Beschrijving
Twaalf jaar na de ontvoering van haar tweelingzus door Noord-Koreaanse spionnen is Jenna Williams nog steeds op zoek naar aanwijzingen of haar zus leeft. Ze probeert toegang te krijgen tot het geheimzinnige en afgesloten land, wat haar onder de aandacht brengt van de CIA. Als er aanwijzingen zijn dat haar zus is opgesloten in een speciaal strafkamp, besluit Jenna deel te nemen aan een geheime en gevaarlijke missie diep in het hart van het Noord-Koreaanse regime. Een levensgevaarlijk kat-en-muisspel volgt, waarbij Jenna een onverwachte bondgenoot vindt in een hooggeplaatste Noord-Koreaanse diplomaat die opgejaagd wordt door zijn eigen geheime dienst en wil overlopen naar het westen.

Recensie
De auteur D.B. John is geboren in Wales en begon een opleiding tot advocaat, maar stapte over naar een carrière als uitgever van kinderboeken over wetenschap en geschiedenis. In 2009, hij woonde toen in Berlijn, schreef hij Flight from Berlin, zijn eerste roman. Een paar jaar later zette dramatisch nieuws uit Pyongyang, hij had al langer een thriller over Noord-Korea willen schrijven, hem aan het denken over de plot van een thriller. Hij bezocht dat duistere en geheimzinnige land in 2012 en dit gaf hem inspiratie voor Ster van het Noorden, dat in 2018 is verschenen.

In juni 1998 wordt de tweelingzus van Jenna Williams van een strand in Zuid-Korea ontvoerd. Alle autoriteiten gaan ervan uit dat ze niet meer leeft, maar Jenna is daar niet van overtuigd. Twaalf jaar later wordt ze benaderd door de CIA waardoor ze kansen ziet om meer over de ontvoering te kunnen achterhalen. In Noord-Korea krijgt ze onverwacht hulp van een diplomaat en komt er daardoor achter dat haar zus inderdaad nog leeft en zich in een speciaal kamp bevindt. Ze is vastberaden om haar zus mee terug te nemen naar de VS, maar dat is niet zonder gevaar.

Noord-Korea staat de laatste tijd (op het moment van schrijven van deze recensie) wat meer in de belangstelling. Om het wat decadentere gedrag van zijn huidige leider, Kim Jong-un, terwijl het land te kampen heeft met een enorm voedseltekort en het grootste deel van zijn bewoners gerantsoeneerd wordt. Dergelijke omstandigheden, maar ook andere schrikbarende feiten over dit tot de verbeelding sprekende land, worden in het debuut van John naar voren gebracht. Hoewel het verhaal fictief is, heeft de auteur, gevoed door zijn eigen ervaringen toen hij in dit land woonachtig was en het ook regelmatig bezocht heeft, deze zaken in zijn boek verwerkt. Hierdoor lijkt het voor het grootste deel absoluut geen verzonnen verhaal, het is zonder meer realistisch en die realiteit is verbazingwekkend, maar boezemt tegelijkertijd ook angst in. Want hoe is het mogelijk dat er zo met mensen omgegaan wordt!

Vanaf de proloog wordt de lezer meegezogen in een wereld die Noord-Korea heet en die voor het overgrote deel van de wereld onbekend is. Gevoelens als nieuwsgierigheid en verbazing steken de kop op, maar het verhaal zorgt er ook voor dat er een spanningsveld gecreëerd wordt. Dat komt omdat je wilt weten hoe het verder met de personages gaat, wat er precies gebeurd is, wat er nog gaat gebeuren, maar ook doordat het Ster van het noorden, dat ook nog eens drie geleidelijk naar elkaar toegroeiende verhaallijnen heeft, diverse verrassende plotwendingen heeft. Wie daardoor de indruk krijgt dat het een moeilijk leesbaar en ingewikkeld verhaal geworden is, heeft het volledig mis. Het boek is namelijk bijzonder lezenswaardig, doet nergens geforceerd aan en is bijzonder beeldend en vlot geschreven.

Aan het eind van het boek heeft de auteur een toelichting opgenomen waarin hij een uitleg geeft over vaststaande feiten die hij in zijn verhaal heeft verwerkt. Deze toelichting is interessant en verheldert veel van wat in het verhaal verwerkt is. De lezer doet er verstandig aan om hier pas aan te beginnen nadat het verhaal beëindigd is. Deze extra informatie heeft hoe dan ook een toegevoegde waarde. Ster van het Noorden is al met al een thriller die, ondanks de wat onwaarschijnlijke en enigszins onrealistische ontknoping, zowel de doorgewinterde thrillerlezer als de verstokte literatuurlezer zal waarderen. Want met zijn thrillerdebuut geeft D.B. John iedereen een kijkje in de mysterieuze en zo goed als onbekende Noord-Koreaanse keuken.

Waardering: 5/5

Boekinformatie
Auteur: D.B. John
Titel: Ster van het noorden
ISBN: 9789403118703
Pagina’s: 446
Eerste uitgave: 2018

Beschrijving
Maffia, jeugdbendes en racisme komen ongegeneerd aan de oppervlakte in de smeltkroes Marseille. Deze romantische en tegelijk ruige havenstad aan de Middellandse Zee is het werkterrein van Fabio Montale, liefhebber van whiskey, jazz en vrouwen. En van gedichten. 

Binnen enkele maanden raakt Montale twee jeugdvrienden kwijt. Beiden zijn vermoord, opgeofferd in een machtsstrijd tussen rivaliserende maffiabendes. De moord op het immigrantenmeisje Leila brengt Montale bovendien op het spoor van een groep rechts-extremisten van het Front National. 

