Categorie archief: Gelezen in 2016

Schaduwdochter – Anita Larkens

schaduwdochter
Beschrijving
Na het stuklopen van haar huwelijk pakt psychologe Mare Berg de draad weer op. Vastbesloten om er het beste van te maken neemt ze een nieuwe casus aan. Het betreft een jonge vrouw, Chantal, die vanwege meerdere diefstallen door de reclassering is doorverwezen. Een eenvoudige zaak – zo lijkt het in eerste instantie – maar Chantal drijft Mare al gauw tot het uiterste. Als Chantal spoorloos verdwijnt, ontfermt Mare zich over haar dochtertje. Vier jaar lang is ze met hart en ziel moeder van de kleine Suus. Tot Chantal terugkomt. Wat volgt is een zenuwslopend kat-en-muisspel, dat Mare tot een onvoorstelbare daad drijft. De gevolgen zijn verstrekkender dan iemand voor mogelijk heeft gehouden.

Recensie
Al zolang ze het zich kan herinneren is Anita Larkens met schrijven bezig. Ze begon met gedichten en volgde daarna een schrijfcursus. En als copywriter schreef ze onder andere voor de tijdschriften Schijven magazine en Pippo en recenseerde ze thrillers voor Crimezone.nl. In 2001 verscheen haar non-fictieboek, De volmaakte vrouw. Werk succes en identiteit. Eind 2012 deed ze mee aan een erotische thrillerwedstrijd van Vrouwenthrillers.nl en haar huidige uitgever De Crime Companie, die ze in 2013 won. Haar verhaal werd gepubliceerd in het boek Verleiding. In datzelfde jaar werd haar thrillerdebuut Schaduwdochter als e-book uitgebracht. In 2015 volgde de papieren versie.

Na haar scheiding van haar man Dries valt psychologe Mare Berg in een depressie. Als ze na zestien weken weer aan het werk gaat, zag ze één dossier op haar bureau liggen. Om weer rustig te kunnen beginnen. Dit dossier is van Chantal, een jonge vrouw die wegens diefstal regelmatig met justitie in aanraking is gekomen en doorverwezen is naar een psycholoog. Wanneer Chantal na een tweede bezoek aan Mare spoorloos verdwijnt, besluit Mare zich over haar dochtertje te bekommeren. Vier jaar later duikt Chantal plotseling weer op en begint voor Mare een onzekere periode die op haar zenuwen werkt. Want komt Chantal haar dochtertje weer terughalen of niet? Het gaat zelfs zover dat Mare de wanhoop nabij is en overgaat tot een daad die niemand had kunnen voorzien.

Het verhaal bestaat uit drie delen en het eerste, dat zich afwisselend in 1999 en 2003 afspeelt beslaat het grootste deel daarvan. Het heden speelt zich af in 2003 en de flashbacks hebben tot gevolg dat de lezer meer te weten komt over wat zich vier jaar eerder heeft afgespeeld. Dat werkt verhelderend, maar zorgt er eveneens voor dat de mogelijk aanwezige spanning tenietgedaan wordt. Vooral omdat de lezer in dit eerste deel denkt te weten wat er gebeurd is. Deel twee speelt zich in 2003 af, maar ook dan worden afwisselend sprongen in de tijd gemaakt. Hierin wordt het gedrag van Mare enigszins verklaard. In het laatste en kortste deel worden alle eventuele vragen beantwoord en blijkt de auteur een verrassing in petto te hebben.

De sprongen in tijd geven het verhaal snelheid, maar af en toe komt het voor dat zo’n tijdwisseling te plotseling komt waardoor een klein beetje verwarring ontstaat. Je kunt dan het gevoel krijgen wat te missen. Wat zeker ontbreekt, is de spanning. Pas op eenderde van het boek doet zich een eerste verrassende wending voor. Voor een thriller, ook al is het een psychologische, is dat veel te laat. Ondanks dat de ontknoping veel verheldert en ook verrassend is, blijven er desondanks nog wel wat vragen over die niet beantwoord worden.

Het thema van Schaduwdochters, waarheid en leugen, is origineel en de manier waarop dit in het verhaal is verwerkt, heeft in ieder geval tot gevolg dat niets is wat het lijkt. Toch kun je je niet aan de indruk onttrekken dat Larkens hier soms te ver in gaat. Daardoor doen grote delen van het verhaal vrij ongeloofwaardig aan. Jammer, want in principe leent dit thema zich er heel goed voor om het wel realistisch te laten zijn. Dat zou niet alleen de spanning, maar ook de geloofwaardigheid ten goede komen.

Waardering: 2/5

Boekinformatie
Auteur: Anita Larkens
Titel: Schaduwdochter

ISBN: 9789461091482
Pagina’s: 303

Eerste uitgave: 2013

Black site – Dalton Fury

black-site
Beschrijving
Kolt Raynor is een treurige zuiplap die van grote hoogte gevallen is. Ooit was hij lid van de illustere Delta Force, maar tegenwoordig zijn de enige baantjes die men hem nog geeft ver onder zijn niveau. Jaren geleden nam hij in de bergen van Afghanistan een beslissing die tegen zijn direct orders inging en waarvan de gevolgen hem altijd zijn blijven achtervolgen. Nu ligt hij op een doorgezakt matras zijn zelfmedelijden te verdrinken.

Net als hij op het punt staat om op te geven en helemaal weg te zakken in een troosteloos bestaan, staan een paar van zijn voormalige collega’s voor de deur. Hij krijgt een allerlaatste kans om zijn naam te zuiveren, maar wel tegen een hoge prijs. Zijn missie: zonder back-up terugkeren naar het gebied tussen Afghanistan en Pakistan om een paar gevangen Amerikanen te bevrijden en hen thuisbrengen.

Tijdens deze gevaarlijke missie ontdekt hij echter een dreiging die niemand ooit voor mogelijk had gehouden. Al Qaida staat op het punt om een Black site – een geheime gevangenis van de VS – aan te vallen en de regio te destabiliseren. Zonder dat Raynor het weet, jaagt een onbekende vijand vanuit de schaduwen op hem met maar één doel: zorgen dat Raynor zijn missie koste wat kost niet kan volbrengen…

Recensie
Thomas Greer was als Delta Force-commandant in 2001 betrokken bij de jacht op Osama Bin Laden. Onder het pseudoniem Dalton Fury beschreef hij zijn ervaringen in de bestseller Kill Bin Laden dat in 2008 werd uitgegeven. Met dit boek heeft hij een groot aantal weken in de bestsellerlijst van The New York Times gestaan. Hierna besloot Fury tot het schrijven van een serie over geheime operaties en creëerde hij het personage Kolt Raynor. Het eerste boek in deze thrillerserie is Black site, dat in 2012 is uitgegeven en in 2016 op de Nederlandse markt verscheen. Op 21 oktober 2016 is Greer na een ernstige ziekte op 52-jarige leeftijd overleden.

