Auteursarchief: leeskees

Handtekeningenjacht

De boekenweek van dit jaar ligt inmiddels een tijdje achter ons. Ter promotie van hun boek waren diverse schrijvers in, ook weer diverse, boekhandels aanwezig. Begrijpelijk, want ze willen uiteindelijk dat hun boek, waar ze vaak lange tijd aan geploeterd hebben, verkoopt. En wat is nu beter voor de verkoop van je boek dan lijfelijk aanwezig zijn.

Ook geven schrijvers wel eens lezingen. Dit doen ze vooral in bibliotheken. Waarover die lezingen precies gaan weet ik niet. Ik kan het wel raden, maar ben zelf nooit bij een lezing van een auteur aanwezig geweest. Misschien toch eens doen als ik in de gelegenheid ben.

Na afloop van die lezingen en ook tijdens de promotiemomenten in boekwinkels kunnen bezoekers een van huis meegenomen of in de winkel gekocht boek door de schrijver laten signeren. De bezoeker staat dan in de rij om een handtekening van de auteur te bemachtigen. Al dan niet hun favoriete.

Eenmaal thuis belandt het boek in de boekenkast. Een nieuw boek wordt misschien eerst nog gelezen, maar wordt uiteindelijk toch tussen al die andere boeken geplaatst. Om er vervolgens zo goed als nooit meer naar om te kijken.

Aan die handtekeningmomenten doe ik ook niet mee. Voor mij heeft een handtekening in een boek niet zo heel erg veel toegevoegde waarde. Ten eerste heb ik niet de behoefte om daarvoor in een rij te gaan staan en ten tweede zal ik zo’n handtekening ook nooit meer gaan bekijken.
handtekening2

Dat wil overigens niet zeggen dat ik geen enkel boek heb waar een handtekening van een schrijver in staat. Dat heb ik wel, en bij mijn weten maar één. Ik heb niet actief achter die handtekening aangejaagd. Verre van zelfs. Want het boek is een door mij gewonnen exemplaar waar de handtekening in was gezet. Dat laatste is dan leuk, maar meer ook niet.

Wat doe jij als het om een handtekening van een schrijver gaat?

Liever geen applaus voor ik leef – Sander van Leeuwen

liever geen applaus
Beschrijving
Het leven van de twintiger Thomas zit op slot. Hij heeft het gevoel een toevallige bijkomstigheid te zijn van andere levens. Zijn dagen zijn een aaneenschakeling van herhalingen. Thomas probeert zichzelf wanhopig in beweging te zetten, maar er verandert niets.

Dan krijgt hij een brief van een meisje dat hij niet kent: Anna. Ze woont in Schotland en stuurt hem zeer persoonlijke ontboezemingen. Thomas kan het tegen wil en dank niet laten om terug te schrijven, en er ontstaat een briefwisseling. De brieven worden steeds somberder, alles in Anna’s leven lijkt zwart te zijn. Het doet Thomas denken aan zijn beste vriend Frank, die een aantal jaren geleden uit het leven stapte. Op een dag vraagt Anna Thomas om haar op te zoeken. Dat is de vonk die hem eindelijk tot leven wekt: gedreven door schuldgevoel over de geschiedenis van Frank, besluit hij te gaan. Hij moet Anna redden. Maar zo eenvoudig blijken de zaken niet te liggen.

Recensie
Thomas is nog maar vierentwintig jaar oud maar zijn leven hangt aaneen van dezelfde dagelijkse handelingen. Kortom, het is een sleur. Hij woont samen met Eva, maar vraagt zich af of hij wel verder met haar kan. ’s Avonds werkt hij als schoolschoonmaker en overdag hangt hij een beetje rond op de bank. Hij weet dat hij moet veranderen, hij wil dat ook wel, maar hij kan het niet.

Op een dag ontvangt hij een brief van de voor hem onbekende in Schotland wonende Anna. Thomas wil niet terugschrijven, maar doet het toch. Vervolgens onderhouden ze een regelmatige correspondentie en de brieven van Anna worden persoonlijker, maar ook somberder. Naar aanleiding van een laatste brief van Anna hakt Thomas de knoop door: hij gaat Anna helpen. Haar moet niet hetzelfde gebeuren als zijn vriend Frank, die een aantal jaren eerder een eind aan zijn leven maakte.

