SSS – Zes auteurs waar ik wat van wil lezen

super six saturday

Auteurs. Er lijken er steeds meer te komen. En al die auteurs willen gelezen worden. Natuurlijk, want van de verkoop van hun boeken moeten de meeste van hen leven. Veel van die boeken worden door uitgevers gepusht. Komen enorm in de belangstelling te staan. Via tv, billboards of andere reclame-uitingen. En ja, daar zitten dan ook wel boeken bij dit ik wil lezen. Soms koop ik dan zo’n boek, maar vaak ook niet of niet meteen. Gekochte boeken komen op de nog-te-lezen stapel. Omdat het er domweg niet van komt om die boeken open te slaan. Want een keuze maken uit de gestaag groeiende stapel is niet altijd even eenvoudig. Daarom bevindt zich in die hoeveelheid ook een aantal auteurs waarvan ik nog nooit een boek gelezen heb. Maar dat absoluut wel wil. Hieronder te ‘top zes’ van deze schrijvers.

Charles Lewinsky
Het lot van de familie Meijer staat al jaren onaangeroerd in mijn boekenkast. Ik weet dat het er ooit van moet komen om het boek te lezen, maar de dikte ervan houdt me vooralsnog tegen. Want om zo’n dik boek aldoor maar mee te slepen (ik lees tijdens mijn woon-werkverkeer in de trein) is iets dat ik niet zo zie zitten.

Carlos Ruiz Zafón
De schaduw van de wind en Het spel van de engel zijn de enige twee boeken die ik van Zafón heb. En ook deze staan al geruime tijd stof te verzamelen. Beide boeken worden hoog gewaardeerd en spreken met aan. Ik zal ze ooit wel eens gaan lezen. Maar wanneer dat is, is ook voor mij de grote vraag.

Stieg Larsson
De millennium-trilogie, de hype van een paar jaar geleden, staat eveneens onaangeroerd in mijn boekenkast. O ja, ik wil ze wel lezen. Want dan kan ik, waarschijnlijk zal dat pas over vele jaren zijn, ook de films een keer bekijken.

Donna Tartt
Haar, ook erg dikke boek, De verborgen geschiedenis heeft nogal wisselende recensies. Toch ben ik hier wel nieuwsgierig naar. Maar,ik weet het, het wordt eentonig, ook dit boek staat nog onaangeroerd te wachten om gelezen te worden.

Corine Hartman
Een schrijfster waarvan ik al veel lovende recensies heb gezien. Vooral de serie met Jessica Haider in de hoofdrol moet goed zijn. De boeken van Hartman schijnen vrij toegankelijk te zijn. Maar ik heb nog niet de eer gehad iets van haar te lezen.

Martin Bril
Ik vond hem altijd een aardig en onderhoudend verteller. En ook zijn columns in de krant waren altijd lezenswaardig. Toch heb ik nog nooit een boek van hem in handen gehad. Laat staan gelezen. Terwijl ik heel diep van binnen denk dat ik ze best kan waarderen. Misschien dat ik toch eens iets van deze te vroeg overleden schrijver aan moet schaffen.

Van welke schrijvers wil jij hoe dan ook een keer een boek lezen?

Met dank aan Book Babbles voor het organiseren van de SSS.

SSS – Super 6 all-time favoriete auteurs

Book Babbles heeft iedere zaterdag een vast item: de Super Six Saturday. Een leuke categorie, waar ik overigens nog niet eerder aan heb meegedaan, met iedere keer verschillende onderwerpen waarop een antwoord gegeven kan worden. De SSS van afgelopen zaterdag is wie je zes all-time favoriete auteurs zijn. Een keuze maken kan lastig zijn. Want er zijn zoveel goede auteurs. Ik heb gewikt en gewogen en ben uiteindelijk tot het volgende lijstje gekomen:

Arnon Grunberg
Na het lezen van Blauwe maandagen, zijn debuutroman, was ik eigenlijk al meteen verkocht. Hoewel ik lang niet al zijn boeken in mijn bezit heb, laat staan heb gelezen, blijf ik een zwak houden voor deze schrijver. Ik kijk daarom ook altijd wel uit naar zijn boeken.

