Beschrijving
Guylain Vignolles leidt een onopvallend en eenzaam bestaan. Hij zorgt voor zijn goudvis, belt eens per week zijn moeder en neemt dagelijks de trein van 6:27 uur naar zijn werk.

Achter Guylains stille buitenkant en zijn merkwaardige beroep gaat zijn diepe passie schuil: boeken en lezen. En iedere ochtend in de trein van 6:27 uur toont hij een glimp van die passie aan zijn medeforenzen.

En dan komt Guylain in contact met de vrouw die alles in zijn onopvallende en eenzame leven zal veranderen…

Recensie
De dertiger Guylain Vignolles is een nogal onopvallende verschijning. Hoewel hij wel wat vrienden heeft, leidt hij, samen met zijn goudvis, een afgezonderd leven. Hij werkt bij een bedrijf dat boeken recyclet en reist daar iedere ochtend met de trein van 6:27 uur naartoe.

Guylain heeft een voorliefde voor boeken. Dit uit zich tijdens de reis naar zijn werk. Want iedere ochtend pakt hij een of meer boekbladzijden uit zijn versleten aktetas en begint te lezen. Hardop. Vooral voor zichzelf. Maar zijn medereizigers waarderen het en zien het als een prettige onderbreking van het dagelijkse verplaatsingsritueel. Op een dag vindt Guylain een usb-stick. De inhoud daarvan zorgt ervoor dat hij een doel krijgt en dat zijn tot dusver vereenzaamde leven gaat veranderen.

De voorlezer van 6:27 is de debuutroman van Jean-Paul Didierlaurent. Het belangrijkste personage in het boek is Guylain Vignolles. Vanaf het begin van het verhaal leef je mee met de eenzame, maar ook aandoenlijke en misschien zelfs wat ongelukkige Vignolles. Zijn enige geluk lijkt hij te vinden in het voorlezen van de losse bladzijden uit boeken die aan de kaken van de Zerstor 500, de monsterlijke boekenverslinder, zijn ontsnapt en door Vignolles heimelijk mee naar huis worden genomen.

Dankzij het voorlezen van de bladzijden wordt Vignolles door twee oude dames gevraagd om in een bejaardentehuis te komen ‘optreden’. Vignolles accepteert dit en het voorlezen zorgt voor steeds meer vitaliteit bij de bejaarden. Zelfs zo veel dat er discussies ontstaan. Een mooie vondst van Didierlaurent.

De usb-stick die Vignolles gevonden heeft, blijkt van de achtentwintigjarige toiletjuffrouw Julie te zijn. De overeenkomsten in het werkzame leven van Guylain en Julie worden door Didierlaurent op een mooie manier vergeleken. Denk hierbij bijvoorbeeld aan de stinkende brij die door De Zerstor 500 uitpoept wordt en het toiletbezoek van de klanten van Julie.

De naam Zerstor is overigens prachtig gevonden. Dit apparaat, dat in het boek Het Ding genoemd wordt, is van Duitse makelij en zorgt er met zijn stalen kaken voor dat boeken worden verslonden. Het Duitse woord zerstören betekent in onze taal verwoesten. En dat is precies wat Het Ding doet.

Het boek, dat niet al te dik is, leest erg prettig. De personages zijn stuk voor stuk bijzonder en dat maakt het lezen van het boek zeker de moeite waard. Hoewel het boek wel af is, laat het ook wat ruimte voor een vervolg open. Want een echt einde is er in feite niet. En misschien is dat ook wel goed.

Didierlaurent heeft met De voorlezer van 6:27 een prima debuut afgeleverd. Het maakt nieuwsgierig naar een opvolger. Die dan hopelijk wel wat dikker zal zijn.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Jean-Paul Didierlaurent
Titel: De voorlezer van 6:27
ISBN: 9789401602921
Pagina’s: 183
Eerste uitgave: 2014 

Beschrijving
Irene probeert met veel pijn en moeite de draad weer op te pakken nadat ze per ongeluk een peuter heeft doorgereden, maar het verleden achtervolgt haar: ze ontvangt een anonieme bedreiging, waarin staat dat ze nog voor het eind van het jaar zal leren hoe het voelt om je dochter te verliezen. Wie in haar omgeving probeert haar gek te maken, of is ze zélf niet meer te vertrouwen na ‘de moord’ die ze heeft gepleegd? Waar ligt de grens tussen goed en kwaad, en hoe ver ga je om je eigen dochter te redden? Irenes beklemmende strijd leidt haar tot in de diepste krochten van haar psyche, steeds verder weg van haar familie, vrienden en haar ‘oude ik’.