Recensie
Jean-Claude Izzo is de zoon van Italiaanse immigranten en zoals de meesten van hen kwam hij op een technische school terecht. Dat weerhield hem er echter niet van om al op jonge leeftijd te beginnen met schrijven. Vooral verhaaltjes. Als hij vijfentwintig jaar oud is, verschijnt zijn eerste dichtbundel Poèmes à haute voix. Er worden meer boeken van hem gepubliceerd en werkt hij ook als journalist. Hij wordt vooral bekend door zijn Marseille-trilogie, waarvan Teringzooi, het verscheen later onder de titel Chaos, het eerste deel is. De trilogie is in opdracht van de Franse televisie verfilmd. Hij overleed in 2000 aan kanker.

In korte tijd worden twee jeugdvrienden van Fabio Montale, commissaris bij de politie van Marseille en liefhebber van jazz, whisky, vrouwen én gedichten, vermoord. Dit is het gevolg van een strijd tussen twee rivaliserende maffiabendes. Niet veel later wordt Leila, de dochter van Algerijnse immigranten en vriendin van Fabio, eveneens vermoord. Hij doet er vervolgens alles aan om te achterhalen wie de drie moorden gepleegd heeft en krijgt daarbij te maken met een rechtsextremistische groepering van het Front National.

Dit eerste deel van de trilogie toont de duistere kant van Marseille van een flink aantal jaren geleden. Die kant van deze Zuid-Franse stad wordt bijzonder beeldend beschreven en geeft een realistische beschrijving hoe er toen (en misschien momenteel ook nog wel) tegen buitenlanders aangekeken wordt, hoe de plaatselijke maffia handelt, maar ook hoe de opstelling van de politie was. Die uiteenzetting is, hoewel het niet bijzonder storend is, wel eens te uitvoerig, het gaat dan ten koste van het eigenlijke verhaal en zorgt ervoor dat de snelheid trager wordt.

Ondanks dat Teringzooi een misdaadverhaal is, heeft het voor een groot deel ook veel weg van een roman, maar dan een met een wat spannender ondertoon. Het is wel een boek waarbij de aandacht niet verslapt kan worden. Anders kan het wel eens verwarrend worden. Een voorbeeld hiervan is de overgang van het heden naar het verleden. Die is namelijk niet altijd even duidelijk. Het is in feite beter dat er een tijdsaanduiding bij vermeld wordt, zodat er bij de lezer daarover geen verwarring kan ontstaan.

De personages in het verhaal zijn stuk voor stuk interessant en hebben ieder hun eigen geschiedenis. Hierdoor heeft het boek voldoende diepgang en kan de lezer zich bij de meeste van hen betrokken voelen. Wat het boek wel ontbeert is zinderende spanning. Daar is de aard van het boek in wezen ook niet naar. De verrassende ontknoping maakt het gebrek daaraan overigens wel goed. In Teringzooi wordt de problematiek van Marseille prima weergegeven, die van toen, maar ook die van nu. En het is een goede opmaat voor de twee resterende delen van de trilogie.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Jean-Claude Izzo
Titel: Teringzooi
ISBN: 9789044501636
Pagina’s: 285
Eerste uitgave: 2002

Beschrijving
Zestig jaar na haar dood is de naam Blonde Dolly nog altijd niet vergeten. Een prostituee aan de zelfkant van Den Haag, maar getrouwd met een violist van het gerenommeerde Residentieorkest. Dolly reisde naar Londen, Antwerpen en Parijs en overnachtte met rijke en prominente Nederlanders in chique hotels. De vragen rond haar raadselachtige dood op 31 oktober 1959 zijn nooit beantwoord. Waarom leidde de hoofdcommissaris van Den Haag destijds zelf het onderzoek? Hoe kwam Dolly aan een fortuin aan geld en huizen? En waar zijn haar beruchte blauwe boekjes gebleven waarin ze namen van haar ‘speciale’ clientèle zou hebben genoteerd? 

In september 1959 wordt een man na een hartaanval opgenomen in een ziekenhuis in Scheveningen waar Hannah Fridman als verpleegster in opleiding werkt; een oudere man met een brandplek op zijn gezicht. Hannah is er zeker van dat deze man in 1943 haar vader in Velsen aan de Duitsers heeft verraden, in een complot om linkse verzetsstrijders uit te schakelen uit angst  voor een communistische machtsovername na de bevrijding. Hannah besluit het recht in eigen hand te nemen en hem te doden, al blijkt er nog iemand te zijn die hetzelfde wil en haar op het spoor zet van een jonge vrouw die tijdens de oorlog in een bordeel voor Duitse officieren en foute Nederlanders werkte, een hoertje dat zich Blonde Dolly noemt en een dubbelleven in Den Haag leidt.

Recensie
Het is inmiddels een kleine zestig jaar geleden dat Blonde Dolly, Nederlands bekendste prostituee, vermoord in haar Haagse woning werd aangetroffen. De moord wordt nog altijd gezien als een van de meest opzienbarende die in ons land gepleegd is en leverde door de jaren heen inspiratie op voor een film, een theatershow en een aantal boeken. Ook Tomas Ross, bekend geworden door de factionthriller, liet zich door deze mysterieuze vrouw, haar werkelijke naam was Sebilla Alida Johanna Niemans, inspireren en schreef Blonde Dolly, een thriller die op haar leven is gebaseerd en op 4 februari 2019 verscheen.

Drie weken na zijn hartaanval, waarvoor hij in het ziekenhuis is opgenomen, mag advocaat Herman van Dijk weer naar huis. De 22-jarige Hannah Fridman werkt daar als leerling-verpleegster en heeft hem gedurende die periode verzorgd. Ze is ervan overtuigd dat Van Dijk haar vader in 1943, bijna vijftien jaar geleden alweer, in Velsen aan de Duitsers heeft verraden. De reden hiervoor was om te voorkomen dat de communisten na de bevrijding de macht over zouden nemen. Hannah zint op gerechtigheid en is van plan om hem te vermoorden, al ziet ze dat zelf anders. Dan blijkt er nog iemand te zijn die hetzelfde wil, ze treffen elkaar steeds vaker en Hannah wordt gewezen op een jonge vrouw die in de oorlog in een bordeel voor Duitse officieren en NSB’ers werkte. Ze noemt zich tegenwoordig Blonde Dolly en zit in Den Haag achter een raam, maar beweegt zich met evenveel gemak in de betere kringen van de stad en beschikt daardoor over geheime informatie. Die ze gebruikt om haar plannen te verwezenlijken.