Als lid van Delta Force, de belangrijkste antiterroristische eenheid van de Verenigde Staten, heeft Kolt Raynor een bevel genegeerd waardoor tijdens een missie doden zijn gevallen. Hij wordt oneervol ontslagen, raakt aan de drank en is hard op weg zijn leven te verpesten. Die kans krijgt hij niet, want op een dag wordt hij benaderd door twee ex-collega’s. Kolt krijgt een laatste aanbod: een missie die moet leiden tot de bevrijding van een aantal gevangen genomen Amerikanen die zich in een gevaarlijk gebied tussen Afghanistan en Pakistan bevinden. Omdat Kolt er alleen voor staat, is het geen risicoloze missie. Hij ontdekt dat Al Qaida een geheime gevangenis (black site) aan wil vallen, maar de omgeving ook wil ontwrichten. De vijand heeft hem echter opgemerkt. Hoewel Raynor vastberaden is zijn missie te volbrengen, moet hij er ook voor zorgen in leven te blijven.

In zijn voorwoord geeft de auteur aan dat hij van zijn hoofdpersoon, Kolt Raynor, geen superman wilde maken en dat het een realistisch verhaal moest worden. Dat eerste is gedeeltelijk geslaagd, want Raynor wordt hoe dan ook als een normaal mens die ook zijn fouten en gebreken heeft neergezet. Toch weet hij zich, zelfs ook zonder hulp van anderen, uit de meest onmogelijke situaties te redden die je de wenkbrauwen doen fronsen. Dan heeft het er alle schijn van dat hij onoverwinnelijk is en wel degelijk de superheld is die hij niet moest zijn. Maar hij komt niet altijd ongeschonden uit de strijd en daarom wekt hij zeker sympathie op.

Omdat de auteur zelf Delta Force-commandant geweest is, kent hij deze eenheid als geen ander en dat weet hij in zijn boek uitstekend over te brengen. De missie die door hen wordt uitgevoerd, is zeer realistisch en alle acties, situaties en personages worden gedetailleerd beschreven. Dat geldt eveneens voor de onderlinge dialogen, het weergeven van de Afghaanse en Pakistaanse sfeer, maar ook de strijd tegen het terrorisme. Hierdoor heb je als lezer niet het gevoel een verzonnen verhaal te lezen, wat natuurlijk wel zo is.

Al vanaf het eerste hoofdstuk kenmerkt het verhaal zich als actiethriller. Dat blijft zo tot aan het eind. De ontknoping, die een open eind heeft, speelt zich in een bijzonder hoog tempo af en daardoor neemt de spanning zienderogen toe. Door de aard van het verhaal komt er wel een aanzienlijke hoeveelheid geweld in voor, op sommige momenten misschien iets te veel en te extreem, maar bedenk dan ook dat het boek zonder dat geweld een slap verhaal zou zijn. Want de strijd tegen terrorisme is er een die niet zonder kan.

Het thema in dit boek is niet uniek. Er zijn namelijk voldoende schrijvers die operaties als deze beschrijven. Het verschil tussen boeken van hen en dat van Dalton Fury is echter het realiteitsgehalte. Dat is in Black site, een boek dat zich leent om verfilmd te worden, hoog, actueel en komt nergens geforceerd over. De liefhebber van een onvervalste actiethriller zal aan dit boek ongetwijfeld veel plezier kunnen beleven.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Dalton Fury
Titel: Black site
ISBN: 9789045210094
Pagina’s: 397

Eerste uitgave: 2016

Dagen van schaamte – Lieneke Dijkzeul

dagen-van-schaamte
Beschrijving
Pieter Elting is een geslaagd man: glanzende carrière, groot huis, dure auto. Dan slaat het noodlot toe: op klaarlichte dag wordt hij ontvoerd en vervolgens opgesloten in een lege kamer. Hoewel hij ervan overtuigd is dat hij daar nooit eerder is geweest, komt de plek hem toch bekend voor. Maar waarom is hij hier? Zijn ontvoerders geven hem geen verklaring. Integendeel, hij krijgt de opdracht er zelf achter te komen. Als hem ten slotte de schrijnende reden duidelijk wordt, bekent hij schuld, maar alleen om zijn leven te redden.

Recensie
Als kind wist Lieneke Dijkzeul wat ze wilde worden: paukeniste. En omdat ze ook al erg veel om boeken gaf, wilde ze het liefst een schrijvende paukeniste zijn. Het liep echter anders dan ze destijds hoopte, want na haar studie werkte ze als secretaresse en psychologisch assistente. Toch kwam later een deel van haar kinderwens uit. Want toen ze haar dochter begon voor te lezen, ontstond het idee om eens een kinderboek te gaan schrijven. Het resultaat was Hou je taai, haar eerste jeugdboek. In 2006 besloot ze om ook thrillers te gaan schrijven. Haar debuut in dit genre was De stille zonde. In 2016 verscheen haar nieuwste thriller, Dagen van schaamte.

Pieter Elting is nog maar net thuis als de bel gaat. Voor de deur staan twee personen die beiden een bivakmuts dragen. Nog voordat hij door heeft wat er gebeurt, wordt hij neergeslagen. Als hij weer bijkomt realiseert hij zich dat hij in de kofferbak van een auto ligt en dat hij ontvoerd is. Niet veel later wordt hij opgesloten in een lege kamer met alleen een bed en aan de muur een schilderij. Als Pieter wil weten wat de reden van zijn ontvoering en behandeling is, moet hij daar van hen zelf achter zien te komen. Zijn ontvoerders krijgen een onderling meningsverschil en daardoor moet Pieter een dagboek lezen. Pas dan wordt het hem duidelijk waarom hij ontvoerd is.