Recensie
Op een sneeuwachtige winterdag twee jaar geleden heeft Irene Visser per ongeluk een driejarig meisje doodgereden. Ze is daarvoor tot een taakstraf van 240 uur veroordeeld.
Daarnaast is ze, samen met haar gezin, verhuisd naar een villa in een naburig dorp. Waar ze een nieuwe start wil beginnen.

Dat verleden laat haar echter niet rusten. Want ze ontvangt een anonieme bedreiging: voor het eind van het jaar zal ze zelf weten hoe het voelt om een dochter te verliezen. Behalve de angst dat dit inderdaad gebeurt, heeft Irene ook nog steeds te kampen met een reusachtig schuldgevoel. Dat gaat zelfs zover dat ze zichzelf wil straffen voor het ongeluk twee jaar eerder. Gevolg is dat Irene niet meer slaapt, paranoïde gedrag vertoont en zich meer vervreemdt van haar gezin.

Ik trapte op de rem, die ik allang niet meer onder controle had, mijn vingers klauwden in het stuur. Ik spinde in een zee van sneeuw, rond en rond en rond en rond, terwijl mijn adem stokte. Die hobbel waar ik net overheen gereden was, dat was toch niet… Dat kon toch niet… Ik durfde niet te denken wat mijn lijf al had begrepen.

De onderkant van sneeuw is het thrillerdebuut van Ilse Ruijters. Het is een debuut waar ze trots op mag zijn. Want het is een uitstekende psychologische thriller geworden die van het begin tot eind boeiend is. Er zijn momenten waarbij je een brok in de keel kunt krijgen.

Het boek is geschreven in de ik-vorm waardoor je je als lezer vereenzelvigt met Irene. Dat heeft Ruijters goed gedaan, want daardoor lijkt het dat je zelf ook beleeft wat Irene doormaakt. En ook het gevoel dat ze heeft, lijkt het gevoel van jezelf te zijn.

De schrijfstijl die Ilse Ruiters hanteert, is erg prettig en daardoor leest het boek als de spreekwoordelijke trein. Het boek heeft korte hoofdstukken waardoor de snelheid eveneens behouden blijft. Veel van deze hoofdstukken worden afgesloten met een zin die je nieuwsgierig maakt, maar ook zorgt voor een bepaald spanningsveld.

Die spanning is niet de zinderende spanning die bij veel thrillers gebruikelijk is, maar wél de spanning die ervoor zorgt dat je aan het boek gekluisterd blijft en steeds nieuwsgieriger wordt naar het vervolg en vooral de afloop. Eigenlijk komt het neer op een onderhuidse spanning die voort blijft kabbelen.

Overigens zorgt ook het onvoorspelbare in het verhaal voor een zekere spanning. Want op het moment dat je denkt te weten hoe alles in elkaar steekt, zorgt Ilse Ruijters er toch weer voor dat het niet is zoals het lijkt. Dit gebeurt niet één keer, maar komt een aantal keren in het verhaal voor. Knap hoe ze de lezer regelmatig op het verkeerde been weet te zetten.

De grootste verrassing doet zich in feite aan het eind van het verhaal voor. Dan blijkt pas echt hoe de vork precies in de steel zit en wie er achter de bedreiging zit. Onverwacht.
Het laatste hoofdstuk geeft vervolgens toch weer te denken. Want dit hoofdstuk laat je, hoewel je inmiddels al helemaal op de hoogte bent van wat er is gebeurd, wel weer twijfelen aan alle gemaakte conclusies.

Aan één conclusie hoeft in ieder geval niet getwijfeld te worden. Want De onderkant van sneeuw is een psychologische thriller van de bovenste plank.

Waardering: 5/5

Boekinformatie
Auteur: Ilse Ruijters
Titel: De onderkant van sneeuw
ISBN: 9789048822072
Pagina’s: 303
Eerste uitgave: 2014 

Beschrijving
Het is twee jaar geleden dat een kille moordenaar Steve Pettersons vrouw Nina op brute wijze ombracht. Hun zesjarige zoon Neil was getuige en droomt nog elke nacht van de grote moordenaarshanden om de keel van zijn moeder. Nu Ronald Thompson eindelijk voor de moord veroordeeld wordt, hoopt Steve op een nieuw leven voor hemzelf, zijn zoon Neil en zijn vriendin Sharon Martin.

Over twee dagen krijgt Ronald de doodstraf. Maar is hij de dader? Wanneer Neil en Sharon ontvoerd worden, slaat de twijfel toe. Een bloedstollende race tegen de tijd is het gevolg. Kan Steve zijn gezin redden?

