Beschrijving
Nienke Draaijer kan haar geluk niet op als ze een geheel verzorgde wintersportvakantie naar Oostenrijk wint. Ze vindt skiën geweldig, maar doordat ze haar baan is kwijtgeraakt en haar relatie na vier jaar is verbroken – met de gedwongen verkoop van haar huis tot gevolg – zit ze financieel in een dip. Deze gratis vakantie is precies wat ze nodig heeft.

Samen met de andere deelnemers van de groepsreis vertrekt ze naar het ski resort Bad Kleinkirchheim. Het gezelschap van overwegend jongere mensen kan het goed met elkaar vinden en ze vermaken zich prima tijdens het skiën en de après-ski. Nienke geniet niet alleen van de mooie pistes en de gezelligheid van de groep, maar koestert zich ook in de aandacht van de getrouwde Rogier en van Jonathan, de knappe en mysterieuze reisleider, die vanaf de eerste aanblik veel indruk op haar maakt.

Na wederom een heerlijke dag op de pistes bezoekt de groep het thermenbad en heeft een reuzegezellige avond. Maar van die gezelligheid is niets meer over als een medewerkster van de thermen in het bubbelbad het zielloze lichaam van een van de groepsleden aantreft.

Recensie
Linda van Rijn is in 2011 begonnen met schrijven en heeft inmiddels al tien thrillers op haar naam staan. Daarmee kan ze met recht een veelschrijver worden genoemd. Voordat Van Rijn met schrijven begon, heeft ze onder andere als reisleidster op diverse locaties gewerkt. Dat is in haar boeken te merken, want die spelen zich allemaal voor het grootste deel in het buitenland af en alle op bestemmingen waar ze zelf ook geweest is.

In Ski resort wint Nienke Draaijer een compleet verzorgde wintersportvakantie in Oostenrijk van een week als ze op Facebook aan een prijsvraag meedoet waarin gevraagd wordt waarom juist jij die vakantie verdient. Haar relatie is nog niet zo lang geleden verbroken, ze is net verhuisd en heeft ook haar baan verloren. Daarom is ze blij met deze vakantie waarvan ze hoopt dat ze er daardoor weer wat bovenop komt. Nienke heeft het in het ski resort naar haar zin, maakt nieuwe vrienden en flirt met een paar mannen. Het plezier is snel afgelopen als op een avond een van de deelnemers van de groepsreis levenloos in een thermenbad wordt gevonden.

Het boek bestaat uit twee delen. In het eerste deel is Nienke het belangrijkste personage. Daarin maakt de lezer vooral kennis met haar, wordt duidelijk waarom ze het even moeilijk heeft en laat je haar vakantie meebeleven. In het tweede deel is het onderzoek naar de moord het belangrijkste. Dit deel heeft meer kenmerken van een thriller dan het eerste deel, dat eigenlijk wat weg heeft van een chicklit.

Het eerste deel van het boek geeft een goed sfeerbeeld van een skivakantie en hoe anders mensen zich dan kunnen gedragen. Dit is op een luchtige manier geschreven waardoor het je een soort feelgood-gevoel kan geven. Hoewel het tweede deel van het boek thrillerelementen heeft, is het niet spannend. Daarvoor is het te voorspelbaar en kent het te weinig verrassende wendingen.

De schrijfstijl van Van Rijn is vlot, aangenaam en heeft een eenvoudige en duidelijke verhaallijn. Nergens worden ingewikkelde volzinnen of mooie proza gebruikt. Het is daarom merkwaardig dat de uitgever het boek bestempelt als literair. Dat is het zeker niet. Daarentegen is Ski resort een niet al te dikke vakantiethriller pur sang dat zorgt voor een paar uurtjes zorgeloze ontspanning.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Linda van Rijn
Titel: Ski resort
ISBN: 9789460682186
Pagina’s: 211
Eerste uitgave: 2014

Beschrijving
Terwijl teruggekeerde jihadisten een steeds grotere dreiging vormen en er grote onrust heerst onder de bevolking, staat in Groot-Brittannië een nieuwe politiek leider op. De populist Vernon Holt belooft een streng antiterreurbeleid te voeren en keihard op te treden tegen etnische minderheden die naar geweld grijpen. Hij wint de verkiezingen, maar maakt ook veel vijanden.

Tom Buckingham – ex-SAS, tegenwoordig in dienst bij MI5 – gaat undercover om een aanslag van voormalige militairen op Holt te voorkomen. Tegelijkertijd moet hij zien uit te vinden wat oligarch Oleg Umarov, afkomstig uit de Krim, als financier van Holt van plan is. Hij doet een ontdekking die het politieke landschap van Europa voorgoed zal veranderen…

Recensie
Na zijn actieve carrière als agent bij de SAS richtte Andy McNab, pseudoniem voor Steven Billy Mitchell, zich op het schrijven van boeken. Zijn eerste thriller, Bravo two zero, gaat over zijn gelijknamige missie in Irak. Ook al zijn volgende boeken zijn gebaseerd op de periode die hij bij de SAS doorbracht. McNab, wiens portret nooit zichtbaar mag zijn, moet zijn werk, voordat het wordt uitgegeven, ter goedkeuring voorleggen aan het Britse Ministerie van Defensie.

