Beschrijving
Het succes lijkt Roberto Zenier, bevelhebber van de Venetiaanse vloot, aan te komen waaien. Op een mooie dag in 1537 ontmoet hij de twee vrouwen die een grote rol in zijn leven gaan spelen: Bettina, een levenslustig hoertje met ambitie, en de bescheiden, adellijke Portia, aan wie hij zijn hart verliest.

De vader van Portia betrekt hem bij een geheim, winstgevend project dat te maken heeft met de recente ontdekking van Amerika. Hij belandt ermee in een web van gewelddadige intriges, maar kan
de stad ontvluchten wanneer hij het bevel krijgt om het Griekse havenstadje Paxos voor Venetië te heroveren op de Turken. Zijn missie slaagt glansrijk, en hij verheugt zich op het weerzien met Portia. Terug in Venetië wacht hem een onaangename verrassing. Een persoonlijke opdracht van de doge leidt tot een bloedstollende ontknoping.

Venetiaans vuur is een indrukwekkende historische thriller waarin je het zestiende-eeuwse Venetië bijna kunt horen, ruiken en voelen.

Recensie
Omdat hij altijd al interesse in schrijven had, is Sybren Kalkman zich na zijn pensionering, hij heeft het grootste deel van zijn carrière bij accountants- en adviesorganisatie KPMG gewerkt, daar intensiever mee bezig gaan houden. Kalkman heeft een groot aantal publicaties op zijn naam staan, vooral op financieel gebied. Zijn eerste thriller, De dood op wintersport, schreef hij in 2000. Hierna volgden nog een aantal financiële thrillers met oud-accountant Rob van Dam als vast personage. Zijn nieuwste boek, de historische thriller Venetiaans vuur, speelt zich af in het Venetië van 1537. Een voor de hand liggende keuze aangezien de auteur lid is van ‘De poorters van Venetië’.

De succesvolle kapitein van de Venetiaanse vloot, Roberto Zenier, wordt ontboden bij Ernesto Gennari, een belangrijk man in Venetië en afstammend uit een beroemd geslacht. Gennari heeft zijn financiële hulp nodig bij een geheim project dat met het onlangs ontdekte Amerika te maken heeft. Hoewel niet van harte, stemt Zenier onder zijn voorwaarden in met het project. Tijdens zijn afspraak ontmoet hij Gennari’s dochter Portia, waar hij meteen weg van is. Portia is echter niet de enige vrouw in Roberto’s leven. Regelmatig deelt hij het bed met Bettina, een jonge prostituee. Vlak na zijn toezegging krijgt Zenier de opdracht om het Griekse havenstadje Paxos op de Turken te heroveren. Als hij geruime tijd later terug is in Venetië krijgt hij een opdracht van de doge. Waardoor zijn eigen leven in gevaar komt.

Bijna iedereen heeft wel eens afbeeldingen gezien uit de zestiende eeuw. Of een televisieserie of film die zich in die periode, of eventueel een korte tijd later, afspeelt. Ze ademen altijd een bepaalde sfeer uit en precies die sfeer komt, en dat is in feite al vanaf het begin, in Venetiaans vuur, bijzonder goed tot uiting. De macht van de Republiek Venetië, de losbandigheid van de bewoners, de verschillen tussen de rijken en armen, de onderlinge verstandhoudingen tussen de mensen, maar ook het leven in, en inherent daaraan, het verval van de stad komen alle in het boek naar voren.

Het verhaal, dat uit vier delen bestaat, speelt zich grotendeels in Venetië af. Kalkman heeft in de persoon Zenier iemand gecreëerd die regelmatig lyrisch over zijn stad spreekt. Omdat de auteur zo enorm betrokken is bij Venetië lijkt het een lofzang van de schrijver zelf. Het tweede deel van het boek, dat zich in en bij Paxos, een Grieks havenstadje, afspeelt, is het meest oninteressante van het verhaal. Het beschrijft, in dagboekvorm, vooral de mijmeringen van Zenier over Portia. Daarnaast wordt de verveling van de oorlog, een beetje tot vervelens toe, uitvoerig in beeld gebracht. De enige conclusie die over dit deel getrokken kan worden, is dat het volkomen overbodig is. Het heeft voor het eigenlijke verhaal van geen enkele toegevoegde waarde.