Marten Toonder
Marten Toonder werd niet altijd als ‘echt’ auteur gewaardeerd. Maar voor mij is hij dat altijd wel geweest. Al vanaf de middelbare school lees ik zijn werk. Soms in stripvorm, maar ook als boek. Hoewel bij dat laatste ook wel striptekeningen te zien zijn. Toonder heeft met zijn taalgebruik veel voor de Nederlandse taal betekend. In mijn boekenkasten heb ik aardig wat werk van hem staan. En het liefst breidt ik dat zelfs nog uit.

epa03866778 A general view of the 8,848 m (29,028 feet) high Mount Everest taken from an aircraft over Nepal, 14 September 2013. The domestic Nepalese carrier Yeti Airline took a total 18 orphan children from Bal Mandir orphanage home to show an aerial view of Mount Everest and Himalayan mountain range to celebrate National Children's Day.  EPA/NARENDRA SHRESTHA

Paul Theroux
Er zijn redelijk wat schrijvers van reisverhalen. Een van mijn favoriete is Paul Theroux. In zijn boeken beschrijft hij de vele reizen die hij gemaakt heeft. Die waren niet altijd even gemakkelijk. Behalve over deze reizen schrijft hij ook over de mensen die hij onderweg ontmoette. De schrijfstijl van Theroux is zo beeldend dat je je als lezer ook in een andere wereld waant.

Karin Slaughter
Het personage Sara Linton, de kinderarts en lijkschouwer, waarmee Karin Slaughter bekend geworden is, zal bij velen bekend zijn. Vanaf haar eerste thriller Nachtschade ben ik haar blijven volgen. Het zal daarom niemand bevreemden dat ik meer boeken van haar in huis heb. En in huis zal blijven halen.

John Sandford
De eigenzinnige politieman Lucas Davenport is de hoofdpersoon in veel van Sandford’s boeken. Dat eigenwijze van deze politieman bevalt me wel. En de boeken zijn over het algemeen stuk voor stuk spannend en bijzonder prettig leesbaar. Voor mij altijd een genot om te lezen.

Preston & Child
Eigenlijk smokkel k nu een beetje, want het zijn twee auteurs. Maar omdat ze samen schrijven reken ik ze maar voor het gemak als één. De Pendergast-reeks die het duo geschreven, zijn stuk voor stuk erg leesbaar en spannend. Ieder nieuw boek waarin hij voorkomt, wil ik op mijn boekenplank hebben staan.

Ik kan nog wel meer auteurs noemen die ik goed vind, maar deze zes steken op dit moment toch wel wat boven de rest uit.

Heb jij favoriete auteurs en zo ja, welke?

Waanzin in de wereldliteratuur – Pieter Steinz

waanzin
Beschrijving
Pieter Steinz geeft in Waanzin in de wereldliteratuur een rondleiding door het “dolhuis van de wereldliteratuur”. Aan de hand van onder meer de verhalen van Edgar Allan Poe, de romans van Boudewijn Büch en Willem Frederik Hermans, de toneelstukken van Shakespeare en de levens van Virginia Woolf en Syvia Plath schrijft hij over gradaties van gekte, de grens tussen gek en normaal en de aantrekkingskracht van psychiatrische gevallen voor fictieschrijvers.

Recensie
Pieter Steinz leidt de lezer in het dolhuis van de literaire fictie rond. Tijdens deze rondleiding komen namen van schrijvers voorbij waarvan gezegd werd, en nog wel wordt, dat er bij hen ‘een steekje los’ was. Steinz staaft dit met voorbeelden en licht daarbij fragmenten uit een aantal boeken van de desbetreffende schrijvers uit. Het boekje sluit na de rondleiding af met een overzicht met onder andere personages die psychische problemen hadden.

Waanzin in de wereldliteratuur is het essay dat tijdens de boekenweek 2015 is uitgegeven. Het is een niet al te dik boekje dat je in een mum van tijd uit kunt lezen. In feite valt er, vooral omdat het erg dun is, niet zo heel erg veel over te vertellen.