Noodtoestand is McNab’s nieuwste actiethriller en de derde waarin Tom Buckingham, oud SAS’er en tegenwoordig bij MI5 werkzaam, het belangrijkste personage is. Tom werkt undercover bij Invicta, een organisatie die oud-militairen helpt een nieuw bestaan op te bouwen. Hier werkt hij voor Vernon Rolt, een ultrarechtse miljonair die na de verkiezingen de nieuwe minister van Binnenlandse Zaken wordt. Rolt wil na zijn aanstelling hard optreden tegen moslimterroristen en jihadisten. Niet iedereen is er blij mee dat Rolt de nieuwe minister is geworden en een groep oud-militairen heeft een aanslag op hem gepland en wil de macht overnemen. Buckingham moet proberen dit te voorkomen.

Het boek begint, zoals een waardig actiethriller betaamt, gewelddadig. Want in de eerste drie hoofdstukken wordt een aantal moorden gepleegd. Daarbij zal het niet blijven. Dit houdt echter niet in dat het hele boek bol staat van spectaculaire acties waarbij vele slachtoffers vallen. Nee, het boek, dat in wezen uit twee verhalen bestaat, heeft namelijk ook een menselijke kant. Dat dit een gedesillusioneerde jonge moslim is die spijt gekregen heeft van zijn impulsieve besluit naar Syrië te vertrekken, is misschien wel het bizarre in dit verband.

Deze moslim, Jamal, ging vooral naar Syrië om indruk op zijn vader te maken, maar ook om voor vol aangezien te worden. Het geweld in dat land heeft een dusdanige indruk op hem gemaakt dat hij, met gevaar voor eigen leven, besloot dit wereldkundig te maken. Terug op Britse bodem wordt hij nog in het vliegtuig gearresteerd en gevangen gezet. In afwachting van moorden die hij niet begaan heeft. Door de goede bedoelingen die Jamal had en heeft, is het niet vreemd om sympathie voor hem te kunnen opbrengen. Want in wezen is het geen slechte jongen. Eerder wat naïef en gemakkelijk beïnvloedbaar. En daardoor is hem overkomen wat hij vooraf niet in kon schatten.

Hoewel het personage van Tom Buckingham’s in dit derde deel van de serie niet uitgebreid uitgewerkt is, kan Noodtoestand wel los van de twee eerdere delen gelezen worden. Om te voorkomen dat je het gevoel krijgt iets in dit boek te missen, is het echter wel aan te raden de boeken in volgorde van verschijnen te lezen. Niet alleen om meer van Tom te weten te komen en te begrijpen, maar ook omdat in Noodtoestand personages voorkomen die ook in minstens een van de eerdere delen opgevoerd zijn.

Terreurdreigingen, IS en de diverse aanslagen geven het boek een actueel en realistisch karakter. De populistische Vernon Rolt staat symbool voor politici zoals Wilders, Trump en Le Pen. Het verhaal laat zien wat er in een land kan gebeuren wanneer politici als zij aan het bewind komen, maar ook waar de bevolking van een land toe in staat is. En dat laatste zien we eigenlijk nu al met de vluchtelingenproblematiek.

De mix van actie, actualiteit, spanning en een aantal verrassende wendingen zorgen ervoor dat het lezen van Noodtoestand meer dan de moeite waard is. En dat de ontknoping enigszins gezocht lijkt, kan McNab daardoor met gemak worden vergeven.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Andy McNab
Titel: Noodtoestand
ISBN: 9789400506381
Pagina’s: 328
Eerste uitgave: 2016

Beschrijving
De lezer is niet dood. We laten hem in een verschraald landschap sterven van de dorst. We geven hem zand in plaats van water. Maar dood is hij niet. Hij tijgert. En hij is niet alleen, hij is met meer. Altijd is er wel ergens een lezer – jong of oud, arm of rijk, blank of zwart – die zoekt naar het verhaal dat voor hem is bestemd. Maar niemand neemt de belangrijke taak van verloskundige op zich. Wie helpt de nieuwe lezers op weg? Waar staan de kraamkamers?

