Beschrijving
Het detectivebureau dat Arturo Dias samen met zijn dochter startte in Mechelen komt niet van de grond. Klanten staan niet bepaald aan te schuiven. Arturo verveelt zich te pletter in een stad die zwoegt onder de hitte van juni.

Dan krijgt Dias Asia over de vloer. Zij is de enigmatische echtgenote van Henri De Vries, verkoopdirecteur van Trynaco, multinational uit Blaasbroek. Hoewel Arturo uitdrukkelijk echtscheidingen afwijst, overtuigt Asia hem onderzoek te doen naar haar echtgenoot. 
Dezelfde dag wordt Arturo benaderd door Mario Geefs, advocaat uit Hombeek. Hij kan een onderzoeker gebruiken in een zaak tegen datzelfde Trynaco, aangeklaagd door Malecan, een vereniging voor slachtoffers van asbestose.

Arturo infiltreert in het veiligheidsteam van Trynaco. Hij wordt betrapt, maar belandt tot zijn grote verrassing in Roemenië, waar hij betrokken geraakt bij het ecologisch drama van Rosià Montana, waar alweer Trynaco voor verantwoordelijk is.

Blaasbroek blijkt een dictatoriale miniatuurstaat, waar gemeente en bedrijf elkaar bevoordelen, ten koste van de bewoners. Rosià Montana valt ten prooi aan de Barià, de plaatselijke maffia, die de bevolking schaamteloos chanteert.

In dit verhaal waarin niets is wat het lijkt, neemt Arturo Dias het tegen vele tegenstanders tegelijk op. Is Henri De Vries de boosdoener die hij lijkt? Wat zijn de geheimen van Trynaco? Welke vuile rol speelt de Barià? Meer dan ooit moeten Arturo en zijn dochter Sara de handen in elkaar slaan. 

Recensie
Raymond Rombout is, zo zegt hij zelf, al zijn hele leven met schrijven bezig. Dat uit zich vooral uit zijn werkzaamheden bij de NMBS, waar hij redacteur van het tijdschrift Het Spoor is. Na het winnen van een tv-quiz heeft hij zich pas in 1997 op het schrijven van boeken toegelegd. Hij geldt daarnaast als expert op het gebied van James Bond en heeft hierover het boek James Bond, van Dr. No tot Spectre geschreven. In 2012 startte hij met de Arturo Dias-serie, waarvan Kunstroof de eerste is. Roşia Montanã is de derde uit de serie.

Samen met zijn dochter is Arturo Dias een detectivebureau in Mechelen begonnen, maar het lukt hem niet om klanten te krijgen. Tot hij op een dag bezoek krijgt van Asia, de vrouw van Henri De Vries, directielid van de multinational Trynaco. Ze wil dat Arturo onderzoek doet naar haar man. Hij accepteert de opdracht. Later die dag wordt hij ook benaderd door de advocaat Mario Geefs. Hij vraagt Arturo om hem te assisteren bij de voorbereiding van een rechtszaak tegen datzelfde Trynaco. Het bedrijf wordt aangeklaagd door een vereniging van slachtoffers van asbestose. Dias accepteert dit aanbod eveneens, maar de gevolgen daarvan zijn niet te overzien.

Arturo Dias heeft een geschiedenis. Dat is in het begin van het verhaal al duidelijk. Want in Roşia Montanã wordt soms erg summier verwezen naar de twee voorgaande boeken, waarin zijn personage uitvoeriger uitgewerkt is, maar waarin hij ook in situaties terechtgekomen is waar nu minimaal naar gerefereerd wordt. Dit hoeft echter geen enkele belemmering te zijn om het derde deel afzonderlijk van de andere te lezen. Vooral omdat het een zelfstandig verhaal betreft en het niet storend is om de voorgeschiedenis van de hoofdpersonages niet te kennen.

Ondanks de trieste gevolgen die asbest kan veroorzaken, het is nog steeds een actueel onderwerp, heeft Rombout ervoor gewaakt dat zijn verhaal niet zwaar is. Dat komt vooral door de vlotte en luchtige schrijfstijl die hij gehanteerd heeft. Ook laat hij niet na om het verhaal regelmatig een humoristische ondertoon te geven. Het taalgebruik heeft af en toe wel eens wat weg van de stijl zoals deze in de Suske en Wiske-strips voorkomt. Dat wil echter niet zeggen dat het boek zich in het bijzonder op jeugdige lezers richt. Het zijn vooral de Vlaamse uitdrukkingen en woordspelingen die dit gevoel oproepen.

Hoewel het verhaal, in de vorm van een hoopgevende proloog, met actie begint, komt deze niet voortdurend voor. Wel speelt het zich met grote regelmaat in een redelijk hoog tempo af. De korte hoofdstukken zijn daar zonder meer debet aan. Roşia Montanã is een goed opgebouwd fictief verhaal, maar doordat de auteur een actueel, en wellicht beladen, thema aan de kaak stelt, komt het voor een groot deel realistisch over. Toch heeft het ook wel enkele onwaarschijnlijkheden, dan lijkt het alsof de lezer in een klucht is beland en daardoor komt het weer wat ongeloofwaardiger over.

