Beschrijving
Een nieuwe terroristische aanslag heeft de Verenigde Staten op hun grondvesten doen schudden. De bevolking is massaal de steden ontvlucht en door tekorten aan voedsel, brandstof en medicijnen is het land uiteengevallen. Zwaarbewapende milities hebben het heft in handen genomen en de regering staat machteloos.

Samuel Simpson, een jonge Canadese journalist, staat voor een onmogelijke taak. Samen met de Nederlandse arts Miriam van der Pol en vijf anderen moet hij bewijs zien te vinden voor de massamoord waaraan een groep gearresteerde militieleiders zich schuldig zou hebben gemaakt. Als het VN-team dit bewijs niet binnen een week kan leveren, moeten de oorlogsmisdadigers worden vrijgelaten. Wanneer Samuel erachter komt dat er een verrader in hun midden is, lopen de spanningen op. Iemand probeert niet alleen het bewijs waarnaar ze op zoek zijn te verdoezelen, maar is tevens van plan de overige teamleden te vermoorden.

Recensie
Een groot aantal staten van de Verenigde Staten heeft te kampen gekregen met terroristische aanslagen. Daarbij zijn veel slachtoffers gevallen. Bewoners vluchten uit de steden en er is een groot tekort aan bestaansmiddelen. Diverse gewapende milities hebben de macht min of meer overgenomen en de regering doet niets want het zit in het veilige Camp David.

Samuel Simpson werkt sinds kort bij de VN en heeft, samen met een aantal andere VN’ers, de opdracht gekregen om bewijs te vinden voor een door de milities gepleegde massamoord. Dit bewijs moet echter wel binnen een week gevonden worden. Als dat niet lukt worden de al gearresteerde oorlogsmisdadigers vrijgelaten. Er zijn echter ook geruchten dat er binnen de VN gesaboteerd wordt. Dat zorgt voor spanningen en maakt de taak er niet eenvoudiger op.

“Ze hebben weer toegeslagen, nog voordat het gedenkteken voor 9/11 en de Liberty Tower klaar zijn… De klootzakken. Ze zijn toch weer teruggekomen. Ze zijn toch weer terug.”

De laatste dagen van Amerika begint in het veld waar het VN-team bivakkeert. Geen aanloop of wat dan ook. Daardoor wordt je als lezer ook al meteen in het verhaal gezogen. De spanning die binnen dat team aanwezig is, is ook al vanaf de eerste bladzijden merkbaar. Je vraagt je daardoor wel af hoe ze op een goede manier kunnen samenwerken.

Het boek zelf heeft overigens ook genoeg spannende momenten waardoor het de lezer in de greep weet te houden. Aanvankelijk leek het dat het lezen van het boek enigszins moeizaam zou worden, maar dat was al snel niet meer aan de orde. Het boek is in een erg prettige en leesbare stijl geschreven en op het begin na leest het bijzonder vlot. Dat is zeker een gevolg van de beeldende manier van schrijven die Dubois heeft gehanteerd.

Het verhaal is van het begin af aan goed opgebouwd, in chronologische volgorde geschreven en het is te merken dat Dubois naar het uiteindelijke plot toewerkt. Nergens wordt langdurig teruggegaan in de geschiedenis. Op de enkele momenten na dat dit wel gebeurd is, heeft dat alleen maar een toegevoegde waarde voor het verhaal.

In het boek schets Brendan Dubois hoe mensen kunnen reageren, en wat ze al dan niet kunnen doen, wanneer ze in een oorlogssituatie terechtkomen. Hoewel dit verhaal zich in Amerika afspeelt, heeft Dubois zich duidelijk laten inspireren door soortgelijke omstandigheden in Afrika, het Midden Oosten en het Balkangebied.

