Beschrijving
Een volksbuurt in Madrid. Rijk en arm, jong en oud, singles en gezinnen, Spanjaarden en immigranten. Van een architect die plots werkloos is tot een gynaecologe die de strijd aangaat met de sluiting van haar ziekenhuis. Van een kapster die haar winst ziet slinken door het Chinese schoonheidssalon aan de overkant tot een succesvolle televisiejournaliste die haar leven binnenstebuiten gekeerd ziet… Zij hebben geen schuld aan de crisis, maar moeten haar wel dragen en er ondanks alles proberen bovenuit te stijgen. Elk op hun manier beleven de buurtgenoten bitterzoete momenten van onverwachte solidariteit, van verontwaardiging en woede maar ook van tederheid en doorzetten. Samen blazen ze hun buurt nieuw leven in.

Kleine helden is een hartverwarmende roman over durven opstaan en over kleine daden die het verschil maken. Een ontroerend portret van de gewone burger onder het juk van de crisis.

Recensie
Sinds Almudena Grandes in 1989 debuteerde met Episoden uit het leven van Lulu, een erotische roman, heeft ze elf romans en drie verhalenbundels geschreven. Ze is sindsdien een van de best verkopende auteurs van Spanje en heeft ook een aantal literaire prijzen op haar naam staan. Daarnaast schrijft ze regelmatig columns voor het dagblad El Pais en levert ze een bijdrage aan het radioprogramma Cadena SER. Grandes brak in Nederland definitief door met haar in 2010 verschenen bestseller IJzig hart. In de in 2016 uitgegeven roman Kleine helden schrijft ze over de Spaanse crisis van 2008 en dat menselijkheid de enige manier is om daar uit te komen.

Zomaar een wijk, in het centrum van Madrid. Het is 2008 en de crisis heeft ook hier toegeslagen. De rijke en arme bewoners, oud en jong, alleenstaand of niet, Spaans of uit een ander land afkomstig, iedereen, in welk beroep dan ook, heeft er mee te maken. Ze worden werkloos of gaan minder verdienen, maar geen van allen heeft schuld aan deze crisis. Toch moeten ze hun hoofd boven water zien te houden. Dat doet ieder op zijn of haar eigen manier, waarbij ze te maken krijgen met saamhorigheid, woede en verontwaardiging. Maar ook van genegenheid en standvastigheid. Ze hebben immers een gezamenlijk doel: hun wijk uit de crisis zien te redden en de buurt nieuw leven inblazen.

Het boek bestaat uit drie delen waarvan het tweede, dat zich in het heden, in dit geval 2008, afspeelt, het belangrijkste is. Het eerste deel (eerst) kan gezien worden als een introductie van de wijk, hoe die er uitziet, wie er onder andere wonen, maar ook dat zich er eerder een crisis heeft voorgedaan. Het laatste deel, dat ‘later’ genoemd wordt, is een korte samenvatting van wat er van een aantal personages geworden is. Het ‘nu’ neemt het grootste deel van het boek in beslag en bestaat uit een serie verhalen van een groot aantal in de wijk wonende personages, maar ook wat er op dat moment in de wijk leeft en gebeurt.

Doordat de diverse verhalen vertellen over de mensen die in een Madrileense volkswijk wonen, is het aantal personages dat de revue passeert talrijk. Aanvankelijk lijkt dit verwarrend, maar naarmate het boek vordert krijg je wel een steeds beter beeld van hun onderlinge verhoudingen. Hierdoor begrijp je ook veel meer van hun persoonlijke omstandigheden en wat hen beweegt. De lezer krijgt een kijkje in het persoonlijke leven van de personages en kan, en dat komt vooral door de beeldende schrijfstijl van Grandes, soms ook het gevoel hebben deel uit te maken van dat leven.

Die schrijfstijl is trouwens erg helder en nergens ingewikkeld. De zinnen zijn over het algemeen kort en krachtig, de dialogen realistisch. Bovendien bevatten de afzonderlijke verhalen soms humor, zijn bij vlagen ontroerend en liefdevol. Maar, en dat is zo goed als zeker ook de bedoeling van deze roman, ze zijn allemaal uit het leven gegrepen. De personages in deze verhalen worden overigens niet heel uitvoerig uitgewerkt. Desondanks kom je voldoende over de meeste van hen te weten en daardoor kan het boek zeker niet oppervlakkig genoemd worden.

Kleine helden is een roman die gaat over mensen die zich niet bij de crisis neerleggen, initiatieven ontplooien en er samen wat van proberen te maken. Het kan daardoor ook worden gezien als een boek dat toont hoe je met elkaar om kan en moet gaan. De boodschap die Grandes met dit boek meegeeft, is vooral dat mensen in een steeds individualistischer wordende wereld meer om elkaar zouden moeten geven en dat er met z’n allen dan voldoende bereikt kan worden.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Almudena Grandes
Titel: Kleine helden
ISBN: 9789056725679
Pagina’s: 267
Eerste uitgave: 2016

Beschrijving
Een wanhopige poging in 1917 om de rijkdom en macht van het Romanov-rijk te behouden. Een bommenwerper uit de Koude Oorlog met een dodelijke lading. Mysterieuze sterfgevallen op de Zwarte Zee die in verband worden gebracht met handelaren in nucleair materiaal. In dit alles zijn Dirk Pitt en zijn team van het NUMA verwikkeld. Er is maar één man die de catastrofe kan afwenden. De actie dendert maar voort terwijl Dirk Pitt probeert een volgende wereldwijde oorlog te voorkomen.

Recensie
De schrijverscarrière van Clive Cussler begon nadat zijn vrouw werk kreeg bij een plaatselijk politiebureau. Omdat ze voornamelijk ’s nachts werkte sloeg bij Cussler de verveling toe en besloot hij een boek te gaan schrijven. Hij wilde iets creëren dat nog niet bestond en omdat hij tijdens zijn jeugd veel had meegemaakt en ook een onmetelijke interesse in natuur en water had, had hij genoeg stof om over te schrijven. Zo ontstond het personage Dirk Pitt, directeur van het National Underwater and Marine Agency (NUMA). In 1973 werd zijn eerste boek, Mayday, uitgegeven. Hierna werd Cussler een van de meest succesvolste schrijvers van avonturenromans. De nieuwste Dirk Pitt, Dood op de Zwarte Zee, verscheen in 2016.

