Auteursarchief: leeskees

Doggerland – Misleiding – Maria Adolfsson


Beschrijving
Het is de ochtend na Oistra, het oesterfestival op de Doggerlandeilanden. Inspecteur Karen Hornby wordt wakker met een verschrikkelijke kater – maar dat is nog de minste van haar problemen. Naast haar in bed ligt haar baas. Dan komt het bericht dat er een vrouw bruut is vermoord en wordt Karen op de zaak gezet. Het slachtoffer blijkt de ex van haar baas te zijn. De complicaties verergeren en Karen realiseert zich dat het onderzoek verstrikt raakt in persoonlijke verhoudingen en de geschiedenis van het eiland.

Recensie
Tijdens haar carrière als persvoorlichtster heeft Maria Adolfsson altijd al veel geschreven. Ook heeft ze een droom om een boek te schrijven vaak opgegeven om zich alleen maar op haar werk te concentreren. Toch bleef ze verhalen schrijven en verzon ze er steeds meer bij, waaronder een fictief land. Dit alles heeft ertoe geleid dat haar debuutthriller Doggerland – Misleiding in april 2019 is verschenen. De vertaalrechten voor dit boek, het eerste van een drieluik, zijn aan meer dan vijftien landen verkocht en in Zweden zijn al vrij snel meer dan 60.000 exemplaren verkocht.

Karen Eiken Hornby is inspecteur van de Doggerlandse politie en heeft met een aantal vriendinnen het jaarlijkse oesterfeest Oistra gevierd. De volgende ochtend wordt ze wakker in een hotelkamer, met een kater en naast haar baas. Ze verlaat het hotel in alle vroegte en rijdt naar huis. Niet veel later hoort ze dat er een vrouw is vermoord, het blijkt om de ex-vrouw van haar baas te gaan. Karen krijgt de leiding over het onderzoek, dat overigens niet erg wil vlotten. Een arrestatie volgt, de zaak wordt als afgerond beschouwd, maar Karen is niet overtuigd. En net als ze met vakantie vertrekt komt er een wending in deze zaak.

Een Zweedstalige krant in Finland noemt Doggerland – Misleiding een geweldige start van een nieuwe Scandinavische serie. Deze kwalificatie is nogal overdreven, wat overigens niet wil zeggen dat Adolfssons debuut ondermaats is. Dat is het zeker niet, maar het is niet zo dat het boek de superlatievenbeloning die het nu krijgt waard is. Er zijn namelijk wel wat kanttekeningen te plaatsen. Want, en dat is eigenlijk inherent aan Scandithrillers, het heeft een traag verloop. Dat is niet het grootste bezwaar, dat is weggelegd voor de overvloed aan details die de auteur hanteert. Er wordt vaak overdreven veel aandacht aan de meest onbenullige kleinigheden besteed. Dit alles vertraagt het verhaal in grote mate.

Aan alles is te merken dat Misleiding het eerste deel van de Doggerland-trilogie is. Een groot deel van het verhaal wordt gebruikt voor het voorstellen en nader onder de loep nemen van de belangrijkste personages, maar ook van het eiland. Hierdoor krijgt de lezer een goed beeld van hen en de omgeving, mede door de vaak beeldende beschrijvingen die de auteur hanteert. Het verhaal komt daardoor, maar eveneens door de gewone en alledaagse dialogen realistisch over. Af en toe maakt Adolfsson gebruik van een flashback naar 1970 en later 1971. Je voelt aan dat wat er toen gebeurd is, maar ook aan de personages die in die jaren een rol spelen dat die jaren onherroepelijk iets met het heden te maken hebben. Tot daar uiteindelijk duidelijkheid over komt ben je toch licht nieuwsgierig naar wat dat is.

Het grootste deel van het verhaal heeft veel weg van een gestaag voortkabbelende rivier, maar naarmate de ontknoping nadert begint die rivier wat onstuimiger te worden. Dan neemt het tempo toe, komt er zowaar spanning in het verhaal en zijn er wat meer plotwendingen te bespeuren. De ontknoping is zonder meer verrassend en daardoor volkomen onverwacht. Het einde van het verhaal maakt dus heel veel goed. De schrijfstijl van de auteur is aangenaam en uit alles blijkt dat ze wel degelijk goed kan schrijven. Alleen is Doggerland – Misleiding over het algemeen veel te gezapig om er een bijzonder goede thriller van te maken. Adolfsson zal de vervolgdelen meer spektakel en spanning mee moeten geven om geen lezers te verliezen.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Maria Adolfsson
Titel: Doggerland – Misleiding

ISBN: 9789024582402
Pagina’s: 446

Eerste uitgave: 2019

Advertenties

Vogelvrij – Kasper van Beek


Beschrijving
Het rustige leven van Olaf wordt op zijn kop gezet wanneer hij een groene envelop tussen zijn post vindt. In de envelop zit een foto van hemzelf, lachend aan de oever van een bevroren meer, met zijn armen om de schouders van een andere man. Hij herkent deze man niet en heeft geen enkele herinnering aan het moment waarop de foto is genomen. Nergens lijkt hij antwoorden te kunnen vinden, maar zijn argwaan wordt gewekt als zijn familie zegt dat het vast een grap is en dat hij de foto maar moet vergeten.

Samen met Mila, een collega die haar eigen redenen heeft om hem te helpen, begint Olaf aan een zoektocht naar de onbekende man op de foto. Het leidt hem van Amsterdam naar Helsinki, en de nachtmerries die Olaf in toenemende mate teisteren blijken verrassend dicht bij de waarheid te komen. Hoe meer Olaf en Mila ontdekken, hoe gevaarlijker de belagers worden die hen achtervolgen. Wie heeft de foto gestuurd en vooral: waarom?