Venetiaans vuur is een over het algemeen vlot geschreven, maar niet voortdurend interessant boek. De historische feiten kloppen allemaal, Kalkman heeft prima research gedaan, maar het nadeel van alle historiek is dat het ten koste gaat van de toch al minimaal aanwezige spanning. Af en toe maakt de auteur gebruik van een aantal plotwendingen. Helaas springt hij daarbij van de hak op de tak waardoor de lezer het overzicht soms kwijt raakt en het verhaal wat rommelig wordt. Jammer, hoewel niet erg van invloed op de beleving van het boek, is dat het voor een ervaren thrillerlezer al vrij snel duidelijk is wie de ‘bad guy’ is.

Dat Sybren Kalkman kan schrijven valt niet te ontkennen. Hij heeft immers voldoende schrijfervaring. Nadeel is echter dat hij te veel van zijn eigen interessegebied uit lijkt te gaan en zich te weinig in de lezer verplaatst heeft. Venetiaans vuur is daardoor als thriller niet geslaagd. Voor de in Venetië geïnteresseerde geschiedenisliefhebber kan het daarentegen wel een aardig boek zijn.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 2/5

Boekinformatie
Auteur: Sybren Kalkman
Titel: Venetiaans vuur
ISBN: 9789462970397
Pagina’s: 384
Eerste uitgave: 2016

Beschrijving
Elin ligt op de grond, gevangen in pijn, bloedend. Het leven stroomt uit haar lichaam. Balancerend tussen leven en dood herbeleeft ze haar verleden – hoe ze op een dag ontdekte dat haar bestaan een grote kluwen leugens was. En hoe ze de waarheid dacht te kunnen vinden door te gaan werken in een tbs-kliniek. Maar aan elk antwoord dat ze vond, hing een prijskaartje.

Recensie
Nadat Ilse Ruijters in 2008 de IVIO Andries Greinerprijs, een aanmoedigingsprijs voor Flevolands schrijftalent, won, zegde ze haar baan in loondienst op. Het prijzengeld besteedde ze aan een nieuwe laptop, waarna ze als freelance publicist aan het werk ging. Deze carrièreswitch was succesvol, want ze schreef onder andere voor Cosmopolitan, Fab! en Lifestyle Almere. Ook won ze nog een aantal andere schrijfwedstrijden. In 2014 verscheen haar bijzonder goed ontvangen debuutthriller De onderkant van sneeuw, waarmee ze in 2015 de Hebban Thriller Debuutprijs won. Op 1 oktober 2016 lag haar tweede thriller, Later als ik dood ben, in de winkel.

Elin heeft altijd met demente bejaarden gewerkt, maar omdat ze zegt dat ze eens wat anders wilde, heeft ze een baan als sociotherapeut in een tbs-kliniek geaccepteerd. Heeft ze dit gedaan omdat ze écht aan verandering toe was of is er een andere reden dat ze dit werk, waarvoor ze eigenlijk de kwalificaties niet heeft, heeft aangenomen. In de kliniek krijgt ze met de zwaarste en gevaarlijkste criminelen te maken. Onder hen bevindt zich de voor meervoudige moord veroordeelde Rem Honsbroeck. Elin wordt aangewezen als zijn mentor. Ze gaat echter verder dan dat alleen. Daardoor komt haar relatie met Rem in een heel ander daglicht te staan. Maar is dit er ook de oorzaak van dat Elin in een hachelijke situatie terechtkomt?

Later als ik dood ben begint met het gedicht ‘Pullover’ uit Gerrit Achterberg’s bundel Zestien. De reden waarom wordt later in het boek duidelijk. Dit, maar vooral de proloog die ook enigszins als een gedicht leest, zorgen ervoor dat je nieuwsgierig wordt naar wat er gebeurd is. Want dat er wat gebeurd is, maakt die proloog wel heel erg duidelijk. En als je in het eerste hoofdstuk de gespannen, bedreigende en intimiderende sfeer van Elin’s eerste dag in de tbs-kliniek voelt, is dat een veelbelovend begin van deze thriller.

