Flaptekst
In dit dossier vind je de stukken over de schokkende gebeurtenissen rondom The Fairway Players-toneelgroep, en over de dood van een van hun leden. Er zit op dit moment iemand vast voor de moord, maar het lijkt erop dat deze persoon onschuldig is, en dat een aantal duistere geheimen nog niet is onthuld.

De moordenaar heeft zichzelf verraden: ergens in deze berg e-mails, berichten en brieven bevindt zich de sleutel tot de oplossing van deze zaak. Misschien wel in de informatie over de benefietavond voor de levensreddende behandeling van kleine Poppy (en de vraag of het opgehaalde geld eigenlijk wel op de goede plek terecht is gekomen), in de e-mails van de leden van de toneelvereniging over twee geheimzinnige nieuwkomers, of zelfs in de correspondentie over de felle strijd om de hoofdrol. Het is duidelijk dat diverse leden iets te verbergen hebben…

Neem jij de uitdaging aan? Lukt het je om dit mysterie op te lossen?

Recensie
Terwijl Janice Hallett aan een concept voor een tv-serie werkte, stelde iemand haar voor om een roman te gaan schrijven. Ze besloot hier gehoor aan te geven en ging aan de slag met een idee dat ze voor een dramaserie had bedacht. Het resultaat was het in 2021 verschenen The Appeal, dat een jaar later als De hoofdrol in het Nederlands is uitgebracht. De thriller was in het jaar van verschijnen het tweede best verkochte fictiedebuut in het Verenigd Koninkrijk. Tevens won het boek diverse prijzen en stond het een aantal weken bovenaan in de bestsellerlijst van Sunday Times.

De hoofdrol is geen conventionele thriller, want door de vormgeving wijkt hij behoorlijk af van wat in de regel gebruikelijk is. De plot bestaat namelijk voor het grootste deel uit e-mails en tekstberichten, samengebracht in één dossier dat door twee trainees (tot het eind van de plot blijft overigens onduidelijk wat hun functie is) van een advocatenkantoor uitgeplozen wordt. Zij hebben niet alleen de taak om de onschuld van degene die voor de moord veroordeeld is aan te tonen, maar ook de identiteit van de werkelijke dader te achterhalen. Uit de vele documenten, in chronologische volgorde gesorteerd, moet blijken wie dit is, waarbij de lezer eveneens de kans geboden wordt de zaak op te lossen. Hij zal daartoe wel bij de les moeten blijven, want elke e-mail of sms kan een aanwijzing bevatten. Dit kan een hele opgave zijn, vooral omdat het vele berichtenverkeer voor weinig afwisseling zorgt.

Het aantal personages waarmee de lezer wordt geconfronteerd is aanzienlijk – waarschijnlijk is het niet voor niets dat in het boek twee keer een uitgebreide namenlijst is opgenomen – en daarom duurt het even voor ieder van hen in de juiste context geplaatst kan worden. Ondanks dat de meeste namen regelmatig worden genoemd, is het onmogelijk om een band met hen op te bouwen. De klinische en zakelijke uitstraling van alle documentatie is daar de voornaamste oorzaak van. De uitvoerige correspondentie geeft echter wel een goed beeld van wat er binnen de kleine gemeenschap leeft, hoe de onderlinge verhoudingen liggen en dat enkelen van hen iets te verbergen hebben.

Een intensieve inzamelingsactie om de peperdure medicatie te bekostigen die voor de behandeling van het tweejarige en zieke meisje Poppy nodig is, vormt de rode draad van het geheel. Daarom besteedt de auteur hier relatief veel aandacht aan, onder andere omdat wantrouwen ten opzichte van de oprechtheid van deze actie de basis vormt voor de moord. Op een gegeven moment beginnen de vele mailwisselingen, waarvan lang niet alles inzichtelijk wordt gemaakt, te vervelen. Het is allemaal gewoonweg te veel. Pas ver in de plot doet zich een kleine kentering voor wanneer alle afzonderlijke documentatie wordt samengevat, een aantal verdachten in beeld komt en aan alles recht wordt gedaan. Dan merkt de lezer ook dat hij bij lange na niet over alle informatie beschikt om een dader aan te kunnen wijzen, waardoor hij minder interactief mee kan doen dan wordt gesuggereerd.

Qua originaliteit en opmaak verdient De hoofdrol, dat vertaald is door Kees van Weele, niets dan lof, maar spannend kan het boek onmogelijk genoemd worden, ondanks dat je op den duur wel enigszins nieuwsgierig wordt naar de afloop. Dit is echter niet meer dan de bekende druppel op een gloeiende plaat.