Recensie
In eerste instantie had film- en televisieproducent Kasper van Beek een scenario geschreven, maar het zou een lange tijd duren voordat dit verfilmd kon worden. Daarom heeft hij Vogelvrij, zijn debuut, dat in 2018 verscheen en waar hij al in 2005 aan begon in boekvorm geschreven. Zo hoefde hij geen rekening te houden met budgetten, planningen en kon hij zijn eigen ideeën uitvoeren. Momenteel werkt hij aan een tweede boek, vooral omdat het schrijven hem ontspant en tegelijkertijd energie geeft.

Olaf is advocaat in het bedrijf van zijn schoonvader en leidt een rustig leventje. Dan ontvangt hij een envelop waar zich alleen maar een foto in bevindt. Van hem, samen met een onbekende man. Olaf kan zich niets van de omgeving en de foto herinneren. Hoewel zijn familie het als grap beschouwt en hem zegt het te moeten laten rusten, kan hij dat niet. Hij krijgt hulp van zijn collega Mila, daarvoor heeft ze haar eigen redenen. Ze gaan op zoek naar de plek waar de foto genomen is en de waarheid achter de foto komt steeds dichterbij. Maar hun zoektocht is niet zonder gevaar.

Vogelvrij begint met een proloog die voor een aantal vragen zorgt, maar tegelijkertijd intrigerend is. Want je vraagt je af wat die ouverture met de rest van het verhaal te maken heeft, ook na het lezen van de eerste hoofdstukken. Al snel wordt duidelijk dat Olaf een ongeluk heeft gehad waardoor hij nog getraumatiseerd is, maar waarvan hij zich niets kan herinneren. Dat zorgt voor een lichte spanningsboog in het verhaal, maar ook bij de lezer. Desondanks blijft het nog vaag wat er precies aan de hand is en kan de lezer nog niet zo heel veel van het verhaal maken. Gedurende de plot worden steeds meer geheimen onthuld en begint er ook wat meer verband in het verhaal te komen. Het lijkt dat het, hoewel het er uiteraard al wel in zit, steeds meer structuur krijgt.

Het verhaal, dat kundig en bij tijd en wijle beeldend geschreven is, heeft een vlot verloop en speelt zich soms in een hoog tempo af. Omdat de hoofdpersonages veelvuldig onderweg zijn, is het voor een groot deel vooral een roadtrip. Dat is vermakelijk, maar niet aldoor geloofwaardig. Er zijn daarbij namelijk enkele situaties die weliswaar bijzonder zijn, maar erg vreemd overkomen. Dat wat Olaf overkomen is, is zonder meer beangstigend en een goede basis voor een spannend boek. De spanning in Vogelvrij blijft echter ondergeschikt aan alle overige perikelen en intriges. Dit houdt overigens niet in dat de lezer niet nieuwsgierig wordt gemaakt, dat is wel het geval, maar nagelbijtend of zinderend wordt het nergens.

De ware reden achter Olafs ongeval komt in de ontknoping naar voren. Die is, hoewel de lezer wel kan aanvoelen wie degenen zijn die iets voor hem verborgen houden, redelijk verrassend. Omdat het vooral om Olaf draait, is zijn personage het meest, hoewel niet uitvoerig, uitgewerkt. Voor de overige geldt dat veel minder, zij blijven daardoor vrij oppervlakkig. Het verhaal kent wel enkele minimale voorspelbaarheden, die de plot overigens niet in gevaar brengen. De meest opvallende daarvan is de uiteindelijke relatie tussen Mila en Olaf. Onwaarschijnlijk, hoewel het ongetwijfeld voor zou kunnen komen.

Met Vogelvrij heeft Van Beek een behoorlijk debuut geschreven. Het verhaal is bij vlagen erg vreemd, maar aan de andere kant blijft het toch ook intrigeren. Het is niet slecht, maar dat het een onovertroffen droomdebuut is, is ook weer te veel gezegd.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Kasper van Beek
Titel: Vogelvrij

ISBN: 9789403107202
Pagina’s: 288

Eerste uitgave: 2018

De trip – Nathalie Pagie


Beschrijving
Journalisten Tara Linders en Diego Martinez zijn op Hawaï voor de tv-opnames van het extreme adventure-programma De trip. Tara doet verslag voor dagblad De Dageraad en Diego werkt er als redacteur. Als een van de kandidaten gewond uitvalt, grijpt Diego zijn kans en springt in. Terwijl hij zich aan de levensgevaarlijke challenges waagt, komt Tara op het spoor van een commune, met aan het hoofd de excentrieke Cassandra. De communeleden zijn volledig in de ban van deze vrouw en als zij meer lijkt te weten over Tara’s pijnlijke verleden, wordt ook Tara’s nieuwsgierigheid gewekt.

Plots dreigt de Mauna Loa-vulkaan, de grootste ter wereld, eerder tot uitbarsting te komen dan werd voorspeld en moet iedereen het eiland verlaten. Maar juist dan wordt een van de communeleden dood aangetroffen en blijkt Cassandra spoorloos. Wat heeft zij te verbergen? Tara en Diego blijven op het eiland om in een race tegen de klok en met gevaar voor eigen leven de waarheid te achterhalen.

Recensie
Omdat Nathalie Pagie altijd al van tekst gehouden heeft, was het voor haar een vanzelfsprekendheid om journalistiek te gaan studeren. Ze las ook veel boeken en op een dag bedacht ze om zelf ook eens te proberen er een te schrijven. Dat werd De toneelclub, dat in 2013 is verschenen. Ruim twee jaar na dit debuut begon ze aan een serie met de journalisten Tara Linders en Diego Martinez, waarvan Paradijsvogels de eerste is. In april 2019 verscheen De trip, het vierde deel uit deze serie.

Op het eiland Hawaï vinden de televisieopnames plaats van het extreme adventure-programma De trip. De journalisten Tara Linders en Diego Martinez zijn namens hun krant bij de opnames aanwezig. Tara heeft echter ook nog een andere missie, die heeft met haar verleden te maken. Cassandra, een vrouw die ze heeft ontmoet, kan haar daarmee helpen. Tara ontdekt dat deze vrouw ook een commune leidt en bizarre rituelen uitoefent en wil daar meer over weten. De vulkaan Mauna Loa staat echter op uitbarsten en moet iedereen van het eiland worden geëvacueerd. Tara en Diego blijven om te achterhalen wat er allemaal aan de hand is.