Al vrij vroeg in het verhaal heeft Pieter vragen. Hij is niet de enige, want ook bij de lezer komen vanaf het begin van het boek diverse vragen naar boven. Deze wijken over het algemeen niet af aan die van Pieter. En ook voor de lezer worden ze pas aan het eind van het boek beantwoord. Doordat dit vrij laat in het verhaal gebeurt, blijf je nieuwsgierig naar de aanleiding van zijn ontvoering, maar ook waarom hij in een nogal vernederende situatie terecht is gekomen.

Doordat Elting tijdens zijn gevangenschap veel kan nadenken, en dat ook doet, wordt zijn personage iets uitgewerkt en kom je wat meer over hem te weten. Ook van de twee overige personages, Emma en John, krijg je aan het eind van het verhaal iets meer te weten. Echt diepgaand is dit allemaal niet, maar dat lijkt ook niet de bedoeling te zijn. Het is echter meer dan voldoende om een goed beeld van deze drie personen te kunnen krijgen.

Het verhaal blinkt niet uit in snelheid. Het begint, wanneer Elting ontvoerd wordt, nog aardig, maar zodra hij is opgesloten, grotendeels aan zijn lot wordt overgelaten en daardoor wat passief wordt, neemt dit beetje tempo af. Door het ontbreken van het tempo heeft het ook geen zinderende spanning. Zoals al op het boek wordt vermeld, is deze vooral psychologisch van aard. Want het werkt wel door in je eigen brein, hoe zou je namelijk zelf in reageren als je in een vergelijkbare situatie terechtkomt. Het laatste kwart van het boek wordt overigens een stuk interessanter. Dan krijgt Pieter het soms aangrijpende dagboek van Emma te lezen. Hoewel de ontvoering en wat er daarop volgt niet goed te praten is, snap je de uit emotie en onvrede ontstane beweegredenen van Emma en John wel.

De soms wat langdradige gedachten van Elting en het feit dat Lieneke Dijkzeul af en toe woorden en zinnen gebruikt die niet een het dagelijkse taalgebruik voorkomen, kunnen wat storend zijn. Toch heeft Dagen van schaamte over het algemeen een vlotte schrijfstijl en is daardoor goed leesbaar. De auteur maakt in het verhaal ook nog een heel duidelijk statement: dat er in de gezondheidszorg niet moet worden bezuinigd. Omdat dat zo goed als altijd ten koste van de patiënten zal gaan. Dus behalve psychologisch, is het boek ook maatschappijkritisch.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Lieneke Dijkzeul
Titel: Dagen van schaamte

ISBN: 9789026337154
Pagina’s: 254

Eerste uitgave: 2016

Dilemma – John Grisham

dilemma
Beschrijving
Als de jonge advocate Samantha Kofer bij een reorganisatie haar baan verliest, stort haar wereld in. Haar carrière binnen advocatenkantoor Scully & Pershing komt hardhandig tot stilstand en in plaats van werkweken van honderd uur met een partnerschap in het vooruitzicht, ziet Samantha zich genoodzaakt een tijdelijke baan te accepteren bij een klein pro-Deokantoor.

Vanuit Manhattan verhuist Samantha naar Brady in de staat Virginia, een stadje van 2200 inwoners in het hart van het Appalachen-gebergte. Hier assisteert zij Mattie Wyatt van de Mountain Legal Aid Clinic, die zich inzet voor de arme bevolking. Voor het eerst in haar leven helpt Samantha bij de voorbereidingen van echte rechtszaken, brengt ze daadwerkelijk tijd door in een rechtszaal en wordt ze bedreigd door inwoners die niks moeten hebben van een advocaat uit de grote stad. En ze komt erachter dat Brady, zoals de meeste stadjes, grote geheimen met zich meedraagt.

Samantha komt terecht in de troebele en gevaarlijke wereld van de mijnbouw, waar continu wetten worden gebroken en regelgeving wordt genegeerd. Onder de inwoners van Brady heerst grote verdeeldheid over de voor- en nadelen van de vele steenkoolmijnen in de regio, en openlijk geweld ligt constant op de loer. Dan raakt Samantha verwikkeld in een proces met dodelijke gevolgen…

Recensie

Een van de meest bekende Amerikaanse schrijvers is John Grisham. Voordat in 1988 zijn eerste thriller, De jury, uitgegeven werd, heeft hij na zijn studie rechten aan de Universiteit van Missisippi ongeveer tien jaar lang als jurist, gespecialiseerd in strafrecht en letselschade, gewerkt. Met zijn tweede boek, Advocaat van de duivel, kreeg hij wereldwijde bekendheid en sindsdien wordt hij de koning van de legal thriller genoemd. Een groot aantal van zijn boeken is verfilmd en het enige non-fictieboek dat Grisham geschreven heeft, is De gevangene, dat de onterechte terdoodveroordeling van Roy Willamson beschrijft. In 2014 verscheen Dilemma, een thriller die zich afspeelt in de schimmige wereld van de mijnbouw.

Vanwege de financiële crisis verliest de negenentwintigjarige Samantha Kofer haar baan bij het gerenommeerde advocatenkantoor Scully & Pershing. Ze krijgt echter de toezegging dat ze terug kan keren als ze een jaar lang aan de slag gaat bij een non-profitorganisatie. Samantha kan terecht bij het Mountain Bureau voor Rechtshulp in het kleine dorpje Brady in de staat Virginia. Dit pro-deokantoor zet zich in voor de arme bevolking en Samantha krijgt er voor het eerst te maken met echte rechtszaken. Deze gaan vooral over de gevolgen die mijnwerkers ondervinden na jarenlang te zijn blootgesteld aan kolengruis. De machtige mijnbouwbedrijven ontkennen dat dit door het werk in de mijnen wordt veroorzaakt, maar ook dat ze wetten overtreden. De rechtszaken hebben wel tot gevolg dat Samantha wordt bedreigd, geïntimideerd en in een gevaarlijke situatie komt te verkeren.

Net als in de meeste andere boeken van John Grisham staat ook in Dilemma een maatschappelijk probleem centraal. Deze keer is het vooral de mijnbouw en de gezondheidsproblemen waarmee mijnwerkers te kampen hebben. Daarnaast verwijst de auteur zijdelings naar de financiële crisis, maar ook naar de armoede die in de Appalachia-regio voorkomt. De grote en machtige mijnbouwbedrijven en de arme en kwetsbare bevolkingsgroepen zijn dus de rode draad in het verhaal. En Grisham zou Grisham niet zijn als de advocatuur er geen belangrijke, zo niet onmisbare rol, in speelt.