Omdat die omstandigheden zo goed tot de verbeelding van de lezer spreken (denk daarbij alleen al aan de beelden die op televisie te zien waren en zijn), kan die zich zeker in het verhaal inleven. En dan hoef je die ellende niet eens zelf meegemaakt te hebben. Dit alles maakt De laatste dagen van Amerika een bijzonder goede en realistische thriller.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Brendan Dubois
Titel: De laatste dagen van Amerika
ISBN: 9789022991855
Pagina’s: 290
Eerste uitgave: 2009

Beschrijving
New York lijkt geteisterd te worden door een seriemoordenaar. Het enige wat de ‘doemsdag’-slachtoffers linkt, is een witte briefkaart met daarop een doodskist, hun naam en de dag waarop ze zullen sterven. Will Piper, profiler bij de FBI, wordt samen met de jonge ambitieuze Nancy op de vreemde zaak gezet. Op geen enkele manier kan er een verband tussen de moorden gelegd worden, totdat een kleine aanwijzing naar het zeer geheime Area51 in de woestijn van Nevada leidt. Daar hoort Will een verhaal dat zijn anders zo nuchtere en licht sceptische kijk op de wereld volledig op zijn kop zet. Eind jaren veertig maakten de Britse president Churchill en de Amerikaanse president Truman een afspraak over een bijzondere ontdekking. Al sinds de middeleeuwen blijkt er een bibliotheek te bestaan waar het grootste geheim van de mensheid bewaard wordt. Als dat uitkomt, zal de paniek op de wereld niet te overzien zijn.

Recensie
Verschillende inwoners van New York ontvangen op een dag een aan hen gerichte witte briefkaart waarop de afbeelding van een doodskist en een datum staat. Als blijkt dat de ontvangers van deze briefkaart op de genoemde datum sterven, wordt al snel geconcludeerd dat er een seriemoordenaar actief is.

FBI-profiler Will Piper wordt, samen met de nog jonge maar ambitieuze agente Nancy Lipinski, op deze zaak gezet. Will is hier niet zo blij mee want het duurt niet lang meer voordat hij met pensioen kan gaan. Toch bijt hij zich in de zaak vast en gaat op jacht naar de seriemoordenaar. Aanvankelijk tast hij in het duister, maar een plotselinge ingeving geeft hem weer hoop. En leidt hem zelfs naar een spoor in Las Vegas.

Het grootste deel van het verhaal in Boek der doden speelt zich in het heden af. Er wordt echter regelmatig teruggesprongen naar het verleden. Aanvankelijk nog naar 1947, maar later ook naar het jaar 777. Waarom dit door Cooper gedaan wordt, is niet direct duidelijk. Naarmate het verhaal vordert, blijkt echter dat die sprongen terug in de tijd niet voor niets zijn gedaan en krijg je steeds helderder voor ogen wat de invloed daarvan is.

Het belangrijkste jaar voor het verloop van het verhaal is toch wel het jaar 777. Wanneer een jongen wordt geboren die op dringend verzoek van zijn vader in het klooster wordt opgenomen. Die jongen blijkt over bijzondere gaven te beschikken zodat de monniken een belangrijke ontdekking doen. En deze ontdekking vervolgens in een bibliotheek vast laten leggen.

In 1947 vindt een groep archeologen deze bibliotheek tijdens opgraafwerkzaamheden. De vondst wordt gemeld waarna de presidenten Churchill en Truman besluiten om deze niet wereldkundig te maken. Want ze willen hoe dan ook voorkomen dat de wereld in rep en roer raakt.

Het boek is in een prettige stijl geschreven en leest daardoor erg vlot. Het bevat een gezonde dosis spanning en zeker ook verrassende elementen. De eerste, en eigenlijk ook de meest belangrijke, net over de helft van het verhaal. Dat die verrassing dan al om de hoek komt kijken is niet zo heel erg. Ondanks de kennis die de lezer dan heeft, blijft het boek boeien en laat het genoeg vragen over om de aandacht tot het eind vast te blijven houden.

De karakters van Will Piper en Nancy Lipinski zijn wat oppervlakkig beschreven. Tijdens het verhaal leer je deze personages wel enigszins kennen, maar echt uitgediept worden ze niet. Dat had wellicht wat anders gekund. Dit moet echter niemand weerhouden om het boek te gaan lezen. Want Boek der doden (de oorspronkelijke titel is Library of the dead en dat had beter letterlijk vertaald kunnen worden) is een erg goede en originele thriller.