Dat Pagie een voorliefde voor reizen heeft, blijkt ook uit De trip. Net als veel van haar voorgaande thrillers speelt ook dit verhaal zich af op een exotische locatie die beeldend wordt beschreven. Dat geldt eveneens voor de avonturen van de deelnemers aan het programma, maar ook van die van Tara en Diego. Het is voor de lezer daardoor niet moeilijk om met de personages mee te leven. Dat dit alweer het vierde deel van de Linders-Martinez-serie is, is niet te merken. Er wordt weliswaar summier naar eerdere delen teruggegrepen, maar de auteur geeft ruim voldoende informatie over wat er in het verleden met beide hoofdpersonages is gebeurd dat de lezer niet het gevoel heeft iets te missen.

Pagie heeft een vlotte hand van schrijven en de korte hoofdstukken geven het verhaal wat vaart mee. Door de lezer steeds nieuwsgieriger te maken, weet ze die aan zich te binden. Desondanks is De trip geen verhaal dat erg diepgaand is, soms komt het zelfs wat simpel over en mist het hoe dan ook de broodnodige spanning. Toch is dat niet funest, omdat de gebeurtenissen, die soms gepaard gaan met een plotwending, zich aaneenrijgen en er dus voldoende gebeurt waardoor de lezer het verhaal geboeid kan blijven volgen. Een aantal situaties zijn overigens wel merkwaardig, want dat mensen zich bewust heel dichtbij of op een op uitbarsting staande vulkaan begeven, is erg onwaarschijnlijk.

Tara en Diego zijn interessante personages waar in principe meer uitgehaald kan worden dan op basis van De trip gedaan is. Beiden hebben een verleden waar de auteur nog wel wat meer mee zou kunnen doen. Afgaand op het laatste hoofdstuk zal dat in het geval van Tara zeker ook gaan gebeuren en waarschijnlijk geldt dat ook voor de onderlinge relatie tussen beide journalisten, daar kan in principe ook nog wel meer uitgehaald worden. De lezer kan vraagtekens zetten bij het extreme adventure-programma. Natuurlijk, er moet een reden zijn waarom Tara en Diego op Hawaï aanwezig zijn, maar met de challenge wordt in feite niet zo heel erg veel gedaan. Deze verhaallijn leende zich er uitstekend voor om meer mee te doen, er in ieder geval een echt spannend element in te verwerken. Nu komt het over als enigszins overbodige ballast.

Uit alles blijkt dat de auteur weet hoe ze een verhaal moet vertellen, hoe ze lezers aan zich kan binden en hen ook te boeien. Toch komt De trip niet boven de middelmaat uit. Daarvoor is het niet spectaculair genoeg, en dat had wel tot de mogelijkheden behoord.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Nathalie Pagie
Titel: De trip
ISBN: 9789022584989
Pagina’s: 304

Eerste uitgave: 2019

Vogelman – Mo Hayder


Beschrijving
De Londense recherche stuit op een gruwelijke vondst op een braakliggend terrein. Vijf jonge vrouwen zijn vermoord en gedumpt. Een vreemd en weerzinwekkend detail is het enige dat de slachtoffers met elkaar gemeen hebben. De jonge rechercheur Jack Caffery is vastbesloten iedere mogelijkheid die de moderne forensische wetenschap te bieden heeft, aan te grijpen in de jacht op de dader. Maar zijn tijd is beperkt: de sadistische moordenaar kan ieder moment weer toeslaan…

Recensie
De meeste boeken van de Britse auteur Mo Hayder kenmerken zich door de levensechte beschrijvingen van de gruweldaden die hierin voorkomen. Dit zal ongetwijfeld komen door de fascinatie die ze hiervoor heeft. Ontmoetingen met criminelen, prostituees en politiemensen vormen de basis voor haar verhalen. Haar debuut, Vogelman, schreef ze in 2000 en, ondanks dat recensenten het boek te gewelddadig vonden, leverde het boek haar zoveel succes op dat ze fulltime schrijfster werd. Dit eerste boek betekent eveneens de introductie van seriepersonage Jack Caffery.

Op een braakliggend fabrieksterrein in Londen wordt het lichaam van een jonge vrouw gevonden. Ze blijkt gruwelijk te zijn verminkt. Na deze vondst worden de lichamen van nog enkele jonge vrouwen aangetroffen. Jack Caffery wordt met het onderzoek belast en ontdekt een overeenkomstig detail dat de slachtoffers gemeen hebben. Hij gaat, met alle mogelijke middelen, op jacht naar de dader, terwijl hij zich realiseert dat deze op elk willekeurig moment weer kan toeslaan. Dat wil hij, hoewel hij weet dat hij erg weinig tijd heeft, koste wat kost vermijden.

Een boek waarin een seriepersonage geïntroduceerd wordt, is altijd even wennen. Vooral aan dat personage. Want de opzet is vaak dat de lezer eerst wat kennis met hem moet maken om zich ermee te kunnen identificeren. Vaak gaat dat langzaam, want de auteur kiest er dan voor om geleidelijk meer over hem bekend te maken. Mo Hayder heeft een andere invalshoek gekozen en laat de achtergronden van Jack Caffery meteen in dit eerste boek met hem op de lezer los. Niet erg, want daardoor weet je gelijk waar je met hem aan toe bent. Het voordeel is dan dat een verhaal geen vertraging oploopt door een verdergaande kennismaking.

