Flaptekst
Het stadje Burnley in Lancashire gaat gebukt onder armoede, drugs, geweld en mensenhandel. Dan plegen kort na elkaar twee inwoners zelfmoord. Maar was het wel zelfmoord of gaat er iets duisters schuil in deze gemeenschap?

Inspecteur Jane Hacker groeide op in Burnley, maar vluchtte na de dood van haar oudere broer naar Londen. Nu is ze terug om voor haar zieke moeder te zorgen en geeft ze leiding aan een team rechercheurs dat haar intuïtie niet vertrouwt.

Het is hoog tijd dat Jane eindelijk de waarheid over het verleden en heden van de stad onder ogen gaat zien om een sadistische moordenaar op te sporen, voordat er meer slachtoffers vallen.

Recensie
Een paar jaar geleden startte de Britse succesauteur M.J. Arlidge De Crime Writer’s Room, een boekenreeksproject waarbij hij samenwerkt met verschillende andere thrillerschrijvers. Het concept houdt in dat hij zelf de hoofdplot en opzet bedenkt, de uitwerking hierna aan de andere auteur overlaat, maar haar of hem tijdens het schrijfproces blijft ondersteunen. Haar laatste adem (2026) is het vijfde boek uit de serie en werd (mede) geschreven door Alex Khan.

Burnley is een middelgrote stad in het noordwesten van Engeland, waar veel armoede is en er behoorlijk wat drugs wordt gebruikt. De Londense inspecteur Jane Hacker is gevraagd om de lokale politie tijdelijk te ondersteunen. Ze wordt meteen geconfronteerd met een zelfmoord, maar omdat ze daaraan twijfelt, heropent ze het onderzoek. Korte tijd later wordt het lichaam van een man gevonden en ook hij lijkt zichzelf van het leven te hebben beroofd. Omdat Jane vermoedt dat er een link tussen beide zaken bestaat, wil ze dat er snel helderheid komt. Daarnaast zit een trauma uit haar eigen verleden haar ook nog in de weg.

Wat in de korte proloog voor drie jongens begint als stoere-knapen-bravoure eindigt daarin voor hen als een nachtmerrie. Omdat de lezer zich de schrik en angst van een van hen goed kan voorstellen – hij vindt namelijk een van de slachtoffers – is er een lichte spanning en word je enigszins nieuwsgierig naar wat er allemaal komen gaat. Dit min of meer veelbelovende begin zet echter niet meteen door, want lange tijd heeft de plot tamelijk veel overeenkomsten met enkele van de vele Britse politieseries die op televisie te zien zijn (geweest). Hierdoor krijg je de indruk dat de plot heel erg volgens het thrillerboekje verloopt, met name omdat het in die fase in grote lijnen nogal clichématig is. Stilaan treedt er een kentering op en toont het verhaal een eigen gezicht, hoewel de basis ervan toch niets anders is dan het politieonderzoek.

Het leidende personage daarin is Jane Hacker en mede omdat er behoorlijk veel over de privéomstandigheden van de 38-jarige inspecteur wordt verteld – zowel die in het heden als die uit het verleden – leert de lezer haar vrij goed kennen. Ze komt over als een krachtige politiefunctionaris, maar in haar persoonlijke omgeving is ze als gevolg van een gebeurtenis tijdens haar kindertijd eveneens kwetsbaar. Dit maakt haar aan de ene kant menselijk en sympathiek, terwijl ze tegelijkertijd keihard en meedogenloos kan zijn. Haar houding is overigens begrijpelijk, maar dankzij haar vastberadenheid komt ze wel achter een verschrikkelijk geheim. Ze weet privé en zakelijk overigens goed te scheiden, want haar werk doet ze met verve en mede daardoor blijf je de voortgang van het speurwerk geboeid en met belangstelling volgen.

De plot bevat een ruime hoeveelheid ontwikkelingen en nadat het verhaal een ander karakter heeft gekregen, weet de auteur de lezer regelmatig te verrassen met allerlei onverwachte wendingen en zijn er momenten dat hij je volledig de verkeerde richting instuurt waardoor situaties geheel anders verlopen dan je aanvankelijk verwachtte. Bijgevolg, maar ook omdat je zelf probeert de zaken op te lossen, ontstaat er voldoende spanning, die doorloopt tot en met de absoluut niet te voorziene ontknoping. Khan heeft bovendien een aantal maatschappelijke problemen in het verhaal verwerkt en die zorgen ervoor dat alles er zeker niet oninteressanter op wordt.

Haar laatste adem, dat bijzonder vlot, beeldend en pakkend geschreven is, is een echte whodunit die de lezer zo goed als vanaf het begin aan zich weet te binden. Een enigszins storende factor is dat iemand van tweeënzestig jaar al oud wordt genoemd. Tegenwoordig kan dat écht niet meer gezegd worden, dus de auteur had beter kunnen en moeten weten. Afgezien daarvan is dit hoe dan ook een thriller die er mag zijn, mede dankzij de zeer zorgvuldige vertaling van Mireille Vroege.

(Dit boek heb ik voor Hebban gerecenseerd.)

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: M.J. Arlidge & Alex Khan
Titel: Haar laatste adem
ISBN: 9789049214944
Pagina’s: 384
Eerste uitgave: 2026