Beschrijving
Een jaar nadat een van hun identieke tweelingdochters, Lydia, door een ongeluk overlijdt, verhuizen Angus en Sarah Moorcroft naar een klein Schots eiland dat Angus van zijn oma heeft geërfd, in de hoop hun verwoeste leven weer op te pakken.

Maar wanneer hun andere dochter, Kirstie, meent dat ze haar identiteit hebben verwisseld – dat zij Lydia is – stort hun wereld opnieuw in.

Als de winter oprukt, en Angus voor zijn werk op het vasteland moet verblijven, lijkt het verleden Sarah in te halen en wordt Kirstie (of is het Lydia?) steeds onrustiger. Wat is er nou echt gebeurd op de fatale dag dat een van haar dochters overleed?

Recensie
Iets meer dan een jaar geleden is Lydia, een van de identieke tweelingdochters van Angus en Sarah Moorcroft, overleden. Om hun leven, dat tot dan toe niet meer al te rooskleurig was, weer op de rails te krijgen verhuizen ze naar het verafgelegen Schotse eiland Torran. Toch lukt het ze niet om daar een nieuw bestaan op te bouwen want Kirstie, hun andere dochter, beweert opeens dat zij Lydia is en dat Kirstie niet meer leeft. Het huwelijk tussen Sarah en Angus komt onder andere daardoor onder druk te staan en gelukkig voor Sarah werkt Angus af en toe op het vaste land. De ontstane spanning verdwijnt echter niet, want het wordt steeds raadselachtiger wat er op die dag iets meer dan een jaar geleden precies gebeurd is.

IJstweeling is het eerste boek geschreven onder het pseudoniem S.K. Tremayne. Het is niet het debuut van de auteur die achter deze naam schuilgaat. Het schijnt namelijk dat bestsellerauteur Tom Knox, wat op zijn beurt weer een pseudoniem voor Sean Thomas is, de schrijver van deze thriller is.

Al op de allereerste bladzijde merk je al dat er iets bijzonders aan de hand is, dat er wat gebeurd moet zijn en dat er ook nog van alles gaat gebeuren. Wat dat allemaal is, is dan natuurlijk nog niet duidelijk. Maar dat er wat is, is voelbaar. Er heerst meteen al een bepaalde spanning. Vanaf dat moment word je al gegrepen door het verhaal en kan het vervolg eigenlijk niet meer stuk.

De belangrijkste personages in het boek zijn Sarah en Angus. Zij worden goed uitgewerkt en tijdens het lezen kom je steeds meer over hen te weten. De diverse hoofdstukken zijn vanuit zowel Angus’ als Sarah’s visie geschreven. Voor de lezer is het daarom ook niet zo heel erg moeilijk om je met beiden te vereenzelvigen.

De schrijfstijl van Tremayne is bijzonder duidelijk en daardoor leest het boek erg prettig en vlot. Vanwege de eveneens beeldende manier van schrijven is het niet moeilijk om je je bepaalde situaties en locaties voor te stellen. In feite kun je zelfs stellen dat het boek filmisch geschreven is.

Spanning heeft IJstweeling voldoende. Niet alleen de onderlinge spanning tussen Sarah, Angus en Kirstie/Lydia, maar ook de spanning van het verblijf op een verlaten en nogal duister eiland. Daarnaast moet ook de vraag wat de precieze oorzaak van de dood van een van de tweeling is niet vergeten worden. Want ook dat zorgt voor spannende momenten in het boek.

De vele plotwendingen, het mysterieuze karakter, de suspense en het onvoorspelbare werken heel duidelijk in op de psyche van de personages in het boek, maar ook op dat van de lezer. Dat is bijzonder knap gedaan. Dit alles, maar ook de verrassende en onverwachte ontknoping hebben IJstweeling een bijzonder sterke thriller gemaakt waardoor het voor Tremayne moeilijk wordt om een eventueel volgend en net zo bijzonder boek te schrijven.

Waardering: 5/5

Boekinformatie
Auteur: S.K. Tremayne
Titel: IJstweeling
ISBN: 9789044626490
Pagina’s: 318
Eerste uitgave: 2015

Beschrijving
‘Ik voel me heel bijzonder. Alsof ik een eigen licht om me heen heb. Als kind al was ik omgeven door een speciale glans. Maar dat zag niemand. Tot ik als volwassen man Lillian Ask ontmoette.’