Het verhaal in Vogelman is er een van recht-toe-recht-aan. Het heeft dus een begin en gaat vervolgens naar een eind. Geen ingewikkelde zijsprongen of complexe flashbacks. Wel heeft het verhaal een aantal verrassende plotwendingen. Deze houden de spanning, die al vrij snel aanwezig is, erin. Ondanks dat al ver voor de ontknoping bekend wordt gemaakt wie Vogelman is, heeft dat geen nadelige invloed op het verhaal. Het spanningsveld blijft behouden en dat is zonder meer aan de kwaliteit van de auteur te danken. Daarnaast blijft het uitermate boeiend. Hayder weet de meest lugubere zaken erg beeldend te beschrijven. Iemand die daar niet tegen kan, zal mogelijk wat minder plezier aan het boek beleven.

De schrijfstijl van Hayder is plezierig en situaties en dialogen komen realistisch over. Ze weet de lezer hierdoor bij het verhaal te betrekken. Een nadeel is soms wel dat ze af en toe een terminologie hanteert die niet gebruikelijk is. Voor een leek is het dan een vraagteken wat ze er precies mee bedoelt. Het zou wellicht beter zijn geweest er een heel korte uitleg bij te geven waardoor het voor iedereen te begrijpen is. Toch weegt dit niet op tegen het verhaal op zich. Dat speelt zich, naarmate de ontknoping nadert, in een steeds hoger tempo af. Een nadeel van dit alles is dat Hayder de lat voor zichzelf nu erg hoog heeft gelegd. Want een volgende Caffery zal in principe dezelfde kwaliteit moeten hebben als Vogelman.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Mo Hayder
Titel: Vogelman

ISBN: 9789024545322
Pagina’s: 350

Eerste uitgave: 2000

Verlaten – Jane Harper


Beschrijving
In de eenzame outback van Australië staan twee broers bij de omheining die hun boerderijen van elkaar scheidt. Ze zijn elkaars dichtstbijzijnde buren, hun huizen liggen drie uur rijden van elkaar. De derde broer ligt dood aan hun voeten.

Cameron maakte zich ergens zorgen over. Besloot hij om zelf zijn dood tegemoet te lopen? Als hij dat niet heeft gedaan, blijven er in deze afgelegen omgeving maar weinig verdachten over.

Eenmaal thuis bij de achtergebleven familie wordt het wankele evenwicht op de boerderij verstoord. Niet alleen verdriet, maar ook verdenkingen spelen hoog op…

Recensie
De droogte, het begin 2017 uitgebrachte debuut van de Brits/Australische schrijfster Jane Harper was een wereldwijd succes, het is uitgebracht in meer dan vijfendertig landen en ze won er een aantal prijzen mee. De Amerikaanse actrice en producer Reese Witherspoon heeft de filmrechten van het boek gekocht. Vervolgens verscheen een jaar later Wildernis, haar tweede boek met Aaron Falk als seriepersonage. Haar nieuwste thriller, Verlaten, is een standalone en verscheen begin 2019.

Middenin de outback, het hete niemandsland van Australië, ligt een oud graf, van een veedrijver. De broers Nathan en Bub, die ieder een enorm terrein bezitten, staan bij het graf. Een derde broer, Cameron, ligt aan het voetstuk van de grafzerk, dood. Cam had de laatste tijd problemen, zelfmoord wordt dus niet uitgesloten. Maar er zijn vragen. Want het is ook mogelijk dat hij niet voor een vrijwillige dood gekozen heeft. In dit dunbevolkte en afgelegen gebied zijn dan weinig verdachten. Nathan probeert uit te zoeken wat er precies met zijn broer is gebeurd en stuit daarbij op geheimen uit het verleden.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen, Verlaten moet het niet hebben van zijn snelheid. In feite kun je zeggen dat het zich heeft aangepast aan de geschetste hitte in het verhaal. Dat geeft niet, want de kracht zit hem in de personages, het beeldend weergeven van die o zo desolate omgeving van de outback en het proberen te achterhalen wat die geheimen uit het verleden waren. De personages zijn sterk en hebben ieder herinneringen die bepalend zijn geweest voor hun verdere leven. Gedurende de plot wordt hierover steeds meer onthuld, waarna de geheimen die al jarenlang verzwegen werden, worden openbaard. De manier waarop dit gebeurt, is realistisch, alsof het een verhaal uit het echte leven is.

Zonder spannend te worden, is er toch spanning. Onderhuids. Want ook de lezer wil weten wat er gebeurd is en hoe het komt dat Cam dood bij die grafzerk werd aangetroffen. Harper weet precies de juiste snaar te raken om diezelfde lezer bij het verhaal te betrekken. Dat doet ze niet alleen door het opwekken van nieuwsgierigheid, maar ook door meer achtergronden over en ván de familie prijs te geven. Wat er ook ongetwijfeld aan meewerkt, is de sfeer. Die heeft ze heel treffend neergezet. De lezer kan zich de onderlinge spanningen, oude naar boven komende gevoelens (voor zover ze al weg zijn geweest), de angst bij een aantal personages en ook de vergeving die er wel degelijk is heel goed inbeelden.

Verlaten is geen thriller zoals je, afgaand op het genre, misschien zou kunnen verwachten. Het is vooral een familieroman, waarbij het spanningsveld latent aanwezig is, maar vooral een waarin de geheimen van de familie langzaam, maar zeker ontrafeld worden. Het verhaal wordt vooral verteld vanuit het perspectief van Nathan, over hem wordt dus het meeste bekend. Dit houdt absoluut niet in dat de andere personages onderbelicht worden. Verre van zelfs, want zij zijn immers net zo belangrijk voor het verhaal en daarom wordt ook aan hen ruim voldoende aandacht besteed.

