Beschrijving
De eerste maanden na de verhuizing van Curaçao naar Nederland vallen Jessica zwaar. Ze voelt zich eenzaam in het chique dorp dat spottend ook wel ‘Het Reservaat’ wordt genoemd. Gelukkig neemt Amanda Voorbach, de extravagante echtgenote van een bekende televisieproducent Marcus Voorbach, Jessica onder haar hoede. Ze stelt Jessica voor aan haar vrienden en leert haar de regels van het reservaat. Helaas is niets wat het lijkt en al snel raakt Jessica verstrikt in een web van leugens en bedrog…

Recensie
Het debuut van Liselotte Stavorinus heeft meteen al de nodige stof doen opwaaien. Want niemand minder dan Saskia Noort spande een rechtszaak tegen haar aan omdat ze vond dat het eerste boek van Stavorinus, Het reservaat, wel heel erg veel overeenkomsten vertoonde met haar eigen boek, De eetclub. De rechtszaak werd door Stavorinus gewonnen en Noort tekende, hoewel ze bij haar mening blijft dat er plagiaat gepleegd is, geen hoger beroep aan.

Jessica Dudock en haar gezin hebben een aantal jaren op Curaçao gewoond voordat ze terug naar Nederland gaan. Haar man Victor heeft een goede baan aangeboden gekregen die hij heeft geaccepteerd. Ze vinden een prachtig huis in een dorp dat ‘Het reservaat’ wordt genoemd. Jessica is er aanvankelijk niet gelukkig. Totdat Amanda Voorbach, getrouwd met een puissant rijke televisieproducent, bij haar voor de deur staat. Ze worden vriendinnen en dankzij Amanda leert Jessica andere mensen kennen en begint ze zich steeds meer thuis te voelen. Maar ze wordt gewaarschuwd. Niets is wat het lijkt, krijgt ze te horen. Jessica wil het niet geloven, maar begint desondanks wel steeds meer te twijfelen.

In de eerste hoofdstukken van Het reservaat krijg je de indruk dat je een boek leest dat je al eerder gelezen hebt. Het heeft, qua schrijfstijl, veel weg van thrillers die door andere Nederlandse schrijfsters geschreven zijn. Door het hele boek heen komen situaties voor waarvan je je kunt afvragen of ook die niet al in andere boeken zijn voorgekomen. Daarom kun je je dus niet aan de indruk onttrekken dat het allemaal net een beetje te veel cliché is.

De schrijfstijl van Stavorinus is overigens niet vervelend. Het boek leest, omdat het zo prettig geschreven is, erg vlot. Het heeft geen ingewikkelde en prozaïsche volzinnen of moeilijk te begrijpen dialogen. Bovendien is het niet echt een diepgaand verhaal dus het eventueel herlezen van stukken tekst is niet aan de orde. Het komt er een beetje op neer dat het een prima boek voor een regenachtig weekend of relaxte vakantie is.

Wie in dit boek een flinke dosis spanning verwacht komt bedrogen uit. Door de wat trage opbouw komt het verhaal enigszins moeizaam op gang, maar al snel verandert dat in een vlotlopend verhaal dat op sommige momenten wel een beetje voorspelbaar is. Ondanks de verrassing die erin voorkomt geldt deze voorspelbaarheid ook voor de ontknoping.

Met Het reservaat geeft Stavorinus de lezer een heel klein kijkje in de Gooise keuken. Omdat ze zelf in die regio woont, weet ze hoe het er bij hen die zich belangrijk vinden aan toegaat. Je kunt je afvragen of dat wel een leuk leven is. Al met al heeft Liselotte Stavorinus een aardig debuut geschreven waarmee ze aantoont dat ze het schrijven wel beheerst. En als ze een wat meer eigen stijl creëert, kunnen haar volgende boeken alleen maar beter worden.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Liselotte Stavorinus
Titel: Het reservaat
ISBN: 9789461091659
Pagina’s: 367
Eerste uitgave: 2013

Beschrijving
Drie aidsonderzoekers staan op het punt een baanbrekend middel op de markt te brengen. Dan overlijdt een van hen onverwacht. Het lijkt zelfmoord, maar televisiejournalist Sara Lowell en haar man, basketballer Michael Silverman, waren bevriend met hem en geloven er niets van.

Hun vermoedens worden bevestigd wanneer er patiënten – onder wie de zoon van een senator – in de kliniek worden vermoord. Een televisiedominee, Sara’s vader en een hoge regeringsfunctionaris lijken uit op het dwarsbomen van het onderzoek. De situatie verergert wanneer Michael ziek wordt…

Recensie
Harlan Coben is inmiddels geen onbekende in de schrijverswereld. Hij is wereldwijd een van de meest succesvolle Amerikaanse auteurs en is de eerste die alle grote Amerikaanse thrillerprijzen heeft gewonnen. Coben schreef zijn eerste thriller, Dood spel, in 1990, maar hij brak pas echt door met zijn serie over Myron Bolitar, een sportmakelaar en privé-detective. Zijn tweede boek, Genezing, schreef hij in 1991, maar het werd pas in 2013 in het Nederlands vertaald.