Recensie
Aanvankelijk studeerde Alex Boogers recht en filosofie. Kort na aanvang van deze studie verloor hij zijn interesse en stapte hij over naar onder andere een studie Nederlandse letterkunde. Nadat hij zijn studiejaren achter zich had gelaten, begon te schrijven. Eerst voor een aantal magazines, maar later ook romans. Zijn debuut Het boek Estee, geschreven onder het pseudoniem M.L. Lee, verscheen in 1999. Begin 2016 is zijn schotschrift De lezer is niet dood uitgegeven.

In dit schotschrift roept Boogers uitgevers, schrijvers, docenten en boekhandelaren op om lezers te zoeken waar je ze niet verwacht. Dit gaat in feite niet om al bestaande lezers, zij lezen immers toch al, maar om nieuwe, dus potentiële, lezers. Natuurlijk, er wordt gelezen. Dat ziet iedereen die om zich heen kijkt. Een groot deel van de Nederlandse bevolking leest. Op het beeldscherm van hun telefoon. ‘We hebben een relatie met onze telefoon,’ schrijft Boogers in het begin van dit boekje.

Maar wordt er minder gelezen? Boogers betwijfelt dat en maakt dit in De lezer is niet dood duidelijk kenbaar. Hij geeft hierin aan dat er anders wordt gelezen. Zoals het voorbeeld van de telefoon. Toch vindt de schrijver ook dat jongeren wel gestimuleerd moeten worden om verhalen en literatuur te lezen. Een belangrijke rol is volgens hem weggelegd voor onder andere de docenten. Zij moeten niet telkens terugvallen op de inmiddels uitgekauwde en verplichte leeslijst. Boogers pleit in het boekje voor verandering. Nu blijft alles nog steeds te veel in het oude hangen.

Een beoogde verandering die de auteur in zijn boekje beschrijft, is dat de schrijvers verhalen moeten schrijven die voor een specifieke lezer bestemd zijn. De nieuwe lezer moet zich als het ware verbonden voelen met de personages in dat verhaal. Een advies van hem is om te gaan schrijven over dingen die op straat gebeuren, de verhalen van de ‘gewone’ man. Die lees je volgens hem niet veel. In feite kan dit dus beschouwd worden als een aanklacht tegen de schrijvers die niet met hun tijd meegaan. Dit het verleden niet kunnen laten rusten.

De lezer is niet dood is absoluut geen belerend boekje waaruit op te maken is dat Boogers de wijsheid in pacht heeft en aangeeft hoe het nu allemaal wel moet. Het kan vooral gezien worden als een pleidooi voor verandering. Een eye-opener voor hen die zich met het boekenvak bezighouden. Opdat de lezer op termijn niet wegloopt en het lezen écht voor gezien houdt.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Alex Boogers
Titel: De lezer is niet dood
ISBN: 9789057597909
Pagina’s: 64
Eerste uitgave: 2016

Beschrijving
De gescheiden veertiger Floor Postma is aangestoken door het Mindfulness-virus, en op zoek naar wat zij zelf ‘een leven zonder pijn’ noemt. Wat niet meehelpt is dat zij bewindvoerder is van haar jongere zusje Bente, een voormalig fotomodel en vrouw van de wereld, die in een verpleeghuis is opgenomen. Op een dag ontvangt Floor een dagvaarding waarin haar zusje wordt gesommeerd om twee ton te betalen aan een onbekende, die zich beroept op een schuldbekentenis. Zij vermoedt dat de handtekening onder de schuldbekentenis vervalst is, en negeert de dagvaarding. Maar als blijkt dat haar zus wel degelijk slachtoffer is van een oplichter, moet de flegmatieke Floor, aangespoord door haar dochter, wel in actie komen.

Recensie
Drie boeken heeft Trudi Rijks inmiddels op haar naam staan. Daarmee is ze geen veelschrijver. In 2000 verscheen haar eerste roman Doos van Pandora en vijf jaar later haar tweede, Zeetijding. Haar eerste thriller, De weg van het water, is in januari 2016 uitgegeven. Tussendoor heeft ze nog wel een aantal korte verhalen geschreven. Naast schrijfster is Rijks als gedragswetenschapper in het onderwijs werkzaam.

Floor Postma is een gescheiden vrouw van ergens in de veertig en moeder van een 25-jarige dochter Kim. Haar jongere zus Bente wordt in een verpleegtehuis verzorgd en Floor is tot haar bewindvoerder benoemd. Via dat verpleegtehuis ontvangt ze op een dag een dagvaarding met de eis twee ton te betalen aan de haar onbekende Buisman. Omdat ze vermoedt dat het een vervalsing is, schakelt Floor een advocaat in waarna de eis snel komt te vervallen. Ze denkt van de oplichter af te zijn, maar dan wordt Bente door dezelfde man ontvoerd. In ruil voor de vrijlating van Bente vraagt hij tweehonderdduizend euro. Floor en Kim, die de politie niet mogen inschakelen, besluiten het geld te gaan halen om zo de vrijheid van Bente terug te krijgen.