Het komt er eigenlijk op neer dat het boekje een opsomming van feiten is. Over schrijvers die psychische problemen hadden, over personages die met hetzelfde te kampen hadden en over psychiaters die er niet altijd even ethisch te werk gingen.

De opzet die Pieter Steinz voor het boekje heeft bedacht is aardig gekozen. Geïnspireerd door het Haarlemse museum Het Dolhuys geeft Steinz een rondleiding langs ‘waanzinnige’ schrijvers en personages. Dit doet hij op een leesbare wijze zodat het lezen van het boekje niet veel moeite kost.

Of het essay voor iedereen is, is de vraag. Want niet iedereen heeft een voorkeur voor de veel in het boekje aangehaalde en wat klassiekere literatuur. Het lijkt vooral interessant voor hen die deze literatuur gelezen hebben. Toch hoeft dit niemand te weerhouden het te lezen, want ook recentere boeken worden genoemd en het lezen van het boekje kan ook leiden tot het wel gaan lezen van die literatuur.

Waanzin in de wereldliteratuur is een aardig boekje dat wat inzicht geeft over de waanzin, de psychische problemen en de gekte die in veel boeken voorkomen. En in veel gevallen ook bij de schrijvers van die boeken.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Pieter Steinz
Titel: Waanzin in de wereldliteratuur
ISBN: 9789059652767
Pagina’s: 64
Eerste uitgave: 2015

Verbroken – Linda Jansma

verbroken
Beschrijving
Computerexpert Mara de Wolff krijgt opdracht het netwerk van mediabedrijf Dutch Broadcasting Group te testen op veiligheidsrisico’s. Het duurt niet lang voordat ze informatie onder ogen krijgt die niet alleen het bedrijf, maar ook haarzelf ernstig in gevaar brengt. Ze raakt ongewild betrokken bij een terroristisch netwerk dat een grote aanslag in Nederland beraamt. De inzet: haar kinderen die door haar ex-man ontvoerd zijn naar Irak.

Recensie
Op 6 juni 2015 is Verbroken van Linda Jansma verschenen. Omdat ik dit boek voor de boekencommunity Dizzie.nl mocht recenseren, had ik al eerder een exemplaar in mijn bezit. De recensie die ik in ruil daarvoor geschreven heb, kan ik niet hier plaatsen. Bij Dizzie.nl is echter wel te lezen wat ik van het boek vond.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Linda Jansma
Titel: Verbroken
ISBN: 9789461091352
Pagina’s: 397
Eerste uitgave: 2015

Vergeten grond – Anne Nicolai

vergeten grond
Beschrijving
Als haar man Rob een nieuwe baan aangeboden krijgt in het zuiden van het land, verhuist Karine samen met hem en hun dochtertje Sofie naar een opgeknapte boerderij vlak bij Venlo. Karine vindt al snel werk als docente Engels, en omdat kinderopvang moeilijk te regelen is, neemt het stel een nanny in huis. Aanvankelijk zijn ze heel gelukkig met Heleen, een verpleegkundige die het goed kan vinden met Sofie. Maar het werken in de voor haar vreemde omgeving valt Karine zwaar, ze spreekt het plaatselijk dialect niet en het botert niet tussen haar en haar collega’s. Dan wordt Sofie ziek, en langzamerhand krijgt Karine het vermoeden dat er iets ernstig mis is. Waarom krijgt Sofie het ene na het andere ongeluk, terwijl er voorheen niets aan de hand was? En wie is dat jongetje dat ze telkens in de spiegel ziet?

Recensie
Karine Merkx, haar man Rob en hun dochtertje Sofie wonen sinds kort in het Limburgse Venlo. Rob heeft een drukke baan als accountmanager en Karine heeft snel werk gevonden als docente op een scholengemeenschap voor vmbo en havo. Omdat Sofie nog niet op een kinderdagverblijf terecht kan, plaatsen ze een advertentie voor een nanny. Ze krijgen twee sollicitanten, waarvan ze Heleen Simons aannemen.