Liever geen applaus voor ik leef is de debuutroman van Sander van Leeuwen. Het boek bestaat uit twee delen. In het eerste deel wordt het personage Thomas uitgediept en leren we hem kennen. Dat is geen feest, want Thomas heeft een vrij slecht zelfbeeld. Vindt zichzelf kleurloos, wit. Dat wordt in de eerste paar hoofdstukken wel duidelijk.

Toch neemt Thomas een besluit, tot verrassing van zichzelf. Hij gaat tot actie over. En die actie vindt plaats in het tweede deel van het boek. Deel één van het boek las al vlot en prettig, het tweede deel doet daar een schepje bovenop. Dan wordt het tempo een stuk hoger en ontstaat er zelfs een bepaald soort spanning.

Een leuke vondst van Sander van Leeuwen zijn de regels uit songteksten die in het hele boek voorkomen. Deze regels staat waar ze het beste tot hun recht komen en verwijzen naar de voorgaande tekst. En dan vooral naar de gedachten die Thomas heeft.

Sterk in het boek zijn de zinnen waarin met taal wordt gespeeld. Zo is een file geen file maar ‘…aan de andere kant van de middenberm de dagelijkse massa leaseauto’s die een stille tocht leken te houden‘ en ook ‘Ik wil een druppel blijven. Maar het is eenzaam als druppel wanneer je al het water voorbij hoort razen.’. Dit zijn twee voorbeelden, er zijn er meer.

Gedurende het verhaal zie je de figuur Thomas ook veranderen. Hij wordt van een kleurloos individu, wit noemt hij dat zelf, een persoon die meer kleur krijgt, die weet wat hij wil. Dat is het gevolg van zijn besluit Anna, die zichzelf overigens zwart vindt, te helpen. Samen zijn ze yin en yang.

Na het lezen van het boek krijg je niet de indruk dat Liever geen applaus voor ik leef een debuut is. Dat is een groot compliment aan Sander van Leeuwen. Het boek is dan ook een aanrader. Voor iedereen die van een roman houdt, maar ook wat psychologie daarin niet schuwt.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Sander van Leeuwen
Titel: Liever geen applaus voor ik leef
ISBN: 9789029090421
Pagina’s: 254
Eerste uitgave: 2015 (verwacht op 2 april 2015)

Muziek en literatuur

Naast lezen houd ik ook van muziek. Tijdens dat lezen, maar ik luister het ook tijdens andere bezigheden. Er gaat dan ook geen dag voorbij die ik muziekloos doorbreng. Dat zou ik niet kunnen. Ten eerste is het me dan te stil, maar ik luister het ook om te ontdekken. Nieuwe artiesten, nieuwe albums, nieuwe stijlen. En zo is er nog wel wat meer te bedenken. Het is eigenlijk niet veel anders dan het lezen van het debuut van een nieuwe schrijver. Ook dat is in feite een ontdekkingstocht.

Omdat ik van beide houd, bedacht ik een tijdje geleden dat er vast muziek moet zijn die verwijst naar de literatuur. Of dat een nummer op een andere manier boekgerelateerd is. Het eerste nummer waar ik aan dacht is ‘The book of love’ van Gavin James. Dit nummer gaat niet zozeer over een fysiek boek, het is eerder overdrachtelijk bedoeld. Maar toch…

muziek en literatuur1

Daarna ben ik verder gaan denken. Want er zijn ook artiesten die titels van boeken in hun nummers of albums hebben verwerkt. Een goed voorbeeld van een nummer is ‘Wuthering heights’ van Kate Bush. Dit is gebaseerd op het gelijknamige boek van Emily Brontë. Kate heeft het nummer, dat grotendeels bestaat uit citaten van de hoofdpersoon Catherine Earnshaw, geschreven nadat ze de verfilming van het boek had gezien.

Ook Lou Reed heeft zich laten inspireren door een schrijver. En ook niet de eerste de beste: Edgar Allen Poe. Op zijn conceptalbum ‘The Raven’ beschrijft Reed de korte verhalen en gedichten van Poe. Zowel in woord als muziek. Lou Reed is overigens niet de enige artiest die zich door Poe heeft laten inspireren.

