Flaptekst
In 2003 zette de Nederlandse politie een eenheid op die zo geheim was dat zelfs binnen het korps bijna niemand ervan wist. De leden werden getraind om de zwaarste criminaliteit te bestrijden. Vanuit De Kooi, hun streng beveiligde basis, leverden ze een unieke bijdrage aan de strijd tegen onder meer moordenaars, terroristen, drugshandelaren, overvallers en ontvoerders. In een tijd waarin de criminaliteit drastisch veranderde en verhardde, stonden ze dag en nacht paraat, 365 dagen per jaar. Het vaak levensgevaarlijke en in het diepste geheim uitgevoerde werk bepaalde hun hele bestaan. Ze déden dit werk niet, ze wáren het.

Nog nooit trad iemand van dit team naar buiten. Tot nu. In De Kooi kijkt Marcel van de Ven, een van die pioniers, terug op de vele bloedstollend spannende acties die hij met zijn collega’s uitvoerde en de grote gevolgen ervan, zowel op het gebied van de opsporing als voor zijn eigen leven.

Recensie
Marcel van de Ven, vooral bekend geworden door het televisieprogramma Hunted, werkte bij de politiekorps Zaanstreek-Waterland voordat hij benaderd werd door de KLPD voor een oriënteringsgesprek in verband met een nieuw op te zetten afdeling. Meer informatie kreeg hij niet, maar hij ging wel op de uitnodiging in. Vele maanden later en na het ondergaan van een uitermate zware opleiding werd hij een van de leden van een geheime en specialistische politie-eenheid die ingezet zou worden om de zwaarste criminaliteit te bestrijden. Hij heeft dit uiteindelijk acht jaar volgehouden en in het boek De Kooi (2020) vertelt hij over de werkzaamheden die hij uitvoerde.

Een eenvoudig bonnetje in omroepblad Televizier had grote gevolgen, want nadat hij zijn schoolopleiding achter zich had gelaten, wist Van de Ven nog niet helemaal wat hij precies wilde. Daarom merkte zijn moeder op een dag op dat hij een keer wat met zijn leven moest gaan doen. Ten langen leste vulde hij het bonnetje in, stuurde het op en ontving geruime tijd later een uitnodiging voor een selectieprocedure. De rest is in feite geschiedenis, want de carrière van de auteur is inmiddels nagenoeg bekend, maar in het boek vertelt hij in grote lijnen over het begin van zijn loopbaan bij de politie. De hoofdmoot van het verhaal ligt echter bij zijn taken bij de specialistische eenheid en voor een kleiner deel bij wat dit voor zijn persoonlijke leven heeft betekend.

Vanzelfsprekend vertelt Van de Ven – voor zover mogelijk en indien toegestaan – erg veel over de diverse geheime operaties die hij en zijn collega’s hebben moeten uitvoeren. Om hierover te lezen, is bijzonder interessant, want over het algemeen komt de gemiddelde Nederlander hier niet zo heel erg veel over te weten. De acties waar de lezer nu achteraf getuige van wordt, zijn soms gevaarlijk en stressvol en de spanning die daarmee gepaard gaat, komt vrij goed over. Toch is het niet zo dat je het gevoel hebt dat je zelf ook aan een dergelijke operatie meedoet. Ondanks dat je de vele situaties wel degelijk voor je ziet, worden sommige omstandigheden net iets te steriel beschreven. Een andere reden daarvoor kan natuurlijk ook zijn dat veel van de benoemde zaken in de diverse media uitvoerig onder de aandacht is gebracht. Daardoor ben je er al enigszins van op de hoogte, ofschoon het absoluut boeiend is om nu te lezen wat er achter de schermen aan voorbereidingen plaatsvindt.

De opdrachten die het Tactische Team – dit is een deel van de benaming van de eenheid – uitvoerde waren geheim, dus daarover konden en mochten de leden ervan dus niets aan anderen vertellen. Ook waren ze erg veel van huis en moesten vierentwintig uur per dag en driehonderdvijfenzestig dagen per jaar klaarstaan. De auteur geeft aan dat dit grote impact heeft op zijn privéleven heeft gehad en hij komt er ruiterlijk voor uit dat hij veel heeft gemist. Dit alles is goed voorstelbaar, want wie wil en kan er nu samenleven met iemand die er eigenlijk nooit is. Eveneens geeft hij aan dat hij als mens veranderd is en dat hij, met name nadat hij de dienst verlaten had, veel onrust had en enorm moest afkicken. Daardoor krijg je min of meer de indruk dat het werk voor hem verslavend was.

In helder en begrijpelijk taalgebruik zet Van de Ven uiteen wat hij zoal heeft moeten doen, waar hij is geweest en in welke omstandigheden de werkzaamheden soms verricht moesten worden. Hierbij vervalt hij zo nu en dan in een kleine herhaling en goed beschouwd komen veel ondernemingen op hetzelfde neer. Desondanks is De Kooi een lezenswaardige uiteenzetting van het werk van de undercovereenheid van de Nederlandse politie en daardoor krijgt de lezer iets meer inzicht in wat er allemaal gedaan moet worden om de activiteiten van zware criminelen te ondermijnen.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Marcel van de Ven
Titel: De Kooi
ISBN: 9789026351877
Pagina’s: 256
Eerste uitgave: 2020