Arturo Dias is anders dan veel andere privédetectives of rechercheurs. Dat maakt dat Roşia Montanã ook anders is dan vele andere boeken. Rombout heeft met hem een interessant en boeiend personage gecreëerd dat naarmate de serie vordert nog veel meer kan groeien en samen met zijn dochter een veelbelovend koppel kan vormen.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Raymond Rombout
Titel: Roşia Montanã
ISBN: 9789462420779
Pagina’s: 327
Eerste uitgave: 2017

Beschrijving
In het bergdorpje Monteperdido, dat onder de dreigende toppen van de Spaanse Pyreneeën ligt, verdwijnen op een dag twee elfjarige meisjes. Ze zijn nooit meer gezien. De hechte gemeenschap van het dorp lijdt onder het verlies van Ana en Lucia.

Vijf jaar later wordt er een gecrashte auto in een ravijn gevonden. In die auto vindt de politie de nu zestienjarige Ana naast het lijk van een man. Ze is gewond en in shock, maar ze leeft. Waar is Lucia? Leeft ze nog? Commissaris Sara Campos heropent de zaak. Een wanhopige zoektocht naar Lucia begint. Onder de inwoners van Monteperdido groeien de verdenkingen ongebreideld: was de dader een vreemde, of een van hen?

Recensie
Agustín Martínez werkte na zijn audiovisuele opleiding in de reclamewereld en nadat hij deze vaarwel had gezegd, wijdde hij zich aan het schrijven van scenario’s. In Spanje is hij daardoor betrokken geweest bij een groot aantal succesvolle televisieseries. Het idee voor zijn in 2017 verschenen debuut, Meisjes vermist, ontstond tijdens een vakantie in de Pyreneeën. Hij ving er een gesprek op dat ging over een vermist kind. Meer dan tien landen hebben inmiddels de rechten van het boek gekocht.

In het Spaanse bergstadje Monteperdido zijn twee elfjarige meisjes verdwenen. Een zoektocht wordt in gang gezet, maar van beide meisjes ontbreekt elk spoor. Vijf jaar later stort een auto in een ravijn. De chauffeur overleeft het niet, maar de zestienjarige Ana wordt wel levend aangetroffen. Al snel blijkt dat ze een van de vermiste meisjes is. Rechercheur Sara Campos, die de oude zaak heropent, zet alles op alles om nu ook Lucia, het andere meisje, te vinden. Dit zorgt voor verdeeldheid in het dorp. Verschillende bewoners worden verdacht, maar ze verdenken elkaar ook. De vraag is namelijk of de dader zich in hun midden bevindt of dat het een vreemde is.

Twee vermiste meisjes en een van hen wordt na vijf jaar teruggevonden. Dit kan in principe voer voor een spannende thriller zijn. Maar echt spannend, op een groot deel in één hoofdstuk na, was het eigenlijk nergens. Dit komt waarschijnlijk omdat het verhaal, ondanks de regelmatige kleine sprongen in tijd, in een redelijk traag tempo voortkabbelt. Desondanks is het wel degelijk intrigerend en heeft het diverse interessante en soms ook wel verrassende ontwikkelingen. Daardoor blijft het hoe dan ook boeien. Van begin tot eind.

Wat het vooral interessant maakt, en misschien is dat het ‘spannende’ van het geheel, is dat een aantal bewoners van het bergdorp geheimen heeft. Deze worden, vooral vanaf het moment dat Ana terug in het dorp is, steeds meer onthuld. Dat zorgt voor een verdeling in het dorp en lijkt het of niemand elkaar meer vertrouwt. Hierdoor krijgen de personages, die sowieso sterk zijn, veel meer diepgang. Ook de onderzoekend rechercheur, Sara Campos uit Madrid, is een boeiend personage. En zij blijkt eveneens geheimen te hebben.

Het verhaal, dat erg beeldend geschreven is, heeft een aantal interessante ontwikkelingen en de ontknoping is ronduit onverwacht. Daardoor is het eind van Meisjes vermist, eigenlijk in tegenstelling tot de rest van het verhaal, zonder meer thrillerwaardig. Voor het overige lijkt het vooral een roman met een aantal spannende momenten. De psychologische aspecten, die in het hele verhaal voelbaar zijn, komen goed uit de verf. Met dit boek heeft Martínez een prima debuut geschreven en met Sara Campos een karakter gecreëerd dat heel goed kan uitgroeien tot een krachtig en evenwichtig seriepersonage.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Agustín Martínez
Titel: Meisjes vermist
ISBN: 9789401608008
Pagina’s: 461
Eerste uitgave: 2017

Beschrijving
Na een aantal moeilijke jaren met haar man en een ingewikkelde scheiding kan het leven opnieuw beginnen voor Barbara. Samen met Rens, haar zoon van zeven, en haar nieuwe vriend Robbert gaat ze in de zomervakantie een weekje naar de Ardennen. Robbert is uitgever en een van zijn auteurs woont al jaren in deze streek en werkt daar aan zijn tweede roman. Zijn eerste was een overweldigend succes en dat legt een enorme druk op het maken van de tweede. Ze bezoeken hem en al snel ontstaat er vriendschap tussen de auteur en Barbara. Samen verzinnen ze een spel om Rens bezig te houden. Er is al jaren een meisje vermist in de streek en op basis van dat gegeven maken ze een spannende speurtocht. De speurtocht blijkt echter al snel in de richting van de werkelijkheid te wijzen… 

