Auteursarchief: leeskees

Gouden leeuw – Wilbur Smith

gouden leeuw
Beschrijving
De Engelse kaper Henry ‘Hal’ Courtney staat op het punt te trouwen met de mooie Afrikaanse generaal Judith Nazet. Judith is zwanger en de toekomst van de geliefden lijkt rooskleurig. Courtney heeft immers geen last meer van de Schot Angus Cochran, alias ‘de Buizerd’ door wiens schuld Courtneys vader vermoord is. Hij zou omgekomen zijn in een vlammenzee.

Maar de Buizerd is niet dood… Zwaar verminkt en zinnend op wraak neemt hij deel aan een samenzwering tegen Courtney en Judith. Kunnen ze ontsnappen aan de bezeten en levensgevaarlijke Buizerd?

Recensie
Wilbur Smith heeft zijn successen vooral te danken aan zijn boeken over de Courtney-familie. Deze kronieken strekken zich uit van 1860 tot 1987 en spelen zich vooral in Afrika af. Zijn nieuwste roman, Gouden leeuw, behelst een eerdere periode: 1670, een paar jaar na de beëindiging van een van de Nederlands-Engelse oorlogen. Het boek, de veertiende over de Courtney’s, heeft Smith tezamen met Giles Kristian, een schrijver van vooral historische romans, geschreven.

Gouden leeuw is het verhaal van de jonge kapitein en kaper Henry “Hal” Courtney, eigenaar van het schip de ‘Golden Bough’. Zijn vader, de piraat Frances Courtney, is tijdens de oorlog tussen Engeland en Nederland door schuld van de Schot Angus Cochran, alias De Buizerd, vermoord. Hal neemt wraak op hem en is in de veronderstelling dat Cochran, samen met zijn schip, in vlammen is opgegaan. De Buizerd blijkt, hoewel zwaar gehavend, echter nog te leven en wil op zijn beurt vergelding voor wat hem is aangedaan. In opdracht van maharadja Jahan neemt hij, samen met de Grey, de koninklijke consul van Zanzibar, deel aan een complot om Hal en zijn partner, de vrouwelijke generaal Judith Nazet, om te brengen. Maar lukt het Hal om De Buizerd opnieuw te verslaan?

Zoals gezegd is dit het veertiende boek in de Courtney-serie. Het is echter geen enkel probleem dit boek los van de eerdere boeken te lezen. Het verhaal staat namelijk op zichzelf en kan als zodanig goed worden gevolgd. Het enige dat je je kunt afvragen, is de exacte toedracht van de dood van Frances Courtney. Het niet weten daarvan is echter geen gemis. Toch is het misschien wel beter om Gouden leeuw na Roofvogels te lezen. Want in het laatstgenoemde boek komen Hal Courtney, Judith Nazet en Aboli in ieder geval voor. Hun personages zullen in dat boek beter uitgewerkt zijn dan in dit.

Gouden leeuw is een bijzonder prettig geschreven boek vol actie en avontuur. Beide zijn  al vanaf de eerste hoofdstukken merkbaar aanwezig. Een combinatie van deze twee zorgt ervoor dat het verhaal ook spanning heeft. Niet voortdurend, maar dat is in feite niet de aard van het boek. Behalve deze kenmerken, heeft het boek ook historische aspecten, zoals bijvoorbeeld de Nederlands-Engelse oorlog, de slavenhandel en de bezetting van Zanzibar. Aardig in het verhaal is de naam van de Nederlandse kapitein Michiel Tromp. Wellicht een verwijzing naar de zeehelden Tromp en De Ruyter?

Opvallend is dat Hal Courtney wordt neergezet als een soort superman. Natuurlijk is hij het belangrijkste personage in dit boek, overkomt hem ook wel het een en ander, maar toch blijkt hij onverslaanbaar en soms zelfs onvermoeibaar te zijn. Voor het boek is dat uiteraard interessant, maar de geloofwaardigheid wordt daardoor wel wat aangetast. Toch maakt Wilbur Smith ook in dit boek zijn naam als rasverteller waar. Want het blijft van begin tot eind boeien. Dat is mede te danken aan Smith’s levendige manier van schrijven.

Na het lezen van Gouden leeuw krijg je het gevoel dat het verhaal, ondanks dat het wel degelijk een afgerond geheel is, nog niet afgelopen is. De laatste paar zinnen van het laatste hoofdstuk geven namelijk voldoende ruimte voor een vervolg.

Waardering: 4/5

Dit boek heb ik onlangs voor Hebban gerecenseerd.

Boekinformatie
Auteur: Wilbur Smith
Titel: Gouden leeuw
ISBN: 9789401604925
Pagina’s: 397
Eerste uitgave: 2015

Ben je al bang? – Jaye Ford

ben je al bang
Beschrijving
Een verlaten parkeergarage, laat op de avond. Livia loopt snel door de slecht verlichte ruimte, haar gedachten al bij huis. Tot een man met een zwart masker uit het donker stapt en haar tegen haar auto duwt. Liv weet haar belager van zich af te slaan, en ontsnapt ternauwernood. Door de plaatselijke pers wordt ze vervolgens tot heldin gebombardeerd maar dan begint haar nachtmerrie pas echt. Ze ontvangt dreigbrieven die duidelijk maken dat niet alleen zijzelf maar ook haar zoontje gevaar loopt. Wie is deze stalker, die alle details van haar leven kent? Dezelfde engerd die haar eerder tot doelwit heeft gemaakt? Of iemand die ze dacht te kunnen vertrouwen?