Na het lezen van dit boek begrijp je beter wat de Palestijnen hebben moeten doormaken en waarom ze tot geweld, wat absoluut niet goed te praten is, zijn overgegaan. Want Israël, een land dat vaak beschermd wordt, kan zijn handen bepaald niet in onschuld wassen.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Glenn Cooper
Titel: Boek der doden
ISBN: 9789022996096
Pagina’s: 334
Eerste uitgave: 2010 

Beschrijving
De Amandelboom is het bijzonder ontroerende verhaal van een onverwoestbare jongen die ondanks geweld, verlies en verdriet altijd hoop houdt en een liefhebbende en krachtige man wordt.

De elfjarige Ichmad Hamid woont in de bezette Palestijnse gebieden. Als zijn vredelievende en inspirerende vader door zijn toedoen gevangen wordt genomen, wordt hij overladen door schuldgevoelens. Maar hij kan niets zeggen om zijn vader vrij te pleiten. Zijn familie is nu op Ichmad aangewezen om te overleven. De moedige en slimme Ichmad wordt zo al jong volwassen, maar hij moet ook een manier vinden om met zijn pijn en woede om te gaan.

Recensie
Ichmad Hamid woont met zijn familie in het door Israël bezette Palestijns gebied. Op een dag wordt zijn vader gevangen genomen. Ichmad krijgt daardoor een groot schuldgevoel omdat hij de eigenlijke aanleiding van deze gevangenneming is. Toch is hij machteloos want hij moet zich stilhouden.

Nu zijn vader niet meer voor het gezin kan zorgen, voelt Ichmad zich verplicht om deze taak over te nemen. Zijn familie leeft sinds de gevangenschap van zijn vader in armoede dus gaat Ichmad aan het werk om geld te verdienen. Omdat Ichmad een talent voor wis- en natuurkunde heeft, krijgt hij in de avonduren privé-les van leraar Mohammad. Het is een zwaar en moeilijk leven waarbij Ichmad ook nog moet leren omgaan met zijn gevoelens.

“Goede dingen maken kiezen moeilijk. Bij slechte dingen heb je geen keuze.” 

De amandelboom begint meteen al met een aangrijpende gebeurtenis. Amal, het jongere zusje van Ichmad, sterft voor de ogen van Ichmad. Omdat ze op een landmijn stapt. De familie Hamid krijgt daarna met nog meer tegenslag te maken. Allemaal het gevolg van de strijd die Israël tegen de Palestijnen voert.

Vanaf dat allereerste moment, die allereerste bladzijden, blijft het boek je in de greep houden. Want van begin tot eind is het boeiend. Iedere levensfase van Ichmad, het verhaal maakt diverse sprongen, wordt dusdanig beschreven dat het nergens vervelend of saai wordt.

Leven in een oorlogsgebied is natuurlijk niet ideaal. Cohen Corasanti beschrijft die omstandigheden waarin geleefd moet worden erg duidelijk. Vooral de menselijke en dus emotionele kant ervan. Dat mensen hoop blijven houden en hun hoofd niet laten hangen.

Het boek, dat de eerste roman van Michelle Cohen Corasanti is, leest als een trein. Ondanks het ontroerende verhaal en het niet meest prettige onderwerp. Maar dat kan ook wel de reden zijn dat het juist erg vlot leest. Omdat je helemaal opgaat in het verhaal.

De amandelboom is een indrukwekkend boek dat het conflict tussen Israël en Palestina op een indringende manier beschrijft. Het verhaal dat in dit boek verteld wordt, is zeker niet op zichzelf staand. Want Ichmad en zijn familie staan symbool voor het leed dat er door dit conflict veroorzaakt is en nog steeds veroorzaakt wordt.

Na het lezen van dit boek begrijp je beter wat de Palestijnen hebben moeten doormaken en waarom ze tot geweld, wat absoluut niet goed te praten is, zijn overgegaan. Want Israël, een land dat vaak beschermd wordt, kan zijn handen bepaald niet in onschuld wassen.