Deze woorden komen van Jonas Eickel. Jonas is magazijnchef bij een groothandel, een onopvallende figuur: bedaard en zeer correct. Hij kleedt zich neutraal en leeft zuinig. Als hij al ver in de dertig is ontmoet hij de mollige, heerlijk naar koffie geurende Lillian Ask. Ze trouwen snel, maar dan blijkt het huwelijk met haar niet helemaal te zijn zoals Jonas het zich had voorgesteld. De hartstocht is ver te zoeken en ze ontberen allebei het vermogen echt te communiceren. Lillian verandert, ze keert zich van Jonas af en het enige wat haar nog bezighoudt is haar uiterlijk en de wens dat te veranderen. Om hun relatie nieuw leven in te blazen, stelt Jonas een reis naar de Algarve voor.

Recensie
Magazijnchef Jonas Eickel (met c.k.) is een onopvallende, nietszeggende bijna veertigjarige man. Hij is rustig en beleefd in de omgang en heeft zijn principes waar hij niet graag van afwijkt. Op een dag komt Lillian Ask, een wat dikkere vrouw, het magazijn ingelopen. Ze werkt bij een koffiebranderij en daardoor is ze omgeven door een geur van koffie. Jonas is meteen weg van haar en vraagt haar al snel ten huwelijk. Ze trouwen, maar dan blijkt dat het leven als getrouwd stel toch anders is dan Jonas had verwacht. Als laatste redmiddel stelt Jonas voor dat ze met vakantie naar het zuiden gaan. Het wordt de Algarve. Maar ook daar is en wordt het niet zoals Jonas voor ogen had.

De Noorse schrijfster Karin Fossum is het bekendst als thrillerauteur, maar ze schrijft ook psychologische romans. Voordat ze met het schrijven van boeken begon, schreef ze gedichten en verhalen. Haar eerste thriller, met Konrad Sejer als hoofdpersonage, werd meteen al bekroond met de Riverton-prijs.

Gestrand is een mooi geschreven psychologische roman die in het begin de sfeer heeft van de jaren vijftig en zestig. In het boek wordt heel duidelijk beschreven hoe twee mensen binnen een huwelijk langs elkaar heen kunnen leven. De een, Jonas, had hoge verwachtingen van dat huwelijk. Want dan hoort hij er ook helemaal bij. De ander, Lillian, heeft wat ongeïnteresseerde manier toegestemd met dat huwelijk. Waarom ze dat gedaan heeft, wordt tijdens het lezen helaas niet duidelijk. De vraag is zelfs of zij wél verwachtingen heeft gehad.

De twee beginnen zich steeds meer aan elkaar te storen. Fossum zorgt ervoor dat er tussen beiden een geleidelijk toenemende spanning ontstaat. Op een bepaald moment zitten ze zelfs op totaal verschillende golflengtes. Jonas probeert door middel van de dialoog de crisis, want zo ziet hij het zelf inmiddels, de kop in te drukken. Maar Lillian gaat desondanks haar eigen gang.

Halverwege het boek is een duidelijke kentering zichtbaar. Lillian wordt steeds mondiger en Jonas lijkt van zijn principes af te wijken. Ze veranderen beiden heel zichtbaar. Het gevolg is dat de ontstane kloof steeds groter begint te worden. Tijdens de vakantie heeft Jonas nog even de indruk dat het probleem tussen hen tweeën zich ten goede zal keren, maar dat speelt zich alleen in zijn eigen gedachten af.

Tijdens het verloop van het verhaal merk en voel je steeds meer dat er tussen Jonas en Lillian iets dreigt te gebeuren. Fossum werkt heel duidelijk naar een bepaalde ontknoping toe. Het is in feite een ontknoping die te verwachten was, maar hoe het feitelijk zou uitpakken is tot het eind een verrassing.

