Auteursarchief: leeskees

Bericht uit Parijs – Guillaume Musso

bericht uit parijs
Beschrijving
Madeline en Jonathan kennen elkaar niet en zouden elkaar ook nooit meer tegengekomen zijn, ware het niet dat ze na een botsing op het vliegveld elkaars telefoon hebben ingepakt. Maar als ze achter die vergissing komen, zijn de twee al 10.000 kilometer van elkaar verwijderd… Zij is bloemist in Parijs, hij runt een restaurant in San Francisco.

Het duurt niet lang voordat ze toegeven aan de verleiding om in elkaars telefoon te kijken. En dit leidt tot een schokkende ontdekking: hun levens zijn met elkaar verbonden door een geheim waarvan ze dachten dat het voor altijd begraven zou blijven. Er volgt een zoektocht die uitmondt in een spannende race tegen de klok – en die leidt van Frankrijk via Engeland naar Amerika.

Recensie
Nadat de Franse schrijver Guillaume Musso van de middelbare school kwam, vertrok hij voor een aantal maanden naar New York. Hij keerde terug naar Frankrijk en begon aan een studie economie waar hij later les in gaf. Ook had hij voldoende ideeën voor het schrijven van boeken. Dat resulteerde in 2001 in zijn debuut, de thriller Skidamarink. Musso groeide vervolgens uit tot een van de best verkopende schrijvers van Frankrijk.

Bericht uit Parijs is Musso’s negende thriller en begint met een plotselinge ontmoeting tussen bloemiste Madeline uit Parijs en Jonathan, een restauranthouder uit San Francisco. Na een botsing op het New Yorkse vliegveld JFK hebben ze per ongeluk elkaars telefoon gepakt. Daar komen ze pas achter als ze al ver bij elkaar uit de buurt zijn. Geen van beide kan hun nieuwsgierigheid bedwingen en onderzoeken de telefoon die ze nu in hun bezit hebben. Ze komen tot de verbijsterende ontdekking dat ze allebei een geheim met zich meedragen waardoor ze met elkaar verbonden zijn. De ontrafeling leidt tot een zoektocht in Frankrijk, Engeland en Amerika. Maar lukt het hen om op tijd te zijn?

Het verhaal wordt vanuit twee perspectieven verteld. Het ene is dat van Jonathan, het andere van Madeline. Uit niets valt in het begin op te maken dat de twee verhalen samen zullen vloeien. Dat wordt pas in deel twee, het boek bestaat uit drie delen, duidelijk. Tot dat moment worden de personages van Jonathan en Madeline erg goed uitgewerkt en kom je steeds meer over hen te weten. Maar krijg je ook te maken met hun dilemma’s. Want zullen ze nu wel of niet in elkaars telefoon kijken?

Behalve psychologische spanning kent Bericht uit Parijs ook de spanning die voor een thriller zo kenmerkend is. Vooral als de tijd begint te dringen en snelheid wordt opgevoerd, bereikt deze spanning in de uitwerking zijn hoogtepunt. Voordat dat moment aangebroken is, heeft het verhaal een aantal verrassende wendingen en wordt je als lezer op het verkeerde been gezet.

Vanaf het begin kun je redelijk inschatten hoe de plotselinge ontmoeting van Jonathan en Madeline uiteindelijk uit zal pakken. In feite kun je dus zeggen dat dit voorspelbaar is, maar de weg daar naartoe is dat zeker niet. De vlotte schrijfstijl van Musso, de spannende en verrassende elementen en de achterliggende gedachte dat je geheimen te weten kunt komen als je in het bezit komt van iemand anders’ telefoon zorgen ervoor dat het boek moeilijk weg te leggen is.

Een puntje van kritiek zijn Jonathan’s gesprekken met zijn zevenjarig zoontje Charly. Uit die gesprekken valt deze leeftijd niet af te leiden. Als je niet beter zou weten, krijg je de indruk dat Charly een jongvolwassene is. In deze onderlinge dialogen had Musso zich wat meer in het kind kunnen, en misschien wel moeten, verplaatsen. Desondanks is Bericht uit Parijs een heerlijke thriller waar verder niet veel op aan te merken valt.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Guillaume Musso
Titel: Bericht uit Parijs
ISBN: 9789400505919
Pagina’s: 328
Eerste uitgave: 2013

Zuid-Afrika in een rugzak – Dolf de Vries

zuid afrika in een rugzak
Beschrijving
In Zuid-Afrika neemt schrijver en acteur (Soldaat van Oranje, Zwartboek) Dolf de Vries u mee naar het magische Zuid-Afrika. Hij laat de boulevards en de townships van Kaapstad zien; het struikenlandschap van de Kleine Karoo; de rotstekeningen van de San in Kamberg; de brulzand-duinen in Nature Reserve Witsand; de eenzaamheid van Namaqueland; de domba-dansen in de Venda en Robbeneiland. In zijn geheel eigen persoonlijke stijl – met vooral oog voor de mensen maar ook voor de geschiedenis en de cultuur – beschrijft hij zijn reis door de Regenboognatie.

Dit boek is een feest voor wie dit land wil bezoeken, wie er al eens is geweest en wie gewoon thuis iets te weten wil komen over Zuid-Afrika.

