
Flaptekst
Na een mysterieuze stroomuitval in Helsingborg worden Fabian Risk en zijn collega’s geconfronteerd met ogenschijnlijk onverklaarbare zaken. Zaken waarin getuigen zich vreemd gedragen en niets lijkt te kloppen. Midden in de chaos neemt een oude vriendin van Fabian contact met hem op: haar dochter is vermist. Tijdens zijn zoektocht naar het meisje begint Fabian een patroon te ontdekken. Maar wat ziet hij over het hoofd?
Recensie
In principe zou De laatste spijker (2023) het slotdeel van de succesvolle serie rond rechercheur Fabian Risk zijn, maar omdat Stefan Ahnhem, die overigens nooit heeft aangegeven uit hoeveel delen de reeks zou bestaan, het tijd vond hem opnieuw aan het werk te zetten, keert de politieman terug in het in 2026 verschenen zevende deel: Generatie nul, dat zich tien jaar na de vorige gebeurtenissen afspeelt.
Deze keer wordt Helsingborg opgeschrikt door een grote en onverklaarbare stroomstoring. Zodra dit ongemak verholpen is, wordt het rechercheteam waar Risk deel van uitmaakt geconfronteerd met verschillende vreemde zaken waarbij logische en voor de hand liggende redeneringen ver te zoeken zijn en getuigen zich merkwaardig gedragen. Dan neemt een vriendinnetje uit lang vervlogen tijden contact met hem op en vertelt hem dat haar dochter spoorloos is verdwenen. Fabian gaat aan de slag en komt tot de ontdekking dat er veel meer aan de hand is dan op het eerste gezicht lijkt.
Nadat het verhaal begint met een proloog die zich in 2000 afspeelt en zonder meer de nieuwsgierigheid van de lezer opwekt, maakt de plot een sprong van een kwart eeuw voorwaarts en bevind je je in het heden. In dat heden vind heel wat plaats, maar dat gaat wel geleidelijk aan, hoewel je dat in feite niet echt merkt, omdat de gebeurtenissen je zodanig te pakken hebben dat er van enig tijdsbesef zo goed als geen sprake meer is. Kortom, Ahnhem zorgt er opnieuw voor dat de lezer vanaf de eerste tot en met de laatste bladzijde bij alles en iedereen betrokken is, maar ook dat je je realiseert dat het heerlijk is dat Fabian Risk weer helemaal terug is.
Er zijn verschillende kortere verhaallijnen die op het eerste gezicht niets met elkaar en de belangrijkste verhaallijn te maken lijken te hebben, maar dat is slechts uiterlijke schijn, want er is in feite één groot verband en dat is dermate beangstigend en realistisch dat je er niet over na moet denken dat zoiets werkelijk gebeurt. Aanvankelijk lijkt het er overigens nog helemaal niet op dat deze gevoelens bij je opkomen, want ondanks de vreemde omstandigheden en de merkwaardige gedragingen van enkele personages is het in eerste instantie verhoudingsgewijs nog betrekkelijk rustig. Stukje bij beetje verandert dit en neemt het aantal ontwikkelingen toe en vinden er allerlei dingen plaats die meer en meer gaan intrigeren.
Ondanks dat dit het zevende deel van de serie is, kan dit boek uitstekend los van de voorgaande gelezen worden. De auteur refereert zo goed als niet naar wat zich eerder heeft voorgedaan en als dit toch een keer gebeurt, is dit niet dusdanig dat je de indruk krijgt iets te missen. Over de terugkerende personages wordt voldoende verteld om hen te kunnen plaatsen en heel globaal geeft Ahnhem belangrijke achtergrondinformatie waardoor de lezer een beter beeld krijgt van enkelen die geen prominente rol meer hebben. Interessant is dat er deze keer een paar nieuwe politiecollega’s worden geïntroduceerd. Dit zorgt voor een nieuwe dynamiek binnen het team waardoor niet alles bij het oude blijft.
Het tempo ligt over het algemeen tamelijk hoog en dit wordt onder andere veroorzaakt doordat zich erg veel voordoet. Mede hierdoor is er continu een bepaalde spanning, die aan het eind, met een spectaculaire ontknoping tot gevolg, zelfs aanzienlijk toeneemt. Ofschoon de zaak vanzelfsprekend wordt opgelost, blijven er desondanks een paar losse eindjes over waar geen antwoord op gegeven is. Wellicht dat dit in een eventueel vervolg gedaan wordt, want de auteur besluit Generatie nul, dat beslist een ‘must-read’ is, met een cliffhanger die alweer doet verlangen naar de volgende Fabian Risk.
Waardering: 4/5
Boekinformatie
Auteur: Stefan Ahnhem
Titel: Generatie nul
ISBN: 9789044370607
Pagina’s: 576
Eerste uitgave: 2026
