Beschrijving
In zijn boekenapotheek in Parijs – een schip op de Seine – verkoopt boekhandelaar Jean Perdu romans als medicijn voor de kwalen van het leven. Hij weet precies welk boek geschikt is voor een ander. De enige die hij niet kan genezen is zichzelf.

Eenentwintig jaar geleden verliet zijn Provençaalse geliefde Manon hem terwijl hij nog sliep. Ze liet een brief achter, die Perdu nooit durfde te lezen. Tot deze zomer. De zomer die alles verandert. Jean Perdu gaat op reis over de rivier naar het hart van de Provence, naar zijn herinneringen en terug naar het leven.

Recensie
De Duitse schrijfster Nina George geldt in haar land al jaren als bestsellerauteur. Ze schreef boeken onder haar eigen naam, maar ook onder het pseudoniem Anne West. Samen met haar man Jo Kramer schreef ze een tweetal thrillers onder de naam Jean Bagnol. In 2012 en 2013 won George de DeLiA en Glauserprijs. De grootste bekendheid kreeg ze na het schrijven van De boekenapotheek aan de Seine, een na de dood van haar vader geschreven semi-autobiografie.

De Parijse boekhandelaar Jean Perdu verkoopt boeken. Op zijn schip in de Seine. Het schip dat hij heeft omgedoopt tot boekenapotheek. Zijn romans zijn een geneesmiddel voor alle kwalen. Van liefdesverdriet tot slapeloosheid, van onbegrip tot ongeluk. Perdu heeft echter één probleem, hij kan zichzelf niet genezen. Want eenentwintig jaar eerder verliet zijn geliefde Manon hem. Ze liet een brief voor hem achter die hij nooit durfde te lezen. Pas als hij onder druk van een buurvrouw, waar hij heimelijk een oogje op heeft, de brief toch opent, en leest, verandert zijn leven drastisch. Hij vertrekt met zijn boot uit Parijs. Op zoek naar zichzelf, maar ook terug naar zijn herinneringen met Manon.

Hoewel het De boekenapotheek aan de Seine in het begin wat stroef leest en daardoor niet gemakkelijk te volgen is, verandert dat na een aantal hoofdstukken snel. Het verhaal begint steeds meer structuur te krijgen en wordt daardoor aanzienlijk interessanter en ook veel boeiender. Het lezen gaat vanaf dan een stuk vlotter. Helaas wordt het ongeveer halverwege wat zwakker waardoor je je aandacht wat minder bij het verhaal kunt houden. Dit blijkt gelukkig van korte duur te zijn en naarmate de ontknoping vordert wordt het weer meer pakkend.

De schrijfstijl van George is in dit boek wisselend. Er zijn momenten dat het wat moeilijk leesbaar is, maar gelukkig leest het overgrote deel van het boek vlot. Regelmatig gebruikt de schrijfster stilistische mooie zinnen, in feite bij het poëtische af. Daarnaast geeft Nina George een beeldende beschrijving van de vele plaatsen die door Jean tijdens zijn vaartocht worden aangedaan. Als lezer kun je je bij wijze van spreken in Frankrijk wanen.

De belangrijkste personages in het boek hebben ieder hun eigen verleden en daardoor ook hun eigen problemen in de liefde. Gedurende het verhaal wordt voor een aantal van hen de reden daarvan steeds meer duidelijk. Hierdoor lijkt het dat het boek een liefdesroman is, maar daarvan is geen sprake. Het is veel meer dan dat. Natuurlijk, in zekere zin is het wel een zoektocht naar de (ware) liefde, komen er, vooral aan het eind van het verhaal, een paar romantische momenten voor. Maar dat het alleen maar om liefde en romantiek draait, nee, zeker niet. Het gaat er ook om dat er voor iedere kwaal, en dan vooral op het mentale vlak, genezing bestaat. In dit verhaal zijn het boeken, maar in het echte leven kan het ook zomaar iets anders zijn.

Mede door een aantal plotwendingen, mooie sfeerbeelden en het soms prachtige taalgebruik is De boekenapotheek aan de Seine al met al een aangenaam boek om te lezen. Zowel in de zomer als in de winter.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Nina George
Titel: De boekenapotheek aan de Seine
ISBN: 9789021810034
Pagina’s: 335
Eerste uitgave: 2014

Beschrijving
De als schrijver mislukte Max is een brave en plichtsgetrouwe burger – anders dan zijn broer, die in een gesloten psychiatrische inrichting zit. Maar Max heeft nooit iets illegaals gedaan in zijn leven. Tot nu toe. Binnen een paar dagen zal hij een van de meest verschrikkelijke en weerzinwekkende misdaden plegen waar mensen toe in staat zijn, hij weet het alleen zelf nog niet. Er zijn echter mensen die er wel van afweten en die willen hem vermoorden voordat het te laat is.

Recensie
Sebastian Fitzek is een van de meest succesvolle Duitse auteurs. Zijn eerste boek, De therapie, werd in 2006 direct al een bestseller en zorgde ervoor dat De Da Vinci Code van de eerste plaats van de Duitse bestsellerlijst verdween. Van zijn thrillers zijn wereldwijd miljoenen verkocht in maar liefst negenentwintig talen. Zijn nieuwste boek, Het Joshuaprofiel, is in 2016 verschenen.