Recensie
Als Livia Prescott ’s avond na haar werkdag naar huis wil gaan, wordt ze in een slecht verlichte en stille parkeergarage aangevallen door een gemaskerde en in het zwart geklede man. Hoewel ze gewond raakt, verdedigt ze zich goed waardoor de aanvaller er vandoor gaat. Daniel Beck, die in hetzelfde gebouw werkt als Liv, brengt haar voor onderzoek naar het ziekenhuis en ook daarna blijft hij haar regelmatig een bezoekje brengen. Vlak na het incident in de parkeergarage ontvangt Liv dreigbriefjes en krijgt een vriendin van haar een merkwaardig ongeluk. Liv vraagt zich af wie het op haar en misschien ook wel op iedereen om wie ze geeft heeft gemunt.

Jaye Ford is een Australische schrijfster die een veelzijdige carrière achter de rug heeft voordat ze zich volledig met schrijven ging bezighouden. Ben je al bang? is, na Beyond fear, de tweede thriller die ze geschreven heeft. Daarvoor heeft ze onder het pseudoniem Janette Paul het romantische boek Just breathe geschreven. Haar vijfde thriller zal in februari 2016 worden uitgegeven.

Het eerste hoofdstuk van Ben je al bang? begint met een passage die in veel spannende series voorkomt: een stille en donkere parkeergarage waarin het belangrijkste personage zich alleen bevindt. Hoewel dit nogal clichématig is, is de spanning in dit eerste hoofdstuk wel merkbaar. Die is echter van korte duur, want daarna zakt het met die spanning volledig in en pas op tweederde van het boek komt deze enigszins terug. Blijkbaar probeerde Ford deze spanning tot een climax op te bouwen. Daarin is ze gedeeltelijk geslaagd.

Hoewel het verhaal op sommige momenten wel wat voorspelbaar is, weet Ford de lezer toch regelmatig op het verkeerde been te zetten. Want net wanneer je denkt dat je het allemaal wel weet, vindt er een verrassende ontwikkeling plaats waardoor alles weer anders wordt. Ook stuurt Ford, eigenlijk al vanaf het begin van het verhaal, op een bepaalde dader aan. Tegen het eind wordt duidelijk dat de lezer ook daarin wordt misleid.

De schrijfstijl van Ford is over het algemeen prettig. Soms springt ze wat van de hak op de tak waardoor je je afvraagt in welke situatie je beland bent, maar dat is gelukkig van korte duur. De personages zijn prima uitgewerkt en naarmate het verhaal vordert, kom je steeds meer over Liv, maar ook over de anderen, te weten.

De uiteindelijke ontknoping zit vol met actie, maar is helaas niet snel genoeg om deze spannend te laten zijn. Ook wekt het de indruk dat het nogal gezocht is. Jammer, want er had zeker meer uitgehaald kunnen worden. Tijdens het lezen rijzen er wel een paar vragen op. Deze worden in het laatste hoofdstuk beantwoord. Daardoor kun je het boek in ieder geval met een goed gevoel dichtslaan.

Ben je al bang? is, ondanks dat de spanning wat tegenvalt, wel degelijk een intrigerende psychologische thriller die de moeite van het lezen waard is. Want Ford is heel goed in staat de aandacht van de lezer vast te houden.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Jaye Ford
Titel: Ben je al bang?
ISBN: 9789032513719
Pagina’s: 366
Eerste uitgave: 2013

Icarus – Deon Meyer

icarus
Beschrijving
17 december. Het lichaam van Ernst Richter, internetondernemer en oprichter van de controversiële website Alibi.co.za, wordt aangetroffen in een ondiep graf in de zandduinen vlak bij Parklands. Hij werd sinds een maand vermist.

Niemand binnen de politiemacht wil de zaak aannemen vanwege de politieke consequenties voor de betrokkenen én de onherroepelijke mediatsunami die zal volgen op de moord op een persoon zo omstreden als Richter. En dus mag de speciale eenheid ‘de Valken’ ermee aan de slag.

Zelfs onder normale omstandigheden zou deze zaak al genoeg kopzorgen veroorzaken voor Bennie Griessel en Vaughn Cupido. De medewerkers van Alibi.co.za behoren niet bepaald tot het mededeelzame soort en de lijst van mensen die Richter met hun blote handen hadden willen wurgen is lang. Maar de omstandigheden zijn allesbehalve normaal. Griessel heeft de fles weer ontdekt en Cupido is verliefd – op een van de hoofdverdachten.

En op 24 december zet de verklaring van een jonge wijnboer de zaak volledig op zijn kop.
Kerstmis zal nooit meer hetzelfde zijn.