De plot van het verhaal is goed opgebouwd, hoewel het niet veel verrassende wendingen heeft. Dat geldt in mindere mate voor de ontknoping. Hoewel de lezer eigenlijk wel kan aanvoelen dat iemand van de familie verantwoordelijk is voor de dood van Cam, is de hierover uitsluitsel gevende ontknoping dusdanig dat die niet te voorspellen was. Dramatiek in optima forma. Ook met Verlaten is het Harper gelukt om een interessant en intrigerend boek te schrijven.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Jane Harper
Titel: Verlaten

ISBN: 9789400510821
Pagina’s: 416

De schat in het klooster – Kevin de Haan


Beschrijving
Het beveiligingsbedrijf van de half-IJslandse Laufey Gísladóttir wordt door een katholieke woongemeenschap in ’s-Heerenberg ingehuurd om het aangrenzende kerkhof te beveiligen tegen vandalisme. De bewoners denken dat de indringers op zoek zijn naar een eeuwenoude schat die, volgens een oude legende, op het terrein verborgen zou liggen.

Laufey en haar collega Niels vermoeden echter dat er veel meer aan de hand is in het gasthuis, waar ooit een mysterieuze verdwijning heeft plaatsgevonden. Zou het wat te maken kunnen hebben met de ‘witte wieven’ die geregeld ’s nachts in de weilanden gezien worden? Terwijl Laufey de zaak onderzoekt, is tante Martha vastberaden om de schat zelf te op te graven. Daarbij stuit ze per ongeluk op iets onverwachts…

Recensie
Ongeveer tien maanden na het verschijnen van zijn debuut Het bos van de legenden is er van Kevin de Haan een nieuwe Islasec-detective verschenen. Ook hierin is de Achterhoek, een streek in het oosten van Nederland, het decor. Zijn voorliefde voor volksverhalen en detectiveseries zijn ook nu weer van doorslaggevend belang geweest bij het schrijven van De schat in het klooster, dat in januari 2019 is verschenen.

De pastoor van een woongemeenschap in een voormalig klooster vraagt Laufey Gísladóttir, eigenaar van het beveiligingsbedrijf Islasec, om voor het gasthuis en het aangrenzende kerkhof beveiliging aan te leggen. Er gebeuren de laatste tijd vreemde dingen, maar er is ook sprake van vandalisme. De bewoners beweren dat er een oude schat op het terrein begraven ligt en dat indringers hiernaar op zoek zijn. Een legende lijkt dit te bevestigen. Laufey komt erachter dat er meer speelt, vooral omdat er tien jaar eerder een man verdwenen is. Terwijl ze met haar haar eigen onderzoek bezig is, vindt haar tante een belangrijke aanwijzing die de verdwijning kan verklaren.

Het klooster dat in De schat in het klooster figureert, heeft echt bestaan. Het lag echter niet bij ’s-Heerenberg, waar het verhaal zich afspeelt, maar bij Bredevoort. Deze vrijheid heeft De Haan zich verworven om het verder geheel fictieve verhaal te schrijven. Daarbij maakt hij overigens dankbaar gebruik van de legende dat er op de plek waar dit klooster stond een schat begraven ligt. Dit, maar ook de new age-winkel in ’s-Heerenberg en zijn wat excentrieke eigenaresse, geven het verhaal, zonder dat het zweverig wordt, iets mystieks.

Na de proloog, die een aantal vragen oproept, is het eerst een korte – eventueel hernieuwde – kennismaking met de personages. De auteur doet dit op een luchtige en speelse wijze, en eigenlijk gaat dat wel ook op voor het hele verhaal. Hierdoor leest het erg gemakkelijk en heeft het geen ingewikkelde en ondoorgrondelijke verhaallijn. Gedurende deze plot doet zich wel een aantal wendingen voor waardoor het verhaal een lichte spanningsboog heeft. Als lezer wil je te weten komen wat er precies aan de hand is, maar ook hoe alles afloopt.

Dat de meeste personages ook in het eerste boek over Islasec voorkwamen, is niet storend. Er wordt voldoende over hen verteld om De schat in het klooster afzonderlijk van dat boek te lezen. Wie hoe dan ook toch meer achtergronden over hen wil weten, doet er verstandig aan om bij het debuut te beginnen, maar nogmaals, noodzakelijk is het niet.

Zoals gezegd heeft het verhaal een licht spanningsveld, maar de echte spanning die kenmerkend kan zijn voor een thriller blijft achterwege. Er zijn wel enkele momenten waarop het wat meer geïntensiveerd wordt, maar omdat het speurwerk enigszins achterblijft ten opzichte van het beveiligingswerk en de mystiek, laat dat iets te wensen over. Mogelijk dat dit ook niet de bedoeling van de auteur was. Hij legt voornamelijk de nadruk op het oplossen van de wie-heeft-het-gedaan-puzzel. En dat is hem zonder meer gelukt.

Aan het eind dreigt het verhaal als een nachtkaars uit te gaan, maar de auteur zorgt juist dan voor een onverwachte verrassing en wordt het anders dan de lezer zou kunnen vermoeden. Deze plotwending komt het verhaal hoe dan ook ten goede en krijgt het een ontknoping die het wel verdient. Al met al is De schat in het klooster een waardig opvolger van het debuut van De Haan.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Kevin de Haan
Titel: De schat in het klooster

ISBN: 9789082812213
Pagina’s: 242

Waanzin – J.D. Robb


Beschrijving
Louie Cogburn zit al drie dagen in zijn appartement naar zijn computer te staren, gemarteld door een hoofdpijn die elk voorstellingsvermogen te boven gaat. Als er op zijn deur wordt geklopt, staat hij op, pakt een honkbalknuppel, en haalt uit zodra hij de deur opengooit. De verbijsterde agent die als eerste op de commotie afkomt, probeert de situatie te redden door Louie te verdoven, maar die overlijdt ter plekke.

Eve Dallas probeert uit te zoeken waarom de man zo onverklaarbaar ontplofte en vervolgens net zo onverklaarbaar stierf, maar ze krijgt geen enkele aanwijzing, behalve een pop-up op het beeldscherm van de dode met de woorden: ‘Absolute zuiverheid bereikt’. Pas als een tweede man onder vrijwel dezelfde omstandigheden omkomt, krijgt ze een akelig vermoeden: zou het kunnen dat er een computervirus bestaat dat overdraagbaar is van machine naar mens?