Waardering: 5/5

Boekinformatie
Auteur: Michelle Cohen Corasanti
Titel: De amandelboom
ISBN: 9789401603935
Pagina’s: 344
Eerste uitgave: 2013 

Beschrijving
Guylain Vignolles leidt een onopvallend en eenzaam bestaan. Hij zorgt voor zijn goudvis, belt eens per week zijn moeder en neemt dagelijks de trein van 6:27 uur naar zijn werk.

Achter Guylains stille buitenkant en zijn merkwaardige beroep gaat zijn diepe passie schuil: boeken en lezen. En iedere ochtend in de trein van 6:27 uur toont hij een glimp van die passie aan zijn medeforenzen.

En dan komt Guylain in contact met de vrouw die alles in zijn onopvallende en eenzame leven zal veranderen…

Recensie
De dertiger Guylain Vignolles is een nogal onopvallende verschijning. Hoewel hij wel wat vrienden heeft, leidt hij, samen met zijn goudvis, een afgezonderd leven. Hij werkt bij een bedrijf dat boeken recyclet en reist daar iedere ochtend met de trein van 6:27 uur naartoe.

Guylain heeft een voorliefde voor boeken. Dit uit zich tijdens de reis naar zijn werk. Want iedere ochtend pakt hij een of meer boekbladzijden uit zijn versleten aktetas en begint te lezen. Hardop. Vooral voor zichzelf. Maar zijn medereizigers waarderen het en zien het als een prettige onderbreking van het dagelijkse verplaatsingsritueel. Op een dag vindt Guylain een usb-stick. De inhoud daarvan zorgt ervoor dat hij een doel krijgt en dat zijn tot dusver vereenzaamde leven gaat veranderen.

De voorlezer van 6:27 is de debuutroman van Jean-Paul Didierlaurent. Het belangrijkste personage in het boek is Guylain Vignolles. Vanaf het begin van het verhaal leef je mee met de eenzame, maar ook aandoenlijke en misschien zelfs wat ongelukkige Vignolles. Zijn enige geluk lijkt hij te vinden in het voorlezen van de losse bladzijden uit boeken die aan de kaken van de Zerstor 500, de monsterlijke boekenverslinder, zijn ontsnapt en door Vignolles heimelijk mee naar huis worden genomen.

Dankzij het voorlezen van de bladzijden wordt Vignolles door twee oude dames gevraagd om in een bejaardentehuis te komen ‘optreden’. Vignolles accepteert dit en het voorlezen zorgt voor steeds meer vitaliteit bij de bejaarden. Zelfs zo veel dat er discussies ontstaan. Een mooie vondst van Didierlaurent.

De usb-stick die Vignolles gevonden heeft, blijkt van de achtentwintigjarige toiletjuffrouw Julie te zijn. De overeenkomsten in het werkzame leven van Guylain en Julie worden door Didierlaurent op een mooie manier vergeleken. Denk hierbij bijvoorbeeld aan de stinkende brij die door De Zerstor 500 uitpoept wordt en het toiletbezoek van de klanten van Julie.

De naam Zerstor is overigens prachtig gevonden. Dit apparaat, dat in het boek Het Ding genoemd wordt, is van Duitse makelij en zorgt er met zijn stalen kaken voor dat boeken worden verslonden. Het Duitse woord zerstören betekent in onze taal verwoesten. En dat is precies wat Het Ding doet.

Het boek, dat niet al te dik is, leest erg prettig. De personages zijn stuk voor stuk bijzonder en dat maakt het lezen van het boek zeker de moeite waard. Hoewel het boek wel af is, laat het ook wat ruimte voor een vervolg open. Want een echt einde is er in feite niet. En misschien is dat ook wel goed.