Op een dag wordt Sofie plotseling ziek. Ze valt regelmatig om en is daarna compleet van de wereld. Ze wordt daarom een paar keer in het ziekenhuis opgenomen waar, na een aantal onderzoeken, geconstateerd wordt dat ze een vorm van diabetes heeft. Karine vindt dat vreemd, want voorheen was Sofie altijd erg gezond.

Karine heeft zelf ook problemen. Ze wordt op de school waar ze werkt tegengewerkt, heeft een paar moeilijke klassen en krijgt last van waanvoorstellingen. Na een bezoek aan de huisarts krijgt ze het advies zich ziek te melden wegens overspannenheid. Daarnaast vertrouwt ze Heleen steeds minder. Is dit terecht of niet?

Vergeten grond is de tweede thriller van Anne Nicolai. Het boek heeft een bijzonder prettige schrijfstijl en leest daardoor erg vlot en gemakkelijk. Vanaf het begin van het verhaal merk je al dat er een bepaalde spanning aanwezig is. Deze spanning, die overigens niet zinderend is, maar meer op de achtergrond blijft, blijft in het hele boek aanwezig. Daarnaast zorgen de visioenen die Karine heeft ook voor een bepaalde mate van spanning. Eigenlijk kun je dit beter suspense noemen omdat het meer met het paranormale te maken heeft.

De uitwerking van het personage Karine is vrij uitgebreid. Ze is dan ook niet voor niets het belangrijkste karakter in het boek. De overige personages worden wat minder uitgelicht, hoewel dat van Heleen aan het eind van het verhaal wel wat meer beschreven wordt, waardoor je als lezer iets meer over haar te weten komt.

Hoewel je al snel vermoedens hebt wat en wie de oorzaak van de vreemde voorvallen is, blijft het verhaal boeien en blijft ook de spanning behouden. Nicolai werkt duidelijk naar een bepaald eind toe en het uiteindelijke plot speelt zich in een hoog tempo af waarbij het wel lijkt of dat snel af moest zijn. Toch is dat niet storend, want het zit, net als het hele verhaal, goed in elkaar.

Opvallend is wel dat Heleen een nanny is die zich met van alles en nog wat bemoeit. Zelfs met dingen waar een nanny zich niet mee bezig hoort te houden. Ook komt Rob op sommige momenten nogal autoritair over. Hij vertoont dan wat haantjesgedrag, want er gebeurt dan wat hij wil. Dat is overigens niet iets wat specifiek in dit boek voorkomt. Zoiets zie je vaker in thrillers.

Het enige dat helaas onbelicht blijft is de motivering van de dader. Dat zorgt voor zeker één onbeantwoorde vraag. Ondanks dat is Vergeten grond een bijzonder prettig boek om te lezen en is het een prima psychologische thriller van Nederlandse grond.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Anne Nicolai
Titel: Vergeten grond
ISBN: 9789461091017
Pagina’s: 299
Eerste uitgave: 2015

Roerloos – Joy Fielding

roerloos
Beschrijving
Casey Marshall is een succesvolle zakenvrouw. Haar leven loopt op rolletjes, totdat ze op een dag door een auto wordt geschept met zeventig kilometer per uur en vrijwel al haar botten breekt. Wonder boven wonder overleeft Casey het ongeluk, maar als ze wakker wordt in het ziekenhuis kan ze zich niet bewegen en kan ze niets zien. Volgens de artsen ligt Casey in coma; niemand vermoedt dat ze bij bewustzijn is en alles om zich heen kan horen.

De gesprekken van familie en vrienden aan haar bed worden steeds openhartiger en Casey ontdekt dat de politie inmiddels bewijs heeft dat ze met opzet is aangereden. Als op een dag de bestuurder van de auto naast haar bed staat, weet Casey niet of ze droomt of dat haar iets veel ergers staat te wachten dan de levende hel waarin ze zich bevindt…

Recensie
Na een lunch met twee vriendinnen wordt Casey Marshall in een parkeergarage door een auto geschept en raakt daardoor zwaar gewond. Ze heeft het ongeluk overleefd, maar is wel in een coma terechtgekomen. Ondanks dat ze zich niet kan bewegen en ook niets kan zeggen, krijgt ze wel mee wat er om haar heen gebeurt. Ze kan namelijk wel horen.