Max Rohde is schrijver en heeft één succesvolle thriller op zijn naam staan. De daaropvolgende boeken zijn allemaal geflopt. Max is getrouwd en heeft een tienjarige pleegdochter. Hij leidt, in tegenstelling tot zijn broer Cosmo, een rustig en eigenlijk wel degelijk leven waarin hij nooit in de fout is gegaan. Op een dag vraagt een stervende man hem of hij hem in het ziekenhuis wil bezoeken. Daar krijgt hij van hem te horen dat hij niets strafbaars mag en dat hij Berlijn het beste een jaar lang moet verlaten. Max negeert dit laatste advies. Dat leidt ertoe dat hij al snel een misdaad pleegt. Maar hij is zich daar zelf niet van bewust. In tegenstelling degenen die hem willen ombrengen.

Het begin van het boek doet wat vreemd aan en zorgt voor een beetje verwarring. In het eerste hoofdstuk, maar ook later in Het Joshuaprofiel, wordt het doel van dit begin duidelijk. Het is een fragment uit een door Max geschreven boek dat belangrijk is voor het verhaal. Toch zorgt dat fragment er wel voor dat het verhaal je vanaf de allereerste bladzijde meteen in de greep heeft en je vooral nieuwsgierig maakt naar het verdere verloop.

Naarmate het verhaal vordert neemt de spanning, die toch al meteen aanwezig was, alleen maar toe. Fitzek heeft dat uitstekend opgebouwd en zorgt ervoor dat het boek boeiend blijft. Naast die ruim aanwezige spannende momenten hanteert de auteur ook een gezonde dosis humor, speelt het verhaal zich in een hoog tempo af en zijn er meer dan voldoende verrassende wendingen. Door deze ingrediënten is het bijzonder moeilijk om het boek even aan de kant te leggen.

Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van diverse personages. In de desbetreffende hoofdstukken wordt steeds meer bekend van deze belangrijkste personages. Ze worden goed uitgewerkt en daardoor kom je geleidelijk aan ook meer over hen te weten. Een goede keuze van de schrijver.

Sebastian Fitzek heeft in Het een aantal thema’s verwerkt, waaronder pedofilie, voorspellen van crimineel gedrag en kindermishandeling. In het nawoord, dat zeker gelezen moet worden, licht Fitzek zijn keuzes toe. Dit geeft zeker een toegevoegde waarde aan het verhaal.

Dit alles in ogenschouw nemend, lijkt Het Joshuaprofiel nu al een van de betere thrillers van 2016 te zijn en zeker een van de beste van Fitzek. Hij zal het moeilijk krijgen om zichzelf met een volgend boek te overtreffen.

Waardering: 5/5

Boekinformatie
Auteur: Sebastian Fitzek
Titel: Het Joshuaprofiel
ISBN: 9789044349870
Pagina’s: 384
Eerste uitgave: 2016

Beschrijving
Om het maximale uit zijn klanten te halen, heeft Willem Hartma een informatiesysteem nodig dat verder gaat dan alle andere systemen. Verder ook dan de regels van het fatsoen. Geen bedrijf dat zoiets legaal voor hem mag bouwen, maar een eenling kan het wel: Bas, een hyperintelligente nerd die geen vragen stelt en de wereld heel anders ziet dan anderen. Totdat Willem opeens dood is, en niemand het systeem kan ontsluiten. Bas wel. Bas heeft de sleutel. Hij kan beslissen wie er gebruik van kan maken. Maar wil hij dat wel?

Recensie
Hervé le Corre (Bordeaux, 1955) rondde zijn studie Franse literatuur in 1972 af. Hij werkt als leraar literatuur aan een middelbare school en begon rond zijn dertigste met schrijven. Le Corre heeft al verschillende thrillers op zijn naam staan waar hij lovende kritieken op ontving. Daarnaast ontving hij een aantal prijzen waaronder de Grand Prix Litérature Policière en de Prix Landerneau. Zijn thriller, Altijd oorlog, is in 2014 bekroond met de Prix du Polar Européen en is zijn eerste boek dat in het Nederlands is vertaald.

De Tweede Wereldoorlog is al een aantal jaren ten einde, het leven in Bordeaux gaat door, maar toch is de schaduw van die oorlog nog merkbaar. Commissaris Darlac, in de oorlog sympathisant van de nazi’s, is gewoon aan het werk en Franse militairen worden uitgezonden om aan de Algerijnse Oorlog deel te nemen. Daniel Delbos heeft zijn ouders in WO2 verloren en werkt in een garage, waar op een dag een vreemde man binnenkomt. In Bordeaux vindt tegelijkertijd een aantal moorden plaats. Terwijl Daniel uitgezonden wordt naar Algerije, houdt Darlac zich met het onderzoek naar de moorden bezig. Daniel keert terug en hij komt steeds meer te weten wat er met zijn ouders gebeurd is, maar ook wat destijds de rol van Darlac is geweest.