De Nederlandse boektitel Gestrand is goed gekozen. Want het kan zowel op het huwelijk als op de vakantie slaan. Een ding is in ieder geval zeker: het boek geeft heel duidelijk weer dat een huwelijk niet hoeft te zijn wat iemand er misschien van verwacht en dat het heel beklemmend kan zijn als het tussen twee mensen uiteindelijk toch niet klikt. Die ambiance is door Karin Fossum heel goed weergegeven.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Karin Fossum
Titel: Gestrand
ISBN: 9789085490319
Pagina’s: 195
Eerste uitgave: 2006

Beschrijving
Michelle Maxwell kan haar veelbelovende carrière bij de Secret Service wel vergeten. Ze beging de blunder van haar leven toen ze een presidentskandidaat onbewaakt in een afgesloten kamer achterliet om de weduwe van zijn overleden mentor te troosten. Tien minuten later blijkt hij spoorloos te zijn verdwenen.

Voormalig geheim agent Sean King weet wat het is om door de Secret Service te worden uitgespuugd. Hij werd acht jaar eerder ontslagen toen de presidentskandidaat die hij moest bewaken voor zijn ogen werd doodgeschoten. Het gebeurde toen hij een fractie van een seconde werd afgeleid…

Michelle Maxwell heeft redenen om te vermoeden dat er verband is tussen deze twee zaken. Wanneer zij en King de handen ineenslaan om de gebeurtenissen te onderzoeken, raken ze verstrikt in een web van geheimen en geweld. Ze beseffen dat ze pionnen zijn in een complot dat al jaren tevoren is gesmeed. Maar dan is het al te laat…

Recensie
Michelle Maxwell is agent bij de Secret Service en heeft de opdracht de presidentskandidaat John Bruno te bewaken. Tegen de regels in, maar vooral omdat Bruno er op aandringt, laat ze hem alleen achter in een onbewaakte ruimte. Niet veel later is hij verdwenen. Het heeft er alle schijn van dat hij is ontvoerd. Acht jaar eerder is voormalig Secret Agent-agent Sean King als gevolg van een soortgelijk voorval door de dienst ontslagen. Maxwell vermoed dat beide zaken met elkaar te maken hebben en brengt King een bezoek. Vanaf dat moment gaan ze, waarbij ze geholpen worden door  Joan Dillinger, op onderzoek uit en stuiten daarbij op onverwachte en hachelijke momenten.

Onbewaakt ogenblik is de eerste thriller van David Baldacci waarin de personages King en Maxwell hun opwachting maken. Deze personages worden in de eerste hoofdstukken uitvoerig uitgewerkt en dat zorgt al meteen voor een goede kennismaking met de twee. Gedurende het verloop van het verhaal kom je nog meer over hen te weten. Daaruit blijkt duidelijk dat Baldacci er in gedachten al mee bezig was om een serie rond dit tweetal te schrijven.

Het verhaal komt rustig op gang, maar naarmate het vordert komt de snelheid er steeds meer in. De schrijfstijl van Baldacci is prettig, nergens wordt het ingewikkeld en zelfs de veelheid van personages zorgen er niet voor dat het overzicht niet behouden blijft. Deze ingrediënten zijn ongetwijfeld van invloed op het succes dat Baldacci al jarenlang heeft.

Hoewel het boek een thriller is, is de zinderende spanning ver te zoeken. Boeiend is het daarentegen wel. De vele plotwendingen die maken dat zich nogal wat onverwachte situaties voordoen, geven het verhaal een levendig en interessant karakter. Daarnaast is de uiteindelijke ontknoping verrassend. Want het is een ingenieus bedachte finale die je tijdens het lezen niet voor mogelijk had gehouden.

Het debuut van King en Maxwell leidt tot een fascinerende samenwerking. Beiden hebben verschillende en uiteenlopende karakters, maar staan wel voor eenzelfde doel. Misschien is dat juist wel de kracht die een serie nodig heeft om succesvol te worden. Onbewaakt ogenblik is in ieder geval al een goed begin.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: David Baldacci
Titel: Onbewaakt ogenblik
ISBN: 9789400502239
Pagina’s: 432
Eerste uitgave: 2003

Beschrijving
Als Karin – een van Vranks vaste luisteraars – om het leven komt bij een gezinsdrama, raakt Vrank betrokken bij het onderzoek. Samen met collega Marijn komt hij erachter dat het drama heel anders in elkaar steekt dan op het eerste gezicht lijkt. Privé gaat Vrank door een moeilijke tijd. Al met al een uiterst verwarrende periode. Weet Vrank deze ingewikkelde zaak tot een goed einde te brengen?