Recensie
Dolf de Vries is een Nederlands acteur die vooral bekend is geworden door zijn rol in de film Soldaat van Oranje. Naast films heeft hij ook in diverse televisieseries waaronder Onderweg naar Morgen gespeeld. Naast acteren houdt De Vries zich ook bezig met het schrijven van vooral reisboeken. Het meest bekend zijn zijn ‘…in een rugzak’-boeken.

In Zuid-Afrika in een rugzak vertelt De Vries over zijn drieënhalve maand durende reis die hij samen met zijn vrouw Lout in 2003 gemaakt heeft. In een camper reizen ze het land door en maken de lezer deelgenoot van hun bezoek aan onder andere Kaapstad, Robbeneiland, de Kleine Karoo en de Noordkaap. Behalve voor de cultuur, de natuur en de diverse bezienswaardigheden besteedt De Vries ook aandacht aan hun ontmoetingen met veel bewoners van het land.

De reis van Dolf en Lout vond dertien jaar na het afschaffen van de apartheid plaats. Deze apartheid heeft natuurlijk voor een belangrijk deel de Zuid-Afrikaanse geschiedenis bepaald en dat is in het boek van De Vries goed te merken. Behalve dat hij hier met verschillende mensen over gesproken heeft, geeft hij ook weer dat de maatschappij in 2003 nog voor een groot deel op blanken gericht was en ook dat niet iedereen een voorstander van de afschaffing was.

Ook de verre geschiedenis heeft een plaats in het boek. Dit is geen uitgebreid of oersaai en vervelend verhaal, maar wordt op een heldere manier uiteengezet. Daardoor begrijp je wat meer over de locatie waar ze zich op dat moment bevinden. Het is hoe dan ook interessant, maar toch zijn de ontmoetingen met de mensen en dieren en de beschrijving van de Zuid-Afrikaanse natuur het meest boeiend. Dat spreekt het meest tot de verbeelding en daar kun je je ook het meeste bij voorstellen.

De vlotte en levendige schrijfstijl van De Vries zorgt ervoor dat je de reis samen met hem en Lout meebeleeft. Het is niet moeilijk om je in te beelden wat je te zien krijgt en wat je mee zult maken wanneer je zelf een reis door Zuid-Afrika maakt. Humor, soms wat cynisme en een kleine mate van zelfspot zijn de ingrediënten die het verhaal nog meer glans geven dan het al heeft.

Zuid-Afrika in een rugzak moet niet gezien worden als een reisgids. Dat is het absoluut niet. Voor iemand die in het land geweest is, is het een herbeleving. Voor wie plannen heeft om het land te bezoeken, kan het lezen van dit reisverhaal deel uitmaken van de voorbereiding. Maar ook als geen van beide van toepassing is, hoeft dit boek geen straf te zijn.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Dolf de Vries
Titel: Zuid-Afrika en een rugzak
ISBN: 9789041023230
Pagina’s: 384
Eerste uitgave: 2004

Rode maan – Benjamin Percy

rode maan
Beschrijving
Patrick Gamble is een gewone, verlegen jongen tot hij als enige een terroristische aanslag overleeft. Vanaf dat moment is hij held en inspirator tegen wil en dank. Claire Forrester ontdekt pas hoe bijzonder zij is als haar ouders voor haar ogen worden neergeschoten en ze moet vluchten voor haar leven. Altijd meende ze een normaal leven te kunnen leiden, maar als weerwolven door het hele land in opstand komen wordt ze ongewild betrokken bij de zaak.

Terwijl om hen heen de wereld onherkenbaar verandert en de kwade machten steeds sterker worden, zullen de levens van deze twee jonge mensen voor altijd met elkaar verbonden zijn.

Recensie
De Amerikaanse auteur Benjamin Percy heeft inmiddels drie romans en twee korte verhalen op zijn naam staan. Daarnaast is hij ook de schrijver van een aantal stripverhalen, waaronder Green arrow. De televisieserie Arrow is aan deze strip ontleend. Percy’s eerste boek dat in het Nederlands vertaal is, is de thriller Rode maan.

In het vliegtuig waarmee Patrick Gamble, een rustige en wat schuchtere tienerjongen, op weg naar zijn moeder is, wordt een aanslag gepleegd. Patrick is de enige die deze terroristische daad overleeft en wordt daardoor tegen wil en dank een held. Het blijkt dat ook in twee andere vliegtuigen een soortgelijke aanslag is gepleegd. Daarbij komt iedereen om het leven. In een ander deel van de Verenigde Staten wordt in een weerwolfgemeenschap een aantal gezinnen overvallen. De ouders van Claire Forrester worden neergeschoten en Claire slaat op de vlucht. Waarna er niet alleen op haar, maar op alle weerwolven jacht wordt gemaakt. In Oregon is Chase Williams nog maar acht maanden gouverneur als hij presidentskandidaat is. Wanneer hij president wordt, wil hij een eind maken aan de weerwolfterreur.

Het begin van Rode maan komt wat onwerkelijk over. Want vanuit het niets transformeert een man zichzelf opeens in een weerwolf en gaat als een bezetene tekeer. Er is geen enkele verwijzing naar de reden waarom hij transformeert, of hij een eenling is en wat de beweegredenen zijn van de aanslag. Dat laatste is op zich niet zo’n probleem te zijn, maar al met al zorgt het aanvankelijk wel voor wat onduidelijkheid.