De boeken van Le Corre kenmerken zich door de duistere kant van de samenleving. Altijd oorlog is daar geen uitzondering op. Het eerste hoofdstuk, dat nogal gewelddadig is, is daar een duidelijk voorbeeld van, maar in feite is die rauwheid, dat zwarte, door het hele boek verweven. Dat uit zich in de vaak nogal onorthodoxe werkwijze van commissaris Darlac, maar ook de beeldende beschrijving van de oorlog in Algerije is daar een heel goed voorbeeld van.

Hoewel Altijd oorlog niet het meest gemakkelijke boek is, wordt de doorzetter beloond. De eerste hoofdstukken lezen moeilijk en moet je je aandacht er goed bijhouden. Le Corre lijkt in die hoofdstukken ook onnodig veel woorden te gebruiken, maar dat heeft een doel. Na dat ‘moeilijke’ deel begrijp je beter waarom de auteur dit gedaan heeft en begint het verhaal steeds duidelijkere vormen aan te nemen waardoor het boeiender, maar vooral ook interessanter wordt.

Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van drie personages: Darlac, Daniel en André, de man die plotseling in de garage opdook. Ieder van hen heeft zijn eigen visie op de Tweede Wereldoorlog die zo bepalend is geweest voor het verloop van hun leven. Hoewel hun eigen verhaal aanvankelijk niets met dan van de ander te maken lijkt te hebben, vloeien ze steeds meer naar elkaar toe totdat ze in de ontknoping zelfs samenvallen.

Deze drie personages worden door Le Corre erg sterk neergezet, hebben ieder hun eigen karakter en zijn goed uitgediept. Uiteraard draait het verhaal vooral om hen, maar de personages die een minder aanzienlijke inbreng hebben, moeten zeker niet over het hoofd gezien worden. Zonder hen zou het verhaal niet zijn wat het is.

Soms is het verhaal enigszins voorspelbaar, maar dat heeft geen nadelige invloed op het verloop daarvan. Dat is goed uitgewerkt, de losse eindjes komen bij elkaar en alle vragen die tijdens het lezen ontstaan worden uiteindelijk beantwoord. De ontknoping mag zelfs verrassend genoemd worden. Altijd oorlog heet een thriller te zijn, maar dat is wat misplaatst. Omdat het vooral eigenschappen heeft van een oorlogsroman. Het lijkt geen boek voor het grote publiek te zijn. Dat is jammer, want het boek verdient het om gelezen te worden.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Hervé le Corre
Titel: Altijd oorlog
ISBN: 9789401604796
Pagina’s: 518
Eerste uitgave: 2015

Beschrijving
De achtendertigjarige Catherine is diep geschokt wanneer ze in een thriller de gedetailleerde beschrijving van een traumatische gebeurtenis uit haar eigen leven tegenkomt, van twintig jaar eerder. Wanhopig leest ze verder, tot ze uiteindelijk vol afschuw haar eigen dood beschreven ziet. Als iets in een boek gedrukt staat, is het dan voorbestemd te gebeuren? Of kan Catherine het tij nog keren?

Recensie
Voordat Renée Knight begon te schrijven werkte ze als scenarioschrijver voor de BBC, Channel Four en Capitol Films. Haar eerste draaiboek, Mother’s Day, haalde in 2010 de ‘Brit List’ voor het beste nog niet geproduceerde script van dat jaar. In 2013 studeerde op de Faber Acedemy ze af voor de schrijversopleiding. Haar debuut Disclaimer schreef ze in 2015. In 2016 is het boek heruitgegeven onder de titel Het boek over jou.

Catherine Ravenscroft is documentairemaakster en heeft onlangs een prijs voor een van haar documentaires gewonnen. Samen met haar man Robert is ze onlangs verhuisd en vlak na deze verhuizing ontvangt ze een boek. Afzender onbekend. In dit boek herkent ze het verhaal van zichzelf dat zich twintig jaar eerder tijdens een vakantie in Spanje heeft afgespeeld. Over deze gebeurtenis heeft Catherine met niemand gesproken. Omdat het nu als boek is gepubliceerd, neemt haar leven een andere wending aan. Ook omdat ze leest dat de hoofdpersoon in het boek komt te overlijden. Catherine wil er alles aan doen om te weten te komen wie de auteur van het boek is.

Het boek over jou komt erg langzaam op gang. Daardoor zijn de eerste hoofdstukken niet de meest interessante van het boek. Als je dan ook nog de indruk krijgt dat het thema ook in een ander boek voorkomt, kijk je in het begin toch wat anders tegen het verhaal aan. Gelukkig is dit van korte duur en wordt het boek steeds boeiender. Het verhaal begint meer en meer te intrigeren en maakt je daarnaast ook nieuwsgieriger naar wat er twintig jaar eerder gebeurd is. Deze nieuwsgierigheid wordt beloond, want geleidelijk aan wordt er steeds meer van Catherine’s geheim ontrafeld.

Deze ontrafeling gebeurt vanuit twee perspectieven. Ten eerste dat van Catherine. Ze geeft meer prijs omdat ze eigenlijk geen andere keus heeft. Het tweede komt vanuit de schrijver van het boek. Deels omdat er passages uit het boek, dat als titel ‘De perfecte vreemdeling’ heeft gekregen, in Het boek over jou voorkomen, maar ook omdat de auteur zelf wat meer prijsgeeft. Het verhaal wordt overigens ook vanuit die twee zelfde perspectieven verteld. Ieder met hun eigen visie op het gebeurde.