Recensie
Nadat een hevig noodweer het land verlaten heeft, wordt in de duinen het lijk van Ernst Richter gevonden. Een paar weken eerder was zijn vermissing al bij de politie gemeld. Richter was eigenaar van een omstreden bedrijf in alibi’s. De politie verwacht dat deze moord veel media-aandacht zal krijgen en heeft daarom niet veel zin de zaak op zich te nemen. Een speciale eenheid, De Valken, wordt er nu mee belast. De kapiteins Bennie Griessel en Vaughn Cupido krijgen de ondankbare taak de moord op te lossen. Een op het oog bijna onmogelijke opgave omdat ze niet de medewerking krijgen die ze willen, maar ook omdat ze hun eigen problemen hebben.

Icarus is de vijfde thriller van Deon Meyer waarin Bennie Griessel zijn opwachting maakt en kent twee verhaallijnen. De eerste, die op 17 december 2014 begint, is die van het onderzoek naar de moord op Richter. Dit onderzoek, hoewel het team van De Valken soms de wanhoop nabij is, vordert gestaag en kruipt langzaam naar de datum van de tweede verhaallijn toe: 24 december 2014. Dat is de dag dat Francois du Toit bij een advocaat een verklaring aflegt over de toedracht van de moord op Richter.

Ondanks dat Griessel in vier eerdere boeken ook het belangrijkste personage was, is het geen enkel probleem dit boek los van de andere te lezen. Meyer heeft Icarus zo geschreven dat je een goed beeld van hem, maar ook van de andere personages, krijgt. Geen enkele keer heb je het gevoel iets te missen, omdat Meyer een uitgebreidere uitwerking uit eerdere boeken soms kort samenvat.

Het verhaal in Icarus is goed opgebouwd en heeft soms verrassende wendingen en een onverwachte ontknoping. De persoonlijke omstandigheden van Griessel, hij is alcoholist, zijn soms aangrijpend en delen van het verhaal van Du Toit zijn zelfs tragisch. Doordat Meyer alle personages op een menselijke manier beschrijft, kun je voor ieder van hen sympathie opbrengen. Zelfs voor Richter, die zich vaak anders voorgedaan heeft dan hij werkelijk was.

De schrijfstijl van Deon Meyer is bijzonder aangenaam en komt natuurgetrouw over. Dit laatste geldt eveneens voor de dialogen en de medewerkers van de speciale eenheid. Zij worden niet als superhelden neergezet, maar als gewone mensen met hun eigen specifieke problemen en emoties.

In de Griekse mythologie heeft Icarus zijn ontsnapping als gevolg van zijn overmoed niet overleefd. In het boek Icarus heeft Ernst Richter, die ook steeds overmoediger werd en daardoor risico’s nam, het ook niet gered. Griessel en Cupido bleven uiteindelijk wel met beide benen op de grond staan waardoor ze persoonlijk succes hebben geboekt. Dat succes is ook voor Deon Meyer weggelegd. Omdat zijn Icarus een hoogvlieger is die niet ten val komt.

Waardering: 4/5

Dit boek heb ik onlangs voor Hebban gerecenseerd.

Boekinformatie
Auteur: Deon Meyer
Titel: Icarus
ISBN: 9789400506152
Pagina’s: 375
Eerste uitgave: 2015

Dit was niet het plan – Cristina Alger

dit was niet het plan
Beschrijving
Weduwnaar Charlie is 34 jaar oud en een succesvolle advocaat. Hij maakt lange dagen en staat op het punt partner te worden. Zijn eigenzinnige vijfjarige zoontje Caleb is geobsedeerd door natuurrampen en loopt het liefst in jurkjes, wat hem een buitenbeetje op de kleuterschool maakt. Door een uit de hand gelopen grap over een cliënt wordt Charlie ontslagen. Wanneer ook zijn zus aankondigt niet meer fulltime voor Caleb te kunnen zorgen, staat zijn leven helemaal op zijn kop. Dan krijgt hij weer voorzichtig contact met zijn vader en beseft hij zich wat er echt toe doet.

Dit was niet het plan is een grappig, herkenbaar en persoonlijk portret over verlies, rouw en over hervonden geluk.

Recensie
De 34-jarige Charlie Goldwyn is weduwnaar, woont in New York en heeft een drukke baan als advocaat bij een gerenommeerd advocatenkantoor. Hij woont samen met zijn zus Zadie die op zijn vijfjarige zoontje Caleb past. Caleb is een bijzonder jochie en heeft een eigen wil. Wanneer Charlie op een bedrijfsfeestje in een dronken bui een foute speech heeft gehouden, wordt hij ontslagen. Niet veel later vertelt Zadie hem dat ze gaat trouwen en niet meer voortdurend op Caleb kan passen. Charlie weet even niet meer hoe het nu verder moet. Nadat hij in contact is gekomen met zijn vader dringt het langzaam maar zeker tot Charlie door wat de werkelijk belangrijke dingen in zijn leven zijn.

 Dit was niet het plan is de tweede roman van Cristina Alger. Haar debuut, De Darlings van New York, was meteen al een succes en zal voor de televisie verfilmd worden. Alger is zelf als juriste werkzaam geweest en haar kennis over dit vakgebied heeft ze in beide boeken verwerkt. Op dit moment is Alger alweer bezig met haar derde boek, dat net als deze twee, ook een feelgood roman wordt.