Verwarring is de tweede thriller van Jeroen van Inkel, die debuteerde met Kortsluiting en dj is bij Radio Veronica. In Verwarring keert radio-dj en misdaadjournalist Vrank van Houten terug. Jeroen van Inkel weet wederom zijn levendige fantasie en kenmerkende humor perfect te combineren in een spannend verhaal. Verwarring is een snelle thriller vol verrassende plotwendingen en met een vleugje maatschappijkritiek.

Recensie
In zijn radio-uitzending laat dj Vrank van Houten op verzoek van een luisteraar een lied horen. Korte tijd later ontvangt hij een e-mail waarin de aanvrager hem bedankt, maar aan dat e-mailtje ook een nieuwsbericht over een gezinsdrama heeft toegevoegd. Een van de slachtoffers van dat drama, Karin van Oorschot, blijkt een trouw luisteraar van Vrank’s programma te zijn geweest. Naast zijn werk als dj is Vrank ook als misdaadjournalist werkzaam en raakt in die hoedanigheid betrokken bij het drama. Hij komt er, samen met zijn collega Marijn, achter dat het tragische voorval anders is dan het in eerste instantie lijkt. In samenwerking met de politie gaat hij op onderzoek uit om erachter te komen wat de ware toedracht van het drama is.

Jeroen van Inkel besloot tijdens een vakantie in Griekenland met schrijven te beginnen. Dat heeft erin geresulteerd dat in 2014 zijn eerste thriller Kortsluiting werd uitgegeven. Daarmee heeft hij in radioland voor een primeur gezorgd want nog niet eerder heeft een radio-dj een thriller geschreven. Dat Van Inkel het schrijven niet als iets eenmaligs ziet, blijkt uit het feit dat zijn tweede thriller Verwarring onlangs op de markt verschenen is. En hij is inmiddels ook alweer bezig aan zijn derde boek.

Net als in Van Inkel’s vorige boek is Vrank van Houten in Verwarring opnieuw het belangrijkste personage. Hoewel Verwarring heel goed afzonderlijk te lezen is, zijn er, vooral in de eerste hoofdstukken, verwijzingen naar Kortsluiting. Daarin is het personage Van Houten uitvoerig beschreven en lijkt daardoor in het nieuwste boek van Van Inkel niet zo goed uit de verf te komen. Zo is het bijvoorbeeld niet meteen duidelijk dat Vrank behalve dj ook misdaadjournalist is. Om deze thriller beter te kunnen en willen volgen, is het aan te raden eerst met Van Inkel’s vorige boek te beginnen.

De schrijfstijl van Verwarring is bijzonder vlot. Met korte zinnen en duidelijk taalgebruik houdt Jeroen van Inkel de vaart in het in de ik-vorm geschreven verhaal. Daarbij wordt een gezonde dosis humor niet geschuwd en af en toe maakt de schrijver gebruik van een spitsvondige woordspeling (kerkhof met deuren als synoniem voor verzorgingshuis). Hoewel het ongetwijfeld bij het personage Vrank van Houten hoort, moet Van Inkel ervoor waken dat Van Houten niet te vaak de woorden ‘hekel aan’ gebruikt. Dat wordt op den duur irritant en vervelend.

Doordat in het verhaal regelmatig namen van bekende Nederlanders voorkomen, heeft het boek een aannemelijk realiteitsgehalte. Ook de verwijzing naar een aantal waargebeurde familiedrama’s en de privé-omstandigheden van Vrank hebben hier zeker invloed op. Toch kun je er niet aan ontkomen om te zeggen dat het boek niet spannend is. Het verhaal leent zich er wel degelijk voor om dat wel zo te laten zijn en het is ook te merken dat Van Inkel dat wel probeert, maar het is het net niet.