De weg van het water is een op ware gebeurtenissen gebaseerde psychologische thriller waarin ook maatschappelijke thema’s zijn verwerkt. Gezien de achtergrond van Trudi Rijks is dit een begrijpelijke keuze. maar het psychologische aspect komt helaas niet voldoende uit de verf. De ontvoering van Bente doet Floor natuurlijk wel wat, maar het is niet indringend genoeg. Daarnaast wordt niet geheel duidelijk waarom de verstandhouding tussen Kim en Floor veelvuldig gespannen is. Die onderlinge spanning is al vanaf het begin van het verhaal aanwezig, maar wat de oorzaak daarvan is wordt in het ongewisse gelaten.

Misschien is dit een gevolg van de minder uitgebreide uitwerking van het personage Floor. Natuurlijk kom je genoeg over haar te weten, maar het had minder oppervlakkig gekund. Ze is bijvoorbeeld overspannen, maar wat is daar de oorzaak van. Een belangrijk aspect dat zeker meer diepgang aan haar verhaal en haar gedrag gegeven zou hebben. Overigens, en dat is goed gedaan, zie je wel dat Floor een ontwikkeling doormaakt van een nogal labiel en passief persoon naar een vrouw die van aanpakken weet. Opvallende bijkomstigheid is dat het personage van Buisman in feite meer uitgewerkt is dan dat van Floor. Terwijl hij een minder prominente, maar wel belangrijke, rol in het verhaal speelt.

Spannend, en dat is in wezen dodelijk voor een thriller, wordt het boek zo goed als niet. Rijks heeft wel haar best gedaan de spanning in het boek op te voeren door het verhaal een aantal plotwendingen te geven, maar het is niet verrassend genoeg en soms zelfs wat ongeloofwaardig. Daardoor kabbelt het verhaal, ondanks dat er voldoende tempo in zit, voort als de weg van stromend water.

Om nu te zeggen dat De weg van het water slecht is, gaat te ver. Daarmee zou Rijks tekortgedaan worden. Want met het laatste hoofdstuk zorgt ze wel voor een waardig slotakkoord door een aantal vragen die tijdens het lezen zijn ontstaan te beantwoorden. Desondanks is een mager zesje het hoogst haalbare voor dit boek. Dat is jammer, want het thema leent zich er wel voor om er het maximale uit te halen.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Trudi Rijks
Titel: De weg van het water
ISBN: 9789022575826
Pagina’s: 287
Eerste uitgave: 2016

Beschrijving
In de schimmige wereld van de geheime diensten, waar spionnen dag in dag uit een geheime oorlog uitvechten, lukt het de CIA twee terroristencellen te ontmantelen. Er wordt echter gevreesd dat een derde cel, die wordt geleid door een kwaadaardig meesterbrein, nog actief is en elk moment tot actie over kan gaan, met schokkende gevolgen.

Antiterrorisme-expert Mitch Rapp slaat de handen ineen met een beroepssoldaat die even fanatiek – en dodelijk – is als maar kan: ex-marinier en elitestrijder Mike Nash. Zowel Rapp als Nash heeft vaker oog in oog gestaan met bloeddorstige jihadisten. Beiden hebben vele levens gered en zetten zich onvoorwaardelijk in voor hun land.

Maar op het Capitool waait sinds kort een andere wind, en bepaalde leiders willen Mitch Rapp zo kort mogelijk houden. Dus wanneer er zich een ijzingwekkend scenario dreigt af te spelen in de politieke hoofdstad van de Verenigde Staten besluiten Rapp en Nash nieuwe regels te volgen voordat ze in actie komen: hun eigen regels.

Recensie
Vince Flynn, een Amerikaans auteur die in 2013 als gevolg van prostaatkanker is overleden, is in Nederland niet een van de meest bekende auteurs. In de VS, waar hij New York Times-bestsellerauteur was, worden zijn thrillers erg gewaardeerd vanwege de actie én accuratesse. Zelfs de CIA raadt zijn boeken aan hun medewerkers aan. Het belangrijkste personage in de meeste boeken van Flynn is Mitch Rapp, een undercover CIA-agent die zich vooral met antiterrorisme bezighoudt. Na het overlijden van Flynn werd deze serie door Kyle Mills voortgezet.

In Noodgreep roept ex-marinier en antiterrorismeagent bij de CIA Mike Nash Mitch Rapp’s hulp in bij de ondervraging van twee terroristen die verantwoordelijk zijn voor een aantal dodelijke aanslagen. Een van deze terroristen laat doorschemeren dat er nog een aanslag gepland is en dat moment niet meer ver weg is. Nash en Rapp willen koste wat kost te weten komen waar die aanslag zal plaatsvinden, maar een aantal senatoren wil dat ze zich aan de regels houden en de rechten van de terroristen niet geschonden worden. Het CIA-duo lapt die regels aan hun laars en gaat hun eigen gang. Zal het hen daardoor lukken om de aanslag te voorkomen?