Het verhaal, dat zich in chronologische volgorde, voornamelijk in het heden afspeelt, wordt afgewisseld met enkele flashbacks, maar ook een paar keer met een flash forward. In de flashbacks komt de lezer meer te weten over Elin, wat zich in het verleden in haar leven heeft afgespeeld, maar ook zijn ze, waar het niet over Elin gaat, belangrijk voor het verhaal in het heden. De flash forwards beschrijven een moord, maar geven niet prijs wat de toedracht is, wie hiervoor verantwoordelijk is en wie de slachtoffers zijn. Daardoor blijft de lezer continu in spanning zitten en vraagt zich regelmatig af wat er nog allemaal staat te gebeuren.

Doordat het verhaal vooral vanuit het perspectief van Elin wordt verteld, kom je vrij veel over haar te weten. In haar jeugd zijn dingen voor haar geheim gehouden waardoor ze nu met onverwerkte gevoelens te maken heeft. Dat uit zich vooral in de relatie met haar moeder. Dialogen met haar monden steevast uit in een botsing, vooral omdat ze niet écht met elkaar praten. Ruijters laat ook de tbs’er niet onbelicht. Uit alles is op te maken dat ze niet voor niets in een kliniek zijn opgenomen. Het geeft een realistisch beeld van deze mensen en de sociale stoornis waardoor ze niet in de maatschappij kunnen functioneren.

Later als ik dood ben is een regelrechte psychologische thriller die zich in hoog tempo afspeelt, regelmatig verrassende wendingen heeft en zowel een onderhuidse als bovenhuidse spanning kent. Soms lijkt het of de ontknoping enigszins voorspelbaar is, maar uiteindelijk is dat het toch weer niet. Daardoor word de lezer bij tijd en wijle op het verkeerde been gezet. Het laatste hoofdstuk beschrijft de mijmeringen van Elin. Vele, maar dan ook echt vele jaren later. Een mooie afsluiting die recht doet aan haar verhaal.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Ilse Ruijters
Titel: Later als ik dood ben
ISBN: 9789044348132
Pagina’s: 283
Eerste uitgave: 2016

Beschrijving
De spelers van London City zijn klaar voor de wedstrijd tegen Olympiakos in Athene. Scott Manson houdt zijn spelers strak in de hand: geen alcohol, geen bezoeken aan nachtclubs en ook vrouwen zijn verboden. Het plan is om direct na de wedstrijd terug te vliegen voor de cruciale Premier League-wedstrijd tegen Silvertown Ducks.

Manson had alleen geen rekening gehouden met een dodelijk ongeval op de grasmat. Bekim Develi, de sterspeler van City, stort halverwege de wedstrijd dood neer. De autoriteiten hebben echter hun handen vol aan de stakingen, rellen en crisis die Griekenland teisteren en zitten niet te wachten op een onderzoek. Manson zal de waarheid zelf moeten achterhalen – en snel ook, want de competitie wacht.

Recensie
Omdat er geen enkele schrijver was die een thriller over voetbal geschreven heeft, besloot Philip Kerr dat wel te doen. Kerr, die zelf supporter van de Engelse club Arsenal is, wilde daar verandering in brengen, ook omdat de autobiografieën over voetballers saai en onleesbaar zijn. Transfermaand, dat in 2015 is uitgegeven, was zijn eerste voetbalthriller in een voorlopige serie van drie. De hand van God is de tweede en is in september 2016 verschenen. Hiervoor schreef de auteur vele andere thrillers, maar ook kinderboeken. Zijn trilogie met Bernie Günther, Duits politieman en privé-detective, zorgde ervoor dat hij wereldwijde bekendheid kreeg.