“Vanavond ga ik een man doden.” Een openingszin die er niet om liegt en waarmee Ross de lezer meteen te pakken heeft. Die zes woorden blijken kenmerkend te zijn voor het hele verhaal. Het boeit, het intrigeert en van begin tot eind is er een sluimerende spanningsboog. Door het verhaal vanuit het perspectief van verschillende personages te vertellen, hebben enkele hoofdstukken een overlapping, maar door die andere invalshoek wordt ook de lezer in de gelegenheid gesteld een bepaalde scène door de ogen van een ander te bekijken. En dan wordt duidelijk dat iets wat een herhaling lijkt te zijn, dat juist niet is.

Behalve de moord heeft Ross ook de Velser Affaire, een – mogelijk – denkbeeldig complot tijdens de Tweede Wereldoorlog, in zijn verhaal verwerkt. Leden van de politie van Velsen en leden van het Nederlands verzet zouden hierbij betrokken zijn geweest, maar ook rezen er twijfels over de rol van de toenmalige regering. Omdat de auteur deze historische feiten met fictie combineert, krijg je het gevoel een waargebeurd, en dus realistisch, verhaal te lezen. Dit wordt versterkt door de beeldende beschrijvingen en de typische en goed overkomende jaren 50-sfeer.

In eerste instantie lijken de verschillende verhaallijnen niets met elkaar te maken te hebben, maar gedurende de plot komen ze, zonder dat de personages elkaar ontmoeten, wel op een subtiele en doordachte manier steeds meer samen. Het verhaal wordt daardoor afgerond, maar de ontknoping laat nog wel wat vragen openstaan. En dat is precies wat Ross beoogde. Omdat de moord op Blonde Dolly ook nog steeds voor vraagtekens zorgt.

Minstens zo interessant is het nawoord dat Ross op het verhaal geeft. Daarin geeft hij uitgebreide informatie over de moord op Blonde Dolly, wat zijn research hem heeft opgeleverd en hoe hij dit in zijn boek heeft kunnen gebruiken. Daarbij is hij niet over één nacht ijs gegaan, want in 2007 schreef hij in Den Haag Centraal al een feuilleton over haar en in Plaats Delict uit 2005 wordt haar moord ook beschreven.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Tomas Ross
Titel: Blonde Dolly
ISBN: 9789023427346
Pagina’s: 384
Eerste uitgave: 2019

Beschrijving
Wanneer een Amerikaanse rugzaktoeriste in Kaapstad verdwijnt en politici in paniek raken over het beschadigde imago van de stad, krijgt inspecteur Benny Griessel de taak om de jonge vrouw terug te vinden. De keuze voor Benny is allesbehalve oncontroversieel, want zijn alcoholprobleem is alom bekend, en zijn carrière is na 25 jaar bij de politie nagenoeg tot stilstand gekomen. Maar de zaak van het verdwenen meisje biedt hem een kans om nog een keer te laten zien waarom velen binnen de politie en de politiek hem als een ware legende beschouwen. Benny heeft slechts dertien uur de tijd om de jonge vrouw terug te vinden, om twee moorden op te lossen en om tussendoor zijn jarenlange ervaring over te dragen op de volgende generatie misdaadbestrijders, die afkomstig zijn uit alle etnische groeperingen die het nieuwe Zuid- Afrika rijk is. Dertien uur om een complot te ontrafelen dat een bedreiging blijkt te vormen voor het hele land?

Recensie
Hoewel hij al op veertienjarige leeftijd zijn eerste boek schreef, begon de Zuid-Afrikaan Deon Meyer pas na zijn dertigste serieus over het schrijven van boeken na te denken. Niet veel later was zijn eerste boek een feit, de thriller Wie met vuur speel, dat alleen in het Afrikaans is uitgekomen. Zijn latere werk werd allemaal wel vertaald, maar echt bekend werd hij met zijn serie waarin inspecteur Bennie Griessel het hoofdpersonage is. De serie begon met Duivelspiek en kreeg een vervolg met 13 uur, dat door VN in 2012 tot thriller van het jaar is uitgeroepen.

De Amerikaanse vriendinnen Erin Russel en Rachel Anderson reizen met een groep door Afrika. In Kaapstad wordt een van hen vermoord en de ander achtervolgd. Inspecteur Bennie Griessel krijgt de leiding over het onderzoek naar de moord, maar moet er ook voor zorgen dat het gevluchte meisje, dat inmiddels verdwenen is, levend wordt teruggevonden. Ergens anders in de stad wordt in zijn woning het lichaam van een man gevonden en de verdenking valt al snel op zijn alcoholistische vrouw. Ook deze zaak zal door Griessel gecoördineerd moeten worden. Wat hebben deze zaken gemeen en worden ze op tijd opgelost?

Zoals de titel van het boek al suggereert, speelt het verhaal zich in dertien uur af. Die korte tijdspanne zorgt er wel voor dat het een enorm tempo heeft en het verhaal bij wijze van spreken voorbij is voor je er erg in hebt. Omdat Meyer zich door deze opzet geen inleiding kon permitteren, ben je als lezer al vanaf de eerste bladzijde bij het verhaal betrokken, je zit er meteen volop in en pas als het boek is dichtgeslagen kun je op adem komen. Daarbij kenmerkt de plot zich ook nog eens door diverse onverwachte, en dus verrassende, ontwikkelingen. Het zijn stuk voor stuk ingrediënten 13 uur van een flinke dosis spanning hebben voorzien.