Aan het eind van het verhaal heeft Knight voor een aantal verrassende wendingen gezorgd. Hoewel het boek geen op-het-puntje-van-je-stoel-spanning heeft, zorgen die wendingen er wel voor dat de ontknoping wel degelijk spannend is. Toch kun je je na het uitlezen van het boek afvragen wie de waarheid heeft verteld. Is het Catherine of is het de auteur? Je bent geneigd om beiden te geloven.

De schrijfstijl van Knight is zonder meer prettig te noemen. In goed leesbare zinnen weet ze over te brengen wat ze bedoelt. Het boek over jou is daarom geen al te ingewikkelde thriller en leest daardoor bijzonder vlot. Het enige dat Knight anders had kunnen doen, is de titel boven ieder hoofdstuk. Ze heeft er voor gekozen om hiervoor een periode te kiezen. Voor de duidelijkheid was het wellicht beter om daarvoor een naam te gebruiken. Dit neemt echter niet weg dat Het boek over jou een prima debuut is.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Renée Knight
Titel: Het boek over jou (Disclaimer)
ISBN: 9789026334870
Pagina’s: 287
Eerste uitgave: 2015 

Beschrijving
Een tienermeisje lijkt ritueel vermoord te zijn en het onderzoeksteam van Holger Munch wordt op de zaak gezet. De bijdrage van superrechercheur Mia Krüger is cruciaal, maar ze worstelt met zelfmoordneigingen en een verslaving. Dan duikt er een verontrustend filmpje op dat nieuwe details prijsgeeft. Nog net in beeld zien we de contouren van iemand die verkleed is als uil, de doodsvogel.

Ondertussen zit Munchs dochter Miriam midden in een emotionele crisis en wordt ze in een romantische affaire getrokken die haar op het pad brengt van een zeer zieke geest…

Recensie
De Noorse muzikant Frode Sander Øien, beter bekend onder zijn pseudoniem Samuel Bjørk, is vooral bekend geworden door zijn overweldigende debuut Ik reis alleen. In dit debuut maakten de politiemensen Munch en Krüger hun opwachting. Een opvolger voor deze internationale doorbraak kon niet uitblijven: De doodsvogel. Ook dit boek lijkt op een groot succes af te stevenen want een Zweedse en Amerikaanse tv-serie van de reeks is al in productie.

Op een dag in oktober vindt de botanist Tom Petterson het ontzielde lichaam van een jong meisje. Naakt, liggend tussen veren en een witte lelie in haar mond. Voor Holger Munch en Mia Krüger een aanwijzing dat het om een rituele moord kan gaan. Tijdens het onderzoek komen ze in het bezit van een filmpje waarop het meisje te zien is. Nog levend, maar de omstandigheden waarin ze verkeert zijn mensonterend. In het filmpje is eveneens te zien dat iemand zich als uil verkleed heeft. De uil staat ook bekend als doodsvogel. Behalve het oplossen van de moord hebben Holger en Mia hun persoonlijke problemen. Mia is verslaafd en suïcidaal en Holger’s dochter Miriam begint een affaire waardoor ze een nogal verknipt iemand ontmoet.

Samuel Bjørk heeft in De doodsvogel voor een identieke opzet gekozen als in zijn vorige boek. Beide boeken zijn onderverdeeld in diverse delen en daarbinnen in verschillende hoofdstukken. Deze indeling verhoogt de leesbaarheid en zorgt voor voldoende snelheid in het verhaal. Hoewel het boek niet zinderend spannend is, neemt de spanning, die vooral psychologisch is, gedurende het verhaal wel steeds meer toe. Het is vooral het willen weten wat er gebeuren gaat, maar ook wat de toedracht van de moord is, die voor deze spanning zorgen.

De rode draad in het boek is uiteraard het oplossen van de moord en daarbij het vinden van de dader. De doodsvogel is een afzonderlijk verhaal, maar het verhaal van Holger Munch en Mia Krüger gaat verder waar het in Ik reis alleen gebleven is. Hoewel het met een serie altijd beter is om deze in volgorde te lezen, is het heel goed mogelijk om De doodsvogel zelfstandig te lezen. De informatie die Bjørk over de diverse personages geeft, is namelijk voldoende om dit boek goed te kunnen begrijpen zonder zijn vorige gelezen te hebben.

De doodsvogel is een goed opgebouwd verhaal waar alle losse eindjes aan het eind van het boek samenkomen en ook op zijn plaats vallen. De prettige schrijfstijl, de tot de verbeelding sprekende sfeer, een aantal verrassende wendingen en een vrij onverwachte ontknoping zorgen ervoor dat het boek van begin tot eind blijft boeien.