Het is 1917 als een Ottomaans oorlogsschip op de Zwarte Zee tot zinken wordt gebracht. Honderd jaar later worden Dirk Pitt en zijn NUMA-collega Al Giordino door de Bulgaarse autoriteiten gevraagd om dit scheepswrak op te sporen. Terwijl ze met hun werk bezig zijn, krijgen ze een noodoproep van een nabij gelegen vrachtschip. Ze varen er heen om hulp te bieden, maar treffen er een aantal lijken aan en er hangt een sterke zwavelgeur. Samen met de Bulgaarse politie en Europol komen ze tot de ontdekking dat dit in verband kan worden gebracht met nucleair materiaal. In 1917 is eveneens een schip met Romanov-goud verdwenen. Pitt’s zoon Dirk jr. en dochter Summer proberen dat goud te achterhalen. Maar ze zijn niet de enigen die deze waardevolle schat willen vinden. En wat heeft het goud met het radioactieve materiaal te maken?

Dood op de Zwarte Zee is alweer de vierentwintigste uit de Dirk Pitt-serie. Vaak verdient het aanbeveling de voorgaande boeken uit een serie eerder te lezen dan het nieuwste. Vooral omdat in het nieuwe verhaal passages voorkomen die verwijzingen bevatten naar de eerdere verhalen, maar ook omdat het seriepersonage eerder uitvoerig is uitgewerkt. In dit geval is het niet noodzakelijk bij het eerste boek te beginnen, want deze nieuwste avonturenroman van Cussler kan uitstekend afzonderlijk van de andere gelezen worden. Dat wil niet zeggen dat er geen verband met de eerdere boeken bestaat. Die zijn echter dermate minimaal dat dit geen enkele invloed heeft op de beleving van dit boek.

Het boek, dat, afgezien van de pro- en epiloog, uit drie delen bestaat, draait voor een groot deel om de vondst, maar ook de smokkel, van het radioactieve materiaal. Dit is een actueel thema, want in enkele landen rond de Zwarte Zee probeerden smokkelaars de laatste jaren nucleair materiaal aan IS te slijten. Ook het conflict tussen Rusland en Oekraïne, waarbij een trieste gebeurtenis uit de Nederlandse geschiedenis ook aangestipt wordt, speelt een rol in het verhaal. Cussler haalt zijn inspiratie niet alleen uit zijn liefhebberijen, maar ook uit de actualiteit.

In feite kent Dood op de Zwarte Zee twee verhaallijnen, dat van Dirk Pitt senior en dat van Dirk junior samen met zijn zus Summer. Normaal gesproken hebben beide verhalen met elkaar te maken of komen ze gedurende de plot samen. In dit boek is het echter volkomen onduidelijk wat het verband tussen beide is. Daarover volgt geen uitsluitsel waardoor het twee afzonderlijke verhalen in één boek lijken te zijn. Dit, maar ook de overgang van het ene naar het andere verhaal, zorgen nog wel eens voor wat onduidelijkheid.

Veel acties die in het boek voorkomen hebben een hoog James Bond-gehalte en zijn mede daardoor vaak ongeloofwaardig. Een gevecht op een rivier midden in een grote stad waarbij gebruikgemaakt wordt van kanonnen en AK-47’s is hiervan een voorbeeld. Toch valt het niet te ontkennen dat een avonturenroman als dit dergelijke elementen juist nodig heeft. Daardoor blijft het over het algemeen boeiend en interessant. Hoewel de ontknoping, die nu afgeraffeld lijkt te zijn, vele malen beter had gekund.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Clive & Dirk Cussler
Titel: Dood op de Zwarte Zee
ISBN: 9789044349498
Pagina’s: 446
Eerste uitgave: 2016

Beschrijving
De voormalige wapensmokkelaars Mace Bishop en Pylon Buso proberen in Kaapstad een nieuw, ontspannen leven op te bouwen. Maar wanneer ze proberen hun foute geld in een lucratieve deal te steken, krijgen ze te maken met levensgevaarlijke tegenstanders: de corrupte politicus Obed Chocho en de gewetenloze killer Spitz, die dodelijk efficiënt te werk gaat op de hypnotiserende klanken van killer-countrymuziek. Tot overmaat van ramp heeft ook hun oude vijand Sheemina February nog een rekening met ze te vereffenen.

Recensie
Na zijn studie aan de Witwatersrand Universiteit in Johannesburg maakte Mike Nicol naam als dichter, romancier en essayist. Tegenwoordig werkt hij als freelance journalist en schrijver en is woonachtig in Kaapstad. De romans van de auteur kenmerken zich door de Afrikaanse geschiedenis en politieke aspecten die hij hierin verwerkt heeft. Enkele voorbeelden zijn de apartheid, de boerenoorlog en de goudkoorts. Nicol heeft inmiddels een aantal prijzen op zijn naam staan, waaronder de prestigieuze Zuid-Afrikaanse Ingrid Jonkerprijs en de CNA Literary Award. Payback, het eerste deel van de Kaapstad-trilogie was in Duitsland thriller van het jaar. Killer country is het tweede deel uit de serie van drie.

Mace Bishop en Pylon Buso zijn twee voormalig wapenhandelaren. Hier hebben ze goed aan verdiend en een aanzienlijk bedrag is door hen op de Kaaimaneilanden ondergebracht. Ze denken er nu aan om dat geld in een interessant en winstgevend vastgoedproject te investeren. Een andere geïnteresseerde in dit project is de corrupte politicus en zakenman Obed Chocho. Hoewel hij gevangen zit, weerhoudt dit hem niet om zijn vaak dubieuze zaken af te handelen. Behalve met Chocho krijgen Bishop en Buso ook te maken de muzikale huurmoordenaar Spitz, de homoseksuele rechter Telman Visser en hun oude vijand Sheemina February, die ook nog eens de advocaat van Chocho is.