Het verhaal bestaat uit twee verhaallijnen, die van de moord op het ene en de vlucht en verdwijning van het andere meisje. En ook die van de moord op de man, die een bekende platenbaas blijkt te zijn. Gedurende de plot wijst niets erop dat beide verhalen met elkaar te maken hebben. Dat hebben ze in feite ook niet, maar in de ontknoping blijken ze toch een raakvlak te hebben. Iets dat de lezer lange tijd niet ziet aankomen. De onderzoeken in die afzonderlijke verhalen worden verricht door een aantal nieuwbakken inspecteurs, Griessel is hun mentor. Interessante personages die, als ze ook nog in de rest van de serie voor gaan komen, alleen maar kunnen groeien.

Meyer zou Meyer niet zijn als hij ook in 13 uur geen maatschappelijk probleem naar voren brengt. Dit probleem is niet prominent aanwezig, maar het sluimert door het verhaal heen. Want hij maakt heel erg duidelijk dat het land nog steeds te kampen heeft met de gevolgen van de apartheid. Ook de nog steeds aanwezige corruptie van politiefunctionarissen maakt deel uit van het verhaal. Daarin heeft het land nog steeds geen positieve veranderingen ondergaan. Deze problematiek maakt het verhaal bijzonder realistisch. Dat geldt overigens ook voor de beeldende en levendige beschrijvingen die de auteur hanteert.

Toch kan er een kleine, wat kritische kanttekening worden geplaatst. Een van de nieuwe inspecteurs, Mbali Kaleni, is nogal fors en daar legt Meyer soms onnodig de nadruk op. Dat weegt echter niet op tegen het verhaal op zich, want dat staat als een huis. Zonder enige vorm van twijfel kan worden gesteld dat 13 uur een thriller van formaat is.

Waardering: 5/5

Boekinformatie
Auteur: Deon Meyer
Titel: 13 uur
ISBN: 9789400501614
Pagina’s: 389
Eerste uitgave: 2012

Beschrijving
Het voormalige hoofd van de Britse geheime dienst Adrian Weston wordt midden in de nacht wakker gebeld door de premier. Haar bericht is schokkend: de strengst beveiligde firewalls ter wereld, van het Pentagon, de NSA en de CIA, zijn tegelijkertijd gehackt door een hacker met de bijnaam ‘De Vos’. Nog schokkender is dat De Vos een zeventienjarige Britse scholier blijkt te zijn, zonder kwaad in de zin. De jongen beschikt gewoon over een geniale geest.

De Amerikaanse veiligheidsdiensten willen dat De Vos wordt uitgeleverd, maar Adrian heeft andere plannen. In een race tegen de klok moet hij voorkomen dat de jongen in vijandelijke handen valt. Want dan zijn de gevolgen ondenkbaar…

Recensie
Het schrijversdebuut van de Britse auteur Frederick Forsyth was niet zijn veelgeroemde thriller De dag van de Jakhals, maar The Biafra story, een non-fictieboek uit 1969 waarin hij zijn ervaringen met het conflict in dat land heeft verwerkt. Zijn debuutthriller uit 1971 betekende echter wel de grote doorbraak van de voormalig journalist en wordt gezien als de belangrijkste thriller in de geschiedenis. Een aantal van zijn boeken is verfilmd en met prijzen beloond. Begin februari 2019 verscheen De vos, zijn nieuwste thriller en tevens zijn zwanenzang als thrillerauteur.

Gepensioneerd adjunct-hoofd van de Britse geheime dienst Adrian Weston wordt ’s nachts wakker gebeld door de premier. De meest geheime databank van de NSA is gehackt en de verantwoordelijke daarvoor blijkt een achttienjarige jongen te zijn, die later de bijnaam De vos krijgt. De Amerikaanse regering wil dat hij wordt uitgeleverd, maar Weston weet hun president ervan te overtuigen dat hij hiervan afziet. Hij heeft namelijk andere plannen met de jongen. Dat zorgt ervoor dat er internationale conflicten dreigen te ontstaan, waarbij het leven van de hacker in gevaar komt.

Hoewel Forsyth al zijn verhalen op een typemachine geschreven heeft, gaat hij wel degelijk met de tijd mee. Want de rode draad in De vos is het al dan niet legaal of illegaal hacken van vijandelijke doelen. Cybercrime in optima forma. Behalve deze nog steeds actuele handeling heeft de auteur ook andere zaken in de thriller verwerkt die de laatste jaren veel aandacht hebben gekregen, waaronder crowdfunding en de Brexit. Dit is echter niet het belangrijkste in het verhaal, verre van zelfs. De meeste aandacht gaat uit naar de onderlinge machtsverhoudingen tussen Amerika, Rusland, Iran en Noord-Korea, waarbij hun leiders niet bij naam genoemd worden, maar wel overduidelijk herkenbaar is wie de auteur bedoelt.

In principe kan dit een interessante en boeiende spionagethriller opleveren, want dat is waar het vooral om draait. De eerste paar bladzijden lijken dat ook te bevestigen, maar al snel verzandt het verhaal in een koele en zakelijke opsomming van feiten en wetenswaardigheden. Daardoor heeft De vos bij tijd en wijle veel weg van een geschiedenisles en een handboek spionage. Dat maakt het lezen er niet gemakkelijker op. Ook een overtal aan personages en verhaallijnen met diverse zijpaden, zorgt voor veel complexiteit, verwarring en onduidelijkheid. De auteur heeft aan het eind van het boek niet voor niets een ruim vier pagina’s lange lijst van karakters en organisaties opgenomen. Dat is al erg veelzeggend.