Recensie
In het televisieprogramma Today voeren uitgever Steve Peterson en schrijfster Sharon Martin een discussie over de doodstraf. Steve is voor, Sharon is tegen. De discussie is opgelaaid omdat de negentienjarige Ronald Thompson ter dood veroordeeld wordt voor de moord op Steve’s vrouw. Deze moord vond twee jaar eerder plaats. Thompson heeft echter altijd beweerd onschuldig te zijn.

Vlak na de uitzending worden Sharon, die tevens de vriendin van Steve is, en Neil, Steve’s zoon, ontvoerd door iemand die zich Foxy noemt. Steve schakelt meteen de FBI in, maar het onderzoek schiet aanvankelijk niet op. Om Sharon en Neil vrij te krijgen vraagt Foxy 82.000 dollar losgeld van Steve. Foxy heeft echter andere plannen met hen, want op het moment dat Thompson wordt geëxecuteerd wil hij Sharon en Neil opblazen.

Voor de ogen van een kind, in 1978 overigens verschenen onder de titel Verbinding verbroken, is een thriller vol spanning, mysterie en vaart en om in één ruk uit te lezen. Dat staat tenminste op de achterkaft vermeld. In één ruk uitlezen is inderdaad niet zo heel erg moeilijk, want het boek is niet erg dik. Dat moet dus wel lukken.

Vaart, mysterie en spanning. Drie kenmerken die een thriller goed kunnen maken. Dat geldt echter niet voor dit boek van Mary Higgins Clark. Pas op het eind van het verhaal komt er een beetje snelheid in. Bij mysterie denk je al snel aan allerlei geheimzinnigheid. Daar is in dit boek geen enkele sprake van. En dan die spanning… deze is, zij het bijzonder minimaal, pas in de laatste hoofdstukken enigszins aanwezig.

Het boek bestaat uit een langdradig verhaaltje dat nogal simpel verteld wordt. Soms zelfs bij het kinderlijke af. Jeugdige lezers die de leeftijd acht tot twaalf jaar hebben, zullen het boek misschien wel spannend vinden, maar voor een volwassen lezer is het boek een regelrechte ramp.

Valt er dan niets positiefs over het boek te vertellen? Toch wel, want het is in feite een eye-opener voor de voorstanders van de doodstraf. Want is het rechtvaardig om een onschuldige ter dood te veroordelen?

Waarom de uitgever heeft besloten Verbinding verbroken opnieuw uit te geven onder de huidige titel is wel een mysterie. Want alleen al gebaseerd op de kwaliteit was Voor de ogen van een kind het niet waard om heruitgegeven te worden.

Waardering: 2/5

Boekinformatie
Auteur: Mary Higgins Clark
Titel: Voor de ogen van een kind (eerder uitgegeven als Verbinding verbroken)
ISBN: 9789401603331
Pagina’s: 264
Eerste uitgave: 2014 (1978 als Verbinding verbroken)

Beschrijving
Chloe Larson wordt op een avond in haar New Yorkse appartement overmeesterd door een man met een clownsmasker op. Hij verkracht en mishandelt haar en laat haar voor dood achter. Ze overleeft de aanval en besluit de stad te verlaten om in Miami onder de naam C.J. Townsend een nieuw leven te op te bouwen.

Twaalf jaar later zaait de seriemoordenaar Cupido angst onder de bevolking na een reeks verkrachtingen en moorden op jonge blondines. Wanneer Chloe, die inmiddels officier van justitie is, geconfronteerd wordt met de verdachte herkent ze de stem van haar toenmalige verkrachter. Ze zweert dat ze niet zal rusten voor hij in de dodencel zit. Vergelding? Of gerechtigheid?

Maar Cupido is een genadeloze tegenstander en heeft zelf ook nog enkele trucs achter de hand…

Recensie
Chloe Larson is een bijna afgestudeerd rechtenstudent. Alleen nog een examen en dan is ze klaar. Op een avond wordt ze in haar appartement in New York in haar slaap gestoord door een man die een clownsmasker op heeft. Hij verkracht en mishandelt haar. Chloe overleeft dit ternauwernood en hoewel ze aanvankelijk niet wilde, verlaat ze New York uiteindelijk toch.

Twaalf jaar later, Chloe heeft haar naam inmiddels gewijzigd in C.J. Townsend en werkt in Miami als openbaar aanklager bij het Openbaar Ministerie. Miami wordt opgeschrikt door een aantal verkrachtingen en lugubere moorden. Er wordt uiteindelijk een verdachte gearresteerd en aangeklaagd. In de rechtbank herkent C.J. de stem van deze verdachte als die van haar verkrachter. Ze besluit alles op alles te zetten om ervoor te zorgen dat hij veroordeeld wordt tot de doodstraf.