Nadat dokter Bruce Grey terugkeerde van een plezierreisje wordt zijn lichaam bij het hotel waar hij logeerde gevonden. Alles wijst erop dat hij door het raam gesprongen is en dus zelfmoord heeft gepleegd. Televisiejournaliste Sara Lowell die met Grey bevriend was gelooft dit echter niet en samen met rechercheur Max Bernstein gaat ze op onderzoek uit. Grey was onderzoeker in een ziekenhuis en samen met twee collega’s heeft hij een geneesmiddel tegen aids ontdekt dat ze op de markt willen brengen. Dat onderzoek wordt van diverse kanten tegengewerkt, onder andere door een bekende dominee. Wanneer een aantal patiënten uit de kliniek wordt vermoord komt de dood van Grey in een heel ander daglicht te staan.

In het voorwoord van het boek vertelt Coben dat hij nu zware kritiek heeft op het boek dat hij meer dan twintig jaar geleden geschreven heeft. Soms vindt hij het gedateerd en belerend, maar toch heeft hij besloten het ongewijzigd uit te laten geven. Deze zelfkritiek siert de auteur en dat hij het toch uitgeeft is moedig. Hij liep immers het risico dat hij afgekraakt zou worden. Van dat laatste is geen sprake geweest. En dat het verhaal soms wat gedateerd is, is geen probleem. Daar moet de lezer doorheen kunnen kijken en zich verplaatsen in de tijd dat het geschreven is.

Hoewel het dus zijn tweede boek is, is dat over het algemeen niet te merken. Het verhaal zit goed in elkaar, de schrijfstijl is, zoals ook in zijn latere werk, prettig en daardoor leest het boek erg vlot. De opening van het boek heeft meer dan voldoende spanning om nieuwsgierig te worden naar het vervolg. Dat vervolg is niet overal even spannend, maar desondanks wel boeiend. De regelmatige plotwendingen zijn daar natuurlijk ook debet aan. Soms is het verhaal wat voorspelbaar, maar niet dusdanig dat het verhaal daardoor vervelend wordt.

De personages van Sara en haar man Michael Silverman zijn als enige redelijk goed uitgewerkt. De overige komen er wat bekaaider vanaf, maar die hebben dan ook een iets minder prominente, zij het wel belangrijke, rol in het verhaal. Toch kun je je niet aan de indruk onttrekken dat het allemaal beter had gekund. Het zal te wijten zijn aan het feit dat Coben nog in 1991 iet veel ervaring met schrijven had.

Harlan Coben besluit zijn boek met een epiloog. Deze heeft echter geen enkele toegevoegde waarde en had met het grootste gemak achterwege gelaten kunnen, en misschien wel moeten, worden. De afronding van het boek was dan in ieder geval meer aansprekend geworden. Dit alles wil niet zeggen dat Genezing een tegenvaller is. Dat is het zeker niet, het is alleszins de moeite waard. Zeker voor de Coben-liefhebbers.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Harlan Coben
Titel: Genezing
ISBN: 9789022573631
Pagina’s: 462
Eerste uitgave: 2013

Beschrijving
Harper Curtis vindt in 1931 de sleutel van een huis dat toegang biedt tot andere tijden. Maar de prijs voor het tijdreizen is hoog: om aan het huis te kunnen ontsnappen, moet hij ‘stralende meisjes’ vermoorden.

Als Kirby Mazrachi in 1989 een brute aanslag op haar leven overleeft, beseft ze nog niet dat het dezelfde man is die haar in haar jeugd aansprak en zei dat hij terug zou komen. Als enig overlevend slachtoffer gaat ze op zoek naar hen die het niet overleefden. Ze komt achter een onmogelijke waarheid.

Recensie
De Zuid-Afrikaanse schrijfster Lauren Beukes heeft, voordat ze met het schrijven van boeken begon, gewerkt als freelance journalist. Ze schreef artikelen voor een aantal lokale en internationale magazines, waaronder The Hollywood Reporter, Marie Claire en Cosmopolitan. Daarnaast was ze ook medeauteur voor een paar televisieseries. Als schrijfster maakte ze haar debuut met Maverick: Extraordinary women from South Africa’s past, een non-fictieboek. Haar eerste roman was Moxyland dat zich in het Kaapstad van de toekomst afspeelt. Voor haar boek Stralende meisjes, dat in 2013 uitkwam, heeft ze een aantal prijzen gewonnen.

Nadat hij in 1931 de jas van een vrouw die hij vermoord heeft meegenomen heeft, vindt Harper Curtis in een van de zakken een sleutel. Met deze sleutel krijg hij toegang tot een huis waarin het voor hem mogelijk wordt om naar andere tijden te reizen. Hij moet echter wel moorden. Zijn slachtoffers hebben één ding gemeen, het zijn allen ‘stralende meisjes’. Ook Kirby Mazrachi is een van deze meisjes, maar wonder boven wonder overleeft zij in 1989 de aanslag op haar leven. Ze is vastbesloten de dader te vinden en met behulp van de sportjournalist en oud-politieman Dan Velasquez start ze haar onderzoek. Daarbij komt ze steeds dichter bij de waarheid.

Stralende meisjes is een thriller in een enigszins sciencefictionachtige setting. Het verhaal speelt zich namelijk af in verschillende jaren. Dat is op zich niet zo heel erg vreemd, maar wel als Harper Curtis zich als een ware tijdreiziger van het ene op andere moment naar al die jaren kan verplaatsen. Door alleen maar een deur in Het Huis binnen te gaan. De hoofdstukken in het boek spelen zich daarom afwisselend in verschillende jaren af. Dat maakt het verhaal nogal onsamenhangend en soms is er werkelijk geen touw meer aan vast te knopen.

