Flaptekst
Kleine gemeenschappen zijn snel boos en vergeven langzaam. Arlo Hackett verwacht dan ook geen vergeving als hij na zijn gevangenschap terugkeert naar zijn ouderlijk huis in Yulara, een dorp op een kruispunt van de Great Southern Road. Twaalf jaar geleden werd zijn broer Luke veroordeeld voor een verschrikkelijke misdaad, en hijzelf voor medeplichtigheid.
Zijn terugkeer in het oude goudzoekersdorp doet de haat en agressie weer oplaaien, bij Arlo komen daarentegen herinneringen boven aan de mensen van wie hij hield, en die hij niet kon redden. De inwoners van Yulara willen dat Arlo zo snel mogelijk verdwijnt, maar elke poging daartoe brengt hem een klein stukje dichter bij wat er jaren geleden werkelijk is gebeurd.
Recensie
Michael Robotham heeft al meer dan twintig jaar wereldwijd succes als thrillerauteur en zijn nieuwste uitgave Vertel me iets wat waar is (2026) zal ongetwijfeld opnieuw hoge ogen gooien. Hij begon overigens al in 1982 met het schrijven van dit boek, maar liet het manuscript decennialang in zijn bureaula liggen. Daarnaast is dit pas de eerste keer dat een van zijn verhalen zich in diens thuisland Australië afspeelt. Het decor, het fictieve plattelandsplaatsje Yulara, is gebaseerd op het kleine stadje waar de auteur op de lagere school zat en daarom komen sommige scènes overeen met die uit zijn jeugd.
De hoofdpersoon in het verhaal is de eind dertiger Arlo Hackett, die na een gevangenisstraf van twaalf jaar terugkeert naar het plaatsje waar hij is opgegroeid. Hij is destijds veroordeeld voor medeplichtigheid aan de moord op een zeventienjarig meisje; een misdaad waar zijn broer Luke van beschuldigd is. De inwoners van Yulara vergeten niet snel en zijn bepaald niet gelukkig met zijn komst naar het slaperige gehucht en hoe langer hij blijft, hoe heviger de vijandigheid wordt. Bij Arlo komen echter steeds meer herinneringen bovendrijven en langzaam maar zeker krijgt hij een beter beeld van wat er toen werkelijk is gebeurd.
Hoewel de enigszins onheilspellende proloog niets aan de verbeelding overlaat en de lezer absoluut nieuwsgierig maakt naar de toedracht van het tafereel dat daarin beschreven wordt, neemt Robotham – dit doet hij vaker is zijn boeken – er de tijd voor om de spanning tot volle wasdom te laten komen. Toch is er al vrij snel wel degelijk sprake van dreigende omstandigheden, want vanaf het moment dat Arlo Hackett zich na zijn vrijlating uit de gevangenis weer in zijn geboortedorp heeft gevestigd, is het er niet meer hetzelfde en wordt hij er praktisch door iedere bewoner met de nek aangekeken en lijkt zijn verblijf niet meer zo veilig als voorheen. Zelf is hij er betrekkelijk relaxt onder, maar zijn aanwezigheid zorgt voor de nodige beroering, waardoor je zijn handel en wandel voortdurend met veel interesse blijft volgen.
De belangrijkste personages zijn sowieso een van de sterkste aspecten van het verhaal en het kan daarom niet anders dan dat je een zwak voor hen hebt. Omdat er behoorlijk wat aandacht aan hen besteed wordt, leer je hen goed kennen en kun je hen in feite ook naar behoren karakteriseren. Waar het boek zich eveneens in onderscheidt, is de sfeer die in Yulara heerst, zowel in het plaatsje zelf als bij de verschillende inwoners. De auteur is er een meester in om de juiste toonzetting neer te zetten en om bij de lezer de daarbij voorkomende emoties op te roepen. Je wordt bijvoorbeeld verdrietig als een situatie daar bij wijze van spreken om vraagt, of ontroerd als dit bij een scène past. Kortom, Robotham is ditmaal heel erg mensgericht.
Tijdens Arlo’s speurtocht naar de waarheid rond de moord op het jonge meisje én de beschuldiging van zijn broer komen steeds meer geheimen naar de oppervlakte die stukje bij beetje worden onthuld. Ondanks het ontbreken van een zinderende spanning en een moordend tempo is het aantal ontwikkelingen ruim voldoende en als gevolg daarvan heerst er eigenlijk een continue geladenheid die toereikend is om de aandacht van de lezer niet te laten verslappen. Andere factoren die hier debet aan zijn, zijn enkele maatschappelijke thema’s die in het verhaal verwerkt zijn. Denk hierbij onder andere aan huiselijk geweld, onnodig geweld door de politie of ontwikkelingsachterstand.
Vertel me iets wat waar is, dat goed en sfeervol vertaald is door Daniëlle Stensen, is geen uitgesproken thriller, vooral omdat het boek eveneens kenmerken van een roman vertoont. Desalniettemin weet Robotham zonder meer te overtuigen en laat hij andermaal zien dat hij een begenadigd verhalenverteller is die de juiste snaar weet te raken.
(Dit boek heb ik voor Hebban gerecenseerd.)
Waardering: 4/5
Boekinformatie
Auteur: Michael Robotham
Titel: Vertel me iets wat waar is
ISBN: 9789403140759
Pagina’s: 432
Eerste uitgave: 2026