Vergelding is het debuut van Jilliane Hoffman, die als officier van justitie in Miami heeft gewerkt. Hoffman weet dus waar ze het over heeft met het schrijven van boeken die deels in de rechtbank plaatsvinden.

Het verhaal begin meteen al in een hoog tempo en die snelheid blijft in het hele boek gehandhaafd. De korte hoofdstukken, de vlotte schrijfstijl van Hoffman en natuurlijk ook dat tempo zorgen ervoor dat het boek erg prettig leest.

De spanning, die al vanaf het eerste hoofdstuk aanwezig is, wordt tijdens het verhaal langzaam opgebouwd tot een onverwachte en verrassende climax. Het is Hoffman uitstekend gelukt de lezer op het verkeerde been te zetten.

De personages in het boek, en in het bijzonder dat van Chloe/C.J. Townsend, zijn goed uitgewerkt. Als lezer kun je je in al deze personages inleven waarbij je voor de een wel en voor de ander geen sympathie kent. De onderlinge rivaliteit tussen de ‘gewone’ politie en de FBI wordt door Hoffman op een geloofwaardige manier weergegeven. Daarbij vraag je je af of het ooit wel eens goed zal komen tussen deze twee partijen.

Het boek gaat overigens wat verder dan alleen maar thriller zijn. Het verhaal laat je ook nadenken. Want wat doe je zelf als je slachtoffer ben geworden van een misdaad? Ben je uit op wraak of wil je toch het recht laten zegevieren. Een dilemma waaruit niet gemakkelijk te kiezen valt.

Vergelding is in ieder geval een uitstekend thrillerdebuut waarbij een vergelijking met De schreeuw van het lam van Thomas Harris niet ondenkbeeldig is.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Jilliane Hoffman
Titel: Vergelding
ISBN: 9789026136511
Pagina’s: 400
Eerste uitgave: 2004

Beschrijving
De erfenis wordt doorgegeven. Van vader op dochter. Van zus op broer. De attitude, de eer, de macht. Bloedgeld, ongeacht waar het vandaan komt, wordt witgewassen ? mits de juiste persoon wordt gevonden. JW heeft zijn tijd in de gevangenis goed besteed en zint op een grootse comeback.

Jorge is zijn nieuwe, saaie bestaan als verkoper van lattes en cappuccino?s al spuugzat. Het luxeleventje lonkt als hij zijn laatste grote deal aan het plannen is. Dit keer gaat het om serious shit, schunnig veel geld. Maar een undercoveragent is diep doorgedrongen in de Stockholmse onderwereld en komt dichterbij. Dichter bij Jorge. Dichter bij JW.

Op hetzelfde moment blijkt dat iemand het op de Godfather zelf heeft gemunt, Radovan Kranjic. Want hoe zou het zijn als Radovan is uitgeschakeld? Wie wordt dan de nieuwe koning van Stockholm – of koningin?

De technieken variëren: bescherming, beroving, coke, pooieren? Maar de jacht op geld gaat door en het verlangen naar macht en een zorgeloos leventje op een warme, zonnige plek wordt sterker. Het doel? Snel geld, life deluxe.

Recensie
Val dood, het laatste deel van de Stockholm-trilogie, heeft dezelfde opzet als de twee voorgaande delen: drie hoofdpersonages, drie verhalen. Twee van deze personages, Jorge Salinas en Martin Hägerström, kennen we uit een van de voorgaande delen. Het derde is in feite nieuw: Radovan Kranjic’ dochter Natalie. Daarnaast komen ook de andere personages uit de eerste delen aan bod.

Het verhaal speelt zich vijf jaar later af dan het eerste deel van de trilogie. Jorge heeft een koffieshop, maar heeft eigenlijk genoeg van dat eentonige bestaan. Hij krijgt een aanbod om een grote slag te slaan en gaat daar op in. Hägerström krijgt het verzoek om als undercoveragent Johan ‘JW’ Westlund in de gaten te houden. Want JW wordt er nog steeds van verdacht op grote schaal geld wit te wassen. Natalie is getuige van een aanslag op haar vader, die ze adoreert. Ze zweert wraak op de dader van deze aanslag. Maar kan ze de gevolgen wel overzien?

Door het concept dat Jens Lapidus in de trilogie hanteert valt er over dit boek niet zo heel erg veel nieuws te zeggen. Het is geschreven in de inmiddels bekende Lapidus-schrijfstijl: korte krachtige zinnen en goede dialogen. De al bekende karakters worden weer iets verder en diepgaander beschreven, maar ook de nieuwe personages worden prima uitgewerkt.