Het verhaal is rijkelijk voorzien van personages. Door die enorme hoeveelheid is het verband bij tijd en wijle ver te zoeken en wordt het een onoverzichtelijk geheel. De personages die het beste uit de verf komen zijn die van Harper, Kirby en Dan, waarbij dat van Kirby het beste is uitgewerkt. Haar verhaal is dan ook het meest interessant en komt geloofwaardiger over dan dat van Harper Curtis.

Dat Lauren Beukes veel ervaring heeft met schrijven is heel goed te merken. Ze heeft een vlotte schrijfstijl met soms levendige en humoristische dialogen. Toch is een aantal van die dialogen niet altijd even duidelijk, en dan in het bijzonder aan het begin van het boek. De interactie tussen Kirby en Dan is daarentegen bij vlagen vermakelijk en zorgt voor een humoristische afwisseling in het boek.

Qua spanning blijft het boek ver onder de maat. Alleen halverwege het verhaal zijn een paar bladzijden waar het even spannend wordt, maar dat is van veel te korte duur. Die bladzijden zijn daarmee ook nog eens het interessantste van het boek. De ontknoping maakt het gebrek van beide nog een beetje goed, hoewel het niets verklaart van de vreemde gebeurtenissen in het verhaal. Er blijven dus nog voldoende onbeantwoorde vragen over.

Door het hoge onduidelijkheidsgehalte en ondanks Beukes’ vlotte schrijfstijl is het voor een groot deel geen eenvoudig boek om te lezen. Stralende meisjes is al met al geen boek dat een diepe indruk zal achterlaten en blijft daardoor niet erg lang hangen.

Waardering: 2/5

Boekinformatie
Auteur: Lauren Beukes
Titel: Stralende meisjes
ISBN: 9789023479994
Pagina’s: 349
Eerste uitgave: 2013

Beschrijving
Erik de Jager, AIVD-agent, hooggespecialiseerd in communicatie en ICT, is undercover bij de Nederlandse vestiging van het Amerikaanse Business Relations Incorporated, om te achterhalen hoe ultra-geheime innovaties van Nederlandse topbedrijven steeds worden gestolen en vroegtijdig onder een andere naam op de markt komen.

Als hij ontdekt dat hij in werkelijkheid door zijn eigen directeur is uitgeleverd aan de Amerikaanse maffia, stopt hij onmiddellijk met zijn opdracht en duikt onder.

In het nauw gedreven zetten B.R.I. en zijn directeur hem neer als verrader en zenden hem een zeer dringende, persoonlijke ‘boodschap’, waardoor hij in hun ogen geen andere keuze heeft dan terugkomen en de opdracht afmaken.

De boodschap werkt averechts. Opgejaagd door binnenlandse en buitenlandse
organisaties en veiligheidsdiensten begint Erik aan een kruistocht om alle betrokkenen ter verantwoording te roepen.

Recensie
Tot 2002 was Ron Hartman in de ICT werkzaam. Ondanks dat hij zich nooit echt met de Nederlandse taal heeft beziggehouden en er zelfs een afkeer van had, is hij in 1990 toch met schrijven begonnen. Aanvankelijk korte verhalen, maar in 1998 met de publicatie van de onder het pseudoniem Ronald van Haarlem geschreven thriller Koerier tegen wil en dank. Pas eind 2015 verscheen zijn tweede boek: De Jager variant – Het narrenmat. Het tweede deel van deze thriller, De Jager variant – Het dame eindspel, wordt eind 2016 uitgegeven.

AIVD-agent Erik de Jager werkt undercover bij de Nederlandse vestiging van het Amerikaanse bedrijf B.R.I. (Business Relations Incorporated). Zijn taak is om te achterhalen waardoor door Nederlandse bedrijven ontwikkelde producten onder een andere naam op de markt verschijnen terwijl er nog een embargo op rust. Erik stopt met de opdracht als hij erachter komt dat hij door toedoen van zijn eigen directeur aan de Amerikaanse maffia is overgeleverd. Erik verdwijnt uit het openbare leven totdat zijn gezin wat overkomt. Dit zet Erik ertoe om jacht te maken op degenen die daar verantwoordelijk voor zijn.

Het eerste hoofdstuk begint ermee dat Erik de Jager naar een adembenemend schouwspel kijkt. Twee woorden die er meteen al voor zorgen dat je nieuwsgierig wordt. Want waar kijkt hij naar en wat is er adembenemend? In het vervolg van het hoofdstuk wordt dat al snel duidelijk. Maar wat echter nog wel raadselachtig blijft, is de rol van Erik de Jager. De vragen die inmiddels opgekomen zijn, worden niet meteen beantwoord. Daardoor blijf je aan het verhaal gekluisterd, blijf je dus nieuwsgierig en wil je het liefst zo snel mogelijk verdergaan om antwoorden te krijgen.

Ondanks dat het aanvankelijk niet duidelijk is wat er precies aan de hand is, welke kant het verhaal uitgaat en wie tot de ‘goeden’ en wie tot de ‘slechten’ behoren, is het daarentegen wel intrigerend. Dat zorgt in feite al voor een zekere spanning. Een spanning die dankzij de verrassende ontwikkelingen, de verschillende plotwendingen en het steeds hogere tempo alleen maar toeneemt. Het boek wint, naarmate het verhaal vordert, duidelijk aan kracht.