De hoofdstedelijke voetbalclub London City heeft een succesvol seizoen achter de rug en mag daardoor uitkomen in de lucratieve Champions League. Om in het hoofdtoernooi uit te mogen komen, moeten ze in de voorronde eerst het Griekse Olympiakos Piraeus zien te verslaan. Scott Manson, de coach van London City, heeft zijn spelers opgedragen geen alcohol te gebruiken, geen nachtclubs te bezoeken, maar ook vrouwen zijn verboden. Tijdens de eerste wedstrijd in Griekenland maakt sterspeler Bekim Develi een vreemde val. Ondanks reanimatie komt hij te overlijden. Het voetbalteam mag het land daardoor niet verlaten. Het land heeft echter ook nog te lijden onder de crisis waardoor er diverse stakingen plaatsvinden. Omdat Manson zo snel mogelijk naar Londen terug wil vliegen, begint hij zelf met een onderzoek naar de dood van Develi.

‘Vergeet de Special One…’, zijn de eerste vier woorden van de proloog. Hier had beter kunnen staan: ‘Vergeet de inleiding…’. Want dit is alleen maar het mopperende relaas van voetbalmanager/-coach Scott Manson. Het is niet interessant en voegt in feite niets toe aan het eigenlijke verhaal. Dat verhaal draait vanaf het eerste hoofdstuk vooral om voetbal en de wereld daaromheen. Het thrilleraspect begint ongeveer op een kwart van het boek en pas nadat sterspeler Develi komt te overlijden, waarna Scott Mason zijn eigen onderzoek begint.

Uit het verhaal blijkt overduidelijk dat Kerr gedegen research heeft gedaan en goed weet hoe het er achter de schermen bij een voetbalclub, maar ook bij het voetbal in het algemeen, aan toegaat. Actuele problemen als omkoping, corruptie, matchfixing en voetbalgeweld komen allemaal in het boek naar voren. Behalve deze typische voetbalissues heeft de auteur ook oog voor de situatie in Griekenland. Dat het land in financiële problemen zit en daardoor zo goed als failliet is, maakt eveneens deel uit van het verhaal.

Doordat Kerr gebruikmaakt van bestaande namen, alleen alles en iedereen rond London City is fictief (hoewel je soms wel de indruk krijgt dat sommige personages ontleend zijn aan bestaande personen), is het voetbalgedeelte van het verhaal vrij realistisch. Iets ongeloofwaardiger wordt het als Scott Manson zelf op onderzoek uitgaat, de politie van Athene wat leugens op de mouw speldt en tussendoor zijn elftal ook nog naar de hoofdronde van de Champions League loodst. Dit heeft echter geen nadelige invloed op het boek. Integendeel, het wordt er zelfs interessanter door.

De hand van God is een op zichzelf staand verhaal met een aantal terugkerende personages. Vanwege dat laatste is het een pré om voorafgaand aan dit boek eerst Transfermaand te lezen, maar noodzakelijk is dit niet. Zeker is wel dat het boek vooral gericht is de mannelijke voetbalminnende thrillerlezer, maar vrouwelijke lezers die van deze sport houden, zullen het boek ongetwijfeld ook kunnen waarderen.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Philip Kerr
Titel: De hand van God
ISBN: 9789022572245
Pagina’s: 350
Eerste uitgave: 2016

Beschrijving
Op een bouwsteiger midden in Berlijn wordt een gruwelijke vondst gedaan: drie lichamen, gewikkeld in tape, hangen aan de metalen buizen. De excentrieke profiler Emma Carow – voor gewone mensen is ze bang, maar seriemoordenaars begrijpt ze – wordt op de zaak gezet. Door haar onconventionele manier van werken botst ze nogal eens met haar collega’s van de recherche, maar met haar briljante geest denkt Emma al snel een andere kant op dan het onderzoeksteam. Daarmee zet ze haar toekomst – en haar leven – op het spel.

Recensie
Astrid Ule kwam begin jaren negentig naar Berlijn waar ze reclameteksten voor bier en satirische teksten voor televisieprogramma’s schreef. In een café werd ze aangesproken door twee mannen. Een van hen was de Amerikaanse journalist Erik Hansen die in München studeerde. Ule vertelde dat ze het daaropvolgende weekend naar een Haloweenfeest zou gaan, Hansen ontdekte waar het feest plaatsvond en trof haar opnieuw. Vanaf dat leven en werken ze samen en hebben diverse scenario’s geschreven. Negendoder is, onder het pseudoniem Ule Hansen, hun eerste thriller.