Het verhaal in Val dood gaat in feite verder waar Snel geld en Bloedlinkzijn geëindigd. Daarom wordt ook in dit boek regelmatig verdergegaan op gebeurtenissen die in de twee eerdere delen voorkwamen. Hoewel het boek goed afzonderlijk van de eerste twee gelezen worden, is het, alleen al vanwege die verwijzingen, wel beter om de boeken in volgorde te lezen. Dan valt alles beter te plaatsen.

In het boek komen spannende momenten voor, maar niet zo veel dat je op het puntje van de stoel en met ingehouden adem zit te lezen. Dat geeft ook nu weer niet. Want het verhaal blijft de aandacht van de lezer vasthouden. Dat is een prima kwaliteit van Lapidus.

Met het schrijven van deze trilogie heeft Lapidus de lezer een kijkje gegeven in de onderwereld van Stockholm. Een onderwereld die gevoelige maar vooral zijn harde kanten heeft. En na het lezen van deze drie boeken denk je wel dat Lapidus nog veel meer over die duistere kant van Stockholm kan schrijven. Maar misschien is wel het goed dat Val dood, om kwaliteitsverlies te voorkomen, het laatste deel uit die trilogie is.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Jens Lapidus
Titel: Val dood
ISBN: 9789400502949
Pagina’s: 431
Eerste uitgave: 2011

Beschrijving
Thomas Andrén, een corrupte politieagent met huwelijksproblemen, gaat zonder toestemming van zijn superieuren op zoek naar de identiteit van een onherkenbaar verminkt lijk. Wanneer hij geschorst wordt, treedt hij als uitsmijter en wapendeskundige in dienst van de Stockholmse maffiabaas Radovan. Zo komt hij de voormalige huurling Niklas Brogren op het spoor, wiens persoonlijke missie het is om mannen die vrouwen mishandelen een lesje te leren. De paden van Thomas en Niklas kruisen elkaar op een in het diepste geheim gehouden feest, waar machtige mannen zich laten bedienen door illegale prostituees. Terwijl Thomas langzaam maar zeker doordringt in de smerigste politieke cover-up uit de Zweedse geschiedenis, slijpt Niklas zijn messen…

Recensie
Het tweede deel van de Stockholm-trilogie, Bloedlink, heeft dezelfde opzet als het eerste deel. Drie verhalen, drie hoofdpersonages waar deze verhalen om draaien. De belangrijkste personages in dit deel zijn Thomas Andrén, een politieman die het niet altijd even nauw neemt met de voorgeschreven politieregels, Mahmud, een Arabier die zich bezighoudt met de drugscriminaliteit en Niklas Borgren, een voormalige huurling die voor eigen rechter speelt.

Thomas wordt met zijn partner naar een appartementencomplex gestuurd waar een zwaar toegetakeld lichaam van een dode man wordt gevonden. Omdat deze moord hem intrigeert, start hij een eigen onderzoek. Aanvankelijk alleen, maar later met politie-inspecteur Hägerström. Mahmud heeft snel een flinke som geld nodig en doet daarom een klusje voor de Joegoslavische maffiabaas Radovan Kranjic. Na dat klusje wil Mahmud niet meer voor hem werken, maar de Joego’s staan niet toe dat hij hen verlaat. Niklas trekt zich het lot van mishandelde vrouwen steeds meer aan en wil hen helpen. Daarin wordt hij steeds fanatieker, verliest daardoor de realiteit uit het oog en draait door.

Net als het eerste boek uit de trilogie speelt ook dit deel zich af in de onderwereld van de Zweedse hoofdstad Stockholm. In ieder afzonderlijk verhaal wordt het belangrijkste personage uit dat verhaal uitvoerig beschreven. Daardoor leer je hen goed kennen. En begin je, omdat ze zo gewoon en menselijk overkomen, zelfs sympathie voor hen op te brengen.

Aan de schrijfstijl heeft Lapidus in dit deel niets veranderd. Korte, krachtige zinnen en ook wordt weer veel straattaal gebruikt. Dit laatste is niet storend want het hoort bij de setting van het verhaal en het milieu waarin vooral Mahmud zich verkeert. De korte zinnen zorgen er overigens voor dat het verhaal zich in een redelijke snelheid afspeelt waardoor het verhaal een goed tempo heeft.

Hoewel Bloedlink dus het tweede deel uit de trilogie is, is het als afzonderlijk boek goed te lezen. Er wordt af en toe verwezen naar voorvallen die in deel één hebben plaatsgevonden en ook naar personen die in dat deel voorkwamen, maar Lapidus geeft telkens een goede uitleg van die situatie of dat personage.