Noodgreep is Flynn’s vierde in het Nederlands uitgegeven actiethriller. Vanaf het begin merk je al dat het boek zich vooral richt op de Amerikaanse markt. Dat is niet zo verwonderlijk als je in ogenschouw houdt dat het boek in 2008 geschreven is en dat diverse terroristische groeperingen hun pijlen destijds vooral op de VS richtten. Met de komst van IS is het thema van het boek nog steeds actueel en heeft het inmiddels een veel internationaal raakvlak gekregen.

Omdat dit dus de vierde Mitch Rapp thriller is, duurt het even voor je je een beeld kunt vormen van Mitch Rapp. Zijn personage is in eerdere boeken vast en zeker goed beschreven en uitgewerkt, maar in Noodgreep kom je zeker niet alles over hem en zijn verleden te weten. Dit geldt echter niet voor Mike Nash. Zijn personage wordt voldoende uitgewerkt om van hem, maar ook zijn gezinssituatie, een goede indruk te krijgen. Kenmerkend aan beide CIA’ers is dat ze allebei met een kort lontje zijn uitgerust en dat Rapp nogal gewelddadig is.

Het boek heeft twee verhaallijnen. Het ene is dat van Nash en Rapp, het andere is dat van een groep terroristen. Beide verhalen kruipen langzaam naar elkaar toe, maar vanaf het begin is het wel duidelijk dat ze met elkaar te maken hebben. Daarover bestaat geen enkele onduidelijkheid. Toch staat het boek niet bol van extreem of overvloedig geweld. Integendeel. In het begin wordt een van de terroristen hardhandig aangepakt, maar daarna duurt het vrij lang totdat het écht gewelddadig wordt. Dat neemt ongeveer veertig pagina’s in beslag en voor boek dat voor actiethriller doorgaat, is dat bijzonder weinig.

Desondanks is Noodgreep zeker geen onaangenaam boek om te lezen. Het is niet al te ingewikkeld geschreven, in grote lijnen redelijk realistisch en het heeft voldoende snelheid om niet tot een gezapig verhaal te vervallen. De ontknoping, en dan vooral het laatste hoofdstuk, laat voldoende ruimte voor een vervolg. Vooral omdat het verhaal vanuit het perspectief van het antiterrorisme geen bevredigend eind heeft.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Vince Flynn
Titel: Noodgreep
ISBN: 9789045211831
Pagina’s: 367
Eerste uitgave: 2015

Beschrijving
Dawn is een toegewijde hoofdverpleegkundige in een druk ziekenhuis in Londen. Jaren geleden overleed haar grootmoeder op een nare manier. Het breekt Dawns hart om een oudere dame op haar afdeling op dezelfde wijze te zien lijden. Wanneer de vrouw Dawn smeekt om haar leven te beëindigen, besluit ze op het verzoek in te gaan. Maar iemand in het ziekenhuis heeft alles gezien. Iemand wil Dawn laten boeten voor wat ze gedaan heeft. Geplaagd door schuldgevoelens probeert ze aan de eisen van de anonieme afperser te voldoen. Tot ze geen kant meer op kan.

Recensie
Dawn Torridge is hoofdverpleegkundige in het Londense ziekenhuis St. Iberius. Iedereen, zowel de artsen, de patiënten en haar collega’s respecteren haar vanwege haar betrokkenheid bij haar werk. Als ze het leven van een man redt, wordt dat respect alleen maar groter. Omdat haar grootmoeder, met wie ze een erg goede band had, een paar jaar eerder op een minder fijne manier gestorven is, heeft ze te doen met de 84-jarige Ivy Walker. Deze vrouw die aan kanker en alzheimer lijdt heeft erg veel pijn. Ze vraag Dawn om haar uit haar lijden te verlossen. Dawn voldoet aan deze wens, maar het blijkt dat ze door iemand is gezien. Ze wordt door deze onbekende afgeperst en de chantage zal pas stoppen als ze aan een laatste, voor Dawn onmogelijke, eis gaat voldoen. Daarom wil ze een eind aan de afpersing maken en gaat op zoek naar haar belager.

Na Emma’s baby, dat in 2009 is uitgegeven, is In veilige handen de tweede thriller die door Abbie Taylor geschreven is. De setting van beide boeken speelt zich vooral in een ziekenhuis af. Omdat Taylor zelf arts is komen haar kennis en deskundigheid daardoor goed van pas.