De personages Munch en Krüger zullen ongetwijfeld een vervolg krijgen. Bjørk doet er dan goed aan om deze personages wat verder te ontwikkelen zodat ze in een derde boek niet opnieuw dezelfde persoonlijke problemen hebben. Gebeurt dit wel dan dreigt Bjørk in zijn eigen valkuil terecht te komen en loopt hij het risico dat de lezer zegt dat nu wel een keer gezien te hebben.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Samuel Bjørk
Titel: De doodsvogel
ISBN: 9789024565559
Pagina’s: 366
Eerste uitgave: 2016

Beschrijving
Om het maximale uit zijn klanten te halen, heeft Willem Hartma een informatiesysteem nodig dat verder gaat dan alle andere systemen. Verder ook dan de regels van het fatsoen. Geen bedrijf dat zoiets legaal voor hem mag bouwen, maar een eenling kan het wel: Bas, een hyperintelligente nerd die geen vragen stelt en de wereld heel anders ziet dan anderen. Totdat Willem opeens dood is, en niemand het systeem kan ontsluiten. Bas wel. Bas heeft de sleutel. Hij kan beslissen wie er gebruik van kan maken. Maar wil hij dat wel?

Recensie
Eigenlijk heeft Charles den Tex, een van Nederlands meest succesvolle thrillerauteurs, geen introductie nodig. Het succes van deze ‘laatbloeier’ (Den Tex begon pas op zijn 43ste met schrijven) uit zich onder andere in zes nominaties voor de Gouden Strop, een prijs die hij inmiddels drie keer gewonnen heeft. Van zijn werk zijn ruim 1,2 miljoen exemplaren verkocht.

In Bot, de nieuwste thriller van Den Tex, heeft zakenman Willem Hartma een nieuw informatiesysteem nodig waarmee hij manipulaties kan uitvoeren om daardoor meer macht te krijgen. Er is geen enkel bedrijf dat een dergelijk systeem legaal zal bouwen en daarom huurt hij computernerd Bas Pantier in. Bas gaat aan het werk, maar omdat Hartma dood gevonden wordt, kan niemand het systeem activeren. Behalve Bas. De vraag is echter of Bas, die meer over de achterliggende redenen van Hartma te weten is gekomen, nog wel behoefte heeft om dat te doen.

Net als in de meeste voorgaande thrillers van Charles den Tex is de technologie, en dan in het bijzonder de informatisering, ook weer de rode draad in Bot. Het beeld dat Den Tex wil laten zien, is wat er kan gebeuren wanneer een systeem beheerd wordt door figuren die vooral uit zijn op eigen gewin, rijkdom en absolute macht. Dat dit ten koste gaat van anderen is daarbij bijzaak.

Aanvankelijk kent het boek twee verhaallijnen. Ze worden, afwisselend, vanuit het perspectief van Bas Pantier en Olga van Miert, commercieel directeur bij het bedrijf van Willem Hartma, verteld. Naarmate de ontknoping dichterbij komt, vloeien beide verhalen samen tot één geheel en komt Olga voor de keuze te staan of ze wil doorgaan met wat Hartma niet heeft kunnen afmaken. Het verhaal van Bas kenmerkt zich overigens door een groot aantal terminologieën uit de automatisering. Wie helemaal niet of niet helemaal thuis is in deze wereld kan moeite hebben Bas te volgen. Ook omdat Bas voor een belangrijk deel in codes denkt.

De personages Olga en Bas zijn goed uitgewerkt, hoewel dat van Bas wel een flink stuk uitvoeriger. Ondanks dat zijn activiteiten zich enigszins op de grens van het toelaatbare afspelen, is het niet erg lastig om sympathie voor hem op te brengen. Want behalve zijn nerdy uitstraling, heeft hij in wezen een hart van goud. Omdat de rol van Olga wat ondergeschikt is aan die van Bas is het wat moeilijker om je in haar personage te kunnen inleven. Wat overigens niet wil zeggen dat Olga niet innemend is.

Op de schrijfstijl van Den Tex valt niets aan te merken. Het verzorgde en staccato taalgebruik, veel korte en af en toe wat langere zinnen, zijn er debet aan dat Bot heel realistisch overkomt. Het boek is daarnaast meer intrigerend dan spannend. Het ontbreken van de spanning is misschien alleen een gemis voor de diehard thrillseeker. Voor wie van een intelligente thriller houdt, is Bot een schot in de roos.

Den Tex heeft in zijn boek ook een paar aardigheidjes verwerkt. Want met het grootste deel van de naam Olga van Miert kan het veel in de automatisering voorkomende woord algoritme worden gemaakt. En is er een kleine rol voor Michael Bellicher weggelegd.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Charles den Tex
Titel: Bot
ISBN: 9789044515268
Pagina’s: 311
Eerste uitgave: 2016

Beschrijving
In een dorpje aan de IJssel maakt de vijftienjarige jarige Michiel de koude oorlogswinter van 1944-’45 mee. Aanvankelijk is hij slechts toeschouwer, maar langzamerhand raakt Michiel meer en meer betrokken bij het ondergronds verzet. Hij kan niemand in vertrouwen nemen, iedereen kan een verrader zijn. Met zijn eenzaamheid groeit zijn onafhankelijkheid.