Het verhaal in Dit was niet het plan begint met Charlie die aan zijn overleden vrouw Mira denkt. Ze zou deze dag tweeëndertig jaar oud zijn geworden. Sinds haar dood heeft Charlie eigenlijk alleen maar gewerkt. Om vooral niet aan haar te hoeven denken. Veel werken is toch al iets dat bij grote advocatenkantoren voorkomt en ook van je wordt verwacht. Dat laat Alger in het begin van haar boek duidelijk doorschemeren.

Dat er meer bestaat dan werken alleen merkt Charlie pas na zijn ontslag. Hij heeft dat veel tijd om met Caleb om te gaan, om na te denken wat hij met zijn leven wil, maar ook om het verlies van Mira te verwerken. Dit klinkt nogal zwaar en kun je de indruk krijgen dat het een zwaar boek is. Niets is echter minder waar. Want in het boek komen ook hilarische, aandoenlijke en misschien wel herkenbare momenten voor.

Door deze mix, of wellicht wel dankzij, is het een bijzonder prettig leesbaar boek geworden. Vanaf de allereerste bladzijde zit je in het verhaal waar je, als je het boek eenmaal uit hebt, een goed gevoel aan overhoudt. Ondanks dat het in sommige situaties typisch Amerikaans aandoet en in het boek te veel met de ogen gerold wordt (is dit iets van schrijvers of vertalers?).

Omdat Charlie het belangrijkste personage is, wordt dat van hem naarmate het verhaal vordert steeds meer uitgediept. Alger heeft ervoor gekozen niet meteen alles van en over hem bekend te maken, maar gedurende het verhaal steeds meer te onthullen. Daarmee bereikt ze dat je steeds nieuwsgieriger wordt en de vragen die tijdens het lezen naar voren komen, worden beantwoord.

Dit was niet het plan is een heerlijke tragikomische roman die je met veel plezier leest, waarvan je tijdens het lezen de filmische beelden voor je ziet en die je zelfs enigszins aan het denken zet. Want wat doe je als jezelf in een soortgelijke situatie als die van Charlie bevindt?

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Cristine Alger
Titel: Dit was niet het plan
ISBN: 9789046819807
Pagina’s: 334
Eerste uitgave: 2015

Negen – Stefan Ahnhem

negen
Beschrijving
Wat is er in Stockholm gebeurd in de weken voorafgaand aan kerst? De politiezaak die de gewelddadige dood van een politicus en de ontvoering van een diplomatenzoon betreft, kost rechercheur Fabian Risk bijna zijn carrière . Het is het zwaarste onderzoek ooit voor Risk, waarbij bepaalde machten er alles aan doen de waarheid te verbergen. Tegelijkertijd leidt de Deense rechercheur Dunja Hougaard een onderzoek dat haar van Kopenhagen naar Stockholm voert.

Recensie
Stefan Ahnhem heeft er als kind nooit van gedroomd schrijver te worden. Hij was altijd meer een verhalenverteller, maar had niet de bedoeling daar wat mee te gaan doen. Pas op volwassen leeftijd heeft hij zijn toekomst in de fysica en wiskunde vaarwel gezegd en is hij zijn roeping toch gaan volgen. Ahnhem is een gevestigd scriptschrijver en heeft zowel voor de televisie als film gewerkt. Hij schreef scenario’s variërend van comedy tot thriller (Wallander en Irene Huss). Zijn debuut, de thriller Zonder gezicht, is wereldwijd goed ontvangen.

In Negen, de tweede thriller van Ahnhem, maken we opnieuw kennis met Fabian Risk. Het verhaal, dat een prequel is van Zonder gezicht, speelt zich af in december 2009. Risk wordt gevraagd om in het geheim onderzoek te doen naar de verdwijning van de minister van Justitie. Als dit mislukt kan zijn carrière bij de politie wel eens afgelopen zijn. Als de politicus vermoord wordt gevonden, neemt het onderzoek een andere wending aan en krijgt het hele team er mee te maken. Op hetzelfde moment voert rechercheur Dunja Hougaard in Kopenhagen een onderzoek uit dat tot in Stockholm leidt.

De eerste hoofdstukken van Negen staan vooral in het teken van de kennismaking met de belangrijkste personages, maar ook met hen die belangrijk zijn voor het verhaal. Vooral de karakters Risk en Hougaard worden redelijk goed uitgediept zodat de lezer hen beter leert kennen en ook meer over hun privé-omstandigheden te weten komt. Het boek kent verschillende verhaallijnen die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben. Ahnhem brengt ze gedurende het verhaal steeds dichter naar elkaar toe en uiteindelijk vloeien ze samen tot één geheel.

De schrijfstijl van Ahnhem is prettig, want de korte en heldere zinnen maken dat het boek vlot leest. Aan alles, en dan vooral de kleine details, valt op te maken dat Ahnhem scripts geschreven heeft. Als het boek beknopter is, kan het zo gebruikt worden als leidraad voor een film.