Recensie
Dagboek uit de rivier is het thrillerdebuut van Frederik Baas, een pseudoniem van de auteur Jan van Mersbergen. Van Mersbergen heeft voor die andere naam gekozen, omdat hij dan vrijer zou kunnen schrijven, maar ook benieuwd was of hij een boek als dit zou kunnen schrijven. Onder zijn eigen naam debuteerde hij in 2001 met de roman De grasbijter, dat in dat jaar werd genomineerd voor de Debuutprijs. Ook publiceert hij onder andere in ruim vijftig kranten, week- en maandbladen en op websites. Zijn boeken worden vertaald in negen landen.

Ze heeft een paar moeilijke jaren achter zich liggen, maar met haar nieuwe vriend Robbert en haar zevenjarige zoon Rens wil ze een nieuw leven beginnen. In de zomervakantie gaan ze een weekje naar de Ardennen om daar een korte vakantie door te brengen. Robbert, die uitgever is, wil een auteur die hij onder zijn hoede heeft, er in de buurt woont en aan een tweede roman werkt, bezoeken. Samen met Barbara en Rens zoekt hij de man op en tussen de auteur en Barbara ontstaat een goede band. Een jaren eerder vermist meisje vormt de basis voor een speurtocht die ze voor Rens bedenken. Ze realiseren zich niet dat dit de waarheid erg dicht benadert.

Het verhaal in Dagboek uit de rivier wordt verteld vanuit het perspectief van één persoon, de schrijver wiens naam onbekend blijft. Deze schrijver kan in feite daarom gezien worden als een verhalenverteller. Want wat hij te vertellen heeft, is namelijk al geweest. Het aantal personages dat in het verhaal voorkomt, blijft beperkt tot vier, dus blijft het overzichtelijk. De lezer weet aldoor waar hij aan toe is.  Met dat beperkt aantal personen weet de auteur overigens een boeiend en origineel verhaal neer te zetten waarin het spanningsveld per bladzijde toe lijkt te nemen.

Omdat de lezer vanaf de eerste bladzijde wil weten wat er gebeurd is, en wat er nog gaat gebeuren, verveelt het boek geen moment en voel je je als het ware betrokken bij de personages. Dat het lijkt of er ieder moment wat gaat gebeuren, is goed voor de spanning, die overigens zienderogen toeneemt naarmate de ontknoping dichterbij komt. Baas weet de lezer geregeld op het verkeerde been te zetten in een verhaal dat ook nog eens een verrassend einde kent.

Dagboek uit de rivier is in een eenvoudige en vlotte stijl geschreven en is een goed voorbeeld van een verhaal waarin het motto ‘niets is wat het lijkt’ op een bijzonder goede manier verwerkt is. De beeldende beschrijving van de omgeving (de Ardennen) zorgt er mede voor dat je het verhaal als levensecht ervaart. Dat is knap. Van Mersbergen weet natuurlijk hoe hij een boek moet schrijven, maar om een thriller in elkaar te zetten is vaak toch weer anders. Maar, hoewel onder de naam Frederik Baas, hij lijkt dit zonder moeite voor elkaar gekregen te hebben. Want Dagboek uit de rivier is een bijzonder sterke debuutthriller.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Frederik Baas
Titel: Dagboek uit de rivier
ISBN: 9789026337543
Pagina’s: 215
Eerste uitgave: 2017

Beschrijving
Na zijn scheiding raakt Nik aan lager wal. In korte tijd lijkt hij alles te verliezen; zijn vrouw, zijn huis en zijn bedrijf. Ook verbreekt zijn zoon alle contact. In een balorige impuls gaat hij in op een e-mailscam en komt in contact met een Chinese zakenman. Hopend op een nieuwe start reist Nik af naar China, waar hij terechtkomt in een duister spel van misleiding en persoonlijke afrekeningen. Hiermee begint een avontuur waarbij hij hulp krijgt uit onverwachte hoek. 

Recensie
Al sinds hij jong was, wilde Koen Gubbels schrijver worden. Hiervoor had hij in feite maar één beweegreden en dat was het romantische idee van het vak. Toch heeft hij op die jonge leeftijd nooit geschreven, dat kwam pas later, hoewel hij altijd heeft geweten dat hij schrijver zou worden. Hij is een opleiding aan de schrijversvakschool gaan volgen en een schrijfopdracht daar inspireerde hem voor het schrijven van zijn debuut, de thriller Niks. Aanvankelijk was dit boek als roman bedoeld, maar vooral het thrilleraspect boeide de uitgever, zodat het opnieuw uitgewerkt moest worden.