Recensie
Oud D66-politicus Jan Terlouw was altijd al een verhalenverteller. Toen zijn kinderen jong waren, vertelde hij hen zelfverzonnen verhalen. Zijn vrouw stimuleerde hem om ze op papier te zetten en te publiceren. Dit is het begin geworden van zijn schrijverscarrière. Het eerste boek van Terlouw, Pjotr, werd in 1970 uitgegeven, maar twee jaar later kreeg hij kreeg pas bekendheid met zijn boek Oorlogswinter. Het boek werd in 1973 bekroond met de Gouden Griffel, een belangrijke prijs in de Nederlandse jeugdliteratuur. In 2010 is het boek verfilmd.

De vijftienjarige Michiel van Beusekom woont in het Overijsselse dorpje De Vlank. Ze hebben regelmatig trekkers over de vloer en omdat Michiel niet meer naar school kan, helpt hij zijn moeder met hun dagelijkse verzorging. Op een dag neemt zijn buurjongen Dirk hem in vertrouwen. Dirk heeft een overval gepland en geeft Michiel een brief voor het geval die overval mislukt. Dat gebeurt en daardoor raakt Michiel betrokken bij het ondergrondse verzet. Omdat hij niet weet wie wel of niet betrouwbaar is, houdt hij zich zo goed als stil. Toch heeft hij hulp van anderen nodig. Hij weet dan niet dat dit grote gevolgen heeft.

In het begin lijkt het dat Oorlogswinter niet het meest gemakkelijk te lezen jeugdboek is. Dat wordt voornamelijk veroorzaakt door het wat verouderde taalgebruik. Schijn bedriegt echter, want al snel wordt duidelijk dat het een bijzonder leesbaar boek is. Het boek is ruim na het beëindigen van de Tweede Wereldoorlog geschreven, maar Terlouw laat de sfeer die destijds geheerst moet hebben goed overkomen.

Uit die sfeer merk je dat het in die hongerwinter van 1944/1945 niet gemakkelijk geweest moet zijn. Terlouw geeft op momenten een aangrijpend en indringend beeld van de oorlog. Dat komt ook doordat hij waargebeurde situaties voor zijn boek heeft gebruikt. Het verhaal wordt er daardoor een stuk realistischer van.

Het verhaal maakt zo nu en dan een kleine sprong in de tijd en Jan Terlouw bouwt vanaf het begin de spanning op. Natuurlijk is die spanning niet aldoor aanwezig, maar op de momenten dat die er moet zijn, is het er. Prima gedaan. Die tijdsprongen en de spanning zorgen ervoor dat het boek erg snel leest.

Oorlogswinter is in feite een jeugdboek, maar volwassenen hoeven zich zeker niet te schamen om het ook te lezen. Want het boek is, zowel voor jong als oud, ook nog eens leerzaam en maakt iedereen ervan bewust dat een oorlog, waar deze ook plaatsvindt, alleen maar leed veroorzaakt.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Jan Terlouw
Titel: Oorlogswinter
ISBN: 9789082476507
Pagina’s: 174
Eerste uitgave: 1972

Beschrijving
Josje is niet gecharmeerd van haar moeders nieuwe vriend. Ze trekt bij haar moeder in, om voor haar te zorgen. Zegt ze. Al snel neemt ze het hele huishouden over. De familieband wordt aangetrokken; strak en knellend. Dan wordt er in de tuin een dode vrouw gevonden…

Recensie
De thrillers die Marelle Boersma schrijft, zijn vaak gebaseerd op waargebeurde verhalen en beschrijven actuele misstanden. Daardoor hebben haar boeken kenmerken van zowel fictie als non-fictie. Boersma debuteerde in 2005 met Nephila’s netwerk en heeft inmiddels tien boeken op haar naam staan. Een aantal daarvan heeft een prijsnominatie gekregen. Moederziel is haar zevende thriller.

Myrna Klaver is MS-patiënt en zit daarom in een rolstoel. In de plaatselijke supermarkt ontmoet ze Dave van Dalen en valt meteen voor de charmes van de man. Ze raken bevriend en ontmoeten elkaar regelmatig. Josje, Myrna’s jongste dochter, is uit haar kamer gezet en besluit weer bij haar moeder te gaan wonen. Om, zoals ze beweert, voor haar te gaan zorgen. Myrna, die daar geen voorstander van is, stemt met wat tegenzin toch toe. Want Josje is immers wel haar dochter. Josje’s wispelturige gedrag, haar wantrouwen tegen Dave, maar ook het vreemde gedrag van de buren zorgt voor de nodige spanningen. En op een dag vindt Myrna de buurvrouw in de tuin. Dood. Onder het struikgewas. Vlak na een ruzie tussen Josje en buurvrouw Ina.

Na de proloog maakt het verhaal een stapje terug naar het verleden. Langzaam wordt vervolgens teruggegaan naar het moment van die proloog. Tussendoor heeft het boek een aantal cursief gedrukte hoofdstukken. Dat is het verhaal van Josje. In de andere verhalen is vooral Myrna het belangrijkste personage. De beide personages zijn redelijk uitgewerkt waardoor een goed beeld van hen valt te vormen.

Hoewel het nergens concreet wordt gezegd, zijn de symptomen die het gedrag van Josje verklaren typerend voor de persoonlijkheidsstoornis borderline. Deze stoornis heeft grote invloed op de relatie tussen Josje en haar moeder. Ook Myrna heeft het niet altijd even gemakkelijk. Want er zijn momenten dat ze zich hulpeloos voelt en in feite ook is. Dat moet toch bijzonder beklemmend zijn en moet psychisch ook wat met je doen. Dat laatste worden door Boersma goed overgebracht.