Didierlaurent heeft met De voorlezer van 6:27 een prima debuut afgeleverd. Het maakt nieuwsgierig naar een opvolger. Die dan hopelijk wel wat dikker zal zijn.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Jean-Paul Didierlaurent
Titel: De voorlezer van 6:27
ISBN: 9789401602921
Pagina’s: 183
Eerste uitgave: 2014 

Beschrijving
Irene probeert met veel pijn en moeite de draad weer op te pakken nadat ze per ongeluk een peuter heeft doorgereden, maar het verleden achtervolgt haar: ze ontvangt een anonieme bedreiging, waarin staat dat ze nog voor het eind van het jaar zal leren hoe het voelt om je dochter te verliezen. Wie in haar omgeving probeert haar gek te maken, of is ze zélf niet meer te vertrouwen na ‘de moord’ die ze heeft gepleegd? Waar ligt de grens tussen goed en kwaad, en hoe ver ga je om je eigen dochter te redden? Irenes beklemmende strijd leidt haar tot in de diepste krochten van haar psyche, steeds verder weg van haar familie, vrienden en haar ‘oude ik’.

Recensie
Op een sneeuwachtige winterdag twee jaar geleden heeft Irene Visser per ongeluk een driejarig meisje doodgereden. Ze is daarvoor tot een taakstraf van 240 uur veroordeeld.
Daarnaast is ze, samen met haar gezin, verhuisd naar een villa in een naburig dorp. Waar ze een nieuwe start wil beginnen.

Dat verleden laat haar echter niet rusten. Want ze ontvangt een anonieme bedreiging: voor het eind van het jaar zal ze zelf weten hoe het voelt om een dochter te verliezen. Behalve de angst dat dit inderdaad gebeurt, heeft Irene ook nog steeds te kampen met een reusachtig schuldgevoel. Dat gaat zelfs zover dat ze zichzelf wil straffen voor het ongeluk twee jaar eerder. Gevolg is dat Irene niet meer slaapt, paranoïde gedrag vertoont en zich meer vervreemdt van haar gezin.

Ik trapte op de rem, die ik allang niet meer onder controle had, mijn vingers klauwden in het stuur. Ik spinde in een zee van sneeuw, rond en rond en rond en rond, terwijl mijn adem stokte. Die hobbel waar ik net overheen gereden was, dat was toch niet… Dat kon toch niet… Ik durfde niet te denken wat mijn lijf al had begrepen.

De onderkant van sneeuw is het thrillerdebuut van Ilse Ruijters. Het is een debuut waar ze trots op mag zijn. Want het is een uitstekende psychologische thriller geworden die van het begin tot eind boeiend is. Er zijn momenten waarbij je een brok in de keel kunt krijgen.

Het boek is geschreven in de ik-vorm waardoor je je als lezer vereenzelvigt met Irene. Dat heeft Ruijters goed gedaan, want daardoor lijkt het dat je zelf ook beleeft wat Irene doormaakt. En ook het gevoel dat ze heeft, lijkt het gevoel van jezelf te zijn.

De schrijfstijl die Ilse Ruiters hanteert, is erg prettig en daardoor leest het boek als de spreekwoordelijke trein. Het boek heeft korte hoofdstukken waardoor de snelheid eveneens behouden blijft. Veel van deze hoofdstukken worden afgesloten met een zin die je nieuwsgierig maakt, maar ook zorgt voor een bepaald spanningsveld.

Die spanning is niet de zinderende spanning die bij veel thrillers gebruikelijk is, maar wél de spanning die ervoor zorgt dat je aan het boek gekluisterd blijft en steeds nieuwsgieriger wordt naar het vervolg en vooral de afloop. Eigenlijk komt het neer op een onderhuidse spanning die voort blijft kabbelen.

Overigens zorgt ook het onvoorspelbare in het verhaal voor een zekere spanning. Want op het moment dat je denkt te weten hoe alles in elkaar steekt, zorgt Ilse Ruijters er toch weer voor dat het niet is zoals het lijkt. Dit gebeurt niet één keer, maar komt een aantal keren in het verhaal voor. Knap hoe ze de lezer regelmatig op het verkeerde been weet te zetten.