In veilige handen heeft een thema (euthanasie) dat actueel en omstreden is. Want is het ethisch verantwoord om een verzoek tot levensbeëindiging in te willigen? Ook al komt dit van een patiënt zelf. Door deze maatschappelijke strekking heeft het boek in feite meer weg van een roman dan van een thriller. Vooral ook omdat het verhaal zo goed als geen spanning heeft.

Aanvankelijk is het verhaal redelijk interessant en boeiend en het personage Dawn komt sympathiek en evenwichtig over. Naarmate het verhaal vordert, begint ze echter te veranderen. Ze wordt onzekerder, dat is natuurlijk inherent aan de situatie waarin ze zich bevindt, maar daarmee wordt ze helaas ook lichtelijk irritant, is ze kortzichtig, soms wat naïef, en lijdt ze aan een ernstige vorm van tunnelvisie. Eigenlijk ga je je daardoor toch wel wat aan haar ergeren. Dat is jammer en doet afbreuk aan haar personage.

Het boek is deskundig geschreven en het leest over het algemeen wel prettig en vlot. De medische terminologie, die in de meeste gevallen helaas niet wordt uitgelegd, heeft daar geen nadelige invloed op. Hoewel het verhaal ook enigszins voorspelbaar is, heeft het desondanks een paar verrassende wendingen en maakt het wel wat nieuwsgierig. Dat laatste zorgt overigens voor de meeste spanning.

De laatste hoofdstukken op weg naar de ontknoping zijn nogal vergezocht en lijken uit het luchtledige te zijn geplukt. Toegegeven, het zorgt wel voor wat spektakel, maar waarom Taylor voor deze optie heeft gekozen is onbegrijpelijk. Het komt de geloofwaardigheid zeker niet ten goede. Het laatste hoofdstuk laat zelfs een licht onbevredigend gevoel achter. Want hoe gaat het nu verder met Dawn en wat gebeurt er met haar afperser? Al met al is In veilige handen geen boek dat een diepe indruk achterlaat. Hoewel het ook niet vervelend is om te lezen.

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Abbie Taylor
Titel: In veilige handen
ISBN: 9789044348873
Pagina’s: 334
Eerste uitgave: 2012

Beschrijving
Caro van Soerendonk was ooit een veelbelovende juriste, nu is ze een overwerkte echtscheidingsadvocaat die te veel drinkt, paniekaanvallen heeft en fouten maakt. Als er een officiële klacht tegen haar wordt ingediend, wordt ze tot nader order op non-actief gesteld. Dan vraagt een onbekende vrouw om haar hulp. Haar dochter Valerie is verongelukt in een oude Belgische mijn, maar de verzekering wil niet uitbetalen. In een poging haar gevoel voor eigenwaarde terug te winnen neemt Caro de zaak aan. Maar al snel wordt duidelijk dat men niet zit te wachten op de inmenging van Caro. Wat in eerste instantie op een simpel klusje leek, verandert snel in een levensechte nachtmerrie.

Recensie
Het schrijversduo Wendela de Vos en Atie Vogelenzang heeft onder het pseudoniem Tupla M. (voorheen Tupla Mourits) al een aantal boeken geschreven. Het duo debuteerde in 2005 met de thriller Vrouwelijk naakt waarvoor ze de Schaduwprijs 2006 ontvingen. Hun laatste boek, Val, verscheen in 2013.

Tegen advocate Caroline (Caro) van Soerendonck is een klacht ingediend en daarom is ze door haar werkgever op non-actief gesteld. Omdat de relatie met haar man en dochter niet meer optimaal is, heeft ze een eigen appartementje gekocht. Op een dag krijgt ze bezoek van een haar onbekende vrouw, Hannie Leenderts. Haar dochter Valerie is in een Belgische kolenmijn verongelukt en de verzekering weigert tot uitbetaling over te gaan. Het gaat maar om één telefoontje naar de verzekeringsmaatschappij. Omdat ze toch niets te doen heeft, besluit Caro de vrouw te helpen. Ze komt er echter achter dat het probleem niet zo eenvoudig is als ze aanvankelijk gedacht heeft. Ze kan de zaak niet loslaten en merkt steeds meer dat haar bemoeienis niet op prijs gesteld wordt. Toch zet ze door hoewel dat voor haarzelf ook grote gevolgen heeft.

Val, een thriller met een titel die voor tweeërlei uitleg vatbaar is. Aan de ene kant kan het verwijzen naar de fatale val die de dochter van Hannie Leenderts gemaakt heeft. Aan de andere kant kan het slaan op de verkorte naam van Hannie’s dochter: Valerie. Het is daarom zeer aannemelijk dat het voor beide opgaat. Een goede vondst van Tupla M. Het boek bevat daarnaast ook een aantal mooie en enigszins literair aandoende zinnen. Deze zinnen geven het boek net even wat meer inhoud aan het verhaal.