Naarmate het verhaal vordert, eigenlijk zijn het drie verhalen die langzaam in elkaar vloeien, ga je het boek steeds meer begrijpen en realiseer je je dat de weerwolven synoniem staan voor de terroristen die over de hele wereld aanslagen plegen, maar ook voor groeperingen die in het verleden de mensheid hun wil probeerden opleggen. Bij voorkeur door middel van intimidatie, geweld en oorlog. De weerwolven zorgen er in dit verhaal voor dat mensen die nog niet tot hen behoren worden besmet. Een beet van een weerwolf kan daardoor beschouwd worden als het nieuwe aids. Percy heeft daarmee een scala aan wereldproblematiek in zijn boek verwerkt. Een goede aftekening van de werkelijkheid binnen onze maatschappij.

De belangrijkste personages in het verhaal, Patrick, Claire en Chase, zijn voldoende uitgewerkt waardoor je je, ondanks dat die uitwerking niet bijzonder diep gaat, wel met ieder van hen verbonden gaat voelen. Het personage van Patrick zie je zelfs in de loop van het verhaal groeien want hij verandert van een nogal introverte jongen in een zelfbewuste en daadkrachtige man.

Het is jammer dat de ontknoping van het boek enigszins tegenvalt. Het heeft er alle schijn van dat Percy vond dat zijn verhaal inmiddels lang genoeg was en er daarom te gehaast een eind aan heeft gemaakt. Met een aantal bladzijden meer was het hem waarschijnlijk wel gelukt om de tijdens het lezen opgekomen vragen te beantwoorden. Nu blijft je na het dichtslaan van het boek met een wat onbevredigd gevoel zitten en heb je de indruk dat het verhaal niet af is.

Ondanks deze puntjes van kritiek is Rode maan een boek dat van begin tot eind boeiend en bij vlagen spannend is. Het is weliswaar een dik boek, de maatschappelijke problematiek schemert erin door, maar dat houdt niet in dat het ingewikkeld is. Integendeel zelfs. Het boek, dat een mix is van een beetje fantasy, wat horror, veel roman en ook veel thriller, leest namelijk bijzonder prettig. Waarbij het ook nog eens tot nadenken stemt. Want wat gebeurt er met onze wereld als het scenario dat in dit boek beschreven wordt niet tot een einde komt?

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Benjamin Percy
Titel: Rode maan
ISBN: 9789023479093
Pagina’s: 554
Eerste uitgave: 2013

Ski resort – Linda van Rijn

Ski resort
Beschrijving
Nienke Draaijer kan haar geluk niet op als ze een geheel verzorgde wintersportvakantie naar Oostenrijk wint. Ze vindt skiën geweldig, maar doordat ze haar baan is kwijtgeraakt en haar relatie na vier jaar is verbroken – met de gedwongen verkoop van haar huis tot gevolg – zit ze financieel in een dip. Deze gratis vakantie is precies wat ze nodig heeft.

Samen met de andere deelnemers van de groepsreis vertrekt ze naar het ski resort Bad Kleinkirchheim. Het gezelschap van overwegend jongere mensen kan het goed met elkaar vinden en ze vermaken zich prima tijdens het skiën en de après-ski. Nienke geniet niet alleen van de mooie pistes en de gezelligheid van de groep, maar koestert zich ook in de aandacht van de getrouwde Rogier en van Jonathan, de knappe en mysterieuze reisleider, die vanaf de eerste aanblik veel indruk op haar maakt.

Na wederom een heerlijke dag op de pistes bezoekt de groep het thermenbad en heeft een reuzegezellige avond. Maar van die gezelligheid is niets meer over als een medewerkster van de thermen in het bubbelbad het zielloze lichaam van een van de groepsleden aantreft.

Recensie
Linda van Rijn is in 2011 begonnen met schrijven en heeft inmiddels al tien thrillers op haar naam staan. Daarmee kan ze met recht een veelschrijver worden genoemd. Voordat Van Rijn met schrijven begon, heeft ze onder andere als reisleidster op diverse locaties gewerkt. Dat is in haar boeken te merken, want die spelen zich allemaal voor het grootste deel in het buitenland af en alle op bestemmingen waar ze zelf ook geweest is.

In Ski resort wint Nienke Draaijer een compleet verzorgde wintersportvakantie in Oostenrijk van een week als ze op Facebook aan een prijsvraag meedoet waarin gevraagd wordt waarom juist jij die vakantie verdient. Haar relatie is nog niet zo lang geleden verbroken, ze is net verhuisd en heeft ook haar baan verloren. Daarom is ze blij met deze vakantie waarvan ze hoopt dat ze er daardoor weer wat bovenop komt. Nienke heeft het in het ski resort naar haar zin, maakt nieuwe vrienden en flirt met een paar mannen. Het plezier is snel afgelopen als op een avond een van de deelnemers van de groepsreis levenloos in een thermenbad wordt gevonden.

Het boek bestaat uit twee delen. In het eerste deel is Nienke het belangrijkste personage. Daarin maakt de lezer vooral kennis met haar, wordt duidelijk waarom ze het even moeilijk heeft en laat je haar vakantie meebeleven. In het tweede deel is het onderzoek naar de moord het belangrijkste. Dit deel heeft meer kenmerken van een thriller dan het eerste deel, dat eigenlijk wat weg heeft van een chicklit.