De Haagse rockband Golden Earring heeft zich met het nummer ‘Twilight zone’ laten inspireren door Robert Ludlum’s ‘The Bourne Identity’. Het nummer is tot geschreven nadat George Kooymans het boek gelezen had.

Behalve bovenstaande voorbeelden zijn er nog veel meer artiesten die een boek als inspiratiebron hadden. Een aantal daarvan heb ik hieronder vermeld:

  • Nirvana – Scentless Apprentice (Das Parfum – Patrick Süskind)
  • Bruce Springsteen – The Ghost of Tom Joad (The grapes of wrath – John Steinbeck)
  • Muse – Resistance (1984 – George Orwell)
  • The Nits – Nescio (de naam van de schrijver)

Hieruit blijkt meer weer eens dat veel artiesten de literatuur als inspiratiebron aanwenden om zelf een of meer nummers te kunnen schrijven.

Laat jij je inspireren en zo ja, waardoor?

Een heel mooi meisje – Julián López

Opmaak 1
Beschrijving
Een jongetje, de verteller van dit verhaal, kan niet stoppen met kijken naar de mooie jonge vrouw die zijn moeder is. Hun leven samen is gevuld met rituelen en patronen: ze kleden zich mooi aan om naar een chique theesalon te gaan, wandelen door de botanische tuin, bereiden met zn tweeën een maaltijd en maken samen een marsmannetjespak.

Maar de moeder, een alleenstaande, sensuele en schijnbaar zelfverzekerde vrouw, sluit zichzelf ook op in de badkamer om daar te huilen, ze ontvangt mysterieuze telefoontjes en verdwijnt soms urenlang zonder enige uitleg. Tot het verhaal een dramatische wending neemt.

Recensie
Een heel mooi meisje. Een boek dat ik voor de boekencommunity Dizzie mocht recenseren. Om deze reden kan ik mijn recensie niet hier plaatsen, maar bij Dizzie is wel te lezen wat ik van het boek vond.

Waardering: 2/5

Boekinformatie
Auteur: Julián López
Titel: Een heel mooi meisje
ISBN: 9789023490951
Pagina’s: 192
Eerste uitgave: 2015

Snel geld – Jens Lapidus

snel geld
Beschrijving
In Stockholm, waar de decadente bovenwereld en de rauwe onderwereld van Zweden nauw met elkaar verbonden zijn, verdwijnt een jonge vrouw spoorloos en kruisen de wegen van drie jonge mannen elkaar. Mrado is een Joegoslavische huurling die de voogdij over zijn dochtertje probeert te krijgen. Jorge is een drugsdealende latino die uit de gevangenis ontsnapt. De ambitieuze student JW ten slotte zoekt koortsachtig manieren om zijn dure levensstijl te kunnen blijven betalen. Alledrie zwichten ze voor de destructieve lokroep van de cocaïnehandel. Net als de jonge vrouw dromen ze van een beter leven, maar dan hebben ze wel geld nodig. Veel geld. En snel.

Recensie
Jorge Salinas Barrio, Johan Westlund (JW) en Mrado Slovovic zijn de drie sleutelfiguren in Snel geld, het eerste deel van de Stockholm trilogie. Jorge is een drugsdealer die spectaculair uit de gevangenis is ontsnapt. JW een student die niet tevreden is met zijn huidige levensstandaard en zo snel mogelijk rijk wil worden. Mrado een Joegoslavische huurling en keiharde crimineel die nergens voor terugdeinst.

Na zijn ontsnapping probeert Jorge uit handen van de politie te blijven, kan geen afscheid nemen van zijn criminele leven, wil het liefst het land uit, maar wil ook op jacht naar de Joegoslaven die ervoor zorgden dat hij gevangen zat. JW werkt als taxichauffeur, maar vindt zijn inkomen niet voldoende om te leven zoals hij wil. Daarom verkoopt hij, aanvankelijk op kleine schaal, cocaine. Mrado neemt binnen de Stockholmse onderwereld een vrij hoge positie in, maar hij wil meer. Wordt gedegradeerd en zint op wraak.