Dat ze kan horen heeft niemand in de gaten. De gesprekken die haar bezoekers en ook haar man Warren hebben, worden steeds minder oppervlakkig en onthullen geheimen waar Casey niets van wist. Op sommige momenten vraagt ze zich zelfs af of dit allemaal echt is of dat ze het zich inbeeldt. Vooral wanneer haar man haar onthult dat het eigenlijk geen ongeluk was en dat hij nog plannen met haar heeft.

Het moet beangstigend zijn om in coma te liggen, weten dat je niets kan doen, zien en zeggen, maar wel alles wat er om je heen gebeurt meekrijgt. Omdat je wel kan horen. En dat is precies waar het in Roerloos om draait.

In het verhaal gebeurt, uitgezonderd de eerste paar hoofdstukken, eigenlijk niet zo heel erg veel. Logisch, want Casey is immers het belangrijkste personage en zij ligt in coma. Toch kan het boek niet saai of vervelend genoemd worden. Want een zekere spanning is in nagenoeg ieder hoofdstuk wel aanwezig. Deze spanning wordt langzaam opgebouwd waardoor het verhaal boeiend blijft.

Tijdens het lezen krijg je, door verschillende flashbacks, steeds meer te weten over het personage Casey. Van alle personages die in het boek voorkomen, is dit het meest en best uitgewerkte. Misschien dat een aantal andere ook wat uitvoeriger beschreven hadden kunnen worden, maar waarschijnlijk zou dat dan niet van toegevoegde waarde zijn. In ieder geval is het niet hinderlijk dat dat niet gebeurd is.

Het thema kan suggereren dat het verhaal traag voortkabbelt, maar Joy Fielding heeft het zo geschreven dat het erg vlot en prettig leest. Veel verrassende wendingen komen niet in het verhaal voor en ongeveer halverwege het boek weet je wie de auto heeft bestuurd en wat er nog zou moeten gebeuren. Toch heeft dit geen invloed op hoe je het boek beleeft.

Het uiteindelijke plot was redelijk voorspelbaar en de laatste paar hoofdstukken lijken te zijn afgeraffeld. Je krijgt daardoor de indruk dat Fielding niet precies wist hoe ze het verhaal tot een goed eind kon brengen. Jammer, want ondanks dat eind is Roerloos een prima psychologische thriller waarbij je zelf ook het beklemmende gevoel kunt krijgen dat Casey heeft.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Joy Fielding
Titel: Roerloos
ISBN: 9789000307937
Pagina’s: 366
Eerste uitgave: 2009

Ezelsoren of niet?

Een tig-aantal maanden geleden leende ik een boek, dat ik net had uitgelezen, uit aan een collega. Het boek heb ik overigens nog niet terug, maar dat komt wel goed. Het eerste wat deze collega zei, nadat ik het boek aan hem gaf, was dat het eruitzag alsof het nog niet gelezen was. Mijn reactie was dat dat ook zo moest blijven.

Ik kan me wel voorstellen dat mijn collega die opmerking plaatste. Want het boek zag er inderdaad nog uit alsof het regelrecht uit de winkel kwam. Dat komt omdat ik toch wel zuinig ben op mijn boeken. Ik maak er geen ezelsoren in om, wanneer ik het boek aan de kant leg, weer te weten waar ik gebleven ben. Daarvoor gebruik ik een boekenlegger. Die er overigens niet meer zo goed uitziet.

ezelsoren

Tijdens het lezen zorg ik er ook zoveel mogelijk voor dat de rug onbeschadigd blijft. Bij boeken van redelijk normaal formaat lukt dat zonder moeite. Bij een dik boek wordt dat een stuk lastiger, maar dan nog wil ik dat de rug zonder al te veel gehavend te worden mijn leesmomenten overleeft.