Boeiend is het daarentegen wel en naarmate het verhaal vordert, wordt het zelfs steeds boeiender. Als Jeroen van Inkel zich meer gaat toeleggen op de spannende elementen in zijn boeken en ervoor zorgt dat Vrank van Houten aan minder dingen een hekel heeft, kan hij nog ver komen. Zoals VN ook terecht opmerkt, hij heeft zeker schrijftalent. Verwarring is daar een duidelijk voorbeeld van. Want het is geen onaardig boek dat je een aantal uren aangenaam leesplezier bezorgt.

Waardering: 3/5

Deze psychologische roman heb ik eerder gerecenseerd voor Hebban,

Boekinformatie
Auteur: Jeroen van Inkel
Titel: Verwarring
ISBN: 978902632919
Pagina’s: 320
Eerste uitgave: 2015

Beschrijving
Als het levenloze lichaam van boekrecensent Karin Post wordt aangetroffen in haar appartement in Oud-Zuid staat rechercheur Lucy Lam voor een ingewikkelde zaak. Er zijn geen aanwijzingen, geen vingerafdrukken; Karins appartement is vlekkeloos schoon. Er is bloed, maar geen moordwapen en geen wond. Al snel blijkt dat haar hele vriendenclub die avond voor een diner bijeen was, en dat al deze zeven ‘vrienden’ wel een motief hebben voor wat een kille moord blijkt te zijn.

Bitter is de eerste zaak voor Lucy Lam, de wat typische, niet erg collegiale rechercheur van de politie Amsterdam. De moord op Karin Post en de intelligente, verdachte vriendengroep dwingen Lucy om al haar zintuigen op scherp te zetten.

Recensie
In een Amsterdams appartement wordt het ontzielde lichaam van een vrouw gevonden. Het blijkt dat van de niet bij iedereen geliefde boekrecensent Karin Post te zijn. Lucy Lam, rechercheur bij de Amsterdamse politie, krijgt de leiding van het onderzoek. Aanvankelijk heeft de politie geen enkele aanwijzing omtrent de doodsoorzaak van Karin Post. Haar lichaam vertoont geen wonden en een wapen is niet gevonden. De vriendengroep van Karin heeft die avond een etentje omdat Judith en Arnoud Ter Horst-Bosch vieren dat ze twee jaar getrouwd zijn. Lucy komt er al snel achter dat een aantal van hen een motief voor de moord heeft. Ze zeggen echter allemaal onschuldig te zijn.

Victoria Farkas is vooral bekend vanwege haar kinder- en jeugdboeken. Met Bitter waagt ze zich in het thrillergenre. Het boek is het eerste deel van een whodunitserie waarin rechercheur Lucy Lam het belangrijkste personage is.

Bitter is een vlot geschreven boek waarin het aantal personages beperkt blijft. Daardoor blijft het verhaal overzichtelijk en leert de lezer deze personages, vooral omdat Farkas aan hen afzonderlijk aandacht besteedt, enigszins kennen. Het personage dat het meest onderbelicht blijft is Lucy. Zij is degene die de serie moet dragen en daarom was een goede en uitvoerige uitwerking van haar wenselijk geweest.

De leesbaarheid van het boek is goed. Het verhaal is duidelijk en begrijpelijk en heeft een logisch en chronologisch verloop. Er is een begin en dat gaat naar het gewenste eind. Van die chronologische volgorde wordt af en toe afgeweken, want soms is het voor het verhaal nodig om, ter verduidelijking van de situatie, terug te gaan naar het verleden.

Farkas werkt, zoals gezegd, duidelijk naar de ontknoping toe die ze in gedachten had. De verhaallijn is daar helemaal op afgestemd. Farkas probeert de lezer een paar keer op het verkeerde been te zetten, maar dat is helaas niet helemaal gelukt. Het boek kent daarom niet veel verrassingen. Toch kun je wel het gevoel krijgen dat je tijdens de ontknoping verrast wordt. Want het is dan net even iets anders dan het soms lijkt.