De paar eerste hoofdstukken van Killer country wekken nog de indruk dat het verhaal op zichzelf staand is, maar zodra Bishop en Buso hun opwachting maken merk je dat het verder gaat waar het eerste deel van de trilogie, Payback, geëindigd is. Om dit deel goed te kunnen volgen, te begrijpen en jezelf niet tekort te doen, is het daarom sterk aan te raden om de trilogie op volgorde te lezen.

De schrijfstijl van dit boek wijkt niet af van dat van het eerste deel van de trilogie. Nicol hanteert een vlotte stijl waarin hij de taal van de straat niet schuwt. Ook de dialogen tussen vooral Bishop en Buso zijn bijzonder. De ene keer is dat humoristisch, een andere keer lijkt het of ze onenigheid hebben, maar altijd zijn ze sterk. Dat geldt ook voor de interactie met en actie van Sheemina February. Deze dame blijft de gemoederen bezighouden en is de meest geheimzinnige van stuk voor stuk interessante personages die in het verhaal voorbijkomen. Die geheimzinnigheid van Sheemina blijft overigens wel intrigeren. Dat geeft het boek hoe dan ook een extra dimensie.

Een ander mysterie blijft het verleden van Mace en Pylon. Het is bekend dat ze wapenhandelaar waren, dat ze daaraan goed verdiend hebben en dat ze destijds zowel vrienden als vijanden gemaakt hebben. Daar blijft het dan ongeveer bij. Nicol gaat niet diep in op deze periode die beide mannen eigenlijk wel achter zich willen laten, niet kunnen vergeten, maar er soms ook in terugvallen. Dat niet weten kan een ongemakkelijk gevoel bij de lezer oproepen, maar aan de andere kant is dat ook wel weer de kracht van de personages en van het boek.

In Killer country werkt Nicol, en dat merk je gedurende het verloop van het verhaal steeds meer, naar een climax toe. In deze onverwachte, maar ook trieste ontknoping bevindt zich de meeste spanning van het boek. Daarnaast laat het eind van het verhaal voldoende ruimte over om van het derde deel van de trilogie een boeiende afsluiting van de drieluik te maken.

Waardering: 5/5

Boekinformatie
Auteur: Mike Nicol
Titel: Killer country
ISBN: 9789044532647
Pagina’s: 410
Eerste uitgave: 2016

Beschrijving
De voormalige wapensmokkelaars Mace Bishop en Pylon Buso hopen eindelijk een ontspannen leven te gaan leiden in Kaapstad. Met hun nieuwe beveiligingsservice voor welvarende toeristen lijkt dat te lukken, tot Mace ingehaald wordt door zijn verleden. Hij moet nog één gevaarlijke klus klaren en krijgt te maken met een vijand van formaat: Sheemina February, een advocate met ijsblauwe ogen, een passie voor geweld en een zwarte handschoen aan haar linkerhand. Wie is deze engel der wrake?

Recensie
De in Kaapstad woonachtige Mike Nicol is veelzijdig. Want behalve auteur is hij ook journalist, leraar van online schrijfcursussen creatief schrijven en non-fictie verhalen. Daarnaast werkt hij, op uitnodiging, ook als ‘writer-in-residence’ aan de universiteiten van Kaapstad, Berlijn en Essen. Voordat Nicol thrillers begon te schrijven, schreef hij onder andere romans en non-fictie, waaronder het in 2006 verschenen Mandela: het geautoriseerde portret. Het eerste deel van zijn succesvolle Kaapstad-trilogie, Payback, is door de VN Thriller en Detectivegids genomineerd als thriller van het jaar 2015.

In een eerder leven waren Mace Bishop en zijn vriend Pylon Buso succesvolle wapensmokkelaars. Omdat ze het rustiger aan wilden doen, runnen ze al enige tijd een beveiligingsservice voor rijke toeristen. Op een dag wordt Mike benaderd door Isabella Medicis, een vrouw waarmee hij tien jaar eerder zaken deed, maar ook een relatie mee heeft gehad. Op haar verzoek en omdat hij het geld goed kan gebruiken stemt hij in met zijn laatste wapensmokkel. Een riskante onderneming. Daarnaast krijgt hij te maken met Sheemina February, een niet altijd even discrete advocate. Wat is haar drijfveer om wraak op Mike te willen nemen?

Na de zich in het heden afspelende proloog, die ervoor zorgt dat je nieuwsgierig wordt, maakt het verhaal een sprong naar 1998 waarna het vervolg chronologisch verloopt. Dan begint ook de kennismaking met de belangrijkste personages die al in het begin redelijk goed uitgewerkt worden. Omdat deze personages talrijk zijn, zorgen ze aanvankelijk ook voor wat onduidelijkheid, maar zodra je ze beter leert kennen, en dat is toch al vrij snel, is dat voorbij en kun je in feite in het verhaal opgaan.

Dat laatste is niet moeilijk. Het verhaal ademt al vanaf het begin de sfeer van het rauwe Kaapstad uit. Het laat zien dat de criminaliteit een aanzienlijke rol speelt in deze stad van formaat. Behalve deze kant van Kaapstad heeft Nicol in het verhaal ook ruimte gecreëerd voor wat Zuid-Afrikaanse cultuur en geschiedenis, maar blijft ook de politiek niet onbesproken. Toch verliest zijn doelstelling, en dat is van Payback een spannend en boeiend verhaal te maken, niet uit het oog.

Een van de sterkste punten van het boek zijn de dialogen, met in het bijzonder die tussen Mace en Pylon. De ene keer zijn deze serieus, de andere keer humoristisch, maar hebben ook wel eens een licht agressieve ondertoon. Met deze twee personages heeft Nicol een goed op elkaar afgestemd duo in het leven geroepen. Ook de rol van Sheemina February moet niet onderschat worden. Ze is advocate, maar tegelijkertijd mysterieus en lijkt daarbij ook een dubbele agenda te hebben. Drie sterke personages, maar dat geldt in wezen ook voor een aantal andere.