Het verhaal speelt zich vooral af in de onderwereld van Stockholm. Jens Lapidus geeft daarvan een aardig en realistisch overkomende beeld. Wel kun je je afvragen of het allemaal inderdaad zo erg is als wordt beschreven. Zo ja, dan lijkt Stockholm een niet erg veilige stad.

De hoofdstukken hebben afwisselend iedere keer een van de drie belangrijkste personages als hoofdpersoon. De lezer leert hen daardoor vrij goed kennen. Het is al vrij snel duidelijk dat de drie met elkaar te maken krijgen, maar die kennis is niet nadelig voor het verhaal. Het is juist wel interessant om te lezen hoe die stappen worden gemaakt.

De schrijfstijl van Lapidus is wat ongebruikelijk en het is daardoor, zeker in het begin, wel even wennen. Door deze manier van schrijven, leest het boek niet overal even vlot. De grote hoeveelheid straattaal die in het boek voorkomt werkt dat ook niet in de hand. Het duurt even voor je doorhebt wat er precies met een bepaald woord bedoeld wordt.

Het verhaal speelt zich in een redelijke snelheid af, maar echt spannend wordt het nergens. Het plot enigszins uitgezonderd. Dan wordt het wat sneller en spannender. Veel verrassende wendingen kent het boek niet. Dit is niet nadelig want het verhaal blijft op zich wel intrigeren. Hoewel het boek ook wel fragmenten heeft die weggelaten hadden kunnen worden.

Jens Lapidus heeft met Snel geld een goed debuut geschreven. Maar dat hij destijds overladen is met allerlei superlatieve complimenten is een wat overdreven. Want hij moet zichzelf in zijn volgende boeken ook nog bewijzen.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Jens Lapidus
Titel: Snel geld
ISBN: 9789022994443
Pagina’s: 429
Eerste uitgave: 2006

Dagelijkse rituelen

DEN HAAG-WERELDMOEDERS-PETITIEDagelijkse rituelen. Iedereen heeft ze. Valt te lezen in het Volkskrant Magazine van 28 februari 2015. In het artikel worden de rituelen van onder andere een aantal schrijvers uitgelicht. Zo kon Simon Vestdijk uitsluiten schrijven als de stofzuiger aan stond. En we komen ook te weten dat Ernest Hemingway altijd staand schreef. Agatha Christie had, tot wanhoop van de journalisten, geen bureau waaraan ze schreef. Nee, ze had genoeg aan een stevige tafel met daarop haar typemachine.

Na het lezen van dit artikel dacht ik aan mijn eigen situatie. Heb ik die rituelen wel. Of heb ik ze, in tegenstelling tot wat wordt beweerd, toch niet? Ik ging mijn gangen na en kwam tot de conclusie dat ik wel degelijk rituelen heb. Misschien niet de meest extravagante of meest opzienbarende, maar ik heb ze wél. Rituelen! Die overigens op werkdagen anders zijn dan tijdens het weekend.

Een werkdag en ik zal me beperken tot de ochtenden. De wekker loopt tussen kwart en tien voor zes af, maar ik ben altijd eerder wakker. Soms veel eerder. Mijn eerste ritueel is dan dat ik mijn telefoon aanzet, mijn e-mail check, langs Twitter scroll en Wordfeud speel. En soms komt daar ook nog een spelletje Candy Crush Saga bij. Dan is het zo langzamerhand tijd om uit bed te stappen. Maar niet eerder dan dat ik mijn bril op heb gezet.

Ik ga vervolgens naar de keuken. Radio aan, drie plakken brood uit de vriezer, één voor het ontbijt en twee voor in een zakje mee naar het werk. Waterkoker aan voor de ontbijtthee, halvarine, kaas en een bakje yoghurt met muesli uit de koelkast en een glaasje sinaasappelsap twintig seconden in de magnetron. Waarna ik naar de badkamer ga om me op te frissen en aan te kleden.

Na het ontbijt tanden poetsen en scheren. Om me daarna ook zelf weg te scheren. Want ik moet op tijd op het station zijn. Eerst nog de radio uit. Mijn MP3-speler aan en de oortjes in. Een kwartiertje fietsen, inchecken, hopen dat de trein geen vertraging heeft en als de trein er is de stiltecoupé in. Daar pak ik mijn boek en begin te lezen. Tot ik het station van bestemming bereik. Uitchecken en aan de dagelijkse sleur (want mijn werk wil ik geen ritueel noemen) beginnen.