De gedachte om Bitter als whodunit te schrijven is zeker geen verkeerde. Want deze opzet zorgt ervoor dat de lezer van begin tot eind met de oplossing van de misdaad bezig is en de dader zelf probeert te ontmaskeren. Als Victoria Farkas het personage van Lucy Lam meer diepgang geeft en wat meer spanning en plotwendingen realiseert, heeft deze serie alles in zich om succesvol te worden. Bitter is wat dat betreft alvast een alleraardigst en veelbelovend debuut.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Victoria Farkas
Titel: Bitter
ISBN: 9789048818136
Pagina’s: 255
Eerste uitgave: 2013

Beschrijving
Het leven van Colombe Barou verandert op slag als ze met haar gezin naar een ander appartement verhuist. In de nieuwe woning wordt ze ’s nachts uit haar slaap gehouden door haar bovenbuurman, maar alleen als haar man op reis is. De frustratie over haar uitgedoofde relatie en de woede jegens haar buurman stapelen zich op. Colombe besluit het appartement van de buurman binnen te sluipen, met onvoorziene gevolgen.

Recensie
Er is een groot aantal gegadigden om in aanmerking te komen voor een appartement. Colombe Barou wordt, omdat ze zo’n keurige uitstraling heeft, geselecteerd. Niet veel later verhuist ze, samen met haar man en twee kinderen, naar de nieuwe woning. Haar man heeft een drukke baan en is daardoor veel op reis. Als hij weg is heeft Colombe iedere nacht last van haar bovenbuurman. Hij houdt haar met muziek uit haar slaap. Colombe gaat zich er steeds meer aan te ergeren en begint te lijden onder het voortdurende slaaptekort. Ze verandert van een rustige, wat bedeesde vrouw in een  felle tante die zich niet meer op de kop laat zitten. En ze besluit wraak op de buurman te nemen. Maar wordt het daardoor niet van kwaad tot erger?

Tatiana de Rosnay is vooral bekend door haar roman Haar naam was Sarah. Deze roman, maar ook haar andere, hebben over het algemeen een emotioneel karakter. Met Het appartement is De Rosnay een, mogelijk eenmalig, andere richting ingeslagen. Want het boek heeft, zo geeft ze zelf aan, meer weg van een thriller.

Het appartement begint als een ‘normale’ roman. In een rustig, misschien zelfs wat gezapig, tempo verhaalt De Rosnay hoe het dagelijkse leven van Colombe eruitziet. Niets wijst erop dat het boek thrillerachtige elementen heeft. Dit verandert echter in de loop van het verhaal. Dan begint de spanning toe te nemen. Geen zinderende spanning, maar als lezer heb je vanaf dat moment wel aldoor het gevoel dat er wat staat te gebeuren.

De schrijfstijl van Tatiana de Rosnay is kort en bondig. Dat maakt dat het boek prettig leesbaar is. Door de toch wat eenvoudige manier van schrijven vlieg je er, hoewel het boek zeker niet uitblinkt in tempo, er wel snel doorheen. Misschien dat dit er de reden van is dat het nergens begint te vervelen.

Dat het boek niet al te diepgaand is, is eveneens te merken aan de uitwerking van de personages. Deze is vrij oppervlakkig en alleen van Colombe, hoewel dat ook beperkt is, komt de lezer wat meer te weten. De overige personages blijven, ondanks dat ze een belangrijke rol in het verhaal spelen, helaas wat onderbelicht.

Het appartement is geen roman met een bepaalde boodschap. Wel is het een boek waarbij je je afvraagt hoe je zelf zou reageren als je met een soortgelijke situatie te maken krijgt. Maar dat het psychisch wat met je doet, is een redelijke zekerheid. De Rosnay zet de lezer daarom wel aan tot wat nadenken. En wellicht is dat wat ze wilde bereiken.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Tatiana de Rosnay
Titel: Het appartement
ISBN: 9789047204091
Pagina’s: 227
Eerste uitgave: 2012

Beschrijving
Rachel neemt elke ochtend dezelfde trein. Elke dag hobbelt ze over het spoor, langs een rij charmante huizen in een buitenwijk van Londen, en stopt daar altijd voor hetzelfde rode sein. Zo kijkt ze elke ochtend naar een stel dat op hun terras ontbijt. Ze heeft inmiddels het gevoel dat ze hen persoonlijk kent en noemt hen ‘Jess en Jason’. Hun leven – in Rachels ogen – is perfect. Een beetje zoals haar eigen leven dat ooit was.