Het verhaal heeft geen voortdurende spanning. Dat geeft niet, want van begin tot eind blijft het wel boeien. Er gebeurt namelijk zo veel dat het zo goed als onmogelijk is om de aandacht er niet bij te blijven houden. Naarmate de ontknoping nadert nemen de spannende momenten overigens wel toe. En er wordt uit de doeken gedaan wat de reden van Sheemina’s wraak is.

Ondanks het toch wel criminele verleden van Mace en Pylon sluit je ze wel in je hart. Ze doen hun best om een goede huisvader te zijn, maar begeven zich desondanks nog wel eens in de buurt van de onderkant van de maatschappij. Misschien is dat juist wat Payback maakt tot wat het is: een prima thriller die de nominatie thriller van het jaar 2015 dik verdiend heeft.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Mike Nicol
Titel: Payback
ISBN: 9789044532616
Pagina’s: 505
Eerste uitgave: 2015

Beschrijving
In Machtsovername wordt de president van Amerika het doelwit van nietsontziende terroristen – een angstaanjagend realistisch rampscenario, want hoe goed is een vrijstaande villa in het midden van een drukke stad nu echt te beveiligen?

Op een ochtend wordt de rust in Washington wreed verstoord door een groep terroristen die tientallen mensen vermoorden en bijna honderd mensen gijzelen terwijl ze zich een bloederige weg banen naar het Witte Huis. De geheime dienst brengt de president nog net op tijd naar een ondergrondse bunker, en terwijl de overheid discussieert over de juiste maier om met de vijand te onderhandelen, sluipt Mitch Rapp, de beste antiterreuragent van de CIA, door geheime gangen en verborgen tunnels van het enorme landhuis om de gijzelaars te redden voordat de terroristen de president bereiken. Maar een andere vijand – een hooggeplaatste persoon in Washington – is vastberaden Rapps reddingsmissie te laten falen.

Recensie
Na zijn studie economie werkte Vince Flynn als accountant en verkoopexpert. In 1991 verliet hij zijn werkgever omdat hij piloot bij de marine wilde worden. Dat is hem uiteindelijk niet gelukt omdat hij op medische gronden werd afgekeurd. Om de problemen rond zijn dyslexie te overwinnen dwong hij zichzelf om dagelijks te lezen en te schrijven. Deze nieuwe interesse motiveerde hem om zelf boeken te gaan schrijven. Zijn debuut verscheen in 1997 met de stand alone thriller Term limits. In 1999 begon Flynn aan zijn serie rond CIA-agent Mitch Rapp. Het eerste boek in deze serie is Machtsovername dat in 2016 op de Nederlandse markt werd uitgegeven.

Het is een rustige ochtend wanneer de Amerikaanse president Robert Hayes een plotseling ingelast bezoek van een Arabische prins krijgt. Deze prins, in werkelijkheid de terroristleider Rafique Aziz, heeft het op de president gemunt. De geheime dienst heeft het door en weet Hayes net op tijd in een beveiligde bunker onder te brengen. Desondanks vallen er bij de aanslag tientallen dodelijke slachtoffers en de terroristen dreigen ook de gijzelaars te vermoorden. De CIA weet hun beste agent Mitch Rapp in het Witte Huis te krijgen met als doel deze gijzelaars te bevrijden en de president te ontzetten. Aziz blijkt echter niet de enige te zijn die het op de president heeft voorzien. Want uit onverwachte hoek ondervindt de reddingsoperatie ook tegenstand.

Dat de beveiliging van het Witte Huis de laatste paar jaar regelmatig in opspraak is geweest, zal niemand zijn ontgaan. Ook in Machtsovername, dat al ruim vijftien jaar geleden geschreven is, komt de beveiliging er niet ongeschonden uit. Een aanslag van een groep terroristen op dit wereldwijd aansprekende gebouw lijkt daarmee niet eens zo heel erg onrealistisch te zijn. Door dit scenario als uitgangspunt te kiezen, heeft Flynn een boek geschreven dat, ondanks dat het wel enigszins gedateerd is, toch in ieder decennium zou kunnen voorkomen. Want altijd staat er wel een groepering op die de Verenigde Staten tot doelwit kiest.

Deze thriller is de eerste Mitch Rapp die de auteur geschreven heeft, maar in chronologische volgorde is het boek de derde van de serie. Wellicht dat dat de reden is dat zijn personage niet uitvoerig is uitgewerkt. In feite is nu hij uitwisselbaar met personages in soortgelijke boeken van andere auteurs. Wel wordt al snel duidelijk dat Rapp opvliegend van aard is, ook vaak ongeduldig is en dat hij overkomt als een moordmachine in dienst van de CIA. Aan de andere kant is dit wellicht ook zijn charme, want deze eigenschappen zijn er wel mede oorzaak van dat hij geen kleurloos figuur

Hoewel Machtsovername een actiethriller is, lijkt het vooral een politieke thriller waarin actie voorkomt. Deze actie vindt dan vooral in het laatste gedeelte van het boek plaats. Daarvoor bestaat het vooral uit een tactisch en strategisch spel tussen de Amerikaanse overheid en de terroristen. Zonder dat de lezer op het puntje van de stoel gaat zitten ontstaat er wel een spanningsveld. De echt spannendere momenten vinden aan het eind van het verhaal plaats. Dat is pas wanneer er uiteindelijk besloten wordt tot actie over te gaan. Laat, maar niet onoverkomelijk. Want het steekspel dat daarvoor plaatsvindt, is boeiend en intrigerend.

Het boek lijkt vooral geschreven te zijn voor de Amerikaans markt, maar omdat het terrorisme -nog steeds- een wereldwijd probleem is, zal het ook internationaal voldoende aanslaan. Door de heldere schrijfstijl van Flynn, zijn deskundigheid en het aansprekende onderwerp is Machtsovername een thriller die er zeker mag zijn.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Vince Flynn
Titel: Machtsovername
ISBN: 9789045210490
Pagina’s: 491
Eerste uitgave: 2016

Beschrijving
Boas, een jonge student, gaat met vier biologen en twee gidsen op expeditie naar een afgelegen berg in Azië. Er wordt onder meer onderzoek gedaan naar de zich in het oerwoud schuilhoudende neusaap, de Narsalis larvatus. Als de gidsen hen noodgedwongen enkele dagen alleen laten, raken ze afgesloten van de buitenwereld. Worden de vijf expeditieleden langzaam waanzinnig of leeft de Berg en probeert die zich van hen te ontdoen?