Het verhaal kent door de diverse plotwendingen een aantal verrassingen en de uiteindelijke ontknoping is, ondanks dat je al min of meer kunt aanvoelen waar het in dit boek om draait, onverwacht en daardoor ook verrassend. Zelfs van de proloog, waar je aanvankelijk helemaal niets mee kunt, wordt vrij laat in het verhaal duidelijk waar het toe dient. Gelukkig maar, want daardoor blijft er tot het eind een zekere spanning aanwezig.

Na Zonder gezicht heeft Stefan Ahnhem met Negen ook weer een prima thriller neergezet waarmee hij heeft aangetoond dat hij geen eendagsvlieg zal zijn. We zullen ongetwijfeld nog meer van hem én van Fabian Risk horen. Het is overigens wel jammer dat de uitgever heeft besloten dat het boek in Nederland ‘Negen‘ heet. De letterlijke vertaling van de oorspronkelijke titel is ‘Het negende graf’ en in feite is deze titel beter dan de huidige.

Waardering: 4/5

Deze thriller heb ik gerecenseerd voor Hebban.

Boekinformatie
Auteur: Stefan Ahnhem
Titel: Negen
ISBN: 9789041425324
Pagina’s: 477
Eerste uitgave: 2015

Leesherinneringen uit mijn jeugd

Het zal niemand zijn ontgaan. Van 7 tot 18 oktober is het kinderboekenweek. Diverse weblogs besteden hier aandacht aan en ook op Hebban blikt de redactie terug naar de boeken waar ze een goede herinnering aan hebben. Hoewel ik nu niet veel meer met kinderboeken heb, moest ik wel even terugdenken aan hoe het was toen ik jong was. Welke boeken las ik toen? En hoe heb ik ze beleefd? Terwijl ik in gedachten terugging naar mijn kinderjaren, kwamen sommige herinneringen ook weer bovendrijven. En daarmee ook wat ik destijds las. En daarbij maak ik geen onderscheid tussen boeken en strips. Want ik las ze beide.

Mijn eerste herinneringen gaan terug naar Annie M.G. Schmidt. En zeg nou zelf, wie kent de boeken van Jip en Janneke eigenlijk niet? Met de in feite eenvoudige, maar o zo leuke tekeningen van Fiep Westendorp. Hoewel mijn geheugen me in de steek laat bij de inhoud van die verhalen, kan ik me bepaalde fragmenten daarvan nog wel voor de geest halen: Jip en/of Janneke die door het gat in de heg kruipt, Jip die bij de kapper zit en telkens ‘au’ roept als de kapper zijn haar afknipt en natuurlijk het hondje Takkie.

jip en janneke

Andere boeken die ik toen las, waren die van Pinkeltje, geschreven door Dick Laan, en De Kameleon van Hotze de Roos. Wat vond ik die laatste boeken geweldig. Over de tweelingbroertjes Klinkhamer die met z’n tweeën allerlei avonturen beleefden. Een andere bekende kinderboekenschrijver was W.G. van de Hulst. Zijn boeken In de Soete Suikerbol met de dikke bakker en zijn lange, nogal bazige vrouw, heb ik regelmatig gelezen.

Een pocketboekje dat ik ongelooflijk spannend vond, was Commissaris Achterberg grijpt in van Wim van Helden. Het enige dat ik me er nu nog van herinner is dat er een Volkswagen in voorkwam. Andere spannende boeken die ik las, waren die van Leslie Charteris (De Saint) en de detectives van Norman Conquest. Ik weet nog dat ik deze vooral tijdens de vakanties in Zeeland op het strand las. Maar echte jeugdboeken zijn dat trouwens niet.

Behalve boeken las ik vroeger ook wel strips. Ik weet nog dat ik, wanneer we bij opa en oma op bezoek gingen, ik dat vooral fijn vond om daar de stripboeken van Michel Vaillant te kunnen lezen. Waarom ik die strips vroeger zo geweldig vond, weet ik niet. Want ik heb helemaal niets met auto’s en autosport. Waar ik nog wel wat mee heb is Donald Duck. Die las ik vroeger en die lees ik, sinds ik er een jaar of tien geleden een abonnement op heb genomen, nog steeds.

Als iemand me nu zou vragen wat mijn favoriete jeugdboek is, kan ik daar geen antwoord op geven. Wel kan ik zeggen welke boeken me het dierbaarst zijn. Dat zijn die van Bruintje Beer, geschreven door Mary Tourtel. Een redelijk aantal van die boekjes staan in mijn boekenkast. En wat mij betreft zal dat ook zo blijven. Tenzij ik in een eventuele nostalgische bui besluit ze weer eens te gaan lezen.

bruintje beer

Lieve edelachtbare – Max van Olden

Basis CMYK
Beschrijving
Luna van Rooden staat aan het begin van een veelbelovende carrière. Haar dagen worden gevuld met strafdossiers en het schrijven van pleitnota’s. Als Luna na een ruzie met haar vriend de nacht met een ander doorbrengt, realiseert ze zich niet dat ze daarmee alles op het spel zet. Lieve Edelachtbare laat zien wat het betekent om te werken in de harde afrekencultuur van het strafrecht, en wat er gebeurt als iemand het recht in eigen hand neemt.