Omdat Erik de Jager het belangrijkste personage is, wordt vooral dat van hem goed uitgewerkt. Hij is in wezen geen agressieve of gewelddadige man, maar door wat hem overkomen is, komen deze duistere karaktertrekken wel naar boven. Dat is begrijpelijk en geven hem een menselijk en geloofwaardig aanzien. Want wie zou in een soortgelijke situatie niet (willen) reageren zoals Erik doet. Bovendien doet Erik denken aan een combinatie van Ludlum’s Jon Smith en Ian Fleming’s James Bond. En wie vindt deze beide personages nou niet sympathiek?

Ron Hartman heeft een prettige schrijfstijl, hoewel sommige dialogen soms wel wat lastig te volgen zijn. Door de opzet van het boek is het namelijk niet altijd even duidelijk wie wat zegt. Maar als je dat eenmaal door hebt en er doorheen kunt kijken, is dit zeker geen onoverkomelijke horde.

De Jager variant – Het narrenmat heeft een open einde. Er komt immers niet voor niets een vervolg. Dit eerste deel met Erik de Jager is ieder geval een aanbevelenswaardig en prima (echt) debuut.

(Het boek heb ik onlangs gelezen voor de Hebban-leesclub.)

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Ron Hartman
Titel: De Jager variant – Het narrenmat
ISBN: 9789081275002
Pagina’s: 384
Eerste uitgave: 2015

Beschrijving
Fender is een nostalgische jongen, begin dertig, die tegen beter weten in zijn eigen videotheek runt. Als Lisa op zijn pad komt, voelt hij zich voor het eerst sinds de breuk met zijn ex eindelijk weer tot leven komen. Lisa is prachtig maar ook ongrijpbaar; hun liefde puur maar stormachtig. Fender leeft voor films en het zoeken naar bewijs dat Elvis nog steeds leeft. Lisa wil alles uit het leven halen en doet dat met vrienden, muziek en drugs.

Recensie
Voordat Matthijs Kleyn bekend werd als televisiepresentator werkte hij achter de schermen en was de bedenker van diverse televisieprogramma’s. Eenmaal op televisie presenteerde hij onder andere Hart van Nederland en RTL Boulevard. Voor dat laatste programma schreef hij ook columns op hun website. Later was Kleyn te zien in De Wereld draait door als jakhals Thijs. Als auteur is hij nog niet zo bekend. In 2011 verscheen zijn debuutroman Vita, een deels autobiografische roman. Vijf jaar later, in 2016, is zijn tweede boek, Ik zie je, uitgegeven.

Fender en zijn vriend Philip zitten op een terras van een Amsterdams café wanneer hij Lisa ontmoet. Het eerste contact wordt gelegd doordat hij een sms-bericht ontvangt: Ik zie je. Al snel trekt Lisa bij Fender in en lijken ze niet meer zonder elkaar te kunnen. Fender heeft een aantal tegenslagen te verwerken gekregen: zijn vader komt te overlijden, zijn videotheek loopt niet goed en nog niet zo lang geleden heeft hij zijn ex-vriendin aan de kant gezet. Na zijn ontmoeting met Lisa ziet hij alles weer van de zonnige kant, hoewel het hem wel wat tegenstaat dat ze drugs gebruikt en vaak op stap is. Toch is hij doodsbenauwd haar kwijt te raken.

De eerste zin in het boek, ‘In een reflex schiet mijn hand naar mijn broekzak, maar blijft erboven hangen.’ zet je in feite meteen al aan het denken. Want wat doet die hand daar, zit er wat in die broekzak of gaat de hand er met een andere reden naartoe? Eigenlijk heeft het boek je al vanaf dat moment te pakken, wil je zo snel mogelijk verder lezen en lijkt het verhaal al niet meer stuk te kunnen. Het is knap als een auteur dat effect met één zin kan bereiken.

Het boek is onderverdeeld in drie delen: Zie, Je en Me. Een leuke vondst en in combinatie met de titel Ik zie je gaan deze drie woorden verder dan op het eerste gezicht, maar ook afzonderlijk bekeken, lijkt. Het kan gelezen worden als: ik zie jou wel, maar zie jij mij wel? Wie het boek uitgelezen heeft, zal niet anders kunnen concluderen dan dat er toch nog wel enige onzekerheid bij Fender heerst.

De roman, die erg prettig geschreven is en daardoor ook vlot leest, gaat voor een groot deel over liefde en relatie zonder dat het boek het karakter heeft van een liefdesroman. Liefde kan in dit opzicht trouwens erg breed worden gezien, want naast hartstocht en genegenheid maakt de liefde voor film en muziek ook deel uit van het verhaal. De verliefdheid tussen Fender en Lisa wordt beschreven met een gedoseerde hoeveelheid seks. Daarbij wordt het nergens echt platvloers zodat het zeker niet naar porno neigt.

De diverse personages spreken stuk voor stuk tot de verbeelding en worden realistisch neergezet. Ieder van hen heeft hun menselijke, maar ook enigszins onmenselijke kant. Ze staan volop in het leven, ieder op zijn of haar eigen manier. Dit zorgt, en dat gaat zeker op voor Lisa en Fender, soms voor wederzijds onbegrip.

Ik zie je heeft een buitengewoon verrassende ontknoping die je in de loop van het verhaal niet ziet aankomen. Het laat zien dat liefde niet eindig is, maar toont ook aan dat je er niet in moet doorschieten. Het eerste boek van Matthijs Kleyn werd door de pers al buitengewoon goed ontvangen. Het kan niet anders dan dat met deze roman hetzelfde gebeurt.

