De puzzelman – Nadine Matheson

Beschrijving
Als er lichaamsdelen nabij de Theems worden gevonden in de Londense wijk Deptford, wordt inspecteur Anjelica Henley van de Serial Crime Unit op de zaak gezet. De aanwijzingen doen haar denken aan het werk van Peter Olivier, beter bekend als De Puzzelman, die een levenslange gevangenisstraf uitzit voor zijn daden. Zijn methode was gruwelijk. Hij deelde zijn slachtoffers op in stukken: hoofd, benen, armen, handen en voeten.

Wanneer er korte tijd later een afgehakt hoofd bij inspecteur Henley wordt afgeleverd, realiseert ze zich dat de moordenaar zijn slachtoffers niet willekeurig uitkiest, maar er een persoonlijk spel van maakt. Om de waarheid te achterhalen moet Henley haar eigen demonen in de ogen kijken. En als Peter Olivier dan ook nog uit de gevangenis ontsnapt, heeft ze te maken met twéé uiterst meedogenloze seriemoordenaars…

Recensie
Terwijl Nadine Matheson in 2002 nog bij de BBC werkte, nam ze zich al voor ooit een boek te gaan schrijven. Daarvoor had ze al een aantal verhalen geschreven, maar dat bleek niet zo’n succes. Door haar studie advocatuur duurde het tot 2015 voor ze haar wens kon verwezenlijken. In dat jaar verscheen haar roman The Sisters en schreef ze mee aan de scifi-anthologie No way home. In 2021 verscheen haar debuutthriller De puzzelman, het eerste deel van een serie met inspecteur Anjelica Henley. Ze schijft tevens misdaadverhalen onder het pseudoniem J.T. Baptiste.

In de Londense wijk Deptford, in de buurt van de Thames, worden in één week tijd de lichaamsdelen gevonden van verschillende mensen. De SCU (Serial Crime Unit) krijgt de zaak toegewezen en inspecteur Anjelica Henley leidt het onderzoek. Ongeveer tweeënhalf jaar eerder heeft Peter Olivier op identieke wijze een aantal moorden gepleegd. Hij zit echter een levenslange gevangenisstraf uit, dus kan hij deze keer niet de dader zijn. Dan lukt het Olivier om te ontsnappen, waarna Henley en haar team niet meer achter één, maar twee seriemoordenaars aan moeten gaan.

De zeer korte proloog van De puzzelman zet meteen de toon van het verhaal. De fragmenten waarin drie mensen op verschillende plekken langs de Thames een lichaamsdeel vinden, laten namelijk niets aan de verbeelding over. Ze geven het gevoel dat het trio na hun vondst moet hebben gehad goed weer en laten eveneens zien dat de auteur bijzonder beeldend en realistisch kan schrijven. Tijdens de plot, waarin enkele gruwelijke passages de revue passeren, is de lezer voortdurend bij iedere situatie betrokken en probeert hij, net als de rechercheurs, te achterhalen wie de moordenaar is. Zoals dit voor het team een puzzel is, is het dat voor hem in feite ook.

Omdat het verhaal vooral vanuit het perspectief van Henley wordt verteld, leer je haar zowel qua werk als privé behoorlijk goed kennen. Wat daarbij opvalt, is dat Matheson niet aan een aantal kleine clichés ontkomen is. Een relatie die een beetje stroef verloopt, is namelijk niet meer zo heel erg origineel. Dat de andere personages iets minder prominent naar voren worden gebracht, betekent niet dat ze onvoldoende uitgewerkt zijn. Zelfs over hen komt de lezer genoeg te weten om zich een prima beeld van haar of hem te kunnen vormen.

Vanaf het begin heeft De puzzelman een continue spanningsboog. Je wilt immers weten wie de moorden heeft gepleegd, en waarom. Daarnaast ben je nieuwsgierig naar wat zich een paar jaar eerder heeft afgespeeld en wat Henley destijds overkomen is. Er zijn bovendien situaties waarbij de spanning boven het gemiddelde uitstijgt. Dat gebeurt voornamelijk als het tempo opgevoerd wordt, als zich een onverwachte ontwikkeling heeft voorgedaan of wanneer er wat meer actie is. Deze drie elementen doen zich met name voor in de ontknoping, die tot en met de laatste bladzijde spannend is en waarin één belangrijke vraag onbeantwoord blijft. De auteur zet hiermee de deur naar een vervolg wagenwijd open.

De puzzelman is in een eigentijdse en aangename stijl geschreven en dialogen komen levensecht over. Een mooi voorbeeld daarvan is een verhoor dat door Henley en een van haar collega’s wordt afgenomen. De ervaring die Matheson als advocaat heeft, is dan overduidelijk zichtbaar. Ook het feit dat Londen een wereldstad is met veel nationaliteiten, komt in het verhaal naar voren. De auteur laat doorschemeren dat racisme er nog steeds aanwezig is. Ze moet echter oppassen dat ze niet te veel de nadruk legt op de huidskleur van haar personages.

Hoewel er op De puzzelman, dat vertaald is door Angela Knotter en Anna Livestro, wel wat kleinigheden zijn aan te merken, is het zonder meer een ongewoon goed en intrigerend thrillerdebuut en zal blijken dat zowel Matheson als Henley geen eendagsvliegen zullen zijn.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Nadine Matheson
Titel: De puzzelman

ISBN:  9789402760415
Pagina’s: 400

Eerste uitgave: 2021

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.