Recensie
Een documentaire op de BBC waarin een man dag in dag uit in de jungle zat om een ijsvogel te observeren, was voor Luuk Imhann (1986) de aanleiding voor het schrijven van zijn in oktober 2016 verschenen debuutroman Paradijs. Na het zien van deze beelden heeft het nog ongeveer vijf jaar geduurd voordat de roman het levenslicht zag. Imhann, die onder andere ook theatermaker, dichter en filmjournalist is, is altijd geïnteresseerd geweest in waanzin, een thema dat in feite de rode draad is in al zijn werk. Inmiddels is hij begonnen met het schrijven van een tweede roman.

De twintigjarige student Boas moet van zijn vader mee met een expeditie van vier biologen in het oerwoud van Maleisië. Deze biologen doen onderzoek naar onder andere de neusaap die op de berg Mount Kinabalu diep in dat oerwoud schuilhoudt. Boas weet overigens niet wat hij aan de expeditie kan bijdragen en wordt door de anderen niet voor vol aangezien. Op een dag moet een van de twee gidsen naar het ziekenhuis gebracht worden, hij wil dat de andere gids hem daarheen brengt. De vijf blijven alleen achter, waarna zich steeds vreemdere gebeurtenissen voordoen. Laat de berg van zich spreken of begint ieder expeditielid last te krijgen van een vorm van waanzin?

Mount Kinabalu is voor de lokale bevolking een heilige berg en daarom heerst er rond deze berg veel bijgeloof. Dat de bewoners van Maleisië dit bijgeloof tot een soort religie hebben gemaakt, blijkt al uit de eerste regels van het boek. De expeditieleden doen hier lacherig over en geloven niet dat de Berg invloed heeft op de onverklaarbare voorvallen die zich rondom hen voordoen. Dat de gekte langzaam in hen sluipt, lijkt niet tot hen door te dringen. Hoewel de lezer zich ook kan afvragen of de waanzin niet al sluimerend aanwezig was voordat ze aan de expeditie begonnen. Daarover wordt in het verhaal geen uitsluitsel gegeven.

Een groot deel van het verhaal heeft het bestuderen van de neusapen en later ook nog de steeloogvlieg de overhand. Eén hoofdstuk wordt zelfs zo goed als in z’n geheel gewijd aan een logboek over het gedrag van de neusapen. Wellicht zijn deze feiten interessant voor biologen en andere belangstellenden, maar voor de lezer van een roman is dit overbodige informatie die absoluut niet ter zake doet. Een ander hoofdstuk lijkt eveneens overbodig, maar met dát verschil dat de titel van het boek hierin enigszins verduidelijkt wordt, maar de lading niet dekt.

Paradijs is een vlot en helder geschreven verhaal waarin de personages niet al te uitvoerig worden uitgediept. Dat is, gezien de aard van het verhaal, ook niet noodzakelijk. Hoewel sommige hoofdstukken wat onwerkelijk overkomen, zijn ze om het geheel te kunnen overzien toch ook onmisbaar. Omdat het boek ook enkele spannendere situaties kent, heeft het af en toe de kenmerken van een thriller, maar die van een roman hebben wel de overhand. De vijf jaar die Imhann over Paradijs gedaan heeft, hebben een niet al te dikke roman opgeleverd die over het algemeen goed leesbaar is, maar een ontknoping heeft niet alles verklaart. En dat is wellicht ook de reden dat waanzin ook niet altijd een verklaring nodig heeft.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Luuk Imhann
Titel: Paradijs
ISBN: 9789021401614
Pagina’s: 199
Eerste uitgave: 2016

Beschrijving
Als de jonge arts Felix Wellenstein verneemt dat een studievriend is omgekomen bij een auto-ongeluk besluit hij naar diens begrafenis in Zimbabwe te gaan. Hij wil meteen ook Grootfontein bezoeken, het prachtige boerenbedrijf dat zijn grootvader toebehoorde – totdat president Mugabe de landerijen inpikte.

Over Grootfontein gaan inmiddels vreemde verhalen rond. Chinese ingenieurs hebben er een mijn geopend en het landgoed wordt zwaar bewaakt. Kort na zijn aankomst in Harare loopt Felix in een hinderlaag, waarna hij op de vlucht slaat voor Mugabes geheime politie. Twijfel knaagt. Was de dood van zijn vriend wel een ongeluk? Met de hulp van de jonge Zimbabwaanse ranger Melody komt hij op het spoor van een duister complot waarvan de onthulling een nieuwe wereldwijde economische crisis kan veroorzaken.

Recensie
In 2015 won René van Rijckevorsel, die sinds 2001 deel uitmaakt van de hoofdredactie van het opinieweekblad Elsevier, met zijn debuutthriller Tunis de schaduwprijs, een literaire aanmoedigingsprijs die wordt uitgereikt aan de auteur van het spannendste Nederlandstalige debuut. Zijn inspiratie voor dit boek deed hij op in de hoofdstad van Tunesië, waar hij begin jaren negentig woonde. Vijf jaar later verbleef hij drie jaar in Zimbabwe, waar hij Elsevier correspondent Zuidelijk Afrika was. Zim, de tweede thriller van Van Rijckevorsel speelt zich dan ook af in dit Afrikaanse land.

Felix Wellenstein, een jonge arts die zestien weken in Velp heeft gewerkt, krijgt, als hij op weg is naar zijn huis in Amsterdam, een e-mail uit Zimbabwe waarin hem wordt verteld dat zijn studievriend Diederik bij een auto-ongeluk overleden is. Felix twijfelt er geen moment aan om naar de afscheidsdienst van zijn vriend te gaan. Dan kan hij meteen een bezoek brengen aan Grootfontein, de voormalige boerderij van zijn grootvader. Felix is nog niet lang in Harare als een hinderlaag er de oorzaak van is dat hij moet vluchten voor de geheime politie van president Mugabe. Op Grootfontein ontdekt hij dat Chinezen een mijn geopend hebben en dat er ongeoorloofde praktijken plaatsvinden. Hij wil hier een eind aan maken, maar bekendmaking zal wereldwijd grote economische gevolgen hebben. Maar wil hij daar verantwoordelijk voor zijn?