Het staat buiten kijf dat Forsyth een vakkundig schrijver is en dat hij voor dit boek meer dan voldoende research heeft gepleegd. De huidige toestand in de wereld levert daardoor een realistisch verhaal op, dat echter wel wordt ontsierd door de inzet van een puber met autisme. Alles rondom deze jongen en zijn familie, maar ook de nogal gezochte ontknoping, doen weer afbreuk aan het realiteitsgehalte. De vos, dat vertaald is door Guus van der Made, is in beginsel Forsyths laatste spionagethriller en dat is misschien maar goed ook.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 2/5

Boekinformatie
Auteur: Frederick Forsyth
Titel: De vos
ISBN: 9789400510296
Pagina’s: 311
Eerste uitgave: 2019

Beschrijving
Jennifer Brugman is een gedreven rechercheur met een pijnlijk verleden. Ze wil graag opnieuw beginnen en een baan in haar geboortestad Rotterdam biedt haar die kans. Samen met haar nieuwe collega’s werkt ze aan een heftige moordzaak: het opsporen van een moordenaar die een voorliefde heeft voor Griekse Mythologie en het afstraffen van overspelige vrouwen. Lukt het Jennifer geheim te houden wat haar overkomen is en echt opnieuw te beginnen, als het er steeds meer op gaat lijken dat de Mythologie-moordenaar het op haar gemunt heeft…

Recensie
Toen ze nog kind was, was Angelique Haak al verzot op lezen en schrijven. Na haar schooltijd heeft ze voor een ander vak gekozen, maar zoals zo vaak kroop het bloed waar het gaan kon, en schreef ze een boek. Dit bleek geen succes. Daarna deed ze in 2013 mee aan een plaatselijke schrijfwedstrijd. De opdracht was het schrijven van een spannend verhaal. Dat werd Op zoek naar jou, waarmee ze de wedstrijd won. Dit was er de aanleiding van om opnieuw aan een boek te beginnen en in 2016 werden haar plannen concreet en twee jaar later verscheen haar thrillerdebuut Een nieuw begin.

De in Rotterdam geboren rechercheur Jennifer Brugman keert, na een schokkende ervaring in Groningen, terug naar haar geboortestad, waar ze een baan gekregen heeft bij de plaatselijke politie. Op haar eerste dag krijgt ze al te maken met een moordzaak en samen met haar collega’s probeert ze de dader op te sporen. Er worden meer lichamen gevonden en de moordenaar blijkt het vooral op overspelige vrouwen gemunt te hebben en heeft bovendien een fascinatie voor de Griekse mythologie. Verder wijst alles erop dat hij achter Jennifer aanzit. Kan ze nu verborgen houden wat haar in het noorden overkomen is en lukt het haar om aan het gevaar te ontkomen?

Het begin van het verhaal kent nogal wat voor een thriller kenmerkende clichés. De auteur heeft er zelf blijkbaar een flink aantal gelezen en deze opgedane kennis bij het schrijven van Een nieuw begin gebruikt. Op zich is dat niet zo erg, want het is niet gemakkelijk om nog iets origineels te bedenken, maar ze had er beter aan gedaan dit te doseren. Op een gegeven moment komt alles in een stroomversnelling terecht, gebeurt er te veel tegelijkertijd of achtereenvolgend. Daardoor krijgt de lezer de indruk dat alle elementen die thrillerwaardig zijn in dit ene boek zijn gepropt. Het is daardoor net wat te veel van het goede.

Een nieuw begin wordt vooral verteld vanuit het perspectief van Jennifer. De rode draad is dan grotendeels haar persoonlijke problematiek. Haak laat de lezer lang in het ongewisse wat dit dan is. Dit wekt de nieuwsgierigheid wel op, maar eigenlijk wil je veel eerder weten wat haar overkomen is. Doordat hier langzaam naar toegewerkt wordt, wordt haar personage goed uitgewerkt. Er zijn ook enkele korte stukken tekst, vaak aan het eind van sommige hoofdstukken, die vanuit het perspectief van de dader worden verteld. Een aantal daarvan is het meest intense van het verhaal. Op die momenten ontstaat er een licht spanningsveld, dat verder zo goed als ontbreekt.

Dat al ruim van tevoren te voorzien is wie de dader is, gaat ten koste van die minimaal aanwezige spanning. Daarnaast bevat het verhaal nog enkele andere voorspelbaarheden en de verrassende plotwendingen ontbreken voor een groot deel. Alleen in de ontknoping komen er een paar voor. Daarom is het jammer dat het laatste hoofdstuk te gezocht is, het lijkt erop dat er een eind aan het verhaal moest komen. De titel van het boek kan op verschillende manieren worden uitgelegd. Dat heeft Haak vast en zeker bewust gedaan en daarmee heeft ze een goede keuze gemaakt.

Een nieuw begin is in een niet ingewikkelde stijl geschreven en leest daardoor erg vlot. Jennifer is iemand die met gemak uit kan groeien tot een terugkerend personage, waardoor de lezer er dan ook achter zal komen hoe het verder met haar gaat. Haak doet er dan wel goed aan een eigen stijl te creëren waardoor een volgend boek origineler wordt. Want dat ze over schrijfpotentie beschikt, bewijst ze wel met dit debuut.

Waardering: 2/5

Boekinformatie
Auteur: Angelique Haak
Titel: Een nieuw begin
ISBN: 9789461092885
Pagina’s: 350
Eerste uitgave: 2018

Beschrijving
Een groep van tien kandidaten – waaronder één saboteur – maakt zich klaar voor het nieuwe seizoen van De Mol. Allen hebben ze slechts één doel voor ogen: de bedrieger onder hen ontmaskeren. Een prachtige locatie en spannende opdrachten: het avontuur lonkt!

Maar vlak na de aftrap van de opnames verdwijnt Mary-Ann, één van de kandidaten, spoorloos. Het productieteam tast in het duister, dit hadden ze niet gepland. Is er een verrader op de set of speelt de mol dubbelspel?

Recensie
Bart Debbaut is geen man van twaalf ambachten, dertien ongelukken. Zijn carrière is daarvoor te stabiel. Nadat hij eerst bankier was, is hij sinds 2011 bedrijfsleider in een herenkledingzaak. Toch heeft schrijven hem altijd geboeid was hij in 2003 co-auteur van een managementboek en schreef hij ook voor een aantal tijdschriften. In 2008 begon aan een thrillerserie met de inspecteurs John Leyssens en Mieke Van Cattendyck, waarvan Scherven het debuut was. In 2018 verscheen De Mol, zijn tiende boek. Dit boek is gebaseerd op het gelijknamige televisieprogramma, waarin hij zelf in 1999 deelnemer was.