Na zijn scheiding is het leven van Nik Speelman niet meer wat het geweest is. Behalve zijn vrouw en zoon, verliest hij ook zijn bedrijf en raakt min of meer aan lagerwal. Omdat hij niets meer te verliezen heeft, reageert hij op een discutabel mailtje, waarna de Chinese zakenman HongZhang contact met hem opneemt. Speelman krijgt een aanbod, verwacht opnieuw te kunnen beginnen en vertrekt naar China. Eenmaal daar loopt alles anders dan hij kon vermoeden en wordt hij het slachtoffer van nietsontziende individuen. De hulp die hij vervolgens krijgt, komt van een kant die niet te voorzien was.

Vanwege het overwegend rommelige, onsamenhangende en stroeve begin is het verhaal aanvankelijk oninteressant en niet boeiend. Daarna, en dan vooral vanaf pagina zestig, krijgt het meer structuur en wordt het een stuk aangenamer om te lezen. Ondanks dat een aantal hoofdstukken geen toegevoegde waarde heeft. Hoewel het dus lezenswaardiger wordt, ontbreekt de spanning in het verhaal grotendeels. Halverwege zijn er enkele bladzijden waar die spanning wel aanwezig is, maar voor een boek dat thriller genoemd wordt, is dit veel te weinig. Terwijl het thema, maar ook het idee, prima ingrediënten zijn om van Niks een spannend boek te maken.

Het thema dat Gubbels gekozen heeft, verdient de originaliteitsprijs niet, maar de manier waarop hij het in het verhaal verwerkt heeft, is wel degelijk origineel. De setting, die bijzonder en anders dan anders is, is daar zonder meer debet aan. Het is jammer dat de auteur het niet wat eenvoudiger heeft gehouden, want een aantal situaties wordt dusdanig door hem beschreven dat ze grenzen aan onwaarschijnlijkheid. Dat gaat ten koste van de geloofwaardigheid van het verhaal. Daarnaast is het op momenten ook licht voorspelbaar. Hiermee wordt de eventuele spanning sowieso al weggenomen. Toch weet de auteur de lezer nog wel te verrassen, want de ontknoping was niet te voorzien. Daarmee heeft hij toch weer wat extra punten gescoord.

Gubbels maakt geregeld gebruik van aardige woordspelingen, mooie zinnen en humor en met zijn manier van schrijven weet hij de er vaart voor een groot deel ook in te houden. Daardoor leest het vlot en wordt het nergens ingewikkeld. De personages zijn op zich interessant, maar in grote lijnen nogal clichématig. Aan de ene kant hebben ze een eigen gezicht, maar aan de andere kant ook weer niet. Het hangt er, wat dat betreft, net een beetje tussenin. Datzelfde geldt voor Niks. Dit debuut is niet niks, maar ook niet alles.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Koen Gubbels
Titel: Niks
ISBN: 9789026335419
Pagina’s: 280
Eerste uitgave: 2016

Beschrijving
Vroeg in de ochtend wordt het lichaam van een vrouw gevonden. Ze ligt half op de autoweg en het lijkt een tragisch ongeluk. Als Helen Grace op de plaats des onheils arriveert is het voor haar meteen duidelijk dat het om een koelbloedige moord gaat. Maar waarom deze vrouw – een liefhebbende echtgenote en zorgzame moeder – het slachtoffer is, is een raadsel.

Niet veel later wordt er in het winkelcentrum een apotheker gedood, terwijl hij nog klanten in zijn zaak had. Waarom worden er getuigen levend achtergelaten door de moordenaar? Helen moet al haar kennis van het misdadige brein in de strijd gooien, wil ze achter de identiteit van de dader komen voordat er nog een slachtoffer valt. En als ze zelf het volgende doelwit lijkt, wordt de zaak alleen maar persoonlijker…

Recensie
Aanvankelijk had M.J. Arlidge een contract afgesloten voor zeven boeken in de Helen Grace-serie. Klein kleutertje is de zevende en zou in principe dus het laatste van de serie zijn geweest. Voordat dit deel uitkwam, heeft hij echter getekend voor een achtste en het is waarschijnlijk dat er nog meer zullen verschijnen. Want zolang mensen de boeken uit de serie nog steeds kopen, zal hij ze blijven schrijven. Behalve thrillers schrijft hij ook scenario’s, onder andere voor de tv-serie Silent Witness en pilots voor misdaadseries voor zowel de Britse als Amerikaanse televisie.

Op een vroege ochtend in de herfst vindt Helen Grace een zwaargewonde vrouw. Ze ligt op de weg en lijkt een ongeluk gehad te hebben. Nadere inspectie wijst echter uit dat er op haar is geschoten. De vrouw sterft in Helens armen. Helen en haar team onderzoeken de moord, maar staan voor een raadsel. Want waarom is deze vrouw vermoord? Binnen een paar uur wordt opnieuw een moord gepleegd. Deze keer laat de moordenaar getuigen achter. De politie staat onder grote druk, probeert met man en macht de dader te vinden en wil ook voorkomen dat er nog meer slachtoffers vallen.