Het boek staat niet bol van spanning, maar deze spanning is wel degelijk aanwezig. Zelfs meer dan in het eerste deel. De verhalen, waarin de lijnen overigens steeds meer samenkomen, zijn een stuk boeiender. En als ze eenmaal samengekomen zijn, wordt er ook nog eens voor een prima climax gezorgd.

Dit alles maakt dat Bloedlink een stuk beter is dan Snel geld en daarmee heeft Lapidus aangetoond dat hij zijn prima debuut een waardig vervolg heeft gegeven. Het derde deel (Val dood) kan eigenlijk nu al niet meer stuk.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Jens Lapidus
Titel: Bloedlink
ISBN: 9789400502956
Pagina’s: 448
Eerste uitgave: 2013

Beschrijving
De zeer vermogende Leonard Vermin heeft nog maar een paar weken te leven. Met zijn partner Maud is hij in Londen voor een afscheidsetentje waarvoor ook Mauds kinderen zijn uitgenodigd. Hoewel het etentje bruut wordt onderbroken, lukt het Leonard uiteindelijk toch zijn testament voor te lezen, en daarmee verrast hij iedereen. Is Leonard wel wie hij zegt te zijn?

Recensie
Leonard Vermin, een vermogend man, is ziek. Hij weet dat hij niet lang meer te leven heeft. Omdat hij. toen hij een stuk jonger was, een tijd in Londen heeft gewoond, heeft hij zijn partner Maud en haar kinderen daar uitgenodigd voor een afscheidsetentje. Tijdens dit etentje wil hij zijn testament voorlezen. Zijn familie heeft hoge verwachtingen van de erfenis, maar Leonard weet hen te verrassen.

In het eerste deel van Hemel boven Londen, het boek heeft in totaal zes delen, maken we kennis met de belangrijkste personages. Deze personages worden uitgebreid en daardoor zeer goed uitgewerkt. De lezer krijgt daardoor het gevoel hen te kennen.

Het karakter waar het voornamelijk om draait is Leonard Vermin. Daarom, maar ook omdat het belangrijk is voor het verhaal, wordt de jonge Vermin eveneens beschreven. Hij woont in Londen, ontmoet de Tsjecho-Slowaakse Carla en wordt verliefd op haar. Door haar rolt hij in het spionagenetwerk waar Carla deel van uitmaakt.

Nu Leonard bijna aan het eind van zijn leven is, kijkt hij terug op zijn jaren in Londen. Dit doet hij door ‘het gele notitieboek’ te lezen. Daarin heeft hij opgeschreven hoe hij die tijd in Londen ervaren heeft en wat hij heeft meegemaakt. De hoofdstukken over het gele notitieboek zijn die met de meeste spanning. In de rest van het boek ontbreekt deze volledig.

Dat die spanning niet aanwezig is, is geen probleem. Het verhaal is dermate intrigerend dat het blijft boeien. Omdat ook steeds meer stukjes van de puzzel worden opgelost weet Nesser de aandacht van de lezer vast te houden. Je wordt steeds nieuwsgieriger naar dat testament, maar ook naar de persoon Vermin.

Het verhaal leest niet overal even gemakkelijk. Dat komt wellicht door de soms wat moeilijkere woorden die gebruikt zijn, maar ook door de schrijfstijl van Nesser. Want het ene moment speelt zich in het heden af, het andere moment weer in het verleden. Toch is dat, zeker als je er eenmaal aan gewend bent, niet hinderlijk. Het perspectief blijft immers altijd behouden.

Er zijn helaas wat dingen die wat onderbelicht blijven. Bijvoorbeeld de rol van ‘The watch killer’ en die van Lars Gustav Selén. De eerste komt mondjesmaat voor in het verhaal en had in feite achterwege kunnen blijven. De tweede wordt wel goed uitgewerkt, heeft ook een duidelijke rol, maar die rol blijft uiteindelijk vaag en laat na het uitlezen van het boek wel een vraagteken achter.

Nesser heeft van Hemel boven Londen gezegd dat dit een roman is. Daar heeft hij gelijk in en is de keuze van de uitgever om het boek te bestempelen als een literaire thriller volkomen uit de lucht gegrepen. Toch hoeft dat absoluut geen reden te zijn om het boek te laten liggen. Want al met al is het een prima boek. Alleen misschien niet wat je van Nesser zou verwachten.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Håkan Nesser
Titel: Hemel boven Londen
ISBN: 9789044532470
Pagina’s: 531
Eerste uitgave: 2015

Beschrijving
Het leven van de twintiger Thomas zit op slot. Hij heeft het gevoel een toevallige bijkomstigheid te zijn van andere levens. Zijn dagen zijn een aaneenschakeling van herhalingen. Thomas probeert zichzelf wanhopig in beweging te zetten, maar er verandert niets.