Recensie
Omdat ze snel schrijft en haar uitgevers daardoor een vrij grote voorraad uit te geven boeken hadden, stelden haar agenten en redacteuren Nora Roberts voor om ook onder een andere naam te publiceren. Daar voelde ze echter niets voor en daarom heeft het twee jaar geduurd om haar ervan te overtuigen het toch een keer te proberen. Uit de initialen van de voornamen van haar zoon en de verkorte versie van haar achternaam ontstond het pseudoniem J.D. Robb. Onder deze naam debuteerde ze in 2012 met Vermoord naakt, Waanzin is de vijftiende met Eve Dallas en verscheen in maart 2019.

Het is juli 2059 en New York gaat gebukt onder een enorme hitte. De kleine drugshandelaar Louie K. Cogburn wordt gek van de barstende koppijn die hem al drie dagen teistert. Om die pijn te vergeten zet hij zijn muziek keihard aan, tot ongenoegen van zijn buurman. Die klopt bij hem aan, waarna Louie zijn honkbalknuppel pakt en begint te slaan. De politie wordt erbij gehaald, maar Louis sterft onder hun ogen. Eve Dallas wordt belast met het onderzoek naar de bijzondere dood van Cogburn, en niet veel later ook dat van een andere man. Het merkwaardige is dat een computer daarvoor verantwoordelijk lijkt te zijn.

Voordat het verhaal begint, krijgt de lezer inzage in het één pagina grote personeelsdossier van Eve Dallas. Standaard in deze serie en goed voor wie nog niet eerder met Dallas heeft kennisgemaakt, het geeft daardoor wel een globale indruk van de inspecteur. Tijdens het verhaal kom je nog wel iets meer over haar te weten, maar, en dat is blijkbaar ook de bedoeling van de auteur, dat blijft beperkt tot enkele algemeenheden. Ruim voldoende overigens om Eve te karakteriseren als een aan haar werk toegewijd persoon met harde en zachte kanten. Ook over de andere vaste personages komt de lezer voldoende te weten om zich een goed beeld van hen te kunnen vormen. Overigens kan wel de kanttekening geplaatst worden dat de precieze rol van Roarke, de man van Dallas, niet geheel duidelijk is. Robb had er goed aan gedaan iets meer over hem te vertellen, nu kan de lezer zich gedwongen voelen de serie op volgorde te gaan lezen, iets dat in feite niet echt noodzakelijk is.

Waanzin speelt zich af in 2059, dus is het enigszins futuristisch getint. Voor wie dit een eerste kennismaking met de auteur is, is sommige terminologie even wennen, maar dat gaat snel genoeg, ofschoon wel onduidelijk blijft waarom het verhaal een setting in de toekomst heeft. Dit doet verder niets af aan het feit dat het een eigentijds verhaal is, cybercrime is immers een delict dat altijd zal blijven bestaan. De schrijfstijl van de auteur is toegankelijk, de dialogen en personages geloofwaardig, ondanks dat Roarke iets te veel als een Mr. Perfect wordt neergezet. Hoewel de gehanteerde rode draad (computercriminaliteit) vaker in thrillers voorkomt, heeft Robb het van een andere en originele kant benaderd. En toch ontkomt ook zij er niet aan enkele, zij het kleine, standaardclichés te hebben gebruikt. Deze zijn overigens dermate miniem dat het niet storend is.

Natuurlijk draait het in dit verhaal vooral om het politiewerk en het doel de misdaden op te lossen, maar de menselijke aspecten van de personages worden niet over het hoofd gezien. Zonder écht spannend te worden, heeft het verhaal, waarin zo nu en dan wat plotwendingen voorkomen, wel een zekere spanningsboog. Vooral de ontknoping is onverwacht en ragfijn uitgedacht. Alhoewel er wel enkele momenten zijn die wat minder boeiend zijn, intrigeert Waanzin, dat vertaald is door Textcase, zonder meer. Mede dankzij de sterke personages en de interessante verhaallijn.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: J.D. Robb
Titel: Waanzin
ISBN: 9789022586402
Pagina’s: 382

Eerste uitgave: 2019

Zij die volgen – Ingar Johnrud


Beschrijving
Rechercheur Fredrik Beier wordt naar een uithoek van Oslo geroepen om een massamoord te onderzoeken. De slachtoffers waren allemaal lid van de apocalyptische sekte Het licht van God. Daarom wijst alles op een religieuze wraakactie, maar Fredrik en zijn jonge partner Kafa Iqbal zijn sceptisch en al snel neemt het onderzoek een verrassende wending.

Fredrik en Kafa moeten jacht maken op een brute moordenaar, en tegelijkertijd mysteries ophelderen rond de schimmige verledens van de sekteleiders. Ze hadden niet kunnen vermoeden dat ze terecht zouden komen in een onderzoek naar de monsterlijke experimenten die terugvoeren naar de Tweede Wereldoorlog.

Recensie
Nadat zijn debuutthriller, Zij die volgen, uitkwam, werd de Noorse auteur Ingar Johnsrud geprezen om zijn scherpe oog voor detail, de innovatieve intriges en zijn zelfverzekerde proza. Daarmee vestigde hij meteen naam en werd gezien als een van de rijzende sterren in het Noorse misdaadgenre. Voordat hij boeken ging schrijven, was hij vijftien jaar journalist bij een van de grootste mediabedrijven van Noorwegen. Momenteel is hij naast auteur ook nog freelancejournalist. Het tweede deel van de Broederschaptrilogie, Zij die gaan, is in 2017 verschenen.

Op een boerderij ten noorden van Oslo worden vijf lichamen gevonden, leden van de sekte Het licht van God. Rechercheur Fredrik Beier is belast met het onderzoek. De moorden hebben de schijn van een religieuze wraakactie. Beier werkt samen met Kafa Iqbal en beiden denken er anders over. Tijdens hun onderzoek ontdekken ze dat de sekteleiders een duister verleden hebben dat teruggaat naar de Tweede Wereldoorlog waarin onmenselijke experimenten werden uitgevoerd. Tegelijkertijd moeten ze de seriemoordenaar zien te vinden.