Op de schrijfstijl en research van Grisham valt niets aan te merken. Om met dat laatste te beginnen, de auteur heeft gedegen onderzoek gedaan naar het wel en wee van de mijnbouw. De misstanden die in deze industrietak voorkomen worden realistisch neergezet en de kolenwinning op zich wordt ook uitgebreid beschreven. Na afloop van het boek kun je niets anders dan concluderen dat je aardig wat kennis hebt opgedaan over de mijnbouw. Misschien is dat nu juist het probleem met dit boek. De auteur gaat te veel uit van de feiten en ziet daarbij over het hoofd dat daardoor de eventuele spanning de kop in wordt gedrukt.

Halverwege het boek trakteert Grisham de lezer met een verrassende wending, wordt het daardoor even spannend, maar dat is echter van korte duur. Naarmate de ontknoping nadert, gaat het tempo enigszins omhoog en neemt de geringe spanning ook een beetje toe. Als je daarbij ook in ogenschouw neemt dat sommige ontwikkelingen voorspelbaar zijn, dan kun je niet anders zeggen dat Dilemma niet het niveau heeft van een thriller die je van deze auteur verwacht en zeker hoopt.

Zoals gezegd, zit het met de schrijfstijl van Grisham wel goed. Deze is altijd vlot, onderhoudend en voor iedereen te begrijpen. In Dilemma is dat niet anders. Zijn belangrijkste personage, Samantha, heeft echter niet de sterke persoonlijkheid die bij personages in zijn andere boeken wel voorkomt. Want soms komt ze over als wat naïef en weet, misschien daardoor, ook niet aldoor wat ze wil. Het mag duidelijk zijn dat deze Grisham niet zijn beste is. Maar echt slecht is het ook weer niet.

Waardering: 2,5/5

Boekinformatie
Auteur: John Grisham
Titel: Dilemma

ISBN: 9789044983586
Pagina’s: 368

Eerste uitgave: 2014

Wie niet weg is – Piet Baete

wie-niet-weg-is
Beschrijving
Durf jij alles achter te laten in de hoop dat het vanzelf weer goed komt? Hier, in al mijn eenzaamheid, heers ik over al mijn verliezen. Nooit heb ik meer geleefd, meer uitgekeken naar alles wat ik nog kwijt zal raken. Tot ik helemaal alleen, in de steek gelaten door iedereen die me zou beschermen, schaakmat sta en de essentie proef. En plots besef: daar draait het om. Ik snap het helemaal. Daar draait het om. Tristan werkt als podiumbouwer voor een band. Hij reist de wereld rond en leeft in een droom. Maar zijn verleden laat hem niet los. Hij wordt heen ­en ­weer geslingerd tussen vele emoties. Onderweg van ontmoeting naar ontmoeting komt Tristan eindelijk tot leven en omarmt hij de pijn en het grote verdriet die deel uitmaken van zijn bestaan.

Recensie
Nadat de Vlaming Piet Baete zijn opleiding Germaanse talen aan de Katholieke Universiteit Leuven had afgerond, vertrok hij naar de Verenigde Staten waar hij aan de Universiteit van Los Angeles een cursus scenarioschrijven volgde. Na zijn terugkeer in België heeft hij gewerkt als scenarist voor onder andere de serie Team spirit dat door VTM werd uitgezonden. Daarnaast heeft hij voor de bekende politieserie Aspe twee afleveringen geschreven. In 2007 debuteerde hij met de thriller Dromen van de dood. Na een schrijfstilte van vier jaar is in september 2016 Baetes eerste roman Wie niet weg is  verschenen.

Tristan en Clarisse kennen elkaar al vanaf de basisschool dus was het voor iedereen in hun omgeving een vanzelfsprekendheid dat ze een stel zouden worden. Op een dag besluiten ze om tijdelijk uit elkaar te gaan om daarna door het lot te laten bepalen hoe het verder met en tussen hen zal gaan. Omdat Tristan Clarisse mist, gaat hij, zonder dat hij een specifiek doel heeft, naar haar op zoek. Hij vindt haar niet en om toch wat om handen te hebben, gaat hij aan het werk als podiumbouwer voor een band. Tijdens de tour ontmoet hij verschillende nieuwe mensen met wie hij in gesprek gaat, waar hij een relatie mee krijgt of waarbij hij intrekt. Toch kan hij zijn verleden niet loslaten. Totdat hij de omstandigheden accepteert zoals deze zijn.

Wie niet weg is wordt grotendeels verteld vanuit het perspectief van Tristan en is daardoor in de ik-vorm geschreven. Baete heeft dit op een dusdanige manier gedaan dat je het gevoel hebt dat Tristan het verhaal alleen maar tegen jou, de individuele lezer, vertelt. Dit geeft een verbondenheid met Tristan, alsof je hem al jaren kent. De momenten dat Tristan dialogen met anderen heeft, zijn voor de lezer wat afstandelijker, maar zeker niet minder boeiend of interessant. Want de meeste van deze personages zijn stuk voor stuk bijzondere en intrigerende personen.

Hoewel dit boek absoluut geen thriller is, heeft de auteur wel degelijk een spanningsveld gecreëerd. Want wat is er met Clarisse gebeurd en waar is ze nu? Wellicht heeft het feit dat Baete eerder vijf thrillers heeft geschreven een rol gespeeld bij het schrijven van dit boek. De hiervoor gestelde vragen zorgen er sowieso voor dat de lezer nieuwsgierig wordt naar het lot van Clarisse, maar ook hoe het Tristan verder zal vergaan en of hij haar nog zal vinden. Naarmate het eind van het verhaal dichterbij komt, wordt dat steeds meer duidelijk en eindigt het vervolgens in een verrassende en enigszins emotionele ontknoping.

De zoektocht van Tristan is meer dan alleen het vinden van Clarisse. Want hoe meer je over hem te weten komt, hoe meer je ervan overtuigd raakt dat hij ook op zoek is naar zichzelf. Dat hij wil weten wie hij werkelijk is en wat hij met zijn leven wil. De reis die hij met de band maakt, maar ook de ontmoetingen die hij onderweg heeft, lijken daarom een wijze levensles voor hem te zijn. Het laatste hoofdstuk lijkt zelfs een boodschap voor de lezer te bevatten. In ieder geval is het er een waarover nagedacht kan worden.