Recensie
Over Max van Olden valt als schrijver nog niet veel te vertellen. Behalve dat Lieve edelachtbare  het debuut van deze advocaat is. Van Olden is, meteen na het tekenen van het contract bij zijn uitgever, al betiteld als de Nederlandse John Grisham. Beide auteurs schrijven immers over advocatuur en rechtspraak.

Na haar rechtenstudie kan Luna van Rooden als advocaat-stagiaire bij het goed bekendstaande advocatenkantoor Kratz & Kratz aan het werk. Al snel wordt ze bedolven onder een groeiende stapel dossiers, heeft ze rechtbankzittingen en voert ze eerste gesprekken met verdachten. Luna woont samen met haar werkloze vriend Tobias. Tobias wil graag aan het werk, maar omdat hij daarin niet slaagt wordt hij steeds gedeprimeerder. Na een ruzie met hem ontmoet Luna in een café een man met wie ze vervolgens de nacht doorbrengt. Ze realiseert zich op dat moment niet dat dit verstrekkende gevolgen heeft.

Lieve edelachtbare  is een typische legal thriller. Advocaten en rechters spelen een belangrijke rol in het boek en er wordt gebruikgemaakt van juridische terminologie. Dat jargon is door Van Olden overigens op een voor iedereen te begrijpen manier geschreven waardoor het boek laagdrempelig is. Deze toegankelijkheid is mede het gevolg van de eenvoudige, prettige, beeldende en heel soms humoristische schrijfstijl van Van Olden.

Naast het verhaal van Luna, dat voldoende is uitgewerkt om een duidelijk beeld van haar te kunnen vormen, heeft het boek een tweede, maar kortere verhaallijn. Daarin is Wessel het belangrijkste personage. Van meet af aan is duidelijk dat beide verhalen op een bepaald moment samen zullen vloeien. Dat moment doet zich pas aan het einde van het boek voor en is minimaal. Omdat er toch redelijk wat aandacht aan Wessel besteed wordt, ligt een iets ander verloop van het verhaal meer voor de hand. Nu lijkt de aandacht die aan Wessel besteed wordt enigszins overbodig, terwijl het wel van belang is.

Lieve edelachtbare  is geen thriller waarbij je op het puntje van je stoel zit. Toch kent het boek wel degelijk momenten van spanning en zorgt een aantal plotwendingen voor enkele verrassingen. De ontknoping is eveneens verrassend en ook afwijkend van die in de meeste thrillers. Daarom kun je daaraan een enigszins onbevredigend gevoel overhouden. Het verhaal lijkt namelijk niet helemaal af. Is dit een bewuste keuze van Van Olden en kunnen we meer Luna van Rooden verwachten? De enige die dit weet is de schrijver zelf.

Omdat Max van Olden bekend is met het Nederlandse rechtssysteem geeft hij via zijn boek een kijkje in deze juridische keuken. Hij laat zien hoe advocaten een onderlinge machtsstrijd kunnen voeren en dat rechters ook maar mensen met hun fouten en tekortkomingen zijn. Lieve edelachtbare  is een geloofwaardig geschreven debuut en toont aan dat Van Olden, behalve een kundig advocaat, ook een begenadigd schrijver is.

Waardering: 4/5

Deze debuutthriller heb ik gerecenseerd voor Hebban.

Boekinformatie
Auteur: Max van Olden
Titel: Lieve edelachtbare
ISBN: 9789026331589
Pagina’s: 288
Eerste uitgave: 2015

De doden hebben geen verhaal – Gard Sveen

De doden hebben geen verhaal
Beschrijving
Enkele weken nadat er in het bosrijke gebied rond Nordmarka drie oude skeletten werden gevonden, vermoedelijk uit de Tweede Wereldoorlog, wordt de oude verzetsman Carl Oscar Krogh dood aangetroffen in zijn huis. Zijn lichaam is gruwelijk toegetakeld.

De Oslose inspecteur Tommy Bergmann en zijn team onderzoeken het verband tussen beide zaken. Ze ontdekken dat Krogh tijdens de oorlog de rechterhand was van de legendarische verzetsstrijder Kaj Holt. Hij was tevens een van de laatste personen die probeerde de toedracht van Holts mysterieuze dood in 1945 te achterhalen. Alle historische documentatie is echter spoorloos verdwenen.

Bergmanns onderzoek onthult een web van leugens, mythes en bedrog en voert hem terug in de tijd, naar een oorlog waarin de waarheid telkens als eerste sneuvelde en de liefde hand in hand ging met verraad.

Recensie
In Nordmarka, een bebost gebied ten noorden van Oslo, worden drie skeletten gevonden. Gezien de ouderdom daarvan moeten ze er al vanaf de Tweede Wereldoorlog liggen. Enkele weken later vindt een thuishulp het dode en zwaar verminkte lichaam van Carl Oscar Krogh, die tijdens de oorlog deel uitmaakte van het verzet. Tommy Bergmann, inspecteur bij de Oslose politie, heeft de leiding over het onderzoek naar de moord. Hij is er al snel van overtuigd dat de moord en de vondst van de skeletten een verband met elkaar hebben. Daarom richt Tommy zich bij het onderzoek naar de moord op Krogh ook op de skeletten en wat er destijds gebeurd is. Daarbij komt hij tot een ontdekking die niemand voor mogelijk gehouden had.