In het centrum van Berlijn worden drie lichamen gevonden, hangend aan metalen buizen en, op de gezichten na, geheel met ducttape omwikkeld. Emma Carow, proflier bij de Berlijnse politie, krijgt, hoewel ze geen recherchewerk mag doen, de zaak toegewezen. Omdat ze anders is anderen en er een eigen manier van werken op nahoudt, gebeurt het regelmatig dat ze met haar collega’s van de recherche in conflict komt. Na de eerste vondst worden nog meer lichamen gevonden die op dezelfde manier verpakt zijn. In Emma’s hoofd vormt zich steeds meer een beeld van de dader, maar als ze deze met het onderzoeksteam deelt, blijkt dat ze in een heel andere richting denkt dan hen. Dit kan haar haar carrière kosten, maar ook haar leven.

Het eerste hoofdstuk bestaat uit een eerste kennismaking met Emma. Hierin wordt het al meteen duidelijk dat ze met een onverwerkte persoonlijke gebeurtenis te kampen heeft. Wat dit geweest is, is hier wel uit op te maken, maar dat er in het vervolg van het verhaal op teruggekomen wordt, is eveneens te merken. Dat maakt nieuwsgierig. Als Emma in de daaropvolgende hoofdstukken het dossier over de gevonden lichamen doorneemt, is de spanning ook al meteen voelbaar. Een dergelijk begin is vaak al toonzettend voor het vervolg van een boek.

Dit vervolg is er een die er zijn mag. Het verhaal spreekt, doordat gebruik gemaakt wordt van geografisch bekende namen, redelijk goed tot de verbeelding. De dialogen zijn realistisch en de politiebesprekingen worden ook waarheidsgetrouw neergezet. De vraag waarom de lichamen dusdanig zijn gepositioneerd en de spanning die dat met zich meebrengt, zorgen ervoor dat het boek van begin tot eind blijft boeien. Daarnaast is het een vlot verhaal geschreven in een onderhoudende en gemakkelijk leesbare stijl en heeft het voldoende verrassingen die ervoor zorgen dat de spanning verhoogd wordt.

Negendoder is hoe dan ook een originele thriller, maar een aantal situaties doet desondanks wel wat clichématig aan. Het gedrag van een aantal van Emma’s collega’s komt bijvoorbeeld namelijk vaker voor in boeken, maar vooral in televisieseries. Dit is echter niet storend en wordt nergens herhalend of vervelend. Ook een aantal kleine details lijkt niet helemaal te kloppen. Want een zwerver die een eigen portemonnee heeft, is enigszins merkwaardig. Dit zijn echter maar kleinigheden die aan het boek geen afbreuk doen.

Het genre waarin het boek ondergebracht is, is thriller, maar eigenlijk is het meer dan dat. Door de problemen van Emma, maar ook door de manier van schrijven, heeft het ook literaire eigenschappen. In hoofdzaak is en blijft het boek, dat het eerste is van een trilogie, wel degelijk een spannend boek. Negendoder is al met al een uitstekend thrillerdebuut dat doet uitzien naar de volgende twee delen van de drieluik.

Boekinformatie
Auteur: Ule Hansen
Titel: Negendoder
ISBN: 9789024573356
Pagina’s: 448
Eerste uitgave: 2016

Beschrijving
Iedereen kent wel een echtpaar als Jack en Grace: hij is knap en rijk, zij is charmant en elegant. Mensen om jaloers op te zijn, als je ze niet aardig zou vinden. Je zou Grace beter willen leren kennen. Maar dat is moeilijk, want Grace en Jack zijn altijd samen.

Sommigen zouden dit ware liefde noemen. Anderen zouden zich misschien afvragen waarom Grace nooit de telefoon opneemt. En waarom ze nooit op visite komt, ook al werkt ze niet. En waarom een slaapkamer van hun huis tralies voor het raam heeft.