Moederziel is geen bijzonder spannende thriller. Pas ver over de helft van het boek heeft het boek het eerste moment van spanning. Dat is wanneer Myrna in echt moeilijke omstandigheden komt te verkeren. Ook kent het verhaal zo goed als geen verrassingen, de ontknoping uitgezonderd. Jammer is het dat het vanaf het begin voorspelbaar was wie voor de dood van Ina verantwoordelijk was. Boersma probeert nog wel een aantal personages verdacht te maken, maar eigenlijk is dat wat te doorzichtig.

Ondanks het thema is Moederziel een boek dat erg vlot leest. Dat is te danken aan de prettige schrijfstijl van Marelle Boersma. Daarnaast is de titel van deze psychologische thriller goed gekozen en voor meerderlei uitleg vatbaar. Het is de naam van de stichting waar Dave voor zegt te werken, maar slaat in feite ook op het gevoel dat zowel Myrna als Josje hebben. Toch komt dit boek, dat wel beklemmend is, niet boven de middelmaat uit. Dat is jammer, want Boersma kan beter.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Marelle Boersma
Titel: Moederziel
ISBN: 9789461091789
Pagina’s: 278
Eerste uitgave: 2013

Beschrijving
Na een rampzalig huwelijk besluiten Donna en Victor Cressy te scheiden. Voor de rechtbank ontspint zich een verbeten gevecht. Hoewel Victor zijn vrouw probeert af te schilderen als labiel en gestoord, krijgt Donna beide kinderen toegewezen. Het leven lacht Donna voorzichtig weer toe en ze vindt pril geluk in een nieuwe relatie. Zelfs Victor lijkt zich met zijn nieuwe rol als weekendvader verzoend te hebben: iedere zaterdag haalt hij de kinderen op en elke zondag brengt hij hen terug.

Tot dat ene weekend. ‘Zeg maar dag tegen mammie,’ zegt hij, om vervolgens met de kinderen spoorloos te verdwijnen. Hij gebruikt de telefoon als wapen in een gruwelijk spel. Bellen. Even het geluid van kinderstemmen. Dan die klik. En Donna luistert, radeloos, wanhopig wachtend op die ene fout die hij zal maken…

Recensie
De Canadese Joy Fielding wilde aanvankelijk actrice worden. Ze heeft onder haar eigen naam, Joy Tepperman, een paar bijrollen in films gehad en speelde ook in een enkele televisieserie. In 1972 gaf ze het acteren op en legde zich volledig toe op het schrijven van boeken. Haar debuut, The best of friends, verscheen in hetzelfde jaar en is niet in Nederland uitgegeven. Negen jaar later brak ze door met Zeg maar dag tegen mammie, ook bekend onder de titel Stil bedrog.

Op een feestje ziet Donna Edmunds een leuke man, Victor Cressy. De volgende dag komt hij haar kantoor binnen en nodigt haar uit voor een lunch. Een paar maanden later trouwen ze, maar het huwelijk is niet wat Donna er van verwacht had. Ze besluiten te scheiden waarna een strijd over de toewijzing van hun kinderen losbarst. De kinderen worden aan Donna toegewezen en alles lijkt goed te gaan. Tot Victor ze een weekend heeft en ze niet meer terugbrengt. Hij blijkt spoorloos te zijn verdwenen, maar af en toe laat hij telefonisch wat van zich horen. Op zijn eigen nogal sadistische manier. Voor de steeds wanhopiger wordende Donna staat het leven daarna op z’n kop en ze wil er alles aan doen om haar kinderen terug te krijgen.

Zeg maar dag tegen mammie bestaat uit twee delen: het verleden en het heden. In het eerste deel draait het vooral om het huwelijk van Donna en Victor dat alleen maar uit ruzie lijkt te bestaan, hun scheiding en de daaropvolgende rechtszaak. In dit deel wordt af en toe ook nog teruggesprongen naar een eerdere periode. Die flashbacks komen vaak zomaar uit de lucht vallen en dat zorgt, zeker in het begin, voor onduidelijkheid. In het tweede deel is dit minder, hoewel ook daarin wel wat verwarrende momenten voorkomen.

De personages Donna en Victor zijn redelijk uitgewerkt en je merkt al snel dat Donna bij vlagen nogal opstandig en onredelijk is. Victor is een nogal betweterig mannetje dat altijd zijn zin wil krijgen. Al vrij snel in het verhaal weet je dat zoiets nooit goed kan gaan. Dit is niet het enige dat voorspelbaar is. Want ook de uitspraak van de rechtbank, de titel van het boek is daar natuurlijk ook debet aan, en de uiteindelijke ontknoping zijn bepaald niet verrassend.

Toch merk je dat Fielding die ontknoping naar een wat hoger niveau wil tillen. Ze probeert de spanning op te voeren met behulp van een aantal plotwendingen. Dat is zo goed als mislukt. Het boek kabbelt daardoor, maar ook door het ontbreken van verrassingen, voort en wordt, op een sporadisch moment na, niet spannend. Eigenlijk was dat ook niet meer te verwachten als je in ogenschouw neemt dat diverse hoofdstukken alleen maar zijn gevuld met ruzies over de meest onbenullige dingen.