De doden hebben geen verhaal is het debuut van de Noor Gard Sveen, die daarmee meteen al een aantal prijzen in zowel Noorwegen als Scandinavië in de wacht heeft gesleept. Behalve bij recensenten, is het boek ook bij de lezers goed ontvangen.

Het boek kent twee verhaallijnen. Een verhaal dat zich in 2003 afspeelt, met vooral Tommy Bergmann als belangrijkste personage en een verhaal dat zich in 1942 afspeelt. Daarin is voor Agnes Gerner, die, net als Krogh, deel uitmaakte van het Noorse verzet, een belangrijke rol weggelegd. Dat beide verhaallijnen met elkaar te maken hebben, is vanaf het begin duidelijk. Wat deze link is, wordt gedurende het verhaal steeds meer inzichtelijk. Totdat ze, maar dat is pas aan het eind, op een ingenieuze manier samenvallen.

Hoewel het verloop van het onderzoek naar de moord op Krogh zeker goed uitgewerkt en interessant is, is het verhaal dat zich in de Tweede Wereldoorlog afspeelt boeiender en soms zelfs aangrijpend te noemen. Bij vlagen is die verhaallijn zelfs spannender dan die van 2003. Daarnaast geeft het ook een klein beetje inzicht in de Noorse verzetsorganisatie, waarbij Agnes Gerner de meeste sympathie oproept.

De personages Bergmann en Gerner zijn erg goed uitgewerkt. Naarmate het verhaal vordert kom je steeds meer over hen te weten. Dat laatste geldt ook, maar dan in veel mindere mate, ook voor de overige personages. Dat die minder uitgediept worden, is begrijpelijk en niet storend. Ze hebben immers een wat prominente rol in het verhaal.

Ondanks het wat trage begin van het verhaal, leest het bijzonder prettig. Sveen heeft voor een goede zinsopbouw gezorgd, hanteert realistische dialogen en een aantal verrassende wendingen. De uiteindelijke ontknoping is daardoor door niemand te voorzien.

Na het lezen van De doden hebben geen verhaal kun je niets anders dan concluderen dat Gard Sveen een uitstekend debuut heeft geschreven. Daarin is Tommy Bergmann een interessant personage waarvan we vast en zeker nog meer zullen horen.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Gard Sveen
Titel: De doden hebben geen verhaal
ISBN: 9789400505452
Pagina’s: 479
Eerste uitgave: 2015

De wet van de jungle – Wilbur Smith

de wet van de jungle
Beschrijving
De charmante Centaine de Thiry en kapitein Michael Courtney beleven een stormachtige romance, die op wrede wijze wordt beëindigd. Radeloos reist Centaine met haar ongeboren kind naar Zuid-Afrika, het land van Michaels dromen. Maar het schip waarmee ze reist wordt getorpedeerd en Centaine wordt meer dood dan levend aangetroffen door twee bosjesmannen, die haar verzorgen en vertrouwd maken met de wetten van de jungle.

Wanneer haar zoon Shasa Courtney is geboren, besluit ze elders een nieuw leven te beginnen. Maar dan kruist Lothar de la Rey, avonturier-ivoorjager, haar pad. Hun kortstondige relatie blijft niet zonder gevolgen en heeft een onomkeerbare uitwerking op de volgende generaties Courtney en De la Rey.

Recensie
Kapitein Michael Courtney is piloot en tijdens de Eerste Wereldoorlog in het noorden van Frankrijk gelegerd. Als hij een vlucht maakt, worden hij en zijn collega’s dagelijks uitgezwaaid door een meisje op een paard. Michael maakt kennis met dit meisje, de 17-jarige Centaine de Thiry. Ze beginnen een relatie en maken plannen voor hun toekomst in Zuid-Afrika. Michael sterft en Centaine blijkt van hem in verwachting te zijn. Ze besluit, zoals ze Michael beloofd heeft, dat haar kind in Zuid-Afrika geboren moet worden. Ze reist mee op een schip van het Rode Kruis, maar dat wordt vlakbij de Afrikaanse kust getorpedeerd. Centaine overleeft de aanval en strandt op de Namibische kust. Daar wordt ze gevonden door een San-echtpaar en trekt verder met hen op. Haar zoon wordt geboren en Centaine kiest er met pijn in haar hart voor de San te verlaten omdat ze een eigen en ander leven wil leiden.

Hoewel de schrijver van de boeken, de Zuid-Afrikaan Wilbur Smith, tegenwoordig in Londen woont, spelen zijn verhalen zich vooral in Zuid-Afrika af. Dit geldt dus ook voor De wet van de jungle, het eerste deel van de tweede Courtney-trilogie en dat eerder is uitgegeven onder de titel De ruige kust.

In het begin van het boek maakt de lezer kennis met Michael Courtney. Deze kennismaking is van korte duur omdat hij tijdens een luchtgevecht neergeschoten wordt. Zijn personage is daardoor niet uitgebreid uitgewerkt, maar ruim voldoende om genoeg over hem te weten te komen. Vanaf dat moment is Centaine het belangrijkste personage in het boek en daardoor is dat van haar goed en uitvoerig uitgediept.