Recensie
De Frans-Ierse schrijfster B.A. Paris is opgegroeid in Engeland, heeft korte tijd in Nederland gewoon, maar is tegenwoordig woonachtig in Frankrijk. Samen met haar man heeft ze hier een talenschool, maar daarvoor heeft ze zowel in de financiële sector als in het onderwijs gewerkt. Achter gesloten deuren, de debuutthriller van Paris, is in Engeland bijzonder goed ontvangen. Het boel is inmiddels in meer dan dertig landen uitgegeven en Stone Village Productions heeft de filmrechten verworven.

Grace heeft een leuke baan waarvoor ze regelmatig naar het buitenland reist. Haar ouders ziet ze niet want die zijn geëmigreerd naar Nieuw-Zeeland. Met haar jongere zus Millie, die het syndroom van Down heeft, heeft ze een erg goede band. In een park ontmoet ze de charismatische advocaat Jack. Ze is meteen weg van hem en ook Millie vindt hem leuk. Grace en Jack trouwen en verhuizen naar het huis van hun dromen, waar Millie later ook bij hen in zal trekken. Hun huwelijksreis brengen ze door in Thailand en daar leert Grace de echte Jack kennen. Als ze weer terug in Engeland zijn, leert iedereen hen kennen als het perfecte koppel. Maar Grace wordt nooit gezien zonder Jack, gaat nooit ergens alleen naartoe en heeft ook geen baan. Is er soms meer aan de hand dan op het eerste gezicht lijkt?

De hoofdstukken in Achter gesloten deuren spelen zich af in het heden en verleden. Het verleden begint achttien maanden eerder en kruipt langzaam naar het heden toe, waardoor steeds meer uit de doeken gedaan wordt hoe het komt dat Grace zich in haar huidige situatie bevindt. Door de flashbacks leer je, zeker in het begin van het verhaal, Grace iets beter kennen en kom je ook wat meer over haar achtergrond te weten. Voor Jack geldt dit ook, maar wel in mindere mate. Hoewel je wel wat over beiden te weten komt, blijven de personages in het boek over het algemeen toch vrij oppervlakkig.

Het is waarschijnlijk de bedoeling van Paris dat de sprongen van heden naar verleden spanning in het verhaal moeten brengen. Dat is mislukt want juist die overdaad aan flashbacks zorgt ervoor dat iedere vorm van spanning de kop in wordt gedrukt. Veel situaties zie je daardoor al van mijlenver aankomen. Dit is overigens niet het enige voorspelbare in het boek. Ook het gedrag en de bedoelingen van Jack waren al in het eerste hoofdstuk te voorspellen. Dergelijk elementen zijn niet uniek in psychologische thrillers.

B.A. Paris weet met haar boek wel te bereiken dat de lezer Jack als een bijzonder onsympathiek persoon ziet. Een soort wolf in schaapskleren. Het is niet verwonderlijk dat je je niet met hem kunt vereenzelvigen. Dat geldt in mindere mate voor Grace. Zij is in wezen een vrolijke, sterke en zelfbewuste vrouw, maar in de situatie waarin ze terechtkomt, is ze regelmatig kortzichtig. Ze kan ze niet naar waarde inschatten en komt daardoor nogal onnozel over. Dit had de auteur anders in kunnen kleden, want nu bestaat de kans dat je je toch wel wat aan Grace gaat storen.

Achter gesloten deuren is een boek dat dankzij de niet al te ingewikkelde schrijfstijl erg vlot leest. Ondanks de enorme successen in Engeland is het boek geen hoogvlieger. Daarvoor ontbreekt de spanning, is het te voorspelbaar en heeft het te weinig diepgang. Het is te hopen dat het volgende boek van Paris, dat in januari 2017 in Engeland op de markt verschijnt, wel de kwaliteit heeft die in dit boek ontbreekt.