Wie aan Zimbabwe denkt, denkt niet alleen aan de safari’s die er tijdens een vakantiereis gemaakt kunnen worden, maar ook aan het landhervormingsprogramma dat president Mugabe in 2000 invoerde en de gevolgen daarvan. Deze beide elementen heeft Van Rijckevorsel in Zim verwerkt, hoewel het eerste in veel mindere mate en ook niet vanuit het oogpunt van toeristen. Ranger Melody, die Felix bij zijn vlucht helpt, geeft hem namelijk een lesje overleven in de wildernis. Daaruit wordt duidelijk welke gevaren er dreigen en dat is ook wat de toeristen wordt verteld. Dit, maar ook de beschrijvingen van  de natuur, de mensen en de ‘couleur locale’ geven een goede impressie van het leven zoals het in Zimbabwe, maar ook in een groot deel van Afrika, kan zijn.

Dat het in Afrika spannend kan zijn, is bekend. Zim maakt deel uit van die spanning en is daar dus geen uitzondering op. De korte proloog die aan het verhaal voorafgaat werkt dat al in de hand en is veelbelovend. Gedurende het verdere verloop is die spanning regelmatig aanwezig en worden er eveneens verschillende voor Felix onopgehelderde zaken duidelijk. Hoewel het aantal verrassende wendingen in het verhaal minimaal is, doet zich aan het eind van het boek er toch een voor. Ondanks dat deze door niemand  voorzien had kunnen worden, is die, weliswaar achteraf, niet dusdanig dat de lezer er heel erg vreemd van op hoeft te kijken.

Van Rijckevorsel heeft in het boek gekozen voor een combinatie van fictie en werkelijkheid. Zo komen veel bestaande personen in het verhaal voor en maakt hij handig gebruik van gebeurtenissen die in het verleden hebben plaatsgevonden. Daarnaast schuwt de auteur niet om maatschappelijke misstanden als kinderarbeid aan de kaak te stellen. Ook de presidentiële familie wordt niet ontzien, want het buitenproportionele koopgedrag van Grace Mugabe wordt een paar keer naar voren gebracht. De introductie van een nieuwe smartphone, de Raindrop, loopt door het verhaal heen. Met megaster Beyoncé als blikvanger van de campagne. Is dit wellicht een knipoog naar de introductie van Samsung’s Ultra Music F300 die in 2007 door de zangeres gepromoot werd?

Omdat de auteur zoveel diverse thema’s in het boek verwerkt heeft, is het in feite meer dan alleen een thriller. Het doet je namelijk beseffen dat de politieke situatie van veel landen in Afrika verre van ideaal is. Toch is Zim geen boek dat belerend is. In geen geval. Het is in beginsel een thriller, maar wel een met een erg hoog realiteitsgehalte.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: René van Rijckevorsel
Titel: Zim
ISBN: 9789023426806
Pagina’s: 315
Eerste uitgave: 2016

Beschrijving
Na het stuklopen van haar huwelijk pakt psychologe Mare Berg de draad weer op. Vastbesloten om er het beste van te maken neemt ze een nieuwe casus aan. Het betreft een jonge vrouw, Chantal, die vanwege meerdere diefstallen door de reclassering is doorverwezen. Een eenvoudige zaak – zo lijkt het in eerste instantie – maar Chantal drijft Mare al gauw tot het uiterste. Als Chantal spoorloos verdwijnt, ontfermt Mare zich over haar dochtertje. Vier jaar lang is ze met hart en ziel moeder van de kleine Suus. Tot Chantal terugkomt. Wat volgt is een zenuwslopend kat-en-muisspel, dat Mare tot een onvoorstelbare daad drijft. De gevolgen zijn verstrekkender dan iemand voor mogelijk heeft gehouden.

Recensie
Al zolang ze het zich kan herinneren is Anita Larkens met schrijven bezig. Ze begon met gedichten en volgde daarna een schrijfcursus. En als copywriter schreef ze onder andere voor de tijdschriften Schijven magazine en Pippo en recenseerde ze thrillers voor Crimezone.nl. In 2001 verscheen haar non-fictieboek, De volmaakte vrouw. Werk succes en identiteit. Eind 2012 deed ze mee aan een erotische thrillerwedstrijd van Vrouwenthrillers.nl en haar huidige uitgever De Crime Companie, die ze in 2013 won. Haar verhaal werd gepubliceerd in het boek Verleiding. In datzelfde jaar werd haar thrillerdebuut Schaduwdochter als e-book uitgebracht. In 2015 volgde de papieren versie.

Na haar scheiding van haar man Dries valt psychologe Mare Berg in een depressie. Als ze na zestien weken weer aan het werk gaat, zag ze één dossier op haar bureau liggen. Om weer rustig te kunnen beginnen. Dit dossier is van Chantal, een jonge vrouw die wegens diefstal regelmatig met justitie in aanraking is gekomen en doorverwezen is naar een psycholoog. Wanneer Chantal na een tweede bezoek aan Mare spoorloos verdwijnt, besluit Mare zich over haar dochtertje te bekommeren. Vier jaar later duikt Chantal plotseling weer op en begint voor Mare een onzekere periode die op haar zenuwen werkt. Want komt Chantal haar dochtertje weer terughalen of niet? Het gaat zelfs zover dat Mare de wanhoop nabij is en overgaat tot een daad die niemand had kunnen voorzien.