In het boek komen thema’s als verdriet, emotie, vriendschap, onzekerheid, maar ook geluk en blijdschap voor. Baete heeft deze allemaal samengevoegd in een verhaal dat voor een groot deel in een prachtige en soms prozaïsch aandoende stijl geschreven is. De auteur toont met Wie niet weg is aan dat hij een veelzijdig schrijver is die in het literaire genre ook uitstekend de weg weet te vinden.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Piet Baete
Titel: Wie niet weg is

ISBN: 9789401398391
Pagina’s: 200

Eerste uitgave: 2016

De laatste riten – Jess Kidd

de-laatste-riten
Beschrijving
Mahony is als kind in de steek gelaten door zijn moeder. Jaren later keert hij terug naar zijn geboortedorp, een Twin Peaks-achtige setting, om uit te zoeken wat er is gebeurd. Zijn gegraaf in het verleden – niet des dorps – veroorzaakt rumoer. Zijn moeder Orla was een rebelse tiener, die het dorp liever kwijt was dan rijk. En bovendien laten allerlei verdwenen gewaande dorpsgenoten ineens hun gezicht zien. Leeft Mahony’s moeder nog? Of zien de dorpsbewoners dingen die er niet zijn? Niemand laat iets los, alhoewel Mahony zeker weet dat de dorpelingen meer weten.

Recensie
Voordat de in Londen opgegroeide Jess Kidd (1973) zich op schrijven richtte, heeft ze onder andere gewerkt als begeleider gespecialiseerd in het niet-aangeboren hersenletsel, als persoonlijk assistent van een rector en als beheerder van een plaatselijk buurthuis. Na haar studie heeft ze een doctorsgraad (PhD) in creatief schrijven gehaald. Hierin geeft ze ook les. De laatste rite is haar debuut als schijfster en momenteel zit ze in de afrondende fase van haar tweede en derde boek. Het schrijven van een vierde is gepland en daarnaast werkt ze ook nog aan een verhalenbundel.

De zesentwintigjarige Mahony keert terug naar het dorp waar hij geboren is. Als baby is hij door zijn moeder in de steek gelaten en nu wil hij uitzoeken wat er destijds is gebeurd. Zijn komst zorgt voor veel beroering en niet iedereen vindt dat hij in het verleden gaat graven. Mahony’s moeder, Orla Sweeney, was in haar tienertijd namelijk vrij opstandig en vrijgevochten. De meeste bewoners van het dorp zagen haar liever vertrekken. Mahony is ervan overtuigd dat de dorpsbewoners meer over zijn moeder weten dan ze eigenlijk kwijt willen. De vraag voor hem is nu of zijn moeder wel of niet leeft. In zijn zoektocht naar de waarheid krijgt hij soms hulp uit onverwachte hoek. Want veel verdwenen gewaande bewoners van het dorp laten plotseling hun gezicht zien.

Het grootste deel van het verhaal speelt zich af in 1976, dat als het heden kan worden beschouwd. Mahony gaat hierin op zoek naar de werkelijke toedracht van de verdwijning van zijn moeder Orla Sweeney. Dit heden wordt af en toe afgewisseld met flashbacks waarin meer duidelijkheid wordt gegeven over wat er zesentwintig jaar eerder met haar is gebeurd. Door deze opzet blijft het door Kidd gecreëerde spanningsveld tot zo goed als het einde van het verhaal behouden en ben je als lezer vanaf het begin betrokken bij Mahony’s zoektocht naar het nooit verhelderde mysterie.

De talrijke personages die in het boek voorkomen, de schrijfster heeft er wel voor gezorgd dat het overzicht behouden blijft, zijn stuk voor stuk intrigerend en geven het verhaal meer betekenis en daardoor ook meer dan voldoende diepgang. Daarnaast heeft Kidd de mystieke sfeer in een klein Iers plattelandsdorpje uitstekend neergezet. Uit alles maak je op dat de tijd daar enigszins stilgestaan heeft waardoor het lijkt dat het dorpje in de jaren vijftig of zestig is blijven hangen.

Jess Kidd hanteert in De laatste riten een niet alledaagse en gebruikelijke schrijfstijl. Met vaak prachtig geformuleerde literaire zinnen blijft het boek van de eerste tot de laatste bladzijde boeien. De geheimzinnigheid, het bovennatuurlijke en de soms humoristische situaties en dialogen geven het bovendien een extra dimensie mee. Toch kan er af en toe, en dat is waarschijnlijk te wijten aan de vertaler, een kanttekening geplaatst worden bij een paar regelmatig terugkerende woorden. Het tegenwoordig zo populaire ‘o ja joh’ komt een paar keer in het boek voor. Deze drie woorden passen echter niet in het verhaal en zeker niet in het tijdsbeeld waarin het zich afspeelt.

Er komen enkele elementen in het verhaal voor waarvan je kunt zeggen dat ze bij een thriller horen. De continu aanwezige onderhuidse spanning van het willen weten en de ontknoping zijn daar goede voorbeelden van. Desondanks heeft het boek veel meer kenmerken van een bijzonder goede literaire roman dan van een literaire thriller. Maar onder welke categorie het boek ook geplaatst wordt, Jess Kidd heeft met De laatste riten sowieso een veelbelovend debuut geschreven.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Jess Kidd
Titel: De laatste riten
ISBN: 9789402717501
Pagina’s: 350

Eerste uitgave: 2016

Kwijt – Anja Feliers

kwijt
Beschrijving
Ondanks het vroege verlies van haar moeder heeft Sylvie het helemaal gemaakt: niet alleen is ze nog altijd een succesvol model, ze is ook host van een populaire talkshow op de radio. Tot een anoniem telefoontje van een luisteraar al het verdriet van de dood van haar moeder weer naar boven haalt. Vooral als blijkt dat niets is wat het lijkt te zijn. Psychologe Kathleen Verlinden probeert Sylvie zo goed mogelijk bij te staan, maar blijft ondertussen zelf nauwelijks overeind door de moeilijke keuzes waar ze voor staat.

Recensie
Toen de Vlaamse schrijfster Anja Feliers nog maar elf jaar oud was, overleed haar moeder. Op dat moment besloot om daar een keer een boek over te schrijven. Tien jaar later, in 1993, was dat boek een feit, maar het werd toen niet uitgegeven. Dat gebeurde,  nadat ze het tot fictieve jeugdroman had bewerkt, pas in 2004. Dit titel van dit debuut was Donkere kamers. Hierna schreef ze nog een aantal romans voor de jeugd, maar omdat de verhalen te heftig werden, is ze overgestapt naar het op volwassenen gerichte thrillergenre. Binnen dit genre debuteerde ze in 2010 met Verleid me. De nieuwste thriller Kwijt, waarin Kathleen Verlinden opnieuw een rol speelt, is in 2016 verschenen.