Waardering: 5/5

Boekinformatie
Auteur: Matthijs Kleyn
Titel: Ik zie je
ISBN: 9789029090520
Pagina’s: 240
Eerste uitgave: 2016

Beschrijving
FBI-agent Caitlyn Tierney heeft het mysterie rond de onverklaarbare zelfmoord van haar vader nooit opgelost. Hij stierf nadat een van zijn beste vrienden was gearresteerd op verdenking van moord. Nu vraagt deze man Caitlyns hulp bij het vinden van zijn vermiste dochter.

De zaak voert haar terug naar haar geboorteplaats Evergreen in North Carolina, waar ze zesentwintig jaar geleden voor het laatst is geweest. Maar Evergreen is onherkenbaar veranderd met nieuw geld en oude leugens. Daar komt nog een onbekende vijand bij die er alles aan zal doen om geheimen begraven te houden…

Recensie
Naast schrijven is de Amerikaanse CJ Lyons ook werkzaam als kinderarts op de eerste hulp en gaf ze les op een aantal medische opleidingsinstituten. Lyons debuteerde in 2008 met haar boek Lifelines dat deel uitmaakt van de Angels of Mercy-serie. Inmiddels heeft de schrijfster al meer dan twintig boeken op haar naam staan. Zwarte schapen is haar nieuwste in 2016 verschenen thriller. Dit is, na Ziende blind, de tweede met Caitlyn Tierney.

FBI-agent Caitlyn Tierney krijgt een telefoontje van de pastor van de gevangenis in Butner, North Carolina. Hij vertelt haar dat een gevangene, Eli Hale, die al zesentwintig jaar vast zit wegens moord, haar wil spreken. De vader van Caitlyn was, voordat hij zelfmoord pleegde, met Hale bevriend en daarom wil hij Caitlyn vragen om zijn dochter, die vermist wordt, op te sporen. Ze wil aanvankelijk niet, maar uiteindelijk gaat ze toch naar haar geboorteplaats Evergreen terug. Caitlyn ziet al snel dat het er drastisch veranderd is. En tijdens haar zoektocht wordt ze flink tegengewerkt door een criminele motorbende. Het lijkt wel of de geheimen die er zijn niet naar boven mogen komen.

Het begin van het eerste hoofdstuk begint met wat summiere spanning, maar is niet heel erg origineel. Waarschijnlijk wilde Lyons daarmee meteen al voor een verrassende wending zorgen, maar heeft ze zich mogelijk niet gerealiseerd dat een dergelijk scenario wel vaker voorkomt. Desondanks is deze opening niet toonzettend voor het verhaal. Het is min of meer een introductie welke werkzaamheden Caitlyn momenteel bij de FBI verricht.

Dat Zwarte schapen het tweede boek met Caitlyn Tierney is, is niet te merken. Er zijn regelmatig flashbacks naar haar jeugd, naar de zelfmoord van haar vader en naar wat haar zelf is overkomen. Uit geen daarvan krijg je de indruk dat je informatie mist waardoor het lezen van dit boek een stuk moeilijker en lastiger is. Integendeel, want het verhaal lijkt zelfs op zichzelf staand te zijn. Dit is onder andere te merken aan de behoorlijke uitwerking van het personage Caitlyn.

Ondanks de eerste redelijk hoopgevende woorden is het Lyons niet gelukt om die spanning terug te laten keren. Af en toe doet ze daar wel een poging toe, maar dat komt niet uit de verf omdat er te weinig verrassingen en plotwendingen zijn, een deel van het verhaal ook nog eens voorspelbaar is en de snelheid bij tijd en wijle ontbreekt. Kenmerken die een thriller zouden moeten maken, maar ook kunnen breken. In Zwarte schapen is dit thrillerelement overduidelijk niet heel gebleven.

Een element dat niet onderbelicht gebleven is, is een deel van de geschiedenis van de Cherokee Freedmen. Doordat Caitlyn teruggaat naar haar geboorteplaats en de vermiste dochter van Hale onderzoek deed naar onder andere deze slaven loopt dit onderwerp min of meer als een rode draad door het verhaal heen. Lyons heeft dit op een duidelijke en goede manier in haar boek verwerkt. Daardoor wordt het verhaal wel iets interessanter.

Zwarte schapen, een titel die in het boek zelf overigens niet wordt verklaard, is door een aantal gerenommeerde auteurs de hemel in geprezen. Deze lovende woorden zijn schromelijk overdreven. Het boek is absoluut leesbaar, wat vooral komt door de schrijfstijl van Lyons, maar een pageturner of een topper is het zeker niet. Daarvoor is het te middelmatig en bij vlagen zelfs ongeloofwaardig.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: CJ Lyons
Titel: Zwarte schapen
ISBN: 9789022570579
Pagina’s: 288
Eerste uitgave: 2016

Beschrijving
Als je een gestoorde moordenaar vangt, zou dat toch op z’n minst beloond moeten worden. Niet voor brigadier Logan McRae. Hij mag zich verder ontwikkelen bij de regiopolitie, waar hij terug in uniform achter drugsdealers, winkeldieven en soms zelfs ontsnapt vee aan moet. Totdat in het slaapstadje Banff het lichaam van een jong meisje aanspoelt.