Op een dag ziet ze iets vreemds in hun tuin. De trein rijdt gewoon weer door, maar voor Rachel verandert alles. Niet in staat om het voor zichzelf te houden, stapt ze naar de politie met haar verhaal, wanneer blijkt dat ‘Jess’ vermist wordt. Hiermee raakt ze niet alleen verwikkeld in de gebeurtenissen die volgen, maar ook in de levens van iedereen die erbij betrokken is. Maar wie is er te vertrouwen? Heeft ze meer kwaad dan goed gedaan door zich met deze zaak te bemoeien?

Recensie
Er ligt een stapel kleren naast het spoor. Een openingszin die meteen al een aantal vragen oproept. Want wat doet die stapel kleren daar? Wat is er gebeurd? Van wie zijn die kleren? Deze vragen stelt Rachel Watson zichzelf ook als ze in de stoptrein naar Londen zit. Rachel reist dagelijks met deze trein en staart dan altijd door het raam naar buiten. In haar eigen gedachten verzonken en ook haar eigen fantasieën vormend over een aantal bewoners langs het spoor. Als ze op een dag ziet dat er in een van de tuinen wat gebeurt, meldt ze dat bij de politie. Rachel meent dat ze er zelf bij betrokken is en gaat zich met de gebeurtenis bemoeien. Maar is dat wel verstandig?

Voordat Paula Hawkins aan haar debuutthriller begon, was ze vooral freelance journaliste en, onder pseudoniem, schrijfster van een aantal niet succesvolle chicklit-achtige boekjes. De inspiratie voor haar eerste thriller, die via een grootse en wereldwijde campagne werd geïntroduceerd, deed ze op in een bovengrondse metro van Londen.

De opzet van Het meisje in de trein is anders dan die van de meeste boeken. Het verhaal wordt namelijk vanuit de visie van drie vrouwen verteld. De grootste rol daarin is, eigenlijk wel vanzelfsprekend, weggelegd voor Rachel. Haar verhaal speelt zich in het heden af. Dat van Megan begint een jaar eerder en kruipt geleidelijk wat verder in de tijd. Het verhaal van Anna, dat minder maar voldoende aan bod komt, speelt zich eveneens in het heden af. Dat de drie verhalen onlosmakelijk met elkaar te maken hebben, is meteen al te merken. Maar wat dat dan is wordt stukje bij beetje steeds duidelijker.

Omdat Rachel het belangrijkste personage in het boek is, is dat het meest uitgediept. De lezer kan zich daardoor het meest met haar vereenzelvigen. Ondanks dat Rachel ook wel eigenschappen heeft die wat minder aangenaam zijn. De overige personages zijn voldoende uitgewerkt waardoor de lezer ook hen goed leert kennen. Door het beperkte aantal personages dat een rol in het verhaal heeft, is het goed volgbaar en wordt het nergens verwarrend of rommelig.

De schrijfstijl van Hawkins is even wennen. Dat kan komen omdat ze ervoor gekozen heeft om het verhaal vanuit de visie van de drie vrouwen te vertellen, maar ook omdat het daarbinnen in verschillende dagen en dagdelen is onderverdeeld. Als je daar eenmaal aan gewend bent, leest het bijzonder aangenaam. Hawkins gebruikt korte zinnen en vervalt nergens in moeilijk taalgebruik. Soms lijkt het of er niet genoeg snelheid in het verhaal zit, maar dat is alleen maar schijn. Want het boek heeft voldoende vaart om het in één adem uit te kunnen lezen.

Gedurende het verhaal zorgt Hawkins voor diverse plotwendingen. Daardoor wordt je als lezer regelmatig op het verkeerde been gezet. Het boek kent overigens geen momenten van zinderende spanning. Toch is die (psychologische) spanning, die zich vooral in de hoofden van de personages afspeelt, wel aanwezig. En ondanks dat de ontknoping enigszins voorspelbaar was, is Het meisje in de trein een bijzonder sterk debuut en origineel van een schrijfster waar we hopelijk nog veel van zullen horen.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Paula Hawkins
Titel: Het meisje in de trein
ISBN: 9789400503885
Pagina’s: 358
Eerste uitgave: 2015