Schrijven in boeken vind ik al helemaal niet kunnen. Je begrijpt dat ik dat dus niet doe en ook nooit zal gaan doen. Vind ik het nodig om een aantekening te maken, dan gebruik ik een notitieboekje. Daarin kan ik immers ook kwijt wat ik niet wil vergeten en waar ik bij het maken van een recensie op terug wil komen.

Ondanks al mijn maatregelen om een boek mooi te houden, gebeurt het wel eens dat een boek tijdens het lezen toch iets beschadigt. Dan baal ik. Ook al is het maar een minimale beschadiging (als je daarvan al kunt spreken) die een ander niet eens zal opmerken. Die onwelkome oneffenheid probeer ik dan ook snel weer weg te werken. Omdat ik wil dat het boek er weer mooi uit komt te zien. Want boeken zie ik toch als een van mijn dierbaarste bezittingen. En wie wil die nou niet zo mooi mogelijk houden.

Hoe zit dat met jou? Wil je je boeken ook zo mooi mogelijk houden of maakt het je niet zo uit?

Straf – Birger Baum

straf
Beschrijving
Een mysterieuze seriemoordenaar begint in Oslo lukraak zijn dodelijke handtekening te zetten, waardoor politie-inspecteur en jonge vader Halvor Heming danig op de proef wordt gesteld.
Vormt de moordenaar een bedreiging voor zijn gezin? Hemings leven raakt in een dramatische stroomversnelling, wanneer hij, bijgestaan door zijn aantrekkelijke collega Kristine Holm, op het spoor komt van een andere, twintig jaar oude misdaad, waarin een dertienjarig jongetje een cruciale rol speelde. Ineens beseft Heming dat hij geen moment te verliezen heeft…

Recensie
In een kleedhokje van een zwembad in Oslo wordt het dode lichaam van een zevenendertigjarige man gevonden. Aanvankelijk wordt gedacht aan zelfmoord, maar al snel blijkt dat de man vermoord is. Het is nu aan Halvor Heming en zijn team om de moord op te lossen. Dit blijkt geen eenvoudige taak want ze hebben geen enkele aanwijzing.

Niet veel later wordt het lijk van een andere man gevonden. Ook vermoord. Net als bij het eerste lichaam vindt de politie ook nu een vingerafdruk. De eigenaar van deze afdruk is bij de politie bekend dus wordt er jacht op de man gemaakt. Niet veel later wordt ook het levenloze lichaam van deze verdachte gevonden. Het onderzoek kan weer opnieuw beginnen.

Straf, dat het debuut van Birger Baug is, heeft twee verhaallijnen. Het eerste, waarin de moorden gepleegd worden, speelt zich in 2006 af en is het langste van de twee. Het tweede gaat terug naar 1982, waarin de dan 13-jarige Kris de sleutelfiguur is. In dit laatste verhaal wordt Kris gepest door een vijftal klasgenoten, vertelt daar niemand iets over en het wordt ook door niemand gezien. Een dramatische afloop is het gevolg.

Het is al snel duidelijk dat de twee verhaallijnen met elkaar te maken hebben en wat het motief van de moorden is. Als lezer denk je op een bepaald moment te weten wie daarvoor verantwoordelijk is, maar Baug heeft een verrassing in petto. Daardoor ben en wordt je overduidelijk op het verkeerde been gezet. Goed gedaan dus.

Birger Baug hanteert in het boek een prettige schrijfstijl met korte, goedlopende zinnen. Er zit genoeg vaart in het verhaal om de aandacht van de lezer vast te houden. Ook de uitwerking van de personages is voldoende. Waarbij de meeste nadruk wordt gelegd op Heming. Maar ja, hij is niet voor niets de belangrijkste van die personages.

Er is overigens wel degelijk een kanttekening bij het verhaal te plaatsen. Want het is grotendeels wat te veel oude wijn in nieuwe zakken. Het lijkt er namelijk op dat Baug zich heeft laten inspireren door andere thrillers. Want veel situaties lijken op die in andere boeken. Dat gaat helaas te koste van het thema en de originaliteit.