Sylvie, die haar moeder op jonge leeftijd is verloren, is een succesvol fotomodel, maar ook presentatrice van populaire talkshow op de radio. Als ze op een avond haar show presenteert, krijgt ze een anonieme luisteraar aan de telefoon die haar confronteert met het verlies van haar moeder waardoor het verdriet weer bovenkomt. Deze luisteraar, een vrouw, vertelt in de uitzending dingen die niemand kan weten. Ondertussen heeft Josje, de zevenjarige en zo goed als blinde dochter van Sylvie, haar eigen problemen. Ze krijgt ’s nacht regelmatig bezoek van een vrouw die zegt dat ze haar oma is. Om alles beter te kunnen begrijpen maakt Sylvie voor haarzelf, maar ook voor Josje een afspraak bij psychologe Kathleen Verlinden. Kathleen helpt haar, maar heeft ook haar eigen problemen die ervoor zorgen dat voor een moeilijke keuze komt te staan.

Het verhaal, dat uit drie delen bestaat, wordt vanuit het perspectief van een aantal personages verteld, maar de belangrijkste zijn Sylvie, Kathleen en in wat mindere mate Josje. Dat van Katheen is in de ik-vorm geschreven en dat van de overige personages over het algemeen in de derde persoon. Om te voorkomen dat de wisseling tussen de diverse personages verwarrend kan zijn, heeft Anja Feliers ervoor gekozen boven ieder hoofdstuk de naam van degene uit wier of wiens perspectief het wordt verteld te vermelden. Dit werkt verhelderend.

In principe is Kwijt een thriller, maar eigenlijk is het meer dan dat. Want ook psychologische aspecten komen in het boek naar voren en Feliers geeft de lezer de indruk dat het bovennatuurlijke eveneens een rol in het verhaal speelt. Deze drie elementen zorgen ervoor dat het boek een redelijk goede mix van spanning, diepgang en zelfs wat geheimzinnigheid heeft. Daarnaast heeft het een aantal onverwachte ontwikkelingen waardoor de lezer af en toe op het verkeerde been wordt gezet. Vooral aan het eind van het verhaal, waar het wat zoetsappig dreigt te worden, komt een verrassende plotwending goed tot zijn recht.

Toch zijn er ook wel wat kritische kanttekeningen bij het boek te maken. Josje is zeven jaar, maar de dialogen van haar horen niet bij een kind van deze leeftijd. Ondanks dat van het meisje wordt gezegd dat ze slim is. Ook lijkt het dat Josje niets van de ‘boze’ buitenwereld te weten mag komen. Sylvie doet te veel aan overbescherming. Dit komt toch wat onrealistisch over. Helaas was het ook vrij snel duidelijk wie werkelijk niet te vertrouwen is. Het waarom van deze onbetrouwbaarheid was daarentegen dan weer niet voorspelbaar.

Het verhaal van Kathleen blijkt een vervolg te zijn van voorgaande boeken. Desondanks is het heel goed mogelijk om Kwijt als zelfstandig verhaal te beschouwen. Wil je echter weten hoe ze zich vanaf de eerste thriller heeft ontwikkeld, dan verdient het aanbeveling om ze in volgorde te gaan lezen. Kwijt is in ieder geval geen onaardig verhaal geschreven in een vlotte en prettig leesbare stijl.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Anja Feliers
Titel: Kwijt

ISBN: 9789401438407
Pagina’s: 360

Eerste uitgave: 2016

Venetiaans vuur – Sybren Kalkman

venetiaans-vuur
Beschrijving
Het succes lijkt Roberto Zenier, bevelhebber van de Venetiaanse vloot, aan te komen waaien. Op een mooie dag in 1537 ontmoet hij de twee vrouwen die een grote rol in zijn leven gaan spelen: Bettina, een levenslustig hoertje met ambitie, en de bescheiden, adellijke Portia, aan wie hij zijn hart verliest.

De vader van Portia betrekt hem bij een geheim, winstgevend project dat te maken heeft met de recente ontdekking van Amerika. Hij belandt ermee in een web van gewelddadige intriges, maar kan
de stad ontvluchten wanneer hij het bevel krijgt om het Griekse havenstadje Paxos voor Venetië te heroveren op de Turken. Zijn missie slaagt glansrijk, en hij verheugt zich op het weerzien met Portia. Terug in Venetië wacht hem een onaangename verrassing. Een persoonlijke opdracht van de doge leidt tot een bloedstollende ontknoping.

Venetiaans vuur is een indrukwekkende historische thriller waarin je het zestiende-eeuwse Venetië bijna kunt horen, ruiken en voelen.

Recensie
Omdat hij altijd al interesse in schrijven had, is Sybren Kalkman zich na zijn pensionering, hij heeft het grootste deel van zijn carrière bij accountants- en adviesorganisatie KPMG gewerkt, daar intensiever mee bezig gaan houden. Kalkman heeft een groot aantal publicaties op zijn naam staan, vooral op financieel gebied. Zijn eerste thriller, De dood op wintersport, schreef hij in 2000. Hierna volgden nog een aantal financiële thrillers met oud-accountant Rob van Dam als vast personage. Zijn nieuwste boek, de historische thriller Venetiaans vuur, speelt zich af in het Venetië van 1537. Een voor de hand liggende keuze aangezien de auteur lid is van ‘De poorters van Venetië’.

De succesvolle kapitein van de Venetiaanse vloot, Roberto Zenier, wordt ontboden bij Ernesto Gennari, een belangrijk man in Venetië en afstammend uit een beroemd geslacht. Gennari heeft zijn financiële hulp nodig bij een geheim project dat met het onlangs ontdekte Amerika te maken heeft. Hoewel niet van harte, stemt Zenier onder zijn voorwaarden in met het project. Tijdens zijn afspraak ontmoet hij Gennari’s dochter Portia, waar hij meteen weg van is. Portia is echter niet de enige vrouw in Roberto’s leven. Regelmatig deelt hij het bed met Bettina, een jonge prostituee. Vlak na zijn toezegging krijgt Zenier de opdracht om het Griekse havenstadje Paxos op de Turken te heroveren. Als hij geruime tijd later terug is in Venetië krijgt hij een opdracht van de doge. Waardoor zijn eigen leven in gevaar komt.