Het boek heeft een prettige en vlot leesbare schrijfstijl. De spanning, die niet zinderend is, bestaat vooral uit het niet weten wat er werkelijk gebeurd is en neemt gedurende het verhaal steeds meer toe. Je kunt zeggen dat het een onderhuidse spanning is die ervoor zorgt dat je nieuwsgierigheid op de proef gesteld wordt. Maar ook dat het aantal vragen dat je tijdens het lezen hebt toeneemt. Vragen die overigens wel worden beantwoord.

De personages in het boek zijn voldoende tot goed uitgewerkt. Dat van Caro zeker, want je komt tijdens het lezen steeds meer van en over haar te weten. En ten opzichte van het begin van het verhaal merk je dat haar personage tijdens het verhaal verandert, dat ze sterker wordt en haar problemen probeert te overwinnen. Zij, maar ook een aantal andere personages, tonen steeds meer karakter.

Val is een thriller die van begin tot eind boeiend is, een aantal onverwachte plotwendingen kent en een verrassende ontknoping heeft.

Waardering: 4/5

Boekinformatie
Auteur: Tupla M.
Titel: Val
ISBN: 9789461090973
Pagina’s: 311
Eerste uitgave: 2013

Beschrijving
Noordelijk Zweden, dicht bij de Finse grens. Het is winter en ijskoud als de eenzame Lars-Erik in een afgelegen, oude boerderij wordt doodgeslagen.

Rond dezelfde tijd keert Katrine terug uit Londen, waar ze ontslagen is als correspondent voor de Zweedse radio. Thuisgekomen ontdekt ze dat haar moeder dement is geworden. Wanneer Katrine de spullen uit haar ouderlijk huis inventariseert, stuit ze op geheimen die al decennialang zijn verzwegen. Alles wijst erop dat de antwoorden te vinden zijn in het noordelijke stadje Kivikangas en meer naar het oosten, in de gevallen Sovjet-Unie. Katrine ontrafelt gaandeweg de geschiedenis van haar familie en wat het verband is met de moord op Lars-Erik.

Recensie
Tove Alsterdal begon in het begin van de jaren negentig van de vorige eeuw met schrijven. Aanvankelijk drama voor de toneelgroep Teater Scratch, maar later ook voor radio en opera. Eind 2009 verscheen thrillerdebuut Vrouwen op het strand, dat drie jaar later een Nederlandse vertaling kreeg. Het stille graf is haar in 2013 uitgegeven tweede thriller.

In een klein Noord-Zweeds dorpje dicht bij Finland wordt de als kluizenaar levende Lars-Erik Svanberg in zijn afgelegen boerderij met een bijl doodgeslagen. Ongeveer tegelijkertijd keert Katrine Hedstrand, die als journalist in Londen heeft gewerkt, naar Zweden terug om het vervuilde huis van haar dementerende moeder schoon te maken. Ze vindt daar een brief van een makelaar. Een onbekende biedt een ongekend hoog bedrag op een huis dat nog op naam van haar moeder staat. Katrine besluit op onderzoek uit te gaan en stuit daarbij op een aantal verborgen gehouden geheimen. Ze ontdekt steeds meer over haar familie en komt er ook achter wie de moordenaar van Lars-Erik is.

Het stille graf heeft een grote en een aanzienlijk kleinere verhaallijn. Het belangrijkste en meest omvattende is die van Katrine. Het verhaal dat minder aandacht krijgt, maar zeker niet onbelangrijk is, is dat van de Russische maffia. Aanvankelijk vraag je je af wat dit met Katrine te maken heeft, maar hoe verder je in het verhaal komt, des te duidelijker wordt het verband met deze criminele organisatie en in het bijzonder de man waar de meeste aandacht naar uitgaat.

Hoewel het boek het niet van de snelheid moet hebben, is het van begin tot eind bijzonder boeiend. Het verhaal intrigeert en komt bijzonder realistisch over. Dat laatste is ook niet zo verwonderlijk, want het boek, en dat geeft Tove Alsterdal in haar woord van dank aan, doet denken aan een levenslot dat werkelijk in haar familie heeft plaatsgevonden. Dat Alsterdal daarnaast in haar boek ook refereert naar een aantal personen die echt geleefd hebben en ook waar gebeurde situaties in het verhaal heeft verwerkt, is een pré en verhoogt de geloofwaardigheid.

De spanning in het boek is zeker niet zinderend, maar broedt onderhuis wel degelijk. Het derde en laatste deel bevat wel meer spannende passages dan de twee delen daarvoor. De uiteindelijke ontknoping is redelijk onverwacht, ondanks dat in feite wel te voorzien was wie verantwoordelijk is voor de moord op Lars-Erik.

