haar een nieuwe start wil maken. Hij heeft echter ook een missie, de man vermoorden die hem heeft gemarteld. Maar eveneens raakt hij betrokken bij een strijd tussen ontsnapte nazi’s en Joden die gerechtigheid willen voor het leed dat hen is aangedaan.

De definitie van een thriller is dat het een spannend verhaal is, waarbij de nadruk gelegd wordt op actie en gevaar. Genadeschot heeft geen van deze drie elementen. Het is vooral een persoonlijk verslag – van Eden Lumas – hoe het hem in de Tweede Wereldoorlog is vergaan, maar vooral over zijn naoorlogse tijd, waarin hij op zoek is naar wraak en vergelding, maar ook waarin hij een nieuw bestaan probeert op te bouwen. Een groot deel van dit relaas gaat traag voorbij en heeft geen enkele spanning. Dat wil echter niet zeggen dat het verhaal geen interessante frasen kent, die zijn er wel degelijk, maar ver in de minderheid. Dan wil het verhaal zelfs boeien, maar regelmatig is het ook wel eens vervelend en daardoor kabbelt het moeizaam voort.

Vooral het begin van het verhaal zorgt nog wel eens voor problemen en verwarring. Het is dan niet meteen duidelijk wanneer en waar het zich afspeelt, er is namelijk geen enkele plaats- of tijdsaanduiding. Gedurende de plot blijft deze achterwege, maar de geschetste onduidelijkheid verdwijnt. Dat bevordert de leesbaarheid van het verhaal, wat natuurlijk een stuk aangenamer is. In het begin komt Genadeschot nogal klinisch over, maar naarmate het verhaal vordert komt daar wel wat verandering in, het wordt wat beeldender, waardoor de lezer zich goed in het verhaal kan inleven. Dat is vast en zeker mede te danken aan de grondige research die de auteur verricht zal hebben, veel van wat in het boek wordt aangehaald is ook werkelijk gebeurd en het is bekend dat Argentinië een soort vrijstaat voor oorlogsmisdadigers was.

De uitwerking van het personage Lumas is zorgvuldig en uitgebreid, zodoende leert de lezer hem erg goed kennen en komt veel over hem te weten. Ook over Sophie wordt ruim voldoende verteld, zij heeft immers ook een belangrijke rol in het verhaal. Het verhaal maakt goed duidelijk dat de Tweede Wereldoorlog buitengewoon verschrikkelijk was en dat de gruwelijkheden mensonterend waren (geldt dat niet voor iedere oorlog?). Dat weet de auteur goed op de lezer over te brengen. Over het algemeen is Genadeschot door dit alles een redelijk geslaagd verhaal, maar waarom het als thriller wordt aangeduid blijft een groot raadsel. Het is vooral een oorlogsroman waarin het hoofdpersonage een eigen missie heeft. Daarin is het boek redelijk geslaagd, maar als thriller slaat het de plank dus volledig mis.

Waardering: 2/5

Boekinformatie
Auteur: Felix Weber
Titel: Genadeschot

ISBN: 9789402311655
Pagina’s: 368

Eerste uitgave: 2018