Hoewel Straf een thriller is, gaat het boek wat verder dan dat alleen. Baug beschrijft namelijk heel duidelijk en helder wat de gevolgen van pesten kunnen zijn. Helaas komt dat nog steeds te vaak voor en horen of lezen we hierover in de nieuwsberichten. Misschien dat daarom alleen al het boek het lezen waard is.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Birger Baug
Titel: Straf
ISBN: 9789022995754
Pagina’s: 224
Eerste uitgave: 2010

Een goede moeder – Louise Millar

een goede moeder
Beschrijving
De jonge weduwe Kate probeert haar zoontje Jack op te voeden in hun huis in Oxford. Maar sinds haar man omkwam bij een beroving is Kate obsessief bezig met de kans dat hun nog meer ongelukken zullen overkomen. Haar dagelijkse routine bestaat uit het afwegen van cijfers over inbraken, ongelukken en sterfgevallen. En dan is ze er ook nog van overtuigd dat er iemand in haar huis komt als zij er niet is, iemand die spullen op andere plekken neerlegt en dingen uit de koelkast eet.

Dan ontmoet ze Jago Martin, een professor die gastcolleges over kansberekening geeft aan de universiteit van Oxford. Hij denkt dat hij haar kan verlossen van haar obsessie. Maar is Kate wel paranoïde, of is er echt iets aan de hand..?

Recensie
Nadat haar man Hugo bij een beroving om het leven is gebracht, is Kate Parker samen met haar zoon Jack naar Oxford verhuisd. Om daar opnieuw te beginnen. Dat lukt haar echter te dele. Want sinds de moord op haar man is Kate doodsbang en is ze alleen maar op gefocust welk onheil er statistisch allemaal met haar en Jack kan gebeuren.

Op een dag ontmoet ze Jago Martin, een professor aan de universiteit van Edinburgh. Hij is in Oxford om aan de plaatselijke universiteit gastcolleges over kansberekeningen te geven. Jago zegt dat hij Kate van haar obsessie af kan helpen. Kate gaat hierop in, doet daardoor dingen die waarvan ze vooraf gezegd zou hebben dat ze het niet durft te doen. Haar obsessieve gedrag verdwijnt langzaam maar zeker. Toch kan ze de gedachte niet van zich afzetten dat ze zich niet alles ingebeeld heeft.

In de eerste hoofdstukken van Een goede moeder is er, ondanks dat er in feite nog niet veel gebeurt, meteen al een bepaalde spanning voelbaar. Daardoor verwacht je dat die spanning tijdens het lezen steeds meer opgevoerd wordt. Niets is echter minder waar. Want de spanning vermindert zienderogen en wordt het min of meer een ‘gewoon’ verhaal.

Helemaal gewoon is en wordt dat verhaal natuurlijk niet. Want daarvoor doen zich toch wat vreemde en onverklaarbare voorvallen voor. Vooral veroorzaakt door buurman Magnus. Zijn rol in het verhaal is aanvankelijk onduidelijk, maar aan het eind van het boek blijkt dat hij niet voor niets aanwezig is.

Behalve dat van Magnus, zijn de personages prima uitgewerkt. De meest verrassende is Jago. Je denkt te weten hoe hij in elkaar steekt, maar in de laatste hoofdstukken laat hij, hoewel je al eerder een vermoeden kunt krijgen dat er wat bijzonders met hem is, zijn ware aard zien.

Die laatste hoofdstukken, dus het plot, zijn het meest verrassende van het boek. Dan wordt duidelijk wat er in het leven van Kate is gebeurd en wat de oorzaak van haar panische angsten is. Ook komt dan de spanning uit het begin van het boek weer terug. En dan zelfs nog iets versterkt.

