Flaptekst
Lisbeth Salander heeft een levensbedreigende aanslag overleefd en wordt in kritieke toestand naar het ziekenhuis gebracht, evenals de man die verantwoordelijk is voor haar duistere verleden: Alexander Zalachenko. Salander wordt gezocht voor moord en door de media is ze neergezet als een psychopaat, moordenaar en satanist. Alleen Blomkvist is overtuigd van haar onschuld. Hij ontdekt de relatie tussen de vrouwenhandel, het verleden van Salander en de Zweedse veiligheidsdienst en wil daarover publiceren. Maar wil Salander wel meewerken? Ze vertrouwt niemand. Uiteindelijk moet ze voor de rechtbank verschijnen. Zal het recht zegevieren?
Recensie
In 2001 begon Stieg Larsson met het schrijven van de later zo succesvolle Millennium-trilogie. Niet met een specifiek doel, maar ‘gewoon’ voor de lol. Een kenmerkend voorbeeld daarvan is misschien wel dat Lisbeth Salander, een van de protagonisten in het drieluik, is gebaseerd op Pippi Langkous. Ook in het slotdeel, Gerechtigheid (2008) is de markante jonge vrouw niet weg te denken, net als haar tegenpool, journalist Mikael Blomkvist.
Hierin wordt de lezer meteen geconfronteerd met de acute ziekenhuisopname van Salander, die ternauwernood een aanslag op haar leven heeft overleefd. Ze wordt echter ook gezocht en gearresteerd voor een aantal misdrijven en velen zien haar daarom als een psychopaat. Een van de weinigen die in haar onschuld gelooft, is Mikael Blomkvist en daarom duikt hij in het verleden van Lisbeth, waarbij hij tot een schokkende ontdekking komt waar de Zweedse veiligheidsdienst bij betrokken is. Het is nu de vraag wie tijdens een allesbeslissende rechtszaak aan het langste eind zal trekken.
De geschiedenis gaat verder. Dat wil zeggen: het belevenissen van Lisbeth Salander, Mikael Blomkvist en al die anderen die in de voorgaande twee delen een al dan niet belangrijke rol hadden. Omdat dit het derde deel van de trilogie is en de vele gebeurtenissen verdergaan waar ze eerder gebleven zijn, en je tevens niet voor onbegrijpelijke raadselen wilt komen te staan, is het absoluut raadzaam (misschien zelfs wel een must) de boeken op volgorde te lezen. Het is derhalve niet zo verbazingwekkend dat de lezer al meteen op de eerste bladzijde volop in het verhaal zit en dat vervolgens geboeid wil blijven volgen.
Hoewel Salander – gedwongen door de omstandigheden waarin ze onvrijwillig terecht is gekomen – minder prominent aanwezig is dan voorheen, moet haar rol toch niet onderschat worden. Vooral omdat zij sowieso het ‘lijdend voorwerp’ is in de vuile spelletjes die door enkele bij de veiligheidsdienst werkzame personen gespeeld worden. Door deze dubieuze activiteiten ligt de nadruk in dit slotdeel van het drieluik minder op de actie, maar meer op allerlei complexe intriges en dankzij de inmenging van het overheidsonderdeel heeft het boek in de verte iets weg van een ietwat politiek getinte thriller. De spanning ligt daardoor over het algemeen op een ander vlak, maar is wel degelijk continu aanwezig. Minstens zo interessant zijn de onderzoeken die door de redactie van het maandblad Millennium worden verricht, waarbij dat van Blomkvist uiteraard de meeste aandacht krijgt.
Zoals van Larsson verwacht mag worden, heeft hij opnieuw een aantal maatschappelijke en actuele thema’s in het verhaal verwerkt. Zelfs nu in 2026, dus ruim na verschijnen van het boek, is dit helaas nog steeds het geval. Denk bij die onderwerpen onder andere aan corruptie, vrouwonvriendelijkheid, bedreigingen en doofpotaffaires. In feite kun je dus stellen dat de trilogie tijdloos is, want ook de andere zaken die spelen zijn niet specifiek tijdperkgebonden. Een andere competentie van de auteur is dat hij behoorlijk gedetailleerd is, wat de beeldvorming van de scènes alleen maar ten goede komt. Hierdoor kan de lezer zich namelijk precies voorstellen hoe de diverse situaties zijn, hoe de personages zich moeten voelen, et cetera, et cetera.
De Nederlandstalige titel van het boek is wellicht niet de meest gelukkige, want die verraadt op zich al enigszins hoe de plot gaat eindigen. Desondanks heeft dit geen invloed op het leesgenot, want dat blijft onveranderd aangenaam. Het ultieme eind van de plot lijkt overbodig, maar heeft wel degelijk een betekenis en zet in wezen de spreekwoordelijke puntjes op de i. Gerechtigheid is al met al een waardige afsluiting van de Millennium-trilogie, waar veel lezers vast en zeker nog weleens met weemoed aan terug gaan denken.
Waardering: 4/5
Boekinformatie
Auteur: Stieg Larsson
Titel: Gerechtigheid
ISBN: 9789056721787
Pagina’s: 650
Eerste uitgave: 2008