Het boek verwijst op sommige momenten summier naar de eerste Courtney-trilogie. Het kan echter heel goed afzonderlijk gelezen worden, omdat de aard van het verhaal in wezen geen vervolg is op de drie eerdere delen. En als het nodig is, geeft Smith bij die enkele verwijzing een korte uitleg ter verduidelijking.

De wet van de jungle is ten dele, en dat komt doordat het zich voor een groot deel tijdens de Eerste Wereldoorlog afspeelt, een oorlogsroman, maar vooral een avonturenroman. Het is in een prettige en vlot leesbare stijl geschreven en kent een aantal verrassende ontwikkelingen. Desondanks heeft het ook wel een paar voorspelbare momenten die daarna wel weer een verrassing tot gevolg hebben.

Behalve boeiend is het boek deels ook leerzaam. Het geeft een aardig beeld van de San-cultuur, hoe ze destijds zijn behandeld en wat hen aangedaan is. Het lijkt er zelfs op dat Smith in zijn boek de onderdrukking en mislukte uitroeiing van de San veroordeelt. Verder is het opvallend dat het boek geen hoofdstukken heeft. Het is één lang verhaal waarvan het einde nog niet in zicht is. De wet van de jungle maakt daarom dat je nieuwsgierig wordt naar de volgende delen van de trilogie.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Wilbur Smith
Titel: De wet van de jungle
ISBN: 9789022551462
Pagina’s: 461
Eerste uitgave: 1998

Zeemansbruid – Judith Visser

zeemansbruid
Beschrijving
Hoe ver gaat een man om te krijgen wat hij wil?

Wat begint als een zoektocht naar de perfecte vrouw, wordt een obsessie die eindigt met de vondst van levenloze naakte vrouwenlichamen verspreid door de straten van Rotterdam. En dit is slechts het begin…

Ursula Klein – rechercheur bij de Rotterdamse politie – jogt iedere ochtend met haar broer over de Erasmusbrug. Als hij op een ochtend niet komt opdagen, blijkt hij ongewild slachtoffer te zijn van een lugubere psychopaat.

Daarna is Ursula niet te stuiten. Ze verlegt haar eigen grenzen steeds opnieuw, maar verliest daarbij het zicht op wie ze wel en niet kan vertrouwen.

Recensie
Op een ochtend krijgt de Rotterdamse politie een oproep dat er een naakte vrouw van de Erasmusbrug gegooid is. Rechercheur Ursula Klein en haar collega’s gaan naar de plaats delict en merken, als de vrouw uit het water gehaald is, dat het om een levensechte pop gaat. Een paar dagen later opnieuw een oproep. Er is iets van een viaduct gegooid. Een passerende automobilist, Ursula’s broer, raakt daardoor gewond en moet in het ziekenhuis worden opgenomen. Ook dit keer ging het om een pop. Na nog een paar vondsten wordt niet veel later het levenloze en zwaar verminkte lichaam van een echte vrouw gevonden. Het onderzoekteam zet vanaf dan alles op alles om de psychopathische moordenaar te vinden.

Judith Visser’s Zeemansbruid is een thriller die vanuit het perspectief van drie personages geschreven is: Hij, Ursula en Faye. Hij is een student geneeskunde en het is al snel duidelijk dat dit de moordenaar is. Zijn ware identiteit wordt pas later bekend. Faye is sinds kort de nieuwe vriendin van Dorian, de broer van Ursula. Faye heeft een negatief zelfbeeld waarvan de aanleiding in haar tienerjaren te vinden is. Ursula is rechercheur die het goed kan vinden met haar nieuwe collega Jeff. Ze is nogal eigenzinnig en gaat vaak haar eigen gang.

Visser heeft met Zeemansbruid een toegankelijk en gemakkelijk leesbaar verhaal geschreven. Dat houdt echter niet in dat het boek een ‘niemendalletje’ is. Het boek heeft namelijk voldoende psychologische kenmerken in zich om niet zo genoemd te worden. Hoewel het ook niet diepgaand is, heeft het boek wel herkenbare personages en is het ten dele realistisch.

Daarnaast heeft het boek ook enkele aandoenlijke momenten. Vooral wat het personage Faye betreft. Het is dan ook wel te begrijpen dat zij in ruime mate getraumatiseerd is. Spanning kent het verhaal voldoende. Vanaf het begin is deze aanwezig en gaat eigenlijk door tot en met de onverwachte ontknoping. Deze ontknoping is aardig, maar komt nogal onwerkelijk en gezocht over. Dat is jammer, want het doet afbreuk aan het verhaal.

Ondanks enkele punten van kritiek is Zeemansbruid wel degelijk een geslaagde thriller. Judith Visser slaagt erin dat je als lezer het verhaal van begin tot eind aandachtig blijft volgen. In feite heeft het boek alles wat een thriller moet hebben: dramatiek, snelheid en spanning.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Judith Visser
Titel: Zeemansbruid
ISBN: 9789401600033
Pagina’s: 269
Eerste uitgave: 2012