Hoewel de eerste hoofdstukken vooral een introductie zijn van de diverse personages, wordt de nieuwsgierigheid van de lezer toch wel opgewekt. Je krijgt dan een heel kleine indruk van wat zich afspeelt. Na een vijftal hoofdstukken komt het verhaal eigenlijk goed op gang en neemt de spanning eveneens toe. Daardoor wordt het verhaal een stuk boeiender. De spanning wordt er mede ingehouden door de diverse flashbacks die leiden tot iets voor het begin van de Tweede Wereldoorlog. Vervolgens verspringen deze terugblikken steeds verder in de tijd, waarop het verhaal op een gegeven moment in die oorlog terechtkomt. Overigens is het nog niet direct duidelijk waartoe deze flashbacks dienen, later in het verhaal wordt dit een stuk helderder.

Omdat er nogal wat verbanden zijn en een aantal daarvan complex is, is het, om het spoor niet meteen kwijt te raken, wel aan te raden de aandacht bij het verhaal te houden. Wat onderwerpen betreft komen namelijk de Tweede Wereldoorlog, islamitische terroristen en een sekte voorbij. De vraag is wat dit alles met elkaar te maken heeft. De uiteindelijke samensmelting van deze afzonderlijke thema’s is door de auteur op een intelligente manier opgezet. Dat geldt eveneens voor de cliffhangers in enkele hoofdstukken. Ze kabbelen rustig voort waardoor de lezer is slaap driegt te sukkelen. Maar dan is er het eind. Dat dan explosief en buitengewoon verrassend is. Ook door deze plotwendingen weet Johnsrud de spanning er goed in te houden.

De meeste personages worden redelijk goed uitgewerkt. Voor Beier maakt de auteur blijkbaar een uitzondering, want over hem wordt meer dan voldoende bekendgemaakt. De lezer krijgt daardoor vooral met hem een band. Toch is het niet zo dat het boek daardoor oppervlakkig is. Integendeel, het heeft, vooral door de gekozen onderwerpen en de opzet van het verhaal, genoeg diepgang. Daardoor is Zij die volgen, ondanks de prettige schrijfstijl, geen gemakkelijk leesbaar boek. Dit debuut is ondanks alles wel een sterk en veelbelovend begin van de trilogie en doet zonder meer uitzien naar de andere twee boeken.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Ingar Johnsrud
Titel: Zij die volgen

ISBN: 9789022576311
Pagina’s: 462

Eerste uitgave: 2016

Born to run – Bruce Springsteen


Beschrijving
In het boek ‘Born to run’ van legende Bruce Springsteen, oftewel The Boss, lees je het levensverhaal waar hij de afgelopen zes jaar vol overgave aan heeft gewerkt. Dit boek is een must have voor alle fans van Bruce Springsteen. De magie die in zijn songteksten zitten, spat ook van elke pagina van het boek ‘Born to run’. Met zijn ontwapenende openhartigheid vertelt Bruce Springsteen voor het eerst over zijn persoonlijke problemen die zijn beste werk hebben geïnspireerd. Ook laat hij zien waarom het nummer Born to Run veel meer over hem vertelt dan wij tot nu toe wisten. Het boek Born to Run is meer dan de memoires van The Boss himself. Dit boek is voor werkers en dromers, voor ouders en kinderen, voor lovers en loners, artiesten en freaks, voor al die fans die The Boss en zijn legendarische muziek hoog hebben zitten.

Recensie
We kennen hem van wereldhits als Streets of Philadelphia, Dancing in the dark en I’m on fire. Toch is Bruce Springsteen, ook bekend als ‘The Boss’, het meest in zijn element als hij op het podium staat. Dat begon bij hem al op zijn vijftiende en nu hij bijna zeventig is, is dat nog niet veranderd, hoewel hij tijdens zijn Springsteen on Broadway-tour door Amerika wel voornamelijk in kleine zalen optrad. In Born to run, zijn autobiografie, dat in 2016 verscheen en waar hij zeven jaar aan heeft gewerkt, vertelt hij over een aantal van zijn optredens, maar vooral over zijn eigen leven.

In niet altijd chronologische volgorde vertelt Springsteen onder andere over zijn afkomst, zijn ouders, zijn jeugd en vooral hoe hij op zesjarige leeftijd, nadat hij Elvis Presley op de televisie zag, in de ban van de muziek is geraakt. Vanaf dat moment had hij maar één doel voor ogen en dat is verdergaan in die muziek, en daarin wilde hij een legende worden. Hij vertelt dat wat hij uiteindelijk bereikt heeft, hem niet is komen aanwaaien. Hij moest van ver komen, heeft zichzelf met erg veel oefenen gitaar leren spelen, heeft op jonge leeftijd mooie dingen meegemaakt, maar ook al wat diepere dalen gekend.

Vanaf het begin is het al duidelijk dat de zanger zichzelf niet spaart. Hij heeft de nodige zelfkritiek, dat komt ongetwijfeld doordat hij aangeeft control-freak én perfectionist te zijn, maar ook zelfspot is hem niet vreemd. In Born to run is Springsteen openhartig en stelt hij zich tevens kwetsbaar op. Hij heet het over zijn successen, maar laat het eveneens niet na om het over zijn depressies te hebben. Dat toont de mens Springsteen, in plaats van alleen de artiest Springsteen. Er zullen niet veel andere beroemdheden zijn die hun fans en lezers in het diepste van hun ziel laten kijken. Door deze openheid leer je The Boss op een heel andere manier kennen.

Springsteens levensverhaal bestaat uit mooie momenten, maar ook uit minder mooie. Hij is lovend over zijn vriendschap met leden van de E Street Band, maar emotioneel als een aantal van hen komt te overlijden. Dat laatste uit zich vooral na de dood van saxofonist Clarence Clemons, met wie de zanger een speciale band had. Ondanks die gevoelige kant, kan hij ook hard zijn. Want Springsteen is wel de baas, er moet gedaan worden wat hij wil. Iets dat hij in zijn tienerjaren al met zichzelf heeft afgesproken.