Het eerste deel van het boek geeft een goed sfeerbeeld van een skivakantie en hoe anders mensen zich dan kunnen gedragen. Dit is op een luchtige manier geschreven waardoor het je een soort feelgood-gevoel kan geven. Hoewel het tweede deel van het boek thrillerelementen heeft, is het niet spannend. Daarvoor is het te voorspelbaar en kent het te weinig verrassende wendingen.

De schrijfstijl van Van Rijn is vlot, aangenaam en heeft een eenvoudige en duidelijke verhaallijn. Nergens worden ingewikkelde volzinnen of mooie proza gebruikt. Het is daarom merkwaardig dat de uitgever het boek bestempelt als literair. Dat is het zeker niet. Daarentegen is Ski resort een niet al te dikke vakantiethriller pur sang dat zorgt voor een paar uurtjes zorgeloze ontspanning.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Linda van Rijn
Titel: Ski resort
ISBN: 9789460682186
Pagina’s: 211
Eerste uitgave: 2014

Noodtoestand – Andy McNab

noodtoestand
Beschrijving
Terwijl teruggekeerde jihadisten een steeds grotere dreiging vormen en er grote onrust heerst onder de bevolking, staat in Groot-Brittannië een nieuwe politiek leider op. De populist Vernon Holt belooft een streng antiterreurbeleid te voeren en keihard op te treden tegen etnische minderheden die naar geweld grijpen. Hij wint de verkiezingen, maar maakt ook veel vijanden.

Tom Buckingham – ex-SAS, tegenwoordig in dienst bij MI5 – gaat undercover om een aanslag van voormalige militairen op Holt te voorkomen. Tegelijkertijd moet hij zien uit te vinden wat oligarch Oleg Umarov, afkomstig uit de Krim, als financier van Holt van plan is. Hij doet een ontdekking die het politieke landschap van Europa voorgoed zal veranderen…

Recensie
Na zijn actieve carrière als agent bij de SAS richtte Andy McNab, pseudoniem voor Steven Billy Mitchell, zich op het schrijven van boeken. Zijn eerste thriller, Bravo two zero, gaat over zijn gelijknamige missie in Irak. Ook al zijn volgende boeken zijn gebaseerd op de periode die hij bij de SAS doorbracht. McNab, wiens portret nooit zichtbaar mag zijn, moet zijn werk, voordat het wordt uitgegeven, ter goedkeuring voorleggen aan het Britse Ministerie van Defensie.

Noodtoestand is McNab’s nieuwste actiethriller en de derde waarin Tom Buckingham, oud SAS’er en tegenwoordig bij MI5 werkzaam, het belangrijkste personage is. Tom werkt undercover bij Invicta, een organisatie die oud-militairen helpt een nieuw bestaan op te bouwen. Hier werkt hij voor Vernon Rolt, een ultrarechtse miljonair die na de verkiezingen de nieuwe minister van Binnenlandse Zaken wordt. Rolt wil na zijn aanstelling hard optreden tegen moslimterroristen en jihadisten. Niet iedereen is er blij mee dat Rolt de nieuwe minister is geworden en een groep oud-militairen heeft een aanslag op hem gepland en wil de macht overnemen. Buckingham moet proberen dit te voorkomen.

Het boek begint, zoals een waardig actiethriller betaamt, gewelddadig. Want in de eerste drie hoofdstukken wordt een aantal moorden gepleegd. Daarbij zal het niet blijven. Dit houdt echter niet in dat het hele boek bol staat van spectaculaire acties waarbij vele slachtoffers vallen. Nee, het boek, dat in wezen uit twee verhalen bestaat, heeft namelijk ook een menselijke kant. Dat dit een gedesillusioneerde jonge moslim is die spijt gekregen heeft van zijn impulsieve besluit naar Syrië te vertrekken, is misschien wel het bizarre in dit verband.

Deze moslim, Jamal, ging vooral naar Syrië om indruk op zijn vader te maken, maar ook om voor vol aangezien te worden. Het geweld in dat land heeft een dusdanige indruk op hem gemaakt dat hij, met gevaar voor eigen leven, besloot dit wereldkundig te maken. Terug op Britse bodem wordt hij nog in het vliegtuig gearresteerd en gevangen gezet. In afwachting van moorden die hij niet begaan heeft. Door de goede bedoelingen die Jamal had en heeft, is het niet vreemd om sympathie voor hem te kunnen opbrengen. Want in wezen is het geen slechte jongen. Eerder wat naïef en gemakkelijk beïnvloedbaar. En daardoor is hem overkomen wat hij vooraf niet in kon schatten.

Hoewel het personage van Tom Buckingham’s in dit derde deel van de serie niet uitgebreid uitgewerkt is, kan Noodtoestand wel los van de twee eerdere delen gelezen worden. Om te voorkomen dat je het gevoel krijgt iets in dit boek te missen, is het echter wel aan te raden de boeken in volgorde van verschijnen te lezen. Niet alleen om meer van Tom te weten te komen en te begrijpen, maar ook omdat in Noodtoestand personages voorkomen die ook in minstens een van de eerdere delen opgevoerd zijn.