De grootste verrassing doet zich in feite aan het eind van het verhaal voor. Dan blijkt pas echt hoe de vork precies in de steel zit en wie er achter de bedreiging zit. Onverwacht.
Het laatste hoofdstuk geeft vervolgens toch weer te denken. Want dit hoofdstuk laat je, hoewel je inmiddels al helemaal op de hoogte bent van wat er is gebeurd, wel weer twijfelen aan alle gemaakte conclusies.

Aan één conclusie hoeft in ieder geval niet getwijfeld te worden. Want De onderkant van sneeuw is een psychologische thriller van de bovenste plank.

Waardering: 5/5

Boekinformatie
Auteur: Ilse Ruijters
Titel: De onderkant van sneeuw
ISBN: 9789048822072
Pagina’s: 303
Eerste uitgave: 2014 

Beschrijving
Het is twee jaar geleden dat een kille moordenaar Steve Pettersons vrouw Nina op brute wijze ombracht. Hun zesjarige zoon Neil was getuige en droomt nog elke nacht van de grote moordenaarshanden om de keel van zijn moeder. Nu Ronald Thompson eindelijk voor de moord veroordeeld wordt, hoopt Steve op een nieuw leven voor hemzelf, zijn zoon Neil en zijn vriendin Sharon Martin.

Over twee dagen krijgt Ronald de doodstraf. Maar is hij de dader? Wanneer Neil en Sharon ontvoerd worden, slaat de twijfel toe. Een bloedstollende race tegen de tijd is het gevolg. Kan Steve zijn gezin redden?

Recensie
In het televisieprogramma Today voeren uitgever Steve Peterson en schrijfster Sharon Martin een discussie over de doodstraf. Steve is voor, Sharon is tegen. De discussie is opgelaaid omdat de negentienjarige Ronald Thompson ter dood veroordeeld wordt voor de moord op Steve’s vrouw. Deze moord vond twee jaar eerder plaats. Thompson heeft echter altijd beweerd onschuldig te zijn.

Vlak na de uitzending worden Sharon, die tevens de vriendin van Steve is, en Neil, Steve’s zoon, ontvoerd door iemand die zich Foxy noemt. Steve schakelt meteen de FBI in, maar het onderzoek schiet aanvankelijk niet op. Om Sharon en Neil vrij te krijgen vraagt Foxy 82.000 dollar losgeld van Steve. Foxy heeft echter andere plannen met hen, want op het moment dat Thompson wordt geëxecuteerd wil hij Sharon en Neil opblazen.

Voor de ogen van een kind, in 1978 overigens verschenen onder de titel Verbinding verbroken, is een thriller vol spanning, mysterie en vaart en om in één ruk uit te lezen. Dat staat tenminste op de achterkaft vermeld. In één ruk uitlezen is inderdaad niet zo heel erg moeilijk, want het boek is niet erg dik. Dat moet dus wel lukken.

Vaart, mysterie en spanning. Drie kenmerken die een thriller goed kunnen maken. Dat geldt echter niet voor dit boek van Mary Higgins Clark. Pas op het eind van het verhaal komt er een beetje snelheid in. Bij mysterie denk je al snel aan allerlei geheimzinnigheid. Daar is in dit boek geen enkele sprake van. En dan die spanning… deze is, zij het bijzonder minimaal, pas in de laatste hoofdstukken enigszins aanwezig.

Het boek bestaat uit een langdradig verhaaltje dat nogal simpel verteld wordt. Soms zelfs bij het kinderlijke af. Jeugdige lezers die de leeftijd acht tot twaalf jaar hebben, zullen het boek misschien wel spannend vinden, maar voor een volwassen lezer is het boek een regelrechte ramp.

Valt er dan niets positiefs over het boek te vertellen? Toch wel, want het is in feite een eye-opener voor de voorstanders van de doodstraf. Want is het rechtvaardig om een onschuldige ter dood te veroordelen?

Waarom de uitgever heeft besloten Verbinding verbroken opnieuw uit te geven onder de huidige titel is wel een mysterie. Want alleen al gebaseerd op de kwaliteit was Voor de ogen van een kind het niet waard om heruitgegeven te worden.