Een bekend citaat van de geruime tijd geleden overleden voetbaltrainer Alf Ramsey was ‘Never change a winning team.’. Hoewel schrijven geen sport is, lijkt Arlidge deze quote goed in zijn geheugen te hebben geprent. Want zijn boeken schrijft hij volgens eenzelfde concept: korte hoofdstukken met vlot lopende zinnen en een verhaal dat in een razend tempo voorbijsnelt. Succes gegarandeerd, omdat deze opzet een groot spanningsveld creëert. Klein klein kleutertje is daarop geen uitzondering. Het enige verschil ten opzichte van zijn eerdere boeken is dat het verhaal zich deze keer in een tijdsbestek van vierentwintig uur afspeelt.

Omdat Klein klein kleutertje het zevende uit de reeks is, is het aan te bevelen de boeken op volgorde van verschijning te lezen. Hoewel het verhaal op zichzelf staand is, is het voor het volgen van de ontwikkeling van de terugkerende personages beter om bij het eerste te beginnen. Een andere reden om dat te doen is om incidentele verwijzingen naar voorvallen uit enkele eerdere delen beter te kunnen plaatsen.

Behalve dat van de daders, worden de personages niet gedetailleerd uitgewerkt. Ongetwijfeld omdat dit vooral in de voorgaande boeken al gebeurd is en daarom zal het, naarmate de serie vordert, steeds moeilijker worden om met nog wat nieuwe details te komen. Het gevaar hiervan is dan dat de boeken steeds oppervlakkiger kunnen worden. In dit deel is hier al enigszins sprake van, want de echte diepgang ontbreekt in dit verhaal. Dat wil overigens niet zeggen dat Klein klein kleutertje niet vermaakt. Dat doet het wel degelijk. Het hoge tempo en de tijdspanne van vierentwintig uur geven het boek vaart waardoor er toch een mate van spanning aanwezig is. Dit wordt mede gevoed door een enkele plotwending.

Toch moet Arlidge zich wel gaan afvragen of Helen Grace haar uiterste houdbaarheidsdatum niet heeft bereikt. Ze zal waarschijnlijk nog wel even vooruit kunnen, maar om de lezers aan de serie te blijven binden, zal de auteur op niet al te lange termijn wel met iets anders moeten komen. Iets verrassends en mogelijk zelfs langere hoofdstukken waarin hij dieper op bepaalde zaken in kan gaan. Lukt hem dat niet, dan bestaat de kans dat Helen Grace slachtoffer wordt van haar eigen succes.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: M.J. Arlidge
Titel: Klein klein kleutertje
ISBN: 9789022582855
Pagina’s: 348
Eerste uitgave: 2018

Beschrijving
Valerie staat op een keerpunt. Voor de tweede keer in haar leven. En beide keren werd ze hiertoe gebracht door haar grote liefde Oscar. De eerste keer was jaren geleden, toen ze haar voorspelbare leven inruilde voor een vrijgevochten bestaan met hem. 

De tweede keer is nu, nu hij op het punt staat haar en hun zoon Mick te verlaten. Niet omdat hun liefde voorbij is, maar omdat Mick lijdt aan een persoonlijkheidsstoornis die zo ontwrichtend is dat Oscar het niet meer kan verdragen. Plots staat Valerie er alleen voor. Terwijl het gedrag van Mick angstaanjagend uit de hand loopt, probeert Valerie uit alle macht zichzelf en haar kind te beschermen. Maar hoe doe je dat, als het grootste gevaar van hemzelf afkomstig is?

Recensie
Chantal van Gastel is geen onbekende in de schrijverswereld. In 2008 brak ze door met de chicklit Zwaar verliefd!, dat verfilmd wordt en in oktober 2018 in de bioscoop te zien zal zijn. Haar zus Priscilla kwam met een idee voor een boek en om dit als duo te gaan schrijven. In de zomer van 2015 werkte Priscilla het idee uit en in januari 2016 begonnen samen aan het boek. Een halfjaar later was het af en de thriller Zonder jou betekende hun gezamenlijke debuut.

Het huwelijk van Valerie en Oscar zit in een crisis en Oscar heeft al voorbereidingen getroffen om haar te verlaten. Ze houden nog zielsveel van elkaar, maar hun zoon Mick, die aan een persoonlijkheidsstoornis lijdt, is er de belangrijkste oorzaak van dat het slecht met hun relatie gaat. Oscar besluit om het huis te verlaten. Vanaf dat moment zal Valerie het alleen moeten redden. Hoewel Mick’s gedrag steeds extremer wordt doet ze er alles aan om haar zoon, maar ook zichzelf te beschermen. Maar zal het haar lukken om dit vol te houden, vooral als het gedrag van Mick het steeds riskanter begint te worden?

Zonder jou kent in feite twee verhaallijnen, een hoofdverhaal, dat in de ik-vorm en vanuit het gezichtspunt van Valerie verteld wordt. Daarnaast een korter verhaal, in cursief, dat wordt verteld vanuit het perspectief van Mick. Er is ook nog een aantal hoofdstukken dat door enkele andere personages wordt verteld, maar dat is minimaal en kan gezien worden als extra informatie op het geheel. Doordat de zussen Van Gastel voor deze opzet gekozen hebben, kun je als het ware in het hoofd van Mick kijken en beleef je het verhaal mee zoals Valerie het ziet.