Hoofdinspecteur Steele wil McRae terug bij Moordzaken, maar Logan heeft zijn handen vol aan zijn eigen B-divisie. Terwijl zijn oud-collega’s het platteland afstruinen, raakt hij toch in het onderzoek verstrikt. Een ding is algauw duidelijk: de provincie herbergt allerlei gevaarlijke criminelen en niet iedereen zal levend naar de stad terugkeren…

Recensie
Voordat Stuart MacBride met schrijven begon, heeft hij diverse baantjes gehad, waaronder schoonmaker van toiletten in de offshore, webdesigner en programmeur. Omdat vrienden van hem zeiden dat het leuk was, is MacBride ook met schrijven begonnen. Zijn debuut, Steenkoud, verscheen in 2005 en waarmee hij de Barry Award voor het beste debuut won. De vermisten en de doden, de nieuwste en negende thriller met Logan McRae als hoofdpersonage, speelt zich net als zijn voorgaande boeken af in Aberdeen, de stad waar de auteur is opgegroeid.

Nadat brigadier Logan McRae een moordenaar gearresteerd heeft, wordt hij bij de geüniformeerde regiopolitie geplaatst. Niet omdat hij zijn oude werkzaamheden niet aan zou kunnen, maar omdat hij het misschien niet zo leuk vindt. Nu krijgt hij onder andere te maken met winkeldiefstal, ontsnapt vee en drugsdealers en -verslaafden. Dit wordt anders wanneer in het stadje Banff het dode lichaam van een zesjarig meisje wordt gevonden. Hoewel hij zich niet met het onderzoek naar de moord mag bemoeien, doet hij dat toch. Dan blijkt ook dat er op het Schotse platte land veel meer aan de hand is dan op het eerste gezicht lijkt.

De achtervolging in het eerste hoofdstuk van De vermisten en de doden speelt zich in een razend tempo af en heeft aan het eind een verrassing te bieden. Voor iemand die Logan McRae nog niet kent, is het zelfs niet duidelijk wat zijn rol is. Die duidelijkheid komt aan er het eind van dit korte hoofdstuk overigens wel en weet je dat hij zich aan de goede kant van de samenleving bevindt.

Die hoge snelheid en de paar spannende momenten van het begin worden in de daaropvolgende hoofdstukken zo goed als niet voortgezet. Pas aan het eind van het boek keert de spanning terug. Tussen het begin en de ontknoping speelt het verhaal zich in een aanvaardbare snelheid af. Logan en zijn collega’s voeren hun politietaken uit waarbij je de indruk krijgt dat het criminaliteitspercentage in Aberdeen en vooral de omgeving daarvan wel heel erg hoof moet zijn. Want in al die hoofdstukken, waarbij een goede indruk gegeven wordt van het degelijke politiewerk, speelt zich voldoende af waardoor je je niet hoeft te vervelen.

Zoals gezegd is De vermisten en de doden de negende thriller waarin Logan McRae zijn opwachting maakt. Daardoor wordt zijn personage, maar ook dat van een aantal andere vaste karakters, niet uitvoerig uitgewerkt. Desondanks is het heel goed mogelijk om een goed beeld van hen te kunnen vormen. Vooral omdat tijdens het verhaal iets meer bekend wordt uit de eerdere in deze serie verschenen boeken. Het verdient zeker aanbeveling om de boeken in volgorde te lezen, maar omdat de verhaallijn helemaal los staat van de voorgaande boeken kan dit boek wel degelijk afzonderlijk gelezen worden.

Ondanks de vele verhaallijnen is MacBride’s schrijfstijl niet erg ingewikkeld en leest het boek vlot. De auteur weet alle losse eindjes aan elkaar te knopen en zorgt uiteindelijk voor een afgerond geheel. Waarbij hij aan het eind van het verhaal ook alle ruimte open laat voor een volgende Logan McRae. Alles bij elkaar is De vermisten en de doden een prima politiethriller in een enigszins rauwe setting.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Stuart MacBride
Titel: De vermisten en de doden
ISBN: 9789022575437
Pagina’s: 526
Eerste uitgave: 2016

Beschrijving
In zijn boekenapotheek in Parijs – een schip op de Seine – verkoopt boekhandelaar Jean Perdu romans als medicijn voor de kwalen van het leven. Hij weet precies welk boek geschikt is voor een ander. De enige die hij niet kan genezen is zichzelf.

Eenentwintig jaar geleden verliet zijn Provençaalse geliefde Manon hem terwijl hij nog sliep. Ze liet een brief achter, die Perdu nooit durfde te lezen. Tot deze zomer. De zomer die alles verandert. Jean Perdu gaat op reis over de rivier naar het hart van de Provence, naar zijn herinneringen en terug naar het leven.

Recensie
De Duitse schrijfster Nina George geldt in haar land al jaren als bestsellerauteur. Ze schreef boeken onder haar eigen naam, maar ook onder het pseudoniem Anne West. Samen met haar man Jo Kramer schreef ze een tweetal thrillers onder de naam Jean Bagnol. In 2012 en 2013 won George de DeLiA en Glauserprijs. De grootste bekendheid kreeg ze na het schrijven van De boekenapotheek aan de Seine, een na de dood van haar vader geschreven semi-autobiografie.

De Parijse boekhandelaar Jean Perdu verkoopt boeken. Op zijn schip in de Seine. Het schip dat hij heeft omgedoopt tot boekenapotheek. Zijn romans zijn een geneesmiddel voor alle kwalen. Van liefdesverdriet tot slapeloosheid, van onbegrip tot ongeluk. Perdu heeft echter één probleem, hij kan zichzelf niet genezen. Want eenentwintig jaar eerder verliet zijn geliefde Manon hem. Ze liet een brief voor hem achter die hij nooit durfde te lezen. Pas als hij onder druk van een buurvrouw, waar hij heimelijk een oogje op heeft, de brief toch opent, en leest, verandert zijn leven drastisch. Hij vertrekt met zijn boot uit Parijs. Op zoek naar zichzelf, maar ook terug naar zijn herinneringen met Manon.