Een nieuw seizoen van het populaire spelprogramma De Mol begint. Tien kandidaten, waaronder een saboteur, beginnen op een locatie in Frankrijk met het spel, dat op de eerste dag al in volle gang lijkt te zijn. Want een van hen, Mary-Ann, blijkt vlak voordat de opnamen beginnen te zijn verdwenen. De crew heeft dit niet gepland en moet daardoor improviseren zodat de opnamen toch door kunnen gaan. Zowel voor de deelnemers als de programmamakers loopt de spanning op. Want is er een echte saboteur aan het werk of hoort dit bij het spel?

Omdat het verhaal vanuit het perspectief van een aantal kandidaten verteld wordt, krijgt je als het ware mee hoe zij het spel ervaren, maar ook hoe ze het beleven. En in feite geldt dat ook voor de lezer, want of je het wilt of niet, onbewust ga je toch meedoen aan het spel en probeer je, net als de kandidaten, de mol te ontmaskeren. Dat duurt tot halverwege het verhaal. Want dan wordt al bekend wie de mol is en daarmee wordt meteen een groot deel van de spanningsboog weggehaald. Desondanks weet de auteur de lezer nog wel nieuwsgierig te maken. Naar de afloop. Dus dat spanningsveld blijft in ieder geval gehandhaafd.

Overigens moet De mol het niet hebben van een zinderende spanning. Ondanks dat die in de ontknoping wel weer wat toeneemt. Deze ontknoping lijkt toch enigszins gezocht en daardoor is dat einde wat minder bevredigend. Debbaut sluit het verhaal af met een epiloog die meer vragen oproept dan dat het antwoorden geeft. Misschien dat dat, onder het motto ‘niets is wat het lijkt’ bewust gedaan is, maar het zorgt er helaas wel voor dat het de lezer geen voldoening geeft en het verhaal nog niet af lijkt te zijn.

De verschillende personages die aan bod komen, worden niet uitvoerig uitgewerkt. Voor een boek als De mol is dat ook niet noodzakelijk. Net als bij het spelprogramma draait het hierin vooral om vermaak, maar dan wel van een soort waaraan de lezer plezier beleeft. Dat is Debbaut prima gelukt, want deze luchtig en in een vlotte stijl geschreven thriller is prettig leesbaar en niet al te ingewikkeld. Het idee om over het populaire spel een thriller te schrijven is origineel en omdat de auteur er zelf een keer aan deelgenomen heeft, kent hij de ins en outs. En daar heeft hij – terecht – dankbaar gebruikt van gemaakt. En dit alleraardige boek is daarvan het resultaat.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Bart Debbaut
Titel: De mol
ISBN: 9789401450096
Pagina’s: 287
Eerste uitgave: 2018

Beschrijving
Willem Storm en zijn zoon behoren tot de weinige overlevenden in Zuid-Afrika – en de rest van de wereld – van een allesverwoestend virus. Willem wil hun leven weer opbouwen bij de stuwdam bij Vanderkloof, vanwege de beschutte ligging en de mogelijkheid om elektriciteit op te wekken. Alleen is Vanderkloof niet helemaal verlaten.

Een groep uitschot gebruikt het plaatsje als uitvalsbasis, en houdt een vrouw gevangen. Ze hadden door kunnen rijden, maar zo zit Willem niet in elkaar. Wanneer het tot een schietpartij komt, blijkt niet Willem, maar de dertienjarige Nico het koelbloedigst.

Als Nico jaren later zijn memoires schrijft en terugkijkt op zijn leven, lezen we over de momenten waarop zijn hart werd gebroken, zijn loyaliteiten op de proef werden gesteld, en over zijn pijnlijkste herinnering: de moord op zijn vader.

Recensie
In een interview heeft de Zuid-Afrikaanse auteur Deon Meyer een keer gezegd dat hij de lezer aan het denken wil zetten door hem problemen te tonen en hem daarom dus geen antwoorden wil geven. Hij wil met zijn boeken proberen een betekenis te geven aan de wereld. Toch zegt hij zich niet te laten inspireren door ware gebeurtenissen. Wat echter wel altijd in zijn boeken voorkomt, zijn maatschappelijke thema’s die vooral in Zuid-Afrika voorkomen. In Koorts, dat in mei 2017 verscheen, is het een zoektocht om na te gaan of een multiculturele samenleving kan functioneren, maar ook kan slagen.

Na de uitbraak van een zeer besmettelijk virus waaraan het grootste deel van de mensheid gestorven is, proberen Willem Storm en zijn zoon Nico, die immuun blijken te zijn, een nieuw bestaan op te bouwen bij de stuwdam bij het plaatsje Vanderkloof. Willem roept goede mensen op om zich bij hem aan te sluiten en in korte tijd heeft zich een kleine gemeenschap gevormd dat Amanzi wordt genoemd. Ze worden aangevallen, maar mede door dapper optreden van Nico slaan ze zich er doorheen. Er is echter meer aan de hand, want ook binnen de gemeenschap groeit de onvrede. En wordt er een opzienbarende moord gepleegd.

Het begin van Koorts is ongebruikelijk. Want al in de eerste zin wordt aangekondigd dat de vader van Nico, de schrijver van de memoires, het verhaal is namelijk een terugblik, is vermoord. Dit, maar vooral ook het vervolg zijn interessant en zonder meer intrigerend. Het maakt de lezer nieuwsgierig en dat zorgt voor een spanningselement. Toch, en dat gevoel krijg je gedurende de plot steeds meer, is het boek geen echte thriller. Wat het wel is, is lastig te bepalen. Er zijn hoe dan ook voldoende passages die meer dan voldoende spanning hebben, maar daarnaast heeft het verhaal ook genoeg kenmerken die de indruk wekken dat het boek een roman is, of een avonturenboek. Eigenlijk kan wel gezegd worden dat het uit diverse genres bestaat.