Als ik dit zo opsom, lijkt het erop dat ik voor mijn gewoontehandelingen nogal wat tijd nodig heb. In werkelijkheid én voor mijn gevoel valt dat best wel mee. Omdat het zich allemaal in een tijdsbestek van zo’n kleine twee uur afspeelt. Behalve dit ochtendritueel heb ik uiteraard ook een avond- en weekendritueel. Maar daarover zal ik niet verder uitweiden.

Wat is jouw ritueel?

Naaktportret – Loes den Hollander

naaktportret
Beschrijving
Ieder jaar als het mei wordt dringt het verleden van Marijke van Manen zich genadeloos aan haar op in de vorm van steeds dezelfde nachtmerries. En dit jaar komt daar nog bij dat ze een onbestemd gevoel heeft over het ongeluk dat haar man is overkomen over een rode auto die steeds in haar buurt lijkt rond te rijden en over de voorspellende dromen van haar stiefzoon. Er is een ongrijpbare dreiging haar leven binnengeslopen. Een dreiging die overal opduikt waar ze hem niet verwacht.

Als er steeds meer gebeurtenissen plaatsvinden die niet meer als toeval kunnen worden afgedaan slaat de onrust toe. Marijke probeert in haar eentje te ontdekken wat er aan de hand kan zijn. Is er alleen dreiging of dient ze rekening te houden met daadwerkelijk gevaar? De angstvallig verborgen herinneringen aan haar verleden laten zich niet langer wegdrukken. Ze kan er niet omheen. Als ze erachter wil komen wat er precies aan de hand is zal ze toch een keer moeten analyseren wat er jaren geleden in haar leven gebeurde…

Op het moment dat het tot haar doordringt dat ze actie moet ondernemen lijkt ze te laat te zijn. En ze ontdekt iets waar ze nooit op had gerekend.

Recensie
Op een dag ontvangt Marijke van Manen een envelop met daarin een foto, afzender onbekend. Van die foto raakt ze nogal ontdaan. Want in een doos op zolder ligt eenzelfde exemplaar. Als ze later een in stukken geknipte foto ontvangt en er ook nog andere onverklaarbare gebeurtenissen plaatsvinden, krijgt Marijke een angstig gevoel. Want wie is het die haar zo blijft lastigvallen?

Daarnaast heeft Marijke iedere maand mei last van herhalende nachtmerries. En ze gaan allemaal over gebeurtenissen uit haar verleden. Aanvankelijk wil Marijke het er met niemand over hebben. En zeker niet met haar man Lodewijk die, als gevolg van een val van de trap, in coma heeft gelegen en nog aan het revalideren is. Toch ontkomt ze er niet aan, want de voorvallen die nu plaatsvinden lijken te maken te hebben met dat verleden.

Net als alle andere boeken van Loes den Hollander is ook Naaktportret een prettig leesbaar boek. De opzet van het boek is echter anders, want het springt van het heden naar het verleden en weer terug. Het is een weergave van het leven dat Marijke tot nu toe heeft geleid en wat de gevolgen ervan in het heden zijn.

Uit de verhaallijn blijkt al snel dat zich in het verleden van Marijke het een en ander heeft afgespeeld. Wat dat geweest is, wordt beetje bij beetje steeds duidelijker. Want in ieder hoofdstuk wordt een klein stukje van de sluier onthuld. Door dit op deze wijze te doen zorgt Loes den Hollander voor een bepaald spanningsveld, maar ook voor nieuwsgierigheid naar wat er werkelijk is gebeurd.

Door het stukje bij beetje onthullen van wat er in het verleden van Marijke gebeurd is, werkt Den Hollander naar een climax toe die zowel spannend als verrassend is. Het plot heeft daardoor ook de echte spanning die voor een thriller gebruikelijk is. Met ook nog eens een onverwachte onthulling op de laatste twee bladzijden van het laatste hoofdstuk.