Zeg maar dag tegen mammie is niet alleen kommer en kwel. Het heeft ook een positieve kant: het leest namelijk erg vlot. Het voordeel daarvan is dat het snel uit is waardoor je je niet langer hoeft te vervelen.

Waardering: 2/5

Boekinformatie
Auteur: Joy Fielding
Titel: Zeg maar dag tegen mammie
ISBN: 9789022575222
Pagina’s: 348
Eerste uitgave: 1981

Beschrijving
De vrijheid mag lonken, maar liefst niet de hele dag; wanneer de vrijheid uitsluitend tijdens de zomervakantie lonkt, is het leven al zwaar genoeg. Jörgen Hofmeester is vader van twee dochters en werkzaam voor een gerenommeerd bedrijf. Dankzij een uitgekiend financieel beleid woont hij op stand: bandeloosheid leidt tot rampen.

Stilstand is voor Hofmeester de voorwaarde voor liefde en geluk. Loom houdt hij van zijn dochters. Dat zijn echtgenote hem ingeruild heeft voor een jeugdliefde op een woonboot en dat een gedeelte van zijn vermogen is verdwenen door malversaties van merkwaardige groepering die de wereldeconomie beheersen, het deert hem niet. Zolang hij maar van zijn kinderen mag houden.

Maar op een avond staat zijn echtgenote weer voor de deur. En dan doet een man zijn intrede in het leven van Jörgen Hofmeester, een man die als twee druppels water op Mohammed Atta lijkt.

Recensie
Aanvankelijk wilde Arnon Grunberg acteur worden. Omdat het acteren hem toch wat tegenviel, begon hij een kleine uitgeverij, Kasimir en ging hij zelf ook schrijven. Dat resulteerde erin dat op zijn drieëntwintigste zijn debuutroman Blauwe maandagen uitkwam. Meteen al goed voor een aantal prijzen en buitenlandse vertalingen. Inmiddels is hij uitgegroeid tot een van Nederlands meest bekende schrijvers. Zijn, eveneens bekroonde, roman Tirza is verfilmd en door het Nationale Toneel op de planken gebracht.

Jörgen Hofmeester is een bijna zestigjarige man die bij een bekende Amsterdamse uitgeverij werkt. Hij heeft twee dochters Isabella (Ibi) en Tirza. Ibi woont sinds een paar jaar in Frankrijk en zijn echtgenote heeft drie jaar niet bij hem gewoond omdat ze hem heeft ingeruild voor een jeugdliefde. Hofmeester vindt het allemaal goed zolang hij maar bij Tirza, zijn best gelukte dochter, kan zijn. Zes dagen voor Tirza’s eindexamenfeestje staat de echtgenote plotseling voor de deur. Ze blijft. En als Tirza en haar Marokkaanse vriendje Choukri voor een jaar naar Afrika vertrekken, komt Hofmeester’s leven volledig op z’n kop te staan.

Het personage Jörgen Hofmeester is, zoals veel van Grunberg’s personages zijn, een beetje vreemd en soms zelfs wat zonderling. Een man die niet opvalt en al gauw over het hoofd gezien wordt. Een ‘niemand’ eigenlijk. Toch zie je Hofmeester veranderen, vooral in het derde en laatste deel van het boek. In dit deel onderneemt hij wat meer initiatief en wordt hij iets socialer. Ondanks deze minimale verandering, verandert zijn ware aard hoegenaamd niet. Misschien maar goed ook, want dergelijke bijzondere personages maken de boeken van Grunberg juist zo interessant en boeiend. Tirza is daarop geen uitzondering.

Het verhaal, dat vanuit het perspectief van Jörgen Hofmeester wordt verteld, begint in het heden, maar springt, vooral in het eerste deel, vaak terug naar het verleden. Daardoor kom je steeds meer over hem te weten. Deze flashbacks zijn nergens verwarrend of storend. Integendeel, ze completeren het verhaal en daardoor wordt het in feite een overzichtelijk en goed te begrijpen geheel.

De schrijfstijl van Grunberg is prettig. Vaak gewoon, regelmatig stilistisch en soms humoristisch. Op gezette tijden prikkelt hij je nieuwsgierigheid en is in staat je deelgenoot van beschreven situaties te maken. Grunberg weet de spanning naar de ontknoping goed op te bouwen en heeft aan het eind van deel drie voor een verrassende wending gezorgd. Dit alles maakt dat je vanaf het begin tot het eind geboeid blijft.

Tirza is, behalve een bijzonder leesbare roman, ook een boek dat tot nadenken stemt. Want hoe ver kun en moet je gaan om de liefde voor je kinderen te uiten? Moet het zover komen, zoals in het geval Hofmeester, dat je een van je kinderen op een voetstuk plaats, zelfs lijkt te adoreren? Waardoor je niet alleen jezelf, maar ook alles om je heen verliest.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Arnon Grunberg
Titel: Tirza
ISBN: 9789038827261
Pagina’s: 430
Eerste uitgave: 2006