Bijna iedereen heeft wel eens afbeeldingen gezien uit de zestiende eeuw. Of een televisieserie of film die zich in die periode, of eventueel een korte tijd later, afspeelt. Ze ademen altijd een bepaalde sfeer uit en precies die sfeer komt, en dat is in feite al vanaf het begin, in Venetiaans vuur, bijzonder goed tot uiting. De macht van de Republiek Venetië, de losbandigheid van de bewoners, de verschillen tussen de rijken en armen, de onderlinge verstandhoudingen tussen de mensen, maar ook het leven in, en inherent daaraan, het verval van de stad komen alle in het boek naar voren.

Het verhaal, dat uit vier delen bestaat, speelt zich grotendeels in Venetië af. Kalkman heeft in de persoon Zenier iemand gecreëerd die regelmatig lyrisch over zijn stad spreekt. Omdat de auteur zo enorm betrokken is bij Venetië lijkt het een lofzang van de schrijver zelf. Het tweede deel van het boek, dat zich in en bij Paxos, een Grieks havenstadje, afspeelt, is het meest oninteressante van het verhaal. Het beschrijft, in dagboekvorm, vooral de mijmeringen van Zenier over Portia. Daarnaast wordt de verveling van de oorlog, een beetje tot vervelens toe, uitvoerig in beeld gebracht. De enige conclusie die over dit deel getrokken kan worden, is dat het volkomen overbodig is. Het heeft voor het eigenlijke verhaal van geen enkele toegevoegde waarde.

Venetiaans vuur is een over het algemeen vlot geschreven, maar niet voortdurend interessant boek. De historische feiten kloppen allemaal, Kalkman heeft prima research gedaan, maar het nadeel van alle historiek is dat het ten koste gaat van de toch al minimaal aanwezige spanning. Af en toe maakt de auteur gebruik van een aantal plotwendingen. Helaas springt hij daarbij van de hak op de tak waardoor de lezer het overzicht soms kwijt raakt en het verhaal wat rommelig wordt. Jammer, hoewel niet erg van invloed op de beleving van het boek, is dat het voor een ervaren thrillerlezer al vrij snel duidelijk is wie de ‘bad guy’ is.

Dat Sybren Kalkman kan schrijven valt niet te ontkennen. Hij heeft immers voldoende schrijfervaring. Nadeel is echter dat hij te veel van zijn eigen interessegebied uit lijkt te gaan en zich te weinig in de lezer verplaatst heeft. Venetiaans vuur is daardoor als thriller niet geslaagd. Voor de in Venetië geïnteresseerde geschiedenisliefhebber kan het daarentegen wel een aardig boek zijn.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 2/5

Boekinformatie
Auteur: Sybren Kalkman
Titel: Venetiaans vuur
ISBN: 9789462970397
Pagina’s: 384

Eerste uitgave: 2016

Later als ik dood ben – Ilse Ruijters

later-als-ik-dood-ben
Beschrijving
Elin ligt op de grond, gevangen in pijn, bloedend. Het leven stroomt uit haar lichaam. Balancerend tussen leven en dood herbeleeft ze haar verleden – hoe ze op een dag ontdekte dat haar bestaan een grote kluwen leugens was. En hoe ze de waarheid dacht te kunnen vinden door te gaan werken in een tbs-kliniek. Maar aan elk antwoord dat ze vond, hing een prijskaartje.

Recensie
Nadat Ilse Ruijters in 2008 de IVIO Andries Greinerprijs, een aanmoedigingsprijs voor Flevolands schrijftalent, won, zegde ze haar baan in loondienst op. Het prijzengeld besteedde ze aan een nieuwe laptop, waarna ze als freelance publicist aan het werk ging. Deze carrièreswitch was succesvol, want ze schreef onder andere voor Cosmopolitan, Fab! en Lifestyle Almere. Ook won ze nog een aantal andere schrijfwedstrijden. In 2014 verscheen haar bijzonder goed ontvangen debuutthriller De onderkant van sneeuw, waarmee ze in 2015 de Hebban Thriller Debuutprijs won. Op 1 oktober 2016 lag haar tweede thriller, Later als ik dood ben, in de winkel.

Elin heeft altijd met demente bejaarden gewerkt, maar omdat ze zegt dat ze eens wat anders wilde, heeft ze een baan als sociotherapeut in een tbs-kliniek geaccepteerd. Heeft ze dit gedaan omdat ze écht aan verandering toe was of is er een andere reden dat ze dit werk, waarvoor ze eigenlijk de kwalificaties niet heeft, heeft aangenomen. In de kliniek krijgt ze met de zwaarste en gevaarlijkste criminelen te maken. Onder hen bevindt zich de voor meervoudige moord veroordeelde Rem Honsbroeck. Elin wordt aangewezen als zijn mentor. Ze gaat echter verder dan dat alleen. Daardoor komt haar relatie met Rem in een heel ander daglicht te staan. Maar is dit er ook de oorzaak van dat Elin in een hachelijke situatie terechtkomt?

Later als ik dood ben begint met het gedicht ‘Pullover’ uit Gerrit Achterberg’s bundel Zestien. De reden waarom wordt later in het boek duidelijk. Dit, maar vooral de proloog die ook enigszins als een gedicht leest, zorgen ervoor dat je nieuwsgierig wordt naar wat er gebeurd is. Want dat er wat gebeurd is, maakt die proloog wel heel erg duidelijk. En als je in het eerste hoofdstuk de gespannen, bedreigende en intimiderende sfeer van Elin’s eerste dag in de tbs-kliniek voelt, is dat een veelbelovend begin van deze thriller.

Het verhaal, dat zich in chronologische volgorde, voornamelijk in het heden afspeelt, wordt afgewisseld met enkele flashbacks, maar ook een paar keer met een flash forward. In de flashbacks komt de lezer meer te weten over Elin, wat zich in het verleden in haar leven heeft afgespeeld, maar ook zijn ze, waar het niet over Elin gaat, belangrijk voor het verhaal in het heden. De flash forwards beschrijven een moord, maar geven niet prijs wat de toedracht is, wie hiervoor verantwoordelijk is en wie de slachtoffers zijn. Daardoor blijft de lezer continu in spanning zitten en vraagt zich regelmatig af wat er nog allemaal staat te gebeuren.