Dat Springsteen zijn gedachten op papier kan zitten is bekend, dat bewijzen de vele songs die hij geschreven heeft. In zijn autobiografie, met soms mooi geformuleerde zinnen, wordt dit andermaal bevestigd. En dat hij dan in al zijn enthousiasme af en toe iets te veel uitweidt over zijn gevoelens wordt hem vergeven. Per slot van rekening is Born to run een vlot, duidelijk en bij tijd en wijle beeldend geschreven verhaal over het boeiende, maar bewogen leven van een muzikant in hart en nieren.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Bruce Springsteen
Titel: Born to run

ISBN: 9789077330326
Pagina’s: 528

Eerste uitgave: 2016

Zoek naar mij – Lisa Gardner


Beschrijving
Sinds haar ontvoering een paar jaar geleden is Flora Dane’s leven voorgoed veranderd. Nu helpt ze op haar forum andere ‘overlevers’ en geeft ze adviezen over hoe je nooit meer slachtoffer hoeft te worden. Als een van de bezoekers van haar forum als enige een gezinsmoord overleeft en daarna spoorloos verdwijnt, probeert Flora haar op te sporen. Heeft het meisje weten te ontsnappen? Of is ze de moordenaar?

D.D. Warren wordt opgeroepen bij het onderzoek en vindt daarbij Flora op haar pad. Beiden zijn op zoek naar een ander soort gerechtigheid, en ze zullen hun krachten moeten bundelen om de aanwijzingen te ontrafelen waarmee de vermiste jonge vrouw lijkt te vragen: Zoek naar mij.

Recensie
Rond haar twintigste schreef Lisa Baumgartner onder het pseudoniem Alicia Scott haar eerste romantische suspense. Hoewel deze boeken niet zo succesvol waren, was het voor haar wel de aanzet tot het schrijven van echte thrillers. Onder de naam Lisa Gardner verscheen in 1999 haar thrillerdebuut Bloedbruiloft, het begin van een serie rond Quincy & Rainie. In 2005 creëerde ze een nieuw personage, D.D. Warren. Deze stoere politievrouw, aanvankelijk niet als seriepersonage bedoeld, debuteerde in Alone, dat niet in het Nederlands vertaald is. De nieuwste Warren-thriller, Zoek naar mij, verscheen in maart 2019.

Flora Dane is zevenenhalf jaar geleden ontvoerd en anderhalf jaar lang vastgehouden. Hoewel ze zich als overlever ziet, is haar leven na haar bevrijding wel veranderd. Via haar internetforum adviseert ze lotgenoten om te voorkomen opnieuw slachtoffer te worden. Het zestienjarige meisje Roxy, een van de bezoekers van het forum, ontsnapt aan een gezinsmoord en verdwijnt. Brigadier D.D. Warren onderzoekt de moorden en doet er, net als Flora, alles aan om Roxy te vinden. Ze besluit dat Flora haar politie-informant mag zijn en vanaf dat moment werken ze samen om de moorden op te lossen, maar ook om Roxy, die een mogelijke dader is, op te sporen.

Net als bij de meeste van haar eerdere thrillers heeft Gardner zich bij het schrijven van Zoek naar mij laten inspireren op een werkelijke gebeurtenis. Er waren namelijk diverse zaken waarin een compleet gezin was vermoord en waarbij een tiener betrokken was, soms als dader, soms in gevaar. Dit, maar vooral de omstandigheden in een pleeggezin én dat er in de (in dit boek is het de Amerikaanse) jeugdzorg nogal wat misstanden zijn, zorgen ervoor dat het verhaal voor het grootste deel realistisch overkomt. Dit valt vooral op te maken uit de hoofdstukken waarin Roxy haar verhaal doet. Deze zijn aandoenlijk, maar bovenal aangrijpend.

Het grootste deel van het verhaal gaat echter over het oplossen van de gezinsmoord en de zoektocht naar Roxy, afwisselend verteld vanuit het perspectief van D.D. Warren en Fiona, waarbij de een verder gaat waar de ander is gebleven. Beide personages zijn terugkerend, voor Fiona overigens pas de tweede keer, maar daar is niet zo heel veel van te merken. Het verhaal is opzichzelfstaand en er zijn zo goed als geen verwijzingen naar voorgaande situaties of omstandigheden. Het enige waar de lezer nieuwsgierig naar kan worden, is wat er in het verleden met beide dames is gebeurd. Wie dat per se wil weten, doet er verstandig aan de boeken op volgorde te lezen, maar voor wie het onverschillig laat, is de informatie die in dit boek gegeven wordt ruim voldoende om je van beiden een beeld te kunnen vormen.

Vanaf de intrigerende en nieuwsgierig makende proloog houdt het verhaal de lezer wel bezig. Vragen komen bovendrijven en worden gedurende de plot beantwoord. Omdat het vanuit diverse invalshoeken verteld wordt en zich ook enkele verrassende ontwikkelingen voordoen, is er, zonder dat het écht zinderend spannend is, wel sprake van een constant spanningsveld. Hoewel de doorgewinterde thrillerlezer er in een vrij vroeg stadium al zeker van kan zijn wie de moorden heeft gepleegd, is dit geen enkel beletsel om het verhaal geboeid te blijven lezen. Daarvoor bevat het te veel onvoorspelbare momenten.

Zoek naar mij is een fijn geschreven en door Els Franci-Ekeler vertaalde thriller met sterke personages en een goede verhaallijn. De kracht van D.D. lijkt nog lang niet uitgewerkt en samen met Flora vormt ze een interessant duo dat het in zich heeft om nog verder uitgewerkt te worden.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Lisa Gardner
Titel: Zoek naar mij
ISBN: 9789403147307
Pagina’s: 448

Eerste uitgave: 2019