Op de voorkaft van boek staat aangegeven dat het een literaire thriller is. Dat is ten dele waar. Vooral omdat het boek meer elementen in zich heeft van een psychologische thriller. Want het grootste deel van het boek draait in feite om de psyche van Marijke. Ondanks dit gegeven en het grotendeels ontbreken van de échte spanning is Naaktportret wel degelijk een prima thriller.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Loes den Hollander
Titel: Naaktportret
ISBN: 9789061121169
Pagina’s: 319
Eerste uitgave: 2007

Bloedbruiloft – Ellen Gerretzen

bloedruiloft
Beschrijving
Wolfgang, voormalig hoofdcommissaris bij de Berlijnse Mordkommission, wil na een persoonlijk drama in zijn leven een nieuw bestaan opbouwen aan de woeste noordwestkust van Spanje. Hij laat zich echter door zijn vriend Esteban overhalen om eerst mee te gaan naar diens geboortedorp in de Extremadura, om aldaar een moordzaak mee te helpen oplossen die het hele dorp in zijn greep houdt. Het spreekt vanzelf dat de autoritaire guardia civil Javier Wolfgang en Esteban als bedreigend ervaart.

Tijdens hun zoektocht maakt Wolfgang kennis met de intrigerende streek waar zwarte Iberische varkens de uitgestrekte dehesas met kurkeiken bevolken en de beste hammen ter wereld opleveren. Hoe idyllisch de natuur ook is, de dorpsbewoners zijn dat veel minder, te beginnen met de familie van Esteban. Er wordt veel gezwegen over het verleden en door de talloze vetes tussen de families die soms teruggaan tot het Francotijdperk, blijkt dat de brute moord op Ricardo waarschijnlijk een uitvloeisel is van veel onderhuidse spanningen. Ricardo was veearts en betrokken bij de kwaliteitskeuring van de varkens. Moet de moordenaar gezocht worden in de hammensector waar veel geld omgaat? Wolfgang tast in het duister, ook wat betreft zijn gevoelens voor de bevallige maar onvoorspelbare Julia, tot wie hij zich aangetrokken voelt maar die hem ook angst inboezemt.

Recensie
De Berlijnse ex-hoofdcommissaris Wolfgang, vijfenvijftig jaar oud, is net met prepensioen en wil, na de gewelddadige moord op zijn vrouw Claudia, zijn leven weer op orde krijgen. Hij heeft daarom plannen op naar Spanje te vertrekken. Waar hij in Galicië een nieuw bestaan wil opbouwen. Voor hij daarnaartoe gaat, laat hij zich door zijn vriend Esteban overhalen om de moord te helpen oplossen die plaats heeft gevonden in het geboortedorp van Esteban.

Eenmaal in Dehesas de Aguasantas, het geboortedorp in de Extremadura-regio in Zuidwest-Spanje, merkt Wolfgang dat niet iedereen blij is met zijn aanwezigheid. Een aantal bewoners ziet hem het liefst zo spoedig mogelijk vertrekken. Wolfgang is dat niet van plan en gaat eigenzinnig door met zijn onderzoek. Omdat de regio bekend is door zijn hammen, rijst al snel het vermoeden dat de moordenaar in deze sector gezocht moet worden. Maar het blijkt ook dat er families zijn die geheimen uit het verleden verbergen.

Bloedbruiloft, een titel die de lading van het boek niet helemaal dekt, is de eerste thriller van Ellen Gerretzen. Het verhaal speelt zich vooral af in Spanje en geeft een goed en realistisch overkomend beeld van de regio Extremadura. Als lezer kun je je daardoor een vrij goed beeld vormen hoe het leven in een dorpje in deze regio is.

De diverse personages krijgen niet meteen een ‘gezicht’, maar gedurende het verhaal worden deze steeds meer uitgewerkt waardoor de lezer uiteindelijk een goed beeld van hen krijgt. Deze opzet zorgt er ook voor dat er, wat dit betreft, een zekere spanning aanwezig is.

Ondanks dat het verhaal zich in Spanje afspeelt en er daardoor soms Spaanse woorden in voorkomen, is het boek in een bijzonder prettige en vlotte stijl geschreven. De Spaanse worden, veelal scheldwoorden, zijn niet storend en waar het nodig is, worden ze ook uitgelegd. Dat is prima gedaan.