Terreurdreigingen, IS en de diverse aanslagen geven het boek een actueel en realistisch karakter. De populistische Vernon Rolt staat symbool voor politici zoals Wilders, Trump en Le Pen. Het verhaal laat zien wat er in een land kan gebeuren wanneer politici als zij aan het bewind komen, maar ook waar de bevolking van een land toe in staat is. En dat laatste zien we eigenlijk nu al met de vluchtelingenproblematiek.

De mix van actie, actualiteit, spanning en een aantal verrassende wendingen zorgen ervoor dat het lezen van Noodtoestand meer dan de moeite waard is. En dat de ontknoping enigszins gezocht lijkt, kan McNab daardoor met gemak worden vergeven.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Andy McNab
Titel: Noodtoestand
ISBN: 9789400506381
Pagina’s: 328
Eerste uitgave: 2016

De lezer is niet dood – Alex Boogers

de lezer is niet dood
Beschrijving
De lezer is niet dood. We laten hem in een verschraald landschap sterven van de dorst. We geven hem zand in plaats van water. Maar dood is hij niet. Hij tijgert. En hij is niet alleen, hij is met meer. Altijd is er wel ergens een lezer – jong of oud, arm of rijk, blank of zwart – die zoekt naar het verhaal dat voor hem is bestemd. Maar niemand neemt de belangrijke taak van verloskundige op zich. Wie helpt de nieuwe lezers op weg? Waar staan de kraamkamers?

Recensie
Aanvankelijk studeerde Alex Boogers recht en filosofie. Kort na aanvang van deze studie verloor hij zijn interesse en stapte hij over naar onder andere een studie Nederlandse letterkunde. Nadat hij zijn studiejaren achter zich had gelaten, begon te schrijven. Eerst voor een aantal magazines, maar later ook romans. Zijn debuut Het boek Estee, geschreven onder het pseudoniem M.L. Lee, verscheen in 1999. Begin 2016 is zijn schotschrift De lezer is niet dood uitgegeven.

In dit schotschrift roept Boogers uitgevers, schrijvers, docenten en boekhandelaren op om lezers te zoeken waar je ze niet verwacht. Dit gaat in feite niet om al bestaande lezers, zij lezen immers toch al, maar om nieuwe, dus potentiële, lezers. Natuurlijk, er wordt gelezen. Dat ziet iedereen die om zich heen kijkt. Een groot deel van de Nederlandse bevolking leest. Op het beeldscherm van hun telefoon. ‘We hebben een relatie met onze telefoon,’ schrijft Boogers in het begin van dit boekje.

Maar wordt er minder gelezen? Boogers betwijfelt dat en maakt dit in De lezer is niet dood duidelijk kenbaar. Hij geeft hierin aan dat er anders wordt gelezen. Zoals het voorbeeld van de telefoon. Toch vindt de schrijver ook dat jongeren wel gestimuleerd moeten worden om verhalen en literatuur te lezen. Een belangrijke rol is volgens hem weggelegd voor onder andere de docenten. Zij moeten niet telkens terugvallen op de inmiddels uitgekauwde en verplichte leeslijst. Boogers pleit in het boekje voor verandering. Nu blijft alles nog steeds te veel in het oude hangen.

Een beoogde verandering die de auteur in zijn boekje beschrijft, is dat de schrijvers verhalen moeten schrijven die voor een specifieke lezer bestemd zijn. De nieuwe lezer moet zich als het ware verbonden voelen met de personages in dat verhaal. Een advies van hem is om te gaan schrijven over dingen die op straat gebeuren, de verhalen van de ‘gewone’ man. Die lees je volgens hem niet veel. In feite kan dit dus beschouwd worden als een aanklacht tegen de schrijvers die niet met hun tijd meegaan. Dit het verleden niet kunnen laten rusten.

De lezer is niet dood is absoluut geen belerend boekje waaruit op te maken is dat Boogers de wijsheid in pacht heeft en aangeeft hoe het nu allemaal wel moet. Het kan vooral gezien worden als een pleidooi voor verandering. Een eye-opener voor hen die zich met het boekenvak bezighouden. Opdat de lezer op termijn niet wegloopt en het lezen écht voor gezien houdt.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Alex Boogers
Titel: De lezer is niet dood
ISBN: 9789057597909
Pagina’s: 64
Eerste uitgave: 2016

De weg van het water – Trudi Rijks

de weg van het water
Beschrijving
De gescheiden veertiger Floor Postma is aangestoken door het Mindfulness-virus, en op zoek naar wat zij zelf ‘een leven zonder pijn’ noemt. Wat niet meehelpt is dat zij bewindvoerder is van haar jongere zusje Bente, een voormalig fotomodel en vrouw van de wereld, die in een verpleeghuis is opgenomen. Op een dag ontvangt Floor een dagvaarding waarin haar zusje wordt gesommeerd om twee ton te betalen aan een onbekende, die zich beroept op een schuldbekentenis. Zij vermoedt dat de handtekening onder de schuldbekentenis vervalst is, en negeert de dagvaarding. Maar als blijkt dat haar zus wel degelijk slachtoffer is van een oplichter, moet de flegmatieke Floor, aangespoord door haar dochter, wel in actie komen.