Aanvankelijk ga je er vanuit dat Mick een etterbakkie is, maar als snel wordt duidelijk dat hij een gedragsstoornis heeft, dat er iets niet klopt in zijn hoofd. Over het algemeen zijn kinderen met een dergelijk probleem thuis niet te handhaven. Daarom is het des te merkwaardiger en eigenlijk ook ongeloofwaardig dat Mick gewoon thuis is, naar een reguliere school gaat en behandeld wordt als een kind zonder problemen. Verder is, op een incidenteel bezoek aan psychiaters na, iedere vorm van hulpverlening uitgebleven. De lezer kan daardoor de indruk krijgen dat de auteurs zich niet in deze problematiek hebben verdiept. Omdat ze dit wel gedaan blijken te hebben, wordt het niet goed overgebracht. Wat overigens wel goed overkomt, is de wanhoop die bij beide ouders heerst.

Het gekozen thema van Zonder jou is origineel, maar het verhaal heeft, op een paar pagina’s na, geen enkele spanning. Daarnaast kent het een aantal voorspelbare situaties en lijkt de ontknoping, ondanks dat daar de enige, maar wel kleine, verrassing van het boek in voorkomt, enigszins gezocht en bedacht te zijn om een eind aan het verhaal te maken. Ondanks de aangename schrijfstijl begint het verhaal na verloop van tijd vervelend te worden. Er is weinig variatie, want alles, maar dan ook echt alles draait om Mick en zijn gedrag. Hoewel dit gezamenlijke debuut thriller heet te zijn, mag het die benaming eigenlijk niet hebben.

Waardering: 2/5

Boekinformatie
Auteur: Chantal & Priscilla van Gastel
Titel:  Zonder jou
ISBN: 9789402715903
Pagina’s: 384
Eerste uitgave: 2016

Beschrijving
John Porter en John Bald worden op een nieuwe missie gestuurd in Sierra Leone. Samen moeten ze Ronald Soames opsporen en naar huis brengen. Soames is een voormalige bevelhebber van het Regiment, en nu de rechterhand van diens directeur. Maar als ze in het Afrikaanse land aankomen is de Engelsman verdwenen, en hij heeft een spoor van vernieling nagelaten.

Rebellen dreigen de macht in het land te veroveren. Ze hebben de leiding overgenomen in de diamantmijnen en zijn begonnen met het vermoorden van buitenlanders. Het wordt Porter en Bald al snel duidelijk dat degenen voor wie ze momenteel werken niet de waarheid hebben gesproken over de aard van hun missie. Achter de strijd om de controle over de diamantmijnen blijkt een veel groter kwaad te schuilen. En alle tekenen wijzen in de richting van zowel het Britse parlement als het Kremlin.

Recensie
Na zijn vertrek uit het Britse leger heeft Chris Ryan, een pseudoniem van Colin Armstrong, een aanzienlijk aantal actiethrillers geschreven. Een van deze boeken was Tegenaanval, waarin John Porter en John Bald de seriepersonages zijn. Dit boek is vervolgens bewerkt tot een televisieserie. Het nieuwste boek in de reeks is Machtsspel, dat in maart 2018 in uitgekomen. Naast schrijven houdt Ryan zich ook bezig met het presenteren van televisiedocumentaires. Deze houden alle verband met het leger of de ordehandhaving.

De voormalig SAS’ers John Porter en John Bald werken tegenwoordig voor MI5 en MI6 en worden in die hoedanigheid naar Sierra Leone gestuurd, waar een burgeroorlog heerst. Ze hebben opdracht gekregen om oud SAS-commandant Ronald Soames uit het land op te halen, maar hij blijkt te zijn verdwenen. Soames had de taak om de grootste diamantmijn van het land te bewaken, maar lijkt ook vijanden gemaakt te hebben. Het heeft er alle schijn van dat er zowel van Britse als Russische kant jacht op hem wordt gemaakt. Lukt het Porter en Bald om Soames het land uit te krijgen en de burgeroorlog het hoofd te bieden?

Wie de naam Chris Ryan kent, zal in principe meteen aan actie denken. Niet vreemd, want zijn vorige carrière, Ryan was jaren militair, bestond hieruit en zijn boeken zijn stuk voor stuk actiethrillers. Machtsspel is daar dus geen uitzondering op. Een groot deel van het verhaal bestaat uit het leveren van gevechten en het vaak daarbij behorende schietgeweld. De auteur schroomt daarbij niet om uitvoerig en beeldend te beschrijven hoe rebellen worden afgeknald en wat er vervolgens met hen gebeurt als de enorme hoeveelheid afgevuurde kogels hen geraakt hebben. Lezers met een goed voorstellingsvermogen en een wat zwakkere maag kunnen dit boek wellicht beter links te laten liggen.

Het verhaal wordt vooral gedragen door superheld John Porter en in mindere mate door zijn kompaan John Bald. Omdat Machtsspel het derde boek is waarin beide heren hun opwachting maken, is het aan te raden de serie op volgorde te lezen. Dan weet je zeker dat je wat meer over de levensloop van beide mannen te weten komt, hoewel, en in feite is dat ook niet de opzet van een actiethriller, dat niet erg uitgebreid en diepgaand zal zijn. Het kan dan mogelijk wel verklaren wat de echte reden van Porter’s alcoholisme is en waarom Bald een racist lijkt te zijn. In dit boek wordt daarover in ieder geval zo goed als geen duidelijkheid gegeven.