Hoewel Een goede moeder niet superspannend en op bepaalde momenten enigszins voorspelbaar is, is het wel degelijk een prettig boek om te lezen. De schrijfstijl is goed, het heeft een verrassend plot en een aangenaam tempo. Maar een topper is het niet.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Louise Millar
Titel: Een goede moeder
ISBN: 9789032512668
Pagina’s: 397
Eerste uitgave: 2013

Nacht en ontij – Tami Hoag

nacht en ontij
Beschrijving
Aan het eind van een lange dag in het drukke verkeer moet fietskoerier Jace Demon nog één zending afleveren. Maar als hij met het pakje op weg is naar een van de beruchtste strafpleiters van Los Angeles, wordt hij bijna door een auto overreden en door nauwe steegjes achtervolgd en beschoten. Wie wil zó graag een pakje in bezit krijgen dat hij bereid is er een moord voor te plegen?

Jace keert terug naar het kantoor van Lenny Lowell, maar treft daar de politie aan; de advocaat blijkt op barbaarse wijze om het leven gebracht. Al snel wordt Jace als hoofdverdachte beschouwd. De sleutel om zichzelf en zijn tien jaar oude broertje te redden is de envelop die hij nog steeds in zijn bezit heeft.

Recensie
Jace Demon is bijna klaar met zijn werkdag als fietskoerier als hij gevraagd wordt om toch nog één zending af te leveren. Met enige tegenzin accepteert hij dit omdat hij de inkomsten wel goed kan gebruiken. Nadat hij de envelop bij Lenny Lowell, een dubieuze advocaat, heeft opgehaald wordt hij bij het opgegeven afleveradres bijna overreden, vervolgens achtervolgd en er wordt op hem geschoten.

Als Jace teruggaat naar Lenny ziet hij dat de straat vol staat met politiewagens. Het blijkt dat de advocaat is vermoord. Jace lijkt de hoofdverdachte te zijn. Vooral omdat hij bij het ophalen van de envelop het moordwapen heeft aangeraakt. Bij Jace slaat de angst toe. Omdat hij nu gezocht wordt door zowel de politie als de moordenaar slaat hij, om zichzelf en zijn jongere broertje Tyler te redden, op de vlucht.

In de eerste hoofdstukken van Nacht en ontij maken we vooral kennis met Jace. Zijn karakter en wat hem gevormd heeft tot hoe hij nu is, wordt redelijk uitgebreid beschreven. Hoewel Jace negentien jaar oud is, krijgt je aanvankelijk de indruk dat hij jonger is. Waarschijnlijk een bewuste keuze van Tami Hoag omdat andere personages hem ook zo zien.

Het verhaal zit niet al te ingewikkeld in elkaar en daardoor leest het vrij gemakkelijk. Dat komt natuurlijk ook door de redelijk eenvoudige schrijfstijl die Hoag in dit boek hanteert.

De diverse verhaallijnen die gebruikt worden, zijn niet verwarrend en voegen, op een enkele uitzondering na, wel wat toe aan het verhaal. Want ze zijn allemaal onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Tami Hoag doet voorkomen dat dit een buitengewoon spannend boek is, want ze heeft haar fans de boodschap gegeven om het licht niet uit te doen en door te blijven lezen. Als je durft. Waar die boodschap op gebaseerd is, is niet geheel duidelijk. Want spannend is en wordt het boek nergens.

Verrassend wordt het boek zo goed als niet. Daarvoor is deze politiethriller te clichématig. Denk hierbij onder andere aan de eeuwig voorkomende concurrentiestrijd tussen twee politieonderdelen. Of de waarschijnlijk grappig bedoelde conversaties waarbij over en weer zogenaamd beledigende opmerkingen worden geplaatst. Pas aan het eind van het boek komt de eerste en enige verrassing voor. Want het plot is niet zoals je zou verwachten.

Nacht en ontij is niet de spectaculaire thriller die je van Tami Hoag zou kunnen verwachten. Het op zich niet onaardige verhaal lijkt niet helemaal uit de verf te komen. Het blijft allemaal wat oppervlakkig waardoor het boek niet boven de middelmaat uitstijgt. Jammer, want Tami Hoag kan beter.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Tami Hoag
Titel: Nacht en ontij
ISBN: 97890085640660
Pagina’s: 414
Eerste uitgave: 2005