Recensie
Drie boeken heeft Trudi Rijks inmiddels op haar naam staan. Daarmee is ze geen veelschrijver. In 2000 verscheen haar eerste roman Doos van Pandora en vijf jaar later haar tweede, Zeetijding. Haar eerste thriller, De weg van het water, is in januari 2016 uitgegeven. Tussendoor heeft ze nog wel een aantal korte verhalen geschreven. Naast schrijfster is Rijks als gedragswetenschapper in het onderwijs werkzaam.

Floor Postma is een gescheiden vrouw van ergens in de veertig en moeder van een 25-jarige dochter Kim. Haar jongere zus Bente wordt in een verpleegtehuis verzorgd en Floor is tot haar bewindvoerder benoemd. Via dat verpleegtehuis ontvangt ze op een dag een dagvaarding met de eis twee ton te betalen aan de haar onbekende Buisman. Omdat ze vermoedt dat het een vervalsing is, schakelt Floor een advocaat in waarna de eis snel komt te vervallen. Ze denkt van de oplichter af te zijn, maar dan wordt Bente door dezelfde man ontvoerd. In ruil voor de vrijlating van Bente vraagt hij tweehonderdduizend euro. Floor en Kim, die de politie niet mogen inschakelen, besluiten het geld te gaan halen om zo de vrijheid van Bente terug te krijgen.

De weg van het water is een op ware gebeurtenissen gebaseerde psychologische thriller waarin ook maatschappelijke thema’s zijn verwerkt. Gezien de achtergrond van Trudi Rijks is dit een begrijpelijke keuze. maar het psychologische aspect komt helaas niet voldoende uit de verf. De ontvoering van Bente doet Floor natuurlijk wel wat, maar het is niet indringend genoeg. Daarnaast wordt niet geheel duidelijk waarom de verstandhouding tussen Kim en Floor veelvuldig gespannen is. Die onderlinge spanning is al vanaf het begin van het verhaal aanwezig, maar wat de oorzaak daarvan is wordt in het ongewisse gelaten.

Misschien is dit een gevolg van de minder uitgebreide uitwerking van het personage Floor. Natuurlijk kom je genoeg over haar te weten, maar het had minder oppervlakkig gekund. Ze is bijvoorbeeld overspannen, maar wat is daar de oorzaak van. Een belangrijk aspect dat zeker meer diepgang aan haar verhaal en haar gedrag gegeven zou hebben. Overigens, en dat is goed gedaan, zie je wel dat Floor een ontwikkeling doormaakt van een nogal labiel en passief persoon naar een vrouw die van aanpakken weet. Opvallende bijkomstigheid is dat het personage van Buisman in feite meer uitgewerkt is dan dat van Floor. Terwijl hij een minder prominente, maar wel belangrijke, rol in het verhaal speelt.

Spannend, en dat is in wezen dodelijk voor een thriller, wordt het boek zo goed als niet. Rijks heeft wel haar best gedaan de spanning in het boek op te voeren door het verhaal een aantal plotwendingen te geven, maar het is niet verrassend genoeg en soms zelfs wat ongeloofwaardig. Daardoor kabbelt het verhaal, ondanks dat er voldoende tempo in zit, voort als de weg van stromend water.

Om nu te zeggen dat De weg van het water slecht is, gaat te ver. Daarmee zou Rijks tekortgedaan worden. Want met het laatste hoofdstuk zorgt ze wel voor een waardig slotakkoord door een aantal vragen die tijdens het lezen zijn ontstaan te beantwoorden. Desondanks is een mager zesje het hoogst haalbare voor dit boek. Dat is jammer, want het thema leent zich er wel voor om er het maximale uit te halen.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Trudi Rijks
Titel: De weg van het water
ISBN: 9789022575826
Pagina’s: 287
Eerste uitgave: 2016

Noodgreep – Vince Flynn

noodgreep
Beschrijving
In de schimmige wereld van de geheime diensten, waar spionnen dag in dag uit een geheime oorlog uitvechten, lukt het de CIA twee terroristencellen te ontmantelen. Er wordt echter gevreesd dat een derde cel, die wordt geleid door een kwaadaardig meesterbrein, nog actief is en elk moment tot actie over kan gaan, met schokkende gevolgen.

Antiterrorisme-expert Mitch Rapp slaat de handen ineen met een beroepssoldaat die even fanatiek – en dodelijk – is als maar kan: ex-marinier en elitestrijder Mike Nash. Zowel Rapp als Nash heeft vaker oog in oog gestaan met bloeddorstige jihadisten. Beiden hebben vele levens gered en zetten zich onvoorwaardelijk in voor hun land.

Maar op het Capitool waait sinds kort een andere wind, en bepaalde leiders willen Mitch Rapp zo kort mogelijk houden. Dus wanneer er zich een ijzingwekkend scenario dreigt af te spelen in de politieke hoofdstad van de Verenigde Staten besluiten Rapp en Nash nieuwe regels te volgen voordat ze in actie komen: hun eigen regels.

Recensie
Vince Flynn, een Amerikaans auteur die in 2013 als gevolg van prostaatkanker is overleden, is in Nederland niet een van de meest bekende auteurs. In de VS, waar hij New York Times-bestsellerauteur was, worden zijn thrillers erg gewaardeerd vanwege de actie én accuratesse. Zelfs de CIA raadt zijn boeken aan hun medewerkers aan. Het belangrijkste personage in de meeste boeken van Flynn is Mitch Rapp, een undercover CIA-agent die zich vooral met antiterrorisme bezighoudt. Na het overlijden van Flynn werd deze serie door Kyle Mills voortgezet.