Dan krijgt hij een brief van een meisje dat hij niet kent: Anna. Ze woont in Schotland en stuurt hem zeer persoonlijke ontboezemingen. Thomas kan het tegen wil en dank niet laten om terug te schrijven, en er ontstaat een briefwisseling. De brieven worden steeds somberder, alles in Anna’s leven lijkt zwart te zijn. Het doet Thomas denken aan zijn beste vriend Frank, die een aantal jaren geleden uit het leven stapte. Op een dag vraagt Anna Thomas om haar op te zoeken. Dat is de vonk die hem eindelijk tot leven wekt: gedreven door schuldgevoel over de geschiedenis van Frank, besluit hij te gaan. Hij moet Anna redden. Maar zo eenvoudig blijken de zaken niet te liggen.

Recensie
Thomas is nog maar vierentwintig jaar oud maar zijn leven hangt aaneen van dezelfde dagelijkse handelingen. Kortom, het is een sleur. Hij woont samen met Eva, maar vraagt zich af of hij wel verder met haar kan. ’s Avonds werkt hij als schoolschoonmaker en overdag hangt hij een beetje rond op de bank. Hij weet dat hij moet veranderen, hij wil dat ook wel, maar hij kan het niet.

Op een dag ontvangt hij een brief van de voor hem onbekende in Schotland wonende Anna. Thomas wil niet terugschrijven, maar doet het toch. Vervolgens onderhouden ze een regelmatige correspondentie en de brieven van Anna worden persoonlijker, maar ook somberder. Naar aanleiding van een laatste brief van Anna hakt Thomas de knoop door: hij gaat Anna helpen. Haar moet niet hetzelfde gebeuren als zijn vriend Frank, die een aantal jaren eerder een eind aan zijn leven maakte.

Liever geen applaus voor ik leef is de debuutroman van Sander van Leeuwen. Het boek bestaat uit twee delen. In het eerste deel wordt het personage Thomas uitgediept en leren we hem kennen. Dat is geen feest, want Thomas heeft een vrij slecht zelfbeeld. Vindt zichzelf kleurloos, wit. Dat wordt in de eerste paar hoofdstukken wel duidelijk.

Toch neemt Thomas een besluit, tot verrassing van zichzelf. Hij gaat tot actie over. En die actie vindt plaats in het tweede deel van het boek. Deel één van het boek las al vlot en prettig, het tweede deel doet daar een schepje bovenop. Dan wordt het tempo een stuk hoger en ontstaat er zelfs een bepaald soort spanning.

Een leuke vondst van Sander van Leeuwen zijn de regels uit songteksten die in het hele boek voorkomen. Deze regels staat waar ze het beste tot hun recht komen en verwijzen naar de voorgaande tekst. En dan vooral naar de gedachten die Thomas heeft.

Sterk in het boek zijn de zinnen waarin met taal wordt gespeeld. Zo is een file geen file maar ‘…aan de andere kant van de middenberm de dagelijkse massa leaseauto’s die een stille tocht leken te houden‘ en ook ‘Ik wil een druppel blijven. Maar het is eenzaam als druppel wanneer je al het water voorbij hoort razen.’. Dit zijn twee voorbeelden, er zijn er meer.

Gedurende het verhaal zie je de figuur Thomas ook veranderen. Hij wordt van een kleurloos individu, wit noemt hij dat zelf, een persoon die meer kleur krijgt, die weet wat hij wil. Dat is het gevolg van zijn besluit Anna, die zichzelf overigens zwart vindt, te helpen. Samen zijn ze yin en yang.

Na het lezen van het boek krijg je niet de indruk dat Liever geen applaus voor ik leef een debuut is. Dat is een groot compliment aan Sander van Leeuwen. Het boek is dan ook een aanrader. Voor iedereen die van een roman houdt, maar ook wat psychologie daarin niet schuwt.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Sander van Leeuwen
Titel: Liever geen applaus voor ik leef
ISBN: 9789029090421
Pagina’s: 254
Eerste uitgave: 2015 (verwacht op 2 april 2015)

Beschrijving
Een jongetje, de verteller van dit verhaal, kan niet stoppen met kijken naar de mooie jonge vrouw die zijn moeder is. Hun leven samen is gevuld met rituelen en patronen: ze kleden zich mooi aan om naar een chique theesalon te gaan, wandelen door de botanische tuin, bereiden met zn tweeën een maaltijd en maken samen een marsmannetjespak.