Hoewel het boek een thriller is, ontbreekt de échte spanning in het grootste deel van het boek. Dat is niet hinderlijk, want de intriges die in het verhaal voorkomen zorgen ervoor dat het boek blijft boeien. Pas in het laatste kwart van het boek komt de spanning om de hoek kijken en wordt dan langzaam opgevoerd. En ondanks dat het dan al enigszins te voorzien is wie de moordenaar is, kan het plot toch wel verrassend genoemd worden. Al met al heeft Ellen Gerretzen met Bloedbruiloft een prima debuut afgeleverd.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Ellen Gerretzen
Titel: Bloedbruiloft
ISBN: 9789022325414
Pagina’s: 443
Eerste uitgave: 2011

Hôtel du Lac – Michael Berg

hotel du lac
Beschrijving
Amsterdam, de jaren zeventig. Eerstejaars Maarten Walda sluit vriendschap met de gewiekste Hugo rechtenstudent, kraker en handelaar en de flamboyante Stefan, die ook rechten studeert maar liever een beroemde zanger wil worden. Een tijd lang bewonen ze een pand op Bickerseiland. Dan scheiden hun wegen. Wanneer jaren later Maartens vrouw bij een ongeluk om het leven komt, staan Hugo en Stefan klaar om hun vriend te helpen. Voor zijn vijftigste verjaardag huurt Maarten in Frankrijk een vakantiehuis met zwembad. Hij nodigt zijn oude vrienden en hun vrouwen uit. Maarten, die net terug is uit Afrika, heeft een verrassing in petto. Hij komt met een nieuwe vriendin op de proppen: jong en oogverblindend mooi.

Recensie
Op 5 juli 2007 wordt Maarten Walda 50 jaar oud. Om dat te vieren nodigt hij zijn vrienden Hugo Verlaan en Stefan Langewerf en hun vrouwen uit in een vakantiehuis in midden Frankrijk. Maarten kent Hugo en Stefan vanaf hun studietijd in de jaren zeventig. Daarna verwaterde het contact, maar bloeide weer op toen beiden Maarten steunden na het overlijden van diens vrouw Saskia.

Het vakantiehuis ligt vlak bij Hôtel du Lac, waar Maartens ouders hun huwelijksnacht hebben doorgebracht. Daarom leek het hem wel leuk om zijn verjaardag daar te vieren. Behalve dat heeft hij ook een verrassing in petto. Want in Oeganda heeft hij de veel jongere en beeldschone Aisa leren kennen. Hij wil haar aan zijn vrienden voorstellen. Haar aanwezigheid zorgt voor spanning en tot overmaat van ramp blijkt ze de dag na de viering van Maartens verjaardag zoek te zijn. Maarten is ten einde raad.

Hôtel du Lac kent twee verhaallijnen. Eén die zich in 2007 afspeelt en één dertig jaar eerder, tijdens de studietijd van de drie vrienden. In de verhaallijn uit 1977 leer je de personages van de drie vrienden goed kennen en dat is zeker van belang voor het verhaal dat zich in 2007 afspeelt.

Een groot deel van het boek is niet zo heel erg spannend. Dat geeft niet, want het beide verhaallijnen zijn bijzonder boeiend en intrigerend geschreven. Het is overduidelijk dat Michael Berg naar een climax toewerkt. Maar hoe dit er uit zal zien is tijdens het lezen niet voorspelbaar. Ondanks dat het wel duidelijk is dat iets met het vriendengroepje aan de hand is.

De echte spanning, de climax dus, doet zich aan het eind van het boek voor. Dan wordt duidelijk wat er precies met Aisa is gebeurd en wat de vriendschap van Hugo, Stefan en Maarten betekent. Het plot heeft een toch wel verrassende wending. En zelfs een klein beetje emotioneel.