In Noodgreep roept ex-marinier en antiterrorismeagent bij de CIA Mike Nash Mitch Rapp’s hulp in bij de ondervraging van twee terroristen die verantwoordelijk zijn voor een aantal dodelijke aanslagen. Een van deze terroristen laat doorschemeren dat er nog een aanslag gepland is en dat moment niet meer ver weg is. Nash en Rapp willen koste wat kost te weten komen waar die aanslag zal plaatsvinden, maar een aantal senatoren wil dat ze zich aan de regels houden en de rechten van de terroristen niet geschonden worden. Het CIA-duo lapt die regels aan hun laars en gaat hun eigen gang. Zal het hen daardoor lukken om de aanslag te voorkomen?

Noodgreep is Flynn’s vierde in het Nederlands uitgegeven actiethriller. Vanaf het begin merk je al dat het boek zich vooral richt op de Amerikaanse markt. Dat is niet zo verwonderlijk als je in ogenschouw houdt dat het boek in 2008 geschreven is en dat diverse terroristische groeperingen hun pijlen destijds vooral op de VS richtten. Met de komst van IS is het thema van het boek nog steeds actueel en heeft het inmiddels een veel internationaal raakvlak gekregen.

Omdat dit dus de vierde Mitch Rapp thriller is, duurt het even voor je je een beeld kunt vormen van Mitch Rapp. Zijn personage is in eerdere boeken vast en zeker goed beschreven en uitgewerkt, maar in Noodgreep kom je zeker niet alles over hem en zijn verleden te weten. Dit geldt echter niet voor Mike Nash. Zijn personage wordt voldoende uitgewerkt om van hem, maar ook zijn gezinssituatie, een goede indruk te krijgen. Kenmerkend aan beide CIA’ers is dat ze allebei met een kort lontje zijn uitgerust en dat Rapp nogal gewelddadig is.

Het boek heeft twee verhaallijnen. Het ene is dat van Nash en Rapp, het andere is dat van een groep terroristen. Beide verhalen kruipen langzaam naar elkaar toe, maar vanaf het begin is het wel duidelijk dat ze met elkaar te maken hebben. Daarover bestaat geen enkele onduidelijkheid. Toch staat het boek niet bol van extreem of overvloedig geweld. Integendeel. In het begin wordt een van de terroristen hardhandig aangepakt, maar daarna duurt het vrij lang totdat het écht gewelddadig wordt. Dat neemt ongeveer veertig pagina’s in beslag en voor boek dat voor actiethriller doorgaat, is dat bijzonder weinig.

Desondanks is Noodgreep zeker geen onaangenaam boek om te lezen. Het is niet al te ingewikkeld geschreven, in grote lijnen redelijk realistisch en het heeft voldoende snelheid om niet tot een gezapig verhaal te vervallen. De ontknoping, en dan vooral het laatste hoofdstuk, laat voldoende ruimte voor een vervolg. Vooral omdat het verhaal vanuit het perspectief van het antiterrorisme geen bevredigend eind heeft.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Vince Flynn
Titel: Noodgreep
ISBN: 9789045211831
Pagina’s: 367
Eerste uitgave: 2015

In veilige handen – Abbie Taylor

in veilige handen
Beschrijving
Dawn is een toegewijde hoofdverpleegkundige in een druk ziekenhuis in Londen. Jaren geleden overleed haar grootmoeder op een nare manier. Het breekt Dawns hart om een oudere dame op haar afdeling op dezelfde wijze te zien lijden. Wanneer de vrouw Dawn smeekt om haar leven te beëindigen, besluit ze op het verzoek in te gaan. Maar iemand in het ziekenhuis heeft alles gezien. Iemand wil Dawn laten boeten voor wat ze gedaan heeft. Geplaagd door schuldgevoelens probeert ze aan de eisen van de anonieme afperser te voldoen. Tot ze geen kant meer op kan.

Recensie
Dawn Torridge is hoofdverpleegkundige in het Londense ziekenhuis St. Iberius. Iedereen, zowel de artsen, de patiënten en haar collega’s respecteren haar vanwege haar betrokkenheid bij haar werk. Als ze het leven van een man redt, wordt dat respect alleen maar groter. Omdat haar grootmoeder, met wie ze een erg goede band had, een paar jaar eerder op een minder fijne manier gestorven is, heeft ze te doen met de 84-jarige Ivy Walker. Deze vrouw die aan kanker en alzheimer lijdt heeft erg veel pijn. Ze vraag Dawn om haar uit haar lijden te verlossen. Dawn voldoet aan deze wens, maar het blijkt dat ze door iemand is gezien. Ze wordt door deze onbekende afgeperst en de chantage zal pas stoppen als ze aan een laatste, voor Dawn onmogelijke, eis gaat voldoen. Daarom wil ze een eind aan de afpersing maken en gaat op zoek naar haar belager.

Na Emma’s baby, dat in 2009 is uitgegeven, is In veilige handen de tweede thriller die door Abbie Taylor geschreven is. De setting van beide boeken speelt zich vooral in een ziekenhuis af. Omdat Taylor zelf arts is komen haar kennis en deskundigheid daardoor goed van pas.