Doordat het verhaal vooral vanuit het perspectief van Elin wordt verteld, kom je vrij veel over haar te weten. In haar jeugd zijn dingen voor haar geheim gehouden waardoor ze nu met onverwerkte gevoelens te maken heeft. Dat uit zich vooral in de relatie met haar moeder. Dialogen met haar monden steevast uit in een botsing, vooral omdat ze niet écht met elkaar praten. Ruijters laat ook de tbs’er niet onbelicht. Uit alles is op te maken dat ze niet voor niets in een kliniek zijn opgenomen. Het geeft een realistisch beeld van deze mensen en de sociale stoornis waardoor ze niet in de maatschappij kunnen functioneren.

Later als ik dood ben is een regelrechte psychologische thriller die zich in hoog tempo afspeelt, regelmatig verrassende wendingen heeft en zowel een onderhuidse als bovenhuidse spanning kent. Soms lijkt het of de ontknoping enigszins voorspelbaar is, maar uiteindelijk is dat het toch weer niet. Daardoor word de lezer bij tijd en wijle op het verkeerde been gezet. Het laatste hoofdstuk beschrijft de mijmeringen van Elin. Vele, maar dan ook echt vele jaren later. Een mooie afsluiting die recht doet aan haar verhaal.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Ilse Ruijters
Titel: Later als ik dood ben

ISBN: 9789044348132
Pagina’s: 283

Eerste uitgave: 2016

De hand van God – Philip Kerr

de-hand-van-god
Beschrijving
De spelers van London City zijn klaar voor de wedstrijd tegen Olympiakos in Athene. Scott Manson houdt zijn spelers strak in de hand: geen alcohol, geen bezoeken aan nachtclubs en ook vrouwen zijn verboden. Het plan is om direct na de wedstrijd terug te vliegen voor de cruciale Premier League-wedstrijd tegen Silvertown Ducks.

Manson had alleen geen rekening gehouden met een dodelijk ongeval op de grasmat. Bekim Develi, de sterspeler van City, stort halverwege de wedstrijd dood neer. De autoriteiten hebben echter hun handen vol aan de stakingen, rellen en crisis die Griekenland teisteren en zitten niet te wachten op een onderzoek. Manson zal de waarheid zelf moeten achterhalen – en snel ook, want de competitie wacht.

Recensie
Omdat er geen enkele schrijver was die een thriller over voetbal geschreven heeft, besloot Philip Kerr dat wel te doen. Kerr, die zelf supporter van de Engelse club Arsenal is, wilde daar verandering in brengen, ook omdat de autobiografieën over voetballers saai en onleesbaar zijn. Transfermaand, dat in 2015 is uitgegeven, was zijn eerste voetbalthriller in een voorlopige serie van drie. De hand van God is de tweede en is in september 2016 verschenen. Hiervoor schreef de auteur vele andere thrillers, maar ook kinderboeken. Zijn trilogie met Bernie Günther, Duits politieman en privé-detective, zorgde ervoor dat hij wereldwijde bekendheid kreeg.

De hoofdstedelijke voetbalclub London City heeft een succesvol seizoen achter de rug en mag daardoor uitkomen in de lucratieve Champions League. Om in het hoofdtoernooi uit te mogen komen, moeten ze in de voorronde eerst het Griekse Olympiakos Piraeus zien te verslaan. Scott Manson, de coach van London City, heeft zijn spelers opgedragen geen alcohol te gebruiken, geen nachtclubs te bezoeken, maar ook vrouwen zijn verboden. Tijdens de eerste wedstrijd in Griekenland maakt sterspeler Bekim Develi een vreemde val. Ondanks reanimatie komt hij te overlijden. Het voetbalteam mag het land daardoor niet verlaten. Het land heeft echter ook nog te lijden onder de crisis waardoor er diverse stakingen plaatsvinden. Omdat Manson zo snel mogelijk naar Londen terug wil vliegen, begint hij zelf met een onderzoek naar de dood van Develi.

‘Vergeet de Special One…’, zijn de eerste vier woorden van de proloog. Hier had beter kunnen staan: ‘Vergeet de inleiding…’. Want dit is alleen maar het mopperende relaas van voetbalmanager/-coach Scott Manson. Het is niet interessant en voegt in feite niets toe aan het eigenlijke verhaal. Dat verhaal draait vanaf het eerste hoofdstuk vooral om voetbal en de wereld daaromheen. Het thrilleraspect begint ongeveer op een kwart van het boek en pas nadat sterspeler Develi komt te overlijden, waarna Scott Mason zijn eigen onderzoek begint.

Uit het verhaal blijkt overduidelijk dat Kerr gedegen research heeft gedaan en goed weet hoe het er achter de schermen bij een voetbalclub, maar ook bij het voetbal in het algemeen, aan toegaat. Actuele problemen als omkoping, corruptie, matchfixing en voetbalgeweld komen allemaal in het boek naar voren. Behalve deze typische voetbalissues heeft de auteur ook oog voor de situatie in Griekenland. Dat het land in financiële problemen zit en daardoor zo goed als failliet is, maakt eveneens deel uit van het verhaal.

Doordat Kerr gebruikmaakt van bestaande namen, alleen alles en iedereen rond London City is fictief (hoewel je soms wel de indruk krijgt dat sommige personages ontleend zijn aan bestaande personen), is het voetbalgedeelte van het verhaal vrij realistisch. Iets ongeloofwaardiger wordt het als Scott Manson zelf op onderzoek uitgaat, de politie van Athene wat leugens op de mouw speldt en tussendoor zijn elftal ook nog naar de hoofdronde van de Champions League loodst. Dit heeft echter geen nadelige invloed op het boek. Integendeel, het wordt er zelfs interessanter door.

De hand van God is een op zichzelf staand verhaal met een aantal terugkerende personages. Vanwege dat laatste is het een pré om voorafgaand aan dit boek eerst Transfermaand te lezen, maar noodzakelijk is dit niet. Zeker is wel dat het boek vooral gericht is de mannelijke voetbalminnende thrillerlezer, maar vrouwelijke lezers die van deze sport houden, zullen het boek ongetwijfeld ook kunnen waarderen.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Philip Kerr
Titel: De hand van God
ISBN: 9789022572245
Pagina’s: 350

Eerste uitgave: 2016