Het verhaal bestaat uit drie delen en het eerste, dat zich afwisselend in 1999 en 2003 afspeelt beslaat het grootste deel daarvan. Het heden speelt zich af in 2003 en de flashbacks hebben tot gevolg dat de lezer meer te weten komt over wat zich vier jaar eerder heeft afgespeeld. Dat werkt verhelderend, maar zorgt er eveneens voor dat de mogelijk aanwezige spanning tenietgedaan wordt. Vooral omdat de lezer in dit eerste deel denkt te weten wat er gebeurd is. Deel twee speelt zich in 2003 af, maar ook dan worden afwisselend sprongen in de tijd gemaakt. Hierin wordt het gedrag van Mare enigszins verklaard. In het laatste en kortste deel worden alle eventuele vragen beantwoord en blijkt de auteur een verrassing in petto te hebben.

De sprongen in tijd geven het verhaal snelheid, maar af en toe komt het voor dat zo’n tijdwisseling te plotseling komt waardoor een klein beetje verwarring ontstaat. Je kunt dan het gevoel krijgen wat te missen. Wat zeker ontbreekt, is de spanning. Pas op eenderde van het boek doet zich een eerste verrassende wending voor. Voor een thriller, ook al is het een psychologische, is dat veel te laat. Ondanks dat de ontknoping veel verheldert en ook verrassend is, blijven er desondanks nog wel wat vragen over die niet beantwoord worden.

Het thema van Schaduwdochters, waarheid en leugen, is origineel en de manier waarop dit in het verhaal is verwerkt, heeft in ieder geval tot gevolg dat niets is wat het lijkt. Toch kun je je niet aan de indruk onttrekken dat Larkens hier soms te ver in gaat. Daardoor doen grote delen van het verhaal vrij ongeloofwaardig aan. Jammer, want in principe leent dit thema zich er heel goed voor om het wel realistisch te laten zijn. Dat zou niet alleen de spanning, maar ook de geloofwaardigheid ten goede komen.

Waardering: 2/5

Boekinformatie
Auteur: Anita Larkens
Titel: Schaduwdochter
ISBN: 9789461091482
Pagina’s: 303
Eerste uitgave: 2013

Beschrijving
Kolt Raynor is een treurige zuiplap die van grote hoogte gevallen is. Ooit was hij lid van de illustere Delta Force, maar tegenwoordig zijn de enige baantjes die men hem nog geeft ver onder zijn niveau. Jaren geleden nam hij in de bergen van Afghanistan een beslissing die tegen zijn direct orders inging en waarvan de gevolgen hem altijd zijn blijven achtervolgen. Nu ligt hij op een doorgezakt matras zijn zelfmedelijden te verdrinken.

Net als hij op het punt staat om op te geven en helemaal weg te zakken in een troosteloos bestaan, staan een paar van zijn voormalige collega’s voor de deur. Hij krijgt een allerlaatste kans om zijn naam te zuiveren, maar wel tegen een hoge prijs. Zijn missie: zonder back-up terugkeren naar het gebied tussen Afghanistan en Pakistan om een paar gevangen Amerikanen te bevrijden en hen thuisbrengen.

Tijdens deze gevaarlijke missie ontdekt hij echter een dreiging die niemand ooit voor mogelijk had gehouden. Al Qaida staat op het punt om een Black site – een geheime gevangenis van de VS – aan te vallen en de regio te destabiliseren. Zonder dat Raynor het weet, jaagt een onbekende vijand vanuit de schaduwen op hem met maar één doel: zorgen dat Raynor zijn missie koste wat kost niet kan volbrengen…

Recensie
Thomas Greer was als Delta Force-commandant in 2001 betrokken bij de jacht op Osama Bin Laden. Onder het pseudoniem Dalton Fury beschreef hij zijn ervaringen in de bestseller Kill Bin Laden dat in 2008 werd uitgegeven. Met dit boek heeft hij een groot aantal weken in de bestsellerlijst van The New York Times gestaan. Hierna besloot Fury tot het schrijven van een serie over geheime operaties en creëerde hij het personage Kolt Raynor. Het eerste boek in deze thrillerserie is Black site, dat in 2012 is uitgegeven en in 2016 op de Nederlandse markt verscheen. Op 21 oktober 2016 is Greer na een ernstige ziekte op 52-jarige leeftijd overleden.

Als lid van Delta Force, de belangrijkste antiterroristische eenheid van de Verenigde Staten, heeft Kolt Raynor een bevel genegeerd waardoor tijdens een missie doden zijn gevallen. Hij wordt oneervol ontslagen, raakt aan de drank en is hard op weg zijn leven te verpesten. Die kans krijgt hij niet, want op een dag wordt hij benaderd door twee ex-collega’s. Kolt krijgt een laatste aanbod: een missie die moet leiden tot de bevrijding van een aantal gevangen genomen Amerikanen die zich in een gevaarlijk gebied tussen Afghanistan en Pakistan bevinden. Omdat Kolt er alleen voor staat, is het geen risicoloze missie. Hij ontdekt dat Al Qaida een geheime gevangenis (black site) aan wil vallen, maar de omgeving ook wil ontwrichten. De vijand heeft hem echter opgemerkt. Hoewel Raynor vastberaden is zijn missie te volbrengen, moet hij er ook voor zorgen in leven te blijven.

In zijn voorwoord geeft de auteur aan dat hij van zijn hoofdpersoon, Kolt Raynor, geen superman wilde maken en dat het een realistisch verhaal moest worden. Dat eerste is gedeeltelijk geslaagd, want Raynor wordt hoe dan ook als een normaal mens die ook zijn fouten en gebreken heeft neergezet. Toch weet hij zich, zelfs ook zonder hulp van anderen, uit de meest onmogelijke situaties te redden die je de wenkbrauwen doen fronsen. Dan heeft het er alle schijn van dat hij onoverwinnelijk is en wel degelijk de superheld is die hij niet moest zijn. Maar hij komt niet altijd ongeschonden uit de strijd en daarom wekt hij zeker sympathie op.

Omdat de auteur zelf Delta Force-commandant geweest is, kent hij deze eenheid als geen ander en dat weet hij in zijn boek uitstekend over te brengen. De missie die door hen wordt uitgevoerd, is zeer realistisch en alle acties, situaties en personages worden gedetailleerd beschreven. Dat geldt eveneens voor de onderlinge dialogen, het weergeven van de Afghaanse en Pakistaanse sfeer, maar ook de strijd tegen het terrorisme. Hierdoor heb je als lezer niet het gevoel een verzonnen verhaal te lezen, wat natuurlijk wel zo is.