Ryan heeft een aantal thema’s in het verhaal verwerkt. De drie belangrijkste zijn de diamantwinning, de burgeroorlog waaronder Sierra Leone destijds gebukt ging en de kindsoldaten die daarbij ingezet werden. Het verhaal wordt daardoor een stuk realistischer. Toch ontkomt de lezer er niet aan om te concluderen dat er ook wel een aantal onwaarschijnlijkheden in het boek voorkomen. Vooral richting de ontknoping lijkt de auteur alle remmen los te gooien en is een aantal scènes te ver gezocht. Dat is goed voor de actie, maar voor de geloofwaardigheid is het fnuikend.

Machtsspel, dat vertaald is door Ralph van der Aa, is een op gezette tijden harde actiethriller die zich over het algemeen in een hoog tempo afspeelt. In combinatie met de niet al te gecompliceerde schrijfstijl van Chris Ryan is dit een typisch boek voor de liefhebber van dit genre thriller.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 2/5

Boekinformatie
Auteur: Chris Ryan
Titel: Machtsspel
ISBN: 9789022582787
Pagina’s: 368
Eerste uitgave: 2018

Beschrijving
Een vrouw wordt wakker op een strand, haar lichaam zit onder de schrammen en blauwe plekken. Ze heeft geen idee wie ze is of hoe ze daar terecht is gekomen. Ze wordt opgevangen door vreemden en probeert er stapje voor stapje achter te komen wie ze is.

Een man krijgt een telefoontje: zijn vrouw is weg en heeft hun baby en peuter alleen thuis gelaten. Wanneer hij thuiskomt blijkt haar auto op de oprit te staan, maar haar mobiel, portemonnee en paspoort zijn er nog. Zijzelf is echter verdwenen.

Er wordt een landelijke zoektocht georganiseerd. Met de babycamera’s van het gezin blijkt te zijn geknoeid: iemand hield hen in de gaten. Wie heeft Eloïse meegenomen? Of is ze uit vrije wil vertrokken? Maar waarom zou ze de drie mensen die het meest van haar hielden in de steek willen laten?

Recensie
Na haar studie aan de Universiteit van Belfast bekleedde Carolyn Jess-Cooke een lectoraat filmkunde en als filmtheoreticus publiceerde ze diverse artikelen en boeken. Vervolgens was ze hoofddocent aan een andere universiteit, maar nadat ze begin 2011 haar ontslag nam, richtte ze zich volledig op haar schrijverschap. Ze debuteerde in 2010 met de dichtbundel Inroads en een jaar later verscheen haar eerste roman Dagboek van een beschermengel. Onder de naam C.J. Cooke schreef ze haar eerste thriller Ik weet alleen mijn naam nog, dat begin maart 2018 uitgekomen is.

Ze wordt wakker op het strand van een klein onbewoond eiland. Verspreid over haar lichaam heeft ze blauwe plekken en diverse schrammen. Hoe ze er terechtgekomen is, weet ze niet. Ze weet zelfs niet wie ze is. Vier onbekenden die tijdelijk op het eiland verblijven, vangen haar op en zelf probeert ze erachter te komen wat haar overkomen is. Op zijn werk krijgt haar man een telefoontje dat zijn twee kinderen alleen thuis zijn en dat er van zijn vrouw geen spoor is. Niets wijst erop dat ze ontvoerd is en er zijn ook geen inbraaksporen. De politie start een zoekactie en komt erachter dat iemand de waarheid niet vertelt.

Ondanks dat de schijnbare dialogen in het eerste hoofdstuk geen aanhalingstekens hebben en het daardoor enigszins onduidelijk is, zorgt dat begin er wel voor dat de lezer nieuwsgierig wordt naar het vervolg van het verhaal. Dat verhaal wordt voornamelijk verteld vanuit het per hoofdstuk afwisselende perspectief van de twee belangrijkste personages: Eloïse en Lochlan. Hierdoor weet je vanaf de eerste bladzijde wie welke rol in het verhaal heeft. Die duidelijkheid geldt niet direct voor de personages die zich samen met Eloïse op het eiland bevinden. Dat duurt even en pas in de ontknoping wordt hierover helderheid verschaft. Daardoor wordt er wel een mate van spanning gecreëerd en blijft de lezer tot het eind in het ongewisse over de exacte rol van die bijpersonages.

Gedurende het verhaal komt de lezer over de twee hoofdpersonages te weten dat ze beiden hun geheimen hebben en dat die ze voor elkaar verborgen hebben gehouden. Daarnaast merk je ook dat ze een ontwikkeling doormaken. Lochlan verandert van een workaholic in een toegewijde huisvader en Eloïse doet er alles aan om haar demonen kwijt te raken. Wat deze zijn, en waar haar verdwijning aan ten grondslag ligt, wordt door middel van een enkele flashback steeds helderder.