In veilige handen heeft een thema (euthanasie) dat actueel en omstreden is. Want is het ethisch verantwoord om een verzoek tot levensbeëindiging in te willigen? Ook al komt dit van een patiënt zelf. Door deze maatschappelijke strekking heeft het boek in feite meer weg van een roman dan van een thriller. Vooral ook omdat het verhaal zo goed als geen spanning heeft.

Aanvankelijk is het verhaal redelijk interessant en boeiend en het personage Dawn komt sympathiek en evenwichtig over. Naarmate het verhaal vordert, begint ze echter te veranderen. Ze wordt onzekerder, dat is natuurlijk inherent aan de situatie waarin ze zich bevindt, maar daarmee wordt ze helaas ook lichtelijk irritant, is ze kortzichtig, soms wat naïef, en lijdt ze aan een ernstige vorm van tunnelvisie. Eigenlijk ga je je daardoor toch wel wat aan haar ergeren. Dat is jammer en doet afbreuk aan haar personage.

Het boek is deskundig geschreven en het leest over het algemeen wel prettig en vlot. De medische terminologie, die in de meeste gevallen helaas niet wordt uitgelegd, heeft daar geen nadelige invloed op. Hoewel het verhaal ook enigszins voorspelbaar is, heeft het desondanks een paar verrassende wendingen en maakt het wel wat nieuwsgierig. Dat laatste zorgt overigens voor de meeste spanning.

De laatste hoofdstukken op weg naar de ontknoping zijn nogal vergezocht en lijken uit het luchtledige te zijn geplukt. Toegegeven, het zorgt wel voor wat spektakel, maar waarom Taylor voor deze optie heeft gekozen is onbegrijpelijk. Het komt de geloofwaardigheid zeker niet ten goede. Het laatste hoofdstuk laat zelfs een licht onbevredigend gevoel achter. Want hoe gaat het nu verder met Dawn en wat gebeurt er met haar afperser? Al met al is In veilige handen geen boek dat een diepe indruk achterlaat. Hoewel het ook niet vervelend is om te lezen.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Abbie Taylor
Titel: In veilige handen
ISBN: 9789044348873
Pagina’s: 334
Eerste uitgave: 2012

Mijn boekenjaar 2015

En dan is het zomaar ineens 2016. Weer een jaar voorbij voor je er erg in hebt. Het is een cliché, maar het lijkt wel of ieder jaar steeds sneller voorbij gaat dan het voorgaande. Tijdens de laatste dagen van een jaar, maar ook nog de eerste dagen van een nieuw jaar laat de televisie allerlei terugblikken zien. Ook de kranten kijken ook nog even terug naar wat geweest is. Een ding hebben al deze media gemeen: ze gaan alweer snel over tot de orde van de dag. Misschien is dat maar goed ook, want je kunt natuurlijk niet in het verleden blijven hangen. Vandaag zal ook ik nog even achterom kijken, maar daarna laat ik mijn boekenjaar 2015 voor wat het is en richt ik me op 2016.

boekencollage

Het vorige jaar is er bij mijn weten geen dag geweest dat ik geen boek opengeslagen heb. Daardoor ben ik tot een aantal van 74 gelezen boeken gekomen. De meeste daarvan waren thrillers. Dat is niet zo gek, want dat is immers vooral het genre dat ik lees.

Van deze thrillers heb ik er drie met vijf sterren gewaardeerd:
De onderkant van sneeuw – Ilse Ruijters
IJstweeling – S.K. Tremaine
Het stille graf – Tove Alsterdal

Daaronder komt een aardig aantal met vier sterren. Stuk voor stuk goede boeken, maar net geen vijf sterren waard.

De beste roman vond ik De amandelboom van Michelle Cohen Corasanti. Een aangrijpend en indrukwekkend boek waarin het conflict tussen Israel en de Palestijnen op een indringende manier beschreven wordt.

Het meest verrassende debuut vond ik Huis van eb en vloed van Sarah Maine. Dit boek wekt op geen enkel moment de indruk dat het een debuutroman is.

Natuurlijk heb ik ook boeken gelezen die me zijn tegengevallen. De slechtste hiervan vond ik Klikken en klakken van Jo Smets en De duizend van Kevin Guilfoile. Beide boeken hebben niet meer dan één ster gekregen.

Recensies van boeken schreef is sowieso al geruime tijd, maar sinds juni 2015 recenseer ik nu ook thrillers voor de Crimezone-portal van de grootste boekencommunity van Nederland: Hebban. En in die hoedanigheid heb ik inmiddels elf boeken mogen beoordelen.

Het afgelopen jaar heb ik vanzelfsprekend ook nieuwe boeken in mijn bezit gekregen. Dat zijn gekochte, maar ook gewonnen, gekregen en te recenseren boeken. Het totaal daarvan bedroeg maar liefst 130. Een aantal dat voor mij ook aan de hoge kant is, maar ja… boeken zijn zo enorm verleidelijk.

Of ik deze aantallen in 2016 ga halen, weet ik natuurlijk niet. In de Hebban Reading Challenge 2016 heb ik aangegeven dat ik dit jaar 70 boeken wil lezen. Dat moet volgens mij wel haalbaar zijn. Over een jaar weet ik het, maar voordat ik zover ben, wil ik ook van dit jaar een mooi boekenjaar maken.