In tegenstelling tot veel andere thrillers van de auteur is het tempo van dit verhaal niet razendsnel. In een bedaarde, maar zeker acceptabele snelheid schrijdt het voort zonder dat de aandacht van de lezer verslapt. Dat komt omdat er altijd wel wat gebeurt. Maar ook omdat Meyer ervoor gekozen heeft om de memoires van Nico af te wisselen met interviewfragmenten van een aantal bewoners van Amanzi. Hierdoor krijgt de lezer een situatie vanuit een ander perspectief te zien en is het in sommige gevallen tevens een aanvulling op de visie van Nico. Door deze goede keuze van de auteur krijgt de lezer een zo volledig mogelijk beeld van de gebeurtenissen.

Meyer laat in het ongewisse in welk jaar het verhaal zich afspeelt. Hoewel het verhaal zich in theorie in het verleden zou kunnen afspelen, is dit niet aannemelijk. Het heeft er meer van weg dat het gebeurtenissen in de toekomst zijn. Omdat het verhaal vooral gaat over de tijd na De Koorts, kan de lezer geen vergelijking maken met hoe deze fictieve wereld er voor die Apocalyps uitgezien heeft. Het is echter niet zo moeilijk om een vergelijking met onze huidige tijd te maken. Vooral omdat de auteur een aantal maatschappelijke problemen aan de kaak stelt waar de wereld momenteel mee te maken heeft, denk hierbij bijvoorbeeld aan de overdaad aan plastic afval. Tijdens én vooral ná het lezen, kun je jezelf de vraag stellen of het post-Koortstijdperk zoveel anders is geworden dan daarvoor. Het antwoord lijkt nee te zijn, want de problemen in Amanzi zijn identiek aan die in de huidige wereld. Dus heeft de pandemie blijkbaar niet veel zin gehad.

Ondanks dat Koorts niet in een speciaal hokje is te plaatsen, heeft Meyer een bijzonder boeiend verhaal geschreven. Een verhaal dat een even verrassende als schokkende ontknoping kent. De auteur toont met dit boek tevens aan dat hij erg veelzijdig een zeer kundig verhalenverteller is.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Deon Meyer
Titel: Koorts
ISBN: 9789400510098
Pagina’s: 544
Eerste uitgave: 2017

Beschrijving
De kranten brengen de aanval op het hart van het Britse parlement met schreeuwende koppen. Terwijl de hulpdiensten de gewonden en stervenden helpen, is er slechts één vraag: wie heeft deze verschrikkelijke daad op zijn geweten? 

Ver weg, in de hitte van Zuid-Spanje, leven de zeventienjarige Danny en zijn grootvader, de voormalige explosieven-expert van de SAS, Fergus Watts, undercover. Ze beseffen dat de kleinste blunder hun verblijfplaats kan verraden aan de meedogenloze moordenaars die hen op het spoor zijn.

Al snel zijn Danny en Fergus weer op de vlucht, terwijl hun vijanden hen op de hielen zitten. Met behulp van whizz-kid Elena zijn ze vastbesloten een eind te maken aan de nachtmerrie. Terug in Engeland, terwijl de onverklaarbare golf van geweld escaleert, willen Danny en Fergus nog maar één ding: vergelding.

Recensie
Nadat Andy McNab, een pseudoniem voor Steven Billy Mitchell, in 1993 als hoogst onderscheiden soldaat de SAS verliet, schreef hij over zijn ervaringen twee bestsellers, waarvan Bravo Two Zero de eerste was. In 1998 begon hij met het schrijven van fictie en zijn bekendste boeken zijn die met Nick Stone. Samen met Robert Rigby, die als journalist begon en later bekendheid kreeg in de muziekwereld, schreef hij een aantal Young Adult-boeken. De jonge soldaat uit 2005 was het eerste van de Boy soldier-serie. Het tweede boek, Vergelding, verscheen eveneens in dat jaar.

Op een warme voorjaarsdag wordt een aanslag gepleegd bij het parlementsgebouw in Londen. In de kranten is dit het nieuws van de dag en iedereen vraagt zich af wie de verantwoordelijkheid voor de terroristische daad opeist. Dit alles is de zeventienjarige Danny en zijn opa Fergus Watts ontgaan, want ze leven undercover in het zuiden van Spanje. Er wordt echter jacht op hen gemaakt met als enige doel ze om te brengen. Als ze ontdekt worden, slaan ze opnieuw op de vlucht. Samen met Elena, de vriendin van Danny, willen ze hun situatie voorgoed veranderen. Ze keren terug naar Engeland, waar de aanslagen door blijven gaan.

Dat Vergelding het tweede deel van de Boy soldier-serie is, is al meteen aan het begin te merken. Het verhaal gaat namelijk verder waar het voorgaande geëindigd is. Daarom is het sterk aan te bevelen, en eigenlijk is het wel een voorwaarde, de boeken op volgorde te lezen, want dit deel bevat geen enkele duidelijke verwijzing naar wat zich in dat eerste deel plaatsgevonden heeft. Alleen dat al maakt het lezen van dit boek er niet gemakkelijker op. Vooral omdat de lezer geen enkele voorgeschiedenis heeft en zich in redelijke verwarring door (het begin van) dit boek heen moet worstelen.

Het verhaal bestaat uit een groot aantal ongeloofwaardige situaties. De auteurs proberen het wel realistisch te laten zijn, maar zijn daar niet in geslaagd. Verder worden de personages niet uitgewerkt waardoor de lezer de indruk krijgt dat McNab en Rigby er – onterecht – van uitgaan dat zij het eerste deel ook gelezen hebben. Het simpele en dunne verhaal, dat geen noemenswaardige plotwendingen heeft, heeft op een paar regels na geen enkele spanning en een erg gezochte ontknoping.