Halverwege komt er, hoewel het voor een groot deel hoe dan ook intrigerend is, wat meer spanning in het verhaal. Tevens worden er geheimen onthuld en wordt het eveneens boeiender. Ondanks een aantal plotwendingen is het verhaal af en toe ook wel een beetje voorspelbaar en komen er enkele onwaarschijnlijkheden in voor. De auteur lijkt zich ook een keer vergist te hebben in het door haar gehanteerde tijdschema. Want hoe kan het dat Eloïse zich op 17 maart 2015 op het onbewoonde eiland bevindt, terwijl ze diezelfde dag ’s avonds nog thuis was. Deze onmogelijkheid is alleen maar opmerkelijk en heeft geen enkele invloed op het verhaal in zijn geheel.

Ik weet alleen mijn naam nog, dat vakkundig is vertaald door Ingrid Zweedijk, is een thriller met een originele invalshoek. De rode draad is de aandoening waar Eloïse mee te kampen heeft en daardoor is het boek misschien zelfs wat meer dan alleen maar een spannend boek. Het is al met al een heel behoorlijk thrillerdebuut van C.J Cooke.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: C.J. Cooke
Titel: Ik weet alleen mijn naam nog
ISBN: 9789402700930
Pagina’s: 350
Eerste uitgave: 2018

Beschrijving
Privédetective Varg Veum zoekt in Stavanger de offshore werker Arne Samuelsen. Arne zelf is spoorloos, maar in de koelkast van zijn flat vindt Veum wel een onthoofd vrouwenlijk lichaam. Tijdens zijn onderzoek wordt hij geconfronteerd met de groeiende macht van de onderwereld van Stavanger, die zijn zoektocht naar Samuelsen probeert te dwarsbomen. Maar Varg Veum is niet van plan zich door hen te laten tegenhouden. 

Recensie
De Noor Gunnar Staalesen debuteerde op zijn tweeëntwintigste met de roman Uskyldstider (Seasons of innocence). Hij is het meest bekend geworden met zijn thrillers waarin privédetective Varg Veum het belangrijkste personage is. Deze serie bestaat uit zeventien boeken en er zijn er vijf in het Nederlands vertaald. Het in 1977 uitgegeven Bukken til havresekken is de eerste in de reeks. De vrouw in de koelkast is zijn eerste in het Nederlands vertaalde boek en verscheen in 1996. Op 27 maart 2018 is deze triller in pocketformaat heruitgegeven.

Omdat offshore werker Arne Samuelsen wordt vermist, vraagt zijn moeder aan privédetective Varg Veum of hij haar zoon wil opsporen. Veum neemt de opdracht aan en vertrekt naar Stavanger, waar Samuelsen een flat heeft. Hij treft er geen enkel spoor van de vermiste man aan, maar als hij in de koelkast kijkt, vindt hij daarin het onthoofde lichaam van een vrouw. Veum wil weten wie het is en gaat, hoewel de politie het hem verbiedt, toch op onderzoek uit. Dan krijgt hij te maken met de onderwereld van Stavanger en wordt hij belemmerd in zijn acties. Toch is dat voor hem geen reden om zijn speurtocht stop te zetten.

Het beeld van een privédetective is vaak dat het iemand is die zijn eigen gang gaat en zich van niets en niemand wat aantrekt. Varg Veum is daar geen uitzondering op. Vanaf het begin van het verhaal is te merken dat hij onafhankelijk is en dat ook wil blijven. Wellicht is dit enigszins clichématig, maar op zich geeft het ook de duistere kant van dit beroep wel weer en dat heeft dan ook zo zijn charme. Dat duistere is ook de sfeer die het verhaal soms uitademt. Het is een sfeer die tientallen jaren geleden zo kenmerkend was. Daaruit valt af te leiden dat Staalesen dit boek lang geleden geschreven heeft.

Hoewel de lezer wel wat over de achtergrond van Veum te weten komt, blijft zijn personage over het algemeen aan de oppervlakkige kant. Van sommige personen wordt een te uitgebreide beschrijving gegeven, zonder dat ze worden uitgediept. Deze uitvoerige informatie is in feite overbodig en voegt niets toe aan het verhaal. Maar echt storend is het daarentegen ook weer niet. De beschrijvingen van de omgeving en van bepaalde situaties zijn beeldend en realistisch. Dat laatste geldt eveneens voor de dialogen. De ervaring van de auteur met het schrijven van toneelstukken en hoorspelen hebben daar ongetwijfeld zijn invloed op gehad.

De vrouw in de koelkast is een recht-toe-recht-aan-verhaal en moet het niet hebben van een zinderende spanning. Naarmate de ontknoping dichterbij komt, neemt het spanningsveld wel toe en komen er enkele plotwendingen in het verhaal voor. Ondanks dat dit wat laat gebeurt, boeit het verhaal vanaf het begin toch wel. Je wilt, net als Veum, weten wie die vrouw in de koelkast is en wat er gebeurd is. En dat is op zijn minst verrassend te noemen. Dit alles maakt dat De vrouw in de koelkast al met al geen onaardig verhaal is. Het sprankelt niet, maar het verveelt ook niet.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Gunnar Staalesen
Titel: De vrouw in de koelkast
ISBN: 9789460683862
Pagina’s: 256
Eerste uitgave: 1996