Waardering: 2/5

Boekinformatie
Auteur: Mary Higgins Clark
Titel: Voor de ogen van een kind (eerder uitgegeven als Verbinding verbroken)
ISBN: 9789401603331
Pagina’s: 264
Eerste uitgave: 2014 (1978 als Verbinding verbroken)

Beschrijving
Chloe Larson wordt op een avond in haar New Yorkse appartement overmeesterd door een man met een clownsmasker op. Hij verkracht en mishandelt haar en laat haar voor dood achter. Ze overleeft de aanval en besluit de stad te verlaten om in Miami onder de naam C.J. Townsend een nieuw leven te op te bouwen.

Twaalf jaar later zaait de seriemoordenaar Cupido angst onder de bevolking na een reeks verkrachtingen en moorden op jonge blondines. Wanneer Chloe, die inmiddels officier van justitie is, geconfronteerd wordt met de verdachte herkent ze de stem van haar toenmalige verkrachter. Ze zweert dat ze niet zal rusten voor hij in de dodencel zit. Vergelding? Of gerechtigheid?

Maar Cupido is een genadeloze tegenstander en heeft zelf ook nog enkele trucs achter de hand…

Recensie
Chloe Larson is een bijna afgestudeerd rechtenstudent. Alleen nog een examen en dan is ze klaar. Op een avond wordt ze in haar appartement in New York in haar slaap gestoord door een man die een clownsmasker op heeft. Hij verkracht en mishandelt haar. Chloe overleeft dit ternauwernood en hoewel ze aanvankelijk niet wilde, verlaat ze New York uiteindelijk toch.

Twaalf jaar later, Chloe heeft haar naam inmiddels gewijzigd in C.J. Townsend en werkt in Miami als openbaar aanklager bij het Openbaar Ministerie. Miami wordt opgeschrikt door een aantal verkrachtingen en lugubere moorden. Er wordt uiteindelijk een verdachte gearresteerd en aangeklaagd. In de rechtbank herkent C.J. de stem van deze verdachte als die van haar verkrachter. Ze besluit alles op alles te zetten om ervoor te zorgen dat hij veroordeeld wordt tot de doodstraf.

Vergelding is het debuut van Jilliane Hoffman, die als officier van justitie in Miami heeft gewerkt. Hoffman weet dus waar ze het over heeft met het schrijven van boeken die deels in de rechtbank plaatsvinden.

Het verhaal begin meteen al in een hoog tempo en die snelheid blijft in het hele boek gehandhaafd. De korte hoofdstukken, de vlotte schrijfstijl van Hoffman en natuurlijk ook dat tempo zorgen ervoor dat het boek erg prettig leest.

De spanning, die al vanaf het eerste hoofdstuk aanwezig is, wordt tijdens het verhaal langzaam opgebouwd tot een onverwachte en verrassende climax. Het is Hoffman uitstekend gelukt de lezer op het verkeerde been te zetten.

De personages in het boek, en in het bijzonder dat van Chloe/C.J. Townsend, zijn goed uitgewerkt. Als lezer kun je je in al deze personages inleven waarbij je voor de een wel en voor de ander geen sympathie kent. De onderlinge rivaliteit tussen de ‘gewone’ politie en de FBI wordt door Hoffman op een geloofwaardige manier weergegeven. Daarbij vraag je je af of het ooit wel eens goed zal komen tussen deze twee partijen.

Het boek gaat overigens wat verder dan alleen maar thriller zijn. Het verhaal laat je ook nadenken. Want wat doe je zelf als je slachtoffer ben geworden van een misdaad? Ben je uit op wraak of wil je toch het recht laten zegevieren. Een dilemma waaruit niet gemakkelijk te kiezen valt.

Vergelding is in ieder geval een uitstekend thrillerdebuut waarbij een vergelijking met De schreeuw van het lam van Thomas Harris niet ondenkbeeldig is.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Jilliane Hoffman
Titel: Vergelding
ISBN: 9789026136511
Pagina’s: 400
Eerste uitgave: 2004