Hoewel het De boekenapotheek aan de Seine in het begin wat stroef leest en daardoor niet gemakkelijk te volgen is, verandert dat na een aantal hoofdstukken snel. Het verhaal begint steeds meer structuur te krijgen en wordt daardoor aanzienlijk interessanter en ook veel boeiender. Het lezen gaat vanaf dan een stuk vlotter. Helaas wordt het ongeveer halverwege wat zwakker waardoor je je aandacht wat minder bij het verhaal kunt houden. Dit blijkt gelukkig van korte duur te zijn en naarmate de ontknoping vordert wordt het weer meer pakkend.

De schrijfstijl van George is in dit boek wisselend. Er zijn momenten dat het wat moeilijk leesbaar is, maar gelukkig leest het overgrote deel van het boek vlot. Regelmatig gebruikt de schrijfster stilistische mooie zinnen, in feite bij het poëtische af. Daarnaast geeft Nina George een beeldende beschrijving van de vele plaatsen die door Jean tijdens zijn vaartocht worden aangedaan. Als lezer kun je je bij wijze van spreken in Frankrijk wanen.

De belangrijkste personages in het boek hebben ieder hun eigen verleden en daardoor ook hun eigen problemen in de liefde. Gedurende het verhaal wordt voor een aantal van hen de reden daarvan steeds meer duidelijk. Hierdoor lijkt het dat het boek een liefdesroman is, maar daarvan is geen sprake. Het is veel meer dan dat. Natuurlijk, in zekere zin is het wel een zoektocht naar de (ware) liefde, komen er, vooral aan het eind van het verhaal, een paar romantische momenten voor. Maar dat het alleen maar om liefde en romantiek draait, nee, zeker niet. Het gaat er ook om dat er voor iedere kwaal, en dan vooral op het mentale vlak, genezing bestaat. In dit verhaal zijn het boeken, maar in het echte leven kan het ook zomaar iets anders zijn.

Mede door een aantal plotwendingen, mooie sfeerbeelden en het soms prachtige taalgebruik is De boekenapotheek aan de Seine al met al een aangenaam boek om te lezen. Zowel in de zomer als in de winter.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Nina George
Titel: De boekenapotheek aan de Seine
ISBN: 9789021810034
Pagina’s: 335
Eerste uitgave: 2014

Beschrijving
De als schrijver mislukte Max is een brave en plichtsgetrouwe burger – anders dan zijn broer, die in een gesloten psychiatrische inrichting zit. Maar Max heeft nooit iets illegaals gedaan in zijn leven. Tot nu toe. Binnen een paar dagen zal hij een van de meest verschrikkelijke en weerzinwekkende misdaden plegen waar mensen toe in staat zijn, hij weet het alleen zelf nog niet. Er zijn echter mensen die er wel van afweten en die willen hem vermoorden voordat het te laat is.

Recensie
Sebastian Fitzek is een van de meest succesvolle Duitse auteurs. Zijn eerste boek, De therapie, werd in 2006 direct al een bestseller en zorgde ervoor dat De Da Vinci Code van de eerste plaats van de Duitse bestsellerlijst verdween. Van zijn thrillers zijn wereldwijd miljoenen verkocht in maar liefst negenentwintig talen. Zijn nieuwste boek, Het Joshuaprofiel, is in 2016 verschenen.

Max Rohde is schrijver en heeft één succesvolle thriller op zijn naam staan. De daaropvolgende boeken zijn allemaal geflopt. Max is getrouwd en heeft een tienjarige pleegdochter. Hij leidt, in tegenstelling tot zijn broer Cosmo, een rustig en eigenlijk wel degelijk leven waarin hij nooit in de fout is gegaan. Op een dag vraagt een stervende man hem of hij hem in het ziekenhuis wil bezoeken. Daar krijgt hij van hem te horen dat hij niets strafbaars mag en dat hij Berlijn het beste een jaar lang moet verlaten. Max negeert dit laatste advies. Dat leidt ertoe dat hij al snel een misdaad pleegt. Maar hij is zich daar zelf niet van bewust. In tegenstelling degenen die hem willen ombrengen.

Het begin van het boek doet wat vreemd aan en zorgt voor een beetje verwarring. In het eerste hoofdstuk, maar ook later in Het Joshuaprofiel, wordt het doel van dit begin duidelijk. Het is een fragment uit een door Max geschreven boek dat belangrijk is voor het verhaal. Toch zorgt dat fragment er wel voor dat het verhaal je vanaf de allereerste bladzijde meteen in de greep heeft en je vooral nieuwsgierig maakt naar het verdere verloop.

Naarmate het verhaal vordert neemt de spanning, die toch al meteen aanwezig was, alleen maar toe. Fitzek heeft dat uitstekend opgebouwd en zorgt ervoor dat het boek boeiend blijft. Naast die ruim aanwezige spannende momenten hanteert de auteur ook een gezonde dosis humor, speelt het verhaal zich in een hoog tempo af en zijn er meer dan voldoende verrassende wendingen. Door deze ingrediënten is het bijzonder moeilijk om het boek even aan de kant te leggen.

Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van diverse personages. In de desbetreffende hoofdstukken wordt steeds meer bekend van deze belangrijkste personages. Ze worden goed uitgewerkt en daardoor kom je geleidelijk aan ook meer over hen te weten. Een goede keuze van de schrijver.