Beschrijving
Jean Chabot, een gerenommeerd gynaecoloog, lijkt alles te hebben om gelukkig te zijn. En toch valt het leven hem zwaar als hij niet aan het werk is. Op een nacht ontdekt hij in een vertrek van het ziekenhuis een ingeslapen nachtverpleegster. De aanblik van het jonge meisje, even onschuldig als een teddybeertje in een kinderbed, vertedert hem zo dat hij er niet aan kan weerstaan de liefde met haar te bedrijven. Dat herhaalt zich een paar keer, maar dan verdwijnt ‘de teddybeer’. Voor de briljante wetenschapper, die geplaagd wordt door schuldgevoelens, volgt een ware helletocht.

De psychologische diepgang en het verteltalent van Simenon bereiken in deze roman een hoogtepunt.

Recensie
Professor Jean Chabot is een gynaecoloog met een zeer goede reputatie. Hij is getrouwd en heeft een zoon en twee dochters. Zakelijk lijkt het hem ook voor de wind te gaan. Hij is de eigenaar van een kraamkliniek, werkt in een ziekenhuis en geeft daarnaast als hoogleraar ook nog les aan medisch studenten. Als hij op een nacht een slapende verpleegster aantreft, raakt hij ontroerd door haar onschuld. Hij kan de drang niet weerstaan haar te betasten. Het blijft niet bij deze ene keer. Tot de verpleegster op een dag niet meer verschijnt. Chabot wordt daarna steeds onzekerder en lijkt ook last te krijgen van een depressie.

Deze editie van De Teddybeer (aanvankelijk werd het ‘De pluchen beer’ genoemd) is een heruitgave van de in 1960 door Georges Simenon geschreven psychologische roman. De heruitgave van onder andere dit boek maakt deel uit van de herdenking van de vijfentwintigste sterfdag van Simenon. Als gevolg daarvan wordt een aantal boeken in 23 landen heruitgegeven.

De schrijfstijl van Simenon is in de huidige en steeds sneller geworden jaren enigszins achterhaald, maar in deze roman is te merken dat Simenon wel degelijk met zijn tijd is meegegaan. Het boek is vlotter geschreven dan zijn werk uit de jaren vijftig en ook de personages zijn mondiger geworden.

Jean Chabot is een personage dat prima is uitgediept. De lezer komt veel over hem te weten en kan zelfs de indruk krijgen dat Simenon een aantal eigenschappen van zichzelf in Chabot heeft verwerkt. Simenon was alcoholist en rookte pijp. Chabot lijkt ook alcoholist en is eveneens pijproker.

Gedurende het verhaal zie je steeds duidelijker dat Chabot een man met twee gezichten is. Het ene is de man die goed is in zijn werk en dat ook zo goed mogelijk wil doen. Het andere is de man die geleidelijk onzekerder wordt en neigingen tot depressiviteit begint te vertonen. Het is daarom niet verwonderlijk dat Chabot steeds meer fatalistische gedachten lijkt te krijgen.

De Teddybeer is een beeldend geschreven roman, iets waar Simenon sowieso erg sterk in is. Tijdens het lezen zie je de door hem beschreven situaties en omstandigheden voor je alsof je er zelf deel van uitmaakt. De roman zelf kabbelt als een langzaam stromende rivier naar een te verwachten ontknoping. Maar dan geeft Simenon in de laatste pagina’s toch nog een verrassende wending aan het verhaal.

Overigens is het jammer dat de medische terminologie die soms in het boek gebruikt wordt niet overal nader wordt uitgelegd. Iemand die niet thuis is in deze wereld zal mogelijk een woordenboek nodig hebben om de betekenis daarvan te weten te komen. Desondanks is het gelukkig niet moeilijk het verhaal te kunnen volgen en te begrijpen.

De teddybeer is een interessant verhaal waarin de neergang van een man die bij iedereen hoog in aanzien staat op een boeiende en psychologisch sterke manier beschreven wordt.

Waardering: 3/5

Deze psychologische roman heb ik eerder gerecenseerd voor Hebban,

Boekinformatie
Auteur: Georges Simenon
Titel: De teddybeer
ISBN: 9789085426455
Pagina’s: 199
Eerste uitgave: 2015