Al vanaf het eerste hoofdstuk kenmerkt het verhaal zich als actiethriller. Dat blijft zo tot aan het eind. De ontknoping, die een open eind heeft, speelt zich in een bijzonder hoog tempo af en daardoor neemt de spanning zienderogen toe. Door de aard van het verhaal komt er wel een aanzienlijke hoeveelheid geweld in voor, op sommige momenten misschien iets te veel en te extreem, maar bedenk dan ook dat het boek zonder dat geweld een slap verhaal zou zijn. Want de strijd tegen terrorisme is er een die niet zonder kan.

Het thema in dit boek is niet uniek. Er zijn namelijk voldoende schrijvers die operaties als deze beschrijven. Het verschil tussen boeken van hen en dat van Dalton Fury is echter het realiteitsgehalte. Dat is in Black site, een boek dat zich leent om verfilmd te worden, hoog, actueel en komt nergens geforceerd over. De liefhebber van een onvervalste actiethriller zal aan dit boek ongetwijfeld veel plezier kunnen beleven.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Dalton Fury
Titel: Black site
ISBN: 9789045210094
Pagina’s: 397
Eerste uitgave: 2016

Beschrijving
Pieter Elting is een geslaagd man: glanzende carrière, groot huis, dure auto. Dan slaat het noodlot toe: op klaarlichte dag wordt hij ontvoerd en vervolgens opgesloten in een lege kamer. Hoewel hij ervan overtuigd is dat hij daar nooit eerder is geweest, komt de plek hem toch bekend voor. Maar waarom is hij hier? Zijn ontvoerders geven hem geen verklaring. Integendeel, hij krijgt de opdracht er zelf achter te komen. Als hem ten slotte de schrijnende reden duidelijk wordt, bekent hij schuld, maar alleen om zijn leven te redden.

Recensie
Als kind wist Lieneke Dijkzeul wat ze wilde worden: paukeniste. En omdat ze ook al erg veel om boeken gaf, wilde ze het liefst een schrijvende paukeniste zijn. Het liep echter anders dan ze destijds hoopte, want na haar studie werkte ze als secretaresse en psychologisch assistente. Toch kwam later een deel van haar kinderwens uit. Want toen ze haar dochter begon voor te lezen, ontstond het idee om eens een kinderboek te gaan schrijven. Het resultaat was Hou je taai, haar eerste jeugdboek. In 2006 besloot ze om ook thrillers te gaan schrijven. Haar debuut in dit genre was De stille zonde. In 2016 verscheen haar nieuwste thriller, Dagen van schaamte.

Pieter Elting is nog maar net thuis als de bel gaat. Voor de deur staan twee personen die beiden een bivakmuts dragen. Nog voordat hij door heeft wat er gebeurt, wordt hij neergeslagen. Als hij weer bijkomt realiseert hij zich dat hij in de kofferbak van een auto ligt en dat hij ontvoerd is. Niet veel later wordt hij opgesloten in een lege kamer met alleen een bed en aan de muur een schilderij. Als Pieter wil weten wat de reden van zijn ontvoering en behandeling is, moet hij daar van hen zelf achter zien te komen. Zijn ontvoerders krijgen een onderling meningsverschil en daardoor moet Pieter een dagboek lezen. Pas dan wordt het hem duidelijk waarom hij ontvoerd is.

Al vrij vroeg in het verhaal heeft Pieter vragen. Hij is niet de enige, want ook bij de lezer komen vanaf het begin van het boek diverse vragen naar boven. Deze wijken over het algemeen niet af aan die van Pieter. En ook voor de lezer worden ze pas aan het eind van het boek beantwoord. Doordat dit vrij laat in het verhaal gebeurt, blijf je nieuwsgierig naar de aanleiding van zijn ontvoering, maar ook waarom hij in een nogal vernederende situatie terecht is gekomen.

Doordat Elting tijdens zijn gevangenschap veel kan nadenken, en dat ook doet, wordt zijn personage iets uitgewerkt en kom je wat meer over hem te weten. Ook van de twee overige personages, Emma en John, krijg je aan het eind van het verhaal iets meer te weten. Echt diepgaand is dit allemaal niet, maar dat lijkt ook niet de bedoeling te zijn. Het is echter meer dan voldoende om een goed beeld van deze drie personen te kunnen krijgen.

Het verhaal blinkt niet uit in snelheid. Het begint, wanneer Elting ontvoerd wordt, nog aardig, maar zodra hij is opgesloten, grotendeels aan zijn lot wordt overgelaten en daardoor wat passief wordt, neemt dit beetje tempo af. Door het ontbreken van het tempo heeft het ook geen zinderende spanning. Zoals al op het boek wordt vermeld, is deze vooral psychologisch van aard. Want het werkt wel door in je eigen brein, hoe zou je namelijk zelf in reageren als je in een vergelijkbare situatie terechtkomt. Het laatste kwart van het boek wordt overigens een stuk interessanter. Dan krijgt Pieter het soms aangrijpende dagboek van Emma te lezen. Hoewel de ontvoering en wat er daarop volgt niet goed te praten is, snap je de uit emotie en onvrede ontstane beweegredenen van Emma en John wel.

De soms wat langdradige gedachten van Elting en het feit dat Lieneke Dijkzeul af en toe woorden en zinnen gebruikt die niet een het dagelijkse taalgebruik voorkomen, kunnen wat storend zijn. Toch heeft Dagen van schaamte over het algemeen een vlotte schrijfstijl en is daardoor goed leesbaar. De auteur maakt in het verhaal ook nog een heel duidelijk statement: dat er in de gezondheidszorg niet moet worden bezuinigd. Omdat dat zo goed als altijd ten koste van de patiënten zal gaan. Dus behalve psychologisch, is het boek ook maatschappijkritisch.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Lieneke Dijkzeul
Titel: Dagen van schaamte
ISBN: 9789026337154
Pagina’s: 254
Eerste uitgave: 2016