Op de cover van het boek wordt vermeld dat het boek een literaire thriller is. Literair is het boek zeker, want Alsterdal hanteert een mooie schrijfstijl met vaak prachtig taalgebruik. Een thriller is het echter zeker niet. Het stille graf is eerder een spannende roman. Maar dan wel een die je pakt. Van de eerste tot en met de laatste letter.

Waardering: 5/5

Boekinformatie
Auteur: Tove Alsterdal
Titel: Het stille graf
ISBN: 9789044628647
Pagina’s: 384
Eerste uitgave: 2013

Beschrijving
Lynns nieuwe woning staat vanwege een dubbele moord die er in het verleden gepleegd is bekend als spookhuis. Hoewel ze niet in geesten gelooft, heeft Lynn vanaf het moment dat ze de woning betrekt toch het gevoel dat ze er niet alleen is. Langzaam maar zeker begint ze dan ook te twijfelen aan haar opvatting.

Waart het jonge, vermoorde echtpaar nog in Lynns huis rond? Of hebben de macabere gebeurtenissen te maken met haar buurman Mark, die heel charismatisch is en op wie Lynn op slag verliefd wordt, maar van wie de bewoners van het nabijgelegen dorp denken dat hij de moorden op zijn geweten heeft?

Recensie
Nadat Dinie Bell in 2007 haar eerste boek, een roman, had geschreven, verwachtte ze in dit genre door te gaan. Een oproep van haar uitgever deed haar anders besluiten en dat resulteerde in 2013 in de debuutthrillerAchtervolgingsdrift  (eerder uitgegeven onder de titel: Wie ben je? ). Eind november 2015 is de enigszins psychologisch getinte thriller Knekelhuis  verschenen. Bell is inmiddels aan haar volgende manuscript begonnen.

In Knekelhuis  heeft romanschrijfster Lynn een woning gekocht in een afgelegen dorpje. Ze denkt daar rustig aan haar nieuwe roman te kunnen werken. Dat de vorige bewoners in dit huis, dat in het dorp bekendstaat als het spookhuis, zijn vermoord, is voor haar geen probleem. Nauwelijks heeft ze haar nieuwe woning betrokken of er doen zich verschillende onverklaarbare gebeurtenissen voor. Lynn gaat steeds meer twijfelen aan haar opvatting dat geesten niet bestaan. Ondertussen is ze ook verliefd geworden op haar knappe buurman Mark, over wie de politie nog steeds twijfels heeft over zijn betrokkenheid bij de moorden.

De proloog, die zich in het verleden afspeelt, is heftig en thrillerwaardig. Een begin als dit is over het algemeen veelbelovend en biedt perspectief op een spannend en verrassend vervolg. Deze hoop vervliegt echter snel, want na die sterke proloog wordt het min of meer een ‘gewoon’ verhaal over Lynn, haar buren Mark en zijn zus Martine en in wat mindere mate politieman Bob.

Knekelhuis  bestaat uit zeven hoofdstukken (inclusief de epiloog) en elk hoofdstuk begint, net als de proloog, vanuit het perspectief van de moordenaar. Om onderscheid tussen Lynn en de moordenaar te maken, heeft Bell ervoor gekozen deze korte verhaaltjes cursief weer te geven. Die cursiefjes zijn het meest spannend aan het boek. Dinie Bell heeft wel geprobeerd om ook het verhaal van Lynn spannend te laten zijn, maar is daar niet volledig in geslaagd. Pas op het moment dat de ontknoping steeds dichterbij komt, neemt die spanning enigszins toe en krijgt het verhaal een enkele verrassende wending. Tot dat moment aanbreekt, is het allemaal net iets te voorspelbaar.

Elk hoofdstuk is onderverdeeld in subhoofdstukken waarboven, en dat is een erg originele vondst, telkens een citaat van bekende en minder bekende personen vermeld staat. Deze citaten kunnen worden beschouwd als een korte, samenvattende titel voor die subhoofdstukken.

De schrijfstijl van Bell is prettig. Korte, niet ingewikkelde zinnen en realistische dialogen geven de lezer een ontspannen gevoel. Uitgebreid uitgewerkte personages en veel diepgang moeten dus niet verwacht worden. Dat is overigens ook niet iets wat Bell voor ogen heeft. Ze wil de lezer vooral amuseren en lijkt zich daarmee op een groot publiek te richten.

Een boek dat als titel Knekelhuis  meegekregen heeft, schept de verwachting dat het luguber is. Wie daarvan uitgaat, komt bedrogen uit. Wie een lekker lezend boek met enkele naar bovennatuurlijk neigende elementen zoekt, zal met deze who- en whydunit prima uit de voeten kunnen.

(Het boek heb ik onlangs gerecenseerd voor Hebban.)

Waardering: 3/5

Boekinformatie
Auteur: Dinie Bell
Titel: Knekelhuis
ISBN: 9789491773396
Pagina’s: 182
Eerste uitgave: 2015