(Dit boek heb ik voor Hebban gerecenseerd.)

Waardering: 2/5

Boekinformatie
Auteur: Janice Hallett
Titel: De hoofdrol
ISBN: 9789401618410
Pagina’s: 480
Eerste uitgave: 2022

Flaptekst
Iedereen denkt Mina McCreery te kennen. En iedereen heeft een theorie over wat er met haar zus is gebeurd. Eindelijk wordt de waarheid onthuld… Negentien jaar geleden verdween haar zus Evelyn zonder een spoor achter te laten. Mina McCreery is nog steeds bezig met het verwerken van die ingrijpende gebeurtenis. Destijds was de publieke belangstelling voor de zaak enorm, maar die is helemaal weggeëbd, ook al staat er nog een geldbedrag van 1 miljoen dollar open voor de tip die tot de oplossing leidt. Mina leidt een teruggetrokken bestaan op de boerderij waar ze is opgegroeid, in een afgelegen dorp in Australië. Dan biedt privédetective Lane aan de zaak opnieuw te onderzoeken, maar Mina weigert omdat ze uit ervaring weet dat dat weer veel ongewenste aandacht met zich zal meebrengen en omdat ze er weinig vertrouwen in heeft. Toch weet Lane haar zover te krijgen toestemming te geven, al verzwijgt hij dat hij zijn eigen duistere redenen heeft om de zaak te heropenen…

Recensie
De korte periode dat Shelley Burr onlinefora las die gewijd waren aan het oplossen van onopgeloste moorden bracht haar op het idee om een thriller te schrijven waarin dit thema naar voren komt. Op 1 januari 2018 ging ze aan de slag en ruim vier jaar later werd Wake in Australië gepubliceerd. In 2019 won ze met deze debuutthriller de CWA Debut Dagger en het kwam tevens op een aantal shortlists terecht. Het boek verscheen begin 2023 in het Nederlands, is vertaald door Ralph van der Aa en kreeg als titel In de schaduw.

In de schaduw heeft twee gezichten. Aan de ene kant is het een beetje dertien in een dozijn, want elementen als vermissing en verborgen geheimen komen namelijk veel vaker in thrillers voor. Er is echter ook een keerzijde waardoor de insteek net even iets anders is. De reden waarom Holland zich voor de vermissing van Evelyn McCreery interesseert, is er een van. Ook het onlineforum MyMurder – een aantal hoofdstukken begint met een paar korte chatfragmenten uit dit fictieve forum – is daar een goed voorbeeld van. De auteur haalt hier overigens te weinig uit, want deze interactieve dialogen blijven zo goed als onderbelicht. Evenmin uniek is dat het verhaal zich afspeelt in een zo goed als desolate omgeving, maar in tegenstelling tot de andere elementen komt dit de plot juist wel ten goede, vooral omdat hiermee de enorme weidsheid van Australië treffend in beeld gebracht wordt.

Het verhaal verloopt tergend traag, waardoor de lezer de indruk krijgt dat het onderzoek waar Holland mee bezig is absoluut niet opschiet. Daar zit een kleine kern van waarheid in, want de privédetective maakt stapsgewijze vorderingen, maar omdat de auteur onopvallende sprongen in de tijd maakt, merk je hier praktisch niets van. Een miniem aantal plotwendingen heeft tot gevolg dat de spanning ondermaats is. De auteur lijkt zich voornamelijk te richten op de ontwikkeling van de belangrijkste personages en het achterhouden van informatie door degenen die zowel in het heden als het verleden ondervraagd zijn. Burr beschrijft dit alles zeer gedetailleerd en haalt daarbij dingen aan die voor de plot volstrekt irrelevant zijn.

Over het algemeen is de schrijfstijl redelijk toegankelijk, maar het echte gevoel om bij zowel het verhaal als de personages betrokken te zijn komt niet over. Het is allemaal te klinisch en de karakters roepen herhaaldelijk wat irritatie op omdat ze zelf nogal snel geïrriteerd raken, terwijl dit in feite helemaal niet nodig is. Ofschoon de opbouw van de plot overwegend goed is, gaat de auteur er soms van uit dat de lezer meer weet dan werkelijk het geval is. Die paar momenten zijn enigszins verwarrend en wekken tevens de indruk dat Burr de technische kneepjes van het vak nog niet helemaal onder de knie heeft. Enkele inconsequenties in het verhaal lijken dit te bevestigen. Het is merkwaardig dat het regelmatig gebruikte Engelse woord coroner niet in het Nederlands vertaald is, lijkschouwer is immers een uitstekend alternatief.