Maar de moeder, een alleenstaande, sensuele en schijnbaar zelfverzekerde vrouw, sluit zichzelf ook op in de badkamer om daar te huilen, ze ontvangt mysterieuze telefoontjes en verdwijnt soms urenlang zonder enige uitleg. Tot het verhaal een dramatische wending neemt.

Recensie
Een heel mooi meisje. Een boek dat ik voor de boekencommunity Dizzie mocht recenseren. Om deze reden kan ik mijn recensie niet hier plaatsen, maar bij Dizzie is wel te lezen wat ik van het boek vond.

Waardering: 2/5

Boekinformatie
Auteur: Julián López
Titel: Een heel mooi meisje
ISBN: 9789023490951
Pagina’s: 192
Eerste uitgave: 2015

Beschrijving
In Stockholm, waar de decadente bovenwereld en de rauwe onderwereld van Zweden nauw met elkaar verbonden zijn, verdwijnt een jonge vrouw spoorloos en kruisen de wegen van drie jonge mannen elkaar. Mrado is een Joegoslavische huurling die de voogdij over zijn dochtertje probeert te krijgen. Jorge is een drugsdealende latino die uit de gevangenis ontsnapt. De ambitieuze student JW ten slotte zoekt koortsachtig manieren om zijn dure levensstijl te kunnen blijven betalen. Alledrie zwichten ze voor de destructieve lokroep van de cocaïnehandel. Net als de jonge vrouw dromen ze van een beter leven, maar dan hebben ze wel geld nodig. Veel geld. En snel.

Recensie
Jorge Salinas Barrio, Johan Westlund (JW) en Mrado Slovovic zijn de drie sleutelfiguren in Snel geld, het eerste deel van de Stockholm trilogie. Jorge is een drugsdealer die spectaculair uit de gevangenis is ontsnapt. JW een student die niet tevreden is met zijn huidige levensstandaard en zo snel mogelijk rijk wil worden. Mrado een Joegoslavische huurling en keiharde crimineel die nergens voor terugdeinst.

Na zijn ontsnapping probeert Jorge uit handen van de politie te blijven, kan geen afscheid nemen van zijn criminele leven, wil het liefst het land uit, maar wil ook op jacht naar de Joegoslaven die ervoor zorgden dat hij gevangen zat. JW werkt als taxichauffeur, maar vindt zijn inkomen niet voldoende om te leven zoals hij wil. Daarom verkoopt hij, aanvankelijk op kleine schaal, cocaine. Mrado neemt binnen de Stockholmse onderwereld een vrij hoge positie in, maar hij wil meer. Wordt gedegradeerd en zint op wraak.

Het verhaal speelt zich vooral af in de onderwereld van Stockholm. Jens Lapidus geeft daarvan een aardig en realistisch overkomende beeld. Wel kun je je afvragen of het allemaal inderdaad zo erg is als wordt beschreven. Zo ja, dan lijkt Stockholm een niet erg veilige stad.

De hoofdstukken hebben afwisselend iedere keer een van de drie belangrijkste personages als hoofdpersoon. De lezer leert hen daardoor vrij goed kennen. Het is al vrij snel duidelijk dat de drie met elkaar te maken krijgen, maar die kennis is niet nadelig voor het verhaal. Het is juist wel interessant om te lezen hoe die stappen worden gemaakt.

De schrijfstijl van Lapidus is wat ongebruikelijk en het is daardoor, zeker in het begin, wel even wennen. Door deze manier van schrijven, leest het boek niet overal even vlot. De grote hoeveelheid straattaal die in het boek voorkomt werkt dat ook niet in de hand. Het duurt even voor je doorhebt wat er precies met een bepaald woord bedoeld wordt.

Het verhaal speelt zich in een redelijke snelheid af, maar echt spannend wordt het nergens. Het plot enigszins uitgezonderd. Dan wordt het wat sneller en spannender. Veel verrassende wendingen kent het boek niet. Dit is niet nadelig want het verhaal blijft op zich wel intrigeren. Hoewel het boek ook wel fragmenten heeft die weggelaten hadden kunnen worden.

Jens Lapidus heeft met Snel geld een goed debuut geschreven. Maar dat hij destijds overladen is met allerlei superlatieve complimenten is een wat overdreven. Want hij moet zichzelf in zijn volgende boeken ook nog bewijzen.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Jens Lapidus
Titel: Snel geld
ISBN: 9789022994443
Pagina’s: 429
Eerste uitgave: 2006