Hôtel du Lac is een prettig geschreven thriller die erg vlot leest. Berg heeft een aangename schrijfstijl die niet verveelt. Het verhaal, of eigenlijk de verhalen, zijn prima opgebouwd waarbij zowel het heden als het verleden onmisbaar zijn. Want langzaam maar zeker wordt een mysterie steeds meer opgelost. Met het plot als absoluut hoogtepunt.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Michael Berg
Titel: Hôtel du Lac
ISBN: 9789048005031
Pagina’s: 380
Eerste uitgave: 2011

Dis – Marcel Möring

dis
Beschrijving
Jakob Noach, tijdens de Tweede Wereldoorlog ternauwernood ontsnapt aan de Duitsers, vestigt zich in de jaren vijftig als schoenmaker in Assen. Door zijn verbeeldingskracht en ondernemingsgeest weet hij zich in een aantal decennia te ontwikkelen tot de meest invloedrijke ondernemer van de stad. Dit geeft hem echter niet de genoegdoening voor het verlies van zijn ouders en broer en aan deze tragiek van de geschiedenis ontkomt de generatie na hem evenmin.

Dis is Dantes benaming voor de stad in de hel. Marcel Möring modelleerde zijn nieuwe grote roman, die zich tijdens de nacht van de TT in Assen afspeelt, naar de Inferno. Maar de hel van Assen wordt niet bevolkt door overspeligen, bedriegers en moordenaars. In Dis wordt de hel bewoond door mensen die net als Jakob Noach speelbal zijn van hun tijd. Hun hel is de hel die gemaakt wordt door anderen. Dis is een rijke roman die verwijst naar literatuur, filosofie en historie; veelomvattend en zeer eigentijds.

Recensie
In de jaren vijftig vestigt Jacob Noach, die tijdens de Tweede Wereldoorlog was ondergedoken bij een naburige boer, zich in Assen. Samen met zijn vrouw Jetty, waar hij eigenlijk niets om geeft, begint hij er de allereerste lingeriezaak van Drenthe. De zaak groeit uit tot een waar imperium, want Noach bezit ongeveer het hele centrum van Assen, waaronder het warenhuis dat uit de lingeriezaak is voortgekomen.

Marcus Kolpa is geboren en opgegroeid in Assen, maar zodra hij de kans kreeg is hij er vertrokken. Naar het meer levendige en dus minder saaie Amsterdam. Op 27 juni 1980, op de dag van de nacht van de TT, keert Kolpa echter terug naar Assen. Vooral vanwege zijn grote liefde Chaja, dochter van Jacob Noach.

Dis is de eerste deel van een trilogie. Het verhaal speelt zich vooral af in de Asser nacht van de TT van 1980. De belangrijkste personages zijn Jacob Noach en Marcus Kolpa. Ze kennen elkaar, maar in het boek zullen hun wegen zich niet kruisen. Dat komt vooral doordat Noach in die bewuste nacht verongelukt.

De afzonderlijke verhalen van Noach en Kolpa zijn het meest interessant. Waarschijnlijk omdat deze over het algemeen redelijk realistisch weergegeven zijn. Daarnaast komen wat kortere verhalen in het boek voor die buitengewoon onduidelijk en vaag zijn. Ze lijken ook helemaal niets met de uiteindelijke vertelling te maken te hebben en zijn onbegrijpelijk.

In het boek wordt regelmatig verwezen naar de historie van Assen, zoals bijvoorbeeld het nonnenklooster Maria in Campis en ook de joden die er gewoond hebben. Dat is een aardige vondst van Möring om dit in het verhaal te verwerken. Ook de roemruchte nacht van Assen uit 1967 heeft een kleine rol in het boek. Dat kan eigenlijk ook niet anders in een verhaal dat zich vooral tijdens de TT-nacht afspeelt.

Dis is een boek dat over het algemeen prettig leest. Dat geldt zeker voor de verhalen van Noach en Kolpa. Deze zijn, op enkele uitzonderingen na, boeiend. Daarom is het des te jammer dat in het boek ook bijzonder oninteressante verhaaltjes voorkomen. Dat is helaas een aanslag op de amusementswaarde van het boek.

Als je de betere delen afweegt tegen de minder goede (slechte) delen van het boek is de conclusie die getrokken kan worden dat Dis geen ijzersterke roman is, maar het is ook weer niet zo slecht als critici de lezer destijds wilden doen laten geloven. Eigenlijk is het een boek met twee gezichten.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Marcel Möring
Titel: Dis
ISBN: 9789023419693
Pagina’s: 510
Eerste uitgave: 2006