Alles bij elkaar genomen kan In de schaduw niet overtuigen en is dit met complimenten overladen debuut bij lange na niet de pageturner die het pretendeert te zijn.

(Dit boek heb ik voor Hebban gerecenseerd.)

Waardering: 2/5

Boekinformatie
Auteur: Shelley Burr
Titel: In de schaduw
ISBN: 9789026359330
Pagina’s: 416
Eerste uitgave: 2023

Flaptekst
Ted Bannerman woont in het laatste huis aan de bosrand. Het is er wat eenzaam: zijn dochter Lauren is er niet altijd en verder heeft hij alleen zijn kat Olivia. Het is er ook wat onheilspellend, met de dichtgetimmerde ramen en de spiegels die Ted heeft moeten weghalen toen hij zichzelf er niet meer recht in kon aankijken. En dan zijn er nog de vreemde geluiden op de zolder, en datgene wat er achter het huis in het bos begraven ligt. Dan krijgt de straat een nieuwe bewoonster. Eentje die bijzonder geïnteresseerd lijkt in Ted – en in een meisje dat jaren geleden in deze omgeving verdween.

Recensie
Na een mislukte carrière als actrice besloot Catriona Ward het over een andere boeg te gooien en begon ze met schrijven. Over haar debuut Rawblood (2015) heeft ze zeven jaar gedaan, waarna ze er in 2016 een prijs mee won. Een tweet die haar grote voorbeeld Stephen King de wereld instuurde, over haar in 2021 verschenen uitgave The Last House on Needless Street (Het laatste huis, 2023), betekende haar internationale doorbraak. De Britse media waren vervolgens laaiend enthousiast en de dagbladen The Times, The Observer en The Guardian riepen het boek in maart 2022 uit tot thriller van de maand.

Het laatste huis, dat in het midden laat of het onder het thriller- of horrorgenre past, wordt sterk aanbevolen door gelouterde auteurs als Stephen King en Thomas Olde Heuvelt. Ward kan deze recommandaties echter niet waarmaken, want op een spaarzaam moment na ontbreken de mysterie en spanning volledig. Eveneens funest zijn het gebrek aan plotwendingen en het voorspelbare karakter van het verhaal. Al in een vroegtijdig stadium heeft de lezer in de gaten hoe de onderlinge relatie tussen Bannerman, zijn dochter Lauren en kat Olivia in elkaar steekt. Het is evenmin moeilijk om te raden door wiens toedoen het meisje destijds verdwenen is. De auteur doet er overigens wel alles aan diezelfde lezer anders te laten denken, maar slaagt daar niet volledig in.

In de beginfase is het nog volstrekt onduidelijk waar het verhaal naartoe gaat. Het wordt vanuit verschillende invalshoeken verteld, waaronder dat van kat Olivia. Naarmate de plot vordert, komt daar een positieve kentering in en ontstaat er wat meer structuur. Dit komt onder andere doordat de afzonderlijke verhaallijnen van de personages meer helderheid verschaffen in wat er in het verleden gebeurd is, maar ook hoe het er op dit moment aan toegaat. Opvallend, bijzonder en toch ook erg onrealistisch is het vertelperspectief van Olivia. Omdat je weet dat ze een kat is, is het moeilijk voorstelbaar dat ze als een menselijk wezen denkt en handelt, dit geeft een nogal onwezenlijk gevoel.

Omdat de personages geen van allen betrouwbaar overkomen – Bannerman kan trouwens wel op enige clementie rekenen, want het is al meteen glashelder dat hem iets mankeert – weet de lezer niet wie hij wel of niet kan vertrouwen. Hierdoor groeit de twijfel en ontstaat er een heel klein spanningsveld. Ward doet hier te weinig mee, zodat het effect daarvan grotendeels verloren gaat. Hoewel de laatste hoofdstukken een wirwar aan informatie geven, kan daar wel uit opgemaakt worden dat Bannermans huidige omstandigheden een gevolg zijn van wat hij in zijn jeugd heeft moeten doorstaan. Maar in feite was ook dit niet zo heel verrassend. Al met al kunnen de hooggespannen verwachtingen van Het laatste huis, vertaald door Mariëtte van Gelder, niet worden waargemaakt.

(Dit boek heb ik voor Hebban gerecenseerd.)

Waardering: 2/5

Boekinformatie
Auteur: Catriona Ward
Titel: Het laatste huis
ISBN: 9789402320046
Pagina’s: 320
Eerste uitgave: 2023