De schrijfstijl in Vergelding is vrij eenvoudig en voor iedereen te begrijpen. Natuurlijk is het een Young Adult, maar ook van boeken in dit genre mag je verwachten dat het toch wel wat verfijnder geschreven is. Nu kunnen de jongvolwassenen de indruk krijgen dat ze door de auteurs niet serieus genomen worden. Ze verdienen namelijk veel beter dan met dit boek te worden afgescheept. Dit wordt mede gevoed door een aantal inconsistenties die in het verhaal voorkomen. Want een vliegreis vanuit het zuiden van Spanje naar Londen wordt afgedaan als een enorm lange vlucht, terwijl het in werkelijkheid maar een paar uurtjes is.

Beide auteurs hebben er ongetwijfeld alles aan gedaan om er een interessant en spannend jeugdboek van te maken, maar hierin hebben ze hopeloos gefaald. Als ze ooit nog eens het plan opvatten om hiermee door te gaan, hebben ze nog wel wat huiswerk te doen. Pas dan kan een eventueel nieuw boek interessant, boeiend en een stuk spannender zijn.

Waardering: 2/5

Boekinformatie
Auteur: Andy McNab & Robert Rigby
Titel: Vergelding
ISBN: 9789044319170
Pagina’s: 288
Eerste uitgave: 2007

Beschrijving
‘Zij is de enige die weet wat er gebeurd is.
Ik ben de enige die haar kan laten praten.’

Iedereen dacht dat Alicia Berenson een gelukkig huwelijk had; dan schiet ze haar man vijf keer in zijn hoofd. Na deze gruwelijke daad zwijgt ze, en weigert een verklaring te geven. Alicia’s stilte spreekt tot de verbeelding van het publiek en maakt haar tot een mysterieuze beroemdheid.
Psychotherapeut Theo Faber is ervan overtuigd dat hij haar weer kan laten praten en zo te ontrafelen wat er zich die bewuste nacht heeft afgespeeld. Hij doet er alles aan om een baan te krijgen bij de instelling waar Alicia zit opgesloten, en lijkt geobsedeerd om met haar in gesprek te gaan. Maar hij kan niet voorzien wat hij daarmee in gang zet…

Recensie
De Britse, maar op Cyprus geboren auteur Alex Michaelides wilde als kind altijd al schrijver zijn. Voor zijn achttiende schreef hij anderhalve roman, maar door zijn liefde voor de film werd zijn ambitie enigszins ontmoedigd. Hij werkte als scenarioschrijver voor films en daarvoor in een gesloten psychiatrische inrichting voor jongeren. Daar ontsproot bij hem het idee voor een boek dat moest doen alsof hij Agatha Christie was. Het resultaat daarvan is De stille patiënt dat in februari 2019 is uitgekomen. Dit debuut is in meer dan twintig talen vertaald en voor verschijning zijn zelfs de filmrechten gekocht.

Alicia en Gabriel Berenson, beiden kunstenaars, zijn zeven jaar getrouwd, maar op een dag schiet Alicia haar man vijf keer in het hoofd. De politie wil haar ondervragen, maar Alicia zegt geen woord meer. Ze wordt opgenomen in The Grove, een psychiatrische kliniek. Haar weigering spreekt tot de verbeelding van publiek en media en haar schilderijen worden onbetaalbaar. Theo Faber werkt als psychotherapeut in de kliniek en is ervan overtuigd dat hij Alicia weer kan laten spreken waardoor het motief voor de moord achterhaald kan worden. Hij beseft echter niet welke gevolgen dit voor hemzelf zal hebben.

Vanaf de eerste bladzijde is de lezer bij het verhaal betrokken. Enerzijds door de fragmenten uit het dagboek van Alicia, die steeds meer prijsgeven van wat er werkelijk is gebeurd. Anderzijds omdat Michaelides ervoor gekozen heeft om zich rechtstreeks tot de lezer te richten. Hij doet dit vanuit het perspectief van Theo Faber die, zes jaar na de moord, zijn verhaal vertelt. Deze opzet zorgt ervoor dat je nieuwsgierig wordt, je jezelf gaat afvragen of Alicia de moord nou wel of niet gepleegd heeft en vooral ook wat ertoe heeft geleid dat haar man vermoord is. Hierdoor ontstaat er in het begin al een spanningsveld die gedurende de plot latent aanwezig is.

De stille patiënt is geen verhaal dat het van zijn snelheid moet hebben. Heel geleidelijk wordt er steeds meer onthuld en krijgt de lezer eveneens ruim voldoende achtergrondinformatie over de diverse personages, de belangrijkste in het bijzonder. Het krijgt daardoor diepgang en, en dat is misschien wel van het grootste belang, deze informatie is onmisbaar voor de uiteindelijk verrassende ontknoping. Voor het zover is, krijgt de lezer in feite drie verhaallijnen, de een groter dan de andere, voorgeschoteld met ieder hun eigen spanningsboog. De hoofdplot en de twee subplots lijken aanvankelijk niets met elkaar te maken te hebben, maar de auteur weet ze op een verfijnde manier toch samen te brengen. Dat doet hij met behulp van een aantal verrassende plotwendingen en sommige hoofdstukken laat hij eindigen met een cliffhanger.

Omdat de auteur zelf uit de psychiatrie afkomstig is en daar dus ervaring in heeft, kent hij deze wereld door en door. Daar heeft hij in zijn boek ook kundig gebruik van gemaakt, waardoor het erg realistisch overkomt. Dat geldt vooral voor de interactie tussen Theo en Alicia, die is interessant omdat Alicia niet spreekt, communicatie daardoor erg lastig is en dus vooral moet komen uit het non-verbale. En daaruit blijkt dan dat ze, ondanks haar zelfgekozen stilte, meer dan voldoende te vertellen heeft. Ook het dagboek dat Theo van Alicia te lezen krijgt, geeft gedurende de plot zijn geheimen prijs.

Michaelides heeft met De stille patiënt, in een mooie vertaling van Els Franci-Ekeler, een prima en onderhoudend debuut geschreven en is een psychologische thriller pur sang. Het is mysterieus, heeft een voortdurende en vooral onderhuidse spanning en boeit van begin tot eind.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Alex Michaelides
Titel: De stille patiënt
ISBN: 9789403146607
Pagina’s: 348
Eerste uitgave: 2019