Waardering: 2/5

Boekinformatie
Auteur: B.A. Paris
Titel: Achter gesloten deuren
ISBN: 9789026336898
Pagina’s: 353
Eerste uitgave: 2016

Beschrijving
Na de dood van haar tante Eva wordt Sophie samen met haar nichten Isa en Lieke verzocht om naar Winterberg te komen voor het openen van het testament. Al snel blijkt dat Eva wel wat voorwaarden aan haar nalatenschap heeft gekoppeld en dat zorgt voor onrust onder de familieleden. Er ontstaat een fikse ruzie omdat Isa heel andere ideeën dan de rest heeft. De volgende dag is ze ineens verdwenen…

Recensie
Tot 2011, het jaar dat hij overleed, was Paul Goeken de auteur achter de boeken van Suzanne Vermeer. Dat laatstgenoemde een pseudoniem was, werd pas na de dood van Goeken bekendgemaakt. Goeken heeft onder eigen naam een aantal thrillers geschreven waarvan Hammerhead zijn debuut was. Zijn vijfde boek was All-inclusive, maar vanwege de afwijkende stijl besloot hij, in overleg met zijn uitgever, dit boek onder pseudoniem op de markt te brengen. De boeken van Vermeer, die stuk voor stuk goed zijn voor een plaats in de bestsellerlijst, zijn tot op de dag van vandaag een groot succes. Wie de huidige schrijver van deze boeken is, wordt geheim gehouden.

Vlak na de begrafenis van haar tante Eva ontvangt Sophie een brief van de notaris. Ze wordt in het testament genoemd als een van de erfgenamen, maar de wens van haar tante was dat het testament in Winterberg, waar ze een hotel runde, geopend wordt. In de wintersportplaats ontmoet ze de andere erfgenamen, haar nichten Lieke en Isa en haar om Dieter. Nadat de notaris het testament voorgelezen heeft, blijkt dat er aan een aantal voorwaarden voldaan moet worden. Dit zorgt voor onenigheid waarna Isa, die anders over de erfenis denkt, boos naar haar kamer gaat. Als ze de volgende dag niet bij een afspraak met de notaris verschijnt zoekt Sophie haar op en komt tot een schrikbarende ontdekking.

Het succes van de boeken van Suzanne Vermeer ligt waarschijnlijk aan het feit dat ze erg vlot lezen en dat de lezer zich tijdens het lezen niet al te veel hoeft in te spannen. Winterberg, dat het veertiende boek van de auteur is, is daar geen uitzondering op. Het concept van dit boek wijkt niet veel af van dat van de andere Vermeer-boeken. Het is luchtig geschreven, leest gemakkelijk weg en is niet diepgaand. Een aantal uren pretentieloos vermaak is met dit boek gegarandeerd.

Ondanks de diverse clichés die in het verhaal verwerkt zijn en de bij vlagen voorspelbare situaties is het boek niet vervelend om te lezen. Er zijn zeker momenten dat je wilt weten hoe het afloopt en wat er precies gebeurd is. De hoofdstukken waarin het verhaal vanuit het perspectief van Sophie en soms van Daan, haar man, verteld wordt, worden soms afgewisseld door enkele waarin een onbekende verteller het woord heeft. En juist die korte hoofdstukjes wekken aanvankelijk de nieuwsgierigheid.

De personages zijn over het algemeen niet uitvoerig uitgewerkt, maar voor een verhaal als dit is dat in feite niet echt noodzakelijk. Wat je als lezer moet weten, kom je te weten. En dat is op zich voldoende. De snelheid en spanning ontbreken in zeker de eerste helft van het boek. Pas nadat er een moord is gepleegd en de vermoedelijke dader gevangen is genomen, nemen beide toe. De laatste twintig bladzijden hebben, naar maatstaven van dit boek gemeten, zelfs een ‘moordend’ tempo.

Hoewel sommige omstandigheden en moment wat onwerkelijk overkomen, is Winterberg geen vervelend boek om te lezen. Wie op zoek is naar diepgang komt bedrogen uit, maar voor wie gewoon eens lekker ontspannen wil lezen, is dit een ideaal boek.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Suzanne Vermeer
Titel: Winterberg
ISBN: 9789400505100
Pagina’s: 231
Eerste uitgave: 2014