Sebastian Fitzek heeft in Het een aantal thema’s verwerkt, waaronder pedofilie, voorspellen van crimineel gedrag en kindermishandeling. In het nawoord, dat zeker gelezen moet worden, licht Fitzek zijn keuzes toe. Dit geeft zeker een toegevoegde waarde aan het verhaal.

Dit alles in ogenschouw nemend, lijkt Het Joshuaprofiel nu al een van de betere thrillers van 2016 te zijn en zeker een van de beste van Fitzek. Hij zal het moeilijk krijgen om zichzelf met een volgend boek te overtreffen.

Waardering: 5/5

Boekinformatie
Auteur: Sebastian Fitzek
Titel: Het Joshuaprofiel
ISBN: 9789044349870
Pagina’s: 384
Eerste uitgave: 2016

Beschrijving
Om het maximale uit zijn klanten te halen, heeft Willem Hartma een informatiesysteem nodig dat verder gaat dan alle andere systemen. Verder ook dan de regels van het fatsoen. Geen bedrijf dat zoiets legaal voor hem mag bouwen, maar een eenling kan het wel: Bas, een hyperintelligente nerd die geen vragen stelt en de wereld heel anders ziet dan anderen. Totdat Willem opeens dood is, en niemand het systeem kan ontsluiten. Bas wel. Bas heeft de sleutel. Hij kan beslissen wie er gebruik van kan maken. Maar wil hij dat wel?

Recensie
Hervé le Corre (Bordeaux, 1955) rondde zijn studie Franse literatuur in 1972 af. Hij werkt als leraar literatuur aan een middelbare school en begon rond zijn dertigste met schrijven. Le Corre heeft al verschillende thrillers op zijn naam staan waar hij lovende kritieken op ontving. Daarnaast ontving hij een aantal prijzen waaronder de Grand Prix Litérature Policière en de Prix Landerneau. Zijn thriller, Altijd oorlog, is in 2014 bekroond met de Prix du Polar Européen en is zijn eerste boek dat in het Nederlands is vertaald.

De Tweede Wereldoorlog is al een aantal jaren ten einde, het leven in Bordeaux gaat door, maar toch is de schaduw van die oorlog nog merkbaar. Commissaris Darlac, in de oorlog sympathisant van de nazi’s, is gewoon aan het werk en Franse militairen worden uitgezonden om aan de Algerijnse Oorlog deel te nemen. Daniel Delbos heeft zijn ouders in WO2 verloren en werkt in een garage, waar op een dag een vreemde man binnenkomt. In Bordeaux vindt tegelijkertijd een aantal moorden plaats. Terwijl Daniel uitgezonden wordt naar Algerije, houdt Darlac zich met het onderzoek naar de moorden bezig. Daniel keert terug en hij komt steeds meer te weten wat er met zijn ouders gebeurd is, maar ook wat destijds de rol van Darlac is geweest.

De boeken van Le Corre kenmerken zich door de duistere kant van de samenleving. Altijd oorlog is daar geen uitzondering op. Het eerste hoofdstuk, dat nogal gewelddadig is, is daar een duidelijk voorbeeld van, maar in feite is die rauwheid, dat zwarte, door het hele boek verweven. Dat uit zich in de vaak nogal onorthodoxe werkwijze van commissaris Darlac, maar ook de beeldende beschrijving van de oorlog in Algerije is daar een heel goed voorbeeld van.

Hoewel Altijd oorlog niet het meest gemakkelijke boek is, wordt de doorzetter beloond. De eerste hoofdstukken lezen moeilijk en moet je je aandacht er goed bijhouden. Le Corre lijkt in die hoofdstukken ook onnodig veel woorden te gebruiken, maar dat heeft een doel. Na dat ‘moeilijke’ deel begrijp je beter waarom de auteur dit gedaan heeft en begint het verhaal steeds duidelijkere vormen aan te nemen waardoor het boeiender, maar vooral ook interessanter wordt.

Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van drie personages: Darlac, Daniel en André, de man die plotseling in de garage opdook. Ieder van hen heeft zijn eigen visie op de Tweede Wereldoorlog die zo bepalend is geweest voor het verloop van hun leven. Hoewel hun eigen verhaal aanvankelijk niets met dan van de ander te maken lijkt te hebben, vloeien ze steeds meer naar elkaar toe totdat ze in de ontknoping zelfs samenvallen.

Deze drie personages worden door Le Corre erg sterk neergezet, hebben ieder hun eigen karakter en zijn goed uitgediept. Uiteraard draait het verhaal vooral om hen, maar de personages die een minder aanzienlijke inbreng hebben, moeten zeker niet over het hoofd gezien worden. Zonder hen zou het verhaal niet zijn wat het is.

Soms is het verhaal enigszins voorspelbaar, maar dat heeft geen nadelige invloed op het verloop daarvan. Dat is goed uitgewerkt, de losse eindjes komen bij elkaar en alle vragen die tijdens het lezen ontstaan worden uiteindelijk beantwoord. De ontknoping mag zelfs verrassend genoemd worden. Altijd oorlog heet een thriller te zijn, maar dat is wat misplaatst. Omdat het vooral eigenschappen heeft van een oorlogsroman. Het lijkt geen boek voor het grote publiek te zijn. Dat is jammer, want het boek verdient het om gelezen te worden.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Hervé le Corre
Titel: Altijd oorlog
ISBN: 9789401604796
Pagina’s: 518
Eerste uitgave: 2015